मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

ट्र्कच्या मागे..

प्राजु ·

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 00:54
प्रियालि, शांति, अर्पणा, संजु, अजु, विजु थांब लक्षुमि कुकुं लावते! चतुरंग

स्वाती राजेश गुरुवार, 01/31/2008 - 01:05
मिनु, पिंकी, बबलु,राजु.... महाराष्ट्र बँकेच्या सौजन्याने. ...(पु.ल.देशपांडे यांच्या एका पुस्तकातील) आई तुझा आर्शिवाद. ए ३० का? बुरी नजर से देखनेवाले तेरा मुह काला.

संजय अभ्यंकर गुरुवार, 01/31/2008 - 01:21
दिल्ली , पंजाबकडे... १) मोटर मित्रांदी, मा शेरा वालींदी. २) सोनु ते पप्पुदि गड्डी. ३) मन चांगा तो कटोरेमे गंगा महाराष्ट्रात... १) १३ मेरा ७ २) आई अप्पांचा आशिर्वाद तामिळ्नाडुत.. १) वेळिये वेळ्मुडन (सर्वांचे कल्याण होवो) २) ओरु कुटुंबम ओरु वारिसु (एक कुटुंब एक वारस) (भटक्या) संजय अभ्यंकर

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 06:34
एका टेम्पोच्या मागे.. आलात आनंद, बसलात अत्यानंद, उतरलात परमानंद! - प्राजु

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 06:36
त्या पोलिओ लसिकरणा दरम्यान एका सिटीबस वर.. शहाणी आई बाळाला पोलिओचा डोस देई.. - प्राजु

अनिता गुरुवार, 01/31/2008 - 08:01
१) भोपू बजाव * OK * गाडी भगाव २) HORN मेरा भारत महान PLEASE

नंदन गुरुवार, 01/31/2008 - 08:37
पंजाब -- (हृदयाची खूण) V १३, ८० V तेरे --> दिल वी तेरा, अस्सी वी तेरे महाराष्ट्र -- नवतीचा नखरा, गुलजार पाखरा, खरा न धरा, भैरोबा-भैरोबा स्मरा. पाहा पन प्रेमाणे (देखो मगर प्यारसे ची मराठी आवृत्ती) अवांतर -- पुण्यात एका रिक्षाच्या मागे 'शुक, शुक' अशी हाक न मारता 'अहो रिक्षावाले' अशी हाक मारावी अशी (नम्र) सूचना पहावयास मिळाली, असं कुठंतरी नुकतंच वाचण्यात आलं :) नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/31/2008 - 09:05
वा वा! प्राजू, छान संकलन..! :) ही अजून काही वाक्ये- बुरी नजरवाले तेरा मू काला! :) देखो मगर प्यारसे! आपला, (ट्रक ड्रायव्हर) तात्या.

बेसनलाडू गुरुवार, 01/31/2008 - 09:13
यावरून आठवले - ट्रकएव्हढ्या मोठ्या एका स्कूलबसच्या मागे - मुझे मत छेडो, मैं तो बच्चोंवाली हूं :)) (बच्चा)बेसनलाडू

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 09:35
"हे तुम्हाला वाचता येत असेल तर तुम्ही फार जवळ आलेला आहात!" रिक्षाच्या मागे - "यायचं, का जाऊ?" "बाबूजी धिरे चलना!" चतुरंग

इनोबा म्हणे गुरुवार, 01/31/2008 - 10:57
पुण्यातील एका रिक्षामागे लिहीलेले हे वाक्य- "देवा! सगळ्यांचं भलं कर,पण सुरुवात माझ्यापासून कर." एका टेम्पोवाल्याने त्याच्या टेम्पोवर लिहीलेले हे वाक्य- "देनेवाला तो महान है,पर जलनेवालोसे परेशान है|" (पक्का पुणेरी) -इनोबा

विवेकवि गुरुवार, 01/31/2008 - 18:47
अस नेहमीच वाचायला मिळते ह्यात नविन काय? आपली , मिनु जोशी.

केशवराव Fri, 02/01/2008 - 08:34
मिनु, असं का म्हणतेस ? संकलीत साहित्य असेच असते. संकलन तर छान आहे ना? ट्रक साहित्य प्रेमींनो तुमचे चालु द्या .

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:23
अच्छा, टाटा, फिर मिलेंगे.. आण्णांचा, (तात्यांचा/ आबांचा/ आप्पांचा/ आणखी ब-याच कोणाचा) आशिर्वाद. - प्राजु

देवदत्त Fri, 02/01/2008 - 23:36
नागपूर-चंद्रपूर रस्त्यावर एका ट्रकमागे लिहिले होते- "चमचे की है तीन दवाई जूता, चप्पल और पिटाई"

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:38
एका ट्र्कच्या मागे.. हरी ओम हरी, श्रीदेवी मेरी... - प्राजु

प्रभाकर पेठकर Mon, 02/11/2008 - 12:15
हिम्मत है तो पास (ओव्हरटेक) कर, वरना बरदाश्त कर| हा रस्ता माझ्या बापाचा आहे. Don'T touch me, I am not THAT type of a Car. बँक ऑफ **** ची कृपा. पण आता कर्ज फिटले आहे. आई जेऊ घालेना, बाप भिक्षा मागू देईना, बायको रिक्षा चालवू देईना... एका खटारा गाडीच्या मागे... My another car is Rolls Royce...

धमाल मुलगा Mon, 02/11/2008 - 12:20
हा हा हा... आई जेऊ घालेना, बाप भिक्षा मागू देईना, बायको रिक्षा चालवू देईना... एका खटारा गाडीच्या मागे... My another car is Rolls Royce... हे एकदम झकास... अवा॑तर : श्री.पेठकर, कार्यबाहुल्यामुळे काल-परवाच्या विका॑तास भेट घडली नाही, पुढच्या च्या पुढच्या वेळी यत्न करतो. ह्यावेळी साधा फोनही करता आला नाही, क्षमस्व. आपला - ध मा ल.

सृष्टीलावण्या Mon, 03/10/2008 - 07:39
ट्रकच्या पाठी "देवाक् काळजी"... मुलापेक्षा मुलगी बरी देते प्रकाश दोन घरी... एका उ. भा. ट्रकच्या मागे... खीर खाते है चम्मच से न की हाथ से, प्यार होत है दिल से न की जुबां से.. दुसरे एक हमखास वाक्य १३ मेरा ७ > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

झकासराव Mon, 03/10/2008 - 20:38
दोन आठवड्यापुर्वीच एका ट्रकवर वाचल होत. "जली को आग कहते है, बुझी को राख और जो चीज तुम्हारे पास नही है जानी उसे हम हिंदि मे दिमाग कहते है" मी उत्सुकतेने त्या ट्रकवरची नं प्लेट पाहिली तर पासींग हरयानाच होत पंजाबच असतं तर अजुन मोठा जोक झाला असता :)

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 00:54
प्रियालि, शांति, अर्पणा, संजु, अजु, विजु थांब लक्षुमि कुकुं लावते! चतुरंग

स्वाती राजेश गुरुवार, 01/31/2008 - 01:05
मिनु, पिंकी, बबलु,राजु.... महाराष्ट्र बँकेच्या सौजन्याने. ...(पु.ल.देशपांडे यांच्या एका पुस्तकातील) आई तुझा आर्शिवाद. ए ३० का? बुरी नजर से देखनेवाले तेरा मुह काला.

संजय अभ्यंकर गुरुवार, 01/31/2008 - 01:21
दिल्ली , पंजाबकडे... १) मोटर मित्रांदी, मा शेरा वालींदी. २) सोनु ते पप्पुदि गड्डी. ३) मन चांगा तो कटोरेमे गंगा महाराष्ट्रात... १) १३ मेरा ७ २) आई अप्पांचा आशिर्वाद तामिळ्नाडुत.. १) वेळिये वेळ्मुडन (सर्वांचे कल्याण होवो) २) ओरु कुटुंबम ओरु वारिसु (एक कुटुंब एक वारस) (भटक्या) संजय अभ्यंकर

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 06:34
एका टेम्पोच्या मागे.. आलात आनंद, बसलात अत्यानंद, उतरलात परमानंद! - प्राजु

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 06:36
त्या पोलिओ लसिकरणा दरम्यान एका सिटीबस वर.. शहाणी आई बाळाला पोलिओचा डोस देई.. - प्राजु

अनिता गुरुवार, 01/31/2008 - 08:01
१) भोपू बजाव * OK * गाडी भगाव २) HORN मेरा भारत महान PLEASE

नंदन गुरुवार, 01/31/2008 - 08:37
पंजाब -- (हृदयाची खूण) V १३, ८० V तेरे --> दिल वी तेरा, अस्सी वी तेरे महाराष्ट्र -- नवतीचा नखरा, गुलजार पाखरा, खरा न धरा, भैरोबा-भैरोबा स्मरा. पाहा पन प्रेमाणे (देखो मगर प्यारसे ची मराठी आवृत्ती) अवांतर -- पुण्यात एका रिक्षाच्या मागे 'शुक, शुक' अशी हाक न मारता 'अहो रिक्षावाले' अशी हाक मारावी अशी (नम्र) सूचना पहावयास मिळाली, असं कुठंतरी नुकतंच वाचण्यात आलं :) नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/31/2008 - 09:05
वा वा! प्राजू, छान संकलन..! :) ही अजून काही वाक्ये- बुरी नजरवाले तेरा मू काला! :) देखो मगर प्यारसे! आपला, (ट्रक ड्रायव्हर) तात्या.

बेसनलाडू गुरुवार, 01/31/2008 - 09:13
यावरून आठवले - ट्रकएव्हढ्या मोठ्या एका स्कूलबसच्या मागे - मुझे मत छेडो, मैं तो बच्चोंवाली हूं :)) (बच्चा)बेसनलाडू

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 09:35
"हे तुम्हाला वाचता येत असेल तर तुम्ही फार जवळ आलेला आहात!" रिक्षाच्या मागे - "यायचं, का जाऊ?" "बाबूजी धिरे चलना!" चतुरंग

इनोबा म्हणे गुरुवार, 01/31/2008 - 10:57
पुण्यातील एका रिक्षामागे लिहीलेले हे वाक्य- "देवा! सगळ्यांचं भलं कर,पण सुरुवात माझ्यापासून कर." एका टेम्पोवाल्याने त्याच्या टेम्पोवर लिहीलेले हे वाक्य- "देनेवाला तो महान है,पर जलनेवालोसे परेशान है|" (पक्का पुणेरी) -इनोबा

विवेकवि गुरुवार, 01/31/2008 - 18:47
अस नेहमीच वाचायला मिळते ह्यात नविन काय? आपली , मिनु जोशी.

केशवराव Fri, 02/01/2008 - 08:34
मिनु, असं का म्हणतेस ? संकलीत साहित्य असेच असते. संकलन तर छान आहे ना? ट्रक साहित्य प्रेमींनो तुमचे चालु द्या .

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:23
अच्छा, टाटा, फिर मिलेंगे.. आण्णांचा, (तात्यांचा/ आबांचा/ आप्पांचा/ आणखी ब-याच कोणाचा) आशिर्वाद. - प्राजु

देवदत्त Fri, 02/01/2008 - 23:36
नागपूर-चंद्रपूर रस्त्यावर एका ट्रकमागे लिहिले होते- "चमचे की है तीन दवाई जूता, चप्पल और पिटाई"

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:38
एका ट्र्कच्या मागे.. हरी ओम हरी, श्रीदेवी मेरी... - प्राजु

प्रभाकर पेठकर Mon, 02/11/2008 - 12:15
हिम्मत है तो पास (ओव्हरटेक) कर, वरना बरदाश्त कर| हा रस्ता माझ्या बापाचा आहे. Don'T touch me, I am not THAT type of a Car. बँक ऑफ **** ची कृपा. पण आता कर्ज फिटले आहे. आई जेऊ घालेना, बाप भिक्षा मागू देईना, बायको रिक्षा चालवू देईना... एका खटारा गाडीच्या मागे... My another car is Rolls Royce...

धमाल मुलगा Mon, 02/11/2008 - 12:20
हा हा हा... आई जेऊ घालेना, बाप भिक्षा मागू देईना, बायको रिक्षा चालवू देईना... एका खटारा गाडीच्या मागे... My another car is Rolls Royce... हे एकदम झकास... अवा॑तर : श्री.पेठकर, कार्यबाहुल्यामुळे काल-परवाच्या विका॑तास भेट घडली नाही, पुढच्या च्या पुढच्या वेळी यत्न करतो. ह्यावेळी साधा फोनही करता आला नाही, क्षमस्व. आपला - ध मा ल.

सृष्टीलावण्या Mon, 03/10/2008 - 07:39
ट्रकच्या पाठी "देवाक् काळजी"... मुलापेक्षा मुलगी बरी देते प्रकाश दोन घरी... एका उ. भा. ट्रकच्या मागे... खीर खाते है चम्मच से न की हाथ से, प्यार होत है दिल से न की जुबां से.. दुसरे एक हमखास वाक्य १३ मेरा ७ > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

झकासराव Mon, 03/10/2008 - 20:38
दोन आठवड्यापुर्वीच एका ट्रकवर वाचल होत. "जली को आग कहते है, बुझी को राख और जो चीज तुम्हारे पास नही है जानी उसे हम हिंदि मे दिमाग कहते है" मी उत्सुकतेने त्या ट्रकवरची नं प्लेट पाहिली तर पासींग हरयानाच होत पंजाबच असतं तर अजुन मोठा जोक झाला असता :)
लेखनविषय:
विनोद
लेखनप्रकार
प्रतिसाद
मंडळी, आपण रस्त्यावरून जाता येता ट्रकच्या मागे लिहिलेली वाक्ये वाचतो. कधि कधी खूप गमतीदार असतात तर कधी आशिर्वाद मागणारी असतात. कधी कधी मैत्रीवर असतात. कधि कधी मनाला एकदम भिडतात. इथे तुम्ही वाचलेल्या ओळी इतरांसाठी लिहा.. मी वाचलेली, " मेरा भारत महान" आणि लगेचच खाली होतं "Highly Inflamable" तर , " मेरा भारत महान Highly Inflamable" असं वाचलं गेलं.. आणि हसू आलं. - प्राजु.

मिसळ रेसीपी

वरदा ·

पिवळा डांबिस Wed, 01/30/2008 - 23:09
नुसते चांगली मिसळ मिळणारया हाटेलांची नामावळी काय उपयोगी? नुसतं अनिवासी लोकांना जळवायचं लक्षण! रेसिपी द्या म्हणजे घरी ट्राय तरी करू!

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा, प्रत्येकाने आपापली मिसळ-पाककृती येथे द्यावी ही तुझी कल्पना छानच आहे. परंतु प्रथम तुझी मिसळीची पाककृती येथे देऊन याची सुरवात तूच करावीस असे वाटते! :) तात्या.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा.. स्वातीने रेसिपी दिली आहे कोल्हापूरी मिसळीची. बघ एकदा नीट. भन्नाट आहे. नक्की करून बघ. आपण अनिवासी आहोत हे लक्षातच नाही रहात. (मिसळप्रेमी) प्राजु

वरदा गुरुवार, 01/31/2008 - 22:41
नुसती ठिकाणं सांगतात्..आम्ही इथे अमेरिकेत बसून काय करायचं त्यांचं प्राजु बरं झालं सांगितंलंस्...बरीच मागे गेल्याने पाहिली नाही मी रेसिपी..झकास आहे एकदम्...आता ह्या विकएन्ड ला करतेच ट्राय... तात्या मला येत असती तर दिली असती रेसिपी ...मी झणझणीत उसळ बनवून वर कांदा टॉमॅटो, फरसाण टाकते की झाली माझी मिसळ तयार.....जास्तीत जास्त म्हणजे गोड आणि तिखट चटणी टाकते त्यावर असेल तर... पण लोक खूप वेगवेगळे प्रकार करतात्..माझ्या एका मैत्रीणीकडे साबुदाणा, खारे शेंगदाणे वगैरे घालायचे त्यावर.. म्हणून म्हटंलं विचारून पहावं सगळ्यांना...

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 14:06
ठाण्याचा सांस्कृतिक ठेवा असलेल्या मामलेदार च्या मिसळीची कृती: साहित्य - कांदे ४/५ + वरुन घालण्यासाठी २ ,बटाटे ४/५,लसुण १ मोठा गड्डा,१ बोटभर आल्याचा तुकडा तेल १.५वाट्या,तिखट १.५वाटी,गरम मसाला ४ चमचे १०० ग्राम पापडी,२५०ग्राम हिरवे वाटाणे,५००ग्राम फरसाण चवीनुसार मीठ कृती - हिरवे वाटाणे ५/६ तास भिजत घालावेत. नंतर कुकर मधुन ३/४ शिट्ट्या देऊन शिजवावे.बटाटे उकडून घ्यावे.४/५ कांद्यातील ३ कांदे वाटून घ्यावे. लसुण व आले वाटून पेस्ट करावी,उरलेले २ कांदे बारीक चिरुन घ्यावे. पापडी कुटून घ्यावी व पाण्यात भिजत घालावी. एका जाड बुडाच्या पातेल्यात १ वाटी तेल तापत ठेवावे. चांगले तापले की त्यात वाटलेला कांदा घालुन परतावे,मग वाटलेला लसुण घालून परतावे. १.५ वाटी तिखटातील ३/४ वाटी त्यात घालावे व भरपुर परतावे,गरम मसाला घालुन परतावे.इतके परतावे की तेल सुटले पाहिजे.मग त्यात उकडलेले वाटाणे घालावे,पाण्यात भिजवलेली पापडी घालावी,मीठ घालावे.पाणी घालून उकळू द्यावे. उरलेले १/२ वाटी तेल एका कढईत तापत ठेवावे.त्यात बारीक चिरलेले २ कांदे घालून परतावे,उरलेले तिखट घालून परतावे,थोडे मीठ घालावे.व हे मिश्रण वेगळे ठेवावे. वरुन घालायसाठी कांदे बारीक चिरावे,उकडलेले बटाटे चिरावे. खोलगट ताटलीत आधी फरसाण,त्यावर बटाटे ,त्यावर रस्सा,आणि त्यावर कांदा घालून द्यावा. "जादा तिखा"- ३नं हवे असेल तर वेगळी तर्री वरुन घ्यावी. वि.सू. १.ह्या मिसळी बरोबर पाव चांगला लागतो ,पण दही ह्या मिसळी बरोबर खाऊन तिचा अपमान करू नये.नंतर ताक प्यावे. अतिशय महत्त्वाचे: २.दुकानातून फरसाण घेताना त्यात गोडसर पदार्थ उदा.बेदाणे,मक्याचा चिवडा इ. न घालण्यास सांगावे.

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 14:54
स्वाती, तुमची ही मिसळ झक्कास्स्स्स्स्स्च आहे. माझ्याकडून मी ह्यात काही (माझ्या तिखट चवीशी सुसंगत असे..) बदल केले आहेत. १) आले-लसूण बरोबर काही हिरव्या मिरच्या वाटून घेणे. २) रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे. खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! आजपर्यंत कुठल्याच पाककृतीचे मानले नाहीत इतके ह्या मिसळ पाककृतीचे अगणित धन्यवाद.

