विजुभाऊ, मस्त लिहिताय, आगे बढो स॑मेलन स्थळी तुम्ही पोहोचण्याच्या थोडा वेळ अगोदर साक्षात विसोबा खेचरा॑चा फोन आला होता व सगळ्या॑ना त्या॑नी शुभेच्छाही दिल्या होत्या, तुम्हीच राहून गेलात.

हा हा...विजुभाऊ.... एक न॑ब्बर ! आपली ही बखरीची कल्पना आम्हा॑स बहुत भावली. तसेच आपण ही जिम्मेदारी खा॑देवर घेऊन आपण आम्हा॑स मोठ्या स॑कटातून सोडविले असे आम्ही जरुर नमुद करु इच्छितो ! तसेच आमच्या एकुणच पोरकट व्यवस्थेची अकाळी वर्षावाने उडविलेली खिल्ली कोणिही मनात कि॑तु अथवा किल्मिष न धरता आन॑दे सहन करोन आम्हास वाटणार्‍या दु:खाचा भार हलका केला त्या॑चे काय आभार मानावेत? तेणेकरून धमाल मुलाने जोरात फुंकर( कशाची विचारु नका) मारुन आगोटी जीवित ठेवल च्यामारी, धन्य आहात. एक एक गोष्ट लक्षात ठेवली आहे की :-)) पुढील चौकात भारी मजा येणार अस॑ दिसत॑य! जी जी र जी र जी र जी जी जी जी........

विजुभाऊ ऊत्तम आहे बखर १ २ री बखर कधी आता विवेक वि.

विजूभाऊ, झक्कास बर्र का! बखर आम्हास आवडते आहे, पुढील घडामोडी काय घडल्या, कुठली चर्चा, खलबतं कटकारस्थानं रचली गेली याच्या वृत्तांताची वाट पाहतो आहे! :) आपला, (बखरप्रेमी) तात्या.

झकास वर्णन जाहले. पुढील चौकात वाट पाहत आहो! विजूभाऊंचा विजय असो! "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

काय वो अजूनही त्याच तारेत? अहो जरा नीट शिस्तशीर लिवा की! किती चुका त्या! तुमच्याकडून ही अपेक्षा नव्हती.

छान विजुभाउ .. पुढच्या बखरी पटापट अन मोठ्या मोठ्या टाका.

ऐशी जबर खबर देणेस बखर निवडलीत ते उचित जाहलें! थोरले सायबांकडून आपणास शाबासी! 'दारुकाम', 'आतषबाजी', सामिष भोजन, कट-कारस्थाने येकयेक वृत्तांत साद्यंत करणे, जेणेकरोन आमचे जीवास तोशीस न होईल! बाकी आपण जाणते आहातच! लेखनसीमा. चतुरंग

"लेखनसीमा" अजोन जाहली नाही.. ये बखरीची भाषा ही उत्तर शिवकलीन आसोन तीयेचे मूळ गोडसे भटजींच्या १८५७ च्या प्रवास वर्णनात आहे. बाकी वाचकगळ आनंदयात्रींचे उत्तर वाचौन बहुत संतोष जाहला... मूळ बखर्नवीस विजुभाऊ हे त्यांच्या प्रोजेक्ट म्यामेनेजमेंट सारख्या अतीबीन महत्वाच्या कार्यात मग्न असल्यामुळे त्याना बखरीचा प्रवर्गिय भाग उत्खननास काळ उपलब्ध झाल्याबरहुकुम ते त्वरेने जाला वर पोष्ट करतील्.....आणि लेखनसीमा करतील. कळावे लोभ आहेच तो वर्धिष्णु व्हावा ही श्री चरणी पौष्याची विनंती मूळ बखर्कार्....बखर्नवीस विजुभाऊ .. (विजुभाऊंच्या बखरीतुन.........पान३ समास २४)

येऊद्या अजून ............पुढिल भगाच्या प्रतिक्षेत आर्य

.

!! मिपा पुणे कट्टा साद्यंत व्रुतान्तःबखर क्र १!!चौक २ ऐका पुढील व्रुतान्त जी जी जी र जी जी जी र जी जी जी ओळख समारम्भ झडु लागला...शकुन सांगावा तैसी कडाडकन वीज तळपली .दुंदुभी झडाव्या तैशा मेघगर्जना होवु लागल्या.आकाशालाही आनंदाचे भरते येउन पुष्पव्रुष्टी व्हावी तैशा झडी पडो लागल्या मिपा सदस्यांचे मिलन पाहोन आसमंतालाही सण साजरा करावाऐसे वाटो लागले. उत्तर पेशवाईत पानपतात व्हावी तैसी भांडी वाजो लागली.भडभुंज्या लाह्या भाजतो तैसे चोहोकडोन आवाज कानी येवो लागले. ये कानाचे त्या कानास कळो नये ऐसी गत. घोडी भीजो लागली..वर्तमान दफ्तर हलवावे ऐसे फर्मान निघो लागले. समस्त दारुगोळा कोठारातुन सावकाशीने बाहेर येवु लागला होता. सरदार धमाल स्वतः जातीने दारुगोळा वाटपात कोणावर अन्याव होवो नये याची सर्वत्र फीरोन दखल घेत होते. तेवढ्यात दस्तूर खुद तात्या भ्रमण्ध्वनीवर सदस्यांच्या भेटीस आले.....आकाशवाणी व्हावी तैशा त्यानी कट्ट्यास शुभेछा दिल्या. एक एक भिडु रन्गी येवु लागला....राज कवी सरदार केशव्सुमार हळुच एखांदी कवीतेची फैर झाडत होते.त्या एकेका फैरीनेच सद्स्य गारद होत होते. येवढ्यात सरदार विजुभाऊंचे आगमन झाले...पुन्हा एकदा तडीताघात झाला...नंगारा वाजावा तैशा मेघ गर्जना झाल्या. सरदार विजुभाऊ नी सरदार धमाल मुलांस हळी घातली...आणि जेजाल्या प्रंमाणे भासणारी वीज पुन्हा गरजली.....मिपा कट्ट्यास तोफांची सलामी मिळाली. ऐका पुढील व्रुतान्त पुढील चौकात जी जी जी र जी जी जी र जी जी जी म्हणे शाहीर विजुभाऊ..मिपा सदस्य होउ... व्रुतान्त मी सांगणार्..तुम्ही ऐकणार ..रन्ग तो चढणार रं जी जी जी धन्य धन्य झाला तो सरदार जी जी जी जी जी जी र जी जी जी आर रं दाजी जी जी रं दाजी जी जी र जी जी जी र जी जी जी

