पल्लवी,मिपावर स्वागत आहे!

धमुदादा बद्दलचे मत पटले :) आमच्या वैनीबाईंना आज फोन टाकणार आहे :) फार दिवस झाले त्यांच्याशी गपा मारुन .. विचारीन लग्नाची तयारी कुठपर्यन्त आली ... सांगिन म्हणतो मिपावरच्या ४ गोष्टी ... (धमुदादा ... एक .. दोन .. तीन ) नवागतांसाठी: वैनीबाई म्हणजे सौभाग्यकांक्षिणी धमाल हो (थोडक्यात धमी) =))

पल्लवीताई , आपलं मिपावर हार्दिक्क स्वाग्गत्त्त असो!! :) अशीच येत रहा, हसत रहा, खेळत रहा, सगळ्या चिंता विसरुन आनंदी रहा!!!! सुरुवात तुझ्याच ता.क. ने करतो :) मला नाही चालणार अरे तुरे केलेलं........धावेल...पळेल :)

"दादा" म्हणताना म'णा'ला काय वेद'णा' होतात....

नाहीच म्हणायचं मग...धम्या म्हण..धमाल्या म्हण... :)

धमुदादा, ही "तैलबुद्धी "कुठुन मिळवलीस बुवा !?

तैलबुध्दी???? हे काय असतं बॉ? आमच्या ल्हानपणी म्हातारीनं टाळू भरली त्यानंतर तेलच नाही लावलं, मग बुध्दीपर्यंत पोचेलच कसं ? काही नाही, अखिल भारतीय टवाळ मित्रमंडळाचा आजीवन सदस्य आहे, उगाच मारायच्या काहीतरी कोलांट्या झालं!

इथे लांबट चेहरे बघुन काव आलेला असताना तुझे एक-एक विनोद ऐकुन लै लै फरेश वाटतं बघ !

हे वाचून जिवाचं सार्थक झालं बॉ!

डांबिस काका ! खरंतर "काका" च्या आधी डाम्बिस लावायला कसंनुसं वाटतं हो !

वयाचा आदर ठेवायचा असतो म्हणून काका म्हणायचं नाहीतर....पोरासोरांना लाजवेल असा धूडगुस घालतो हा माणूस. तेव्हढाच तरलही लिहितो.

श्री. श्री.श्री. प.पू. तात्यारामजी बापू यांचे चरणी शतशः नमन !!

अग्ग्ग्गायायाया.....तात्या मला तुम्ही आसारामशेठ सारखे दिसायला लागलात हो :)) बाकी पल्लवीताई, आपल्या दोन दोन स्वातीताई पण सुगरण नंबर वन आहेत हो. आणि भडकमकर मास्तरांना बरी विसरलीस? लिही लिही, ह्यांच्यावरपण काहीतरी छान लिही :) मनोबा पण छान लिहितो हं...झालंच तर....(छ्या: प्रतिसाद देतोय का श्रेयनामावली? किती किती म्हणून नावं सांगू?) आपल्या प्रमोदकाकांचे लेख वाचलेस का? नितांत सुंदर लिहितात हो ते!

मी पण येणार मिपा कट्ट्यावर गप्पा झोडायला. तुम्ही सगळे (वर उल्लेख असलेले आणि नसलेले ) मला बापडीला सामावून घ्याल अशी आशा नव्हे, खात्री आहे.

हॅट्ट! हे असं फॉर्मॅलिटीत विचारलंस तर कोणीच नाही घेणार तुला :) यायचं आणि सुरु व्हायचं, कसें ? :D -(मोकळाढाकळा) ध मा ल.

सुस्वागतम पल्लवी. आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

हॅट्ट! हे असं फॉर्मॅलिटीत विचारलंस तर कोणीच नाही घेणार तुला यायचं आणि सुरु व्हायचं, कसें ? इनोबा पण हेच म्हणे वैनीबाई म्हणजे सौभाग्यकांक्षिणी धमाल हो (थोडक्यात धमी) =)) कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

व्वा...! वसंत संपला आणि मिपाला पालवी फुटली. ह्या इवल्या नवचैतन्याचे स्वागत असो.

असो. पण तात्यांना नमस्कार केल्याशिवाय कसं जाणार ? तर, श्री. श्री.श्री. प.पू. तात्यारामजी बापू यांचे चरणी शतशः नमन !! मी तुमचा ब्लॉगही अथपासुन इतिपर्यंत वाचला. नितांत सुन्दर लिहिता तुम्ही तात्या. आणि त्यात पु.लं. ची झाक येत असली तरी, येउ द्यात कि हो.. तेवढाच पुनःप्रत्ययाचा आनंद !! धन्यवाद पल्लवी, मिपावर मनापासून स्वागत...! आपला, (भाईकाकांचा शिष्य) तात्यारामजी बापू. :)

नमस्कार! मिपावर दंगा घालायला तुझे स्वागत आहे.

मी पण येणार दंगा करायला इथे!!! :P

द॑गेखोरा॑च्या टोळीत तुझे स्वागत आहे. नियम मात्र एक स्वतः आन॑द(कोणाचे नाव नव्हे) घ्या आणि दुसर्‍याला आन॑द द्या.

मिपा वर चौरंगी स्वागत! (स्वगत - माझ्यावर लिहायचं म्हणते आहे, काय लिहितेय कोण जाणे? चिंता लागून राहिली आहे! :? ) चतुरंग

तुमचं मिपाअड्डयावर स्वागत आहे. तुम्ही नवीन आहांत म्हणून सांगतो, इथे तसे दोन ग्रुप आहेत. एक म्हणजे चतुरंग, पेठकरकाका, सन्जोपराव, बिरुटेसर, भडक मकर, इत्यादि गंभीर आणि विद्वत्ताप्रचुर (जे एटले सूं हायकलास!!) लोकांचा घोळका, आणि मग मी, डॉन्या, धमाल्या, इनोबा, विजुभाऊ, इत्यादि टवाळखोरांचं टोळकं!!:)) तात्याश्री महाराज प्रसंग पाहून तळ्यात-मळ्यात करतात!! हल्ली त्यांचा बराचसा वेळ सरपंचांची लाठी फिरवण्यातच जातो!!:) तुम्हाला इंटरेस्ट असेल तर चारोळ्या (अरे देवा! आयडिया तर देत नाही ना मी कोणाला!!), रेसेपी, वगैरेचाही वर्ग आहे. "दोन सुलट्-तीन उलट" वगैरे विणकाम अजून तरी पहिलं नाही!!:) डांबिस काका ! खरंतर "काका" च्या आधी डाम्बिस लावायला कसंनुसं वाटतं हो ! मग नका लावू! सरळ "डांबिस" म्हणा! हे काका वगैरे काय खरं नाय हो!! त्या प्राजुची करणी आणि भोगायला फळं लागतायत आम्हांला!! वैनीबाई म्हणजे सौभाग्यकांक्षिणी धमाल हो (थोडक्यात धमी) हा, हा, हा!!!:)) धम्याची धमी!! हा धम्या जोडे खाणार आज! ते ही लेडीज खेटरं!!:)) पोरासोरांना लाजवेल असा धूडगुस घालतो हा माणूस. कोण म्हणतोय रे ते असं? खोट्टं-नाट्टं सांगतात मेले!! मी कधीपासून इथे आपला हाताची घडी-तोंडावर बोट घेऊन उभा आहे!! असो. पल्लवी तुमचे पुन्हा स्वागत! ही मिसळ तुम्हांला (तर्रीसकट) आवडो! -पिवळा डांबिस

डांबिस "काका"...मला तर मज्जा वाटते काका म्हणायला..

पल्लवी , आपलं मिपावर सहर्ष स्वागत आहे ! अशीच येत रहा, हसत रहा, खेळत रहा, सगळ्या चिंता विसरुन आनंदी रहा!!!! मिपा त्यासाठीच तर आहे ... खरंच, इथे आल्यापासुन ते आत्तापर्यंत त्रयस्थपणा कधी वाटलाच नाही. त्रयस्थपणा वाटण्याचा प्रश्नच उद्भवत नाही. एकदम मोकळढाकळं रहा , कसे ! काय मनमुराद दंगा घालता तुम्ही सगळे.. लै आवडलं आपल्याला.. ही गोष्ट खरी आहे की मस्त मज्जा करतो, दंगा घालतो, झालच तर गजाल्या करतो पण हाच एकमेव उद्देश नाही मिपाचा, त्याचबरोबर आपल्याला असलेले ज्ञान दुसर्‍याला वाटतो, समाजकारण; राजकारण; अर्थकारण ह्यावरही अत्यंत सखोल आणि मार्गदर्शक चर्चा पण इथे होते हे पण आपल्या निदर्शनास आले असेलच .... बाकी कुणाला दादा, काका, मामा म्हणून आदर द्यायची गरज नाही, तो तुमच्या लिहण्यातुन व वागण्यातुन दिसणे अपेक्षित आहे ... स्वगत : च्यायला एकेकाळी लोकांनी "डॉनकाका" करुन डोक्याला काव आणला होता बाकी आमच्या "डांबिसकाका " [ च्यायला काका शब्दावर काट मारलेली दाखवायची सोय करायला निलकांतला सांगायला हवे ] मिपाच्या इतर टोळक्यांबद्दल व टवाळखोरांबद्दल सांगितलेच आहे. त्यापेक्षा मी अधिक काय बोलणार ? श्री. श्री.श्री. प.पू. संत तात्याकाम जाबाली ह्यांच्याबद्दल मी काय लिहणार ? आपण त्यांचा ब्लॉग व इथले लिखाण वाचले आहेच, त्यावरून त्यांच्या सामर्थ्याची कल्पना आलीच असेल. आता वर समावेश नसलेल्या परंतु चांगले लिहणारे एकदम मनमोकळे लोक म्हणजे "सर्कीट, प्राजू, आजानुकर्ण, निलकांत, आंद्या, जपानवाल्या स्वातीताई, ऑफीसात टाईमपासवाली वरदा, कोण काय खाते विचारणारी मनस्वी, स्वयंभू, अबबराव " ही पण मिपाच्या अनेक "रत्नांपैकी" काही नावे आहेत .... मी पण येणार मिपा कट्ट्यावर गप्पा झोडायला. तुम्ही सगळे (वर उल्लेख असलेले आणि नसलेले ) मला बापडीला सामावून घ्याल अशी आशा नव्हे, खात्री आहे. बस क्या, यहीच इज्जत की क्या आपुनकी ? आनेका, पढनेका, लिखनेका, हसनेका, रोनेका, टेन्शन नही लेनेका एकदम मोकळढाकळ रहनेका ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

च्यायला :''( आजकाल मी जरा कमी येतो तर मला विसरुनच चालले लोक? हे काय खरे नाही एक नवीन भविष्यवाणी केलीच पाहिजे :P नाना

मार्केटबद्दल काही लिहिले नाहीत. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

किती पटर-पटर करता रे... येवढाले रिप्लाय.. आपलं ते प्रतिसाद हो.. च्यायला, मागे २ कविता टाकल्या, त्याकडे कुनि ढुंकुन नाय पायलं ओ.. आता गप्पा हाणायला, सगळे पुढे लेकाचे.. :) डांबिस कुठले.. ओ काका तुम्हाला नाय बरका> आपलं मन कसं भरुन आलं बघा.. वा वा.. येवढं कौतिक होत नाय न कुणिकडं... असो.. आणि मी अत्ताच सान्गुन ठेवते काय.. (डिसक्लेमर कि काय म्हणतात ते) मला "पल्लवी ताई", "अहो पल्लवी", "तुम्ही" असलं विचित्र काय म्हणु नका बुआ.. यु सी.. यु सी.. आय अम जस्ट १६ यु सी.. सरळ पल्लवी म्हणा.. किंवा गेला बाजार, पल्ल + (ए/ई/आय/ओ/यु) ही चालेल. तसं तर सगळे म्हणजे सगळे प्रतिसाद वाचुन झ्याक वाटलं.. व्वा.. एवढ्या सगळ्या जणांचा मराठी ग्रुप..माझा ग्रुप !! बाकी, पेठकर काका, व्वा...! वसंत संपला आणि मिपाला पालवी फुटली. ह्या इवल्या नवचैतन्याचे स्वागत असो. हेहेहेहेहेहेहेहे.. हसुन हसुन पुरेवाट झाली हो.. अहो, इथे बसुन बसुन "वाढता वाढता वाढे" चाललय अहो.. आय्.टी मधे अजुन काय होणार म्हणा? पैसा बक्कळ देतात.. (किंवा असं बाकीच्यांना वाटतं) आणि तब्येतीची लागते वाट.. असो.. विषयांतर जहाले.. चला, मी आत्तापुरती कटते इथुन.. येइन अधेमधे.. टाटू... चांगला दिवस.. गुड-डे !!! :) :)

पल्लवी,मिपावर स्वागत आहे!

धमुदादा बद्दलचे मत पटले :) आमच्या वैनीबाईंना आज फोन टाकणार आहे :) फार दिवस झाले त्यांच्याशी गपा मारुन .. विचारीन लग्नाची तयारी कुठपर्यन्त आली ... सांगिन म्हणतो मिपावरच्या ४ गोष्टी ... (धमुदादा ... एक .. दोन .. तीन ) नवागतांसाठी: वैनीबाई म्हणजे सौभाग्यकांक्षिणी धमाल हो (थोडक्यात धमी) =))

पल्लवीताई , आपलं मिपावर हार्दिक्क स्वाग्गत्त्त असो!! :) अशीच येत रहा, हसत रहा, खेळत रहा, सगळ्या चिंता विसरुन आनंदी रहा!!!! सुरुवात तुझ्याच ता.क. ने करतो :) मला नाही चालणार अरे तुरे केलेलं........धावेल...पळेल :)

"दादा" म्हणताना म'णा'ला काय वेद'णा' होतात....