केशवसुमार Fri, 02/01/2008 - 21:21
तुमच्या मेनू मधे ही डीश ऍड करा.. भारतात आलोकी लगेच भेट देतो.. स्वातीताई.. तोंडाला पाणी सुटल. नुसता जळफळाट झाला.. साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:42
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:)

केशवसुमार Sat, 02/02/2008 - 09:42
स्वातीताई कट्ट्याच्या आमंत्रणा बद्दल मनापासून धन्यवाद.. पण आता भारतात परतायचे दिवस जवळ आले आहेत त्याची आवरा आवर चालू आहे..तेव्हा तुम्हीच सगळे भारतात या झकास कट्टा जमवू.. (२० दिवसांनी भारतात परतणारा) केशवसुमार

सुनील Fri, 02/01/2008 - 22:27
रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे मी सहसा बेडगी आणि संकेश्वरी यांचे मिश्रण वापरतो. आता तुमच्या प्रतिसादाप्रमाणे काश्मिरी + गुंटूर वापरून बघेन. (लवंगी मिरची आवडणारा) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:39
असे वर्णन वाचूनच आता परत एकदा मिसळ करावीशी आणि खावीशी वाटावी असे तोंडाला पाणी सुटले आहे, पण केशवसुमार म्हणतात त्याप्रमाणे जर्मनीच्याही भरपूर फुल्या फुल्या...चांगले फरसाण,पापडी,शेव मिळेल तर शपथ! स्वाती

मनिष Fri, 02/01/2008 - 17:51
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! वाचुनच तोंडाला पाणी सुटले. :)

वरदा Fri, 02/01/2008 - 17:59
मस्तंच्.... थॅन्क्यू स्वाती..आता ही पण करुन पाहीन...

ऋषिकेश Fri, 02/01/2008 - 19:55
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! काय पण झ्याक लिवलय राव!! तोंडाला पाणी सुटलं.. बाकी स्वतीताई रेसिपि बी झ्याक :) -(झ्याकप्याक)ऋषिकेश

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 20:31
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! प्रभाकररव, वेळ जात नाहिये का? कशाला असं झक्क्क्क्कास वर्णन लिहायचं.. आणि आम्हांला जळवायचं? असो.. वर्णन बाकी एक्दमच.. भन्नाट..! - प्राजु

चतुरंग Fri, 02/01/2008 - 20:42
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! असं उन्मनी अवस्थेत नेणारं लिहू नका हो आणि ते ही सकाळी, सकाळी! अहो हे वाचून मी आज माझ्या प्रेझेंटेशनला गेलो आणि इंट्रोडक्शन मधे 'सँपल्-पाव' असं काहीतरी बरळलो! माझा मॅनेजर मराठी नसला तरी भारतीय आहे, काय "सँपल" माणूस आहे असा चेहरा करुन तो बघायलाच लागला!! अवांतर - हलकेच घ्या, हे सगळं उन्मनी अवस्थेत वाटून गेलं असावं - खरं खोटं "सॅंपल्-पाव"च जाणे!! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 22:55
श्री. केशवसुमार, ही डिश माझ्या (सिंबॉयसिस) कॅन्टीनच्या मेन्यू मध्ये डिसेंबर २००७ पासूनच ऍड केली आहे. भारतात आलात की जरूर भेट द्या. श्री. सुनील, गुंटूरचा 'दणका' काही औरच आहे. प्रेमातच पडाल. श्री. मनिष, खवैय्या त्यालाच म्हणतात. श्री. ऋषिकेश, ह्यात माझं श्रेय काही नाही. हा सर्व त्या प्रतिभा चेतविणार्‍या तेजतर्राट लालबुंद उकळत्या सँपलचा महिमा आहे. हा: हा: प्राजु, तुमच्या 'जळण्यात' मला पुनःप्रत्ययाचा आनंद मिळतो आहे. श्री. चतुरंग, सँपल-पावचेच प्रेझेंटेशन द्या.......सर्वांचे मन जिंकून घ्याल. माझ्या प्रतिसादावरील सर्वांच्या प्रतिक्रियांचे मनःपूर्वक आभार.

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:48
मि.पा वरील.. मिसळप्रेमींना माझे आमंत्रण.. रविवार दि. ३ फेब्रु. २००८ रोजी मी घरी मिसळपाव करणार आहे. अस्सल कोल्हापूरी..! तेव्हा इथे मँचेस्टर मध्ये मिसळ कट्टा (बर्फात) करू. आपण सर्वांनी जरूर यावे. आपापल्या भाडे खर्चाने यावे ही विनंती... आपली स्नेहांकित, प्राजु.

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 12:47
प्राजु, तुमचे निमंत्रण म्हणजे माझ्या सारख्या गरीब भारतियाला 'न खात्या देवाला नैवेद्य' असे आहे. तरी पण आपल्या निमंत्रणात आपल्या मनाचा मोठेपणा दिसतो. मनापासून धन्यवाद.

प्राजु Tue, 02/05/2008 - 00:22
झाला रे.. एकदम फुल्टूच झाला.. लविन फोटोही इथे.. वरदा, वाट पाहीली बाई तुझी येशील म्हणून.. पण मग नाहिस ना आली मग हा घास तुझा अस समजून मी च खाल्ली मिसळ तुझ्या वाटणीची...:))) - प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 02/02/2008 - 00:29
स्वाती, मामिची पाककृती येथे दिल्याबद्दल तुझे आभार मानून परके करत नाही! इथे केव्हा येते आहेस? तू इथे आल्यावर आपली मामिची एक डेट नक्की! :) तुझा, (शाळूसोबती) तात्या. प्रभाकरशेठ, आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! अर्थात, अहो बोलूनचालून पट्टीचे बल्लवाचार्य तुम्ही! त्यामुळे आपली पाककृती झकासच असणार हे ओघानेच आले. आपल्या हातची खाल्लेली बिर्याणी आणि सुकामटण आजही आम्हाला याद आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! :) बाय द वे, आपण, आपल्या सौ, आणि आपले चिरंजीव ठाण्याला एकदा आमच्यासोबत मिपा खायला आला होतात ते आम्हाला अजूनही याद आहे! पुन्हा केव्हा येता तेवढं सांगा! आम्ही वाट पाहात आहोत! अवांतर - बाय द वे, वहिनींना भेटून तेव्हा खूप बरं वाटलं होतं. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! :) असो..! मंडळी, इथे दिवसेंदिवस मिपाच्या अधिकाधिक पाककृती येत आहेत हे पाहून संतोष वाटला. प्राजूच्या घरीही मिपा खायला जायची माझी इच्छा आहे, परंतु अमेरिकेचे विमान भाडे आमच्यासारख्या गरीबाला कसे परवडणार? त्यामुळे प्राजूकडे जायचं सध्या रहीत केलं आहे! :) असो, सगळ्यांनी मिळून मिपाधर्म वाढवावा हीच सदिच्छा! आपला, (मिसळवेडा) तात्या. -- न लगे मुक्ति आणि संपदा, मिसळसंग देई सदा! तिन्ही लोक आनंदाने भरून गाऊ दे | तुझे गीत गाण्यासाठी मिसळ खाऊ दे ! :)

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 13:01
आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. तात्यांचे कार्य आणि आम्ही येणार नाही? कसे शक्य आहे.....? आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! ही पाककृती माझी नाही हे नम्रपणे सांगू इच्छितो. स्वाती दिनेश ह्यांच्या कडूनच मनोगतावर शिकलो. मिसळीच्या पाककृतीचे श्रेय १००टक्के त्यांचेच आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! कधीही या. मात्र मांसाहारी डोहाळजेवणासाठी आधी फोन करून सर्व 'आलबेल' आहे ह्याची खातरजमा करून घ्यावी. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! ह्हा:..ह्हा:...ह्हा:.... दिसतं तसं नसतं म्हणूनच जग फसतं.

वरदा Sat, 02/02/2008 - 01:31
प्राजु खरच येईन बरंका....पत्ता दे बरं तुला काय वाटंलं सगळेच भारतातले आहेत? एखादं ट्रेनिंग शोधते तिथे आणि येते तुझ्याकडे....

पिवळा डांबिस Sat, 02/02/2008 - 06:02
या वीकएंडला मी मिसळ करून पाहीन. जर चव बराब्बर जमली तर माझ्या कातड्याचे जोडे करून तुमच्या पायांत घालीन!! अहो, गेली एकवीस वर्षे मी या मिसळीसाठी तळमळतोय हो! :((( कॉलेजात असतांना ती आमचे मुख्य अन्न होती!! .. .. आधी प्रत्येक ट्रीपला ठाण्याला जायचं जमायचंच असं नाही, आणि नंतरनंतर बाधण्याची (मिसळ नाही हो, तिथलं पाणी)भिती वाटे. आजवर हताश असलेला,:( पण आता हुरूप आलेला,:) पिवळा डांबिस

संजय अभ्यंकर Sat, 02/02/2008 - 23:48
स्वातीजी धन्यवाद! आता पर्यंत हजारदा ठाण्यास गेलो असेन. मा.मि.ची किर्ती लहानपणा पासुन ऐकतोय. परंतु, त्याचा पत्ता नेमका सापडत नाही. जेव्हां वेळ असतो तेव्हा हातात भलि मोठी टूलबॅग असते, ती घेउन पत्ताही शोधता येत नाही. त्यामुळे मा.मि.ची तल्लफ त्या कुंजविहारीचा वडा खाउन भागवतो. आता मात्र ठरलं. शेंडी तुटो वा पारंबी! मा.मि.चा पत्ता शोधणारच. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

बापु देवकर Sun, 02/03/2008 - 14:03
सजय, कुंजविहारीच्या समोरचा मार्ग आपल्याला मिसळकडे घेऊन जाईल...

स्वाती राजेश Sun, 02/03/2008 - 15:51
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवकुमार तुम्ही यु,के. मधे कुठे राहता माहीत नाही. पण इथे "साया" मधे फरसाण मिळतात( चांगल्या प्रकारचे).शिवाय हलदीरामचे सर्व प्रॉडक्ट मिळतात. साया ची दुकाने खूप ठिकाणी आहेत. माझ्या घरी जवळजवळ आठवड्याला मिसळ बनतेच. अगदी "कोल्हापूरी". आता जेव्हा कधी यु.के. मधे याल तेव्हा साया ला भेट द्या. माझ्याघरी मिसळ खायलासुध्दा....

केशवसुमार Mon, 02/04/2008 - 21:29
नावच एक खेड आहे मॅन्चेस्टर नावाच्या शहराजवळ .. तिथे राहतात आस्मादिक.. काय म्हन्जे काय बी मिळत नाय स्वातीताई इथे( दारू आणि प्राण्यांची प्रेते सोडून) बाजार हटिला एतवारी मॅन्चेस्टरला २० मैलावर जाव लागतया.. (युके मधला खेडूत) केशवसुमार बाय द वे.. बर्मिंगहाम मधून काल झकास फरसाण आणि पापडी आलेली आहे ( २ पाउंडाचा फरसाण आणि २५ पाउंड्चा प्रवास, काय करणास साला जिभेचे चोचले ) त्यामुळे ह्या शनिवारी हुर्रे.. ढाकू माकूम ढाकू माकूम ढा.....मिसळ पाव (आनंदित)केशवसुमार (सगळ्यांच्या मिपाच्या नावाने दोन घास काढून ठेवतो अस हवर्‍या सारख बघू नका.. नाहीतर साला आमचंच जुने एक विडंबन म्हणायची वेळा यायची मिसळीवर मज राग भयंकर दुसर्‍या दिवशी आग भयंकर)

ब्रिटिश टिंग्या Mon, 02/04/2008 - 22:12
कुठे आहे? मला पत्ता द्याल का त्याचा....... अवांतर - आम्हीही यु.के. मध्ये आहोत.....आम्हालापण मिसळ खायला बोलवा की...... आपला, (मिसळीचा भिकारी) छोटी टिंगी

सख्याहरि Mon, 02/04/2008 - 21:12
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:) आम्हालाही मिसळ खायला बोलवा...

स्वाती राजेश Mon, 02/04/2008 - 23:26
यु.के. मधील आणि यु.के.बाहेरील सर्व लोकांना मी मिसळ पाव खाण्यासाठी आमंत्रण देते. मी ग्रेटर लंडन मधे राहते. मला इथून खूप इंडियन दुकाने जवळ आहेत. तसेच वेम्बली , साऊथ हॉल (छोटे इंडिया) ३० मिनिटावर (कारने) आहेत. साया वरील २ ठिकाणी, तसेच अल्पटन,वुड्फर्ड ही मला माहीत असलेली ठिकाणे.

सर्किट Mon, 02/04/2008 - 23:32
दोन आठवड्यांनी अस्मादिक सहकुटुंब लंडनला येणार आहेत चार दिवसांसाठी. रॅडिसन माउंटबॅटन हाटेलात मुक्काम आहे. तेथून जवळपास काही भारतीय जेवणाची ठिकाणे आहेत का, ते कृपया कळवा. पत्ता: 20 Monmouth St. Covent Gard London WC2H 9HD GB - सर्किट

वरदा Tue, 02/05/2008 - 00:28
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे....आता आपल्याला ठाणे आणि कोल्हापुरच्या मिसळीच्या ठिकाणांची नुसती नावं ऐकून गप्पं बसायला नको...स्वाती ती रेसिपि करून पाहिली ह्या विकएन्ड्ला...एकदम झकास...थँक्यू गं...

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 06:58
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे.... वा वा! वरील वाक्य नुसतं वाचूनच सार्थक झाल्यासारखं वाटलं! मिपाधर्म वाढवा, महाराष्ट्र धर्म वाढवा! मिसळपाव मस्तकी धरा, अवघा हलकल्लोळ करा...! :) हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :) वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :) हेचि दान देगा देवा, मिपाचा विसर न व्हावा विसर न व्हावा, देवा विसर न व्हावा मिसळ खाईन आवडी, हेची माझी सर्व जोडी.... माझी सर्व जोडी, हेचि माझी सर्व जोडी.. तात्या म्हणे आता मिसळ खायाला घालावी खायाला घालावी, मिसळ खायाला घालावी न लगे मुक्ति आणि संपदा मिसळसंग देई सदा...! सर्वांनी आपापले राग लोभ प्रेम माया ममता आदि षड्रिपू मिसळीच्या रश्श्यात बुडवावेत आणि मिसळीशी एकरूप व्हावे हीच संत तात्याबांनी जगाला दिलेली शिकवण सर्वांनी आचरणात आणावी! :) आता मिसळीकडे पाहून संत तात्याबा इतकंच म्हणतील, भेटी लागी जीवा, लागलिसे आस! :) आपला, (मिपाधर्मी) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 02/06/2008 - 04:55

हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :)
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :)


हाहाहाहा)))))))
ह. ह. पु. वा.


संत तात्याबाचा लाडका शिष्य
प्रा.डॉ.............

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 14:21
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! तात्या चले वैकुंठको, बिनवित मित्र पकडत बाही, इंहा मिसल खाई लो, उंहा तात्या मिसल नाही|

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 11:59
तात्याराम महाराज, नका हो अस॑ निर्वाणीच॑ बोलू... तुम्ही जर वैकु॑ठाची भाषा करायला लागलात तर आम्हा बालका॑चे कस॑ होणार. हे असल॑ हृदयाला घर॑ पाडणारे बोल सोडा तात्याबा ! अहो, तुम्ही वैकु॑ठाला गेलात तर आम्हाला तर्रीदार लेखन कुठुन नशीबी व्हावे? तिखटजाळ प्रतिक्रिया कुठे वाचायला जायच॑ आम्ही पामरा॑नी? (आयला हे लै म्ह॑जी लैच स्वार्थी होतय काय?) हा॑...कस॑ होणार त्या मामलेदाराच॑? तुमच्याशिवाय त्याच्या मिसळीची खुमारी काय रहाणार? ---- बाकी हे एकदम झक्कास हा॑... यु.के. आणि यु.एस. मध्ये मिपाकट्टे !!! येकदम ज॑क्शन वाटल॑ बॉ :) आपला - (तात्याबा॑चा भक्त, अजाण लेकरु) ध मा ल.

वरदा Tue, 02/05/2008 - 17:49
अहो आत्ता कुठे आम्ही तुमच्याकडून शिकायला सुरुवात केलेय्... ही काय निर्वाणिची भाषा....आपला ठाण्याचा कट्टा कोण सांभाळणार मग? ते काही नाही सगळे मिळून धमाल करूया असं लिहा....हे सोपवून मोकळं होणं काही चालणार नाही.....

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 18:18
काय? धमाल? वरदाताई...मला हाक मारली का? :)) तात्यानु, वरदाताई॑शी सहमत. अहो, हे यु.के. अन् यु.एस. चे मिपाकट्टे असले तरी त्या॑च॑ "ठाण॑" ठाण्यात आहे त्याच॑ काय? अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. --- वरदाताई, आचरटपणाबद्दल क्षमस्व. (अ॑गभूत गुणच आहे हा, आमच्याबरोबरच जाणार तो बहुधा) असो, आपला, ध मा ल.

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 18:30
अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. पोष्टकार्ड पाठवून तुमचा भ्रमणध्वनी क्र कळवा म्हणजे हाळी देईन.. :) तात्या.

मनिष Tue, 02/05/2008 - 19:26
मी येतो आहे ठाण्याला या महिन्यात - नौपाडा भागात. ही मामलेदार मिसळ कुठे आहे जरा पत्ता देता का? हजेरी लावलीच पाहिजे!! :)

वरदा Tue, 02/05/2008 - 19:33
मामलेदार मिसळ माहित नाही? ठाणे स्टेशन ला कुणाला पण विचारा.... धमाल दादा आचरटपणा नाही काही....माफी कसली मागता..साधा जोक तर केलात....

पिवळा डांबिस Tue, 02/05/2008 - 23:26
आनी ती झक्कास झाली रं झाली!!!!! ही रेशेपी वापरून आमी मिसळ केली. आनी तिच्यायला आमच्या जिभेनं येकदम जंक्शन दाद दिली! :) आता जगाच्या पाठीवर कुठंही रहायला मोकळा झालो. अर्थात, जिथे गुजुभाय फरसाण विकत असेल तिथे...म्हणजे जगात कुठेही!!! :) मन फार, फार म्हणजे अगदी तुडुंब प्रसन्न झालंय! पोटही तुडुंब भरलंय!! स्वाती आणि प्रभाकर, माझ्या कातड्याचे जोडे करायला टाकले आहेत, तयार झाले की फेड्-एक्सने पाठवून देईन. आपला, (उन्मनी अवस्थेतला) पिवळा डांबिस

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 22:39
कालच केली होती. कसली मस्त झाली होती. थोडावेळ तिच्याकडे विविध कोनातून बघतच राहीलो. शेवटी राहवेना. फडशाच पाडला. आणि नुकतीच 'शिकार' चट्टामट्टा केलेल्या 'वनराजा'सारखी मस्त ताणून दिली.

