मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

..उरला पलाश आता

राघव ·

श्रावण मोडक 01/11/2011 - 16:46
चांगली रचना. नियमांनुसार गझल आहे का हे माहिती नाही, नसली तरी फरक पडत नाही मला. काही गोष्टी बोलाव्याशा. पाश तुटणे हे तसे पाहिले तर चांगलेच. कारण मुक्ती असते त्यात. पण इथं पहिल्या द्विपदीतील सूर खंतावणारा वाटतो. मुक्ती अपेक्षीत नाही का तेथे?

राघव 01/11/2011 - 23:11
रचनाच मुळात विषण्ण मनोवस्थेत तयार झालीये. त्यामुळे त्यात जीवनाची चांगली बाजू दाखविण्याचा अजिबात प्रयत्न नाही. शेवटच्या द्विपदीत मूळ व्यथा आणिक स्पष्टपणे मांडण्याचा प्रयत्न केलाय. रचनेतल्या व्यक्तीला जे मिळत नाही त्याची आस अजुनही लागलेलीच आहे. म्हणजे त्याला स्वतःलाच मुक्ती नकोय असा अर्थ निघेल. त्यामुळे मुक्ती साठीचा अर्थ या रचनेत अपेक्षीत नाही. किंबहुना असे म्हणता येईÿल की हवे ते मिळणे शक्य असतांना, स्वतः नको असण्याची निवड करणे यात एक आनंद सामावलेला आहे. जेथे शक्यच नाही तेथे निवड कसली अन् आनंद कसला. :) राघव

दत्ता काळे 01/11/2011 - 18:42
अंधार तेवतांना ठिणगी महाग होती.. डोळ्यांस त्रास होतो दिसता प्रकाश आता... - फार सुंदर कल्पना. "अंधार घालवण्यासाठी ठिणगी शोधत होतो ( तरीही मिळत नव्हती ) अन् आता प्रकाश दिसला तरी त्रास होतो." वा.. व्वा..

श्रावण मोडक 01/11/2011 - 16:46
चांगली रचना. नियमांनुसार गझल आहे का हे माहिती नाही, नसली तरी फरक पडत नाही मला. काही गोष्टी बोलाव्याशा. पाश तुटणे हे तसे पाहिले तर चांगलेच. कारण मुक्ती असते त्यात. पण इथं पहिल्या द्विपदीतील सूर खंतावणारा वाटतो. मुक्ती अपेक्षीत नाही का तेथे?

राघव 01/11/2011 - 23:11
रचनाच मुळात विषण्ण मनोवस्थेत तयार झालीये. त्यामुळे त्यात जीवनाची चांगली बाजू दाखविण्याचा अजिबात प्रयत्न नाही. शेवटच्या द्विपदीत मूळ व्यथा आणिक स्पष्टपणे मांडण्याचा प्रयत्न केलाय. रचनेतल्या व्यक्तीला जे मिळत नाही त्याची आस अजुनही लागलेलीच आहे. म्हणजे त्याला स्वतःलाच मुक्ती नकोय असा अर्थ निघेल. त्यामुळे मुक्ती साठीचा अर्थ या रचनेत अपेक्षीत नाही. किंबहुना असे म्हणता येईÿल की हवे ते मिळणे शक्य असतांना, स्वतः नको असण्याची निवड करणे यात एक आनंद सामावलेला आहे. जेथे शक्यच नाही तेथे निवड कसली अन् आनंद कसला. :) राघव

दत्ता काळे 01/11/2011 - 18:42
अंधार तेवतांना ठिणगी महाग होती.. डोळ्यांस त्रास होतो दिसता प्रकाश आता... - फार सुंदर कल्पना. "अंधार घालवण्यासाठी ठिणगी शोधत होतो ( तरीही मिळत नव्हती ) अन् आता प्रकाश दिसला तरी त्रास होतो." वा.. व्वा..
लेखनविषय:
कविता
गझल
काव्यरस
करुण
सगळीच राख येथे.. दिसतो विनाश आता.. नुसते वळून बघता तुटतात पाश आता.. पाहून कुंपणा त्या.. जाणीव तीव्र होते; घर तेवढे निमाले..उरला पलाश आता.. राखेत जन्मणार्‍या पक्ष्यापरी स्थिती..की.. सर्वस्व जाळुनी मज दिसते अकाश आता? अंधार तेवतांना ठिणगी महाग होती.. डोळ्यांस त्रास होतो दिसता प्रकाश आता... आसुसल्या मनाला.. कूस तेवढी मिळेना.. आसेतलेच आर्त.. होते निराश आता.. (विषण्ण) राघव

कविता

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

रामदास 01/11/2011 - 12:57
माझी कविता थोडी वेगळी आहे .स्तुनामी सारखी न येता सगळे पहारे चुकवून येते. डोळे झाकते . कानात गुणगुणते . क्या करते हो साजना तुम हमसे दूर रहके

गवि 01/11/2011 - 13:14
मिका.. आता ती अन् तिचे नशीब कवितेचे नशीब अत्यंत उत्तम आहे.. काळजी नसावी.. कारण अतिशय दमदार हेल्दी कविता आहे.