नाहीच म्हणायचं मग...धम्या म्हण..धमाल्या म्हण... :)

धमुदादा, ही "तैलबुद्धी "कुठुन मिळवलीस बुवा !?

तैलबुध्दी???? हे काय असतं बॉ? आमच्या ल्हानपणी म्हातारीनं टाळू भरली त्यानंतर तेलच नाही लावलं, मग बुध्दीपर्यंत पोचेलच कसं ? काही नाही, अखिल भारतीय टवाळ मित्रमंडळाचा आजीवन सदस्य आहे, उगाच मारायच्या काहीतरी कोलांट्या झालं!

इथे लांबट चेहरे बघुन काव आलेला असताना तुझे एक-एक विनोद ऐकुन लै लै फरेश वाटतं बघ !

हे वाचून जिवाचं सार्थक झालं बॉ!

डांबिस काका ! खरंतर "काका" च्या आधी डाम्बिस लावायला कसंनुसं वाटतं हो !

वयाचा आदर ठेवायचा असतो म्हणून काका म्हणायचं नाहीतर....पोरासोरांना लाजवेल असा धूडगुस घालतो हा माणूस. तेव्हढाच तरलही लिहितो.

श्री. श्री.श्री. प.पू. तात्यारामजी बापू यांचे चरणी शतशः नमन !!

अग्ग्ग्गायायाया.....तात्या मला तुम्ही आसारामशेठ सारखे दिसायला लागलात हो :)) बाकी पल्लवीताई, आपल्या दोन दोन स्वातीताई पण सुगरण नंबर वन आहेत हो. आणि भडकमकर मास्तरांना बरी विसरलीस? लिही लिही, ह्यांच्यावरपण काहीतरी छान लिही :) मनोबा पण छान लिहितो हं...झालंच तर....(छ्या: प्रतिसाद देतोय का श्रेयनामावली? किती किती म्हणून नावं सांगू?) आपल्या प्रमोदकाकांचे लेख वाचलेस का? नितांत सुंदर लिहितात हो ते!

मी पण येणार मिपा कट्ट्यावर गप्पा झोडायला. तुम्ही सगळे (वर उल्लेख असलेले आणि नसलेले ) मला बापडीला सामावून घ्याल अशी आशा नव्हे, खात्री आहे.

हॅट्ट! हे असं फॉर्मॅलिटीत विचारलंस तर कोणीच नाही घेणार तुला :) यायचं आणि सुरु व्हायचं, कसें ? :D -(मोकळाढाकळा) ध मा ल.

सुस्वागतम पल्लवी. आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

हॅट्ट! हे असं फॉर्मॅलिटीत विचारलंस तर कोणीच नाही घेणार तुला यायचं आणि सुरु व्हायचं, कसें ? इनोबा पण हेच म्हणे वैनीबाई म्हणजे सौभाग्यकांक्षिणी धमाल हो (थोडक्यात धमी) =)) कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

व्वा...! वसंत संपला आणि मिपाला पालवी फुटली. ह्या इवल्या नवचैतन्याचे स्वागत असो.

असो. पण तात्यांना नमस्कार केल्याशिवाय कसं जाणार ? तर, श्री. श्री.श्री. प.पू. तात्यारामजी बापू यांचे चरणी शतशः नमन !! मी तुमचा ब्लॉगही अथपासुन इतिपर्यंत वाचला. नितांत सुन्दर लिहिता तुम्ही तात्या. आणि त्यात पु.लं. ची झाक येत असली तरी, येउ द्यात कि हो.. तेवढाच पुनःप्रत्ययाचा आनंद !! धन्यवाद पल्लवी, मिपावर मनापासून स्वागत...! आपला, (भाईकाकांचा शिष्य) तात्यारामजी बापू. :)

नमस्कार! मिपावर दंगा घालायला तुझे स्वागत आहे.

मी पण येणार दंगा करायला इथे!!! :P

द॑गेखोरा॑च्या टोळीत तुझे स्वागत आहे. नियम मात्र एक स्वतः आन॑द(कोणाचे नाव नव्हे) घ्या आणि दुसर्‍याला आन॑द द्या.

मिपा वर चौरंगी स्वागत! (स्वगत - माझ्यावर लिहायचं म्हणते आहे, काय लिहितेय कोण जाणे? चिंता लागून राहिली आहे! :? ) चतुरंग

तुमचं मिपाअड्डयावर स्वागत आहे. तुम्ही नवीन आहांत म्हणून सांगतो, इथे तसे दोन ग्रुप आहेत. एक म्हणजे चतुरंग, पेठकरकाका, सन्जोपराव, बिरुटेसर, भडक मकर, इत्यादि गंभीर आणि विद्वत्ताप्रचुर (जे एटले सूं हायकलास!!) लोकांचा घोळका, आणि मग मी, डॉन्या, धमाल्या, इनोबा, विजुभाऊ, इत्यादि टवाळखोरांचं टोळकं!!:)) तात्याश्री महाराज प्रसंग पाहून तळ्यात-मळ्यात करतात!! हल्ली त्यांचा बराचसा वेळ सरपंचांची लाठी फिरवण्यातच जातो!!:) तुम्हाला इंटरेस्ट असेल तर चारोळ्या (अरे देवा! आयडिया तर देत नाही ना मी कोणाला!!), रेसेपी, वगैरेचाही वर्ग आहे. "दोन सुलट्-तीन उलट" वगैरे विणकाम अजून तरी पहिलं नाही!!:) डांबिस काका ! खरंतर "काका" च्या आधी डाम्बिस लावायला कसंनुसं वाटतं हो ! मग नका लावू! सरळ "डांबिस" म्हणा! हे काका वगैरे काय खरं नाय हो!! त्या प्राजुची करणी आणि भोगायला फळं लागतायत आम्हांला!! वैनीबाई म्हणजे सौभाग्यकांक्षिणी धमाल हो (थोडक्यात धमी) हा, हा, हा!!!:)) धम्याची धमी!! हा धम्या जोडे खाणार आज! ते ही लेडीज खेटरं!!:)) पोरासोरांना लाजवेल असा धूडगुस घालतो हा माणूस. कोण म्हणतोय रे ते असं? खोट्टं-नाट्टं सांगतात मेले!! मी कधीपासून इथे आपला हाताची घडी-तोंडावर बोट घेऊन उभा आहे!! असो. पल्लवी तुमचे पुन्हा स्वागत! ही मिसळ तुम्हांला (तर्रीसकट) आवडो! -पिवळा डांबिस

डांबिस "काका"...मला तर मज्जा वाटते काका म्हणायला..

पल्लवी , आपलं मिपावर सहर्ष स्वागत आहे ! अशीच येत रहा, हसत रहा, खेळत रहा, सगळ्या चिंता विसरुन आनंदी रहा!!!! मिपा त्यासाठीच तर आहे ... खरंच, इथे आल्यापासुन ते आत्तापर्यंत त्रयस्थपणा कधी वाटलाच नाही. त्रयस्थपणा वाटण्याचा प्रश्नच उद्भवत नाही. एकदम मोकळढाकळं रहा , कसे ! काय मनमुराद दंगा घालता तुम्ही सगळे.. लै आवडलं आपल्याला.. ही गोष्ट खरी आहे की मस्त मज्जा करतो, दंगा घालतो, झालच तर गजाल्या करतो पण हाच एकमेव उद्देश नाही मिपाचा, त्याचबरोबर आपल्याला असलेले ज्ञान दुसर्‍याला वाटतो, समाजकारण; राजकारण; अर्थकारण ह्यावरही अत्यंत सखोल आणि मार्गदर्शक चर्चा पण इथे होते हे पण आपल्या निदर्शनास आले असेलच .... बाकी कुणाला दादा, काका, मामा म्हणून आदर द्यायची गरज नाही, तो तुमच्या लिहण्यातुन व वागण्यातुन दिसणे अपेक्षित आहे ... स्वगत : च्यायला एकेकाळी लोकांनी "डॉनकाका" करुन डोक्याला काव आणला होता बाकी आमच्या "डांबिसकाका " [ च्यायला काका शब्दावर काट मारलेली दाखवायची सोय करायला निलकांतला सांगायला हवे ] मिपाच्या इतर टोळक्यांबद्दल व टवाळखोरांबद्दल सांगितलेच आहे. त्यापेक्षा मी अधिक काय बोलणार ? श्री. श्री.श्री. प.पू. संत तात्याकाम जाबाली ह्यांच्याबद्दल मी काय लिहणार ? आपण त्यांचा ब्लॉग व इथले लिखाण वाचले आहेच, त्यावरून त्यांच्या सामर्थ्याची कल्पना आलीच असेल. आता वर समावेश नसलेल्या परंतु चांगले लिहणारे एकदम मनमोकळे लोक म्हणजे "सर्कीट, प्राजू, आजानुकर्ण, निलकांत, आंद्या, जपानवाल्या स्वातीताई, ऑफीसात टाईमपासवाली वरदा, कोण काय खाते विचारणारी मनस्वी, स्वयंभू, अबबराव " ही पण मिपाच्या अनेक "रत्नांपैकी" काही नावे आहेत .... मी पण येणार मिपा कट्ट्यावर गप्पा झोडायला. तुम्ही सगळे (वर उल्लेख असलेले आणि नसलेले ) मला बापडीला सामावून घ्याल अशी आशा नव्हे, खात्री आहे. बस क्या, यहीच इज्जत की क्या आपुनकी ? आनेका, पढनेका, लिखनेका, हसनेका, रोनेका, टेन्शन नही लेनेका एकदम मोकळढाकळ रहनेका ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

च्यायला :''( आजकाल मी जरा कमी येतो तर मला विसरुनच चालले लोक? हे काय खरे नाही एक नवीन भविष्यवाणी केलीच पाहिजे :P नाना

मार्केटबद्दल काही लिहिले नाहीत. संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

किती पटर-पटर करता रे... येवढाले रिप्लाय.. आपलं ते प्रतिसाद हो.. च्यायला, मागे २ कविता टाकल्या, त्याकडे कुनि ढुंकुन नाय पायलं ओ.. आता गप्पा हाणायला, सगळे पुढे लेकाचे.. :) डांबिस कुठले.. ओ काका तुम्हाला नाय बरका> आपलं मन कसं भरुन आलं बघा.. वा वा.. येवढं कौतिक होत नाय न कुणिकडं... असो.. आणि मी अत्ताच सान्गुन ठेवते काय.. (डिसक्लेमर कि काय म्हणतात ते) मला "पल्लवी ताई", "अहो पल्लवी", "तुम्ही" असलं विचित्र काय म्हणु नका बुआ.. यु सी.. यु सी.. आय अम जस्ट १६ यु सी.. सरळ पल्लवी म्हणा.. किंवा गेला बाजार, पल्ल + (ए/ई/आय/ओ/यु) ही चालेल. तसं तर सगळे म्हणजे सगळे प्रतिसाद वाचुन झ्याक वाटलं.. व्वा.. एवढ्या सगळ्या जणांचा मराठी ग्रुप..माझा ग्रुप !! बाकी, पेठकर काका, व्वा...! वसंत संपला आणि मिपाला पालवी फुटली. ह्या इवल्या नवचैतन्याचे स्वागत असो. हेहेहेहेहेहेहेहे.. हसुन हसुन पुरेवाट झाली हो.. अहो, इथे बसुन बसुन "वाढता वाढता वाढे" चाललय अहो.. आय्.टी मधे अजुन काय होणार म्हणा? पैसा बक्कळ देतात.. (किंवा असं बाकीच्यांना वाटतं) आणि तब्येतीची लागते वाट.. असो.. विषयांतर जहाले.. चला, मी आत्तापुरती कटते इथुन.. येइन अधेमधे.. टाटू... चांगला दिवस.. गुड-डे !!! :) :)

त्या मधे फक्त प्.महा. तील शेतकर्‍याचा च फायदा जास्त आहे. विदर्भाच्या शेतकर्‍याच काय ?

