रंगराव, राहूल हा खरंच एक गुणी गायक आहे. मला त्याचे गायन अतिशय आवडते. साधारणपणे वर्ष-दीड वर्षांपूर्वी मी राहूलवर एक लेख लिहिला होता. तो मनोगतावर प्रसिद्ध झाला होता. आता हा लेख आपल्याला इथे वाचता येईल.. राहूललादेखील हा लेख खूप आवडला होता. असो, राहूलकडून मला खूप खूप अपे़क्षा आहेत. मी साधारणपणे वर्षदीड वर्षापूर्वी राहूलचे गाणे ऐकून हा लेख लिहिला होता. त्यानंतर परवाच दूरदर्शनवर ई मराठीवर राहूलचे गाणे ऐकण्याचा योग आला. आणि मला सांगायला अत्यंत आनंद वाटतो की राहूलचे गाणे दिवसेंदिवस अधिक समृद्ध होत आहे, चतुरस्र होत आहे. एक श्रोता म्हणून माझे हे मत मी या निमित्ताने येथे नोंदवत आहे. माझ्या मते एखाद्याचे गाणे किंवा त्याची गायकी आणि त्यातला मजकूर (कंटेन्ट) यात काळानुरूप अशीच प्रगती दिसली पाहिजे, तरच ती व्यक्ति एक उत्तम गवई होऊ शकते आणि खूप काळ लोकांना अधिकाधिक उत्तम व दर्जेदार गाणे ऐकवू शकते. साध्या भाषेत सांगायचे तर परिपक्व गायक होण्यासाठी याच गोष्टीची नितांत आवश्यकता असते. राहूलमध्ये मला ही प्रगती दिसते आहे आणि म्हणूनच मला त्याच्याकडून खूप अपेक्षा आहेत. असामान्य प्रतिभा असलेल्या त्याच्या आजोबांचा आशीर्वाद तर त्याला आहेच परंतु त्याचसोबत आमच्यासारख्या रसिक श्रोत्यांच्या शुभेच्छाही त्याच्या पाठीशी आहेत! मिसळपाव परिवारातर्फे मी राहूलचे अभिष्टचिंतन करतो आणि त्याला त्याच्या गान-कारर्किर्दीकरता अनेकोत्तम शुभेच्छा देतो... अवांतर - बरं का रंगराव, मिसळपाववरील सदर चर्चेचा दुवा मी राहूलला विरोपाने कळवत आहे! :) आपला, (गाण्यातला) तात्या.

इप्रसारणवर मध्यंतरी त्याची मुलाखत झाली होति. मी अगदि नीट ऐकली. खूप गुणी गायक आहे तो. भरपूर यश त्याला मिळो हिच प्रार्थना. - प्राजु

रंगराव, राहूल हा खरंच एक गुणी गायक आहे. मला त्याचे गायन अतिशय आवडते. साधारणपणे वर्ष-दीड वर्षांपूर्वी मी राहूलवर एक लेख लिहिला होता. तो मनोगतावर प्रसिद्ध झाला होता. आता हा लेख आपल्याला इथे वाचता येईल.. राहूललादेखील हा लेख खूप आवडला होता. असो, राहूलकडून मला खूप खूप अपे़क्षा आहेत. मी साधारणपणे वर्षदीड वर्षापूर्वी राहूलचे गाणे ऐकून हा लेख लिहिला होता. त्यानंतर परवाच दूरदर्शनवर ई मराठीवर राहूलचे गाणे ऐकण्याचा योग आला. आणि मला सांगायला अत्यंत आनंद वाटतो की राहूलचे गाणे दिवसेंदिवस अधिक समृद्ध होत आहे, चतुरस्र होत आहे. एक श्रोता म्हणून माझे हे मत मी या निमित्ताने येथे नोंदवत आहे. माझ्या मते एखाद्याचे गाणे किंवा त्याची गायकी आणि त्यातला मजकूर (कंटेन्ट) यात काळानुरूप अशीच प्रगती दिसली पाहिजे, तरच ती व्यक्ति एक उत्तम गवई होऊ शकते आणि खूप काळ लोकांना अधिकाधिक उत्तम व दर्जेदार गाणे ऐकवू शकते. साध्या भाषेत सांगायचे तर परिपक्व गायक होण्यासाठी याच गोष्टीची नितांत आवश्यकता असते. राहूलमध्ये मला ही प्रगती दिसते आहे आणि म्हणूनच मला त्याच्याकडून खूप अपेक्षा आहेत. असामान्य प्रतिभा असलेल्या त्याच्या आजोबांचा आशीर्वाद तर त्याला आहेच परंतु त्याचसोबत आमच्यासारख्या रसिक श्रोत्यांच्या शुभेच्छाही त्याच्या पाठीशी आहेत! मिसळपाव परिवारातर्फे मी राहूलचे अभिष्टचिंतन करतो आणि त्याला त्याच्या गान-कारर्किर्दीकरता अनेकोत्तम शुभेच्छा देतो... अवांतर - बरं का रंगराव, मिसळपाववरील सदर चर्चेचा दुवा मी राहूलला विरोपाने कळवत आहे! :) आपला, (गाण्यातला) तात्या.

इप्रसारणवर मध्यंतरी त्याची मुलाखत झाली होति. मी अगदि नीट ऐकली. खूप गुणी गायक आहे तो. भरपूर यश त्याला मिळो हिच प्रार्थना. - प्राजु

तुम्हाला दिसत असल्यास कृपया तसे कळवावे. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

काय मोठा योग आहे, लतादीदींचा सत्कार भाईंच्या नावच्या पुरस्काराने! दीदीही धन्य, पुरस्कारही धन्य आणि ते पाहण्याचे भाग्य मिळालेले त्याहूनही धन्य!! भाईंच्या शेवटच्या दिवसातली दीदीनी सांगितलेली आठवण...भर ऑफिसमधे डोळ्यात पाणी हो! काय व्यक्तिमत्व असेल, जे स्वतःच्या टोकाच्या आजारपणात स्वतःवरच विनोद करु शकते! देवसुद्धा रडला असेल हो भाईकाकांना न्यायला लागलं म्हणून!! बातमी वाचा. चतुरंग

बातमी वाचून धन्य झालो...! रंगराव, आपण दिलेल्या दुव्याबद्दल आभार.. आपला, (भाईकाकांचा शिष्य व दिदीभक्त!) तात्या.