केशवसुमार Wed, 02/06/2008 - 23:53
फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या .. केशवसुमार

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/07/2008 - 00:46
केशवाशी सहमत! :) अरे प्रभाकरा, एकटा एकटा मिसळ खातोस काय? आणि वर पुन्हा फोटो छापतोस काय?? कुठे फेडशील ही पापं?!:) तात्या.

चतुरंग गुरुवार, 02/07/2008 - 21:52
आपण 'सिंबायोसिस'ला असता ना? आपली सुटका नाही - आपल्यावर एक तर्रीदार मि.पा. चे कर्ज. आमच्या पुढच्या भारतभेटीत ही 'भरतभेट' व्हायलाच हवी! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 02/07/2008 - 22:43
श्री. केशवसुमार, तुमच्या सर्व फुल्या-फुल्यांना मी 'फुले' समजून स्विकारले आहे. मिसळीच्या तिखट तर्री इतकेच आपले मिसळीवरील प्रेम मनस्वी आहे ह्याची खात्री पटली. श्री. विसोबा खेचर, पुण्यात कट्टा जमवाच. सर्व उपस्थितांना स्वखर्चात मिसळ खाऊ घालेन. श्री. चतुरंग (आणि इतर मिसळप्रेमी) कधीही या. एकत्र बसून मिसळ चापू. सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

धमाल मुलगा Fri, 02/08/2008 - 10:41
श्री.पेठकर, नियमाप्रमाणे दर "विका॑तास" मी पुण्यातच असतो. सि॑बीच॑ कुठच॑ बाहेरच॑ कॅ॑टीन का? बस-स्टॉपमागच॑? औ॑दाच्या टायमाला भेटूच. व्य.नि. ने भ्रमणध्वनी कळवता का? तुमच्या सोईच्या वेळेला मारतो चक्कर :) चालेल का? आपला - ध मा ल.

वरदा गुरुवार, 02/07/2008 - 23:36
जळवायचं लक्षण मी नेमकं लंच च्या वेळि फोटो पाहीले..भूक लागली..आणि खावी लागतेय घासफूस....

पिवळा डांबिस Wed, 01/30/2008 - 23:09
नुसते चांगली मिसळ मिळणारया हाटेलांची नामावळी काय उपयोगी? नुसतं अनिवासी लोकांना जळवायचं लक्षण! रेसिपी द्या म्हणजे घरी ट्राय तरी करू!

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा, प्रत्येकाने आपापली मिसळ-पाककृती येथे द्यावी ही तुझी कल्पना छानच आहे. परंतु प्रथम तुझी मिसळीची पाककृती येथे देऊन याची सुरवात तूच करावीस असे वाटते! :) तात्या.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:12
वरदा.. स्वातीने रेसिपी दिली आहे कोल्हापूरी मिसळीची. बघ एकदा नीट. भन्नाट आहे. नक्की करून बघ. आपण अनिवासी आहोत हे लक्षातच नाही रहात. (मिसळप्रेमी) प्राजु

वरदा गुरुवार, 01/31/2008 - 22:41
नुसती ठिकाणं सांगतात्..आम्ही इथे अमेरिकेत बसून काय करायचं त्यांचं प्राजु बरं झालं सांगितंलंस्...बरीच मागे गेल्याने पाहिली नाही मी रेसिपी..झकास आहे एकदम्...आता ह्या विकएन्ड ला करतेच ट्राय... तात्या मला येत असती तर दिली असती रेसिपी ...मी झणझणीत उसळ बनवून वर कांदा टॉमॅटो, फरसाण टाकते की झाली माझी मिसळ तयार.....जास्तीत जास्त म्हणजे गोड आणि तिखट चटणी टाकते त्यावर असेल तर... पण लोक खूप वेगवेगळे प्रकार करतात्..माझ्या एका मैत्रीणीकडे साबुदाणा, खारे शेंगदाणे वगैरे घालायचे त्यावर.. म्हणून म्हटंलं विचारून पहावं सगळ्यांना...

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 14:06
ठाण्याचा सांस्कृतिक ठेवा असलेल्या मामलेदार च्या मिसळीची कृती: साहित्य - कांदे ४/५ + वरुन घालण्यासाठी २ ,बटाटे ४/५,लसुण १ मोठा गड्डा,१ बोटभर आल्याचा तुकडा तेल १.५वाट्या,तिखट १.५वाटी,गरम मसाला ४ चमचे १०० ग्राम पापडी,२५०ग्राम हिरवे वाटाणे,५००ग्राम फरसाण चवीनुसार मीठ कृती - हिरवे वाटाणे ५/६ तास भिजत घालावेत. नंतर कुकर मधुन ३/४ शिट्ट्या देऊन शिजवावे.बटाटे उकडून घ्यावे.४/५ कांद्यातील ३ कांदे वाटून घ्यावे. लसुण व आले वाटून पेस्ट करावी,उरलेले २ कांदे बारीक चिरुन घ्यावे. पापडी कुटून घ्यावी व पाण्यात भिजत घालावी. एका जाड बुडाच्या पातेल्यात १ वाटी तेल तापत ठेवावे. चांगले तापले की त्यात वाटलेला कांदा घालुन परतावे,मग वाटलेला लसुण घालून परतावे. १.५ वाटी तिखटातील ३/४ वाटी त्यात घालावे व भरपुर परतावे,गरम मसाला घालुन परतावे.इतके परतावे की तेल सुटले पाहिजे.मग त्यात उकडलेले वाटाणे घालावे,पाण्यात भिजवलेली पापडी घालावी,मीठ घालावे.पाणी घालून उकळू द्यावे. उरलेले १/२ वाटी तेल एका कढईत तापत ठेवावे.त्यात बारीक चिरलेले २ कांदे घालून परतावे,उरलेले तिखट घालून परतावे,थोडे मीठ घालावे.व हे मिश्रण वेगळे ठेवावे. वरुन घालायसाठी कांदे बारीक चिरावे,उकडलेले बटाटे चिरावे. खोलगट ताटलीत आधी फरसाण,त्यावर बटाटे ,त्यावर रस्सा,आणि त्यावर कांदा घालून द्यावा. "जादा तिखा"- ३नं हवे असेल तर वेगळी तर्री वरुन घ्यावी. वि.सू. १.ह्या मिसळी बरोबर पाव चांगला लागतो ,पण दही ह्या मिसळी बरोबर खाऊन तिचा अपमान करू नये.नंतर ताक प्यावे. अतिशय महत्त्वाचे: २.दुकानातून फरसाण घेताना त्यात गोडसर पदार्थ उदा.बेदाणे,मक्याचा चिवडा इ. न घालण्यास सांगावे.

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 14:54
स्वाती, तुमची ही मिसळ झक्कास्स्स्स्स्स्च आहे. माझ्याकडून मी ह्यात काही (माझ्या तिखट चवीशी सुसंगत असे..) बदल केले आहेत. १) आले-लसूण बरोबर काही हिरव्या मिरच्या वाटून घेणे. २) रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे. खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! आजपर्यंत कुठल्याच पाककृतीचे मानले नाहीत इतके ह्या मिसळ पाककृतीचे अगणित धन्यवाद.

केशवसुमार Fri, 02/01/2008 - 21:21
तुमच्या मेनू मधे ही डीश ऍड करा.. भारतात आलोकी लगेच भेट देतो.. स्वातीताई.. तोंडाला पाणी सुटल. नुसता जळफळाट झाला.. साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:42
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:)

केशवसुमार Sat, 02/02/2008 - 09:42
स्वातीताई कट्ट्याच्या आमंत्रणा बद्दल मनापासून धन्यवाद.. पण आता भारतात परतायचे दिवस जवळ आले आहेत त्याची आवरा आवर चालू आहे..तेव्हा तुम्हीच सगळे भारतात या झकास कट्टा जमवू.. (२० दिवसांनी भारतात परतणारा) केशवसुमार

सुनील Fri, 02/01/2008 - 22:27
रंग आणि तिखटपणा ह्यांचा सुंदर प्रितीसंगम व्हावा म्हणून 'काश्मीरी मिरच्या' + 'गुंटूर मिरच्या' असे १:१ असे किंवा अधिक तिखट हवे असेल तर १:३ असे प्रमाण घ्यावे मी सहसा बेडगी आणि संकेश्वरी यांचे मिश्रण वापरतो. आता तुमच्या प्रतिसादाप्रमाणे काश्मिरी + गुंटूर वापरून बघेन. (लवंगी मिरची आवडणारा) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

स्वाती दिनेश Fri, 02/01/2008 - 23:39
असे वर्णन वाचूनच आता परत एकदा मिसळ करावीशी आणि खावीशी वाटावी असे तोंडाला पाणी सुटले आहे, पण केशवसुमार म्हणतात त्याप्रमाणे जर्मनीच्याही भरपूर फुल्या फुल्या...चांगले फरसाण,पापडी,शेव मिळेल तर शपथ! स्वाती

मनिष Fri, 02/01/2008 - 17:51
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! वाचुनच तोंडाला पाणी सुटले. :)

वरदा Fri, 02/01/2008 - 17:59
मस्तंच्.... थॅन्क्यू स्वाती..आता ही पण करुन पाहीन...

ऋषिकेश Fri, 02/01/2008 - 19:55
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! काय पण झ्याक लिवलय राव!! तोंडाला पाणी सुटलं.. बाकी स्वतीताई रेसिपि बी झ्याक :) -(झ्याकप्याक)ऋषिकेश

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 20:31
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! प्रभाकररव, वेळ जात नाहिये का? कशाला असं झक्क्क्क्कास वर्णन लिहायचं.. आणि आम्हांला जळवायचं? असो.. वर्णन बाकी एक्दमच.. भन्नाट..! - प्राजु

चतुरंग Fri, 02/01/2008 - 20:42
खाताना मात्र फरसाणपेक्षा 'सँपल-पाव'च जास्त आवडतो. तेजतर्राट गरमाग्रम रश्शात बुडवून बाहेर काढलेला पावाचा लालबुंद तुकडा मिसळीच्या चवीची आठवण म्हणून म्युझियममध्येच ठेवावा असा दिसतो पण हात तोंडापर्यंत जातोच आणि नाही गेला तर तोंड स्वत्व विसरुन खाली हातापर्यंत वाकते आणि पावाचा लालबुंद रमणिय तुकडा आमच्या तोंडात देहभान विसरून सामावून जातो. उरते ती फक्त त्याची आठवण आणि अवर्णनिय उन्मुक्त अवस्था........ हाय्! असं उन्मनी अवस्थेत नेणारं लिहू नका हो आणि ते ही सकाळी, सकाळी! अहो हे वाचून मी आज माझ्या प्रेझेंटेशनला गेलो आणि इंट्रोडक्शन मधे 'सँपल्-पाव' असं काहीतरी बरळलो! माझा मॅनेजर मराठी नसला तरी भारतीय आहे, काय "सँपल" माणूस आहे असा चेहरा करुन तो बघायलाच लागला!! अवांतर - हलकेच घ्या, हे सगळं उन्मनी अवस्थेत वाटून गेलं असावं - खरं खोटं "सॅंपल्-पाव"च जाणे!! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर Fri, 02/01/2008 - 22:55
श्री. केशवसुमार, ही डिश माझ्या (सिंबॉयसिस) कॅन्टीनच्या मेन्यू मध्ये डिसेंबर २००७ पासूनच ऍड केली आहे. भारतात आलात की जरूर भेट द्या. श्री. सुनील, गुंटूरचा 'दणका' काही औरच आहे. प्रेमातच पडाल. श्री. मनिष, खवैय्या त्यालाच म्हणतात. श्री. ऋषिकेश, ह्यात माझं श्रेय काही नाही. हा सर्व त्या प्रतिभा चेतविणार्‍या तेजतर्राट लालबुंद उकळत्या सँपलचा महिमा आहे. हा: हा: प्राजु, तुमच्या 'जळण्यात' मला पुनःप्रत्ययाचा आनंद मिळतो आहे. श्री. चतुरंग, सँपल-पावचेच प्रेझेंटेशन द्या.......सर्वांचे मन जिंकून घ्याल. माझ्या प्रतिसादावरील सर्वांच्या प्रतिक्रियांचे मनःपूर्वक आभार.

प्राजु Fri, 02/01/2008 - 23:48
मि.पा वरील.. मिसळप्रेमींना माझे आमंत्रण.. रविवार दि. ३ फेब्रु. २००८ रोजी मी घरी मिसळपाव करणार आहे. अस्सल कोल्हापूरी..! तेव्हा इथे मँचेस्टर मध्ये मिसळ कट्टा (बर्फात) करू. आपण सर्वांनी जरूर यावे. आपापल्या भाडे खर्चाने यावे ही विनंती... आपली स्नेहांकित, प्राजु.

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 12:47
प्राजु, तुमचे निमंत्रण म्हणजे माझ्या सारख्या गरीब भारतियाला 'न खात्या देवाला नैवेद्य' असे आहे. तरी पण आपल्या निमंत्रणात आपल्या मनाचा मोठेपणा दिसतो. मनापासून धन्यवाद.

प्राजु Tue, 02/05/2008 - 00:22
झाला रे.. एकदम फुल्टूच झाला.. लविन फोटोही इथे.. वरदा, वाट पाहीली बाई तुझी येशील म्हणून.. पण मग नाहिस ना आली मग हा घास तुझा अस समजून मी च खाल्ली मिसळ तुझ्या वाटणीची...:))) - प्राजु

विसोबा खेचर Sat, 02/02/2008 - 00:29
स्वाती, मामिची पाककृती येथे दिल्याबद्दल तुझे आभार मानून परके करत नाही! इथे केव्हा येते आहेस? तू इथे आल्यावर आपली मामिची एक डेट नक्की! :) तुझा, (शाळूसोबती) तात्या. प्रभाकरशेठ, आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! अर्थात, अहो बोलूनचालून पट्टीचे बल्लवाचार्य तुम्ही! त्यामुळे आपली पाककृती झकासच असणार हे ओघानेच आले. आपल्या हातची खाल्लेली बिर्याणी आणि सुकामटण आजही आम्हाला याद आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! :) बाय द वे, आपण, आपल्या सौ, आणि आपले चिरंजीव ठाण्याला एकदा आमच्यासोबत मिपा खायला आला होतात ते आम्हाला अजूनही याद आहे! पुन्हा केव्हा येता तेवढं सांगा! आम्ही वाट पाहात आहोत! अवांतर - बाय द वे, वहिनींना भेटून तेव्हा खूप बरं वाटलं होतं. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! :) असो..! मंडळी, इथे दिवसेंदिवस मिपाच्या अधिकाधिक पाककृती येत आहेत हे पाहून संतोष वाटला. प्राजूच्या घरीही मिपा खायला जायची माझी इच्छा आहे, परंतु अमेरिकेचे विमान भाडे आमच्यासारख्या गरीबाला कसे परवडणार? त्यामुळे प्राजूकडे जायचं सध्या रहीत केलं आहे! :) असो, सगळ्यांनी मिळून मिपाधर्म वाढवावा हीच सदिच्छा! आपला, (मिसळवेडा) तात्या. -- न लगे मुक्ति आणि संपदा, मिसळसंग देई सदा! तिन्ही लोक आनंदाने भरून गाऊ दे | तुझे गीत गाण्यासाठी मिसळ खाऊ दे ! :)

प्रभाकर पेठकर Sat, 02/02/2008 - 13:01
आपण मिपाचे सभासदत्व घेऊन मिपाच्या टपरीवर नव्या जोमाने कार्यरत झालात याचे बरे वाटले. तात्यांचे कार्य आणि आम्ही येणार नाही? कसे शक्य आहे.....? आपलीही मिसळीची पाककृती झक्कासच आहे! ही पाककृती माझी नाही हे नम्रपणे सांगू इच्छितो. स्वाती दिनेश ह्यांच्या कडूनच मनोगतावर शिकलो. मिसळीच्या पाककृतीचे श्रेय १००टक्के त्यांचेच आहे. आता आपल्या हातचं सुग्रास भोजन चापायला पुन्हा पुण्याला केव्हा येऊ तेवढं सांगा! कधीही या. मात्र मांसाहारी डोहाळजेवणासाठी आधी फोन करून सर्व 'आलबेल' आहे ह्याची खातरजमा करून घ्यावी. एवढ्या साध्या, सोज्वळ बायकोला इतका डांबीस नवरा कसा काय मिळाला, देव जाणे! ह्हा:..ह्हा:...ह्हा:.... दिसतं तसं नसतं म्हणूनच जग फसतं.

वरदा Sat, 02/02/2008 - 01:31
प्राजु खरच येईन बरंका....पत्ता दे बरं तुला काय वाटंलं सगळेच भारतातले आहेत? एखादं ट्रेनिंग शोधते तिथे आणि येते तुझ्याकडे....

पिवळा डांबिस Sat, 02/02/2008 - 06:02
या वीकएंडला मी मिसळ करून पाहीन. जर चव बराब्बर जमली तर माझ्या कातड्याचे जोडे करून तुमच्या पायांत घालीन!! अहो, गेली एकवीस वर्षे मी या मिसळीसाठी तळमळतोय हो! :((( कॉलेजात असतांना ती आमचे मुख्य अन्न होती!! .. .. आधी प्रत्येक ट्रीपला ठाण्याला जायचं जमायचंच असं नाही, आणि नंतरनंतर बाधण्याची (मिसळ नाही हो, तिथलं पाणी)भिती वाटे. आजवर हताश असलेला,:( पण आता हुरूप आलेला,:) पिवळा डांबिस

संजय अभ्यंकर Sat, 02/02/2008 - 23:48
स्वातीजी धन्यवाद! आता पर्यंत हजारदा ठाण्यास गेलो असेन. मा.मि.ची किर्ती लहानपणा पासुन ऐकतोय. परंतु, त्याचा पत्ता नेमका सापडत नाही. जेव्हां वेळ असतो तेव्हा हातात भलि मोठी टूलबॅग असते, ती घेउन पत्ताही शोधता येत नाही. त्यामुळे मा.मि.ची तल्लफ त्या कुंजविहारीचा वडा खाउन भागवतो. आता मात्र ठरलं. शेंडी तुटो वा पारंबी! मा.मि.चा पत्ता शोधणारच. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

बापु देवकर Sun, 02/03/2008 - 14:03
सजय, कुंजविहारीच्या समोरचा मार्ग आपल्याला मिसळकडे घेऊन जाईल...

स्वाती राजेश Sun, 02/03/2008 - 15:51
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवकुमार तुम्ही यु,के. मधे कुठे राहता माहीत नाही. पण इथे "साया" मधे फरसाण मिळतात( चांगल्या प्रकारचे).शिवाय हलदीरामचे सर्व प्रॉडक्ट मिळतात. साया ची दुकाने खूप ठिकाणी आहेत. माझ्या घरी जवळजवळ आठवड्याला मिसळ बनतेच. अगदी "कोल्हापूरी". आता जेव्हा कधी यु.के. मधे याल तेव्हा साया ला भेट द्या. माझ्याघरी मिसळ खायलासुध्दा....