कर्जमाफीचा निकष ठरवतांना आमच्या मा. कृषीमंत्र्यांनी आपल्या आवडत्या राजकिय आखाड्यात म्हणजे प. महाराष्ट्रातील सर्वसाधारण धारणाक्षेत्र समोर ठेवलेले लक्षात येते. कारण फक्त दोन हेक्टर जमीन असलेल्या शेतकर्‍यांनाच ही कर्जमाफी आहे. ऊस आणि इतर बागायती पिकांसाठी दोन हेक्टर हे क्षेत्र जास्त किंवा पुरेसं असेल कदाचीत मात्र विदर्भासारख्या भागात कोरडवाहू शेतीत दोन हेक्टर कापसाची शेती कुठल्याच प्रकारे फायद्याची होऊ शकत नाही. विदर्भात धारणा क्षेत्र चार हेक्टर व त्या पेक्षा जास्त असेच आहे. शेती चार हेक्टर पेक्षा जास्त आहे म्हणून तो शेतकरी लागलीच श्रीमंत होत नाही. तर कोरडवाहू आणि बागायती असा मोठा फरक बा़की असतो. मात्र आमच्या सरकारला सब घोडे बारा टक्के आहेत असं वाटतं. म्हणूनच सर्वात जास्त कर्जबाजारीपणामुळे आत्महत्या विदर्भात झालेल्या आहेत आणि कर्जमाफीचा सर्वात जास्त फायदा प. महाराष्ट्राला ! विदर्भातील एकून लाभार्थीं पैकी केवळ १६.०८% लोकांना या कर्जमाफीचा फायदा झालेला आहे. ( संदर्भ - सकाळ सर्वेक्षण ) त्यामुळे ह्या अश्या निकषांचा आणि वास्तवाचा कसा ताळमेळ बसवावा याचाच विचार आता चाललेला आहे. विदर्भासाठी आलेल्या पॅकेजचे सुध्दा असेच हाल आहेत. निधी पडून आहे किंवा कागदोपत्री वापरला जातो आहे. अपवादानेच शेता पर्यंत पोहोचतो आहे. माझ्या मते कर्जमाफी हा उपाय होऊच शकत नाही. शासनाने ही परिस्थिती का आली याचा विचार करायला हवा आणि अश्या परिस्थितीशी शेतकर्‍याला लढता आलं पाहिजे अशी काहीतरी व्यवस्था तयार करायला हवी. येत्या दहा वर्षासाठीचा आराखडा तयार करून मग त्यासाठी वार्षीक नीधीची तरतूद असायला हवी. नीलकांत

http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3041030.cms

क्रुषी मन्त्र्याना काही म्हणुन होणार नाही .. कृषीमंत्र्यांनी प. महाराष्ट्रातील शेतकर्‍यांसाठीच हे पॅकेज दिले ... विदर्भाच्या मंत्र्यांनी एकजुट होउन स्वतत्र पॅकेज मागीतले तरच हि कर्जमाफि विदर्भच्या शेतकर्‍यासाठी फायदेशिर ठरेल.

केंद्र सरकारच्या अंदाजानुसार हे विधेयक समोर ठेवण्यात आलं ते देशातील अति संकट ग्रस्त अशा ४ कोटी अल्प्-भुधारक शेतकृयांना कर्जातुन सवलत देण्यासाठी. रक्कम किती देण्यात आली सगळ्यांना मिळुन? तर केवळ ६० हजार कोटी! (दिसायला ही रक्कम खुप मोठी वाटेल, पण दिसण्यापुरतीच.) म्हंजे दर शेतकर्‍याला सरासरी जास्तित जास्त मिळणार १५ हजार. मित्रहो, मला सांगा खरच की :- १.हे १५ हजार पुर्ण त्याच्या पर्यंत खरच पोहोचतील का?त्याची गळती होणार नाही का? २.गळती झाल्यानंतर जी रक्कम उरेल,ती आत्महत्या थांबण्यासाठी पुरेशी असेल का? (मुळात १५ हजार तरी पुरेशे आहेत का?) ३. ही रक्कम माफ होइल ती ज्यांनी शासकिय, निम्-शासकिय बँकातुन कर्जॅ घेतली आहेत, त्यांच्यासाठी. पण माझ्या माहिती प्रमाणे खाजगी कर्जे,खाजगी सावकारी हे ही ह्या आत्म्हत्यांमागील महत्वाचं कारण आहे. खाजगी कर्जे,खाजगी सावकारी ह्यातुन रक्कम घेणार्‍या शेतकर्‍यांची संख्या फार मोठी आहे.(विदर्भात तर प्रकर्षाने.) प्रत्यक्ष आत्महत्या ह्या रोगाचे कर्ज माफी हेच औषध आहे, असं मला तरी वाटत नाही. माझ्या माहिती प्रमाणे दिग्गज कृषी मंत्र्यांना शेतकर्‍याच्या प्रश्नाची चांगली जाण आहे. (ह्यातील त्यांना "on field"अनुभव आहे. तरीही असल निष्प्रभ औषध त्यांच्या कडुन सुचवण्यात आलय, ह्याचं सखेद आश्चर्य वाटतं.) शिवाय केवळ सततच्या कर्ज माफीतुन शेतीची प्रगती होइल, असं समजणं म्हणजे भ्रामक कल्पना वाटते. आपलाच, मनोबा

त्या मधे फक्त प्.महा. तील शेतकर्‍याचा च फायदा जास्त आहे. विदर्भाच्या शेतकर्‍याच काय ?

कर्जमाफीचा निकष ठरवतांना आमच्या मा. कृषीमंत्र्यांनी आपल्या आवडत्या राजकिय आखाड्यात म्हणजे प. महाराष्ट्रातील सर्वसाधारण धारणाक्षेत्र समोर ठेवलेले लक्षात येते. कारण फक्त दोन हेक्टर जमीन असलेल्या शेतकर्‍यांनाच ही कर्जमाफी आहे. ऊस आणि इतर बागायती पिकांसाठी दोन हेक्टर हे क्षेत्र जास्त किंवा पुरेसं असेल कदाचीत मात्र विदर्भासारख्या भागात कोरडवाहू शेतीत दोन हेक्टर कापसाची शेती कुठल्याच प्रकारे फायद्याची होऊ शकत नाही. विदर्भात धारणा क्षेत्र चार हेक्टर व त्या पेक्षा जास्त असेच आहे. शेती चार हेक्टर पेक्षा जास्त आहे म्हणून तो शेतकरी लागलीच श्रीमंत होत नाही. तर कोरडवाहू आणि बागायती असा मोठा फरक बा़की असतो. मात्र आमच्या सरकारला सब घोडे बारा टक्के आहेत असं वाटतं. म्हणूनच सर्वात जास्त कर्जबाजारीपणामुळे आत्महत्या विदर्भात झालेल्या आहेत आणि कर्जमाफीचा सर्वात जास्त फायदा प. महाराष्ट्राला ! विदर्भातील एकून लाभार्थीं पैकी केवळ १६.०८% लोकांना या कर्जमाफीचा फायदा झालेला आहे. ( संदर्भ - सकाळ सर्वेक्षण ) त्यामुळे ह्या अश्या निकषांचा आणि वास्तवाचा कसा ताळमेळ बसवावा याचाच विचार आता चाललेला आहे. विदर्भासाठी आलेल्या पॅकेजचे सुध्दा असेच हाल आहेत. निधी पडून आहे किंवा कागदोपत्री वापरला जातो आहे. अपवादानेच शेता पर्यंत पोहोचतो आहे. माझ्या मते कर्जमाफी हा उपाय होऊच शकत नाही. शासनाने ही परिस्थिती का आली याचा विचार करायला हवा आणि अश्या परिस्थितीशी शेतकर्‍याला लढता आलं पाहिजे अशी काहीतरी व्यवस्था तयार करायला हवी. येत्या दहा वर्षासाठीचा आराखडा तयार करून मग त्यासाठी वार्षीक नीधीची तरतूद असायला हवी. नीलकांत

http://maharashtratimes.indiatimes.com/articleshow/3041030.cms

क्रुषी मन्त्र्याना काही म्हणुन होणार नाही .. कृषीमंत्र्यांनी प. महाराष्ट्रातील शेतकर्‍यांसाठीच हे पॅकेज दिले ... विदर्भाच्या मंत्र्यांनी एकजुट होउन स्वतत्र पॅकेज मागीतले तरच हि कर्जमाफि विदर्भच्या शेतकर्‍यासाठी फायदेशिर ठरेल.

केंद्र सरकारच्या अंदाजानुसार हे विधेयक समोर ठेवण्यात आलं ते देशातील अति संकट ग्रस्त अशा ४ कोटी अल्प्-भुधारक शेतकृयांना कर्जातुन सवलत देण्यासाठी. रक्कम किती देण्यात आली सगळ्यांना मिळुन? तर केवळ ६० हजार कोटी! (दिसायला ही रक्कम खुप मोठी वाटेल, पण दिसण्यापुरतीच.) म्हंजे दर शेतकर्‍याला सरासरी जास्तित जास्त मिळणार १५ हजार. मित्रहो, मला सांगा खरच की :- १.हे १५ हजार पुर्ण त्याच्या पर्यंत खरच पोहोचतील का?त्याची गळती होणार नाही का? २.गळती झाल्यानंतर जी रक्कम उरेल,ती आत्महत्या थांबण्यासाठी पुरेशी असेल का? (मुळात १५ हजार तरी पुरेशे आहेत का?) ३. ही रक्कम माफ होइल ती ज्यांनी शासकिय, निम्-शासकिय बँकातुन कर्जॅ घेतली आहेत, त्यांच्यासाठी. पण माझ्या माहिती प्रमाणे खाजगी कर्जे,खाजगी सावकारी हे ही ह्या आत्म्हत्यांमागील महत्वाचं कारण आहे. खाजगी कर्जे,खाजगी सावकारी ह्यातुन रक्कम घेणार्‍या शेतकर्‍यांची संख्या फार मोठी आहे.(विदर्भात तर प्रकर्षाने.) प्रत्यक्ष आत्महत्या ह्या रोगाचे कर्ज माफी हेच औषध आहे, असं मला तरी वाटत नाही. माझ्या माहिती प्रमाणे दिग्गज कृषी मंत्र्यांना शेतकर्‍याच्या प्रश्नाची चांगली जाण आहे. (ह्यातील त्यांना "on field"अनुभव आहे. तरीही असल निष्प्रभ औषध त्यांच्या कडुन सुचवण्यात आलय, ह्याचं सखेद आश्चर्य वाटतं.) शिवाय केवळ सततच्या कर्ज माफीतुन शेतीची प्रगती होइल, असं समजणं म्हणजे भ्रामक कल्पना वाटते. आपलाच, मनोबा

दोन्ही लेख उत्तम आहेत .. मनापासून धन्यवाद .. अक्षरशः कोट्यावधींची लोकसंख्या असताना मराठीसारखा एक भाषिक समाज दुस-याच्या आधिपत्याखाली इतका सहजपणे कसा दबला जातो याचे राहून राहून नवल वाटते ...

परूळेकरांचा आताचा नवीन लेखही उत्तम आहे, तुम्ही दुव्यात दिलेले लेखही आवडले.

या दूव्यांबद्दल धन्यवाद रे! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

राजू परूळेकर आणि इतरांचे मराठी विषयी नक्की वाचावेत असे काही लेख खाली देत आहे. जरूर वाचा. http://www.loksatta.com/lokprabha/20080425/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080328/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080307/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080229/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080215/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080222/cover.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080307/cover02.htm नीलकांत

सगळेच लेख फार छान आहेत. यापुर्वीही मी जोपासत असलेल्या प्रांतवादाची व्याप्ती आणि त्याचा अर्थ एवढा विशाल आहे हे मात्र आताच कळलं. सारेच दुवे फारच माहीतीपुर्ण आहेत.

नीलकांता, मस्तच रे! माहीतीपुर्ण लेख आहेत. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

राजु परुळेकरांच्या लेखाबद्दल माझी मते - **तुम्ही तुमच्या लेखात आंबेडकर्,अत्रे यांचे वारसदार दिवाळखोर निघाले म्हटले आहे.आंबेडकरांचे राहु द्या पण अत्र्यांचे वारसदार म्हणजे आजचे पत्रकार('मर्‍हाटा'काढल्यामुळे अत्र्यांनाही पत्रकार म्हणायला हरकत नसावी) तर नंबर एकचे दिवाळखोर आहेत.एव्हढेच नव्हे तर 'पत्रकार धर्म' विसरुन राजकीय कंपुबाजीत सगळे धन्यता मानत आहेत. राजु परुळेकरही त्यातलेच.'१९९० पासुन बाळासाहेबांनी महाराष्ट्र धर्माला नख लावायला सुरुवात केली' म्हणतात्.मग तुम्ही १८ वर्ष मुग गिळून का बसला होता???राज ठाकर्‍यांनी सेना सोडण्यापुर्वी(सोडल्यानंतरही) तुम्ही अनेकदा सेनाप्रमुखांवर स्तुतीसुमने उधळली होती.तेंव्हा कुठे गेला होता तुमचा 'महाराष्ट्र धर्म'??अत्र्यांनी त्यांच्या वृत्तपत्रातुन सतत मराठीचा मुद्दा धगधगत ठेवला.पण राजु परुळेकर मायावाती,मोदी व इतर अनेकविध विषयांवर आपली मते मांडत होते. अरे मराठीची इतकी वाईट परिस्थिती असताना तुम्हाला ती पुढे आणण्यासाठी आंदोलनाची गरजच का पडते??आंदोलन नव्हते तेंव्हा तुम्ही का लोकांना या विषयावर जागरुक केले नाही???तुमच्याकडे बंदुकिपेक्षाही घातक लेखणी नावाचे अस्त्र होते ते तुम्ही म्यानात ठेवुन 'चिल्लर' गोष्टींवर स्वतःचा स्तंभ भरवत होता.कधी राजकारण तर कधी काय. सगळ नॉन सेंस.मायमराठी भरडली जात असताना तुम्ही स्वतः त्याबद्दल लिहुन जनजागृती केली असती त्याला काही अर्थ होता.** पुर्ण लेख वाचा- http://gandharvablog.blogspot.com/

कृपया माझा ब्लॉग वाचा म्हणजे सर्व मुद्दे व्यवस्थित कळतील. 'त्या' व्यक्तीने पक्षपातीपणा,द्वेशभावनेवर आधारीत मुद्दे लिहुन दिशाभुल केली आहे. तुम्ही माझा ब्लॉग वाचा,त्यात सर्व सविस्तर लिहिले आहे.मुळात प्रश्न त्यांच्या आंदोलनाचा नाहीये.प्रश्न 'त्याने' लिहिलेल्या 'त्या' लेखाचा आहे.

