मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

(स्वप्ना, जागृती, सीमा)

प्रसाद गोडबोले ·

तिघिंच्या आठवणीने काळजात कळ गेली ते स्वसंपादन काय असेल याचा साधारण अंदाज आला, तरी सुध्दा एक उत्सुकता म्हणून..... शक्य असेल तर व्यनि करा. पैजारबुवा,

राघव 20/12/2021 - 17:01
धन्य आहात!! स्वसंपादनाची कल्पनाही भारी!! हा हा हा..

साहित्यिकाने नापास केलेली दवणीय लेखनकामाठी आपल्या अतुलनीय स्वयंसंपादित नवनिर्मितीची प्रेरणा ठरू शकते याचे सानंद आश्चर्य वाटले.

तिघिंच्या आठवणीने काळजात कळ गेली ते स्वसंपादन काय असेल याचा साधारण अंदाज आला, तरी सुध्दा एक उत्सुकता म्हणून..... शक्य असेल तर व्यनि करा. पैजारबुवा,

राघव 20/12/2021 - 17:01
धन्य आहात!! स्वसंपादनाची कल्पनाही भारी!! हा हा हा..

साहित्यिकाने नापास केलेली दवणीय लेखनकामाठी आपल्या अतुलनीय स्वयंसंपादित नवनिर्मितीची प्रेरणा ठरू शकते याचे सानंद आश्चर्य वाटले.
स्वप्ना, जागृती, सीमा आल्या तिघीही घरी कुणास घेवु कवेत अन कुणास ठेऊ दुरी? सीमेसोबत जरा लोळलो कामज्वराच्या धगीं पोळलो स्वप्ना, जागुस शेजेघेऊनी षड्-मोहघटांसवे खेळलो (स्वसंपादित) (अतिशृंगारिक कडवी स्वसंपादित) (स्वसंपादित) आवेगाचे वेग अनावर असे गळुनी पडताना एकांमेकीं विरुनी जाऊ द्वैत आपुले विस्मरताना - शृंगार्_रात्रीं

(मेरा कुछ सामान... (भावा...(बघ)..अनुवाद.))

ज्ञानोबाचे पैजार ·

योगी९०० 11/11/2021 - 16:06
ह ह पु वा....!! बर्‍याच दिवसांनी एक चांगले विडंबन वाचायला मिळाले

Bhakti 11/11/2021 - 17:00
वाह नेव्हर एव्हर इमाजिनड ,हे गाणं मराठीत असे होईल. पुढे forward करायची खुमखुमी आली आहे ;) धन्यवाद

फाॅरवर्ड केला आहे. (: ते मराठीचेही जाणकार आहेत). (((माऊलींनी अटकपूर्व जामीन घेण्याची व्यवस्था करावी:):):) सगळे कंस पूर्ण केलेले आहेत उगाच मोजत बसू नका.

चित्रगुप्त 12/11/2021 - 01:56
साष्टांग दंडवत स्वीकारावा, पैजारबुवा. आधी तुमचे इडंबन, मग मूळ कविता वाचायची, हा पायंडा केवळ तुमच्या इडंबनांमुळेच पडलेला आहे.
एकशे सोळा माडीचे बील...
यातली 'माडी' ही 'ढोसायची' का 'चढायची' तेवढे बरीक सांगावे. कोटि कोटि प्रणिपात.

टर्मीनेटर 14/12/2021 - 15:55
आज पर्यंत भलताच (श्रुंगारीक) अर्थ काढुन हे गाणे ऐकायचो. पद्य / काव्य / कविता वगैरे प्रकार हे त्यातला गर्भित अर्थ डीकोड करून समज़ुन घेण्याची माझी बौद्विक कुवत नसल्याने मी त्यांच्या वाटेला जात नाही. पण गुलजार साहेबांच्या रचना पद्या पेक्षा गद्याकडे झुकणाऱ्या असतात त्यामुळे त्यांचे अर्थ समजतात असा माझा (गैर)समज होता तो ही आज दुर झाला. साला आजचे वृश्चिक राशीचे भविष्य वाचायला पाहीजे त्यात जर “जुने गैरसमज दुर होतील” असे कोणी लिहिलेले आढळल्यास आज एकाच दिवशी तुम्ही माझे तब्बल दोन गैरसमज दुर केल्याने कदाचित मी ज्योतिष शास्त्रावर (आत्तापर्यंत नाही) पण विश्वास ठेवायलाही तयार होईन. माऊली ह्या रचनेचा खरा भावार्थ सांगीतल्याबद्दल तुमचा आजन्म ऋणी राहीन आणि यापुढे गुलजारच्याही नादाला कधी लागणार नाही अशी प्रतिज्ञा करून माझे दोन शब्द संपवतो! विठ्ठल विठ्ठल 🙏