केशवसुमार Mon, 02/04/2008 - 21:29
नावच एक खेड आहे मॅन्चेस्टर नावाच्या शहराजवळ .. तिथे राहतात आस्मादिक.. काय म्हन्जे काय बी मिळत नाय स्वातीताई इथे( दारू आणि प्राण्यांची प्रेते सोडून) बाजार हटिला एतवारी मॅन्चेस्टरला २० मैलावर जाव लागतया.. (युके मधला खेडूत) केशवसुमार बाय द वे.. बर्मिंगहाम मधून काल झकास फरसाण आणि पापडी आलेली आहे ( २ पाउंडाचा फरसाण आणि २५ पाउंड्चा प्रवास, काय करणास साला जिभेचे चोचले ) त्यामुळे ह्या शनिवारी हुर्रे.. ढाकू माकूम ढाकू माकूम ढा.....मिसळ पाव (आनंदित)केशवसुमार (सगळ्यांच्या मिपाच्या नावाने दोन घास काढून ठेवतो अस हवर्‍या सारख बघू नका.. नाहीतर साला आमचंच जुने एक विडंबन म्हणायची वेळा यायची मिसळीवर मज राग भयंकर दुसर्‍या दिवशी आग भयंकर)

ब्रिटिश टिंग्या Mon, 02/04/2008 - 22:12
कुठे आहे? मला पत्ता द्याल का त्याचा....... अवांतर - आम्हीही यु.के. मध्ये आहोत.....आम्हालापण मिसळ खायला बोलवा की...... आपला, (मिसळीचा भिकारी) छोटी टिंगी

सख्याहरि Mon, 02/04/2008 - 21:12
साला इथे ..च्या मारी. ह्या युकेच्या फुल्या फुल्य फुल्या फुल्या..चांगले फरसाण, पापडी मिळतील तर शप्पथ केशवसुमार, अगदी सहमत! फक्त युके ऐवजी जर्मनी वाचा... स्वाती अवांतरः येता का युकेतून जर्मनीला एखाद्या विकेंडला,मिसळ कट्टा करू,:) आम्हालाही मिसळ खायला बोलवा...

स्वाती राजेश Mon, 02/04/2008 - 23:26
यु.के. मधील आणि यु.के.बाहेरील सर्व लोकांना मी मिसळ पाव खाण्यासाठी आमंत्रण देते. मी ग्रेटर लंडन मधे राहते. मला इथून खूप इंडियन दुकाने जवळ आहेत. तसेच वेम्बली , साऊथ हॉल (छोटे इंडिया) ३० मिनिटावर (कारने) आहेत. साया वरील २ ठिकाणी, तसेच अल्पटन,वुड्फर्ड ही मला माहीत असलेली ठिकाणे.

सर्किट Mon, 02/04/2008 - 23:32
दोन आठवड्यांनी अस्मादिक सहकुटुंब लंडनला येणार आहेत चार दिवसांसाठी. रॅडिसन माउंटबॅटन हाटेलात मुक्काम आहे. तेथून जवळपास काही भारतीय जेवणाची ठिकाणे आहेत का, ते कृपया कळवा. पत्ता: 20 Monmouth St. Covent Gard London WC2H 9HD GB - सर्किट

वरदा Tue, 02/05/2008 - 00:28
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे....आता आपल्याला ठाणे आणि कोल्हापुरच्या मिसळीच्या ठिकाणांची नुसती नावं ऐकून गप्पं बसायला नको...स्वाती ती रेसिपि करून पाहिली ह्या विकएन्ड्ला...एकदम झकास...थँक्यू गं...

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 06:58
म्हणजे आता आपले यु.के. आणि यु. एस. मधे दोन नविन मि. पा. कट्टे तयार झाले म्हणायचे.... वा वा! वरील वाक्य नुसतं वाचूनच सार्थक झाल्यासारखं वाटलं! मिपाधर्म वाढवा, महाराष्ट्र धर्म वाढवा! मिसळपाव मस्तकी धरा, अवघा हलकल्लोळ करा...! :) हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :) वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :) हेचि दान देगा देवा, मिपाचा विसर न व्हावा विसर न व्हावा, देवा विसर न व्हावा मिसळ खाईन आवडी, हेची माझी सर्व जोडी.... माझी सर्व जोडी, हेचि माझी सर्व जोडी.. तात्या म्हणे आता मिसळ खायाला घालावी खायाला घालावी, मिसळ खायाला घालावी न लगे मुक्ति आणि संपदा मिसळसंग देई सदा...! सर्वांनी आपापले राग लोभ प्रेम माया ममता आदि षड्रिपू मिसळीच्या रश्श्यात बुडवावेत आणि मिसळीशी एकरूप व्हावे हीच संत तात्याबांनी जगाला दिलेली शिकवण सर्वांनी आचरणात आणावी! :) आता मिसळीकडे पाहून संत तात्याबा इतकंच म्हणतील, भेटी लागी जीवा, लागलिसे आस! :) आपला, (मिपाधर्मी) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 02/06/2008 - 04:55

हे असे जगभर मिपाकट्टे भरलेले पाहावेत हीच इच्छा होती, संत तात्याबांचे हेच जिवीतकार्य होते, आणि याच करता तात्याबांनी अवतार घेतला होता! आता आमचे कार्य पूर्ण होत आले! :)
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! (तुकोबांकरता जसा आला होता तसा एखादा गरूड उडत उडत येण्याची वाट पाहतो आहे! :)


हाहाहाहा)))))))
ह. ह. पु. वा.


संत तात्याबाचा लाडका शिष्य
प्रा.डॉ.............

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 14:21
वरदा, प्राजू, तुमच्यासारख्या प्रामाणिक मिसळधर्मीयांच्या हाती मिपा सोपवून आता मी सुखाने वैकुंठात जाईन! तात्या चले वैकुंठको, बिनवित मित्र पकडत बाही, इंहा मिसल खाई लो, उंहा तात्या मिसल नाही|

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 11:59
तात्याराम महाराज, नका हो अस॑ निर्वाणीच॑ बोलू... तुम्ही जर वैकु॑ठाची भाषा करायला लागलात तर आम्हा बालका॑चे कस॑ होणार. हे असल॑ हृदयाला घर॑ पाडणारे बोल सोडा तात्याबा ! अहो, तुम्ही वैकु॑ठाला गेलात तर आम्हाला तर्रीदार लेखन कुठुन नशीबी व्हावे? तिखटजाळ प्रतिक्रिया कुठे वाचायला जायच॑ आम्ही पामरा॑नी? (आयला हे लै म्ह॑जी लैच स्वार्थी होतय काय?) हा॑...कस॑ होणार त्या मामलेदाराच॑? तुमच्याशिवाय त्याच्या मिसळीची खुमारी काय रहाणार? ---- बाकी हे एकदम झक्कास हा॑... यु.के. आणि यु.एस. मध्ये मिपाकट्टे !!! येकदम ज॑क्शन वाटल॑ बॉ :) आपला - (तात्याबा॑चा भक्त, अजाण लेकरु) ध मा ल.

वरदा Tue, 02/05/2008 - 17:49
अहो आत्ता कुठे आम्ही तुमच्याकडून शिकायला सुरुवात केलेय्... ही काय निर्वाणिची भाषा....आपला ठाण्याचा कट्टा कोण सांभाळणार मग? ते काही नाही सगळे मिळून धमाल करूया असं लिहा....हे सोपवून मोकळं होणं काही चालणार नाही.....

धमाल मुलगा Tue, 02/05/2008 - 18:18
काय? धमाल? वरदाताई...मला हाक मारली का? :)) तात्यानु, वरदाताई॑शी सहमत. अहो, हे यु.के. अन् यु.एस. चे मिपाकट्टे असले तरी त्या॑च॑ "ठाण॑" ठाण्यात आहे त्याच॑ काय? अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. --- वरदाताई, आचरटपणाबद्दल क्षमस्व. (अ॑गभूत गुणच आहे हा, आमच्याबरोबरच जाणार तो बहुधा) असो, आपला, ध मा ल.

विसोबा खेचर Tue, 02/05/2008 - 18:30
अवा॑तर :तात्या हल्ली मी ठाण्याच्या जवळपासच घुटमळत असतो, निस्ती येक हाळी द्या, स्लो-लोकल पकडून लगेच धा मि॑टात हजर होतो पघा. पोष्टकार्ड पाठवून तुमचा भ्रमणध्वनी क्र कळवा म्हणजे हाळी देईन.. :) तात्या.

मनिष Tue, 02/05/2008 - 19:26
मी येतो आहे ठाण्याला या महिन्यात - नौपाडा भागात. ही मामलेदार मिसळ कुठे आहे जरा पत्ता देता का? हजेरी लावलीच पाहिजे!! :)

वरदा Tue, 02/05/2008 - 19:33
मामलेदार मिसळ माहित नाही? ठाणे स्टेशन ला कुणाला पण विचारा.... धमाल दादा आचरटपणा नाही काही....माफी कसली मागता..साधा जोक तर केलात....

पिवळा डांबिस Tue, 02/05/2008 - 23:26
आनी ती झक्कास झाली रं झाली!!!!! ही रेशेपी वापरून आमी मिसळ केली. आनी तिच्यायला आमच्या जिभेनं येकदम जंक्शन दाद दिली! :) आता जगाच्या पाठीवर कुठंही रहायला मोकळा झालो. अर्थात, जिथे गुजुभाय फरसाण विकत असेल तिथे...म्हणजे जगात कुठेही!!! :) मन फार, फार म्हणजे अगदी तुडुंब प्रसन्न झालंय! पोटही तुडुंब भरलंय!! स्वाती आणि प्रभाकर, माझ्या कातड्याचे जोडे करायला टाकले आहेत, तयार झाले की फेड्-एक्सने पाठवून देईन. आपला, (उन्मनी अवस्थेतला) पिवळा डांबिस

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/06/2008 - 22:39
कालच केली होती. कसली मस्त झाली होती. थोडावेळ तिच्याकडे विविध कोनातून बघतच राहीलो. शेवटी राहवेना. फडशाच पाडला. आणि नुकतीच 'शिकार' चट्टामट्टा केलेल्या 'वनराजा'सारखी मस्त ताणून दिली.

केशवसुमार Wed, 02/06/2008 - 23:53
फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या ..फुल्या .. केशवसुमार

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/07/2008 - 00:46
केशवाशी सहमत! :) अरे प्रभाकरा, एकटा एकटा मिसळ खातोस काय? आणि वर पुन्हा फोटो छापतोस काय?? कुठे फेडशील ही पापं?!:) तात्या.

चतुरंग गुरुवार, 02/07/2008 - 21:52
आपण 'सिंबायोसिस'ला असता ना? आपली सुटका नाही - आपल्यावर एक तर्रीदार मि.पा. चे कर्ज. आमच्या पुढच्या भारतभेटीत ही 'भरतभेट' व्हायलाच हवी! चतुरंग

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 02/07/2008 - 22:43
श्री. केशवसुमार, तुमच्या सर्व फुल्या-फुल्यांना मी 'फुले' समजून स्विकारले आहे. मिसळीच्या तिखट तर्री इतकेच आपले मिसळीवरील प्रेम मनस्वी आहे ह्याची खात्री पटली. श्री. विसोबा खेचर, पुण्यात कट्टा जमवाच. सर्व उपस्थितांना स्वखर्चात मिसळ खाऊ घालेन. श्री. चतुरंग (आणि इतर मिसळप्रेमी) कधीही या. एकत्र बसून मिसळ चापू. सर्वांना मनःपूर्वक धन्यवाद.

धमाल मुलगा Fri, 02/08/2008 - 10:41
श्री.पेठकर, नियमाप्रमाणे दर "विका॑तास" मी पुण्यातच असतो. सि॑बीच॑ कुठच॑ बाहेरच॑ कॅ॑टीन का? बस-स्टॉपमागच॑? औ॑दाच्या टायमाला भेटूच. व्य.नि. ने भ्रमणध्वनी कळवता का? तुमच्या सोईच्या वेळेला मारतो चक्कर :) चालेल का? आपला - ध मा ल.

वरदा गुरुवार, 02/07/2008 - 23:36
जळवायचं लक्षण मी नेमकं लंच च्या वेळि फोटो पाहीले..भूक लागली..आणि खावी लागतेय घासफूस....
Taxonomy upgrade extras
चौकशी
पाकक्रिया
उपाहार
मराठी पाककृती
3

आपलं माणूस

संगीता ·

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:01
घोळक्यात असताना दंगामस्ती करायला कुणीही चालतं पण एकांतात असताना गुपित सांगायला आपलंच माणूस लागतं यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं वा! वरील दोन कडवी खूप आवडली. सुरेख कविता.. संगीताताई, कृपया आपण प्रगतीजींपाशी मिपा परिवारातर्फे कृतज्ञता व्यक्त करावी.. तात्या.

संगीता Wed, 01/30/2008 - 23:18
ही कविता तिने खूप वर्ष्यांपूर्वी लिहली होती. सध्या तिचे लिहणे बंद झाले आहे. आपल्या प्रतिसादामुळे ती पुन्हा लिहायला लागेल अशी आशा वाटते आहे.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:06
यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं ही ओळ तर अगदी मनातली आहे ... प्रगतीला धन्यवाद सांग. - प्राजु

manojb_007 गुरुवार, 01/31/2008 - 16:55
कायमचंच रुसण्यासाठी अबोला धरण्यासाठी कुणीही चालतं पण आपल्यावर रुसण्यासाठी रुसवा आपला काढण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं हे कडव अप्रतिम आहे

विवेकवि गुरुवार, 01/31/2008 - 17:58
मस्त कविता लिहिली आहे. आवडली. असो............ मिनु जोशी.

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:01
घोळक्यात असताना दंगामस्ती करायला कुणीही चालतं पण एकांतात असताना गुपित सांगायला आपलंच माणूस लागतं यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं वा! वरील दोन कडवी खूप आवडली. सुरेख कविता.. संगीताताई, कृपया आपण प्रगतीजींपाशी मिपा परिवारातर्फे कृतज्ञता व्यक्त करावी.. तात्या.

संगीता Wed, 01/30/2008 - 23:18
ही कविता तिने खूप वर्ष्यांपूर्वी लिहली होती. सध्या तिचे लिहणे बंद झाले आहे. आपल्या प्रतिसादामुळे ती पुन्हा लिहायला लागेल अशी आशा वाटते आहे.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:06
यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं ही ओळ तर अगदी मनातली आहे ... प्रगतीला धन्यवाद सांग. - प्राजु

manojb_007 गुरुवार, 01/31/2008 - 16:55
कायमचंच रुसण्यासाठी अबोला धरण्यासाठी कुणीही चालतं पण आपल्यावर रुसण्यासाठी रुसवा आपला काढण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं हे कडव अप्रतिम आहे

विवेकवि गुरुवार, 01/31/2008 - 17:58
मस्त कविता लिहिली आहे. आवडली. असो............ मिनु जोशी.
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
प्रतिभा
ही कविता माझ्या मैत्रिणीने लिहिली आहे. आनंदात असताना सुखात भागीदार कुणीही चालतं पण दु:खात रडताना अश्रू पुसायला आपलंच माणूस लागतं घोळक्यात असताना दंगामस्ती करायला कुणीही चालतं पण एकांतात असताना गुपित सांगायला आपलंच माणूस लागतं वरवरच्या जखमांना फुंकर घालायला कुणीही चालतं पण मनात खोलवर रुतलेल्या जखमांना आपलंच माणूस लागतं काळाच्या अंधारात विरणार्‍या आठवणींसाठी कुणीही चालतं पण मनाच्या कप्प्यात घर करण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं कायमचंच रुसण्यासाठी अबोला धरण्यासाठी कुणीही चालतं पण आपल्यावर रुसण्यासाठी रुसवा आपला काढण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणी

मद्यमैफलीस प्रारंभ करण्यापूर्वी म्हणायचा श्लोक.

अविनाश ओगले ·

सुनील Wed, 01/30/2008 - 21:35
अतिउत्तम!! जाम पिता फुकाचे कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

छोटा डॉन गुरुवार, 01/31/2008 - 08:21
"कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !" ह्यावरनं काही जुन्या ऐकलेल्या ओळी आठवल्या ........... "कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ?? "

तळीराम गुरुवार, 01/31/2008 - 20:37
मूळ ओळी: पाजणारं कोणी असेल तर प्यायला तरुण तुर्क आहोत स्वतःच्या पैशानी प्यायला आम्ही काय मूर्ख आहोत? चषक माझा हे विडंबन येथे उपलब्ध. जरुर वाचा. http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=30757858 (चषकीय) तळीराम

धोंडोपंत Fri, 02/01/2008 - 07:54
पंत, श्लोक आवडला. आचमन सुरू करण्यापूर्वी हा मंत्र जरूर म्हणू. आपला, (मांत्रिक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

सुनील Wed, 01/30/2008 - 21:35
अतिउत्तम!! जाम पिता फुकाचे कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

छोटा डॉन गुरुवार, 01/31/2008 - 08:21
"कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !" ह्यावरनं काही जुन्या ऐकलेल्या ओळी आठवल्या ........... "कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ?? "

तळीराम गुरुवार, 01/31/2008 - 20:37
मूळ ओळी: पाजणारं कोणी असेल तर प्यायला तरुण तुर्क आहोत स्वतःच्या पैशानी प्यायला आम्ही काय मूर्ख आहोत? चषक माझा हे विडंबन येथे उपलब्ध. जरुर वाचा. http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=30757858 (चषकीय) तळीराम

धोंडोपंत Fri, 02/01/2008 - 07:54
पंत, श्लोक आवडला. आचमन सुरू करण्यापूर्वी हा मंत्र जरूर म्हणू. आपला, (मांत्रिक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com
लेखनविषय:
कविता
वाङ्मय
Taxonomy upgrade extras
शिफारस
आस्वाद
प्रतिभा
विरंगुळा
मद्यमैफलीस प्रारंभ करण्यापूर्वी म्हणायचा श्लोक. वदनी चषक लावा, जाम प्या परीपरीचे सहज कवन होते, जाम पिता फुकाचे पावन करी जीवा त्वा, मद्य हे पूर्ण ब्रह्म समय हरण नोहे, जाणिजे यज्ञकर्म. -अविनाश ओगले

निगेटिव्ह थिंकिंग - प्रचंड मोठा अडथळा, उपाय ?

यशोदेचा घनश्याम ·

स्वाती राजेश Wed, 01/30/2008 - 22:30
दिलगिरी कशाला व्यक्त करता? मिसळपाव वर वैयक्तिक कोणालाही न दुखवता आपले मत मांडण्याचा अधिकार आहे बहुतेक! राहिला "विषयाचा" प्रश्न ,तो तर खरच छान आहे.