झक्कास!.. विजुभाऊ, एका दगडात दोन पक्षी मारताय... वॄत्तांत देताय, आणी आम्हाला पण जळवताय.. पुढच्या वेळेला जर भारतात असू, तर नक्की येऊ. प्रशांत.

विजुभाऊ, कमाल केलीत..भाऊसाहेबा॑च्या बखरीन॑तर इतिहास स॑शोधका॑ना 'विजुभाऊ॑ची बखर अभ्यासावी लागणार असे दिसते आहे. मी तुमची कैफियत एका फर्ज॑दामार्फत भा.इ.स॑.म॑. ला सिताब रवाना केली आहेच.. बहुत काय लिहिणे..

वा वा.. विजुभाऊ, मानलं तुम्हाला. बखर अगदी झक्कास.. पुढचा भाग येऊद्या लवकर. - (सर्वव्यापी)प्राजु

श्री. रा. रा. विजुभाऊ यांसी, आपली बखर पोहोचली. वाचोनि परम संतोष जाहला. मि.पा.करीय जरीपटका पुण्यपत्तनाच्या पार (कात्रजात) फडकला हे ऐकोनि संतोष जाहला. पूर्वी आमच्या दादासाहेबानी म्हणजे राघोबादादांनी जरीपटका अटकेपार फडकवला होता. तेव्हा आम्हास असाच परमसंतोष जाहला होता. नंतर त्यांची बुद्धी फिरली. असो . परंतु पुढील कट्टा सर्व महारष्ट्रनगरीच्या सीमा उल्लंघोन सर्व मि.पा. करीयाना एकत्र आणील याची आम्हास खात्री आहे. आणि वैश्विक मि.पा. करीय कट्ट्याची आम्ही आतुरतेने वाट पाहत आहोत. ते होईल तो सुदिन. आपण बखरीतून सर्व वृत्तांत साद्यंत वर्णन केल्याने आम्ही आपले ऋणी आहोत. इति. लेखन मर्यादा. मोर्तब सुद पुण्याचे पेशवे ता.क. सध्या आमचेकडे उत्तम कारकून नसल्याने खलित्यात काही त्रुटी असतील तर मोठ्या दिलाने माफ करणे.

श्रीमंत विजुभौ, साष्टांग दंडवत. मिपा कट्टा मुक्काम पुणे शहरचा मजकूर तपशीलवार कळला.सदर्हू भागाने आम्हास संतोष जाहला असुन सरदाराच्या त्यासमयीच्या हकीकती पेश कराव्यात.

ईर्षाद....एका मित्राला हे सगळे सलग पहायचे आहे

आनंद जाहला. ऐसेची लिहीत जाणे. शुभेच्छा. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

मिपाची जुनी पाने चाळताना हे सापडले. माझा पहिलाच प्रयत्न. तात्याने खूप प्रोत्साहन दिले होते. ज्या वेळेस भेटायचा तेंव्हा तेंव्हा या बखरीबद्दल बोलायचाच

व्वा, भारी !

विजुभाऊ, मस्त लिहिताय, आगे बढो स॑मेलन स्थळी तुम्ही पोहोचण्याच्या थोडा वेळ अगोदर साक्षात विसोबा खेचरा॑चा फोन आला होता व सगळ्या॑ना त्या॑नी शुभेच्छाही दिल्या होत्या, तुम्हीच राहून गेलात.

हा हा...विजुभाऊ.... एक न॑ब्बर ! आपली ही बखरीची कल्पना आम्हा॑स बहुत भावली. तसेच आपण ही जिम्मेदारी खा॑देवर घेऊन आपण आम्हा॑स मोठ्या स॑कटातून सोडविले असे आम्ही जरुर नमुद करु इच्छितो ! तसेच आमच्या एकुणच पोरकट व्यवस्थेची अकाळी वर्षावाने उडविलेली खिल्ली कोणिही मनात कि॑तु अथवा किल्मिष न धरता आन॑दे सहन करोन आम्हास वाटणार्‍या दु:खाचा भार हलका केला त्या॑चे काय आभार मानावेत? तेणेकरून धमाल मुलाने जोरात फुंकर( कशाची विचारु नका) मारुन आगोटी जीवित ठेवल च्यामारी, धन्य आहात. एक एक गोष्ट लक्षात ठेवली आहे की :-)) पुढील चौकात भारी मजा येणार अस॑ दिसत॑य! जी जी र जी र जी र जी जी जी जी........

विजुभाऊ ऊत्तम आहे बखर १ २ री बखर कधी आता विवेक वि.

विजूभाऊ, झक्कास बर्र का! बखर आम्हास आवडते आहे, पुढील घडामोडी काय घडल्या, कुठली चर्चा, खलबतं कटकारस्थानं रचली गेली याच्या वृत्तांताची वाट पाहतो आहे! :) आपला, (बखरप्रेमी) तात्या.

झकास वर्णन जाहले. पुढील चौकात वाट पाहत आहो! विजूभाऊंचा विजय असो! "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

काय वो अजूनही त्याच तारेत? अहो जरा नीट शिस्तशीर लिवा की! किती चुका त्या! तुमच्याकडून ही अपेक्षा नव्हती.

