मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

माळरान अन् ते दोघे!! -- ६

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·
काव्यरस
3

कालच आई स्वप्नात येऊन गेली ..!!

प्रकाश१११ ·
लेखनविषय:
काव्यरस
कालच आई स्वप्नात येऊन गेली माझ्या केसात हात फिरवून हलकेच मला म्हणाली किती राब राबतोसरे तू थोडासा आराम करीत जारे बाळा काम काम नि अविरत काम मग आराम कधी करशील बाळा ...? कसा जीव माझा व्याकुळ होऊन गेला तिच्या आठवणीने जीव ओला ओला झाला सतत काळजी तिची सवय होती पोरांच्या सुखासाठी ती राब राब राबत होती देवाजवळ दिवा नि हात जोडून प्रार्थना सुखाची याचना फक्त पोरासाठी स्वप्नात येऊन ती काय म्हणाली ..? भूक लागली असेल नारे तुला थांब जरासा आपला जुना तवा लोखंडाचा मी शोधून काढते आणि तुझ्यासाठी छान पिठले टाकते असे म्हणून ती आत गेली तिची वाट बघता बघता मला कशी जाग आली ...? मी तिची वाट बघत बसलो नि जाणीव झाली आ

माळरान अन् ते दोघे!! -- ५

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

वपाडाव 12/10/2011 - 18:17
आज पहिल्यांदी स्वतःहुन एखादी कविता वाचण्यास आलोय...... वाचता वाचता मुग्ध झालो एकदम...... अगदी माळरान अन त्या दोन झाडांची फिल्म तरळुन गेली.....

वपाडाव 12/10/2011 - 18:17
आज पहिल्यांदी स्वतःहुन एखादी कविता वाचण्यास आलोय...... वाचता वाचता मुग्ध झालो एकदम...... अगदी माळरान अन त्या दोन झाडांची फिल्म तरळुन गेली.....
काव्यरस
3

आज मी जरी का नसलो येथे

पाषाणभेद ·
काव्यरस
जरी का नसलो येथे
आज मी जरी का नसलो येथे आठवणीत मी असणार आहे लिखाणात मी नसेना कोठे काव्यात मी असणार आहे ||धृ|| कोठून आलो कोठे निघालो? कोठे थांबून कोठे गेलो? थांग या सार्‍याचा कधी मला लागलाच नाही ||१|| अवचीत न जाणो का कधी भेट आपली झाली होती ओळखीचे वाटेन जेव्हा लकेर एक येईल कानी ||२|| मला न उरली काही आसक्ती आज कसली तोडूनी बांध सारे सागरा मिळाले सरितेचे पाणी ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ११/१०/२०११

माळरान अन् ते दोघे!! -- ४

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

५० फक्त 10/10/2011 - 18:05
मागच्या भागाचाच प्रतिसाद पुन्हा वाचावा, बाकी लिहिण्यासारखं काही नाही. पिडिएफ करुन ठेवल्या आहेत योग्य वेळी योग्य ठिकाणी योग्य किंवा अयोग्य माणसांना ? वाचुन दाखवण्यासाठी.

प्रकाश१११ 10/10/2011 - 20:26
त्याच्या जीर्ण खोडावर अजूनही कोरल्याच्या खुणा जाणवतायत अगदी स्पष्ट नाहीयेत तरी त्याच्यावर, आणि हो, एकमेकांवरही प्रेम करणार्‍या दोघांनी गोंदवलेली काही अस्फुट अक्षरे छान .आवडली कविता .शुभेच्छा ..!!

५० फक्त 10/10/2011 - 18:05
मागच्या भागाचाच प्रतिसाद पुन्हा वाचावा, बाकी लिहिण्यासारखं काही नाही. पिडिएफ करुन ठेवल्या आहेत योग्य वेळी योग्य ठिकाणी योग्य किंवा अयोग्य माणसांना ? वाचुन दाखवण्यासाठी.