दिदिंना भाईकाकांच्या नावाचा पुरस्कार मिळणे.. हा एक दुग्धशर्करा योगच आहे. धन्यवाद बातमी इथे दिल्याबद्दल. - प्राजु.

छान दुवा दिल्याबद्दल धन्यवाद! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

पुणे, ता. ३० - वडिलांच्या पहिल्या स्मृतिदिनी मध्ये गाण्यांना पुलंनी दिलेली दाद आणि अखेरच्या आजारातही आपली मिस्कील विनोदी वृत्ती टिकवलेले पुल.... महाराष्ट्राच्या लाडक्‍या व्यक्तिमत्त्वाच्या अनेक आठवणी उलगडत गानसम्राज्ञी लता मंगेशकरांनी आज विनम्रतेने "पु. ल. स्मृती सन्मान' स्वीकारला. ""पुलंच्या नावाचा सन्मान शिवशाहिरांच्या हस्ते मिळणे ही भाग्याची गोष्ट आहे. आज माझ्या जीवनातला फार मोठा दिवस आहे,'' असेही त्या म्हणाल्या. "आशय सांस्कृतिक' आणि "परांजपे स्कीम्स' आयोजित पाचव्या "पुलोत्सवा'चे उद्‌घाटन आज साहित्य संमेलनाध्यक्ष म. द. हातकणंगलेकर यांच्या हस्ते झाले. या प्रसंगी पु. ल. स्मृती सन्मान शिवशाहीर बाबासाहेब पुरंदरे यांच्या हस्ते लतादीदींना देण्यात आला. एक लाख रुपये, मानपत्र आणि सन्मानचिन्ह असे पुरस्काराचे स्वरूप आहे. या वेळी चंद्रकांत कुडाळ, प्रदीप खिरे, सारंग लागू, विजय वर्मा, श्रीकांत आणि शशांक परांजपे, महोत्सवाचे निमंत्रक डॉ. नरेंद्र जाधव, "सकाळ'चे संचालक-संपादक आनंद आगाशे, सरिता वाकलकर व्यासपीठावर उपस्थित होते. दीदी पुढे म्हणाल्या, ""प्रत्यक्षात पीएल आणि मी फारच कमी वेळा भेटलो. आमची पहिली भेट माझ्या वडिलांच्या पहिल्या पुण्यतिथीला झाली. तेव्हा धोतर, पांढरा शर्ट आणि ब्राऊन कोट घातलेले पुल न सांगता आमच्याकडे आले आणि त्यांनी माझ्या गाण्याचे कौतुक केले. मला "यशस्वी होशील', असा आशीर्वाद दिला. दुसऱ्या दिवशी पुन्हा आले आणि दोन गाणी त्यांनी मला शिकवली. "करवंदीमागे उभी एकटी पोर' असे त्यातल्या एका गीताचे शब्द होते. त्यानंतर मी मुंबईत आले आणि दीर्घकाळ आमची गाठ पडली नाही. त्यांच्या अखेरच्या आजारात मी त्यांना भेटायला गेले होते. तेव्हाही त्यांच्यातील मिस्कील विनोदी वृत्ती कायम होती. पायाला सूज आलेली आणि व्हीलचेअरवर बसलेले पुल मला म्हणाले, ""लता, पूर्वी "पाव'ला "डबलपाव' का म्हणत असावेत, हे मला आज समजतेय. आज साठ वर्षांनी त्यांच्या नावाचा सन्मान मिळणे म्हणजे त्यांचा आशीर्वादच आहे, अशी माझी भावना आहे. आताही ते कुठे तरी आहेत आणि मला आशीर्वाद देत आहेत, असे वाटते आहे.'' पुरंदरे म्हणाले, ""लतादीदींसाठी आता स्तुतिपर विशेषणे सापडत नाहीत, अशी अवस्था आहे. परमेश्‍वराने महाराष्ट्रात निवृत्ती, ज्ञानदेव, सोपान आणि मुक्ताई ही भावंडे जन्माला घातली आणि त्यानंतर पाच मंगेशकर भावंडे जन्माला घातली. हवेची लाट जर पकडता आली तर त्यातूनही दीदींचे सूर, मध पाझरावा तसे पाझरताना दिसतील. दीदींना हा सन्मान मिळालेला पाहून पुलंचा आत्माही आनंदला असेल.'' प्रा. हातकणंगलेकर यांनी पुलंच्या काही आठवणींना उजाळा दिला. ""बहुआयामी, विविध क्षेत्रांत लीलया संचार करणारे पुल हे विलक्षण व्यक्तिमत्त्व होते. या महोत्सवाच्या रूपाने पुलंचे स्मरण इतक्‍या मोठ्या प्रमाणावर केले जात आहे, ही आनंदाची बाब आहे. पुलंच्या "अंमलदार' नाटकाच्या पहिल्या अंकाचा पहिला श्रोता मी आहे. सांगलीला ते विलिंग्डन कॉलेजमध्ये पेटीवादनासाठी आले होते. त्यानंतर पदव्युत्तर शिक्षणासाठी आले होते,'' असे सांगून जुना स्नेहबंध त्यांनी उलगडला. ""पुलोत्सव हे सर्जनशीलतेचे प्रतीक आहे. जीवन समृद्ध करणाऱ्या या सांस्कृतिक प्रयत्नांची पाठराखण करणे हे कर्तव्य समजून "सकाळ'ने माध्यम प्रायोजकत्व स्वीकारले आहे,'' असे आगाशे यांनी सांगितले. महोत्सवाचे संयोजक वीरेंद्र चित्राव यांनी प्रास्ताविक केले. सतीश जकातदार यांनी स्वागत केले. सुप्रिया चित्राव यांनी सूत्रसंचालन केले. उत्तरार्धात लतादीदींच्या हीरकमहोत्सवी गान कारकिर्दीचा मागोवा घेणारा "स्वरलता' हा कार्यक्रम सादर करण्यात आला.