छान विजुभाउ .. पुढच्या बखरी पटापट अन मोठ्या मोठ्या टाका.

ऐशी जबर खबर देणेस बखर निवडलीत ते उचित जाहलें! थोरले सायबांकडून आपणास शाबासी! 'दारुकाम', 'आतषबाजी', सामिष भोजन, कट-कारस्थाने येकयेक वृत्तांत साद्यंत करणे, जेणेकरोन आमचे जीवास तोशीस न होईल! बाकी आपण जाणते आहातच! लेखनसीमा. चतुरंग

"लेखनसीमा" अजोन जाहली नाही.. ये बखरीची भाषा ही उत्तर शिवकलीन आसोन तीयेचे मूळ गोडसे भटजींच्या १८५७ च्या प्रवास वर्णनात आहे. बाकी वाचकगळ आनंदयात्रींचे उत्तर वाचौन बहुत संतोष जाहला... मूळ बखर्नवीस विजुभाऊ हे त्यांच्या प्रोजेक्ट म्यामेनेजमेंट सारख्या अतीबीन महत्वाच्या कार्यात मग्न असल्यामुळे त्याना बखरीचा प्रवर्गिय भाग उत्खननास काळ उपलब्ध झाल्याबरहुकुम ते त्वरेने जाला वर पोष्ट करतील्.....आणि लेखनसीमा करतील. कळावे लोभ आहेच तो वर्धिष्णु व्हावा ही श्री चरणी पौष्याची विनंती मूळ बखर्कार्....बखर्नवीस विजुभाऊ .. (विजुभाऊंच्या बखरीतुन.........पान३ समास २४)

येऊद्या अजून ............पुढिल भगाच्या प्रतिक्षेत आर्य

.

!! मिपा पुणे कट्टा साद्यंत व्रुतान्तःबखर क्र १!!चौक २ ऐका पुढील व्रुतान्त जी जी जी र जी जी जी र जी जी जी ओळख समारम्भ झडु लागला...शकुन सांगावा तैसी कडाडकन वीज तळपली .दुंदुभी झडाव्या तैशा मेघगर्जना होवु लागल्या.आकाशालाही आनंदाचे भरते येउन पुष्पव्रुष्टी व्हावी तैशा झडी पडो लागल्या मिपा सदस्यांचे मिलन पाहोन आसमंतालाही सण साजरा करावाऐसे वाटो लागले. उत्तर पेशवाईत पानपतात व्हावी तैसी भांडी वाजो लागली.भडभुंज्या लाह्या भाजतो तैसे चोहोकडोन आवाज कानी येवो लागले. ये कानाचे त्या कानास कळो नये ऐसी गत. घोडी भीजो लागली..वर्तमान दफ्तर हलवावे ऐसे फर्मान निघो लागले. समस्त दारुगोळा कोठारातुन सावकाशीने बाहेर येवु लागला होता. सरदार धमाल स्वतः जातीने दारुगोळा वाटपात कोणावर अन्याव होवो नये याची सर्वत्र फीरोन दखल घेत होते. तेवढ्यात दस्तूर खुद तात्या भ्रमण्ध्वनीवर सदस्यांच्या भेटीस आले.....आकाशवाणी व्हावी तैशा त्यानी कट्ट्यास शुभेछा दिल्या. एक एक भिडु रन्गी येवु लागला....राज कवी सरदार केशव्सुमार हळुच एखांदी कवीतेची फैर झाडत होते.त्या एकेका फैरीनेच सद्स्य गारद होत होते. येवढ्यात सरदार विजुभाऊंचे आगमन झाले...पुन्हा एकदा तडीताघात झाला...नंगारा वाजावा तैशा मेघ गर्जना झाल्या. सरदार विजुभाऊ नी सरदार धमाल मुलांस हळी घातली...आणि जेजाल्या प्रंमाणे भासणारी वीज पुन्हा गरजली.....मिपा कट्ट्यास तोफांची सलामी मिळाली. ऐका पुढील व्रुतान्त पुढील चौकात जी जी जी र जी जी जी र जी जी जी म्हणे शाहीर विजुभाऊ..मिपा सदस्य होउ... व्रुतान्त मी सांगणार्..तुम्ही ऐकणार ..रन्ग तो चढणार रं जी जी जी धन्य धन्य झाला तो सरदार जी जी जी जी जी जी र जी जी जी आर रं दाजी जी जी रं दाजी जी जी र जी जी जी र जी जी जी

झक्कास!.. विजुभाऊ, एका दगडात दोन पक्षी मारताय... वॄत्तांत देताय, आणी आम्हाला पण जळवताय.. पुढच्या वेळेला जर भारतात असू, तर नक्की येऊ. प्रशांत.

विजुभाऊ, कमाल केलीत..भाऊसाहेबा॑च्या बखरीन॑तर इतिहास स॑शोधका॑ना 'विजुभाऊ॑ची बखर अभ्यासावी लागणार असे दिसते आहे. मी तुमची कैफियत एका फर्ज॑दामार्फत भा.इ.स॑.म॑. ला सिताब रवाना केली आहेच.. बहुत काय लिहिणे..

वा वा.. विजुभाऊ, मानलं तुम्हाला. बखर अगदी झक्कास.. पुढचा भाग येऊद्या लवकर. - (सर्वव्यापी)प्राजु

श्री. रा. रा. विजुभाऊ यांसी, आपली बखर पोहोचली. वाचोनि परम संतोष जाहला. मि.पा.करीय जरीपटका पुण्यपत्तनाच्या पार (कात्रजात) फडकला हे ऐकोनि संतोष जाहला. पूर्वी आमच्या दादासाहेबानी म्हणजे राघोबादादांनी जरीपटका अटकेपार फडकवला होता. तेव्हा आम्हास असाच परमसंतोष जाहला होता. नंतर त्यांची बुद्धी फिरली. असो . परंतु पुढील कट्टा सर्व महारष्ट्रनगरीच्या सीमा उल्लंघोन सर्व मि.पा. करीयाना एकत्र आणील याची आम्हास खात्री आहे. आणि वैश्विक मि.पा. करीय कट्ट्याची आम्ही आतुरतेने वाट पाहत आहोत. ते होईल तो सुदिन. आपण बखरीतून सर्व वृत्तांत साद्यंत वर्णन केल्याने आम्ही आपले ऋणी आहोत. इति. लेखन मर्यादा. मोर्तब सुद पुण्याचे पेशवे ता.क. सध्या आमचेकडे उत्तम कारकून नसल्याने खलित्यात काही त्रुटी असतील तर मोठ्या दिलाने माफ करणे.

