करुण

षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर
विसर तो इतिहास सारा जाळुनीया राख कर

वेड होते त्या शिवाला मोगलाशी भांडला
वेड 'तात्या'ला तुझे जो सागरी झेपावला
यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर..
षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर

टांगण्या वेशीवरी तव लक्तरे सारे पुढे
चिंधड्या तव अस्मितेच्या फ़ाडती मुंग्या -किडे
ना कुणी तुज रक्षण्याला, तू अपेक्षा लाख कर!!
षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर

कोण मेले, काय झाले, ना इथे पडले कुणा
मी नि माझे घर सुखी बाकी कुणी काही म्हणा
भाडखाऊ लोकशाही, 'भारतीया तूच मर!"
षंढ सारी लेकरे गं मायभूमी माफ़ कर

माझ्या भावनांची धग;
मी जाणीवपूर्वक कमी करतो आहे;..
जेणेकरून त्यांची झळ;
तुला कधीच अस्वस्थ करणार नाही.........
.......... मी जळालो तरी तुला कळणार नाही.....

मला माहित आहे,.......
दिवस ढळणार नाही, रात्र मावळणार नाही.........
स्वप्नपंखात वाढणारं वारूळही; कधी कोसळणार नाही.........
.........पण
आभाळ फाटलं तरीही,
आता ते गळणार नाही.........

उन्हासोबत सावली; तसा वार्‍याबरोबर गंध येणार.....
गाढ साखरझोपेतदेखिल; चाहूल तुझी देणार..............

माझ्या भावनांची धग;
मी जाणीवपूर्वक कमी करतो आहे;..
जेणेकरून त्यांची झळ;
तुला कधीच अस्वस्थ करणार नाही.........
.......... मी जळालो तरी तुला कळणार नाही.....

मला माहित आहे,.......
दिवस ढळणार नाही, रात्र मावळणार नाही.........
स्वप्नपंखात वाढणारं वारूळही; कधी कोसळणार नाही.........
.........पण
आभाळ फाटलं तरीही,
आता ते गळणार नाही.........

उन्हासोबत सावली; तसा वार्‍याबरोबर गंध येणार.....
गाढ साखरझोपेतदेखिल; चाहूल तुझी देणार..............

3

बर्‍याच दिवसांनी काल माझी जात आठवली होती
सहज बोलता बोलता कोणीतरी तिची आठव काढली होती

आमची जात लागत नाही प्रवेशाला, फी माफीला की आंदोलनवाल्यांना
पैसा बक्कळ पडलाय, कोण विचारतोय आम्हा ओपनवाल्यांना

नाही, मान्य की देशाच्या गरीब जनतेचा उत्कर्ष झाला पाहिजे
पण मग आमच्याच शिटातला का बरं सगळ्यांना वाटा पाहिजे

आमचे शेजारचे सूचीतले गेल्याच महिन्यात फॉरेन ट्रीपवरून आले
पोराला फार शीण झालेला परीक्षेचा, त्याने चांगले ९०% की हो काढले

त्यांच्या सुपुत्राला मुंबईबाहेरील जागा नको होती म्हणून आग्रह धरला
आणि आरक्षण कोट्यातील जागेसाठी त्याने आपला फॉर्म भरला

3

खुलासा : कोणत्याही जातीवर चिखलफेक करण्याचा इरादा नाही. इनो घेऊन विडंबन वाचावे ही विनंती.

प्रेरणा १ , २

वडा म्हणे मढ्याला, 'भलताच खास आहे'
भात आहे बासमती, त्याचीच रास आहे.

केले आहे पिंड, ठेवले आहे नदीकाठी
अगं म्हशी, पण त्याला शिवणार कावळाच आहे.

करे कधी सव्य अन कधी अपसव्य
असे ते जानवे त्याला नेहमी हवेच आहे.

दानं, फळे, सुपार्‍या अन् दक्षिणा भटाला,
(जाणारे)पैसेच फक्त माझे? हा शुद्ध माज आहे! ;)

आमची प्रेरणा

रेडा म्हणे वडाला "भलताच जाच आहे
दोरे बरे अरे हा यमराज त्रास आहे.

ने-आण मी करावी, यमभार मी वहावा
तरी मजसी तो म्हणे की, "तू बावळाच आहे!"

ना इंक्रिमेंट काही, ना सुट्टी घे कधी जो
ऐसा गुलाम त्याला नेहमी हवाच आहे.

जातो आता निघोनि धाडून मेल त्याला
कैसे हरेल प्राण ? मग कोण भार वाहे ?

वैविध्य वाहनाचे त्या पाहूदेच आता
सांगेन जॉब माझा हा सातवाच आहे."

बघा जमलंय का ते !!
अवांतरः त्या 'सातवाच आहे' ला काही धक्का लावावासा वाटतच नाही, ते समस्यापूर्ती साठी दिल्यासारखं वाटतं. ;)

"हजारो वर्षापुर्वी आपण झुंडीत राहात होतो. काही झुंडीत सशक्तांनी अशक्तांना आधार देणे काटेकोरपणे सांभाळले जायचे. आमच्यात हा नियम आजही पाळला जातो."
तो बोलत होता.
मी ऐकत होतो.
जे काही थोडेसे 'मी' पण होते ते पेटलेल्या कापराप्रमाणे वितळत होते.
ना सु:ख ना दु:ख सिर्फ मैं
'मी' पण नसलेला मैं
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
निलकांत ची आतुरतेने वाट बघत होतो.
त्याच्या धाडसी निर्णयाबद्दल त्याचे खुप कौतुक करायचे होते.
आणि इतक्यात तो आला.

साहित्याशी जवळिक साधत खुशाल हा बसणार ,
गोड बोलुनी सर्वांशी हा साहित्यातच रमणार !

भविष्यवाणी सांगुन गेले जाणते कुणी स्वर्गाला
भविष्यवाणी खोटी नव्हती , सांगतोच मी तुम्हाला !

बालपणीचा काळ सुखाचा - म्हटले आहे कुणीतरी
वह्या नि पुस्तक हाती पडता, चीरफाड मी नित्य करी ;

शैशवात मी वह्यांत लपवी - आठवणींची मोरपिसे ,
फूल सखीच्या गज-यामधले पुस्तकातुनी दडवितसे !

कविता, कादंबरी नि नाटक यांचा नव्हता गंध मला
दैनिक मासिक पुस्तक साहित्याची आवड तरी मला !

साहित्याशी सलगी करणे मजला खूपच आवडले,
'वजनदार साहित्य' मलाही रद्दीत घेणे परवडले !