शशिकांत ओक 17/12/2021 - 16:46
असं म्हणतात की गुलजार यांच्या ह्या ओळी आर डींना वाचायला दिल्यावर कागद फेकून दिला. म्हणाले उद्या तू पेपर मधली शब्दाची कात्रणं कापून आणून देशील. मला नाही असल्या काही तरी शब्दावर गाणं रचायचं... जाऊ दे ना, तू चाल लावून बघ मी म्हणून पाहते. मग ते गाणं झालं...!

योगी९०० 11/11/2021 - 16:06
ह ह पु वा....!! बर्‍याच दिवसांनी एक चांगले विडंबन वाचायला मिळाले

Bhakti 11/11/2021 - 17:00
वाह नेव्हर एव्हर इमाजिनड ,हे गाणं मराठीत असे होईल. पुढे forward करायची खुमखुमी आली आहे ;) धन्यवाद

फाॅरवर्ड केला आहे. (: ते मराठीचेही जाणकार आहेत). (((माऊलींनी अटकपूर्व जामीन घेण्याची व्यवस्था करावी:):):) सगळे कंस पूर्ण केलेले आहेत उगाच मोजत बसू नका.

चित्रगुप्त 12/11/2021 - 01:56
साष्टांग दंडवत स्वीकारावा, पैजारबुवा. आधी तुमचे इडंबन, मग मूळ कविता वाचायची, हा पायंडा केवळ तुमच्या इडंबनांमुळेच पडलेला आहे.
एकशे सोळा माडीचे बील...
यातली 'माडी' ही 'ढोसायची' का 'चढायची' तेवढे बरीक सांगावे. कोटि कोटि प्रणिपात.

टर्मीनेटर 14/12/2021 - 15:55
आज पर्यंत भलताच (श्रुंगारीक) अर्थ काढुन हे गाणे ऐकायचो. पद्य / काव्य / कविता वगैरे प्रकार हे त्यातला गर्भित अर्थ डीकोड करून समज़ुन घेण्याची माझी बौद्विक कुवत नसल्याने मी त्यांच्या वाटेला जात नाही. पण गुलजार साहेबांच्या रचना पद्या पेक्षा गद्याकडे झुकणाऱ्या असतात त्यामुळे त्यांचे अर्थ समजतात असा माझा (गैर)समज होता तो ही आज दुर झाला. साला आजचे वृश्चिक राशीचे भविष्य वाचायला पाहीजे त्यात जर “जुने गैरसमज दुर होतील” असे कोणी लिहिलेले आढळल्यास आज एकाच दिवशी तुम्ही माझे तब्बल दोन गैरसमज दुर केल्याने कदाचित मी ज्योतिष शास्त्रावर (आत्तापर्यंत नाही) पण विश्वास ठेवायलाही तयार होईन. माऊली ह्या रचनेचा खरा भावार्थ सांगीतल्याबद्दल तुमचा आजन्म ऋणी राहीन आणि यापुढे गुलजारच्याही नादाला कधी लागणार नाही अशी प्रतिज्ञा करून माझे दोन शब्द संपवतो! विठ्ठल विठ्ठल 🙏