रामदास 01/11/2011 - 12:57
माझी कविता थोडी वेगळी आहे .स्तुनामी सारखी न येता सगळे पहारे चुकवून येते. डोळे झाकते . कानात गुणगुणते . क्या करते हो साजना तुम हमसे दूर रहके

गवि 01/11/2011 - 13:14
मिका.. आता ती अन् तिचे नशीब कवितेचे नशीब अत्यंत उत्तम आहे.. काळजी नसावी.. कारण अतिशय दमदार हेल्दी कविता आहे.
लेखनविषय:
कविता
मुक्तक
काव्यरस
करुण
माझ्या आत सतत काहीतरी वाजतंय कोण आहे? सारखी टक टक टक . . . सहन होत नाहीये आता कोण आहे आत? . . . बहुतेक एक कविता अडकली आहे . . गोजीर्‍या शब्दांची, साजीर्‍या उपमांची, खूप काळ लोटला आहे अडकली आहे, तळघरात . . तिने बराच प्रयत्न केला, बाहेर पडण्याचा पण सगळं निष्फळ . . . . . एकदा त्सुनामी सारखी उसळून बाहेर आली . . . बाहेर पडलीय तर छिन्नविछिन्न अन् रक्तबंबाळ . . . डॉक्टर म्हणाले आता ती अन् तिचे नशीब |- मिसळलेला काव्यप्रेमी -| (३१/१०/२०११)

दूर गाव माझा

भास्कर केन्डे ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 28/10/2011 - 09:46
गावाकडे परतण्याची हुरहुर शब्दातून उत्तम व्यक्त झाली आहे. काही इथे तर काही तिथे अशा भावभावनांची गर्दीही झालेली आहे. अजून येऊ द्या. -दिलीप बिरुटे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 28/10/2011 - 09:46
गावाकडे परतण्याची हुरहुर शब्दातून उत्तम व्यक्त झाली आहे. काही इथे तर काही तिथे अशा भावभावनांची गर्दीही झालेली आहे. अजून येऊ द्या. -दिलीप बिरुटे
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
करुण
राहिला दूर गाव माझा मी असा का भरकटलो श्वास इथे अन आत्मा तिकडे खरे, असा मी का जगलो? क्षण क्षणातून जगलो मी का कण कणातून मी वधलो नेत्र इथे अन अश्रू तिकडे खरे, असा मी का रडलो? नव्हता दुश्मन रणही नव्हते दमून पुरता मी हरलो हृदय इथे अन स्पंदन तिकडे अरे असा मी का लढलो? जावे फिरूनी कुशी गावच्या साद गावची घुमत असे उगव भास्करा रात्र ढळू दे प्रभात मंगल पुन्हा दिसे.

पहाटे पहाटे फिरायला ...!!

प्रकाश१११ ·
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
करुण
पहाटे पहाटे फिरायला जाताना मला ह्या पोरी ,बाया दिसतात पाठीवर झोळी नि हातात तारेचा हूक [वारसाहक्काने त्याना मिळाला असतो हा ठेवा ] कचरा कुंडीत काहीतरी शोधीत बसतात ह्या शोधत असतात प्ल्यास्टिकच्या बाटल्या , कसली कसली फेकलेली खोकी विजेची वायर काय नि काय काहीतरी निराळेच मिळाले तर आनंदात असतात मी चालत असतो खरपूस वेगाने वाढलेली चरबी ,पोट संतुलित ठेवण्यास आणि घरी जाऊन मला चहा प्यायचाय हे देखील विसरत नसतो [!!] आणि ह्या माझ्या मागून पुढे जातात भन्नाट वेगाने दुसर्या कचरा कुंडीच्या शोधांत कचरा चिवडित बसतात विस्कटून टाकतात सगळा कचरा रस्त्यावर घाण करून जातात काहीतरी मिळेल ह्या आशेने खूप क

शप्पत तो देखील भिजला होता....!!

प्रकाश१११ ·
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
करुण
निरोप घेता घेता उंच उडणारे विमान बघता बघता ती हलकेच डोळ्यातला थेंब पुसत म्हणाली आभार, परत कधी ..?