श्रीमंत विजुभौ, साष्टांग दंडवत. मिपा कट्टा मुक्काम पुणे शहरचा मजकूर तपशीलवार कळला.सदर्हू भागाने आम्हास संतोष जाहला असुन सरदाराच्या त्यासमयीच्या हकीकती पेश कराव्यात.

ईर्षाद....एका मित्राला हे सगळे सलग पहायचे आहे

आनंद जाहला. ऐसेची लिहीत जाणे. शुभेच्छा. अर्धवटराव आचरटाचार्य, सुधीर कांदळकर.

मिपाची जुनी पाने चाळताना हे सापडले. माझा पहिलाच प्रयत्न. तात्याने खूप प्रोत्साहन दिले होते. ज्या वेळेस भेटायचा तेंव्हा तेंव्हा या बखरीबद्दल बोलायचाच

व्वा, भारी !

पृथ्वीवर अनाचार माजला की सर्व ॠषी मुनी आणि इतर देवादिक मंडळी क्षीरसागराच्या ठिकाणी जाऊन भगवान विष्णुची प्रार्थना करीत आणि नतमस्तक होवून विनवणी करत असत की देवा पृथ्वीवर माजलेला हा अनाचार, दुष्ट प्रवृत्ती या सर्व गोष्टीचा नाश कर आणि आम्हाला भयमुक्त कर. त्या प्रमाणे भगवान विष्णूनी प्रत्येक अवतारामध्ये दुष्ट प्रवृत्तीचा, आसुरी शक्तिचा नाश करुन सर्वाना प्रत्येक वेळी सदाचाराकडे नेण्याचे आर्दश दाखवून दिलेत. सध्याची परिस्थिती पाहता पृथ्वीवर अनाचार माजला आहे असं मानायला हरकत नाही. सबब, आता विष्णूने पुन्हा एकदा अवतार घ्यायची वेळ झाली आहे असंही मानायला हरकत नाही. नाऊ इट इज हाय टाईम, की विष्णूने अवतार घेऊन पृथ्वीवरील सर्व दुष्ट प्रवृत्तीचा नाश करून सर्व प्राणिमात्रांना सुखी केले पाहिजे! "परित्राणाय साधूनां विनाशायच दुष्कृताम,| धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे ||" तरच एका ग्रंथात परमेश्वराच्या तोंडी घातलेले वरील वचन खरे ठरेल. खुद्द परमेश्वर असं कधी कुणला म्हणाल्याचं ऐकिवात नाही आणि एक संजय सोडला तर अद्याप असा पुरावाही दुसर्‍या कुणी दिल्याचं आठवत नाही! असो, तूर्तास विष्णूच्या नव्या अवताराची अगदी काकुळतीने वाट पाहतो आहे. कारण आज दुष्टप्रवृत्तींकडून पृथ्वीवरील अनेक निरागस, निरपराध लोकांचं शोषण सुरू आहे तेव्हा आता विष्णूने अधिक वाट पाहायला न लावता त्याचे, किंवा त्याच्या तोंडी घातलेले वरील वचन सत्य करून दाखवावे! नाहीतर ही केवळ त्याची मिथ्थ्या बडबड ठरेल असे वाटते! असो, संजिवराव, पुढील लेखनाकरता शुभेच्छा! आपला, (विष्णूची वाट पाहणारा!) तात्या. अवांतर - काही संकेतस्थळांवर बराच अनाचार माजला होता ते पाहून आम्हाला अवतार घेऊन मिसळपाव डॉट कॉम सुरू करावे लागले! आता पृथ्वीवरील बरीचशी आंतरजालीय मराठी प्रजा सुखासमाधानाने नांदत आहे! :)

अवांतर - काही संकेतस्थळांवर बराच अनाचार माजला होता ते पाहून आम्हाला अवतार घेऊन मिसळपाव डॉट कॉम सुरू करावे लागले! आता पृथ्वीवरील बरीचशी आंतरजालीय मराठी प्रजा सुखासमाधानाने नांदत आहे! :) :))))))))))))))))))))))))))

परित्राणाय जालानाम विनाशायच दुष्कृतां! मराठी संकेतस्थलार्थाय 'मिसळपाव' युगेयुगे!!:)) चतुरंग