शशिकांत ओक 17/12/2021 - 16:46
असं म्हणतात की गुलजार यांच्या ह्या ओळी आर डींना वाचायला दिल्यावर कागद फेकून दिला. म्हणाले उद्या तू पेपर मधली शब्दाची कात्रणं कापून आणून देशील. मला नाही असल्या काही तरी शब्दावर गाणं रचायचं... जाऊ दे ना, तू चाल लावून बघ मी म्हणून पाहते. मग ते गाणं झालं...!
सगळे कंस पूर्ण केलेले आहेत उगाच मोजत बसू नका... पेरणा, प्राची ताईची ही कविता http://www.misalpav.com/node/49553 प्राचीताईने केलेला भावानुवाद करायचा प्रयत्न चांगला होता, पण तिला बिचारीला त्या गाण्याचा खरा अर्थ समजलाच नाही ( हा उगाच खोटे कशाला बोलायचे?) स्पष्ट बोललो म्हणून रागावू नको बरका प्राचीताई, पण माझ्या फार अपेक्षा होत्या तुझ्या या भावानुवादा कडून. माझ्या आता पर्यंतच्या अनुभवावरुन सांगतो हे गाणे असे भारी आहे की दुसऱ्या कोणाlला खरा अर्थ लक्षात येण्याची शक्यताच नाही.

(हलगी)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

मदनबाण 05/11/2021 - 17:44
आधी वाचताना आहाहा... आहाहा... आहाहा, नंतर आरारा... :)))

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सीख नहीं पा रहा हूँ मीठे झूठ बोलने का हुनर,कड़वे सच से हमसे न जाने कितने लोग रूठ गये।

मदनबाण 05/11/2021 - 17:44
आधी वाचताना आहाहा... आहाहा... आहाहा, नंतर आरारा... :)))

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- सीख नहीं पा रहा हूँ मीठे झूठ बोलने का हुनर,कड़वे सच से हमसे न जाने कितने लोग रूठ गये।
पेरणा किरणकुमार यांची बासरी तर आमची हलगी

हलगी

.. शाम वर्ण तो शोभत होता, सुडौल काये वरी ठुकमत ठुमकत समोर आली, सुंदर ती नारी वस्त्र राजसी, पदर भरजरी, गळ्या मधे साज पुढे चालता पैंजण करती, छुमछुम आवाज प्रथम दर्शने नार देखणी, नजरेत भरली त:क्षणी मी तिला मनोमन, होती की वरली मोहक पुष्पे खोवून होता,अंबाडा सजला मोह अनामिक कसा सुटावा?

(मल-आशय !)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

प्रचेतस 10/06/2021 - 09:04
अरारारारारारारा =)) कहर आहे. मूळ प्रेरणा असलेल्या कवितेच्या कवीचा ह्या प्रांतात असलेला लौकिक लक्षात घेता असे काही विडंबन येईल असे वाटलेच होते.

In reply to by वामन देशमुख

गॉडजिला 18/06/2021 - 18:10
मलाशयाचा चंद्र शोधण्यातच जिंदगी बरबाद झाली!
वारल्या गेल्या आहे

सोत्रि 10/06/2021 - 16:30
जबरदस्त! =))=))=))=))=))=))=))=))=))=))=)) - (पैजारबुवांचा पंखा झालेला) सोकाजी

गॉडजिला 10/06/2021 - 16:46
मल्मली तारुण्य माझे तू पहाटे पांघरावे ! मोकळ्या केसात माझ्या तू जीवाला गुंतवावे ! लागुनी थंडी गुलाबी शिर्शिरी यावी अशी, की राजसा, माझ्यात तू अन्‌ मी तुझ्यामाजी भिनावे ! तापल्या माझ्या तनूची तार झंकारून जावी रेशमी संगीत स्पर्शाचे पुन्हा तू पेटवावे ! रे ! तुला बाहूत माझ्या रूपगंधा जाग यावी मी तुला जागे करावे ! तू मला बिलगून जावे !