माळरान अन् ते दोघे!! -- (भाग १ समाप्त)

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

मिसळलेला काव्यप्रेमी 21/10/2011 - 17:57
या मालिकेतील हा पहीला भाग संपला, दुसर्‍या भागात मालिका सुरु राहणार आहे. कधी ते माहीत नाही, पण लिहीणार आहे. :(

विदेश 21/10/2011 - 19:53
मलाहि समजण्यात गोन्धळ झालेला आहे. म्हणून म्हणत आहे - काव्य-मालिका प्रवेशांच्या पहिल्या भागाचा पहिला अंक आवडला आहे. पुढील मालिका-प्रवेशांच्या दुस-या भागाचा दुसरा अंक येऊ द्या.

मिसळलेला काव्यप्रेमी 21/10/2011 - 17:57
या मालिकेतील हा पहीला भाग संपला, दुसर्‍या भागात मालिका सुरु राहणार आहे. कधी ते माहीत नाही, पण लिहीणार आहे. :(

विदेश 21/10/2011 - 19:53
मलाहि समजण्यात गोन्धळ झालेला आहे. म्हणून म्हणत आहे - काव्य-मालिका प्रवेशांच्या पहिल्या भागाचा पहिला अंक आवडला आहे. पुढील मालिका-प्रवेशांच्या दुस-या भागाचा दुसरा अंक येऊ द्या.
लेखनविषय:
कथा
कविता
मुक्तक
काव्यरस
करुण
3

माळरान अन् ते दोघे!! -- ९

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·
लेखनविषय:
कथा
कविता
प्रेमकाव्य
मुक्तक
काव्यरस
करुण
3

माळरान अन् ते दोघे!! -- ८

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·
लेखनविषय:
कथा
कविता
मुक्तक
काव्यरस
करुण
3

माळरान अन् ते दोघे!! -- ७

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

गवि 16/10/2011 - 10:32
great... >>> बऱ्याच दिवसानंतर, नाही, बहुदा काही दशकानंतर त्या निर्मनुष्य माळरानावर एक वृद्ध लावण्य अवतरले वठलेल्या झाडाजवळ येवून थबकले, त्याच्या पायाशी पडलेल्या वाळक्या पानाखालचे कोवळे फुल उचलून मंद हसले . त्या गोंदवलेल्या अस्फुट अक्षरांवरून तिने आपले सुरकुत्या पडलेले मऊसुत हात फिरवले . वठलेल झाड खोडभरून शहारले . युगांनतरचे हे शहारणे कदाचित, विस्मृतीत गेलेले, पण, फार फार मोहक होते >>> Excellent Mika...

गवि 16/10/2011 - 10:32
great... >>> बऱ्याच दिवसानंतर, नाही, बहुदा काही दशकानंतर त्या निर्मनुष्य माळरानावर एक वृद्ध लावण्य अवतरले वठलेल्या झाडाजवळ येवून थबकले, त्याच्या पायाशी पडलेल्या वाळक्या पानाखालचे कोवळे फुल उचलून मंद हसले . त्या गोंदवलेल्या अस्फुट अक्षरांवरून तिने आपले सुरकुत्या पडलेले मऊसुत हात फिरवले . वठलेल झाड खोडभरून शहारले . युगांनतरचे हे शहारणे कदाचित, विस्मृतीत गेलेले, पण, फार फार मोहक होते >>> Excellent Mika...
लेखनविषय:
कथा
कविता
प्रेमकाव्य
मुक्तक
काव्यरस
करुण
3

रक्तगंध

प्रचेतस ·

पैसा 13/10/2011 - 22:20
भयानक विडंबन आहे! मिसळ छान जमली पण. (स्वगतः हर्षद सक्तीच्या विश्रांतीचा फार छान उपयोग करतो आहे आणखी काही जणाना अशी सक्तीची विश्रांती मिळो ही "भयंकर"सदिच्छा व्यक्त करून मी काढता पाय घेते! ;) !

सूड 13/10/2011 - 23:05
चारोळ्या लिहीता येत नाही म्हणता म्हणता सारा सुका मेवा ( कविता बीभत्स, भय रसाची असली तरी ही उपमा देतोय) पेरल्यागत केलं की !!

किसन शिंदे 14/10/2011 - 08:41
हाहाहा...ठोठोठो... मांजरीचे विडंबन करू नका रे..नायतर ती गंगी येईल तिच्या सगळ्या गँगला घेऊन...मग तुमचाही होईल 'हर्षद बोरकर'. :D :D

स्पा 14/10/2011 - 08:54
बाबो .... वल्ली सेठ.... एकदम कविता वेग्रे.... काय खर नाय .. हर्षद पण पेटलाय :) मस्तच जमली आहे,. एक स्वतंत्र कविता म्हणून सहज खपून जाईल .. भयरसातली कविता पहिल्यांदाच वाचली रे बाबा तुफान ,...