जेव्हा जेव्हा धर्माला ग्लानी आली अथवा.............................तेव्हा भगवान विष्णूनी अवतार घेऊन दुष्ट प्रवृत्तीचा, आसुरी शक्तिचा नाश केला. अनेक साधू-संतांनी लोकांना सन्मार्ग दाखवण्याचे हे कार्य पुढे चालवले.हे ईथपर्यंत सगळ ठिक आहे हो. काय खरचं अद्यात्मात गुरुची गरज आहे ? थेट देवां पर्यंत जाणे शक्य नाही ? या क्षेत्रातील प्रदूषण कसे ओळखयचे आणि कसे दूर ठेवयचे? या वाटेवर चालताना मायाजाल कोणते आणी खर्‍याची परीक्षा करणे जरा अवघडच आहे नाही का? पण कालांतराने तुमचे साधक, सधना सोडुन केवळ सिद्धींच्या मगे लागलेत............भोंदू साधू -बाबां विषयी आपण काय सांगू शाकाल? अनेक सद्दगुणी लोक या मुळेही भरडले जातायत. अहो लोकांची स्तिती फार वाईट आहे...आता तर म्हणतात "गुरू वीणकोण लावील वाट?" अनेक चमत्कार, अनेक लीला, एक ठिकाणी गुप्त होणे, दुसर्‍या ठिकाणी प्रगट होणे, दर्शनाला येणार्‍या भाविकांच्या मनोकामना पूर्ण होणे, रंकाचे राव होण अशाप्रकारे समाजामध्ये सत्प्रवृत्ती निर्माण होण्याच्या दृष्टीने कार्य केले आहे असं तुम्हाला वाटतं? आपण कुठे चाललोय? बाजारात ? भक्ती करुन / नवस बोलून मनोकामना पूर्ण करायला ??? कली युग आहे कली युग......आता अवतार झालाच पाहीजे पण हे प्रश्ण अनूत्तरीत आहेत ..... एखाध्या संप्रदायाचे पाईकपणा स्वीकारणे हे अत्यंत जरुरीचे आहे? प्रत्येकाचे ध्येय व त्यास प्रत्येकाचा मार्ग वेगळा असु शकतो. नराचा नारायण होणे शक्य आहे काय? म्हणजे नक्की काय? विष्णू पदाला पोहचणं "व्यासाय विष्णूरुपाय व्यासरुपाय विष्णवे " स्वर्ग प्राप्ती (कधीही न पाहीलेली गोष्ट), की समाजात देवे / अवतारी पुरुष म्हणून मान्यता ?, अथवा ३३ कोटी देवतांच्या पंक्तीत स्थान ? की फक्त मानसिक समाधान, नक्की काय ? या अर्थातच शंका आहेत्........यातुन कुणालाही दुखःवायचा हेतु नाही. कॄपया यातुन गैर अर्थाने होऊ नयेत ही दत्त चरणी प्रार्थना. आर्य

स्वर्ग प्राप्ती म्हणजे "मिसळपाव वर ज्या शोधार्थ आपन येतात व मानाला आनंद / मानसिक सुख उपभोगता यालाच "स्वर्ग प्राप्ती " का म्हणूनये? ही जर स्वर्ग प्राप्ती आहे तर तुमचा सद्-गुरु का हवा.......मग उद्या पासुन पुजा -अर्चना बंद का करु नये. का स्वर्ग ही व्याख्या सपेक्ष आहे. प्रत्येकाच्या विचारानूसार, वेळेनूसार, आवडीनुसार बदलते..........मग अस्तीत्वत काय आहे. मला तर वाटतं हे देव आणि पुराणातल्या विश्व निर्मितिच्या कल्पनांनी लोकांची विचार शक्ती कुंठीत केली आहे. तात्या व्यास हा एक अत्यंत भोंदू, थापाड्या आणि स्त्रीलंपट ऋषी होऊन गेला अशी माझी माहिती आहे! तसे वर वर पहता आपल्या मताशी मी सहमत आहे, पण त्यांची सृजनशिलता मानली पाहीजे. व्यास हा एक अत्यंत भोंदू, थापाड्या आणि स्त्रीलंपट ऋषी होऊन गेला अशी माझी माहिती आहे! आर्य

महाशय आपण दोघे का भाडतात उगाच आपण आपल्या मनाला लावून का घेतात असअसेल तर आज पासुन माझ चुकते म्हणुन मी लेख बंद करु का? आपला संजिव

प्रिय संजिव, उपरोक्त लेखात मी माझे मत व्यक्त करताना व्यासांचा संदर्भ दिला होता, त्या वर तात्यांनी त्यांचे मत मांडले आहे. आम्ही ऐक मेकांच्या मताचा आदर करीत विचार सहमती दर्शवली आहे. यात कोणीही-काहीही वैयक्तीक रीत्या धेतले आहे असे मला तरी वाटत नाही. (तात्या माझ्या या मताशी सहमत असतील). संजिव, (आपले वय आणि पोंच माहीत नसल्याने केवळ ऐकेरी ऊल्लेख आहे) आपण वाद न घालता संवाद करु. कॄपया विषय पुढे चालुठेवावा...............चू .भू. दे. धे. आपला (ह. भ. प.) आर्य सुचना - ह. भ. प. म्हणजे हरीभक्त भक्तपारायण असा संदर्भ न घेता "हळूच भजी पळवणारा" असे वाचावे.

श्रीमान श्रीयुक्त माननीय मिसळ्पाव परिवार सदस्य..... मी लहान असून आता मिपा वर आताच लिहण्याचा सराव करित आहे. वय वर्ष १००ला ५५ कमी धंदा नोकरी बी.एस्.एन्.एल्. मध्ये मंबई आवडता विषय चास्तू ,ज्योतिष ,टेरो , या विषयी समुपदेश करणे शास्त्रीय द्रुष्टी कोनातून आपला (केवळ एकेरी ) संजिव