In reply to by गॉडजिला

चौथा कोनाडा 30/06/2021 - 12:26
देही वणवा पिसाटला चंद्राने टाकलिया ठिणगी अंगाची अंगाशी सलगी वेडापिसा वारा कसा बेभान होऊन फिरला देही वणवा पिसाटला चांदण उरात रात ही भरात सोडून मोकळे केस धोक्याच ठिकाण आलया तुफान मोडून लाजेची वेस भरतीची वेळ…मांडून खेळ चांदवा उधाणला चंद्राच्या सिल्वरचे हातात बिलवर तार्‍याच्या डायमंडचा झुमका सॅण्डलच्या कडीगत कमरेला चैन करी बेचैन मादकसा ठुमका गोर्‍या या गाली देतो माज थोडी लाली माझी व्हीनसच्या शाईनची काया आणली तुझ्यापाशी कंप्लीट ही गॅलक्सी टाइम नको दवडू वाया वागू नको फ्लॉप घेऊ चंद्रावर स्टॉप अधांतरी जीव शिणला

खिलजि 23/06/2021 - 12:37
पैंबू काका ... फोटूपण टाका ह्ही ह्ही ह्ही चारपाच जण फोटू बघून असेच बारीक होऊन जातील बारीक काय मी तर म्हंतो जेवायचे सोडून देतील

प्रचेतस 10/06/2021 - 09:04
अरारारारारारारा =)) कहर आहे. मूळ प्रेरणा असलेल्या कवितेच्या कवीचा ह्या प्रांतात असलेला लौकिक लक्षात घेता असे काही विडंबन येईल असे वाटलेच होते.

In reply to by वामन देशमुख

गॉडजिला 18/06/2021 - 18:10
मलाशयाचा चंद्र शोधण्यातच जिंदगी बरबाद झाली!
वारल्या गेल्या आहे

सोत्रि 10/06/2021 - 16:30
जबरदस्त! =))=))=))=))=))=))=))=))=))=))=)) - (पैजारबुवांचा पंखा झालेला) सोकाजी

गॉडजिला 10/06/2021 - 16:46
मल्मली तारुण्य माझे तू पहाटे पांघरावे ! मोकळ्या केसात माझ्या तू जीवाला गुंतवावे ! लागुनी थंडी गुलाबी शिर्शिरी यावी अशी, की राजसा, माझ्यात तू अन्‌ मी तुझ्यामाजी भिनावे ! तापल्या माझ्या तनूची तार झंकारून जावी रेशमी संगीत स्पर्शाचे पुन्हा तू पेटवावे ! रे ! तुला बाहूत माझ्या रूपगंधा जाग यावी मी तुला जागे करावे ! तू मला बिलगून जावे !

In reply to by गॉडजिला

चौथा कोनाडा 30/06/2021 - 12:26
देही वणवा पिसाटला चंद्राने टाकलिया ठिणगी अंगाची अंगाशी सलगी वेडापिसा वारा कसा बेभान होऊन फिरला देही वणवा पिसाटला चांदण उरात रात ही भरात सोडून मोकळे केस धोक्याच ठिकाण आलया तुफान मोडून लाजेची वेस भरतीची वेळ…मांडून खेळ चांदवा उधाणला चंद्राच्या सिल्वरचे हातात बिलवर तार्‍याच्या डायमंडचा झुमका सॅण्डलच्या कडीगत कमरेला चैन करी बेचैन मादकसा ठुमका गोर्‍या या गाली देतो माज थोडी लाली माझी व्हीनसच्या शाईनची काया आणली तुझ्यापाशी कंप्लीट ही गॅलक्सी टाइम नको दवडू वाया वागू नको फ्लॉप घेऊ चंद्रावर स्टॉप अधांतरी जीव शिणला

खिलजि 23/06/2021 - 12:37
पैंबू काका ... फोटूपण टाका ह्ही ह्ही ह्ही चारपाच जण फोटू बघून असेच बारीक होऊन जातील बारीक काय मी तर म्हंतो जेवायचे सोडून देतील
आमच्या गुर्जींची क्वीता वाचून आमच्याही मलात तरंग उठले

(मल-आशय !)