अन्या दातार Wed, 01/30/2008 - 22:45
घनश्याम साहेब, येथे उगीचच नाही त्या गोष्टींबद्दल दिलगिरी व्यक्त करत आहात. याला मी निगेटीव्ह थिंकिंग म्हणू इच्छितो. राहता राहिला प्रश्न त्यावरील उपायांचा. मी तरी शास्त्रीय संगीत ऐकतो. त्याने खरंच खूप फरक पडतो.

चतुरंग Wed, 01/30/2008 - 22:52
यांचं "दि सेव्हन हॅबिट्स ऑफ हायली इफेक्टिव्ह पीपल" हे पुस्तक वाचले आहे का? ह्यातून फारच चांगले विचार मांडले आहेत. माझ्याकडे हे आहे. जरूर वाचा. समर्थ रामदासांचा "दासबोध"ही फारच सुंदर मार्गदर्शन करतो. हा तर आपलाच आहे त्यामुळे विचार अगदी चटकन पटतात. चतुरंग

यशोदेचा घनश्याम गुरुवार, 01/31/2008 - 13:53
नेट वरून डाउनलोड करून ठेवले आहे. अजून वाचले नाहि. 'द मंक हू सोल्ड हिज फेरारी', आणि 'यू कॅन विन' वाचत आहे सध्या.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:19
खूपवेळा असे होते. कधितरी, असे वाटते की, मी एकटिच आहे, मला कोणीही नाही. परदेशात कोणाशी बोलावे कळत नाही. मी गायत्री मंत्र ऐकते. जगजीत्सिंग यांचे 'हे राम' भजन ऐकते, रामरक्षा म्हणते. आवडती गाणी ऐकते. आणि तरिही काही नाहीच झाले तर माझ्या आईला फोन करते भारतात. संत ज्ञानेश्वरांचे "पसायदान" खूप आवडते मला. काहीप्रमाणात मला थोडं मन हल़कं वाटतं. हा विषय इथे सुरू केल्याबद्दल धन्यवाद. - प्राजु

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:50
कुठल्याही समस्येला सर्वतोपरी प्रयत्न करून सोडवायचा प्रयत्न करणे व न सुटल्यास ती गोष्ट सरळ फाट्यावर मारून 'जो होगा, देखा जाएगा' असे म्हणून पुढील परिणामांना सामोरे जायचे ही आपली ष्टाईल! यात निगेटिव्ह विचारसरणीला जागा आहेच कुठे? :) तात्या.

संजय अभ्यंकर गुरुवार, 01/31/2008 - 00:54
तात्यांची विचारसरणी योग्य आहे. नोकरीच्या सुरवातीच्या काळात, मला त्रास देणारे बरेच भेटले. तसेच मदतगारही भेटले. आपल्याल त्रास देणारे, आपल्याल सदैव जागरुक ठेवतात, आणी कठोर कष्ट करायची प्रेरणा देतात. परंतु कोणी अतिरेकी त्रास देत असेल तर त्याला फाट्यावर मारणे आणी मी तुला फाट्यावर मारतो ह्याची त्याला जाणिव करुन देणे आवश्यक. संजय अभ्यंकर

यशोदेचा घनश्याम गुरुवार, 01/31/2008 - 13:49
परंतु कोणी अतिरेकी त्रास देत असेल तर त्याला फाट्यावर मारणे आणी मी तुला फाट्यावर मारतो ह्याची त्याला जाणिव करुन देणे आवश्यक. अतिशय योग्य... काहि ठिकाणी जशास तसे वागावेच लागते!

आनंदयात्री गुरुवार, 01/31/2008 - 15:34
त्रासावर नामस्मरण आणी संयम हे दोनच उत्तम उपाय. बाकी एहिक जगतात त्रास देणार्याना फाट्यावरच मारावे.

केशवसुमार गुरुवार, 01/31/2008 - 15:54
ते नेहमी भल्या साठी होते. इतके लक्षात ठेवा.. बाकी तात्या म्हणतो तसे 'जो होगा, देखा जाएगा' एखादा छंद असेल तर तो जोपासा .. मिसळपाव आहेच इथे या चर्चा करा.. गप्पा मारा.. विडंबने करा.. आयुष्य खूप सुंदर आहे..आणि ते तुम्ही त्याच्या कडे कसे बघता तसे ते तुम्हाला वाटते/दिसते.. तेव्हा झटकून द्या ते निगेटिव्ह विचार.. लागा कामाला.. (बी +)केशवसुमार

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/31/2008 - 16:01
आयुष्य खूप सुंदर आहे..आणि ते तुम्ही त्याच्या कडे कसे बघता तसे ते तुम्हाला वाटते/दिसते.. तेव्हा झटकून द्या ते निगेटिव्ह विचार.. हेच म्हणतो! काही गोष्टींनी साध्य काहीच होत नाही, उलट त्रासच होतो फुक्कटचा. नकारात्मक विचारसरणी ही त्यापैकीच एक! तेव्हा ती लवकरात लवकर झटकून देणे हेच उचित आहे... आपला, (सकारात्मक) तात्या.

बापु देवकर गुरुवार, 01/31/2008 - 19:52
मी या गोस्टीचा विचार करत नाही...पण अस झालच तर इतरासारखा नामस्मरण करतो,आवडती गाणी ऐकतो,पुस्तक वाचतो....आणी महतत्वाच पुन्हा नवी सुरवात करतो...

विसोबा खेचर Fri, 02/01/2008 - 00:16
आणी महतत्वाच पुन्हा नवी सुरवात करतो... हे आवडले! :) आणि माझ्यामते तेच खरेही आहे! तात्या.

प्रमोद देव गुरुवार, 01/31/2008 - 20:13
झटकून टाक जीवा दुबळेपणा मनाचा फुलला पहा सभोती(सभोवती) आनंद जीवनाचा असे एक गाणे आहे. तसेच अजून एक गाणे.... अंधाराची खंत तू कशाला करशी रे गा प्रकाश-गीत.. ह्या गाण्यांचा अर्थ जाणून घ्या. जीवन म्हटले की आशा-निराशा,सुख-दु:ख वगैरे गोष्टी येणारच. तेव्हा त्या तशा स्वीकारण्याची मनोवृत्ती तयार केली तर मग यशाने माणूस हवेत तरंगत नाही आणि अपयशाने खचून जात नाही. तेव्हा ज्या गोष्टीत आपले मन रमते ते करावे. मग ते नामस्मरण असो,योग असो,वाचन-लेखन,गायन-श्रवण अथवा अजून काही असो. ते जरूर करावे. अशुभस्य कालहरणम! असे म्हटले आहे. तेव्हा हा काल जमेल तसा आणि तितका आनंदात घालवण्यासाठी आपल्याला असलेल्या छंदात व्यतीत करावा. छंद नसल्यास लावून घ्यावा. रडत बसण्याने काहीच साध्य होत नाही. जे क्रमप्राप्त आहे ते धीराने सोसण्याचे बळ अंगी यावे ह्यासाठीचे हे उपाय आहेत. ज्याला जे जमेल त्याने ते करावे. केल्याने होत आहे रे, आधी केलेची पाहिजे! ह्या न्यायाने सतत काही तरी करत राहा. मग पाहा निराशा तुमच्या सावलीला देखिल उभी राहणार नाही. अर्थात नेहमीच सकारात्मक गोष्टी गृहित धरू नये. त्यामुळे अतिउत्साहात अपयश येऊ शकते आणि माणूस अजून दु:खी होतो. एखाद्या गोष्टीचा विचार करताना त्याच्या सकारात्मक आणि नकारात्मक अशा दोन्ही बाबी ध्यानात घेतल्याच पाहिजेत. ह्यालाच सारासार विचार असे म्हणतात. अशा प्रसंगी एखाद्या विश्वासातल्या अनुभवी माणसाचा सल्ला घ्यायलाही हरकत नाही. इतके करूनही अपयश आलेच तर रडत बसू नये.अपयशामागच्या कारणांची मीमांसा करावी. त्यातूनही नवा मार्ग सापडू शकतो.

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 20:20
अर्थात नेहमीच सकारात्मक गोष्टी गृहित धरू नये. त्यामुळे अतिउत्साहात अपयश येऊ शकते आणि माणूस अजून दु:खी होतो. एखाद्या गोष्टीचा विचार करताना त्याच्या सकारात्मक आणि नकारात्मक अशा दोन्ही बाबी ध्यानात घेतल्याच पाहिजेत. ह्यालाच सारासार विचार असे म्हणतात. तुमचं म्हणणं अगदी बरोबर आहे. "सारासार विचार" फार महत्त्वाचा. अतिउत्साहाच्या भरात वरवर आकर्षक वाटणार्‍या आणि भुरळ पाडणार्‍या कित्येक गोष्टी ह्या विचाराअंती तोट्याच्या असल्याचे सिध्द होते. चतुरंग

धोंडोपंत गुरुवार, 01/31/2008 - 20:58
लोकहो, या ठिकाणी आम्हांला ज्योतिषशास्त्राचा फार उपयोग होतो. जी गोष्ट होणार नाहीये किंवा होणार आहे त्याबद्दल चिंता आणि खेद करण्यात आपण आपली बरीच उर्जा खर्च करीत असतो. अनेकदा नको तो आटापिटाही होत असतो. पण ज्योतिषविषयाची माहिती असेल तर अनेक आडाखे मनाशी बांधता येतात आणि अनेकदा अत्यंत थक्क करणारे अनुभवही येतात. नुकतेच घडलेले उदाहरण सांगतो. शेअरबाजार गेले तीन महिने फार तेजीत होता. निर्देशांक जवळपास रोज नवीन उच्च पातळी गाठत होता. आम्ही जेव्हा जानेवारीच्या पहिल्या आठवड्यात ग्रहस्थितीची सांगड मार्केटशी घातली तेव्हा मंगळ मार्गी लागण्यापूर्वी एक जबरदस्त तडाखा मार्केटला देईल अशा निष्कर्षाप्रत आम्ही आलो . आणि आमच्या काही समूहांवर त्याबद्दल लेखनही केले. त्यावेळेस स्वतःला शेअरबाजारातील जाणकार समजणार्‍या अनेक "तज्ज्ञांनी "आम्हांला वेड्यात काढलेही होते. आमच्या मित्रमंडळींनीसुद्धा ..."हे जरा लईईईई होताय" अशा स्वरूपाचे प्रतिसाद आम्हाला ऑफलाईन दिलेले होते. कारण तेव्हा प्रत्येक जण सेंसेक्स २५००० वर पोहोचेल अशी स्वप्ने पहात होता. पण गेल्या १० दिवसात काय घडले आहे हे आम्ही सांगायची गरज नाही. आपला, (भविष्यवेत्ता) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

llपुण्याचे पेशवेll Fri, 02/01/2008 - 00:56
मी देखील नामस्मरण करतो. जेव्हा जेव्हा असे विचार मनाला त्रास देतात. तेव्हा माझ्या आईने सांगितलेली रामदास स्वामींची ओळ मनात स्मरतो. "सदा सर्वदा देव सन्निध आहे कृपळूपणे अल्प धारिष्ट्य पाहे|". आपल्यामागे आपल्याला सांभाळणारा कोणीतरी आहे ही भावना फार बळ देते जगण्यासाठी. तसेच मी एक गोष्ट कायम मनात धरून आहे की संधी प्रत्येकाला मिळत असते. आज दुसर्‍याचे चांगले झाले पण माझे झाले नाही ठीक आहे कधीतरी माझे पण चांगले दिवस येतील. हींदी मधे म्हणतात ना 'कुत्ते का भी दिन आता है|" सो मेरा भी दिन आयेगा जरूर. त्यामुळे याच दिवसाची वाट बघत जे काही घडत आहे ते स्वीकारत आणि शक्य ते सर्व प्रयत्न करून ते स्वत:ला अनुकूल बनवित असतो. मनाप्रमाणे घडले तर उत्तम नाही घडले तर पुढच्या वेळेला नक्की घडेल असे मनाशी पक्के करतो. (हिम्मतवान) डॅनी. पुण्याचे पेशवे

यशोदेचा घनश्याम Fri, 02/01/2008 - 11:40
सदा सर्वदा देव सन्निध आहे कृपळूपणे अल्प धारिष्ट्य पाहे|". आपल्यामागे आपल्याला सांभाळणारा कोणीतरी आहे ही भावना फार बळ देते जगण्यासाठी. - अगदि बरोबर. योग्य वेळि योग्य शब्द वापरून आपल्या भावना - मते इतरांकडे व्यक्त करायला येणे खूप महत्वाचे आहे. आई हिच फक्त अशी असते कि, तिला न बोलताहि मुलांच्या भावना, ईच्छा, अपेक्षा कळतात. पण ईतर ठिकाणी बोलावेच लागते. अगदि ईश्वराकडेहि मनातली ईच्छा बोलून दाखवावी लागते. स्वतःला स्पष्टपणे ईतरांसमोर मांडता आले पाहिजे. त्यामुळे नोकरी, नातेसंबंध दृढ व्हायला मदत होते. नाहितर पूर्वग्रहदूषित मनोवृत्तीने वागल्यास नकारात्मक विचारांना खतपाणीच मिळते.

बापु देवकर Mon, 02/04/2008 - 19:05
आई...कारण ती बाळाशी एकरुप झालेली असते...असेच जेव्न्हा आपण दुसरर्‍याबरोबर होऊ तेव्न्हा नक्कीच कोणी दु:खी होणार नाही.ऊलट आपण त्या परमेश्वराजवळ जाऊ... राजाजी....

स्वाती राजेश Wed, 01/30/2008 - 22:30
दिलगिरी कशाला व्यक्त करता? मिसळपाव वर वैयक्तिक कोणालाही न दुखवता आपले मत मांडण्याचा अधिकार आहे बहुतेक! राहिला "विषयाचा" प्रश्न ,तो तर खरच छान आहे.

अन्या दातार Wed, 01/30/2008 - 22:45
घनश्याम साहेब, येथे उगीचच नाही त्या गोष्टींबद्दल दिलगिरी व्यक्त करत आहात. याला मी निगेटीव्ह थिंकिंग म्हणू इच्छितो. राहता राहिला प्रश्न त्यावरील उपायांचा. मी तरी शास्त्रीय संगीत ऐकतो. त्याने खरंच खूप फरक पडतो.

चतुरंग Wed, 01/30/2008 - 22:52
यांचं "दि सेव्हन हॅबिट्स ऑफ हायली इफेक्टिव्ह पीपल" हे पुस्तक वाचले आहे का? ह्यातून फारच चांगले विचार मांडले आहेत. माझ्याकडे हे आहे. जरूर वाचा. समर्थ रामदासांचा "दासबोध"ही फारच सुंदर मार्गदर्शन करतो. हा तर आपलाच आहे त्यामुळे विचार अगदी चटकन पटतात. चतुरंग

यशोदेचा घनश्याम गुरुवार, 01/31/2008 - 13:53
नेट वरून डाउनलोड करून ठेवले आहे. अजून वाचले नाहि. 'द मंक हू सोल्ड हिज फेरारी', आणि 'यू कॅन विन' वाचत आहे सध्या.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:19
खूपवेळा असे होते. कधितरी, असे वाटते की, मी एकटिच आहे, मला कोणीही नाही. परदेशात कोणाशी बोलावे कळत नाही. मी गायत्री मंत्र ऐकते. जगजीत्सिंग यांचे 'हे राम' भजन ऐकते, रामरक्षा म्हणते. आवडती गाणी ऐकते. आणि तरिही काही नाहीच झाले तर माझ्या आईला फोन करते भारतात. संत ज्ञानेश्वरांचे "पसायदान" खूप आवडते मला. काहीप्रमाणात मला थोडं मन हल़कं वाटतं. हा विषय इथे सुरू केल्याबद्दल धन्यवाद. - प्राजु

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 23:50
कुठल्याही समस्येला सर्वतोपरी प्रयत्न करून सोडवायचा प्रयत्न करणे व न सुटल्यास ती गोष्ट सरळ फाट्यावर मारून 'जो होगा, देखा जाएगा' असे म्हणून पुढील परिणामांना सामोरे जायचे ही आपली ष्टाईल! यात निगेटिव्ह विचारसरणीला जागा आहेच कुठे? :) तात्या.

संजय अभ्यंकर गुरुवार, 01/31/2008 - 00:54
तात्यांची विचारसरणी योग्य आहे. नोकरीच्या सुरवातीच्या काळात, मला त्रास देणारे बरेच भेटले. तसेच मदतगारही भेटले. आपल्याल त्रास देणारे, आपल्याल सदैव जागरुक ठेवतात, आणी कठोर कष्ट करायची प्रेरणा देतात. परंतु कोणी अतिरेकी त्रास देत असेल तर त्याला फाट्यावर मारणे आणी मी तुला फाट्यावर मारतो ह्याची त्याला जाणिव करुन देणे आवश्यक. संजय अभ्यंकर

यशोदेचा घनश्याम गुरुवार, 01/31/2008 - 13:49
परंतु कोणी अतिरेकी त्रास देत असेल तर त्याला फाट्यावर मारणे आणी मी तुला फाट्यावर मारतो ह्याची त्याला जाणिव करुन देणे आवश्यक. अतिशय योग्य... काहि ठिकाणी जशास तसे वागावेच लागते!

आनंदयात्री गुरुवार, 01/31/2008 - 15:34
त्रासावर नामस्मरण आणी संयम हे दोनच उत्तम उपाय. बाकी एहिक जगतात त्रास देणार्याना फाट्यावरच मारावे.

केशवसुमार गुरुवार, 01/31/2008 - 15:54
ते नेहमी भल्या साठी होते. इतके लक्षात ठेवा.. बाकी तात्या म्हणतो तसे 'जो होगा, देखा जाएगा' एखादा छंद असेल तर तो जोपासा .. मिसळपाव आहेच इथे या चर्चा करा.. गप्पा मारा.. विडंबने करा.. आयुष्य खूप सुंदर आहे..आणि ते तुम्ही त्याच्या कडे कसे बघता तसे ते तुम्हाला वाटते/दिसते.. तेव्हा झटकून द्या ते निगेटिव्ह विचार.. लागा कामाला.. (बी +)केशवसुमार

विसोबा खेचर गुरुवार, 01/31/2008 - 16:01
आयुष्य खूप सुंदर आहे..आणि ते तुम्ही त्याच्या कडे कसे बघता तसे ते तुम्हाला वाटते/दिसते.. तेव्हा झटकून द्या ते निगेटिव्ह विचार.. हेच म्हणतो! काही गोष्टींनी साध्य काहीच होत नाही, उलट त्रासच होतो फुक्कटचा. नकारात्मक विचारसरणी ही त्यापैकीच एक! तेव्हा ती लवकरात लवकर झटकून देणे हेच उचित आहे... आपला, (सकारात्मक) तात्या.

बापु देवकर गुरुवार, 01/31/2008 - 19:52
मी या गोस्टीचा विचार करत नाही...पण अस झालच तर इतरासारखा नामस्मरण करतो,आवडती गाणी ऐकतो,पुस्तक वाचतो....आणी महतत्वाच पुन्हा नवी सुरवात करतो...