हा सोहळा उत्तम झालाय. एवढे दिग्गज सहज जमल्यावर आणि असा योग असल्यावर कार्यक्रम धन्य वाटावा असाच होणार यात शंका नाही. नीलकांत

पुरंदरे म्हणाले, ""लतादीदींसाठी आता स्तुतिपर विशेषणे सापडत नाहीत, अशी अवस्था आहे. परमेश्‍वराने महाराष्ट्रात निवृत्ती, ज्ञानदेव, सोपान आणि मुक्ताई ही भावंडे जन्माला घातली आणि त्यानंतर पाच मंगेशकर भावंडे जन्माला घातली. हेच पु. लं. नी किती सुंदर शब्दांत सांगितलंय! "आळंदीच्या कुलकर्ण्यांच्या मुलांच्या दारी सोन्याचा पिंपळ होता, या मंगेशकर मुलांच्या दारी सुरांचा पिंपळ आहे" (गुण गाईन आवडी) पुरंदरे, पु. ल. आणि लताभक्त, पिवळा डांबिस

तुम्हाला दिसत असल्यास कृपया तसे कळवावे. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

काय मोठा योग आहे, लतादीदींचा सत्कार भाईंच्या नावच्या पुरस्काराने! दीदीही धन्य, पुरस्कारही धन्य आणि ते पाहण्याचे भाग्य मिळालेले त्याहूनही धन्य!! भाईंच्या शेवटच्या दिवसातली दीदीनी सांगितलेली आठवण...भर ऑफिसमधे डोळ्यात पाणी हो! काय व्यक्तिमत्व असेल, जे स्वतःच्या टोकाच्या आजारपणात स्वतःवरच विनोद करु शकते! देवसुद्धा रडला असेल हो भाईकाकांना न्यायला लागलं म्हणून!! बातमी वाचा. चतुरंग

बातमी वाचून धन्य झालो...! रंगराव, आपण दिलेल्या दुव्याबद्दल आभार.. आपला, (भाईकाकांचा शिष्य व दिदीभक्त!) तात्या.

दिदिंना भाईकाकांच्या नावाचा पुरस्कार मिळणे.. हा एक दुग्धशर्करा योगच आहे. धन्यवाद बातमी इथे दिल्याबद्दल. - प्राजु.

छान दुवा दिल्याबद्दल धन्यवाद! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

पुणे, ता. ३० - वडिलांच्या पहिल्या स्मृतिदिनी मध्ये गाण्यांना पुलंनी दिलेली दाद आणि अखेरच्या आजारातही आपली मिस्कील विनोदी वृत्ती टिकवलेले पुल.... महाराष्ट्राच्या लाडक्‍या व्यक्तिमत्त्वाच्या अनेक आठवणी उलगडत गानसम्राज्ञी लता मंगेशकरांनी आज विनम्रतेने "पु. ल. स्मृती सन्मान' स्वीकारला. ""पुलंच्या नावाचा सन्मान शिवशाहिरांच्या हस्ते मिळणे ही भाग्याची गोष्ट आहे. आज माझ्या जीवनातला फार मोठा दिवस आहे,'' असेही त्या म्हणाल्या. "आशय सांस्कृतिक' आणि "परांजपे स्कीम्स' आयोजित पाचव्या "पुलोत्सवा'चे उद्‌घाटन आज साहित्य संमेलनाध्यक्ष म. द. हातकणंगलेकर यांच्या हस्ते झाले. या प्रसंगी पु. ल. स्मृती सन्मान शिवशाहीर बाबासाहेब पुरंदरे यांच्या हस्ते लतादीदींना देण्यात आला. एक लाख रुपये, मानपत्र आणि सन्मानचिन्ह असे पुरस्काराचे स्वरूप आहे. या वेळी चंद्रकांत कुडाळ, प्रदीप खिरे, सारंग लागू, विजय वर्मा, श्रीकांत आणि शशांक परांजपे, महोत्सवाचे निमंत्रक डॉ. नरेंद्र जाधव, "सकाळ'चे संचालक-संपादक आनंद आगाशे, सरिता वाकलकर व्यासपीठावर उपस्थित होते. दीदी पुढे म्हणाल्या, ""प्रत्यक्षात पीएल आणि मी फारच कमी वेळा भेटलो. आमची पहिली भेट माझ्या वडिलांच्या पहिल्या पुण्यतिथीला झाली. तेव्हा धोतर, पांढरा शर्ट आणि ब्राऊन कोट घातलेले पुल न सांगता आमच्याकडे आले आणि त्यांनी माझ्या गाण्याचे कौतुक केले. मला "यशस्वी होशील', असा आशीर्वाद दिला. दुसऱ्या दिवशी पुन्हा आले आणि दोन गाणी त्यांनी मला शिकवली. "करवंदीमागे उभी एकटी पोर' असे त्यातल्या एका गीताचे शब्द होते. त्यानंतर मी मुंबईत आले आणि दीर्घकाळ आमची गाठ पडली नाही. त्यांच्या अखेरच्या आजारात मी त्यांना भेटायला गेले होते. तेव्हाही त्यांच्यातील मिस्कील विनोदी वृत्ती कायम होती. पायाला सूज आलेली आणि व्हीलचेअरवर बसलेले पुल मला म्हणाले, ""लता, पूर्वी "पाव'ला "डबलपाव' का म्हणत असावेत, हे मला आज समजतेय. आज साठ वर्षांनी त्यांच्या नावाचा सन्मान मिळणे म्हणजे त्यांचा आशीर्वादच आहे, अशी माझी भावना आहे. आताही ते कुठे तरी आहेत आणि मला आशीर्वाद देत आहेत, असे वाटते आहे.'' पुरंदरे म्हणाले, ""लतादीदींसाठी आता स्तुतिपर विशेषणे सापडत नाहीत, अशी अवस्था आहे. परमेश्‍वराने महाराष्ट्रात निवृत्ती, ज्ञानदेव, सोपान आणि मुक्ताई ही भावंडे जन्माला घातली आणि त्यानंतर पाच मंगेशकर भावंडे जन्माला घातली. हवेची लाट जर पकडता आली तर त्यातूनही दीदींचे सूर, मध पाझरावा तसे पाझरताना दिसतील. दीदींना हा सन्मान मिळालेला पाहून पुलंचा आत्माही आनंदला असेल.'' प्रा. हातकणंगलेकर यांनी पुलंच्या काही आठवणींना उजाळा दिला. ""बहुआयामी, विविध क्षेत्रांत लीलया संचार करणारे पुल हे विलक्षण व्यक्तिमत्त्व होते. या महोत्सवाच्या रूपाने पुलंचे स्मरण इतक्‍या मोठ्या प्रमाणावर केले जात आहे, ही आनंदाची बाब आहे. पुलंच्या "अंमलदार' नाटकाच्या पहिल्या अंकाचा पहिला श्रोता मी आहे. सांगलीला ते विलिंग्डन कॉलेजमध्ये पेटीवादनासाठी आले होते. त्यानंतर पदव्युत्तर शिक्षणासाठी आले होते,'' असे सांगून जुना स्नेहबंध त्यांनी उलगडला. ""पुलोत्सव हे सर्जनशीलतेचे प्रतीक आहे. जीवन समृद्ध करणाऱ्या या सांस्कृतिक प्रयत्नांची पाठराखण करणे हे कर्तव्य समजून "सकाळ'ने माध्यम प्रायोजकत्व स्वीकारले आहे,'' असे आगाशे यांनी सांगितले. महोत्सवाचे संयोजक वीरेंद्र चित्राव यांनी प्रास्ताविक केले. सतीश जकातदार यांनी स्वागत केले. सुप्रिया चित्राव यांनी सूत्रसंचालन केले. उत्तरार्धात लतादीदींच्या हीरकमहोत्सवी गान कारकिर्दीचा मागोवा घेणारा "स्वरलता' हा कार्यक्रम सादर करण्यात आला.