प्रकाश१११ 10/10/2011 - 20:26
त्याच्या जीर्ण खोडावर अजूनही कोरल्याच्या खुणा जाणवतायत अगदी स्पष्ट नाहीयेत तरी त्याच्यावर, आणि हो, एकमेकांवरही प्रेम करणार्‍या दोघांनी गोंदवलेली काही अस्फुट अक्षरे छान .आवडली कविता .शुभेच्छा ..!!
काव्यरस
3

माळरान अन् ते दोघे!! -- ३

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·
लेखनविषय:
काव्यरस
3

माळरान अन् ते दोघे!! -- २

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

चिवटपणा हा मुळांचा गुणधर्म पण फक्त मुळांनाच ठाऊक असते कि हे तर त्यांचे विदारक प्राक्तन.......... हां... अब बात आने लगी... अता कविता मुळ धरायला लागलीये,इस लीये... अब...आने दोव... आने दोव

चिवटपणा हा मुळांचा गुणधर्म पण फक्त मुळांनाच ठाऊक असते कि हे तर त्यांचे विदारक प्राक्तन.......... हां... अब बात आने लगी... अता कविता मुळ धरायला लागलीये,इस लीये... अब...आने दोव... आने दोव
लेखनविषय:
काव्यरस
3

जीर्णोद्धार

विश्वेश ·

In reply to by पाषाणभेद

प्रास 03/10/2011 - 16:06
पण पाभेभौ,
केलास हिशेब सहज
असं जे कवी म्हणतोय त्यावरून 'तिला' या म्हणण्याने काही दु:ख वगैरे होईल असं वाटत तरी नाही. आणि पुढे असंही वाटतंय की जर या शब्दांनी तिला दु:ख झालंच तर कवीचीही तशीच इच्छा असावी. अशी इच्छा असणार्‍या कवीला 'पाशवी' कवी का म्हणू नये? ;-)

जखमांचा जीर्णोद्धार ही कल्पना आवडली. पहिली काही कडवी छान झाली आहेत. नंतर कवितेने पकड सोडल्यासारखी वाटली. आभास आसवांचे हे इतर अर्थसमुच्चयाला तितकं नीट जुळत नाही. लिहीत रहा.

सहज कारूण्याने भरलेली कविता. आवडली. तारूण्यातील काही आठवणींचा 'जीर्णोद्धार' झाला. केलास हिशेब सहज अन ... चुकले गणित जगण्याचे उरले गाठीशी सखये आता ... नुसते आभास आसवांचे ह्या कडव्यातील 'आभास' शब्द मलाही खटकला. 'आभास' हा भ्रामक अनुभवासाठी वापरतात असे वाटते. आसवांचा 'आभास' असेल तर ते अश्रू खरे नव्हेत असे सूचित होते आहे. 'आभास' ऐवजी 'प्रपात' शब्द जास्त योग्य वाटतो. तसे मला कवितेतील फार काही कळते अशातला भाग नाही तरी थोडे विश्लेषण करण्याचा प्रयत्न केला आहे. काही चुकत असेल तर मोठ्या मनाने माफ करावे.

In reply to by पाषाणभेद

प्रास 03/10/2011 - 16:06
पण पाभेभौ,
केलास हिशेब सहज
असं जे कवी म्हणतोय त्यावरून 'तिला' या म्हणण्याने काही दु:ख वगैरे होईल असं वाटत तरी नाही. आणि पुढे असंही वाटतंय की जर या शब्दांनी तिला दु:ख झालंच तर कवीचीही तशीच इच्छा असावी. अशी इच्छा असणार्‍या कवीला 'पाशवी' कवी का म्हणू नये? ;-)

जखमांचा जीर्णोद्धार ही कल्पना आवडली. पहिली काही कडवी छान झाली आहेत. नंतर कवितेने पकड सोडल्यासारखी वाटली. आभास आसवांचे हे इतर अर्थसमुच्चयाला तितकं नीट जुळत नाही. लिहीत रहा.