विसोबा खेचर Fri, 02/01/2008 - 00:16
आणी महतत्वाच पुन्हा नवी सुरवात करतो... हे आवडले! :) आणि माझ्यामते तेच खरेही आहे! तात्या.

प्रमोद देव गुरुवार, 01/31/2008 - 20:13
झटकून टाक जीवा दुबळेपणा मनाचा फुलला पहा सभोती(सभोवती) आनंद जीवनाचा असे एक गाणे आहे. तसेच अजून एक गाणे.... अंधाराची खंत तू कशाला करशी रे गा प्रकाश-गीत.. ह्या गाण्यांचा अर्थ जाणून घ्या. जीवन म्हटले की आशा-निराशा,सुख-दु:ख वगैरे गोष्टी येणारच. तेव्हा त्या तशा स्वीकारण्याची मनोवृत्ती तयार केली तर मग यशाने माणूस हवेत तरंगत नाही आणि अपयशाने खचून जात नाही. तेव्हा ज्या गोष्टीत आपले मन रमते ते करावे. मग ते नामस्मरण असो,योग असो,वाचन-लेखन,गायन-श्रवण अथवा अजून काही असो. ते जरूर करावे. अशुभस्य कालहरणम! असे म्हटले आहे. तेव्हा हा काल जमेल तसा आणि तितका आनंदात घालवण्यासाठी आपल्याला असलेल्या छंदात व्यतीत करावा. छंद नसल्यास लावून घ्यावा. रडत बसण्याने काहीच साध्य होत नाही. जे क्रमप्राप्त आहे ते धीराने सोसण्याचे बळ अंगी यावे ह्यासाठीचे हे उपाय आहेत. ज्याला जे जमेल त्याने ते करावे. केल्याने होत आहे रे, आधी केलेची पाहिजे! ह्या न्यायाने सतत काही तरी करत राहा. मग पाहा निराशा तुमच्या सावलीला देखिल उभी राहणार नाही. अर्थात नेहमीच सकारात्मक गोष्टी गृहित धरू नये. त्यामुळे अतिउत्साहात अपयश येऊ शकते आणि माणूस अजून दु:खी होतो. एखाद्या गोष्टीचा विचार करताना त्याच्या सकारात्मक आणि नकारात्मक अशा दोन्ही बाबी ध्यानात घेतल्याच पाहिजेत. ह्यालाच सारासार विचार असे म्हणतात. अशा प्रसंगी एखाद्या विश्वासातल्या अनुभवी माणसाचा सल्ला घ्यायलाही हरकत नाही. इतके करूनही अपयश आलेच तर रडत बसू नये.अपयशामागच्या कारणांची मीमांसा करावी. त्यातूनही नवा मार्ग सापडू शकतो.

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 20:20
अर्थात नेहमीच सकारात्मक गोष्टी गृहित धरू नये. त्यामुळे अतिउत्साहात अपयश येऊ शकते आणि माणूस अजून दु:खी होतो. एखाद्या गोष्टीचा विचार करताना त्याच्या सकारात्मक आणि नकारात्मक अशा दोन्ही बाबी ध्यानात घेतल्याच पाहिजेत. ह्यालाच सारासार विचार असे म्हणतात. तुमचं म्हणणं अगदी बरोबर आहे. "सारासार विचार" फार महत्त्वाचा. अतिउत्साहाच्या भरात वरवर आकर्षक वाटणार्‍या आणि भुरळ पाडणार्‍या कित्येक गोष्टी ह्या विचाराअंती तोट्याच्या असल्याचे सिध्द होते. चतुरंग

धोंडोपंत गुरुवार, 01/31/2008 - 20:58
लोकहो, या ठिकाणी आम्हांला ज्योतिषशास्त्राचा फार उपयोग होतो. जी गोष्ट होणार नाहीये किंवा होणार आहे त्याबद्दल चिंता आणि खेद करण्यात आपण आपली बरीच उर्जा खर्च करीत असतो. अनेकदा नको तो आटापिटाही होत असतो. पण ज्योतिषविषयाची माहिती असेल तर अनेक आडाखे मनाशी बांधता येतात आणि अनेकदा अत्यंत थक्क करणारे अनुभवही येतात. नुकतेच घडलेले उदाहरण सांगतो. शेअरबाजार गेले तीन महिने फार तेजीत होता. निर्देशांक जवळपास रोज नवीन उच्च पातळी गाठत होता. आम्ही जेव्हा जानेवारीच्या पहिल्या आठवड्यात ग्रहस्थितीची सांगड मार्केटशी घातली तेव्हा मंगळ मार्गी लागण्यापूर्वी एक जबरदस्त तडाखा मार्केटला देईल अशा निष्कर्षाप्रत आम्ही आलो . आणि आमच्या काही समूहांवर त्याबद्दल लेखनही केले. त्यावेळेस स्वतःला शेअरबाजारातील जाणकार समजणार्‍या अनेक "तज्ज्ञांनी "आम्हांला वेड्यात काढलेही होते. आमच्या मित्रमंडळींनीसुद्धा ..."हे जरा लईईईई होताय" अशा स्वरूपाचे प्रतिसाद आम्हाला ऑफलाईन दिलेले होते. कारण तेव्हा प्रत्येक जण सेंसेक्स २५००० वर पोहोचेल अशी स्वप्ने पहात होता. पण गेल्या १० दिवसात काय घडले आहे हे आम्ही सांगायची गरज नाही. आपला, (भविष्यवेत्ता) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

llपुण्याचे पेशवेll Fri, 02/01/2008 - 00:56
मी देखील नामस्मरण करतो. जेव्हा जेव्हा असे विचार मनाला त्रास देतात. तेव्हा माझ्या आईने सांगितलेली रामदास स्वामींची ओळ मनात स्मरतो. "सदा सर्वदा देव सन्निध आहे कृपळूपणे अल्प धारिष्ट्य पाहे|". आपल्यामागे आपल्याला सांभाळणारा कोणीतरी आहे ही भावना फार बळ देते जगण्यासाठी. तसेच मी एक गोष्ट कायम मनात धरून आहे की संधी प्रत्येकाला मिळत असते. आज दुसर्‍याचे चांगले झाले पण माझे झाले नाही ठीक आहे कधीतरी माझे पण चांगले दिवस येतील. हींदी मधे म्हणतात ना 'कुत्ते का भी दिन आता है|" सो मेरा भी दिन आयेगा जरूर. त्यामुळे याच दिवसाची वाट बघत जे काही घडत आहे ते स्वीकारत आणि शक्य ते सर्व प्रयत्न करून ते स्वत:ला अनुकूल बनवित असतो. मनाप्रमाणे घडले तर उत्तम नाही घडले तर पुढच्या वेळेला नक्की घडेल असे मनाशी पक्के करतो. (हिम्मतवान) डॅनी. पुण्याचे पेशवे

यशोदेचा घनश्याम Fri, 02/01/2008 - 11:40
सदा सर्वदा देव सन्निध आहे कृपळूपणे अल्प धारिष्ट्य पाहे|". आपल्यामागे आपल्याला सांभाळणारा कोणीतरी आहे ही भावना फार बळ देते जगण्यासाठी. - अगदि बरोबर. योग्य वेळि योग्य शब्द वापरून आपल्या भावना - मते इतरांकडे व्यक्त करायला येणे खूप महत्वाचे आहे. आई हिच फक्त अशी असते कि, तिला न बोलताहि मुलांच्या भावना, ईच्छा, अपेक्षा कळतात. पण ईतर ठिकाणी बोलावेच लागते. अगदि ईश्वराकडेहि मनातली ईच्छा बोलून दाखवावी लागते. स्वतःला स्पष्टपणे ईतरांसमोर मांडता आले पाहिजे. त्यामुळे नोकरी, नातेसंबंध दृढ व्हायला मदत होते. नाहितर पूर्वग्रहदूषित मनोवृत्तीने वागल्यास नकारात्मक विचारांना खतपाणीच मिळते.

बापु देवकर Mon, 02/04/2008 - 19:05
आई...कारण ती बाळाशी एकरुप झालेली असते...असेच जेव्न्हा आपण दुसरर्‍याबरोबर होऊ तेव्न्हा नक्कीच कोणी दु:खी होणार नाही.ऊलट आपण त्या परमेश्वराजवळ जाऊ... राजाजी....
आई वडिलांच्या छत्रछायेखाली असताना, सामाजिक जीवन, मित्र, नातेवाईक, स्पर्धा, यश - अपयश... ह्या, आणि यासारख्या संज्ञा, फक्त अभ्यास, खेळ आणि कलागुण यांतील उल्लेखनिय प्रगतिच्या भोवतिच रेंगाळत असतात. पण शिक्षण पूर्ण करून, अर्थार्जनाची सुरुवात केल्यावर या संज्ञांची अंधारातली बाजू समोर यायला लागते.

पचका वडा

आपला अभिजित ·

नंदा प्रधान गुरुवार, 01/31/2008 - 06:46
खरे तर हे साहित्य "पाककृती' या कलमाखालीच प्रसिद्ध व्हायला हवे होते. परंतु, हा प्रकार खाण्या-खिलवण्यापेक्षा अनुभवण्याचा जास्त आहे, असे सांगण्यात आल्याने, पाककृतीच्या गटातून त्याचे हात कलम करण्यात आले. त्यामुळे ते या गटात प्रसिद्ध करीत आहोत. - लेखक. (वरील मताशी मॉडरेटर सहमत नसतीलच, असे नाही.) म्हणजे कय? मोडरेटर सहमत नाहीत म्हणुनच तुम्हाला इथे लिहायला लाग्ले ना? निट समजले नहि!

नंदा प्रधान गुरुवार, 01/31/2008 - 06:48
मला आलेल्या एका इमेल मधे हे वचले होते. इमेल इथे दिलेले मोडरेटर्ना चालते का?

आपला अभिजित गुरुवार, 01/31/2008 - 15:47
मित्रा, गम्मत केली. मी याच गटात हा लेख टाकला होता. दुसर्‍या कोणत्याही नाही. वो अपना इश्टाइल है...!

नंदा प्रधान गुरुवार, 01/31/2008 - 06:46
खरे तर हे साहित्य "पाककृती' या कलमाखालीच प्रसिद्ध व्हायला हवे होते. परंतु, हा प्रकार खाण्या-खिलवण्यापेक्षा अनुभवण्याचा जास्त आहे, असे सांगण्यात आल्याने, पाककृतीच्या गटातून त्याचे हात कलम करण्यात आले. त्यामुळे ते या गटात प्रसिद्ध करीत आहोत. - लेखक. (वरील मताशी मॉडरेटर सहमत नसतीलच, असे नाही.) म्हणजे कय? मोडरेटर सहमत नाहीत म्हणुनच तुम्हाला इथे लिहायला लाग्ले ना? निट समजले नहि!

नंदा प्रधान गुरुवार, 01/31/2008 - 06:48
मला आलेल्या एका इमेल मधे हे वचले होते. इमेल इथे दिलेले मोडरेटर्ना चालते का?

आपला अभिजित गुरुवार, 01/31/2008 - 15:47
मित्रा, गम्मत केली. मी याच गटात हा लेख टाकला होता. दुसर्‍या कोणत्याही नाही. वो अपना इश्टाइल है...!
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
विरंगुळा
खरे तर हे साहित्य "पाककृती' या कलमाखालीच प्रसिद्ध व्हायला हवे होते. परंतु, हा प्रकार खाण्या-खिलवण्यापेक्षा अनुभवण्याचा जास्त आहे, असे सांगण्यात आल्याने, पाककृतीच्या गटातून त्याचे हात कलम करण्यात आले. त्यामुळे ते या गटात प्रसिद्ध करीत आहोत. - लेखक. (वरील मताशी मॉडरेटर सहमत नसतीलच, असे नाही.) ---------- मित्रहो, आपण अनेक पदार्थ खातो, पाहतो, अनुभवतो. त्यांची रेसिपीही माहिती करून घेतो. काही घरी बनवायला जमतात, काही जमत नाहीत.

वीरधवलचे लेखक कोण???

वडापाव ·

स्वाती राजेश Wed, 01/30/2008 - 18:14
या पुस्तकाचे लेखक बहुतेक नाथमाधव आहेत. हे तेच पुस्तक का कि इंग्रजी "रे नाल्ड" च्या कादंबरी वरून घेतले आहे? तर मग माझे बरोबर आहे.

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 18:17
मी वीरधवल हे पुस्तक वाचलेले नाही, परंतु वि वा हडप हे त्याचे लेखक असावेत असे मला पुसटसे आठवते.. मर्मभेदकार शशी भागवत हेही एक नांव डोळ्यासमोर येते. असो, चूभूद्याघ्या. नक्की मलाही माहीत नाही. आपला, (वाचक) तात्या.

अवलिया Wed, 01/30/2008 - 18:19
या पुस्तकाचे लेखक नाथमाधव आहेत माझ्याकडे हे पुस्तक आहे नाना

सागर Fri, 02/01/2008 - 12:27
नानांचे बरोबर आहे माझ्याकडेही हे पुस्तक आहे तुम्हाला अशा प्रकारची अत्भुत आणि वीर रस युक्त पुस्तके आवडत असतील तर खालील पुस्तके नक्की वाचा लेखक : गो. ना. दातार - इंद्रभुवनगुहा - कालिकामूर्ती - शालिवाहन=शक - विलासमंदीर लेखक : वा.गो.भिडे - मायावती लेखक : शशी भागवत - मर्मभेद - रत्नप्रतिमा - रक्तरेखा सागर

प्रकाश घाटपांडे Fri, 02/01/2008 - 12:41
गो ना दातार यांच्या कादंबर्‍या आता वरदा बुक्स पुणे यांनी नुकत्याच पुन्हा प्रकाशित केल्या आहेत प्रकाश घाटपांडे

विसुनाना Fri, 02/01/2008 - 13:30
नाथमाधव ऊर्फ द्वारकानाथ माधव पितळे, मराठी कादंबरीकार (जन्म - ?? १८८२ मृत्यू - २१ जून १९२८) काही प्रकाशित साहित्य- वीरधवल विमलेची ग्रहदशा : सामाजिक कादंबरी गजेंद्रसिंग नाटक स्वराज्यावरील संकट : इ. स. 1680 पासून इ. सं. 1689 पर्यंत स्वराज्याची स्थापना : ख्रिस्ताब्द 1662 पासून ख्रिस्ताब्द 1674 स्वराज्याचें परिवर्तन : इ॰ स॰ 1689 पासून इ॰ स॰ 1700 स्वराज्याचा कारभार : इ॰ स॰ 1674 पासून इ॰ स॰ 1680 स्वराज्याची स्थापना : ऐतिहासिक कादंबरी : इ॰ सन 1662 पासून इ॰ सन 1674 श्रीशिवाजी महाराजांचें आरमार, अथवा सांवळ्या तांडेल : ऐतिहासिक सचित्र कादंबरी श्रीनिवास राव (पहिली मराठी वै़ज्ञानिक कादंबरी ?) आंतरजाल आणि विकीवरून साभार!

वडापाव Tue, 02/12/2008 - 11:12
नाना, विसुनाना, श्री.सागर व श्री.घाटपांडे, आपण दिलेल्या माहितीबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद. मला वाचनाची खूप आवड आहे व त्याबद्दल मला अधिक माहिती मिळाल्याने ही पुस्तके मिळाल्यास मी ती आवर्जून वाचेन

सागर गुरुवार, 07/15/2010 - 13:43
विसुनाना, माहितीत थोडीशी भर घालू इच्छितो नाथमाधवांची ही २ पुस्तकेही बरीच प्रसिद्ध होती - सोनेरी टोळी - सावळ्या तांडेल

भडकमकर मास्तर Fri, 07/16/2010 - 01:56
त्यांच्या वर उल्लेख केलेल्या ऐतिहासिक कादंबर्‍या चौथीच्या सुट्टीत वाचल्या... अत्यंत ठराविक पॅटर्न असे गोष्टीचा...( बॅकड्रॉप सगळा स्वराज्यातल्या घडामोडींचा आणि मुख्य नायक सैन्यात शिलेदार / मावळा / गुप्तहेर वगैरे आणि त्याचा लव्ह इन्ट्रेष्ट ...).. एकूण सगळं सेम वाटलं तरीही इन्ट्रेष्टिंग नक्कीच.... वाचनालयात मी आणि माझा मोठा भाऊ जाऊन पुस्तक आणत असू आणि दोघे एकत्र वाचत असू.. माझे भरभर वाचून सम्पत असे आणि मी भावाला लवकर पान उलटण्यासाठी घाई करत असे..... काही काळाने भावाला माझी ट्रिक कळाली की मी ते जुन्या पद्धतीने निसर्गवर्णने लिहिलेले टिपिकल लांबचलांब परिच्छेद सोडून देत असे...किंवा उड्या मारत मारत वाचत असे.( सूर्य ..ढगाआडून किरण .. झरा.. निष्पर्ण वृक्ष...थंडगार वारा...तापलेली माती वगैरे वगैरे...) तेव्हापासूनच मला फक्त गोष्टीत इन्ट्रेष्ट, बाकी सब सजावट.. शिवाय महत्त्वाच्या क्षणी त्यांचे प्रकरण संपत असे... मग पुन्हा दोन प्रकरणांनंतर सुरुवात अशी... वाचकांना आठवत असेलच की आपला नायक उदाजी / रायाजी यवन घोडेस्वारांनी घेरला गेला होता, पण अशा संकटातही शांत चित्ताने मार्ग काढणार तो उदाजीच... शिवाय वीरधवल एकदम भन्नाट आहे... पण बाकी कोणत्या वाचल्या नाहीयेत... नाथमाधव .. या धाग्यामुळे खूप जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या... मज्जा आली... धन्यवाद

बबलु Fri, 07/16/2010 - 06:14
लै भारी प्रतिसाद मास्तरांचा. उड्या मारत मारत वाचत असे.( सूर्य ..ढगाआडून किरण .. झरा.. निष्पर्ण वृक्ष...थंडगार वारा...तापलेली माती वगैरे वगैरे...) तेव्हापासूनच मला फक्त गोष्टीत इन्ट्रेष्ट, बाकी सब सजावट.. हा हा !!! हे बेष्ट्च. शिवाय महत्त्वाच्या क्षणी त्यांचे प्रकरण संपत असे... हे बरीक खरं. प्याटर्न माहीत झाला होता. :) ....बबलु

शुचि गुरुवार, 07/15/2010 - 16:12
मर्मभेद अद्भुतरम्य, वीररसपूर्ण फार वाचनीय पुस्तक आहे (अ‍ॅज फार अ‍ॅज आय रिमेंबर) सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

सागर गुरुवार, 07/15/2010 - 16:41
खरे आहे मर्मभेद अगदी खिळवून ठेवते शशी भागवतांच्या रुपाने मराठी साहित्याला पुन्हा एकदा गो.ना.दातार यांचा प्राचीन टच असणार्‍या कादंबर्‍यांचा वारसा चालवणारा लेखक मिळाला :)