मलाशयाच्या उदरामध्ये, गूढ कहाणि वसते आहे. नाकात तुमच्या काही का ही?, का म्हणता आत दरवळते आहे. खोल तळाशी मोठा पापलेट, वा अथवा चिकन चा तुकडा. मलसारक हे चूर्ण त्यावरी, का? एरंडेल हा - जुनाच झगडा! असे मलाशय अशी ठिकाणे, गूढ मनाचे रूपक असती. केवळ चित्र तसे पाहता, नाक दाबूनी दूर धावती. अर्थ तसा सहजी अन् सोपा, कोडे सगळे सांगून जातो. सोसू कळ थोडी म्हणता, अवचित प्रोग्राम होऊन जातो.

(फोटू टाकण्याचा मोह आवरला आहे हे कृप्या लक्षात घ्यावे)

पैजारबुवा,

# तुम्ही(च) म्हणालात

सुरिया ·
पेर्णा मित्रों...... तुम्ही म्हणालात, लॉकडाऊन मुळीसुध्दा आवडत नाही. व्हायरस फिरतोय सगळीकडे, घरी निवांत बसवत नाही. ऐकून इकडे माझ्या समोर काळे फंगस दिसू लागले प्रवचणार होतोच नॅशनली पण व्हीसीवर भागवून दिले. लॉकडाऊन म्हणजे शहाणपणा, माझ्या वस्तादीत तुझी कुस्ती लॉकडाऊन म्हणजे सिरमची लस, अर्धी महाग अर्धी सस्ती लॉकडाऊन म्हणजे तत्वज्ञ मी, थोडा गुरु थोडा टागोर, लॉकडाऊन म्हणजे अठरा तासाची लावत बसतो रोज लगोर. पण तुमच्यासारखं असं कुणी माझ्यावरती रुसतं का? इतकी माया करुनही नशीब ममतावरच हसतं का? तेव्हापासून रागावून मी एकही करार केला नाही वाटलं होतं इथेच बन

(आतल्या आत)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

(वळण)

माहितगार ·

In reply to by रंगीला रतन

माहितगार 30/04/2021 - 17:19
:) (प्रेर्ना/विडंबन पंकज उधासच्या गजलेचे नाही दुसर्‍या समकालीन मिपा काव्याचे होते.) मला वाटते कवितेचा नुसता पण बर्‍यापैकी अर्थ लागत असावा. बाकी माझे काव्य शोधून शोधून वाचणे मनावर घेतलेत आहे असे दिसते. (मी सुद्धा काही वेळा इतर मिपाकरांचे जुने काव्य असेच शोधून शोधून वाचतो) त्यासाठी अनेक आभार.

In reply to by रंगीला रतन

माहितगार 30/04/2021 - 17:19
:) (प्रेर्ना/विडंबन पंकज उधासच्या गजलेचे नाही दुसर्‍या समकालीन मिपा काव्याचे होते.) मला वाटते कवितेचा नुसता पण बर्‍यापैकी अर्थ लागत असावा. बाकी माझे काव्य शोधून शोधून वाचणे मनावर घेतलेत आहे असे दिसते. (मी सुद्धा काही वेळा इतर मिपाकरांचे जुने काव्य असेच शोधून शोधून वाचतो) त्यासाठी अनेक आभार.
(विडंबनच आहे, ह. घ्या. हे.वे.सा.न.ल.) . . . . महापुरुष आणि तीर्थस्थाने बाप आणि आई डोळ्या समोर आली नसतील तर नसू देत तसेही त्यांना तू मागच्याच कोणत्यातरी वळणावर नाकारले होतेस * देव नाकारले म्हणजे उघड दारचे तुणतुणे सुटतेच असे नाही तेव्हाच मग का सखीच्या आणाभाकांची आठवण येते? पण गुलमोहरावरची चिमणी पोपटासोबत उडून गेल्या नंतर शहरी दिव्व्याखाली ज्या टिटवीशी आणाभाका केल्यास तिच्या आवाजाने देह चिरुन गेला तरी आठवणीतल्या चिमणीच्या गावाकडे कंगाल भूकेला धावतोस? भूकेला आवर जरासा! चिमणी पोपटा सोबत मागेच उडून गेली परतण्याची शक्यता नाहीए ती माहित असताना देखिल?