पृथ्वीवर अनाचार माजला की सर्व ॠषी मुनी आणि इतर देवादिक मंडळी क्षीरसागराच्या ठिकाणी जाऊन भगवान विष्णुची प्रार्थना करीत आणि नतमस्तक होवून विनवणी करत असत की देवा पृथ्वीवर माजलेला हा अनाचार, दुष्ट प्रवृत्ती या सर्व गोष्टीचा नाश कर आणि आम्हाला भयमुक्त कर. त्या प्रमाणे भगवान विष्णूनी प्रत्येक अवतारामध्ये दुष्ट प्रवृत्तीचा, आसुरी शक्तिचा नाश करुन सर्वाना प्रत्येक वेळी सदाचाराकडे नेण्याचे आर्दश दाखवून दिलेत. सध्याची परिस्थिती पाहता पृथ्वीवर अनाचार माजला आहे असं मानायला हरकत नाही. सबब, आता विष्णूने पुन्हा एकदा अवतार घ्यायची वेळ झाली आहे असंही मानायला हरकत नाही. नाऊ इट इज हाय टाईम, की विष्णूने अवतार घेऊन पृथ्वीवरील सर्व दुष्ट प्रवृत्तीचा नाश करून सर्व प्राणिमात्रांना सुखी केले पाहिजे! "परित्राणाय साधूनां विनाशायच दुष्कृताम,| धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे ||" तरच एका ग्रंथात परमेश्वराच्या तोंडी घातलेले वरील वचन खरे ठरेल. खुद्द परमेश्वर असं कधी कुणला म्हणाल्याचं ऐकिवात नाही आणि एक संजय सोडला तर अद्याप असा पुरावाही दुसर्‍या कुणी दिल्याचं आठवत नाही! असो, तूर्तास विष्णूच्या नव्या अवताराची अगदी काकुळतीने वाट पाहतो आहे. कारण आज दुष्टप्रवृत्तींकडून पृथ्वीवरील अनेक निरागस, निरपराध लोकांचं शोषण सुरू आहे तेव्हा आता विष्णूने अधिक वाट पाहायला न लावता त्याचे, किंवा त्याच्या तोंडी घातलेले वरील वचन सत्य करून दाखवावे! नाहीतर ही केवळ त्याची मिथ्थ्या बडबड ठरेल असे वाटते! असो, संजिवराव, पुढील लेखनाकरता शुभेच्छा! आपला, (विष्णूची वाट पाहणारा!) तात्या. अवांतर - काही संकेतस्थळांवर बराच अनाचार माजला होता ते पाहून आम्हाला अवतार घेऊन मिसळपाव डॉट कॉम सुरू करावे लागले! आता पृथ्वीवरील बरीचशी आंतरजालीय मराठी प्रजा सुखासमाधानाने नांदत आहे! :)

अवांतर - काही संकेतस्थळांवर बराच अनाचार माजला होता ते पाहून आम्हाला अवतार घेऊन मिसळपाव डॉट कॉम सुरू करावे लागले! आता पृथ्वीवरील बरीचशी आंतरजालीय मराठी प्रजा सुखासमाधानाने नांदत आहे! :) :))))))))))))))))))))))))))

परित्राणाय जालानाम विनाशायच दुष्कृतां! मराठी संकेतस्थलार्थाय 'मिसळपाव' युगेयुगे!!:)) चतुरंग

जेव्हा जेव्हा धर्माला ग्लानी आली अथवा.............................तेव्हा भगवान विष्णूनी अवतार घेऊन दुष्ट प्रवृत्तीचा, आसुरी शक्तिचा नाश केला. अनेक साधू-संतांनी लोकांना सन्मार्ग दाखवण्याचे हे कार्य पुढे चालवले.हे ईथपर्यंत सगळ ठिक आहे हो. काय खरचं अद्यात्मात गुरुची गरज आहे ? थेट देवां पर्यंत जाणे शक्य नाही ? या क्षेत्रातील प्रदूषण कसे ओळखयचे आणि कसे दूर ठेवयचे? या वाटेवर चालताना मायाजाल कोणते आणी खर्‍याची परीक्षा करणे जरा अवघडच आहे नाही का? पण कालांतराने तुमचे साधक, सधना सोडुन केवळ सिद्धींच्या मगे लागलेत............भोंदू साधू -बाबां विषयी आपण काय सांगू शाकाल? अनेक सद्दगुणी लोक या मुळेही भरडले जातायत. अहो लोकांची स्तिती फार वाईट आहे...आता तर म्हणतात "गुरू वीणकोण लावील वाट?" अनेक चमत्कार, अनेक लीला, एक ठिकाणी गुप्त होणे, दुसर्‍या ठिकाणी प्रगट होणे, दर्शनाला येणार्‍या भाविकांच्या मनोकामना पूर्ण होणे, रंकाचे राव होण अशाप्रकारे समाजामध्ये सत्प्रवृत्ती निर्माण होण्याच्या दृष्टीने कार्य केले आहे असं तुम्हाला वाटतं? आपण कुठे चाललोय? बाजारात ? भक्ती करुन / नवस बोलून मनोकामना पूर्ण करायला ??? कली युग आहे कली युग......आता अवतार झालाच पाहीजे पण हे प्रश्ण अनूत्तरीत आहेत ..... एखाध्या संप्रदायाचे पाईकपणा स्वीकारणे हे अत्यंत जरुरीचे आहे? प्रत्येकाचे ध्येय व त्यास प्रत्येकाचा मार्ग वेगळा असु शकतो. नराचा नारायण होणे शक्य आहे काय? म्हणजे नक्की काय? विष्णू पदाला पोहचणं "व्यासाय विष्णूरुपाय व्यासरुपाय विष्णवे " स्वर्ग प्राप्ती (कधीही न पाहीलेली गोष्ट), की समाजात देवे / अवतारी पुरुष म्हणून मान्यता ?, अथवा ३३ कोटी देवतांच्या पंक्तीत स्थान ? की फक्त मानसिक समाधान, नक्की काय ? या अर्थातच शंका आहेत्........यातुन कुणालाही दुखःवायचा हेतु नाही. कॄपया यातुन गैर अर्थाने होऊ नयेत ही दत्त चरणी प्रार्थना. आर्य

स्वर्ग प्राप्ती म्हणजे "मिसळपाव वर ज्या शोधार्थ आपन येतात व मानाला आनंद / मानसिक सुख उपभोगता यालाच "स्वर्ग प्राप्ती " का म्हणूनये? ही जर स्वर्ग प्राप्ती आहे तर तुमचा सद्-गुरु का हवा.......मग उद्या पासुन पुजा -अर्चना बंद का करु नये. का स्वर्ग ही व्याख्या सपेक्ष आहे. प्रत्येकाच्या विचारानूसार, वेळेनूसार, आवडीनुसार बदलते..........मग अस्तीत्वत काय आहे. मला तर वाटतं हे देव आणि पुराणातल्या विश्व निर्मितिच्या कल्पनांनी लोकांची विचार शक्ती कुंठीत केली आहे. तात्या व्यास हा एक अत्यंत भोंदू, थापाड्या आणि स्त्रीलंपट ऋषी होऊन गेला अशी माझी माहिती आहे! तसे वर वर पहता आपल्या मताशी मी सहमत आहे, पण त्यांची सृजनशिलता मानली पाहीजे. व्यास हा एक अत्यंत भोंदू, थापाड्या आणि स्त्रीलंपट ऋषी होऊन गेला अशी माझी माहिती आहे! आर्य