पांथस्थ गुरुवार, 07/15/2010 - 21:37
वीरधवल म्हणजे देशी लॉर्ड ऑफ दि रींग्स आहे. - पांथस्थ माझी (शिळी) अनुदिनी: रानातला प्रकाश... मी काढलेली छायाचित्रे - फ्लिकर

सागर Fri, 07/16/2010 - 11:49
पांथस्थबुवा आपल्या स्वदेशातील प्रत्येक कलाकृती विदेशातील हिट झालेल्या कलाकृतीशी केलीच पाहिजे का? साम्य असेन तर एक वेळ ते ही मान्य. पण लॉर्ड ऑफ द रिंग चे कथानक ( हे ही माझ्या भन्नाट आवडीचे आहे ) आणि वीरधवल पूर्णपणे भिन्न आहेत. वीरधवलचा बाज अस्सल आपल्या मातीतला तर आहेच पण कथानकही लॉर्ड ऑफ द रिंगच्या तुलनेत कोठेही मिळत नाही. लॉर्ड ऑफ द रिंग मधे सैतानी ताकदींचा खेळ जास्त आहे तर वीरधवल मधे जे गूढ आत्म्यांचे दर्शन आहे ते केवळ चांगल्या गोष्टींसाठी आहे. दोन्ही कलाकृती आपापल्या परीने श्रेष्ठ आहेत यात वाद नाही पण त्यात तुलना नको एवढेच मला वाटते. :)

पांथस्थ Fri, 07/16/2010 - 12:06
आपली तळमळ समजु शकते. :D पण हि तुलना नाहिये मालक. ज्यांना वीरधवल माहित नाही अश्या लोकांना झटकन समजता यावे याकरीता हा (व्यर्थ) खटाटोप. - पांथस्थ माझी (शिळी) अनुदिनी: रानातला प्रकाश... मी काढलेली छायाचित्रे - फ्लिकर

सागर Fri, 07/16/2010 - 12:25
मग हरकत नाही पांथस्थबुवा आणि सहमत ही आहे. वीरधवलचा महिमा सांगण्यासाठी सगळ्या गोष्टींना पाठिंबा :) बाकी गो.ना.दातारांच्या कादंबर्‍या पण भन्नाट आहेत. ( मला इंद्रभुवनगुहा आणि शालिवाहन=शक फार आवडली) शशी भागवतांची मर्मभेदची भट्टी पण वीरधवलसारखी तगडी झाली आहे वाचल्या नसतील तर अवश्य वाचा

स्पंदना गुरुवार, 07/15/2010 - 16:14
माझ्या कादंबरी वाचनाची सुरुवात या पुस्तकापासुन झाली. विरधवल, शशीधरा? चण्डवर्मा लेखक नाथमाधवच. शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते

बोबो Wed, 08/12/2015 - 22:16
अशोक सराफ यांची भूमिका असलेला चित्रपट 'ठकास महाठक' बहुधा नाथमाधवांच्या 'राय क्लब उर्फ सोनेरी टोळी' या पुस्तकावर बेतलेला आहे. चित्रपटाला संवादलेखन - द. मा. मिरासदार यांचे आहे चित्रपट धमाल आहे. पण कादंबरी अगदी अफलातून आहे.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी गुरुवार, 08/13/2015 - 03:12
माझ्या मते वरच्या एका प्रतिसादात वीरधवल म्हणजे लॉर्ड ऑफ ... असे वाचले होते ही दोन कांदबरी मधील तुलना नसून नवीन पिढीला वीरधवल ही भव्यता व त्या काळात जनमानसात त्याची असलेली लोकप्रियता सांगण्यासाठी हेरी पोर्टर किंवा हंगर गेम च्या तोडीस तोड कांदबरी आहे , दातार ह्यांच्या सर्व कादंबर्या मी गेल्या भारतभेटीत विकत घेतल्या , त्या नव्याने प्रकाशित झाल्या असून अर्ध्या किमतीत उपलब्ध आहेत. निव्वळ अप्रतिम त्यांच्या प्रस्तावना लिहितांना त्यांच्या नातीने पूर्वी १९४० च्या सुमारास पूर्वी बायका ही पुस्तके सकाळी ४ ला उठून थोडावेळ वाचून पुढे घरकाम करत . पुस्तकांची आदलाबदल करत असतांना कथानकाच्या वर चर्चा करत असत , त्या काळात अशी कल्पनारम्य कादंबर्‍या गृहिणींना चोरून वाचाव्या लागत एकदा त्यांची कादंबरी वाचतांना चुलीवरील भाकरी करपले म्हणून गृहिणीच्या सासूने पुस्तक चुलीत फेकून दिल्याचे प्रस्तावानेत वाचले आहे. आजही वीरधवल व दातारांच्या पुस्तकंची भाषा मराठी जुनाट पद्धतीची असली तरी कथा मांडणी तिचा विस्तार , पात्र परिचय , कथाकानाची वळणे रहस्य वेगवेगळे प्लॉट अनेक रहस्य व ट्विस्ट अशी अफलातून मांडणी केवळ जागतिक दर्जाची आहेत वीरधवल पूर्वी वाचले आहे , त्याला प्रस्तावना पु ल देशपांडे ह्यांची आहे , ती वाचण्यासाठी ते पुस्तक संग्रही ठेवायचे आहे. पी ल काय चीज आहेत हे त्यांच्या कट्टर चाहत्यांना जाणून घ्यायचे असेल तर ती प्रस्तावना जरूर वाचावी

नूतन सावंत गुरुवार, 08/13/2015 - 09:42
लहानपणी सुट्टीत मामाच्या गावाला सगळी आते, मामे,मावस भावंडे,पाहुणे म्हणून आलेली इतर मुले आणि काम आटपून किंवा कामे करीत असलेली मोठी माणसे,त्यात गडीमाणसेही असत. रात्री पुढच्या अंगणात बसायची. आणि आई या पुस्तकांचे सार्वजनिक वाचन करीत असे.त्यात ‘वीरधवल’ आणि नाथमाधवांची इतर सर्व’;गो.ना. दातारांची सर्व;ग.ल.ठोकळांचे ‘गावगुंड’;वि.वा.ह्डपांची सारी पुस्तके वाचल्याचे स्मरते.तो एक मोठा इव्हेन्टच असायचा. आदल्या दिवशी कुठपर्यंत वाचलंय,ते सगळ्यांना समजलंय याची खात्री काही प्रश्न विचारून केली जात असे.आणि मगच पुढच्या भागाला सुरुवात होई.एखद्या दिवशी कथानक उत्कंठापूर्ण जागेवर आल्यावर थांबले असेल त्याच्या दुसऱ्या दिवशी आजी मुली,सुनांना कामे लवकर आटपण्याची तंबी देई.आणि वाचन लवकर चालू होई. हे वाचन चालले असताना झाप वळणे,दोऱ्या वळणे,वळलेल्या दोऱ्यांपासून शिंकी,गुरांची दावी बनविणे,किंवा भाजी निवडणे ही कामे चालत.आताही माझ्या कानात तो आईचा योग्य त्या ठिकाणी चढउतार करीत वाचणारा आवाज घुमतो आहे आणि ते दृश्य नजरेसमोर आले आहे..सगळे मन लावून ऐकत असत. त्यानंतर शाळेच्या वाचनालायातही ही पुस्तके पुन्हा भेटली नि त्याची किती पारायणे झाली याची गणतीच नाही.आता पुन्हा यातल्या काही पुस्तकांचे नव्याने प्रकाशन झाल्यामुळे पुन्हा वाचायला मिळाली.परंतु गावगुंड काही मिळाले नाही.खूप इच्छा आहे ते वाचायची.स्मुतीरंजनात रंगल्याचा आनंद दिल्याबद्दल आभारी आहे.

सिरुसेरि गुरुवार, 08/13/2015 - 12:57
नाथमाधव यांची 'तरूण रजपूत सरदार ' , 'सोनेरी टोळी' हि पुस्तकेही वाचनीय आहेत. 'वीरधवल'च्याच धर्तीवर लिहिलेले 'चंडांशू आणि सुवर्ण गरूड' हे पुस्तकही वाचनीय आहे . त्याचे लेखक कोण ते माहीत नाही .

बोबो Sat, 08/15/2015 - 00:15
खालील सायटी वर त्याचे लेखक जोशी हेमंत असे दिसते आहे. http://erasik.com/books/bypub/Suparn%20Prakashan/page1/ या सायटीवर विकतही मिळते असे दिसते.

सिरुसेरि Sat, 08/15/2015 - 21:19
धन्यवाद ! हि लिंक खुप उपयुक्त आहे . मध्यंतरी मिपावरीलच एका सदस्याने लिहिलेला 'भा. रा. भागवत' यांच्यावरील लेख खुप छान होता .

स्वाती राजेश Wed, 01/30/2008 - 18:14
या पुस्तकाचे लेखक बहुतेक नाथमाधव आहेत. हे तेच पुस्तक का कि इंग्रजी "रे नाल्ड" च्या कादंबरी वरून घेतले आहे? तर मग माझे बरोबर आहे.

विसोबा खेचर Wed, 01/30/2008 - 18:17
मी वीरधवल हे पुस्तक वाचलेले नाही, परंतु वि वा हडप हे त्याचे लेखक असावेत असे मला पुसटसे आठवते.. मर्मभेदकार शशी भागवत हेही एक नांव डोळ्यासमोर येते. असो, चूभूद्याघ्या. नक्की मलाही माहीत नाही. आपला, (वाचक) तात्या.

अवलिया Wed, 01/30/2008 - 18:19
या पुस्तकाचे लेखक नाथमाधव आहेत माझ्याकडे हे पुस्तक आहे नाना

सागर Fri, 02/01/2008 - 12:27
नानांचे बरोबर आहे माझ्याकडेही हे पुस्तक आहे तुम्हाला अशा प्रकारची अत्भुत आणि वीर रस युक्त पुस्तके आवडत असतील तर खालील पुस्तके नक्की वाचा लेखक : गो. ना. दातार - इंद्रभुवनगुहा - कालिकामूर्ती - शालिवाहन=शक - विलासमंदीर लेखक : वा.गो.भिडे - मायावती लेखक : शशी भागवत - मर्मभेद - रत्नप्रतिमा - रक्तरेखा सागर

प्रकाश घाटपांडे Fri, 02/01/2008 - 12:41
गो ना दातार यांच्या कादंबर्‍या आता वरदा बुक्स पुणे यांनी नुकत्याच पुन्हा प्रकाशित केल्या आहेत प्रकाश घाटपांडे

विसुनाना Fri, 02/01/2008 - 13:30
नाथमाधव ऊर्फ द्वारकानाथ माधव पितळे, मराठी कादंबरीकार (जन्म - ?? १८८२ मृत्यू - २१ जून १९२८) काही प्रकाशित साहित्य- वीरधवल विमलेची ग्रहदशा : सामाजिक कादंबरी गजेंद्रसिंग नाटक स्वराज्यावरील संकट : इ. स. 1680 पासून इ. सं. 1689 पर्यंत स्वराज्याची स्थापना : ख्रिस्ताब्द 1662 पासून ख्रिस्ताब्द 1674 स्वराज्याचें परिवर्तन : इ॰ स॰ 1689 पासून इ॰ स॰ 1700 स्वराज्याचा कारभार : इ॰ स॰ 1674 पासून इ॰ स॰ 1680 स्वराज्याची स्थापना : ऐतिहासिक कादंबरी : इ॰ सन 1662 पासून इ॰ सन 1674 श्रीशिवाजी महाराजांचें आरमार, अथवा सांवळ्या तांडेल : ऐतिहासिक सचित्र कादंबरी श्रीनिवास राव (पहिली मराठी वै़ज्ञानिक कादंबरी ?) आंतरजाल आणि विकीवरून साभार!

वडापाव Tue, 02/12/2008 - 11:12
नाना, विसुनाना, श्री.सागर व श्री.घाटपांडे, आपण दिलेल्या माहितीबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद. मला वाचनाची खूप आवड आहे व त्याबद्दल मला अधिक माहिती मिळाल्याने ही पुस्तके मिळाल्यास मी ती आवर्जून वाचेन

सागर गुरुवार, 07/15/2010 - 13:43
विसुनाना, माहितीत थोडीशी भर घालू इच्छितो नाथमाधवांची ही २ पुस्तकेही बरीच प्रसिद्ध होती - सोनेरी टोळी - सावळ्या तांडेल

भडकमकर मास्तर Fri, 07/16/2010 - 01:56
त्यांच्या वर उल्लेख केलेल्या ऐतिहासिक कादंबर्‍या चौथीच्या सुट्टीत वाचल्या... अत्यंत ठराविक पॅटर्न असे गोष्टीचा...( बॅकड्रॉप सगळा स्वराज्यातल्या घडामोडींचा आणि मुख्य नायक सैन्यात शिलेदार / मावळा / गुप्तहेर वगैरे आणि त्याचा लव्ह इन्ट्रेष्ट ...).. एकूण सगळं सेम वाटलं तरीही इन्ट्रेष्टिंग नक्कीच.... वाचनालयात मी आणि माझा मोठा भाऊ जाऊन पुस्तक आणत असू आणि दोघे एकत्र वाचत असू.. माझे भरभर वाचून सम्पत असे आणि मी भावाला लवकर पान उलटण्यासाठी घाई करत असे..... काही काळाने भावाला माझी ट्रिक कळाली की मी ते जुन्या पद्धतीने निसर्गवर्णने लिहिलेले टिपिकल लांबचलांब परिच्छेद सोडून देत असे...किंवा उड्या मारत मारत वाचत असे.( सूर्य ..ढगाआडून किरण .. झरा.. निष्पर्ण वृक्ष...थंडगार वारा...तापलेली माती वगैरे वगैरे...) तेव्हापासूनच मला फक्त गोष्टीत इन्ट्रेष्ट, बाकी सब सजावट.. शिवाय महत्त्वाच्या क्षणी त्यांचे प्रकरण संपत असे... मग पुन्हा दोन प्रकरणांनंतर सुरुवात अशी... वाचकांना आठवत असेलच की आपला नायक उदाजी / रायाजी यवन घोडेस्वारांनी घेरला गेला होता, पण अशा संकटातही शांत चित्ताने मार्ग काढणार तो उदाजीच... शिवाय वीरधवल एकदम भन्नाट आहे... पण बाकी कोणत्या वाचल्या नाहीयेत... नाथमाधव .. या धाग्यामुळे खूप जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या... मज्जा आली... धन्यवाद

बबलु Fri, 07/16/2010 - 06:14
लै भारी प्रतिसाद मास्तरांचा. उड्या मारत मारत वाचत असे.( सूर्य ..ढगाआडून किरण .. झरा.. निष्पर्ण वृक्ष...थंडगार वारा...तापलेली माती वगैरे वगैरे...) तेव्हापासूनच मला फक्त गोष्टीत इन्ट्रेष्ट, बाकी सब सजावट.. हा हा !!! हे बेष्ट्च. शिवाय महत्त्वाच्या क्षणी त्यांचे प्रकरण संपत असे... हे बरीक खरं. प्याटर्न माहीत झाला होता. :) ....बबलु

शुचि गुरुवार, 07/15/2010 - 16:12
मर्मभेद अद्भुतरम्य, वीररसपूर्ण फार वाचनीय पुस्तक आहे (अ‍ॅज फार अ‍ॅज आय रिमेंबर) सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

सागर गुरुवार, 07/15/2010 - 16:41
खरे आहे मर्मभेद अगदी खिळवून ठेवते शशी भागवतांच्या रुपाने मराठी साहित्याला पुन्हा एकदा गो.ना.दातार यांचा प्राचीन टच असणार्‍या कादंबर्‍यांचा वारसा चालवणारा लेखक मिळाला :)

पांथस्थ गुरुवार, 07/15/2010 - 21:37
वीरधवल म्हणजे देशी लॉर्ड ऑफ दि रींग्स आहे. - पांथस्थ माझी (शिळी) अनुदिनी: रानातला प्रकाश... मी काढलेली छायाचित्रे - फ्लिकर

सागर Fri, 07/16/2010 - 11:49
पांथस्थबुवा आपल्या स्वदेशातील प्रत्येक कलाकृती विदेशातील हिट झालेल्या कलाकृतीशी केलीच पाहिजे का? साम्य असेन तर एक वेळ ते ही मान्य. पण लॉर्ड ऑफ द रिंग चे कथानक ( हे ही माझ्या भन्नाट आवडीचे आहे ) आणि वीरधवल पूर्णपणे भिन्न आहेत. वीरधवलचा बाज अस्सल आपल्या मातीतला तर आहेच पण कथानकही लॉर्ड ऑफ द रिंगच्या तुलनेत कोठेही मिळत नाही. लॉर्ड ऑफ द रिंग मधे सैतानी ताकदींचा खेळ जास्त आहे तर वीरधवल मधे जे गूढ आत्म्यांचे दर्शन आहे ते केवळ चांगल्या गोष्टींसाठी आहे. दोन्ही कलाकृती आपापल्या परीने श्रेष्ठ आहेत यात वाद नाही पण त्यात तुलना नको एवढेच मला वाटते. :)

पांथस्थ Fri, 07/16/2010 - 12:06
आपली तळमळ समजु शकते. :D पण हि तुलना नाहिये मालक. ज्यांना वीरधवल माहित नाही अश्या लोकांना झटकन समजता यावे याकरीता हा (व्यर्थ) खटाटोप. - पांथस्थ माझी (शिळी) अनुदिनी: रानातला प्रकाश... मी काढलेली छायाचित्रे - फ्लिकर

सागर Fri, 07/16/2010 - 12:25
मग हरकत नाही पांथस्थबुवा आणि सहमत ही आहे. वीरधवलचा महिमा सांगण्यासाठी सगळ्या गोष्टींना पाठिंबा :) बाकी गो.ना.दातारांच्या कादंबर्‍या पण भन्नाट आहेत. ( मला इंद्रभुवनगुहा आणि शालिवाहन=शक फार आवडली) शशी भागवतांची मर्मभेदची भट्टी पण वीरधवलसारखी तगडी झाली आहे वाचल्या नसतील तर अवश्य वाचा

स्पंदना गुरुवार, 07/15/2010 - 16:14
माझ्या कादंबरी वाचनाची सुरुवात या पुस्तकापासुन झाली. विरधवल, शशीधरा? चण्डवर्मा लेखक नाथमाधवच. शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते

बोबो Wed, 08/12/2015 - 22:16
अशोक सराफ यांची भूमिका असलेला चित्रपट 'ठकास महाठक' बहुधा नाथमाधवांच्या 'राय क्लब उर्फ सोनेरी टोळी' या पुस्तकावर बेतलेला आहे. चित्रपटाला संवादलेखन - द. मा. मिरासदार यांचे आहे चित्रपट धमाल आहे. पण कादंबरी अगदी अफलातून आहे.