नमस्कार. मी आधी च हे दोन्ही लेख वाचले आहेत. मला असे वाटते की महाराष्ट्राला राजकीय नेत्यांच्या अकलेची दिवाळ्खोरी नवीन नाही पण सध्या महाराष्ट्राच्या लोकांचे हित न पहाता केवळ उत्तर भारतियांची दादागिरी खपवुन घेणारे आणि त्यांची चमचेगिरी करणारे नेते महाराष्ट्राला काय प्रगतीपथावर नेणार? राजू परुळेकरांवर कदाचित निष्क्रियतेचा आरोप असेल ही ....पण त्यांचे मुद्दे डावलता येणे खरेच कठीण आहे...वर उल्लेखिल्याप्रमाणे "इथे चर्चा केवळ व्यक्तिची नाही तर त्या व्यक्तिनं मांडलेल्या मतांचीही चालु आहे" विचारांची काहीच दिशा नसलेले नेते फक्त महाराष्ट्राला अधिकाधिक खड्ड्यात घालत आहेत...आणि त्यान्ना निवडून देणारे आम्ही "सुजाण नागरिक" फक्त तमाशा पहात आहोत..... त्यामुळे माझ्या मते आपण आपल्या परीने स्वभाषेचा आग्रह, स्व-प्रांताचा अभिमान आणि उपर्या न्ना विरोध ही त्रिसूत्री आचरणात आणावी इतकीच विनंती.

तेच तर मी सांगतोय की त्या व्यक्तीने चुकिचि मते मांडली आहेत. तुम्ही माझा ब्लॉग वाचा. मी त्यात त्या व्यक्तीने 'काय' चुकिचे लिहिलेय ते लिहिले आहे. वाचा- http://gandharvablog.blogspot.com/

दोन्ही लेख उत्तम आहेत .. मनापासून धन्यवाद .. अक्षरशः कोट्यावधींची लोकसंख्या असताना मराठीसारखा एक भाषिक समाज दुस-याच्या आधिपत्याखाली इतका सहजपणे कसा दबला जातो याचे राहून राहून नवल वाटते ...

परूळेकरांचा आताचा नवीन लेखही उत्तम आहे, तुम्ही दुव्यात दिलेले लेखही आवडले.

या दूव्यांबद्दल धन्यवाद रे! कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

राजू परूळेकर आणि इतरांचे मराठी विषयी नक्की वाचावेत असे काही लेख खाली देत आहे. जरूर वाचा. http://www.loksatta.com/lokprabha/20080425/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080328/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080307/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080229/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080215/good.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080222/cover.htm http://www.loksatta.com/lokprabha/20080307/cover02.htm नीलकांत

सगळेच लेख फार छान आहेत. यापुर्वीही मी जोपासत असलेल्या प्रांतवादाची व्याप्ती आणि त्याचा अर्थ एवढा विशाल आहे हे मात्र आताच कळलं. सारेच दुवे फारच माहीतीपुर्ण आहेत.

नीलकांता, मस्तच रे! माहीतीपुर्ण लेख आहेत. कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

राजु परुळेकरांच्या लेखाबद्दल माझी मते - **तुम्ही तुमच्या लेखात आंबेडकर्,अत्रे यांचे वारसदार दिवाळखोर निघाले म्हटले आहे.आंबेडकरांचे राहु द्या पण अत्र्यांचे वारसदार म्हणजे आजचे पत्रकार('मर्‍हाटा'काढल्यामुळे अत्र्यांनाही पत्रकार म्हणायला हरकत नसावी) तर नंबर एकचे दिवाळखोर आहेत.एव्हढेच नव्हे तर 'पत्रकार धर्म' विसरुन राजकीय कंपुबाजीत सगळे धन्यता मानत आहेत. राजु परुळेकरही त्यातलेच.'१९९० पासुन बाळासाहेबांनी महाराष्ट्र धर्माला नख लावायला सुरुवात केली' म्हणतात्.मग तुम्ही १८ वर्ष मुग गिळून का बसला होता???राज ठाकर्‍यांनी सेना सोडण्यापुर्वी(सोडल्यानंतरही) तुम्ही अनेकदा सेनाप्रमुखांवर स्तुतीसुमने उधळली होती.तेंव्हा कुठे गेला होता तुमचा 'महाराष्ट्र धर्म'??अत्र्यांनी त्यांच्या वृत्तपत्रातुन सतत मराठीचा मुद्दा धगधगत ठेवला.पण राजु परुळेकर मायावाती,मोदी व इतर अनेकविध विषयांवर आपली मते मांडत होते. अरे मराठीची इतकी वाईट परिस्थिती असताना तुम्हाला ती पुढे आणण्यासाठी आंदोलनाची गरजच का पडते??आंदोलन नव्हते तेंव्हा तुम्ही का लोकांना या विषयावर जागरुक केले नाही???तुमच्याकडे बंदुकिपेक्षाही घातक लेखणी नावाचे अस्त्र होते ते तुम्ही म्यानात ठेवुन 'चिल्लर' गोष्टींवर स्वतःचा स्तंभ भरवत होता.कधी राजकारण तर कधी काय. सगळ नॉन सेंस.मायमराठी भरडली जात असताना तुम्ही स्वतः त्याबद्दल लिहुन जनजागृती केली असती त्याला काही अर्थ होता.** पुर्ण लेख वाचा- http://gandharvablog.blogspot.com/

कृपया माझा ब्लॉग वाचा म्हणजे सर्व मुद्दे व्यवस्थित कळतील. 'त्या' व्यक्तीने पक्षपातीपणा,द्वेशभावनेवर आधारीत मुद्दे लिहुन दिशाभुल केली आहे. तुम्ही माझा ब्लॉग वाचा,त्यात सर्व सविस्तर लिहिले आहे.मुळात प्रश्न त्यांच्या आंदोलनाचा नाहीये.प्रश्न 'त्याने' लिहिलेल्या 'त्या' लेखाचा आहे.

नमस्कार. मी आधी च हे दोन्ही लेख वाचले आहेत. मला असे वाटते की महाराष्ट्राला राजकीय नेत्यांच्या अकलेची दिवाळ्खोरी नवीन नाही पण सध्या महाराष्ट्राच्या लोकांचे हित न पहाता केवळ उत्तर भारतियांची दादागिरी खपवुन घेणारे आणि त्यांची चमचेगिरी करणारे नेते महाराष्ट्राला काय प्रगतीपथावर नेणार? राजू परुळेकरांवर कदाचित निष्क्रियतेचा आरोप असेल ही ....पण त्यांचे मुद्दे डावलता येणे खरेच कठीण आहे...वर उल्लेखिल्याप्रमाणे "इथे चर्चा केवळ व्यक्तिची नाही तर त्या व्यक्तिनं मांडलेल्या मतांचीही चालु आहे" विचारांची काहीच दिशा नसलेले नेते फक्त महाराष्ट्राला अधिकाधिक खड्ड्यात घालत आहेत...आणि त्यान्ना निवडून देणारे आम्ही "सुजाण नागरिक" फक्त तमाशा पहात आहोत..... त्यामुळे माझ्या मते आपण आपल्या परीने स्वभाषेचा आग्रह, स्व-प्रांताचा अभिमान आणि उपर्या न्ना विरोध ही त्रिसूत्री आचरणात आणावी इतकीच विनंती.

तेच तर मी सांगतोय की त्या व्यक्तीने चुकिचि मते मांडली आहेत. तुम्ही माझा ब्लॉग वाचा. मी त्यात त्या व्यक्तीने 'काय' चुकिचे लिहिलेय ते लिहिले आहे. वाचा- http://gandharvablog.blogspot.com/

दुर्दैव अशा विचारांच्या आईचं आणि मुलीचं. दुसर काय म्हणणार?

नकार द्यायला खरेच हेच कारण आहे, का नकार देण्यासाठी हे कारण पुढे केले जात आहे - हे ताडून घ्यायला हवे.

आणि हे केवळ मुलींच्याच बाबतीत नाही तर मुलगेही असेच असतात म्हणजे आपली बायकोशी आपण इंग्रजीत संभाषण करतो हे दाखवण्यासाठी त्यांनाही इंग्रजी बोलणार्‍या बायका हव्या असतात आजकाल. हा बहुधा मराठी शिक्षणाला कमी गणले गेल्याने आलेला गंड असावा. मराठी भाषेचा न्यूनगंड बाळगण्यासारखं काय आहे तेच कळत नाही.

दोघी खेड्यात रहात असल्यामुळे फक्त इंग्रजी भाषा येत असावी.त्यामुळे हा प्रश्न उधभवला असावा.सदर मुलीला जर ब्रिटन ला पाठवले तर तिचा प्रश्न सुटु शकेल.तसेच अस्स्लिखित इंग्रजी बोलणारे कान्हेन्ट मुले १२ झाली की पुढे शिक्षण घेण्यापेक्षा कालसेंटर मध्ये काम करण्यात धन्यता मानतात व त्याना खेड्यातली मुलगी पसंद पडेल का? शंका वाटते. (फिरंगी) वेताळ

मराठी भाषेबद्दलचा न्यूनगंड हा विषय आपल्या सगळ्याना चिरपरिचित आणि म्हणूनच जिव्हाळ्याचा आहे. या न्यूनगंडाचे सर्वात स्पष्ट प्रतिबिंब वयात येणार्‍या पिढीमधे पडलेले दिसते. इलेक्ट्रॉनिक मिडीआ , सिनेमा , जाहिरातींची दुनिया या सगळ्या लोकप्रिय गोष्टी या गंडाला पोषक ठरतील अशीच मूल्ये युवाविढीसमोर ठेवताना दिसतात. ब्रँडनेम्स ची उत्पादने वापरणे , अत्याधुनिक फॅशनची वस्त्रेप्रावरणे यांचा अंगिकार करणे, व्यवसायात आणि उद्यमशीलता या सगळ्यातील यशाचा संबंध इंग्रजी भाषेशी - आणि मुख्य म्हणजे "स्लँग"शी आहे असे मनीमानसी ठसविले जाते. या सर्व गोष्टींचा पगडा सहजासहजी न झुगारता येण्याजोगा आहे यात शंका नाही. शेवटी सामाजिक मान्यता , आर्थिक संपन्नतेची स्वप्ने , आर्थिक बंधनातून , सामाजिक बंधनातून "मुक्त" अशी जीवनशैली या सार्‍याचे आकर्षण कुणाला वाटणार नाही ? किंबहुना , वर निर्देशित केलेल्या गोष्टीच , आत्मोन्नतीच्या दृष्टीने प्रवास करायला तरुण व्यक्तीला उत्साहित करतात. आणि या सार्‍याची नाळ शेवटी बांधली जाते इंग्रजीशी , पर्यायाने , मातृभाषेशी नाते तोडण्याशी. या सर्व परिस्थितीचा उलगडा तुम्हाआम्हा व्यक्तिना होतो तेव्हा पौगंडावस्था उलटलेली असते. अर्थात आपल्यापैकी बर्‍याच जणांना हा सर्व भुलभुलैय्या आहे याची जाणीव "न कळत्या" वयातही होत असतेच. पण ज्याना ती होत नाही त्यांच्याकरताच तर हे जाळे असते. कलंत्रीनी वर्णिलेल्या प्रसंगातली तरुणी या जाळ्यात अडकलेली आहे. या सर्वावरचा उपाय काय ? तर प्रबोधन. (शेवटी कुठल्याही सामाजिक समस्येचा अक्सीर इलाज हाच असतो म्हणा !) मराठी भाषेत शिकलेल्या जितक्या जास्त जास्त व्यक्ती लोकंसमोर येतील तितके कमी लोक उपरनिर्देशित जाळ्यात अडकतील. किंबहुना यश म्हणजे काय , आयुष्यातील श्रेयस म्हणजे काय याच्या व्याख्या जसजशा जास्त जास्त लोकांना कळू लागतील तितके असे प्रसंग घडण्याची शक्यता कमी कमी होईल.

अशी उदाहरणं दुर्दैवाने आहेत आजूबाजूला.. माझ्या वहीनीच्या बहीणीने असंच एक चांगलं स्थळ नाकारलं होतं.. का तर तो मुलगा भेटायला आला तेव्हा मराठीतून बोलत होता, इंग्लिश नाही.. !! आता दोघांची मातृभाषा मराठी असताना , शिवाय लग्नासारख्या गोष्टी होताना कोण इंग्लिश मधे बोलायला जाईल!! काहीही.. मुर्ख असतात अशी लोकं! निव्वळ वेडेपणा!