महाशय आपण दोघे का भाडतात उगाच आपण आपल्या मनाला लावून का घेतात असअसेल तर आज पासुन माझ चुकते म्हणुन मी लेख बंद करु का? आपला संजिव

प्रिय संजिव, उपरोक्त लेखात मी माझे मत व्यक्त करताना व्यासांचा संदर्भ दिला होता, त्या वर तात्यांनी त्यांचे मत मांडले आहे. आम्ही ऐक मेकांच्या मताचा आदर करीत विचार सहमती दर्शवली आहे. यात कोणीही-काहीही वैयक्तीक रीत्या धेतले आहे असे मला तरी वाटत नाही. (तात्या माझ्या या मताशी सहमत असतील). संजिव, (आपले वय आणि पोंच माहीत नसल्याने केवळ ऐकेरी ऊल्लेख आहे) आपण वाद न घालता संवाद करु. कॄपया विषय पुढे चालुठेवावा...............चू .भू. दे. धे. आपला (ह. भ. प.) आर्य सुचना - ह. भ. प. म्हणजे हरीभक्त भक्तपारायण असा संदर्भ न घेता "हळूच भजी पळवणारा" असे वाचावे.

श्रीमान श्रीयुक्त माननीय मिसळ्पाव परिवार सदस्य..... मी लहान असून आता मिपा वर आताच लिहण्याचा सराव करित आहे. वय वर्ष १००ला ५५ कमी धंदा नोकरी बी.एस्.एन्.एल्. मध्ये मंबई आवडता विषय चास्तू ,ज्योतिष ,टेरो , या विषयी समुपदेश करणे शास्त्रीय द्रुष्टी कोनातून आपला (केवळ एकेरी ) संजिव

हा खेळ मस्त असेल असे वाटते. पुढचा अड्डा जमला की नक्की खेळून पाहू. नशीब तुम्ही पण ह्याला 'चांदण्यात रात्र रात्र' असे शीर्षक दिले नाही कारण बरेच जणांचा मागच्या वेळी हिरमोड झाला होता... ;) 'चांदण्यात रात्र रात्र' म्हटल्यावर त्यांना काही तरी वेगळेच वाटले होते... जाऊ दे. पत्त्याची नशा पत्तेबाजालाच ठाऊक.. > > मना बोलणे नीच सोशीत जावे, स्वयें सर्वदा नम्र वाचे वदावे...

हम्म! खेळ चांगला वाटतो आहे. एकदा खेळून पाहिला पाहिजे! तरीही तीन पत्तीतली मजा कशातच नाही, हे माझं मत.. आपला, (तीनपत्ती प्रेमी) तात्या.

हा खेळ मस्त असेल असे वाटते. पुढचा अड्डा जमला की नक्की खेळून पाहू. नशीब तुम्ही पण ह्याला 'चांदण्यात रात्र रात्र' असे शीर्षक दिले नाही कारण बरेच जणांचा मागच्या वेळी हिरमोड झाला होता... ;) 'चांदण्यात रात्र रात्र' म्हटल्यावर त्यांना काही तरी वेगळेच वाटले होते... जाऊ दे. पत्त्याची नशा पत्तेबाजालाच ठाऊक.. > > मना बोलणे नीच सोशीत जावे, स्वयें सर्वदा नम्र वाचे वदावे...

हम्म! खेळ चांगला वाटतो आहे. एकदा खेळून पाहिला पाहिजे! तरीही तीन पत्तीतली मजा कशातच नाही, हे माझं मत.. आपला, (तीनपत्ती प्रेमी) तात्या.

तुकाराम महाराजानी म्हणूनच भक्तीमार्ग हा सुगम म्हटले आहे. पण त्याच वेळेला भक्तीमार्गाला संत सुळावरील पोळी पण म्हणतात. जेवढा वाटतो तेवढा तो सोपा पण नाही. म्हणूनच या कामी सद्गुरुला शरण जा असेही सांगितले आहे. गोंदवलेकर महाराज, रामानंद बीडकर महाराज यांनी नेटाने चालविलेल्या सद्गुरुशोधाचे वर्णन त्यांच्या चरित्रात वाचायला मिळते. आपण मांडलेला विषय उत्तम आहे संजीव साहेब. माझे ज्ञान त्या बाबतीत अतीशय अल्प आहे. पुण्याचे पेशवे