५० फक्त 14/10/2011 - 10:02
वल्लीने केलेल्या कवितेला नमन. एक गद्य अन एक पद्य एकत्र करुन कविता लिहिणं हि सोपि गोष्ट नाहि, आणि यात माझे योगदान फक्त व्याकरणाच्या चुका सुधारण्याएवढेच आहे, @ स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. कसं आहे ' अबी नाल मिलाय ना तो घोडा ढुंढनेको जातेय, क्या बराबर है ना ?

सूड 14/10/2011 - 10:21
>>स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. अगदी !! त्यात स्पाचे डोळे पण हिरवे आहेत. इच्छाधारी मांजर करुया त्याला. :D

प्यारे१ 14/10/2011 - 10:31
इच्छाधारी मांजर करुया त्याला. आहट सारख्या मालिकेतला कुठलाही मांत्रिक >>> आपण कोण करणारे न करणारे सुड्स? कदाचित कोणी हिरवी इच्छाधारी मांजरच स्पावड्याचं मानव रुप घेऊन मिपावर ... आता उरलो प्रतिसादापुरता म्हणत असेल. अत्रुप्त आत्मा आहेच. आता हे पण. मिपाची 'सर्वरशांती' केली पाहिजे. आहट सारख्या मालिकेतला कुठलाही मांत्रिक >>> काय? ;)

सूड 14/10/2011 - 13:55
>>आता उरलो प्रतिसादापुरता म्हणत असेल. रत्नांग्रीची मांजर असेल तर कदाचित आता उरले 'पति'सादापुरती म्हणेल. :D @ ५० फक्त : मांजर काय नि बोका काय लोकं घाबरतील असं काही केल्याशी मतलब. ;)

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 23:07
रत्नांग्रीची मांजर असेल तर कदाचित आता उरले 'पति'सादापुरती म्हणेल. :bigsmile: खपलो....फाट फुट फट्याक....

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 23:15
@ठाकुर्लीचा हिरवट (डोळ्यांचा)बोका. .... या बोक्याला एकाच वेळी बय्राच मांजरींची दुसय्रांना घाबरवावे कसे या विषयावर शिकवणी घेतांना आंम्ही पाहीले आहे... अं..अं..अं.. कुठलं गाव बरं ते परवा गेलो होतो आंम्ही ते?... हां ... चोळगाव चोळगाव म्हणे,,, बरोबर ना हो वल्लीदादा...? ;-)

मी ऋचा 15/10/2011 - 13:05
>>@ स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. तिकडे डेटाथेफ्ट केल्यापासून याला सारखे "बिन्नेस" च्याच कल्पना सुचू राहिल्या की काय?

५० फक्त 15/10/2011 - 17:06
प्रागऐतिहासिव,पारचीन व आधुनिक मराठी साहित्या वि शवाच्या अखंद फिरत राहणा-या ग्रह गोलांच्या अतिलंबित अन परप्रचंलित गतीमुळे दोन दोलायमान प्रबुद्ध विनयशोल परमाणु जेंव्हा एकमेकांना असामाईक प्रत्यजैवसाद्यमजअणु प्रलयमध्यक्षेत्रात आवाजाच्या गतिच्या एक सप्तमांश गतीने इंधन अधिभारित निर्वात पोकळीत भेटतात, तेंव्हा अशी समाज रचनेच्या उत्तुंग अंधश्रद्धेला मुळापासुन हलविणारी एखादी रचना निरमा ण होते, त्याल तुम्हि व्यापार म्हणता. आज आपणसुद्धा एक सशक्त प्रतिदोलायमान अतिमाणु असल्याची शंका आली. . . . . . . . . . सदर प्रतिसाद ज्याला समजेल त्याला माझ्याकडुन एक लिटर अतिशय दुर्मिळ आणि किंमती असे डायहायड्रोजन मोनोऑक्साईड देण्यात येईल.