हा सोहळा उत्तम झालाय. एवढे दिग्गज सहज जमल्यावर आणि असा योग असल्यावर कार्यक्रम धन्य वाटावा असाच होणार यात शंका नाही. नीलकांत

पुरंदरे म्हणाले, ""लतादीदींसाठी आता स्तुतिपर विशेषणे सापडत नाहीत, अशी अवस्था आहे. परमेश्‍वराने महाराष्ट्रात निवृत्ती, ज्ञानदेव, सोपान आणि मुक्ताई ही भावंडे जन्माला घातली आणि त्यानंतर पाच मंगेशकर भावंडे जन्माला घातली. हेच पु. लं. नी किती सुंदर शब्दांत सांगितलंय! "आळंदीच्या कुलकर्ण्यांच्या मुलांच्या दारी सोन्याचा पिंपळ होता, या मंगेशकर मुलांच्या दारी सुरांचा पिंपळ आहे" (गुण गाईन आवडी) पुरंदरे, पु. ल. आणि लताभक्त, पिवळा डांबिस

आपल्या अभिजिता, सुंदर ओळख करून दिली आहेस हो तुझ्या पुस्तकाची! आवडली...! तुम्हीही हे पुस्तक (कुठे मिळालंच, तर) जरूर वाचा आणि अभिप्राय कळवा. काशीत गेलातच म्हणून समजा! अगदी अवश्य वाचेन आणि अभिप्राय कळवेन. आणि अरे तशीही शेण खाण्याची मलाही आवड आहेच, तेव्हा तुझं हे पुस्तक मी नक्की वाचणार आणि शेण खाण्यात प्राविण्य मिळवणार! :) आपला, (शेण खाणारा!) तात्या.

फारच छान.............. मिनु जोशी.

म्हणजे मी रोज शेण खाते हे मला आजच कळाले :)) ती पण एक कठीण कला आहे(आता लोकांना कोण सांगनार) मस्त लिहीले आहे अभीजीतजी पुस्तक फुकट मिळेल का?

शेण कसे खावे? शक्य तो एकट्यानेच खावे. सगळ्यांनी मिळून खाल्ले की त्याला श्रावणी म्हणतात.

अभिजितजी, आपण हे पुस्तक लिहून शेण खाणार्‍या समस्त लोकांचे पितळ उघडे पाडले आहे. मी पण नित्यनेमाने शेण खातो पण ते कसे हे मी कधीच कोणाला कळु दिले नाही. आपण मात्र आमचे हे धंद्यातील गुपीत एका दिवसात उघडे केलेत. याबद्दल मी रद्दड कोर्टात आपणावर दावा लावावा असा विचार करत आहे. :) टीपः- लिखाण उत्तम आहे. आम्हाला आवडले. वरील सर्व अभिप्राय हा लोकाना दाखविण्यासाठी असून त्याचा विकल्प मनी धरु नये. मोफत प्रतीची अपेक्षा करत आहे. आपला उद्योगबंधु (शेण खाण्यातला) समजून मला पाठवावी. ;) शेणखाऊशिरोमणी -डॅनी

चांगला लेख आहे. अवांतरः प्रतिक्रीया लिहायच्या वेळी आम्ही नेहमीच शेण खातो... फारसे काही लिहीता येत नाही. तेव्हा एवढं शेण गोड मानून घ्यावे. तेवढी प्रत पाठवता आली तर बघा हो! आपला हावरट(शेण खायला)-इनोबा

ह्या पुस्तकाची प्रत शोधायचा खूप प्रयत्न केला.... पण अपयश आले. बाकी पुस्तकाची ओळख मात्र झकास आहे... बिपिन.