सहज कारूण्याने भरलेली कविता. आवडली. तारूण्यातील काही आठवणींचा 'जीर्णोद्धार' झाला. केलास हिशेब सहज अन ... चुकले गणित जगण्याचे उरले गाठीशी सखये आता ... नुसते आभास आसवांचे ह्या कडव्यातील 'आभास' शब्द मलाही खटकला. 'आभास' हा भ्रामक अनुभवासाठी वापरतात असे वाटते. आसवांचा 'आभास' असेल तर ते अश्रू खरे नव्हेत असे सूचित होते आहे. 'आभास' ऐवजी 'प्रपात' शब्द जास्त योग्य वाटतो. तसे मला कवितेतील फार काही कळते अशातला भाग नाही तरी थोडे विश्लेषण करण्याचा प्रयत्न केला आहे. काही चुकत असेल तर मोठ्या मनाने माफ करावे.
लेखनविषय:
काव्यरस
सुन्या आयुष्यास उरला ... तुझ्या आठवांचा आधार पुन्हा करतो आहे मीच ... जुन्या जखमांचा जीर्णोद्धार मन-मंदिरात गंधाळलेल्या ... विझल्या सगळ्याच वाती तुजविण झालेल्या अंधारात ... उरल्या भकास एकल्या राती केलास हिशेब सहज अन ... चुकले गणित जगण्याचे उरले गाठीशी सखये आता ... नुसते आभास आसवांचे आता अंधाराचे नाही सखये ... वाटते मज उजेडाचे भय अन श्वासाश्वसास माझ्या ... आता लागली भैरवीची लय अखेरचे हे गाणे (गाऱ्हाणे) माझे ... सखे फ़क़्त तुझ्याच साठी घेऊन जातो दुख्खे भरून ... सुखी रहा तू माझ्या पाठी सुखी रहा तू माझ्या पाठी - विश्वेश

माळरान अन् ते दोघे!!

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

In reply to by पाषाणभेद

यात वठलेल्या झाडाची भुमीका काय ते आगामी भागात समजेल काय?
होय.
अन कवितेत क्रमश: बहूदा पहिल्यांदा पाहतोय.
ह्याला कविता म्हणावे कां कसं? म्हणूनच सुरवातीचे प्रास्ताविक आहे.

प्रास 03/10/2011 - 16:13
मिकाभौंच्या प्रतिभेचा कथा-कवितारूपी मुक्तकस्वरुपातला करुण आविष्कार बघून नेमकं काय वाटलं ते पुढल्या भागात (जो बहुदा शेवटचा असेल तर) सांगितले जाईल याची सर्वांनी नोंद घ्यावी ही विनंती. :-)

In reply to by पाषाणभेद

यात वठलेल्या झाडाची भुमीका काय ते आगामी भागात समजेल काय?
होय.
अन कवितेत क्रमश: बहूदा पहिल्यांदा पाहतोय.
ह्याला कविता म्हणावे कां कसं? म्हणूनच सुरवातीचे प्रास्ताविक आहे.

प्रास 03/10/2011 - 16:13
मिकाभौंच्या प्रतिभेचा कथा-कवितारूपी मुक्तकस्वरुपातला करुण आविष्कार बघून नेमकं काय वाटलं ते पुढल्या भागात (जो बहुदा शेवटचा असेल तर) सांगितले जाईल याची सर्वांनी नोंद घ्यावी ही विनंती. :-)
लेखनविषय:
काव्यरस
3

वार्धक्याला शाप असतो जगण्याचा ...!!

प्रकाश१११ ·

गवि 30/09/2011 - 10:00
छान आहे.. पण आभाळात नजर लावून बसतात वरच्या आभाळातील बाप्पाची आज किंवा उद्या येणार्या त्याच्या निरोपाची . त्या घोळक्यात तो सामील झालाय मोकळ्या मनाने शांतपणे ..येणार्या निरोपाची ....!! या भागात काहीतरी मिसिंग आहे का? वाट पाहणे किंवा असा काही शब्द गळलेला वाटतो.