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 17:53
@सदर प्रतिसाद ज्याला समजेल त्याला माझ्याकडुन एक लिटर अतिशय दुर्मिळ आणि किंमती असे डायहायड्रोजन मोनोऑक्साईड देण्यात येईल. साष् --^-- टांग नमन

चौकटराजा 17/03/2012 - 10:57
अफ्जफ्जकज्फ्क्स्द्ज्र्तितिरेर्त्च्व्क्ष्व्म्क्ष्व्,फ्ग्द्फ्क्ग्रोतेइर्प्तोएतिएओर्त्क्द्फ्ल्ग्क्द्फ्ग्क्द्ग्ल्केओतिरोतेइतोफ्स्द्फ्क्स्ल्फ्क्स्फ्ल वरील लिपी ही रोमन कालीन मौर्य घराण्याची आहे. त्यावर गांधी घराण्याचा प्रभाव दिसत आहे . वा काही शब्द हे किराणा गायकीचे दिसतात. नेपाळी संतकवि जॉग मुब खे यांचाही ही लिपी बनविण्यात यात हात आहे. आपले संतकवि मानदेव ( यांचे मूळ नाव वेगळे होते पण पंजाबात मान आडनावाच्या गायकाशी यांची घन मैत्री झाली व त्याना आपल्या गायक मित्राचे नाव मिळाले ) हे पंजाबातून पुढे पिंडारी मागे तिबेटी गेले त्यावेळी त्यानी व तिबेटी संतकवि जॉग मुब खे यानी मिळून एक वरील लिपीत काव्य केले. आपले इंडी वल्ली यानी लीलया त्याचे डिकोडिंग हपिसच्या वेळात केले. पण मूळ काव्य हे लक्ष्मी प्यारे, हुस्नलाल भगतराम, शंकर जय या शैलीचे असल्याने एकाने टंकायचे दुसर्याने भंकायचे असे ठरले. इति लेखनसीमा.

गणेशा 14/10/2011 - 10:20
विडंबन ते ही करुन भयानक .. प्रत्येक कडव्यात मस्त मजा आणली आहे, वाचताना मजा आली भारी..
जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी धुरकट होती नशीबाच्या पटावरती माझ्या काळी मांजरं खेळत होती.
एकदम भारीच ...
सुरकुतलेली कोरडी कातडी, कुटील चावा, अभद्र काळीमा जळमटलेला काळोख
असले उच्चतम विशेषणे वापरुन तुम्ही खुप्च मजा आणली राव .. अवांतर : ५० फक्य यांच्या गाडीबरोबर आता वल्ली पण म्हंटल्यावर मेजवाणी उत्कॄष्ट होणारच

आत्मशून्य 14/10/2011 - 13:49
गंधाने बुचलेल्या (नेल्पॉलीशच्या)बाटलीवरती तो स्पर्श बोचरा होता सुरकुतल्या कोरड्या कातडीत मात्र रक्तनिर्झर खळाळत होता हलक्याच कुटील चाव्याने तो कुशीवर वळताच त्या पिंगट डोळ्यांच्या मागे देह वेदनेत बुडाला होता तशातच आकाशात रात्रीने सोडला काळिमा अभद्र खोल्यांच्या गल्यांमधुनी अजुनी तो रात्री (नव्या सावजांच्या शोधात)भटकत होता जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी धुरकट होती नशीबाच्या पटावरती त्याच्या Pussycat खेळत होती.

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 13:57
अपल्या प्रतिभेची खोली पाहुन आंम्हास असे वाटुन ह्रायले आहे की,,,आपल्या आत-'म' नावाचं शून्य दडलेलं आहे ... ज्यातुन अशी ख-मंगं निर्मिती होऊ शकते... ;-) अवांतर- 'म' फॉर महात्मा...

आत्मशून्य 15/10/2011 - 22:43
प्रतिभेची खोली ?
प्रतिभा नावाचे कोणीच परीचीत नसल्याने आपण कोणाच्या खोली बद्दल बोलत आहात याबाबत संपूर्ण अंधार आहे.

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 23:25
प्रतिभा नावाचे कोणीच परीचीत नसल्याने.... ह्हे... तुमच्या त्या प्रतिभेला येवढ्या लवकर विसरलात...? का परिचयच झाला नव्हता नीट..? ;-) कोणाच्या खोली बद्दल बोलत आहात याबाबत संपूर्ण अंधार आहे. :-D तुमचा जो अंधार आहे,,,त्याची खोली कीती आहे..? हे मला नीट ठाऊक आहे हो ;-) जाऊ दे अता यापुढे ''तळ'' गाठण्याची माझी विच्छा नाही... ह्ही ह्ही ह्ही

अत्रुप्त आत्मा 16/10/2011 - 07:52
@तुम्हाला बरी ती प्रतिभा माहित आहे ... या प्रति--सादा मुळे आमच्याही प्रतिभेला बहर आला...त्यात एक उषासूक्त अठवलय...जिज्ञासूंनी पहा बर जुळतय का ते? हम को जो ताने देते है,हम खोयें है इन रंगरलियोंम मै। हमने उनको भी छुप छुप के,आते देखा इन गलीयों मै ;-)

सांजसंध्या 17/03/2012 - 09:02
कविता आवडली :) नारायण धारपांच्या कथांवर आधारीत अनोळखी दिशा नावाची एक मालिका स्टार प्रवाह वर सुरू आहे. त्याचं शीर्षकगीत म्हणून एकदम फिट्ट आहे !