तुमचं हे पुस्तक न मिळवण्याचा यशस्वी प्रयत्न करेन म्हणते.. :))) म्हणजे बरोबर शेण खाले जाईल.. (आवांतर : विनोदी ढंगाचे लेखन आवडले.) - प्राजु

सवडीने नीट वाचेन व प्रतिक्रिया लिहीन. तूर्तास शीर्षकावरून एक विनोद आठवला तो लिहितो. नवरा: काय हा स्वयंपाक बनवला आहे. त्यापेक्षा शेण चांगले. बायको: देवा, काय म्हणावे ह्यांना आता. शेणाचीही चव घेऊन बघितली?

हा तर शासकीय कामाचा मुलमंत्रच आहे.सहकार्‍यांच्या सुचनेनुसार याचे पाठांतर करुन तो जपण्याचा आम्ही खुपच प्रयत्न केला. पण आम्हाला त्यात अपयश आले. मग आम्हि अनिच्छेने कामाला अकाली सोडचिट्ठी दिली आनी त्याला स्वेच्छानिवृत्ती म्हणले. आता आम्ही लोकांना पेढे कसे खावे असा सल्ला देत फिरतो. (श्रावणीत पंचगव्य खाल्लेला) प्रकाश घाटपांडे

'शेण कसे खावे' हे सांगणारा यशस्वी लेख. (त्यामुळे स्वतः शेण खाण्यात लेखक अपयशी ठरल्याने त्याला शेण खाण्यात शेवटी यश आलेच! - म्हणजे काय? ;-) )

ऑस्ट्रेलियाविरुद्धच्या २०-२० सामन्यात आता या घडीला आपण जसे खातो आहोत तसे खावे. (भारत ३५ / ५, ७.२ षटके) (समालोचक)बेसनलाडू

मित्रहो, धन्यवाद! असेच प्रेम राहू द्या. त्यातूनच नव्या लेखनाची उर्मी (मातोंडकर नव्हे!) मिळेल. -आपला, अभिजित पेंढारकर.

आपल्या अभिजिता, सुंदर ओळख करून दिली आहेस हो तुझ्या पुस्तकाची! आवडली...! तुम्हीही हे पुस्तक (कुठे मिळालंच, तर) जरूर वाचा आणि अभिप्राय कळवा. काशीत गेलातच म्हणून समजा! अगदी अवश्य वाचेन आणि अभिप्राय कळवेन. आणि अरे तशीही शेण खाण्याची मलाही आवड आहेच, तेव्हा तुझं हे पुस्तक मी नक्की वाचणार आणि शेण खाण्यात प्राविण्य मिळवणार! :) आपला, (शेण खाणारा!) तात्या.

फारच छान.............. मिनु जोशी.

म्हणजे मी रोज शेण खाते हे मला आजच कळाले :)) ती पण एक कठीण कला आहे(आता लोकांना कोण सांगनार) मस्त लिहीले आहे अभीजीतजी पुस्तक फुकट मिळेल का?

शेण कसे खावे? शक्य तो एकट्यानेच खावे. सगळ्यांनी मिळून खाल्ले की त्याला श्रावणी म्हणतात.

अभिजितजी, आपण हे पुस्तक लिहून शेण खाणार्‍या समस्त लोकांचे पितळ उघडे पाडले आहे. मी पण नित्यनेमाने शेण खातो पण ते कसे हे मी कधीच कोणाला कळु दिले नाही. आपण मात्र आमचे हे धंद्यातील गुपीत एका दिवसात उघडे केलेत. याबद्दल मी रद्दड कोर्टात आपणावर दावा लावावा असा विचार करत आहे. :) टीपः- लिखाण उत्तम आहे. आम्हाला आवडले. वरील सर्व अभिप्राय हा लोकाना दाखविण्यासाठी असून त्याचा विकल्प मनी धरु नये. मोफत प्रतीची अपेक्षा करत आहे. आपला उद्योगबंधु (शेण खाण्यातला) समजून मला पाठवावी. ;) शेणखाऊशिरोमणी -डॅनी

चांगला लेख आहे. अवांतरः प्रतिक्रीया लिहायच्या वेळी आम्ही नेहमीच शेण खातो... फारसे काही लिहीता येत नाही. तेव्हा एवढं शेण गोड मानून घ्यावे. तेवढी प्रत पाठवता आली तर बघा हो! आपला हावरट(शेण खायला)-इनोबा

ह्या पुस्तकाची प्रत शोधायचा खूप प्रयत्न केला.... पण अपयश आले. बाकी पुस्तकाची ओळख मात्र झकास आहे... बिपिन.

तुमचं हे पुस्तक न मिळवण्याचा यशस्वी प्रयत्न करेन म्हणते.. :))) म्हणजे बरोबर शेण खाले जाईल.. (आवांतर : विनोदी ढंगाचे लेखन आवडले.) - प्राजु

सवडीने नीट वाचेन व प्रतिक्रिया लिहीन. तूर्तास शीर्षकावरून एक विनोद आठवला तो लिहितो. नवरा: काय हा स्वयंपाक बनवला आहे. त्यापेक्षा शेण चांगले. बायको: देवा, काय म्हणावे ह्यांना आता. शेणाचीही चव घेऊन बघितली?