अतिशय सुंदर रचना. भट साहेबांची एक ओळ आठवली, "मरणाने केली सुटका, जगण्याने छळले होते" @गवि, माझ्या मते ते जाणून बुजून मिसिंग ठेवले आहे.
आभाळात नजर लावून बसतात वरच्या आभाळातील बाप्पाची आज किंवा उद्या येणार्या त्याच्या निरोपाची .
या ओळी त्याचे उत्तर आहे, आणि कवितेतील नायकाच्या मनातील संभ्रम नंतरच्या ओळींमध्ये
त्या घोळक्यात तो सामील झालाय मोकळ्या मनाने शांतपणे ..येणार्या निरोपाची
आणि नंतर येणारे "...!!" हे त्या वाट पाहण्याची तीव्रता दाखवते.

अनारोग्य.. निर्धनता.. न पुर्ण झालेल्या जबाब दा~या.. न फिटलेले कर्ज..कोर्ट कचे~या....सथिदाराचा मृत्यु.. असेल तर हा शाप आणखिनच भयावह वाटतो

प्रकाश१११ 02/10/2011 - 22:54
येथे परदेशात मी बघतोय सिनियर सिटीझनची घरे ,ईमारती बिल्डीगच्या आवारात १०-१२ खुर्च्यावर ही सकाळ संध्याकाळ बसलेली असतात . वय जवळ जवळ ७५-८० च्या आसपास .शांत बसलेली असतात . फूटपाथवर एखादा म्हातारा छोट्या गाडीवर बसून फिरताना दिसतो. हे सगळे बघून हे सुचून गेले. आपणा सर्वांचे मनापासून आभार .!!

गवि 30/09/2011 - 10:00
छान आहे.. पण आभाळात नजर लावून बसतात वरच्या आभाळातील बाप्पाची आज किंवा उद्या येणार्या त्याच्या निरोपाची . त्या घोळक्यात तो सामील झालाय मोकळ्या मनाने शांतपणे ..येणार्या निरोपाची ....!! या भागात काहीतरी मिसिंग आहे का? वाट पाहणे किंवा असा काही शब्द गळलेला वाटतो.

अतिशय सुंदर रचना. भट साहेबांची एक ओळ आठवली, "मरणाने केली सुटका, जगण्याने छळले होते" @गवि, माझ्या मते ते जाणून बुजून मिसिंग ठेवले आहे.
आभाळात नजर लावून बसतात वरच्या आभाळातील बाप्पाची आज किंवा उद्या येणार्या त्याच्या निरोपाची .
या ओळी त्याचे उत्तर आहे, आणि कवितेतील नायकाच्या मनातील संभ्रम नंतरच्या ओळींमध्ये
त्या घोळक्यात तो सामील झालाय मोकळ्या मनाने शांतपणे ..येणार्या निरोपाची
आणि नंतर येणारे "...!!" हे त्या वाट पाहण्याची तीव्रता दाखवते.

अनारोग्य.. निर्धनता.. न पुर्ण झालेल्या जबाब दा~या.. न फिटलेले कर्ज..कोर्ट कचे~या....सथिदाराचा मृत्यु.. असेल तर हा शाप आणखिनच भयावह वाटतो

प्रकाश१११ 02/10/2011 - 22:54
येथे परदेशात मी बघतोय सिनियर सिटीझनची घरे ,ईमारती बिल्डीगच्या आवारात १०-१२ खुर्च्यावर ही सकाळ संध्याकाळ बसलेली असतात . वय जवळ जवळ ७५-८० च्या आसपास .शांत बसलेली असतात . फूटपाथवर एखादा म्हातारा छोट्या गाडीवर बसून फिरताना दिसतो. हे सगळे बघून हे सुचून गेले. आपणा सर्वांचे मनापासून आभार .!!
लेखनविषय:
काव्यरस
हळूहळू दिवस संपून जातात तारुण्याचे नि अलगद येतात दिवस वार्धक्याचे जात नाहीत दिवस ठाम थांबून राहतात बंद पडलेल्या घड्याळासारखे ...!!