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी गुरुवार, 08/13/2015 - 03:12
माझ्या मते वरच्या एका प्रतिसादात वीरधवल म्हणजे लॉर्ड ऑफ ... असे वाचले होते ही दोन कांदबरी मधील तुलना नसून नवीन पिढीला वीरधवल ही भव्यता व त्या काळात जनमानसात त्याची असलेली लोकप्रियता सांगण्यासाठी हेरी पोर्टर किंवा हंगर गेम च्या तोडीस तोड कांदबरी आहे , दातार ह्यांच्या सर्व कादंबर्या मी गेल्या भारतभेटीत विकत घेतल्या , त्या नव्याने प्रकाशित झाल्या असून अर्ध्या किमतीत उपलब्ध आहेत. निव्वळ अप्रतिम त्यांच्या प्रस्तावना लिहितांना त्यांच्या नातीने पूर्वी १९४० च्या सुमारास पूर्वी बायका ही पुस्तके सकाळी ४ ला उठून थोडावेळ वाचून पुढे घरकाम करत . पुस्तकांची आदलाबदल करत असतांना कथानकाच्या वर चर्चा करत असत , त्या काळात अशी कल्पनारम्य कादंबर्‍या गृहिणींना चोरून वाचाव्या लागत एकदा त्यांची कादंबरी वाचतांना चुलीवरील भाकरी करपले म्हणून गृहिणीच्या सासूने पुस्तक चुलीत फेकून दिल्याचे प्रस्तावानेत वाचले आहे. आजही वीरधवल व दातारांच्या पुस्तकंची भाषा मराठी जुनाट पद्धतीची असली तरी कथा मांडणी तिचा विस्तार , पात्र परिचय , कथाकानाची वळणे रहस्य वेगवेगळे प्लॉट अनेक रहस्य व ट्विस्ट अशी अफलातून मांडणी केवळ जागतिक दर्जाची आहेत वीरधवल पूर्वी वाचले आहे , त्याला प्रस्तावना पु ल देशपांडे ह्यांची आहे , ती वाचण्यासाठी ते पुस्तक संग्रही ठेवायचे आहे. पी ल काय चीज आहेत हे त्यांच्या कट्टर चाहत्यांना जाणून घ्यायचे असेल तर ती प्रस्तावना जरूर वाचावी

नूतन सावंत गुरुवार, 08/13/2015 - 09:42
लहानपणी सुट्टीत मामाच्या गावाला सगळी आते, मामे,मावस भावंडे,पाहुणे म्हणून आलेली इतर मुले आणि काम आटपून किंवा कामे करीत असलेली मोठी माणसे,त्यात गडीमाणसेही असत. रात्री पुढच्या अंगणात बसायची. आणि आई या पुस्तकांचे सार्वजनिक वाचन करीत असे.त्यात ‘वीरधवल’ आणि नाथमाधवांची इतर सर्व’;गो.ना. दातारांची सर्व;ग.ल.ठोकळांचे ‘गावगुंड’;वि.वा.ह्डपांची सारी पुस्तके वाचल्याचे स्मरते.तो एक मोठा इव्हेन्टच असायचा. आदल्या दिवशी कुठपर्यंत वाचलंय,ते सगळ्यांना समजलंय याची खात्री काही प्रश्न विचारून केली जात असे.आणि मगच पुढच्या भागाला सुरुवात होई.एखद्या दिवशी कथानक उत्कंठापूर्ण जागेवर आल्यावर थांबले असेल त्याच्या दुसऱ्या दिवशी आजी मुली,सुनांना कामे लवकर आटपण्याची तंबी देई.आणि वाचन लवकर चालू होई. हे वाचन चालले असताना झाप वळणे,दोऱ्या वळणे,वळलेल्या दोऱ्यांपासून शिंकी,गुरांची दावी बनविणे,किंवा भाजी निवडणे ही कामे चालत.आताही माझ्या कानात तो आईचा योग्य त्या ठिकाणी चढउतार करीत वाचणारा आवाज घुमतो आहे आणि ते दृश्य नजरेसमोर आले आहे..सगळे मन लावून ऐकत असत. त्यानंतर शाळेच्या वाचनालायातही ही पुस्तके पुन्हा भेटली नि त्याची किती पारायणे झाली याची गणतीच नाही.आता पुन्हा यातल्या काही पुस्तकांचे नव्याने प्रकाशन झाल्यामुळे पुन्हा वाचायला मिळाली.परंतु गावगुंड काही मिळाले नाही.खूप इच्छा आहे ते वाचायची.स्मुतीरंजनात रंगल्याचा आनंद दिल्याबद्दल आभारी आहे.

सिरुसेरि गुरुवार, 08/13/2015 - 12:57
नाथमाधव यांची 'तरूण रजपूत सरदार ' , 'सोनेरी टोळी' हि पुस्तकेही वाचनीय आहेत. 'वीरधवल'च्याच धर्तीवर लिहिलेले 'चंडांशू आणि सुवर्ण गरूड' हे पुस्तकही वाचनीय आहे . त्याचे लेखक कोण ते माहीत नाही .

बोबो Sat, 08/15/2015 - 00:15
खालील सायटी वर त्याचे लेखक जोशी हेमंत असे दिसते आहे. http://erasik.com/books/bypub/Suparn%20Prakashan/page1/ या सायटीवर विकतही मिळते असे दिसते.

सिरुसेरि Sat, 08/15/2015 - 21:19
धन्यवाद ! हि लिंक खुप उपयुक्त आहे . मध्यंतरी मिपावरीलच एका सदस्याने लिहिलेला 'भा. रा. भागवत' यांच्यावरील लेख खुप छान होता .
वीरधवल हे पुस्तक माझ्याकडे होते, पण २६ जुलैच्या प्रलयात ते खराब झाले. मला ह्या पुस्तकाच्या लेखकाचे नाव आठवत नाही. एखाद्या व्यक्तीला माहिती असल्यास त्यानी जरूर कळवावे.

परिवर्तनाचे वारे...

आपला अभिजित ·

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 06:40
चांगलं आहे एका कुत्र्याचं आत्मकथन. - प्राजु

प्रमोद देव गुरुवार, 01/31/2008 - 08:59
मस्तच लिहिलंय! कसं काय सुचतं हे तुम्हाला? ह्या आधीही मनोगतावर लिहिलेले वाचलंय. छान आहे हा नवीन लेखनप्रकार. येऊ द्या अजून.

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 01/31/2008 - 22:29
लेखन उत्तम आहे. दिलखुष... आज काल I.T. वाल्या लोकांवर असे आत्मकथन लिहीण्याची वेळ आली आहे. (कुत्र्याप्रमाणे त्रस्त I.T. वाला) डॅनी. पुण्याचे पेशवे

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 06:40
चांगलं आहे एका कुत्र्याचं आत्मकथन. - प्राजु

प्रमोद देव गुरुवार, 01/31/2008 - 08:59
मस्तच लिहिलंय! कसं काय सुचतं हे तुम्हाला? ह्या आधीही मनोगतावर लिहिलेले वाचलंय. छान आहे हा नवीन लेखनप्रकार. येऊ द्या अजून.

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 01/31/2008 - 22:29
लेखन उत्तम आहे. दिलखुष... आज काल I.T. वाल्या लोकांवर असे आत्मकथन लिहीण्याची वेळ आली आहे. (कुत्र्याप्रमाणे त्रस्त I.T. वाला) डॅनी. पुण्याचे पेशवे
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
विरंगुळा
"कुत्र्यासारखा मारीन बघ...!' आमचा मालक अण्णा जोशानं हे वाक्‍य उच्चारलं आणि माझ्या तळपायाची आग मस्तकात गेली. असे "प्राणि'वाचक उल्लेख मला अजिबात खपत नाहीत. वाटलं, एक कडकडून चावा घ्यावा आणि या जोशाला अज्ञातवासाच्या कोशात घालवावं. पण हल्लीच मला "अँटीरॅबीज' इंजेक्‍शन देऊन आणलंय मुडद्यानं ! वर स्वतःही घेतलंय. (फुकट होतं.) त्यामुळं चावणं म्हणजे नुसतंच "दात दाखवून अवलक्षण' झालं असतं. गप्प राहिलो. आमच्या जातीचा असा उद्धार केलेला मला अजिबात खपत नाही. काही लोक तर अक्षरशः कुत्र्यासारखी वागणूक देतात.

"मैञीण"

विवेकवि ·

प्रकाश घाटपांडे Wed, 01/30/2008 - 14:12
http://www.orkut.com/Album.aspx?uid=16167859228268190453&aid=1 या ठीकाणी मला अतुल मुळे यांच्या फोटोत. ऑर्कूटवर भटकताना मिळालेली कविता असा उल्लेख आहे. कविता मात्र आवडली. प्रकाश घाटपांडे

सुनील Wed, 01/30/2008 - 20:13
कविता ठीक आहे. अवांतर - तुम्हाला "मैत्रीण" असे लिहायचे होते का? कारण "मैञिण" ह्या शब्दाचा उच्चार मला तोंड वेंगाडूनदेखील जमला नाही!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

ऋषिकेश गुरुवार, 01/31/2008 - 00:12
"मैञिण" ह्या शब्दाचा उच्चार मला तोंड वेंगाडूनदेखील जमला नाही :)) ह. ह. पु. वा!!! भलतेच कठिण उच्चार करायला लावता बॉ ;)

स्वाती राजेश Wed, 01/30/2008 - 20:26
अवांतर - तुम्हाला "मैत्रीण" असे लिहायचे होते का? कारण "मैञिण" ह्या शब्दाचा उच्चार मला तोंड वेंगाडूनदेखील जमला नाही!! :))))))))))))))))) कविते पेक्षा हा झालेला विनोद एंजॉय केला.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:58
स्वाती, पोट धरून हसले मी. काय गं.. maitriN असं लिहा म्हणजे मैत्रिण असे येईल. - प्राजु.

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 00:17
हसून हसून वेडा! मागे एकदा एका रिक्षावर "ब्बलू" असं लिहिलेलं आठवलं (त्याला बहुदा "बबलू" असं लिहायचं असेल), पण ते वाचून मी सायकलीवरुन पडायच्या घाईला आलो होतो! चतुरंग

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 00:20
मागे एकदा एका रिक्षावर "ब्बलू" असं लिहिलेलं आठवलं (त्याला बहुदा "बबलू" असं लिहायचं असेल), पण ते वाचून मी सायकलीवरुन पडायच्या घाईला आलो होतो! हाहाहा.... अहो किती हसू आज मी? आवांतर : तुम्ही पडला नाहीत ना? - प्राजु

ऋषिकेश गुरुवार, 01/31/2008 - 02:00
असंच बर्‍याच दुकांनांवर झेरॉक्स च्या ऐवजी जेरोस, झेरॉक, झेरोक्स इ. लिहिलेलं दिसतं तेव्हा हसु येतं.. त्यातही एकदा "झेरोक्ष" वाचल्यावरतर खूप हसल्याचं आठवतंय

प्रकाश घाटपांडे गुरुवार, 01/31/2008 - 20:25
अजुन एक क्षेरोक्ष असे मी वाचले होते. इथ आपल्या अपरोक्ष काहीतरी काळबेरे चालत अस मला वाटायच.( ध चा मा तर होत नसेल ना!) मूळ प्रतीत कवी वेगळा क्षेरोक्ष प्रतीत वेगळा असा चमत्कार तर होत नसेल ना? प्रकाश घाटपांडे

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 20:44
हातगाड्यावर वाचलं आहे - "राधेश्याम आईसक्रिस्ट - अंजिर, काजु, मावा, पीस्ता, आंबा आईसक्रिस्ट - जो माल तैयार है वही मिलेगा." एके ठिकाणी तर मी "आईसस्क्रीम" असं बघितलं आणि अनवधानाने मोठ्यांदा "स्क्रीम" केलं! चतुरंग

सुनील गुरुवार, 01/31/2008 - 21:10
आय आय टी पवईच्या रस्त्यावर बरीच मार्बलची दुकाने आहेत. त्यापैकी एकाचे नाव वाचल्याचे आठवते - जैन्युइन मार्बल ! Genuine चे देवनागरी स्वरूप मनोरंजक होते खरे! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

llपुण्याचे पेशवेll Fri, 02/01/2008 - 04:17
ते दुकान एखाद्या रसिक जैन (रसिक नाव नसून विषेशण समजावे) माणसाचे असावे. आणि या इंग्रजी शब्दावर त्याने मराठी श्लेष (किंवा जो कुठला अलंकार असतो तो)साधला असावा. ज्यात त्याने स्वत:चे जैनत्व आणि Genuineत्व एकत्र एकाच शब्दात गुंफले असावेत. टीपः विषय सोडून लिहील्याबद्दल क्षमा असावी पुण्याचे पेशवे

प्रकाश घाटपांडे Wed, 01/30/2008 - 14:12
http://www.orkut.com/Album.aspx?uid=16167859228268190453&aid=1 या ठीकाणी मला अतुल मुळे यांच्या फोटोत. ऑर्कूटवर भटकताना मिळालेली कविता असा उल्लेख आहे. कविता मात्र आवडली. प्रकाश घाटपांडे

सुनील Wed, 01/30/2008 - 20:13
कविता ठीक आहे. अवांतर - तुम्हाला "मैत्रीण" असे लिहायचे होते का? कारण "मैञिण" ह्या शब्दाचा उच्चार मला तोंड वेंगाडूनदेखील जमला नाही!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

ऋषिकेश गुरुवार, 01/31/2008 - 00:12
"मैञिण" ह्या शब्दाचा उच्चार मला तोंड वेंगाडूनदेखील जमला नाही :)) ह. ह. पु. वा!!! भलतेच कठिण उच्चार करायला लावता बॉ ;)

स्वाती राजेश Wed, 01/30/2008 - 20:26
अवांतर - तुम्हाला "मैत्रीण" असे लिहायचे होते का? कारण "मैञिण" ह्या शब्दाचा उच्चार मला तोंड वेंगाडूनदेखील जमला नाही!! :))))))))))))))))) कविते पेक्षा हा झालेला विनोद एंजॉय केला.

प्राजु Wed, 01/30/2008 - 23:58
स्वाती, पोट धरून हसले मी. काय गं.. maitriN असं लिहा म्हणजे मैत्रिण असे येईल. - प्राजु.

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 00:17
हसून हसून वेडा! मागे एकदा एका रिक्षावर "ब्बलू" असं लिहिलेलं आठवलं (त्याला बहुदा "बबलू" असं लिहायचं असेल), पण ते वाचून मी सायकलीवरुन पडायच्या घाईला आलो होतो! चतुरंग

प्राजु गुरुवार, 01/31/2008 - 00:20
मागे एकदा एका रिक्षावर "ब्बलू" असं लिहिलेलं आठवलं (त्याला बहुदा "बबलू" असं लिहायचं असेल), पण ते वाचून मी सायकलीवरुन पडायच्या घाईला आलो होतो! हाहाहा.... अहो किती हसू आज मी? आवांतर : तुम्ही पडला नाहीत ना? - प्राजु

ऋषिकेश गुरुवार, 01/31/2008 - 02:00
असंच बर्‍याच दुकांनांवर झेरॉक्स च्या ऐवजी जेरोस, झेरॉक, झेरोक्स इ. लिहिलेलं दिसतं तेव्हा हसु येतं.. त्यातही एकदा "झेरोक्ष" वाचल्यावरतर खूप हसल्याचं आठवतंय

प्रकाश घाटपांडे गुरुवार, 01/31/2008 - 20:25
अजुन एक क्षेरोक्ष असे मी वाचले होते. इथ आपल्या अपरोक्ष काहीतरी काळबेरे चालत अस मला वाटायच.( ध चा मा तर होत नसेल ना!) मूळ प्रतीत कवी वेगळा क्षेरोक्ष प्रतीत वेगळा असा चमत्कार तर होत नसेल ना? प्रकाश घाटपांडे

चतुरंग गुरुवार, 01/31/2008 - 20:44
हातगाड्यावर वाचलं आहे - "राधेश्याम आईसक्रिस्ट - अंजिर, काजु, मावा, पीस्ता, आंबा आईसक्रिस्ट - जो माल तैयार है वही मिलेगा." एके ठिकाणी तर मी "आईसस्क्रीम" असं बघितलं आणि अनवधानाने मोठ्यांदा "स्क्रीम" केलं! चतुरंग

सुनील गुरुवार, 01/31/2008 - 21:10
आय आय टी पवईच्या रस्त्यावर बरीच मार्बलची दुकाने आहेत. त्यापैकी एकाचे नाव वाचल्याचे आठवते - जैन्युइन मार्बल ! Genuine चे देवनागरी स्वरूप मनोरंजक होते खरे! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

llपुण्याचे पेशवेll Fri, 02/01/2008 - 04:17
ते दुकान एखाद्या रसिक जैन (रसिक नाव नसून विषेशण समजावे) माणसाचे असावे. आणि या इंग्रजी शब्दावर त्याने मराठी श्लेष (किंवा जो कुठला अलंकार असतो तो)साधला असावा. ज्यात त्याने स्वत:चे जैनत्व आणि Genuineत्व एकत्र एकाच शब्दात गुंफले असावेत. टीपः विषय सोडून लिहील्याबद्दल क्षमा असावी पुण्याचे पेशवे
लेखनविषय:
हे ठिकाण
एक तरी मैञीण अशी हवी जरी न बघता पुढे गेलो तरी मागुन आवाज देणारी आपल्या साठी हसणारी वेळ आलीयतर अशॄही पुसणारी स्वताःच्या घासातला घास आठवणीने काढून ठेवणारी वेळप्रसंगी आपल्या वेड्या मिञाची समजूत काढणारी वाकड पाऊल पडताणा माञ मुस्काडात मारणारी यशाच्या शिखरांवर आपली पाठ थोपटणारी सगळ्य़ाच्या घोळकात आपणांस सैरभैर शोधणारी आपल्या आठवणीनं आपण नसतांना व्याकूळ होणारी खरच!अशी एक तरी जीवा भावाची "मैञीण" हवी जी आपणास मिञ म्हणणारी ........

मैत्रीण माझी.

विवेकवि ·
लेखनविषय:
कविता
लेखनप्रकार
अनुभव
मैत्रीण माझी नाजुक फुलासारखी वाऱ्याबरोबर डोलणाऱ्या इवलाश्या रोपटयासारखी हसण तिच खळखळणाऱ्या झऱ्यासारख मनही तिच त्यातील निर्मळ पाण्यासारख आहे ती अशीच अश्रुसोबत हसणारी मनातील वादळांना मनातच थोपवणारी भासते कधी आकाशातील चांदणीसारखी तर कधी सागराबरोबर खेळणाऱ्या लाटेसारखी तशी आहे ती माझ्यापासुन दुरवर तरीही अंतःरात रुतलेली खोलवर तुझ्या मैत्रीच्या छायेत मला क्षणभर विसावू दे हरलो जरी मी, आपली मैत्री मात्र सदैव जिंकू दे माझा अनुभव मी मान्ड्त आहे. वाचावा हि विनती.
Subscribe to