हा तर शासकीय कामाचा मुलमंत्रच आहे.सहकार्‍यांच्या सुचनेनुसार याचे पाठांतर करुन तो जपण्याचा आम्ही खुपच प्रयत्न केला. पण आम्हाला त्यात अपयश आले. मग आम्हि अनिच्छेने कामाला अकाली सोडचिट्ठी दिली आनी त्याला स्वेच्छानिवृत्ती म्हणले. आता आम्ही लोकांना पेढे कसे खावे असा सल्ला देत फिरतो. (श्रावणीत पंचगव्य खाल्लेला) प्रकाश घाटपांडे

'शेण कसे खावे' हे सांगणारा यशस्वी लेख. (त्यामुळे स्वतः शेण खाण्यात लेखक अपयशी ठरल्याने त्याला शेण खाण्यात शेवटी यश आलेच! - म्हणजे काय? ;-) )

ऑस्ट्रेलियाविरुद्धच्या २०-२० सामन्यात आता या घडीला आपण जसे खातो आहोत तसे खावे. (भारत ३५ / ५, ७.२ षटके) (समालोचक)बेसनलाडू

मित्रहो, धन्यवाद! असेच प्रेम राहू द्या. त्यातूनच नव्या लेखनाची उर्मी (मातोंडकर नव्हे!) मिळेल. -आपला, अभिजित पेंढारकर.

केवळ रसभंग होईल या भीतीने मी कथानक इथे देत नाही पण जमल्यास अवश्य मिळवून वाचा. मी वाचत असतांना माझ्यापुरता तरी काळ थांबला होता! अहो कथानक नको परंतु परिक्षणवजा थोडेबहुत लिहिले असतेत तरी चालले असते! असो, पुस्तक नक्की वाचेन.. आपला, (वाचनोत्सुक) तात्या.

ही कादंबरी कशी मिळवावी (विकत घ्यावी) ? कृपया जाणकारांनी अधिक मार्गदर्शन करावे. आभारी -आनंदयात्री

कुठल्याही पुस्तकांच्या दुकानात किंवा वाचनालयात मिळेल. अप्पा बळवंत चौकात विचारा - "अनंत सामंत" तसे बेस्ट सेलर आहेत. :)

ही एक सुन्दर कथा आहे एका खलाशाची.....राजाजी

एम. टी. आयवा मारू ही फार मस्त कादंबरी आहे. कॉलेजमधे असताना हातात पडली होती आणि एका दमात वाचून काढल्याचे आठवते. त्यावेळी मी भारावून गेलो होतो (तसा मी बर्‍याच पुस्तकांनंतर भारावलो आहे हि गोष्ट अलाहिदा;) ):) प्रत्येक मनाने तरूण असणार्‍याने वाचावी अशी कादंबरी आहे! बाकी परिक्षणात कथा सांगितली नाहि तरी (शेवट न सांगता) गाभा सांगाल अशी अपेक्षा होती . असो या कादंबरीची आठवण करून दिल्या बद्दल आभार -ऋषिकेश

केवळ रसभंग होईल या भीतीने मी कथानक इथे देत नाही पण जमल्यास अवश्य मिळवून वाचा. मी वाचत असतांना माझ्यापुरता तरी काळ थांबला होता! अहो कथानक नको परंतु परिक्षणवजा थोडेबहुत लिहिले असतेत तरी चालले असते! असो, पुस्तक नक्की वाचेन.. आपला, (वाचनोत्सुक) तात्या.

ही कादंबरी कशी मिळवावी (विकत घ्यावी) ? कृपया जाणकारांनी अधिक मार्गदर्शन करावे. आभारी -आनंदयात्री

कुठल्याही पुस्तकांच्या दुकानात किंवा वाचनालयात मिळेल. अप्पा बळवंत चौकात विचारा - "अनंत सामंत" तसे बेस्ट सेलर आहेत. :)

ही एक सुन्दर कथा आहे एका खलाशाची.....राजाजी

एम. टी. आयवा मारू ही फार मस्त कादंबरी आहे. कॉलेजमधे असताना हातात पडली होती आणि एका दमात वाचून काढल्याचे आठवते. त्यावेळी मी भारावून गेलो होतो (तसा मी बर्‍याच पुस्तकांनंतर भारावलो आहे हि गोष्ट अलाहिदा;) ):) प्रत्येक मनाने तरूण असणार्‍याने वाचावी अशी कादंबरी आहे! बाकी परिक्षणात कथा सांगितली नाहि तरी (शेवट न सांगता) गाभा सांगाल अशी अपेक्षा होती . असो या कादंबरीची आठवण करून दिल्या बद्दल आभार -ऋषिकेश

प्रियालि, शांति, अर्पणा, संजु, अजु, विजु थांब लक्षुमि कुकुं लावते! चतुरंग

मिनु, पिंकी, बबलु,राजु.... महाराष्ट्र बँकेच्या सौजन्याने. ...(पु.ल.देशपांडे यांच्या एका पुस्तकातील) आई तुझा आर्शिवाद. ए ३० का? बुरी नजर से देखनेवाले तेरा मुह काला.

दिल्ली , पंजाबकडे... १) मोटर मित्रांदी, मा शेरा वालींदी. २) सोनु ते पप्पुदि गड्डी. ३) मन चांगा तो कटोरेमे गंगा महाराष्ट्रात... १) १३ मेरा ७ २) आई अप्पांचा आशिर्वाद तामिळ्नाडुत.. १) वेळिये वेळ्मुडन (सर्वांचे कल्याण होवो) २) ओरु कुटुंबम ओरु वारिसु (एक कुटुंब एक वारस) (भटक्या) संजय अभ्यंकर

'मुलगी शिकली प्रगती झाली' 'आण्णांचा सावधान आशिर्वाद' पुण्याचे पेशवे

पेहेले राम बोलो, फिर दरवाजा खोलो|| मुंबयकर, पिवळा डाम्बिस

उगीच हॉर्न वाजवू नये तुला चिरडायला एक सेकंद पुरेल आपला उन्मत्त, पिवळा डांबिस

एका टेम्पोच्या मागे.. आलात आनंद, बसलात अत्यानंद, उतरलात परमानंद! - प्राजु

त्या पोलिओ लसिकरणा दरम्यान एका सिटीबस वर.. शहाणी आई बाळाला पोलिओचा डोस देई.. - प्राजु