बहुतेक अशा मुलींचे अतिंम ध्येय नवरदेवाची शीडी वापरून परदेशात (युरोप-अमेरिकेत) 'सेट्ल' होण्याचे असते. कॉन्व्हेंट किंवा इंग्रजी माध्यमातून शिकलेल्या मुलांना अशा संधी जास्त येतात असा एक गैरसमज त्या मागे असू शकतो. तसेच, कॉन्व्हेंट किंवा इंग्रजी माध्यमातून शिकलेल्या मुलांमध्ये इंग्रजी भाषेचा भयगंड नसल्यामुळे मराठी माध्यमातून शिकलेल्या मुलांपेक्षा जगातील कुठल्याही देशात राहण्या-फिरण्याचा, नोकरीचा आत्मविश्वास जास्त असतो (गैरसमज क्र.२). मराठी माध्यमातून शिकलेली मुले 'मराठी मध्यमवर्गीय विचारसरणीची' असतात त्यामुळे आपल्या विवाहोत्तर स्वातंत्र्यावर गदा येऊन धुणी-भांडी, उष्टी-खरकटी काढण्यात उर्वरीत आयुष्य कंठावे लागेल असाही गैरसमज असू शकतो. अशा अनेक गैरसमजांवर उभारलेली गोजीरवाणी स्वप्ने जेंव्हा वास्तवाच्या ठोकरीत चक्काचूर होतात तेंव्हाच ह्यांचे डोळे (कदाचित) उघडतात. पण तेंव्हा खूप उशीर झालेला असतो. ह्यांचा आयुष्याकडे, भौतिक सुखांकडे बघण्याचा दृष्टीकोन वेगळा असतो. 'लग्न' ह्या विषयाकडे आपले आर्थिक, सामाजिक स्तर उंचावण्याची एकमेव संधी अशा दृष्टीने पाहण्याकडे कल दिसतो. अशा मुली 'भावी पिढी' काय आणि कशी घडविणार हा अत्यंत भितीदायक प्रश्न आहे.

इंग्रजीबद्दलच्या अवास्तव कल्पना, आजूबाजूला दिसणारे तद्दन ढोंगी वातावरण, ह्या बरोबरच मराठी बोलण्याचा न्यूनगंड घरातूनच जोपासला जातो हे त्याचे मूळ कारण आहे. माझ्या अगदी परिचयातले नेहेमी येणारे अनुभव म्हणून सांगतो - इथे अमेरिकेतही किराणा मालाच्या दुकानात किंवा इतरत्रही मला नवरा-बायको मराठीत कुजबुजत असलेले दिसले आणि माझ्या बायकोशी किंवा मुलाशी मी मराठीत बोललेला त्यांना दिसलो की ते आमच्याकडे एक ओशाळता, चोरटा कटाक्ष टाकून आपापसात लगेच इंग्रजीत बोलायला सुरुवात करतात! (तुमच्या पैकी परदेशात असलेल्या अनेकांना असे अनुभव आले असतील/येत असतील.) त्याच जागी तमिळ, तेलुगु, हिंदी, गुजराती, पंजाबी असे इतर भाषिक दणादण त्यांच्या भाषेत संवाद साधतात. किंबहुना त्यांना समभाषिक भेटल्याचा जेवढा आनंद होतो (किंवा किमान तसा ते दाखवतात) तेवढा आपल्या मराठी लोकांना होत नाही! हे का व्हावे? मध्यमवर्गीय मूल्ये अजिबात चुकीची किंवा वाईट नाहीत. त्या मूल्यांमधे कालानुरुप योग्य ते बदल केले आणि त्यांचा डोळस स्वीकार केला तर आपलं भलंच होणार असतं. खर्‍या आयुष्याशी यशस्वी मैत्री करायला हीच मूल्ये उपयोगी पडत आलेली मी आजपर्यंत पहात आलेलो आहे. तेव्हा काहीजण इतरांच्या अनुभवातून शिकतात आणि काही स्वतः खड्ड्यात पडून, हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. (प्रबोधनाने खड्ड्यात उडी मारणार्‍यांचे प्रमाण कमी होण्याची शक्यता आहे.) चतुरंग

>>> तुमच्या पैकी परदेशात असलेल्या अनेकांना असे अनुभव आले असतील/येत असतील परदेशातच कशाला, इथे, भारतातही असे अनुभव येतात. माझा एक सहकारी मराठीच आहे, आणि कधीही त्या माणसाच्या तोंडून मी मराठी ऐकलेले नाही!! म्हणजे त्याने विंग्रजी झाडायचे अन मी मात्र मराठीतूनच त्याच्याशी बोलायचे हा प्रकार सतत सुरुच असे!! शेवटी एकदा त्याला विचारले, की, मराठी बोलायला काही त्रास होतो का? जीभ वळत नाही की काय??? ..... संताप होतो असे लोक पाहिले की!!

वरील कथा पहिल्यांदा ऐकली तेव्हा मराठीचा न्यूनगंड का वाटावा असे वाटून इतरांप्रमाणेच पहिला प्रतिसाद दिला. या गोष्टीवर अधिक विचार करता हे जाणवले की त्या मुलीचे सर्वच चुकीचे नाही. तिच्या बाजूने विचार करता कदाचित तिलाही बाजू असू शकेल. (क्षणभर, येथे मराठी बोलणारा मुलगा म्हणजे इंग्रजी न येणारा मुलगा असा गैरसमज नाही हे धरून चालू) ही गोष्ट लग्नाची आहे आणि लग्न हा प्रत्येकाचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. त्यामुळे सदर मुलीने लग्नासाठी कोणत्या अटी घालाव्यात हा तिचा प्रश्न कारण परिणामही तिलाच भोगायचे आहेत. इतरत्र आपल्याच जातीतील मुले हवीत (का तर रहाणी, वागणूक समान मिळते), गोरी मुलगी हवी (का तर शोभून दिसेल..याहीपुढे जाऊन आमच्या घरात एकही सावळा रंग असणारा माणूस नाही), उच्चशिक्षित मुलगा हवा (का तर सुखात ठेवेल), एकुलता/ती एक मुलगा/गी नको (का तर सासूसासर्‍यांच लोढणं गळ्यात पडेल), भरल्या घरातले भरपूर भाऊ-बहिणी असलेला मुलगा नको (का तर आपल्या मुलीला सर्वांची उस्तवार करावी लागेल) जर असे सर्व प्रकार, अटी इ. चालतात तर या पोरीने इंग्रजी बोलणारा मुलगा हवा सांगून काय घोडं मारलं आहे? मराठी भाषा ही भरपूर पैसा मिळवून देवू शकत नाही ही आजकाल सर्वच समाजाची धारणा आहे म्हणूनच मुलं इंग्रजी शाळांत जातात आणि मराठी शाळा बंद पडतात ना. मग तोच विचार जाहिर या मुलीने मांडला (भले तो चुकीचा असेल पण मग इतर तरी कुठे बरोबर आहेत) तर काय मोठं झालं? अधिक विचार करता मला असं वाटतं की आपला जोडीदार कसा हवा हे ठरवण्याचा पूर्ण हक्क त्या मुलीला आहे. त्यातून चुकली तर निस्तरेलही तिच.

माझा नवरा आणि त्याचे कितीतरी मित्र मराठी माध्यमात शिकलेले आहेत (१ ते १० वी). तरी ते सफाईदार ईन्ग्लिश बोलतात आणि परदेशी उच्च पदाच्या नोकर् या करीत आहेत. मला नाही वाटत मराठी माध्यम ईन्ग्लिश बोलण्यात अडसर ठरू शकते. करिअर च्या द्रुष्टीने काही प्रकारच्या नोकर्यान्मधे सध्या असलेले ईन्ग्लिश चे महत्व नाकारता येणार नाही. त्या मुलीने सरळ नकार देण्याऐवजी मुलगा जरी मराठी माध्यमात शिकलेला असला तरी त्याला सफाईदार पणे ईन्ग्लिश बोलता येते कि नाही हे पडताळून पहायला काही हरकत नाही. एकदम टोकाचा विचार करू नये असे मला वाटते. ईश्वरी

त्या कार्टीला कन्नड माध्यमात शिकलेला मुलगा चालेल का? कारण तिनं "मराठी" नको असं सांगितलेलं दिसतय. "इंग्लिश" हवयं असं कुठं म्हटलय? हे तर उगिच सगळे गृहितक (ऍझम्पशन)धरुन चालले आहे... आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

त्या कार्टीला कन्नड माध्यमात शिकलेला मुलगा चालेल का? कारण तिनं "मराठी" नको असं सांगितलेलं दिसतय. "इंग्लिश" हवयं असं कुठं म्हटलय? हे तर उगिच सगळे गृहितक (ऍझम्पशन)धरुन चालले आहे... --- पण मराठी माध्यम नको म्हणजे कोन्व्हेंट मध्ये शिकलेला मुलगा हवाय असं सरळ आहे. (मुलगी मराठी भाषिक आहे हे ऍझम्पशन आहे..कल्नत्री यान्नी ते स्पष्ट केल्यास बरे होईल ) -- वेलदोडा

प्रियालीताईच्या मुद्द्याशी सहमत. ही बाब त्या मुलीची वैयक्तिक आहे. तीने योग्य गुण पारखून घ्यायचे की आभासामागे धावायचं हा प्रश्न तीचाच.! तरीही, एक मनोवृत्ती म्हणून विचार केला तर हे वागणं नक्कीच खटकण्याजोगं. हल्ली शहरांत तर सर्रास मराठी मुलं ही इंग्रजी माध्यमाच्याच शाळेत जातात..(ह्याचा अर्थ मराठी शाळा ओस पडताहेत असा कोणी काढू नये!)..तालुक्याच्या ठिकाणीही तुम्ही पाहिलंत तर 'आमचा मुलगा / मुलगी कॉन्व्हेंट मध्ये जाते' हे सांगताना आईबापाच्या नजरेत अभिमान तरळताना दिसतो. मुळात 'कॉन्व्हेंट' चा अर्थ किती जणांना ठाऊक असतो? :) बरं, ही मुलं फाडफाड इंग्रजी बोलत असतात (कधी व्याकरण तपासा त्यांच्या संवादातलं...तर्खडकर झीट येऊन पडतील!) त्याचा प्रभाव पडतोच. कारण शतकानुशतकं साहेबाचं लांगुलचालन करण्याची, त्यांचं तेच सर्वोत्तम हे मानण्याची भारतीय मनोवृत्ती आणि इंग्रजीत बोलण्याचा सराव नसल्याकारणाने त त प प...किमानपक्षी थोडंसं अडखळत बोलणारी मराठी माध्यमाची मुलं ह्यात इंग्रजी माध्यमाचे विद्यार्थी जास्त सरस वाटतात. इंग्रजी माध्यमात शिकल्यानंतर, काही प्रमाणात का होइना 'पर्सनॅलिटी ग्रुमिंग' नावाचा प्रकार आपोआप घडत जातो जितका मराठी माध्यमाच्या शाळांत नाही होत, त्यामुळे पॉलिश्ड वागणं-बोलणं ह्याचा प्रभाव पडतोच....हे झालं दिखाऊपणाबद्दल...म्हणजे दृश्य स्वरुपासंदर्भात. वर चर्चिलेले गैरसमज (काही प्रमाणात...मराठीच्या विद्यार्थ्यांना न्युनगंड खचितच वाटतो. निदान सुरुवातीला तरी) समाजात फार मोठ्या प्रमाणात आहेत...काही प्रमाणात त्यात तथ्यही आहेच..पण काही प्रमाणातच. त्याचाच हा परिणाम वाटतो. मनस्वीने म्हणल्याप्रमाणे असा एखादा मुलगा, खेड्यातली मुलगी पसंत करेल काय? त्यालाही इंग्रजी माध्यमातच शिकलेली मुलगी हवी असणार..त्याच्यासारखीच पॉलिश्ड! नाही का? चालायचंच, आपण कोणाकोणाला शिकवायला जाणार? ज्यानं त्यानं सुरुवात आपल्या घरापासून करावी हेच खरं!!!!! मुक्तसुनितराव,

यश म्हणजे काय , आयुष्यातील श्रेयस म्हणजे काय याच्या व्याख्या जसजशा जास्त जास्त लोकांना कळू लागतील तितके असे प्रसंग घडण्याची शक्यता कमी कमी होईल.

अगदी टाळीचं वाक्य! लाखमोलाचं बोललात :)

ह्याचा अर्थ मराठी शाळा ओस पडताहेत असा कोणी काढू नये!).. असहमत पुण्यातील मराठी शाळेतील शिक्षक जुन महिन्यात पटसंख्या पुर्ण होण्यासाठी फिरतात्.वर्गातील मुलाची संख्या कमी झाली आहे.म्हणून काहि वर्ग बंद केले जात आहेत्.आणि त्याच वेळेला इंग्रजी माध्यमाच्या शाळेत गर्दी वाढत आहे.

आमच्या नात्यातील एक डॉक्टर मुलगी खुप चांगली, शीकलेली मुले नाकारुन बसली होती. तीची आई एकादा माझ्या मामाच्या दुकानात आली आणी मुलीची तक्रार सांगु लागली. मामा म्हणाला उद्या तीला दुकानात पाठव, एक चांगला मुलगा आहे. मी बघतो काही जमते का. पण मुलगा फक्त १२वी पास आहे हे समजल्यावर त्यांचा उत्साह मावळला कारण मुलगी हा मुलगाही नाकारणार याची त्यांना खात्री होती. तरीही दुसर्या दिवशी ती मुलगी दुकानात आली. तो मुलगाही आला. एक शीक्षण सोडले तर दोघे एकमेकांना अनुरूप होते. मुलीने त्याचे शीक्षण समजल्यावर तीथेच नकार दिला. हे अपेक्षीतच होते. पण मामाने तीला समजावले, मुलगा हुशार आहे. उद्योग धंदा करत आहे. थोड्यादीवसात त्याचा चांगला जम बसेल. तीने इंग्रजी चा वीषय काढला. मामाने त्याच्या दुकानात असलेले २ गोदरेज च्या एजन्सी चे इंग्रजीत असलेले अप्लीकेशन फॉर्म्स काढले आणी त्या दोघांना ते पुर्ण भरायला सांगितले. त्या मुलाने तो फॉर्म २० मिनीटात पुर्ण भरला, आणी त्या डॉक्टर मुलीला १ तास झाला तरी अर्धा फॉर्म भरता आला नाही. मामाने मुलीला समजावले जे व्यवहारात उपयोगी नाही असे इंग्रजी काय कामाचे. एक शीक्षण सोडले तर मुलगा तुझ्या पेक्षा सरस आहे. आणी कमाई तो २ वर्षांनी तुझ्या दुप्पट करेल. आणी नवल म्हणजे मामाचे सांगणे तीला पटले. त्यांचे लग्न झाले. मामाचा विश्वास सार्थ होता. आज तो मुलगा त्याच्या डॉक्टर बायकोच्या कीतीतारी पट जास्त कमावतो. आणी अर्थातच इंग्रजीचा कधीही प्रोब्लेम आल नाही.