राधाकृष्ण प्रणय प्रितीचे गीत

माहितगार ·

In reply to by प्राची अश्विनी

माहितगार 04/03/2020 - 12:52
__/\__ प्रेर्ना स्थान आपलेच काव्य, तेव्हा प्रेर्नास्रोतातूनच मिळणार्‍या पावतीचे मोठे मुल्य असते, त्यासाठी अनेक आभार

In reply to by प्राची अश्विनी

माहितगार 04/03/2020 - 12:52
__/\__ प्रेर्ना स्थान आपलेच काव्य, तेव्हा प्रेर्नास्रोतातूनच मिळणार्‍या पावतीचे मोठे मुल्य असते, त्यासाठी अनेक आभार
कामाने कृष्णाची तपस्या भंग करण्यासाठी राधेस पाठवले पण कृष्णाच्या तपस्येच्या अनुभूतीने राधाच तपस्वी झाली सोडवण्यास गेलेला कामही तपस्वी होऊन कृष्णराधेच्या प्रणय तपस्येस शरण गेला राधाकृष्ण प्रणय प्रितीचे गीत गाऊ लागला

(दुपारी)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

मायमराठी 18/09/2019 - 15:00
थाई भाषेत ५ या संख्येला 'हा' असे म्हणतात. विडंबन वाचून ५५५५५५५ झाले :)).

Yogesh Sawant 19/09/2019 - 15:12
मूळ पाककृती पेक्षाही हि बदललेली पाककृती भन्नाट झालीये

मायमराठी 18/09/2019 - 15:00
थाई भाषेत ५ या संख्येला 'हा' असे म्हणतात. विडंबन वाचून ५५५५५५५ झाले :)).

Yogesh Sawant 19/09/2019 - 15:12
मूळ पाककृती पेक्षाही हि बदललेली पाककृती भन्नाट झालीये
पेरणा अर्थात चाल :- बीज अंकूरे अंकूरे (जिथे चालीत निमुट पणे बसणार नाही तिकडे दडपून कोंबा) ही चाल जमली नाही तर "डोळे कशा साठी"च्या चालीत बसवा, तेही नाही जमले तर "शुरा मी वंदीले" ते ही नाही जमले तर "आज ब्लु है पानी पानी" ते ही नाही जमले तर "अरुणी किरणी धरणी गगन झलके" आणि ते ही नाही जमले तर नुसती वाचा.

(धागा काढण्याची तल्लफ)

नाखु ·

खिलजि 04/05/2019 - 15:24
धाग्यांचे जिथेतिथे मळे फुलवायचेय मला लवकरच कोटीवीर व्हायचेय दिवसाला दळायचेय दहा किलो कमीतकमी ओळखलं नाहीत मला , मी येक नंबर स्वामी किती लिहू आणि काय लिहू नकोनकोसे होते प्रतिसाद आले रे आले कि अजून स्फुरण चढते वाचकांना काय वाटते याचे मला काय त्याचे मी तर धागे काढत जाणार जरी असले कन्टेन्टचे लोचे गोंगाट, गदारोळ माजतो या मंचावर धागा येता माझा ओळखाल का कुणी खरे मला ? शोधून दाखवा आंजावर

झेन 05/05/2019 - 16:34
आता थांबणे नाही, नुसते धागे काढून होणाऱ्या टींगलटवाळी ला मराठी माणूस घाबरणार नाही, आता कवितेचा मळाही फुलवावा लागणार हे तो स्वामिंची १ नंबर ईच्छा

घाबरु नका स्वामि ! मी तुमच्या पाठीशी आहेच. मराठी माणसाचे हीत न बगवनारे असल्या दुत्त दुत्त नाखुचाचांकडे तुम्हि लक्ष देउ नका. तुमची धाग्यांची कुरपा अखंडित राहु देत. आणखी असेच धागे निगावेत हि तो स्वामींची, चुकले श्रींची ईच्छा. ;-)