धन्या 17/03/2012 - 09:40
नारायण धारपांच्या कथांवर आधारीत अनोळखी दिशा नावाची एक मालिका स्टार प्रवाह वर सुरू आहे. त्याचं शीर्षकगीत म्हणून एकदम फिट्ट आहे !
पण त्या मालिकेला आधीच एक शिर्षकगीत असेल ना?

स्पा 17/03/2012 - 09:25
वल्लीची जुनी कविता वर आणल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद सांज्संध्याजी.. तुम्ही खर्या फ्यान ... -- तृप्त आत्मा (स्पा)

अत्रुप्त आत्मा 17/03/2012 - 09:40
हल्लीचीच जुनाट प्रति-क्रीया वर आणल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद स-पाजी.. तुम्ही खरे छताला लटकलेले फ्यान ... ;-) अत्रुप्त आहे हा-(पहा) :-p स्पा---आत्मा ;-)

पैसा 13/10/2011 - 22:20
भयानक विडंबन आहे! मिसळ छान जमली पण. (स्वगतः हर्षद सक्तीच्या विश्रांतीचा फार छान उपयोग करतो आहे आणखी काही जणाना अशी सक्तीची विश्रांती मिळो ही "भयंकर"सदिच्छा व्यक्त करून मी काढता पाय घेते! ;) !

सूड 13/10/2011 - 23:05
चारोळ्या लिहीता येत नाही म्हणता म्हणता सारा सुका मेवा ( कविता बीभत्स, भय रसाची असली तरी ही उपमा देतोय) पेरल्यागत केलं की !!

किसन शिंदे 14/10/2011 - 08:41
हाहाहा...ठोठोठो... मांजरीचे विडंबन करू नका रे..नायतर ती गंगी येईल तिच्या सगळ्या गँगला घेऊन...मग तुमचाही होईल 'हर्षद बोरकर'. :D :D

स्पा 14/10/2011 - 08:54
बाबो .... वल्ली सेठ.... एकदम कविता वेग्रे.... काय खर नाय .. हर्षद पण पेटलाय :) मस्तच जमली आहे,. एक स्वतंत्र कविता म्हणून सहज खपून जाईल .. भयरसातली कविता पहिल्यांदाच वाचली रे बाबा तुफान ,...

५० फक्त 14/10/2011 - 10:02
वल्लीने केलेल्या कवितेला नमन. एक गद्य अन एक पद्य एकत्र करुन कविता लिहिणं हि सोपि गोष्ट नाहि, आणि यात माझे योगदान फक्त व्याकरणाच्या चुका सुधारण्याएवढेच आहे, @ स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. कसं आहे ' अबी नाल मिलाय ना तो घोडा ढुंढनेको जातेय, क्या बराबर है ना ?

सूड 14/10/2011 - 10:21
>>स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. अगदी !! त्यात स्पाचे डोळे पण हिरवे आहेत. इच्छाधारी मांजर करुया त्याला. :D

प्यारे१ 14/10/2011 - 10:31
इच्छाधारी मांजर करुया त्याला. आहट सारख्या मालिकेतला कुठलाही मांत्रिक >>> आपण कोण करणारे न करणारे सुड्स? कदाचित कोणी हिरवी इच्छाधारी मांजरच स्पावड्याचं मानव रुप घेऊन मिपावर ... आता उरलो प्रतिसादापुरता म्हणत असेल. अत्रुप्त आत्मा आहेच. आता हे पण. मिपाची 'सर्वरशांती' केली पाहिजे. आहट सारख्या मालिकेतला कुठलाही मांत्रिक >>> काय? ;)

सूड 14/10/2011 - 13:55
>>आता उरलो प्रतिसादापुरता म्हणत असेल. रत्नांग्रीची मांजर असेल तर कदाचित आता उरले 'पति'सादापुरती म्हणेल. :D @ ५० फक्त : मांजर काय नि बोका काय लोकं घाबरतील असं काही केल्याशी मतलब. ;)

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 23:07
रत्नांग्रीची मांजर असेल तर कदाचित आता उरले 'पति'सादापुरती म्हणेल. :bigsmile: खपलो....फाट फुट फट्याक....