असाच किस्सा माझ्या बहिणीबाबत घडला होता. माझे भाउजी माझ्या बहिणी पेक्षा कमी शिकलेले आहेत. पण त्याच्या धंध्यामध्ये ते खुप्च यशस्वी झाले आहेत. आयटी वाला पण त्याच्या इतके कमवत नसेल.खर तर शिक्षण चांगले संस्कार माणसावर घडवते. काही लोक त्याचा गर्व करतात.त्याचा त्याना कधीतरी पश्चाताप होणार हे नक्की. राजा परुळेकराचे हे वाक्य त्या मुलीला ऐकवा. तुम्ही कोणत्या भाषेत बोलता यापेक्षा काय बोलता याचं महत्व अधिक आहे. असं नसतं तर बहिणाबाई चौधरी महान कवयित्री आणि लक्ष्मीबाई टिळक श्रेष्ठ लेखिका ठरल्या नसत्या आणि वॉटर प्युरीफायर विकायला टाय लावुन येणारा सेल्समन फाड्फाड इंग्रजी बोलतो म्हणुन तत्वज्ञ थरला असता. तिने लग्न कोणाशी करावे हा तिचा वैयक्तिक प्रश्न नक्कीच आहे. परंतु तिला तिचा मुर्खपणा दाखवुन देणे आपले काम आहे. वेताळ

दुर्दैव अशा विचारांच्या आईचं आणि मुलीचं. दुसर काय म्हणणार?

नकार द्यायला खरेच हेच कारण आहे, का नकार देण्यासाठी हे कारण पुढे केले जात आहे - हे ताडून घ्यायला हवे.

आणि हे केवळ मुलींच्याच बाबतीत नाही तर मुलगेही असेच असतात म्हणजे आपली बायकोशी आपण इंग्रजीत संभाषण करतो हे दाखवण्यासाठी त्यांनाही इंग्रजी बोलणार्‍या बायका हव्या असतात आजकाल. हा बहुधा मराठी शिक्षणाला कमी गणले गेल्याने आलेला गंड असावा. मराठी भाषेचा न्यूनगंड बाळगण्यासारखं काय आहे तेच कळत नाही.

दोघी खेड्यात रहात असल्यामुळे फक्त इंग्रजी भाषा येत असावी.त्यामुळे हा प्रश्न उधभवला असावा.सदर मुलीला जर ब्रिटन ला पाठवले तर तिचा प्रश्न सुटु शकेल.तसेच अस्स्लिखित इंग्रजी बोलणारे कान्हेन्ट मुले १२ झाली की पुढे शिक्षण घेण्यापेक्षा कालसेंटर मध्ये काम करण्यात धन्यता मानतात व त्याना खेड्यातली मुलगी पसंद पडेल का? शंका वाटते. (फिरंगी) वेताळ

मराठी भाषेबद्दलचा न्यूनगंड हा विषय आपल्या सगळ्याना चिरपरिचित आणि म्हणूनच जिव्हाळ्याचा आहे. या न्यूनगंडाचे सर्वात स्पष्ट प्रतिबिंब वयात येणार्‍या पिढीमधे पडलेले दिसते. इलेक्ट्रॉनिक मिडीआ , सिनेमा , जाहिरातींची दुनिया या सगळ्या लोकप्रिय गोष्टी या गंडाला पोषक ठरतील अशीच मूल्ये युवाविढीसमोर ठेवताना दिसतात. ब्रँडनेम्स ची उत्पादने वापरणे , अत्याधुनिक फॅशनची वस्त्रेप्रावरणे यांचा अंगिकार करणे, व्यवसायात आणि उद्यमशीलता या सगळ्यातील यशाचा संबंध इंग्रजी भाषेशी - आणि मुख्य म्हणजे "स्लँग"शी आहे असे मनीमानसी ठसविले जाते. या सर्व गोष्टींचा पगडा सहजासहजी न झुगारता येण्याजोगा आहे यात शंका नाही. शेवटी सामाजिक मान्यता , आर्थिक संपन्नतेची स्वप्ने , आर्थिक बंधनातून , सामाजिक बंधनातून "मुक्त" अशी जीवनशैली या सार्‍याचे आकर्षण कुणाला वाटणार नाही ? किंबहुना , वर निर्देशित केलेल्या गोष्टीच , आत्मोन्नतीच्या दृष्टीने प्रवास करायला तरुण व्यक्तीला उत्साहित करतात. आणि या सार्‍याची नाळ शेवटी बांधली जाते इंग्रजीशी , पर्यायाने , मातृभाषेशी नाते तोडण्याशी. या सर्व परिस्थितीचा उलगडा तुम्हाआम्हा व्यक्तिना होतो तेव्हा पौगंडावस्था उलटलेली असते. अर्थात आपल्यापैकी बर्‍याच जणांना हा सर्व भुलभुलैय्या आहे याची जाणीव "न कळत्या" वयातही होत असतेच. पण ज्याना ती होत नाही त्यांच्याकरताच तर हे जाळे असते. कलंत्रीनी वर्णिलेल्या प्रसंगातली तरुणी या जाळ्यात अडकलेली आहे. या सर्वावरचा उपाय काय ? तर प्रबोधन. (शेवटी कुठल्याही सामाजिक समस्येचा अक्सीर इलाज हाच असतो म्हणा !) मराठी भाषेत शिकलेल्या जितक्या जास्त जास्त व्यक्ती लोकंसमोर येतील तितके कमी लोक उपरनिर्देशित जाळ्यात अडकतील. किंबहुना यश म्हणजे काय , आयुष्यातील श्रेयस म्हणजे काय याच्या व्याख्या जसजशा जास्त जास्त लोकांना कळू लागतील तितके असे प्रसंग घडण्याची शक्यता कमी कमी होईल.

अशी उदाहरणं दुर्दैवाने आहेत आजूबाजूला.. माझ्या वहीनीच्या बहीणीने असंच एक चांगलं स्थळ नाकारलं होतं.. का तर तो मुलगा भेटायला आला तेव्हा मराठीतून बोलत होता, इंग्लिश नाही.. !! आता दोघांची मातृभाषा मराठी असताना , शिवाय लग्नासारख्या गोष्टी होताना कोण इंग्लिश मधे बोलायला जाईल!! काहीही.. मुर्ख असतात अशी लोकं! निव्वळ वेडेपणा!

बहुतेक अशा मुलींचे अतिंम ध्येय नवरदेवाची शीडी वापरून परदेशात (युरोप-अमेरिकेत) 'सेट्ल' होण्याचे असते. कॉन्व्हेंट किंवा इंग्रजी माध्यमातून शिकलेल्या मुलांना अशा संधी जास्त येतात असा एक गैरसमज त्या मागे असू शकतो. तसेच, कॉन्व्हेंट किंवा इंग्रजी माध्यमातून शिकलेल्या मुलांमध्ये इंग्रजी भाषेचा भयगंड नसल्यामुळे मराठी माध्यमातून शिकलेल्या मुलांपेक्षा जगातील कुठल्याही देशात राहण्या-फिरण्याचा, नोकरीचा आत्मविश्वास जास्त असतो (गैरसमज क्र.२). मराठी माध्यमातून शिकलेली मुले 'मराठी मध्यमवर्गीय विचारसरणीची' असतात त्यामुळे आपल्या विवाहोत्तर स्वातंत्र्यावर गदा येऊन धुणी-भांडी, उष्टी-खरकटी काढण्यात उर्वरीत आयुष्य कंठावे लागेल असाही गैरसमज असू शकतो. अशा अनेक गैरसमजांवर उभारलेली गोजीरवाणी स्वप्ने जेंव्हा वास्तवाच्या ठोकरीत चक्काचूर होतात तेंव्हाच ह्यांचे डोळे (कदाचित) उघडतात. पण तेंव्हा खूप उशीर झालेला असतो. ह्यांचा आयुष्याकडे, भौतिक सुखांकडे बघण्याचा दृष्टीकोन वेगळा असतो. 'लग्न' ह्या विषयाकडे आपले आर्थिक, सामाजिक स्तर उंचावण्याची एकमेव संधी अशा दृष्टीने पाहण्याकडे कल दिसतो. अशा मुली 'भावी पिढी' काय आणि कशी घडविणार हा अत्यंत भितीदायक प्रश्न आहे.

इंग्रजीबद्दलच्या अवास्तव कल्पना, आजूबाजूला दिसणारे तद्दन ढोंगी वातावरण, ह्या बरोबरच मराठी बोलण्याचा न्यूनगंड घरातूनच जोपासला जातो हे त्याचे मूळ कारण आहे. माझ्या अगदी परिचयातले नेहेमी येणारे अनुभव म्हणून सांगतो - इथे अमेरिकेतही किराणा मालाच्या दुकानात किंवा इतरत्रही मला नवरा-बायको मराठीत कुजबुजत असलेले दिसले आणि माझ्या बायकोशी किंवा मुलाशी मी मराठीत बोललेला त्यांना दिसलो की ते आमच्याकडे एक ओशाळता, चोरटा कटाक्ष टाकून आपापसात लगेच इंग्रजीत बोलायला सुरुवात करतात! (तुमच्या पैकी परदेशात असलेल्या अनेकांना असे अनुभव आले असतील/येत असतील.) त्याच जागी तमिळ, तेलुगु, हिंदी, गुजराती, पंजाबी असे इतर भाषिक दणादण त्यांच्या भाषेत संवाद साधतात. किंबहुना त्यांना समभाषिक भेटल्याचा जेवढा आनंद होतो (किंवा किमान तसा ते दाखवतात) तेवढा आपल्या मराठी लोकांना होत नाही! हे का व्हावे? मध्यमवर्गीय मूल्ये अजिबात चुकीची किंवा वाईट नाहीत. त्या मूल्यांमधे कालानुरुप योग्य ते बदल केले आणि त्यांचा डोळस स्वीकार केला तर आपलं भलंच होणार असतं. खर्‍या आयुष्याशी यशस्वी मैत्री करायला हीच मूल्ये उपयोगी पडत आलेली मी आजपर्यंत पहात आलेलो आहे. तेव्हा काहीजण इतरांच्या अनुभवातून शिकतात आणि काही स्वतः खड्ड्यात पडून, हा ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे. (प्रबोधनाने खड्ड्यात उडी मारणार्‍यांचे प्रमाण कमी होण्याची शक्यता आहे.) चतुरंग

>>> तुमच्या पैकी परदेशात असलेल्या अनेकांना असे अनुभव आले असतील/येत असतील परदेशातच कशाला, इथे, भारतातही असे अनुभव येतात. माझा एक सहकारी मराठीच आहे, आणि कधीही त्या माणसाच्या तोंडून मी मराठी ऐकलेले नाही!! म्हणजे त्याने विंग्रजी झाडायचे अन मी मात्र मराठीतूनच त्याच्याशी बोलायचे हा प्रकार सतत सुरुच असे!! शेवटी एकदा त्याला विचारले, की, मराठी बोलायला काही त्रास होतो का? जीभ वळत नाही की काय??? ..... संताप होतो असे लोक पाहिले की!!

वरील कथा पहिल्यांदा ऐकली तेव्हा मराठीचा न्यूनगंड का वाटावा असे वाटून इतरांप्रमाणेच पहिला प्रतिसाद दिला. या गोष्टीवर अधिक विचार करता हे जाणवले की त्या मुलीचे सर्वच चुकीचे नाही. तिच्या बाजूने विचार करता कदाचित तिलाही बाजू असू शकेल. (क्षणभर, येथे मराठी बोलणारा मुलगा म्हणजे इंग्रजी न येणारा मुलगा असा गैरसमज नाही हे धरून चालू) ही गोष्ट लग्नाची आहे आणि लग्न हा प्रत्येकाचा वैयक्तिक प्रश्न आहे. त्यामुळे सदर मुलीने लग्नासाठी कोणत्या अटी घालाव्यात हा तिचा प्रश्न कारण परिणामही तिलाच भोगायचे आहेत. इतरत्र आपल्याच जातीतील मुले हवीत (का तर रहाणी, वागणूक समान मिळते), गोरी मुलगी हवी (का तर शोभून दिसेल..याहीपुढे जाऊन आमच्या घरात एकही सावळा रंग असणारा माणूस नाही), उच्चशिक्षित मुलगा हवा (का तर सुखात ठेवेल), एकुलता/ती एक मुलगा/गी नको (का तर सासूसासर्‍यांच लोढणं गळ्यात पडेल), भरल्या घरातले भरपूर भाऊ-बहिणी असलेला मुलगा नको (का तर आपल्या मुलीला सर्वांची उस्तवार करावी लागेल) जर असे सर्व प्रकार, अटी इ. चालतात तर या पोरीने इंग्रजी बोलणारा मुलगा हवा सांगून काय घोडं मारलं आहे? मराठी भाषा ही भरपूर पैसा मिळवून देवू शकत नाही ही आजकाल सर्वच समाजाची धारणा आहे म्हणूनच मुलं इंग्रजी शाळांत जातात आणि मराठी शाळा बंद पडतात ना. मग तोच विचार जाहिर या मुलीने मांडला (भले तो चुकीचा असेल पण मग इतर तरी कुठे बरोबर आहेत) तर काय मोठं झालं? अधिक विचार करता मला असं वाटतं की आपला जोडीदार कसा हवा हे ठरवण्याचा पूर्ण हक्क त्या मुलीला आहे. त्यातून चुकली तर निस्तरेलही तिच.