१) भोपू बजाव * OK * गाडी भगाव २) HORN मेरा भारत महान PLEASE

पंजाब -- (हृदयाची खूण) V १३, ८० V तेरे --> दिल वी तेरा, अस्सी वी तेरे महाराष्ट्र -- नवतीचा नखरा, गुलजार पाखरा, खरा न धरा, भैरोबा-भैरोबा स्मरा. पाहा पन प्रेमाणे (देखो मगर प्यारसे ची मराठी आवृत्ती) अवांतर -- पुण्यात एका रिक्षाच्या मागे 'शुक, शुक' अशी हाक न मारता 'अहो रिक्षावाले' अशी हाक मारावी अशी (नम्र) सूचना पहावयास मिळाली, असं कुठंतरी नुकतंच वाचण्यात आलं :) नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

वा वा! प्राजू, छान संकलन..! :) ही अजून काही वाक्ये- बुरी नजरवाले तेरा मू काला! :) देखो मगर प्यारसे! आपला, (ट्रक ड्रायव्हर) तात्या.

यावरून आठवले - ट्रकएव्हढ्या मोठ्या एका स्कूलबसच्या मागे - मुझे मत छेडो, मैं तो बच्चोंवाली हूं :)) (बच्चा)बेसनलाडू

"हे तुम्हाला वाचता येत असेल तर तुम्ही फार जवळ आलेला आहात!" रिक्षाच्या मागे - "यायचं, का जाऊ?" "बाबूजी धिरे चलना!" चतुरंग

खालील हसरे भुत मला एका ट्रकच्या मागे लावलेले दिसले...... फोटोग्राफर : माझी वहिनि

पुण्यातील एका रिक्षामागे लिहीलेले हे वाक्य- "देवा! सगळ्यांचं भलं कर,पण सुरुवात माझ्यापासून कर." एका टेम्पोवाल्याने त्याच्या टेम्पोवर लिहीलेले हे वाक्य- "देनेवाला तो महान है,पर जलनेवालोसे परेशान है|" (पक्का पुणेरी) -इनोबा

अस नेहमीच वाचायला मिळते ह्यात नविन काय? आपली , मिनु जोशी.

हीच खरी दौलत !

आबा कावतोय...! ढुन्ड्ते रहोगे.....! आपला (ट्रान्स्पोर्ट )..बन्ड्या

आबा कावतोय...! ढुन्ड्ते रहोगे.....! आपला .....(ट्रान्स्पोर्ट )बन्ड्या

लेटस चिन्गळी............ म्हणजे काय कोणास ठावूक. विद्याधर

अच्छा, टाटा, फिर मिलेंगे.. आण्णांचा, (तात्यांचा/ आबांचा/ आप्पांचा/ आणखी ब-याच कोणाचा) आशिर्वाद. - प्राजु

नागपूर-चंद्रपूर रस्त्यावर एका ट्रकमागे लिहिले होते- "चमचे की है तीन दवाई जूता, चप्पल और पिटाई"

एका ट्र्कच्या मागे.. हरी ओम हरी, श्रीदेवी मेरी... - प्राजु

झकास आहेत

कत्ल कर आ॑खो॑से, तलवार मे॑ क्या रख्खा है ! सैर कर ट्रक से, कार मे॑ क्या रख्खा है !!! लय भन्नाट...येडाच झालो मी :) -ध मा ल.

हिम्मत है तो पास (ओव्हरटेक) कर, वरना बरदाश्त कर| हा रस्ता माझ्या बापाचा आहे. Don'T touch me, I am not THAT type of a Car. बँक ऑफ **** ची कृपा. पण आता कर्ज फिटले आहे. आई जेऊ घालेना, बाप भिक्षा मागू देईना, बायको रिक्षा चालवू देईना... एका खटारा गाडीच्या मागे... My another car is Rolls Royce...

तु तुझ्या घरि, मि मझ्झ्या घरि, रस्त्यावर मस्ति नाही बरी

ट्रकच्या पाठी "देवाक् काळजी"... मुलापेक्षा मुलगी बरी देते प्रकाश दोन घरी... एका उ. भा. ट्रकच्या मागे... खीर खाते है चम्मच से न की हाथ से, प्यार होत है दिल से न की जुबां से.. दुसरे एक हमखास वाक्य १३ मेरा ७ > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

दोन आठवड्यापुर्वीच एका ट्रकवर वाचल होत. "जली को आग कहते है, बुझी को राख और जो चीज तुम्हारे पास नही है जानी उसे हम हिंदि मे दिमाग कहते है" मी उत्सुकतेने त्या ट्रकवरची नं प्लेट पाहिली तर पासींग हरयानाच होत पंजाबच असतं तर अजुन मोठा जोक झाला असता :)

हे मात्र एकदम आवडूनच गेलं..... झकासराव! - (सर्वव्यापी)प्राजु

दुल्हन शादी हो गयी मालिक से, ड्रायव्हर से हो गया प्यार अब कैसे करू इंतजार?

प्रियालि, शांति, अर्पणा, संजु, अजु, विजु थांब लक्षुमि कुकुं लावते! चतुरंग

मिनु, पिंकी, बबलु,राजु.... महाराष्ट्र बँकेच्या सौजन्याने. ...(पु.ल.देशपांडे यांच्या एका पुस्तकातील) आई तुझा आर्शिवाद. ए ३० का? बुरी नजर से देखनेवाले तेरा मुह काला.