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 23:15
@ठाकुर्लीचा हिरवट (डोळ्यांचा)बोका. .... या बोक्याला एकाच वेळी बय्राच मांजरींची दुसय्रांना घाबरवावे कसे या विषयावर शिकवणी घेतांना आंम्ही पाहीले आहे... अं..अं..अं.. कुठलं गाव बरं ते परवा गेलो होतो आंम्ही ते?... हां ... चोळगाव चोळगाव म्हणे,,, बरोबर ना हो वल्लीदादा...? ;-)

मी ऋचा 15/10/2011 - 13:05
>>@ स्पा, तु हि कथा मालिका मोठि कर, मग त्याचि टिव्ही सिरियल नायतर फिल्म बनवु, अन हि कविता त्याला टायटल साँग म्हणुन वापरु. तिकडे डेटाथेफ्ट केल्यापासून याला सारखे "बिन्नेस" च्याच कल्पना सुचू राहिल्या की काय?

५० फक्त 15/10/2011 - 17:06
प्रागऐतिहासिव,पारचीन व आधुनिक मराठी साहित्या वि शवाच्या अखंद फिरत राहणा-या ग्रह गोलांच्या अतिलंबित अन परप्रचंलित गतीमुळे दोन दोलायमान प्रबुद्ध विनयशोल परमाणु जेंव्हा एकमेकांना असामाईक प्रत्यजैवसाद्यमजअणु प्रलयमध्यक्षेत्रात आवाजाच्या गतिच्या एक सप्तमांश गतीने इंधन अधिभारित निर्वात पोकळीत भेटतात, तेंव्हा अशी समाज रचनेच्या उत्तुंग अंधश्रद्धेला मुळापासुन हलविणारी एखादी रचना निरमा ण होते, त्याल तुम्हि व्यापार म्हणता. आज आपणसुद्धा एक सशक्त प्रतिदोलायमान अतिमाणु असल्याची शंका आली. . . . . . . . . . सदर प्रतिसाद ज्याला समजेल त्याला माझ्याकडुन एक लिटर अतिशय दुर्मिळ आणि किंमती असे डायहायड्रोजन मोनोऑक्साईड देण्यात येईल.

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 17:53
@सदर प्रतिसाद ज्याला समजेल त्याला माझ्याकडुन एक लिटर अतिशय दुर्मिळ आणि किंमती असे डायहायड्रोजन मोनोऑक्साईड देण्यात येईल. साष् --^-- टांग नमन

चौकटराजा 17/03/2012 - 10:57
अफ्जफ्जकज्फ्क्स्द्ज्र्तितिरेर्त्च्व्क्ष्व्म्क्ष्व्,फ्ग्द्फ्क्ग्रोतेइर्प्तोएतिएओर्त्क्द्फ्ल्ग्क्द्फ्ग्क्द्ग्ल्केओतिरोतेइतोफ्स्द्फ्क्स्ल्फ्क्स्फ्ल वरील लिपी ही रोमन कालीन मौर्य घराण्याची आहे. त्यावर गांधी घराण्याचा प्रभाव दिसत आहे . वा काही शब्द हे किराणा गायकीचे दिसतात. नेपाळी संतकवि जॉग मुब खे यांचाही ही लिपी बनविण्यात यात हात आहे. आपले संतकवि मानदेव ( यांचे मूळ नाव वेगळे होते पण पंजाबात मान आडनावाच्या गायकाशी यांची घन मैत्री झाली व त्याना आपल्या गायक मित्राचे नाव मिळाले ) हे पंजाबातून पुढे पिंडारी मागे तिबेटी गेले त्यावेळी त्यानी व तिबेटी संतकवि जॉग मुब खे यानी मिळून एक वरील लिपीत काव्य केले. आपले इंडी वल्ली यानी लीलया त्याचे डिकोडिंग हपिसच्या वेळात केले. पण मूळ काव्य हे लक्ष्मी प्यारे, हुस्नलाल भगतराम, शंकर जय या शैलीचे असल्याने एकाने टंकायचे दुसर्याने भंकायचे असे ठरले. इति लेखनसीमा.

गणेशा 14/10/2011 - 10:20
विडंबन ते ही करुन भयानक .. प्रत्येक कडव्यात मस्त मजा आणली आहे, वाचताना मजा आली भारी..
जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी धुरकट होती नशीबाच्या पटावरती माझ्या काळी मांजरं खेळत होती.
एकदम भारीच ...
सुरकुतलेली कोरडी कातडी, कुटील चावा, अभद्र काळीमा जळमटलेला काळोख
असले उच्चतम विशेषणे वापरुन तुम्ही खुप्च मजा आणली राव .. अवांतर : ५० फक्य यांच्या गाडीबरोबर आता वल्ली पण म्हंटल्यावर मेजवाणी उत्कॄष्ट होणारच

आत्मशून्य 14/10/2011 - 13:49
गंधाने बुचलेल्या (नेल्पॉलीशच्या)बाटलीवरती तो स्पर्श बोचरा होता सुरकुतल्या कोरड्या कातडीत मात्र रक्तनिर्झर खळाळत होता हलक्याच कुटील चाव्याने तो कुशीवर वळताच त्या पिंगट डोळ्यांच्या मागे देह वेदनेत बुडाला होता तशातच आकाशात रात्रीने सोडला काळिमा अभद्र खोल्यांच्या गल्यांमधुनी अजुनी तो रात्री (नव्या सावजांच्या शोधात)भटकत होता जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी धुरकट होती नशीबाच्या पटावरती त्याच्या Pussycat खेळत होती.