माझा नवरा आणि त्याचे कितीतरी मित्र मराठी माध्यमात शिकलेले आहेत (१ ते १० वी). तरी ते सफाईदार ईन्ग्लिश बोलतात आणि परदेशी उच्च पदाच्या नोकर् या करीत आहेत. मला नाही वाटत मराठी माध्यम ईन्ग्लिश बोलण्यात अडसर ठरू शकते. करिअर च्या द्रुष्टीने काही प्रकारच्या नोकर्यान्मधे सध्या असलेले ईन्ग्लिश चे महत्व नाकारता येणार नाही. त्या मुलीने सरळ नकार देण्याऐवजी मुलगा जरी मराठी माध्यमात शिकलेला असला तरी त्याला सफाईदार पणे ईन्ग्लिश बोलता येते कि नाही हे पडताळून पहायला काही हरकत नाही. एकदम टोकाचा विचार करू नये असे मला वाटते. ईश्वरी

त्या कार्टीला कन्नड माध्यमात शिकलेला मुलगा चालेल का? कारण तिनं "मराठी" नको असं सांगितलेलं दिसतय. "इंग्लिश" हवयं असं कुठं म्हटलय? हे तर उगिच सगळे गृहितक (ऍझम्पशन)धरुन चालले आहे... आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

त्या कार्टीला कन्नड माध्यमात शिकलेला मुलगा चालेल का? कारण तिनं "मराठी" नको असं सांगितलेलं दिसतय. "इंग्लिश" हवयं असं कुठं म्हटलय? हे तर उगिच सगळे गृहितक (ऍझम्पशन)धरुन चालले आहे... --- पण मराठी माध्यम नको म्हणजे कोन्व्हेंट मध्ये शिकलेला मुलगा हवाय असं सरळ आहे. (मुलगी मराठी भाषिक आहे हे ऍझम्पशन आहे..कल्नत्री यान्नी ते स्पष्ट केल्यास बरे होईल ) -- वेलदोडा

प्रियालीताईच्या मुद्द्याशी सहमत. ही बाब त्या मुलीची वैयक्तिक आहे. तीने योग्य गुण पारखून घ्यायचे की आभासामागे धावायचं हा प्रश्न तीचाच.! तरीही, एक मनोवृत्ती म्हणून विचार केला तर हे वागणं नक्कीच खटकण्याजोगं. हल्ली शहरांत तर सर्रास मराठी मुलं ही इंग्रजी माध्यमाच्याच शाळेत जातात..(ह्याचा अर्थ मराठी शाळा ओस पडताहेत असा कोणी काढू नये!)..तालुक्याच्या ठिकाणीही तुम्ही पाहिलंत तर 'आमचा मुलगा / मुलगी कॉन्व्हेंट मध्ये जाते' हे सांगताना आईबापाच्या नजरेत अभिमान तरळताना दिसतो. मुळात 'कॉन्व्हेंट' चा अर्थ किती जणांना ठाऊक असतो? :) बरं, ही मुलं फाडफाड इंग्रजी बोलत असतात (कधी व्याकरण तपासा त्यांच्या संवादातलं...तर्खडकर झीट येऊन पडतील!) त्याचा प्रभाव पडतोच. कारण शतकानुशतकं साहेबाचं लांगुलचालन करण्याची, त्यांचं तेच सर्वोत्तम हे मानण्याची भारतीय मनोवृत्ती आणि इंग्रजीत बोलण्याचा सराव नसल्याकारणाने त त प प...किमानपक्षी थोडंसं अडखळत बोलणारी मराठी माध्यमाची मुलं ह्यात इंग्रजी माध्यमाचे विद्यार्थी जास्त सरस वाटतात. इंग्रजी माध्यमात शिकल्यानंतर, काही प्रमाणात का होइना 'पर्सनॅलिटी ग्रुमिंग' नावाचा प्रकार आपोआप घडत जातो जितका मराठी माध्यमाच्या शाळांत नाही होत, त्यामुळे पॉलिश्ड वागणं-बोलणं ह्याचा प्रभाव पडतोच....हे झालं दिखाऊपणाबद्दल...म्हणजे दृश्य स्वरुपासंदर्भात. वर चर्चिलेले गैरसमज (काही प्रमाणात...मराठीच्या विद्यार्थ्यांना न्युनगंड खचितच वाटतो. निदान सुरुवातीला तरी) समाजात फार मोठ्या प्रमाणात आहेत...काही प्रमाणात त्यात तथ्यही आहेच..पण काही प्रमाणातच. त्याचाच हा परिणाम वाटतो. मनस्वीने म्हणल्याप्रमाणे असा एखादा मुलगा, खेड्यातली मुलगी पसंत करेल काय? त्यालाही इंग्रजी माध्यमातच शिकलेली मुलगी हवी असणार..त्याच्यासारखीच पॉलिश्ड! नाही का? चालायचंच, आपण कोणाकोणाला शिकवायला जाणार? ज्यानं त्यानं सुरुवात आपल्या घरापासून करावी हेच खरं!!!!! मुक्तसुनितराव,

यश म्हणजे काय , आयुष्यातील श्रेयस म्हणजे काय याच्या व्याख्या जसजशा जास्त जास्त लोकांना कळू लागतील तितके असे प्रसंग घडण्याची शक्यता कमी कमी होईल.

अगदी टाळीचं वाक्य! लाखमोलाचं बोललात :)

ह्याचा अर्थ मराठी शाळा ओस पडताहेत असा कोणी काढू नये!).. असहमत पुण्यातील मराठी शाळेतील शिक्षक जुन महिन्यात पटसंख्या पुर्ण होण्यासाठी फिरतात्.वर्गातील मुलाची संख्या कमी झाली आहे.म्हणून काहि वर्ग बंद केले जात आहेत्.आणि त्याच वेळेला इंग्रजी माध्यमाच्या शाळेत गर्दी वाढत आहे.

आमच्या नात्यातील एक डॉक्टर मुलगी खुप चांगली, शीकलेली मुले नाकारुन बसली होती. तीची आई एकादा माझ्या मामाच्या दुकानात आली आणी मुलीची तक्रार सांगु लागली. मामा म्हणाला उद्या तीला दुकानात पाठव, एक चांगला मुलगा आहे. मी बघतो काही जमते का. पण मुलगा फक्त १२वी पास आहे हे समजल्यावर त्यांचा उत्साह मावळला कारण मुलगी हा मुलगाही नाकारणार याची त्यांना खात्री होती. तरीही दुसर्या दिवशी ती मुलगी दुकानात आली. तो मुलगाही आला. एक शीक्षण सोडले तर दोघे एकमेकांना अनुरूप होते. मुलीने त्याचे शीक्षण समजल्यावर तीथेच नकार दिला. हे अपेक्षीतच होते. पण मामाने तीला समजावले, मुलगा हुशार आहे. उद्योग धंदा करत आहे. थोड्यादीवसात त्याचा चांगला जम बसेल. तीने इंग्रजी चा वीषय काढला. मामाने त्याच्या दुकानात असलेले २ गोदरेज च्या एजन्सी चे इंग्रजीत असलेले अप्लीकेशन फॉर्म्स काढले आणी त्या दोघांना ते पुर्ण भरायला सांगितले. त्या मुलाने तो फॉर्म २० मिनीटात पुर्ण भरला, आणी त्या डॉक्टर मुलीला १ तास झाला तरी अर्धा फॉर्म भरता आला नाही. मामाने मुलीला समजावले जे व्यवहारात उपयोगी नाही असे इंग्रजी काय कामाचे. एक शीक्षण सोडले तर मुलगा तुझ्या पेक्षा सरस आहे. आणी कमाई तो २ वर्षांनी तुझ्या दुप्पट करेल. आणी नवल म्हणजे मामाचे सांगणे तीला पटले. त्यांचे लग्न झाले. मामाचा विश्वास सार्थ होता. आज तो मुलगा त्याच्या डॉक्टर बायकोच्या कीतीतारी पट जास्त कमावतो. आणी अर्थातच इंग्रजीचा कधीही प्रोब्लेम आल नाही.

असाच किस्सा माझ्या बहिणीबाबत घडला होता. माझे भाउजी माझ्या बहिणी पेक्षा कमी शिकलेले आहेत. पण त्याच्या धंध्यामध्ये ते खुप्च यशस्वी झाले आहेत. आयटी वाला पण त्याच्या इतके कमवत नसेल.खर तर शिक्षण चांगले संस्कार माणसावर घडवते. काही लोक त्याचा गर्व करतात.त्याचा त्याना कधीतरी पश्चाताप होणार हे नक्की. राजा परुळेकराचे हे वाक्य त्या मुलीला ऐकवा. तुम्ही कोणत्या भाषेत बोलता यापेक्षा काय बोलता याचं महत्व अधिक आहे. असं नसतं तर बहिणाबाई चौधरी महान कवयित्री आणि लक्ष्मीबाई टिळक श्रेष्ठ लेखिका ठरल्या नसत्या आणि वॉटर प्युरीफायर विकायला टाय लावुन येणारा सेल्समन फाड्फाड इंग्रजी बोलतो म्हणुन तत्वज्ञ थरला असता. तिने लग्न कोणाशी करावे हा तिचा वैयक्तिक प्रश्न नक्कीच आहे. परंतु तिला तिचा मुर्खपणा दाखवुन देणे आपले काम आहे. वेताळ

खरं सांगू का? कुठलाही उपाय न करता झोपुन जायचे. :) -- ध्रुव

ओफिस मधे न जाणे पक्या

नावाप्रमाणे उपाय सुचऊ नका उपाय वाचुन सुन्न झाले पक्या भाऊ :O

कळफलक दूर सारून मेजावर प्रकल्पासंबंधीचे बाड ठेवा. हाताचे कोपर मेजावर टेकवा. तळहातावर हनुवटी टेकवून गंभीर पणे प्रकल्पासंबंधीचे कागद वाचत आहात असा आभास निर्माण करा. आणि मग हळूच डुलकी काढा. सुरुवातीला थोडा त्रास होईल. पण हळू हळू सवयीने जमून जाईल. मी असेच करतो ...

मिसल्पव वर जा झोप उदुन जैल चत्तिन्ग कधि सुरु होतेय मग मस्त गप्पआ मारु तोपर्यन्त वात बघ अनि झओपु नकोस बोस्स नमक प्रनि दोले मोथे करुन बघेल

पर्यायच नाही

१.कंपनी सोडणारा पुढला कोण? ह्य प्रश्नाच उत्तर शोधण्यासठी एक गुप्त हेर एजन्सी सुरु करा. २. तुमच्या बॉस ला "ब्लँक कॉल" करा. ३.तुम्ही बसता तिथले फर्निचर पार हल्वुन सोडा. शेजार्‍याच्या खुर्चिशी तो पार चवताळॅ पर्यंत काड्या करा. ४.कंटाळा येइस्तोवर, हाता पायाची बोटे आधि सरळ आणि मग उलट क्रमाने मोजा. ५.मीटिंग मध्ये फालतु प्रश्न विचारुन त्या लांबवा. ६.लोकांचे काम करतान्चे विचित्र हाव भावाचे निरिक्षण करुन, स्वतः ही तस्सेच करण्याचा प्रयत्न करा. ७.शिट्ट्या मारत सुटा. ८.कॉफी कप बरोअबर कचरापेटीत फेकायचा सराव करा. ९. तुमचा पी सी एका वेळेस किती जास्तित जास्त किती ऍप्लिकशन उघडु शकतो हे शोधा.(खुप सार्‍याअ विंडोज् उघडुन) १०.एखाद्या कडे पाहुन कल्पना करा:- हे कार्ट ५ वर्षाचं असताना कसं असेल? लग्नाच्या वेळेस कसं वेंधळेपणा करेल(केलेला असेल)? ११. चाहाच्या वेळेतुन "वर्क ब्रेक्स" घ्या! १२.लोकंचे डोके खात चला. म्हंजे टेंशन त्यांना.आपल्याला नाही. आणि हो. बालिके, हे सर्व करताना काही क्षुद्र तथाकथित "मॅच्युअर्ड" लोक विचित्र पाहतील्.तिकडे साफ दुर्लक्ष कर.शेवटी आपला दिवस चांगला जाने महत्वाचे. काय? :-) :-)) ;-० ;-) आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

अहो अंजली देवी. काय आहे हे??? वाचता येइल अस खरडा की काहीतरी ~X( डोळे फुटले की अक्षर जुळवुन जुळवुन

तुम्हाला फार सवय आहे का?