दिल्ली , पंजाबकडे... १) मोटर मित्रांदी, मा शेरा वालींदी. २) सोनु ते पप्पुदि गड्डी. ३) मन चांगा तो कटोरेमे गंगा महाराष्ट्रात... १) १३ मेरा ७ २) आई अप्पांचा आशिर्वाद तामिळ्नाडुत.. १) वेळिये वेळ्मुडन (सर्वांचे कल्याण होवो) २) ओरु कुटुंबम ओरु वारिसु (एक कुटुंब एक वारस) (भटक्या) संजय अभ्यंकर

'मुलगी शिकली प्रगती झाली' 'आण्णांचा सावधान आशिर्वाद' पुण्याचे पेशवे

पेहेले राम बोलो, फिर दरवाजा खोलो|| मुंबयकर, पिवळा डाम्बिस

उगीच हॉर्न वाजवू नये तुला चिरडायला एक सेकंद पुरेल आपला उन्मत्त, पिवळा डांबिस

एका टेम्पोच्या मागे.. आलात आनंद, बसलात अत्यानंद, उतरलात परमानंद! - प्राजु

त्या पोलिओ लसिकरणा दरम्यान एका सिटीबस वर.. शहाणी आई बाळाला पोलिओचा डोस देई.. - प्राजु

१) भोपू बजाव * OK * गाडी भगाव २) HORN मेरा भारत महान PLEASE

पंजाब -- (हृदयाची खूण) V १३, ८० V तेरे --> दिल वी तेरा, अस्सी वी तेरे महाराष्ट्र -- नवतीचा नखरा, गुलजार पाखरा, खरा न धरा, भैरोबा-भैरोबा स्मरा. पाहा पन प्रेमाणे (देखो मगर प्यारसे ची मराठी आवृत्ती) अवांतर -- पुण्यात एका रिक्षाच्या मागे 'शुक, शुक' अशी हाक न मारता 'अहो रिक्षावाले' अशी हाक मारावी अशी (नम्र) सूचना पहावयास मिळाली, असं कुठंतरी नुकतंच वाचण्यात आलं :) नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

वा वा! प्राजू, छान संकलन..! :) ही अजून काही वाक्ये- बुरी नजरवाले तेरा मू काला! :) देखो मगर प्यारसे! आपला, (ट्रक ड्रायव्हर) तात्या.

यावरून आठवले - ट्रकएव्हढ्या मोठ्या एका स्कूलबसच्या मागे - मुझे मत छेडो, मैं तो बच्चोंवाली हूं :)) (बच्चा)बेसनलाडू

"हे तुम्हाला वाचता येत असेल तर तुम्ही फार जवळ आलेला आहात!" रिक्षाच्या मागे - "यायचं, का जाऊ?" "बाबूजी धिरे चलना!" चतुरंग

खालील हसरे भुत मला एका ट्रकच्या मागे लावलेले दिसले...... फोटोग्राफर : माझी वहिनि

पुण्यातील एका रिक्षामागे लिहीलेले हे वाक्य- "देवा! सगळ्यांचं भलं कर,पण सुरुवात माझ्यापासून कर." एका टेम्पोवाल्याने त्याच्या टेम्पोवर लिहीलेले हे वाक्य- "देनेवाला तो महान है,पर जलनेवालोसे परेशान है|" (पक्का पुणेरी) -इनोबा

अस नेहमीच वाचायला मिळते ह्यात नविन काय? आपली , मिनु जोशी.

हीच खरी दौलत !

आबा कावतोय...! ढुन्ड्ते रहोगे.....! आपला (ट्रान्स्पोर्ट )..बन्ड्या

आबा कावतोय...! ढुन्ड्ते रहोगे.....! आपला .....(ट्रान्स्पोर्ट )बन्ड्या

लेटस चिन्गळी............ म्हणजे काय कोणास ठावूक. विद्याधर

अच्छा, टाटा, फिर मिलेंगे.. आण्णांचा, (तात्यांचा/ आबांचा/ आप्पांचा/ आणखी ब-याच कोणाचा) आशिर्वाद. - प्राजु

नागपूर-चंद्रपूर रस्त्यावर एका ट्रकमागे लिहिले होते- "चमचे की है तीन दवाई जूता, चप्पल और पिटाई"

एका ट्र्कच्या मागे.. हरी ओम हरी, श्रीदेवी मेरी... - प्राजु

झकास आहेत

कत्ल कर आ॑खो॑से, तलवार मे॑ क्या रख्खा है ! सैर कर ट्रक से, कार मे॑ क्या रख्खा है !!! लय भन्नाट...येडाच झालो मी :) -ध मा ल.

हिम्मत है तो पास (ओव्हरटेक) कर, वरना बरदाश्त कर| हा रस्ता माझ्या बापाचा आहे. Don'T touch me, I am not THAT type of a Car. बँक ऑफ **** ची कृपा. पण आता कर्ज फिटले आहे. आई जेऊ घालेना, बाप भिक्षा मागू देईना, बायको रिक्षा चालवू देईना... एका खटारा गाडीच्या मागे... My another car is Rolls Royce...

तु तुझ्या घरि, मि मझ्झ्या घरि, रस्त्यावर मस्ति नाही बरी

ट्रकच्या पाठी "देवाक् काळजी"... मुलापेक्षा मुलगी बरी देते प्रकाश दोन घरी... एका उ. भा. ट्रकच्या मागे... खीर खाते है चम्मच से न की हाथ से, प्यार होत है दिल से न की जुबां से.. दुसरे एक हमखास वाक्य १३ मेरा ७ > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

दोन आठवड्यापुर्वीच एका ट्रकवर वाचल होत. "जली को आग कहते है, बुझी को राख और जो चीज तुम्हारे पास नही है जानी उसे हम हिंदि मे दिमाग कहते है" मी उत्सुकतेने त्या ट्रकवरची नं प्लेट पाहिली तर पासींग हरयानाच होत पंजाबच असतं तर अजुन मोठा जोक झाला असता :)

हे मात्र एकदम आवडूनच गेलं..... झकासराव! - (सर्वव्यापी)प्राजु

दुल्हन शादी हो गयी मालिक से, ड्रायव्हर से हो गया प्यार अब कैसे करू इंतजार?