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 13:57
अपल्या प्रतिभेची खोली पाहुन आंम्हास असे वाटुन ह्रायले आहे की,,,आपल्या आत-'म' नावाचं शून्य दडलेलं आहे ... ज्यातुन अशी ख-मंगं निर्मिती होऊ शकते... ;-) अवांतर- 'म' फॉर महात्मा...

आत्मशून्य 15/10/2011 - 22:43
प्रतिभेची खोली ?
प्रतिभा नावाचे कोणीच परीचीत नसल्याने आपण कोणाच्या खोली बद्दल बोलत आहात याबाबत संपूर्ण अंधार आहे.

अत्रुप्त आत्मा 15/10/2011 - 23:25
प्रतिभा नावाचे कोणीच परीचीत नसल्याने.... ह्हे... तुमच्या त्या प्रतिभेला येवढ्या लवकर विसरलात...? का परिचयच झाला नव्हता नीट..? ;-) कोणाच्या खोली बद्दल बोलत आहात याबाबत संपूर्ण अंधार आहे. :-D तुमचा जो अंधार आहे,,,त्याची खोली कीती आहे..? हे मला नीट ठाऊक आहे हो ;-) जाऊ दे अता यापुढे ''तळ'' गाठण्याची माझी विच्छा नाही... ह्ही ह्ही ह्ही

अत्रुप्त आत्मा 16/10/2011 - 07:52
@तुम्हाला बरी ती प्रतिभा माहित आहे ... या प्रति--सादा मुळे आमच्याही प्रतिभेला बहर आला...त्यात एक उषासूक्त अठवलय...जिज्ञासूंनी पहा बर जुळतय का ते? हम को जो ताने देते है,हम खोयें है इन रंगरलियोंम मै। हमने उनको भी छुप छुप के,आते देखा इन गलीयों मै ;-)

सांजसंध्या 17/03/2012 - 09:02
कविता आवडली :) नारायण धारपांच्या कथांवर आधारीत अनोळखी दिशा नावाची एक मालिका स्टार प्रवाह वर सुरू आहे. त्याचं शीर्षकगीत म्हणून एकदम फिट्ट आहे !

धन्या 17/03/2012 - 09:40
नारायण धारपांच्या कथांवर आधारीत अनोळखी दिशा नावाची एक मालिका स्टार प्रवाह वर सुरू आहे. त्याचं शीर्षकगीत म्हणून एकदम फिट्ट आहे !
पण त्या मालिकेला आधीच एक शिर्षकगीत असेल ना?

स्पा 17/03/2012 - 09:25
वल्लीची जुनी कविता वर आणल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद सांज्संध्याजी.. तुम्ही खर्या फ्यान ... -- तृप्त आत्मा (स्पा)

अत्रुप्त आत्मा 17/03/2012 - 09:40
हल्लीचीच जुनाट प्रति-क्रीया वर आणल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद स-पाजी.. तुम्ही खरे छताला लटकलेले फ्यान ... ;-) अत्रुप्त आहे हा-(पहा) :-p स्पा---आत्मा ;-)
लेखनविषय:
कविता
विडंबन
काव्यरस
भयानक
करुण
अद्भुतरस
आमचा हा विडंबनाचा चुकार टुकार प्रयत्न प्रेरणा -स्पा यांची ग्रहण ही कथा आणि गणेशा यांची स्पर्शगंध ही कविता. हे विडंबन रचण्यात ५०फक्त यांचे मोठे योगदान आहे, त्यांचे खास आभार. रक्तगंधाने बुजलेल्या वाटेवरती तो स्पर्श बोचरा होता सुरकुतल्या कोरड्या कातडीत मात्र रक्तनिर्झर खळाळत होता हलक्याच कुटील चाव्याने तो कुशीवर वळताच त्या हिरव्या डोळ्यांच्या मागे देह वेदनेत बुडाला होता तशातच आकाशात रात्रीने सोडला काळिमा अभद्र कौलारु खोल्यांमधुनी अजुनी तो रात्री भटकत होता जळमटलेल्या काळोख्या रात्री एक चांदणी ध
Subscribe to करुण
© 2026 मिसळपाव