ऋचाताई, तुमच्यासाहेबाचा इमेल आयडी द्या B) .. मग बघू कशी झोप येते :W (साहेब)केशवसुमार स्वगतः- हिचा साहेब माझ्या सारखा झोपणारा (|: असला तर काय करवे ?? :\

उगाच काहितरी... म्हणे ऑफीस मध्ये झोप येऊ नये म्हणून काही उपाय आहेत का? कशाला?मला तर अजिबात जमणार नाही. X( कारण, अलिकडेच डॉक्टरांनी मला दुपारचे जागरण बंद करायला सांगितले आहे. :D अबब

केशव्कुमार अगदि बरोबर. मि किति बरोबर लिहिलेय न? बाल हलुहलु शिक्तेय चुकाचि मफि असवि

ते बरोबर आहे पण मी जेंव्हा झोपते तेव्हाच नेमका येतो हो तो ~X( झोप डोळ्यात असते आणि तो काय बोलत असतो ते शुंभा सारख ऐकाव लागतं.. डोक्यात काही शीरत नाही :(

जी संस्था आपल्याला कामा साठी पैसे देते , त्या पैश्याला जागुन काम करा. म्हणजे झोप येणार नाही. - (कामसु) शेखर

मन यांचे उपाय फार छान आहेत करुन पहा झोप येणार नाही.

मला तर झोप येतेय... त्यामुळे उपाय नंतर सांगते, झोप झाल्यावर!! ;)

हे बाकी खरे आहे. मी हा उपाय करून बघितला : सकाळी लवकर उठून सूर्यनमस्कार हा व्यायाम करतो. ऑफिसला येण्यापूर्वीच सकाळी (७:३० ला) घरून जेवणच करून येतो. दुपारचे जेवणाला सुट्टी. दुपारी एखादे सफरचंद खातो. झोप येत नाही. -- ( काम असेल तेव्हां २४ * ७ काम करणारा ) कुंदन

कुंदन तुमचा उपाय छान आहे पण दुसरा जेवण करणार असेल तर..... :W

काम असताना कुणीही काम करेल. काम नसताना कुणीही आराम करेल. त्यात काय एवढं? खरी मजा ह्यातच की, काम भरपूर आहे,भन्नाट लोड ने सगळ्यांनी हाय खाल्ल्लीए,आणि आपण मात्र तरीही संतांच्या शिकवणीनुसार स्थित्प्रज्ञ राहुन आराम करतोय. समर्थ म्हणतातः- "दास डोंगरी राहतो उत्सव रामाचा पाहतो." तर तात्पर्य हेच की:- तुम्ही मनाए एखाद्या हिल स्तेशन ला जा.(डोंगरावर) आणि रामाचा उत्सव पहा.(ही सृष्ती,त्यात होणारे बदल्,पाउस्,वर्षा ,वसंत्,सारं सारं काही) पहा प्रसन्न वाटतं की नाही. आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

ही तर माझ्या वर निघाली..झकास गं रूचा....मी नुसताच टाईमपास करते ही तर झोपतेच..... :D

काही उदाहरणे द्या ना .... आमच्याही ज्ञानात थोडी भर पडेल.... ( ज्ञानाचा भुकेला ) ...कुंदन

http://misalpav.com/node/594

हम्म् , झोप न येण्याचा उपाय !!! आत्ता लगेच सांगायला हवा का ? सध्या मला अंमळ कंटाळा येऊन झोप येते आहे ... तेवढी क्षणिक डूलकी झाली की सांगतो ... पण समजा ऑफीसमध्ये झोपले नाही तर करणार काय ८-१० तास ? त्या "डॉर्मेट्रीत" काय "मधमाश्यापालनकेंद्र" उघडायचे काय ? छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

अग ऋचा, ऑफीस मध्ये झोप येते म्हणजे रात्री तुला पुरेशी झोप मिळत नसावी . रात्री ही मीपावरच पडी क असते का? रोज सलग ७ ते ८ तास झोप उत्तम आरोग्यासाठी अत्यावश्यक असते. झोपेचे नीट नियोजन कर म्हणजे ऑफीस मध्ये झोप येणार नाही. ईश्वरी

दिवसा ऑफीस ...रात्री मीपा झोप काढणार कधी? त्यासाठी एक काम करा... रात्री झोपत जा. आणि ऑफीस मध्ये मीपा वाचत जा. नाहीतरी तुम्ही ऑफीस मध्ये झोपतातच . मग मीपा वाचत जा. झोपलेले दिसण्यापेक्षा atleast काहीतरी काम करीत आहात असे तरी boss ला वाटेल. -- वेलदोडा

:) अरे दादा... काम काय केलं हे पण दाखवावं लागत शुक्रवारी नाही तर हजेरी होते...

अरे दादा... काम काय केलं हे पण दाखवावं लागत शुक्रवारी नाही तर हजेरी होते... मग एक काम करा ताई...रात्री व्यवस्थित झोप काढा. (झोप की मीपा ह्यात कशाला प्राधान्य दयायचे ते ठरवा.)

साहेबाला मनात्ल्या मनात १० शिव्या द्या.

खरं सांगू का? कुठलाही उपाय न करता झोपुन जायचे. :) -- ध्रुव

ओफिस मधे न जाणे पक्या

नावाप्रमाणे उपाय सुचऊ नका उपाय वाचुन सुन्न झाले पक्या भाऊ :O

कळफलक दूर सारून मेजावर प्रकल्पासंबंधीचे बाड ठेवा. हाताचे कोपर मेजावर टेकवा. तळहातावर हनुवटी टेकवून गंभीर पणे प्रकल्पासंबंधीचे कागद वाचत आहात असा आभास निर्माण करा. आणि मग हळूच डुलकी काढा. सुरुवातीला थोडा त्रास होईल. पण हळू हळू सवयीने जमून जाईल. मी असेच करतो ...

मिसल्पव वर जा झोप उदुन जैल चत्तिन्ग कधि सुरु होतेय मग मस्त गप्पआ मारु तोपर्यन्त वात बघ अनि झओपु नकोस बोस्स नमक प्रनि दोले मोथे करुन बघेल

पर्यायच नाही

१.कंपनी सोडणारा पुढला कोण? ह्य प्रश्नाच उत्तर शोधण्यासठी एक गुप्त हेर एजन्सी सुरु करा. २. तुमच्या बॉस ला "ब्लँक कॉल" करा. ३.तुम्ही बसता तिथले फर्निचर पार हल्वुन सोडा. शेजार्‍याच्या खुर्चिशी तो पार चवताळॅ पर्यंत काड्या करा. ४.कंटाळा येइस्तोवर, हाता पायाची बोटे आधि सरळ आणि मग उलट क्रमाने मोजा. ५.मीटिंग मध्ये फालतु प्रश्न विचारुन त्या लांबवा. ६.लोकांचे काम करतान्चे विचित्र हाव भावाचे निरिक्षण करुन, स्वतः ही तस्सेच करण्याचा प्रयत्न करा. ७.शिट्ट्या मारत सुटा. ८.कॉफी कप बरोअबर कचरापेटीत फेकायचा सराव करा. ९. तुमचा पी सी एका वेळेस किती जास्तित जास्त किती ऍप्लिकशन उघडु शकतो हे शोधा.(खुप सार्‍याअ विंडोज् उघडुन) १०.एखाद्या कडे पाहुन कल्पना करा:- हे कार्ट ५ वर्षाचं असताना कसं असेल? लग्नाच्या वेळेस कसं वेंधळेपणा करेल(केलेला असेल)? ११. चाहाच्या वेळेतुन "वर्क ब्रेक्स" घ्या! १२.लोकंचे डोके खात चला. म्हंजे टेंशन त्यांना.आपल्याला नाही. आणि हो. बालिके, हे सर्व करताना काही क्षुद्र तथाकथित "मॅच्युअर्ड" लोक विचित्र पाहतील्.तिकडे साफ दुर्लक्ष कर.शेवटी आपला दिवस चांगला जाने महत्वाचे. काय? :-) :-)) ;-० ;-) आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

अहो अंजली देवी. काय आहे हे??? वाचता येइल अस खरडा की काहीतरी ~X( डोळे फुटले की अक्षर जुळवुन जुळवुन

तुम्हाला फार सवय आहे का?

ऋचाताई, तुमच्यासाहेबाचा इमेल आयडी द्या B) .. मग बघू कशी झोप येते :W (साहेब)केशवसुमार स्वगतः- हिचा साहेब माझ्या सारखा झोपणारा (|: असला तर काय करवे ?? :\

उगाच काहितरी... म्हणे ऑफीस मध्ये झोप येऊ नये म्हणून काही उपाय आहेत का? कशाला?मला तर अजिबात जमणार नाही. X( कारण, अलिकडेच डॉक्टरांनी मला दुपारचे जागरण बंद करायला सांगितले आहे. :D अबब

केशव्कुमार अगदि बरोबर. मि किति बरोबर लिहिलेय न? बाल हलुहलु शिक्तेय चुकाचि मफि असवि

ते बरोबर आहे पण मी जेंव्हा झोपते तेव्हाच नेमका येतो हो तो ~X( झोप डोळ्यात असते आणि तो काय बोलत असतो ते शुंभा सारख ऐकाव लागतं.. डोक्यात काही शीरत नाही :(

जी संस्था आपल्याला कामा साठी पैसे देते , त्या पैश्याला जागुन काम करा. म्हणजे झोप येणार नाही. - (कामसु) शेखर

मन यांचे उपाय फार छान आहेत करुन पहा झोप येणार नाही.

मला तर झोप येतेय... त्यामुळे उपाय नंतर सांगते, झोप झाल्यावर!! ;)

हे बाकी खरे आहे. मी हा उपाय करून बघितला : सकाळी लवकर उठून सूर्यनमस्कार हा व्यायाम करतो. ऑफिसला येण्यापूर्वीच सकाळी (७:३० ला) घरून जेवणच करून येतो. दुपारचे जेवणाला सुट्टी. दुपारी एखादे सफरचंद खातो. झोप येत नाही. -- ( काम असेल तेव्हां २४ * ७ काम करणारा ) कुंदन

कुंदन तुमचा उपाय छान आहे पण दुसरा जेवण करणार असेल तर..... :W

काम असताना कुणीही काम करेल. काम नसताना कुणीही आराम करेल. त्यात काय एवढं? खरी मजा ह्यातच की, काम भरपूर आहे,भन्नाट लोड ने सगळ्यांनी हाय खाल्ल्लीए,आणि आपण मात्र तरीही संतांच्या शिकवणीनुसार स्थित्प्रज्ञ राहुन आराम करतोय. समर्थ म्हणतातः- "दास डोंगरी राहतो उत्सव रामाचा पाहतो." तर तात्पर्य हेच की:- तुम्ही मनाए एखाद्या हिल स्तेशन ला जा.(डोंगरावर) आणि रामाचा उत्सव पहा.(ही सृष्ती,त्यात होणारे बदल्,पाउस्,वर्षा ,वसंत्,सारं सारं काही) पहा प्रसन्न वाटतं की नाही. आपलाच, मनोबा (उपाख्य साठ्यांचे (नाठाळ) कार्टे)

ही तर माझ्या वर निघाली..झकास गं रूचा....मी नुसताच टाईमपास करते ही तर झोपतेच..... :D

काही उदाहरणे द्या ना .... आमच्याही ज्ञानात थोडी भर पडेल.... ( ज्ञानाचा भुकेला ) ...कुंदन

http://misalpav.com/node/594

हम्म् , झोप न येण्याचा उपाय !!! आत्ता लगेच सांगायला हवा का ? सध्या मला अंमळ कंटाळा येऊन झोप येते आहे ... तेवढी क्षणिक डूलकी झाली की सांगतो ... पण समजा ऑफीसमध्ये झोपले नाही तर करणार काय ८-१० तास ? त्या "डॉर्मेट्रीत" काय "मधमाश्यापालनकेंद्र" उघडायचे काय ? छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

अग ऋचा, ऑफीस मध्ये झोप येते म्हणजे रात्री तुला पुरेशी झोप मिळत नसावी . रात्री ही मीपावरच पडी क असते का? रोज सलग ७ ते ८ तास झोप उत्तम आरोग्यासाठी अत्यावश्यक असते. झोपेचे नीट नियोजन कर म्हणजे ऑफीस मध्ये झोप येणार नाही. ईश्वरी

दिवसा ऑफीस ...रात्री मीपा झोप काढणार कधी? त्यासाठी एक काम करा... रात्री झोपत जा. आणि ऑफीस मध्ये मीपा वाचत जा. नाहीतरी तुम्ही ऑफीस मध्ये झोपतातच . मग मीपा वाचत जा. झोपलेले दिसण्यापेक्षा atleast काहीतरी काम करीत आहात असे तरी boss ला वाटेल. -- वेलदोडा

:) अरे दादा... काम काय केलं हे पण दाखवावं लागत शुक्रवारी नाही तर हजेरी होते...

अरे दादा... काम काय केलं हे पण दाखवावं लागत शुक्रवारी नाही तर हजेरी होते... मग एक काम करा ताई...रात्री व्यवस्थित झोप काढा. (झोप की मीपा ह्यात कशाला प्राधान्य दयायचे ते ठरवा.)

साहेबाला मनात्ल्या मनात १० शिव्या द्या.