संजिव साहेब, आपला लेख चांगला आहे, पुढील लेखांकरताही शुभेच्छा! व्यक्तिश: माझ्याबद्दल बोलायचं झालं तर -- १) समाजातील एका घटकाला दरवर्षी यथाशक्ति, यथामती तन-मन-धनाने मदत करणे.. २) देशाचे सर्व कर वेळच्यावेळी, न चुकवता भरणे ३) आईची सर्वतोपरी सेवा करणे, तिची हाक, तिचा शब्द हा अंतिम मानणे, इतर वृद्ध मंडळींचीही यथाशक्ति, यथामती सेवा करणे, मदत करणे, शुशृषा करणे, ओळखीच्यांत, नातेवाईकात, मित्रमंडळीत, वेळीअवेळी अडल्यानडल्याला सर्वतोपरी, यथाशक्ति, यथामती मदत करणे, हीच माझी नित्यनियमांची पारमार्थिक साधने आहेत व तीच मी आजपर्यंत पाळत आलेलो आहे ! पोथ्यापुराणं, मंत्रपठण, जपतप, यागत्याग, सत्संग, यज्ञ, होमहवन, यात मला काडीइतकाही रस नाही! माझं मनच त्यात लागत नाही.. आणि याच बरोबर फावल्या वेळात, गोडाधोडाच्या, तिखटाच्या, सर्व आवडीच्या पदार्थांवर यथास्थित ताव मारणे, आवडत्या ललनेसोबत उंची विदेशी मद्यांची चव चाखणे, मित्रमंडळीत चावट विनोद करणे, सुखदु:खाच्या गप्पा मारणे, हीदेखील माझी स्वार्थिक आणि पारमार्थिक साधने आहेत! अहो नियमितपणे संगीतसाधना, संगीताची श्रवणभक्ति, यातून जे पारमार्थिक सुख मिळते, जो आत्मिक आनंद मिळतो, तो दुसर्‍या कशातूनच मिळत नाही असं माझं मत आहे! सुरेल तंबोर्‍याच्या जोडीत जमलेला एखादा यमन किंवा पुरिया, ताज्या फडफडीत मासळीचं गरमागरम जेवण आणि लालसर, खरपूस तळलेल्या पुरीसोबत देवगडी आमरसाचा एक घास, मोक्षप्राप्तीकरता मला पुरेसा आहे! असो, आपल्या लेखमालेला माझ्या मन:पूर्वक शुभेच्छा! आपला, तात्याभैय्या देवासकर, देवासकरांची कोठी, इंदौर.

आपला लेख चांगला आहे. माझे सूत्र असे - "ज्या ज्या वेळी जे जे काम करणे गरजेचे आहे ते ते न चुकता/चुकवता करणे ह्यालाच मी परमार्थ म्हणतो." कर्तव्यपूर्तीच्या समाधानाने आपले मन शांत रहाते आणि ते शांत असेल तर सहाजीकच आपण आपल्या स्व च्या जवळ जातो. आपण जितके स्व च्या जवळ तितकेच आपण परमेश्वराजवळ! चतुरंग

तुकाराम महाराजानी म्हणूनच भक्तीमार्ग हा सुगम म्हटले आहे. पण त्याच वेळेला भक्तीमार्गाला संत सुळावरील पोळी पण म्हणतात. जेवढा वाटतो तेवढा तो सोपा पण नाही. म्हणूनच या कामी सद्गुरुला शरण जा असेही सांगितले आहे. गोंदवलेकर महाराज, रामानंद बीडकर महाराज यांनी नेटाने चालविलेल्या सद्गुरुशोधाचे वर्णन त्यांच्या चरित्रात वाचायला मिळते. आपण मांडलेला विषय उत्तम आहे संजीव साहेब. माझे ज्ञान त्या बाबतीत अतीशय अल्प आहे. पुण्याचे पेशवे

संजिव साहेब, आपला लेख चांगला आहे, पुढील लेखांकरताही शुभेच्छा! व्यक्तिश: माझ्याबद्दल बोलायचं झालं तर -- १) समाजातील एका घटकाला दरवर्षी यथाशक्ति, यथामती तन-मन-धनाने मदत करणे.. २) देशाचे सर्व कर वेळच्यावेळी, न चुकवता भरणे ३) आईची सर्वतोपरी सेवा करणे, तिची हाक, तिचा शब्द हा अंतिम मानणे, इतर वृद्ध मंडळींचीही यथाशक्ति, यथामती सेवा करणे, मदत करणे, शुशृषा करणे, ओळखीच्यांत, नातेवाईकात, मित्रमंडळीत, वेळीअवेळी अडल्यानडल्याला सर्वतोपरी, यथाशक्ति, यथामती मदत करणे, हीच माझी नित्यनियमांची पारमार्थिक साधने आहेत व तीच मी आजपर्यंत पाळत आलेलो आहे ! पोथ्यापुराणं, मंत्रपठण, जपतप, यागत्याग, सत्संग, यज्ञ, होमहवन, यात मला काडीइतकाही रस नाही! माझं मनच त्यात लागत नाही.. आणि याच बरोबर फावल्या वेळात, गोडाधोडाच्या, तिखटाच्या, सर्व आवडीच्या पदार्थांवर यथास्थित ताव मारणे, आवडत्या ललनेसोबत उंची विदेशी मद्यांची चव चाखणे, मित्रमंडळीत चावट विनोद करणे, सुखदु:खाच्या गप्पा मारणे, हीदेखील माझी स्वार्थिक आणि पारमार्थिक साधने आहेत! अहो नियमितपणे संगीतसाधना, संगीताची श्रवणभक्ति, यातून जे पारमार्थिक सुख मिळते, जो आत्मिक आनंद मिळतो, तो दुसर्‍या कशातूनच मिळत नाही असं माझं मत आहे! सुरेल तंबोर्‍याच्या जोडीत जमलेला एखादा यमन किंवा पुरिया, ताज्या फडफडीत मासळीचं गरमागरम जेवण आणि लालसर, खरपूस तळलेल्या पुरीसोबत देवगडी आमरसाचा एक घास, मोक्षप्राप्तीकरता मला पुरेसा आहे! असो, आपल्या लेखमालेला माझ्या मन:पूर्वक शुभेच्छा! आपला, तात्याभैय्या देवासकर, देवासकरांची कोठी, इंदौर.

आपला लेख चांगला आहे. माझे सूत्र असे - "ज्या ज्या वेळी जे जे काम करणे गरजेचे आहे ते ते न चुकता/चुकवता करणे ह्यालाच मी परमार्थ म्हणतो." कर्तव्यपूर्तीच्या समाधानाने आपले मन शांत रहाते आणि ते शांत असेल तर सहाजीकच आपण आपल्या स्व च्या जवळ जातो. आपण जितके स्व च्या जवळ तितकेच आपण परमेश्वराजवळ! चतुरंग