In reply to by दुर्गविहारी

नाखु 05/05/2019 - 17:40
खैर समज होतोय,हे पुष्प स्वामीचरणी समर्पित केले आहे,तुम्ही आणंदावर वीरझण टाकले नाही आणि सांभासिकी दिली तर अजून मोठा पुच्छगुच्छ स्वामींना अर्पण करीन. शुद्धलेखन आणि वाक्यरचना फाट्यावर मारणे हेच मराठी माणसाचे आद्यकर्तव्य हीच स्वामिशिकरण स्वामिशिकवण अज्ञ बालक नाखु

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

टर्मीनेटर 06/05/2019 - 10:36
कविता वाचनात फारसे स्वारस्य नसलेल्या माझ्या सारख्या वाचकांच्या मनात कवितेबद्दल रुची निर्माण करण्याचे सामर्थ्य आहे तुमच्या लेखणीत. मजा आली वाचायला!

वकील साहेब 06/05/2019 - 13:06
नाखू आणि खिलजी दोघांच्याही कविता एकच नंबर. मजा आली वाचतांना. तुमच्या कवितेचे प्रेरणास्त्रोतांनी यातून काही अर्थबोध घेतला तर कवितेचे व्रत सुफळ संपूर्ण झाले म्हणायचे.

खिलजि 04/05/2019 - 15:24
धाग्यांचे जिथेतिथे मळे फुलवायचेय मला लवकरच कोटीवीर व्हायचेय दिवसाला दळायचेय दहा किलो कमीतकमी ओळखलं नाहीत मला , मी येक नंबर स्वामी किती लिहू आणि काय लिहू नकोनकोसे होते प्रतिसाद आले रे आले कि अजून स्फुरण चढते वाचकांना काय वाटते याचे मला काय त्याचे मी तर धागे काढत जाणार जरी असले कन्टेन्टचे लोचे गोंगाट, गदारोळ माजतो या मंचावर धागा येता माझा ओळखाल का कुणी खरे मला ? शोधून दाखवा आंजावर

झेन 05/05/2019 - 16:34
आता थांबणे नाही, नुसते धागे काढून होणाऱ्या टींगलटवाळी ला मराठी माणूस घाबरणार नाही, आता कवितेचा मळाही फुलवावा लागणार हे तो स्वामिंची १ नंबर ईच्छा

घाबरु नका स्वामि ! मी तुमच्या पाठीशी आहेच. मराठी माणसाचे हीत न बगवनारे असल्या दुत्त दुत्त नाखुचाचांकडे तुम्हि लक्ष देउ नका. तुमची धाग्यांची कुरपा अखंडित राहु देत. आणखी असेच धागे निगावेत हि तो स्वामींची, चुकले श्रींची ईच्छा. ;-)

In reply to by दुर्गविहारी

नाखु 05/05/2019 - 17:40
खैर समज होतोय,हे पुष्प स्वामीचरणी समर्पित केले आहे,तुम्ही आणंदावर वीरझण टाकले नाही आणि सांभासिकी दिली तर अजून मोठा पुच्छगुच्छ स्वामींना अर्पण करीन. शुद्धलेखन आणि वाक्यरचना फाट्यावर मारणे हेच मराठी माणसाचे आद्यकर्तव्य हीच स्वामिशिकरण स्वामिशिकवण अज्ञ बालक नाखु

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

टर्मीनेटर 06/05/2019 - 10:36
कविता वाचनात फारसे स्वारस्य नसलेल्या माझ्या सारख्या वाचकांच्या मनात कवितेबद्दल रुची निर्माण करण्याचे सामर्थ्य आहे तुमच्या लेखणीत. मजा आली वाचायला!

वकील साहेब 06/05/2019 - 13:06
नाखू आणि खिलजी दोघांच्याही कविता एकच नंबर. मजा आली वाचतांना. तुमच्या कवितेचे प्रेरणास्त्रोतांनी यातून काही अर्थबोध घेतला तर कवितेचे व्रत सुफळ संपूर्ण झाले म्हणायचे.
स्वामी चरणी समर्पित ... डोक्यातील उजेड कमीकमी होऊ लागला वाचण्यातील साधेपणा संपू लागला तेव्हा मी धागा काढण्याचा विचार करू लागतोच.... तर्कशुद्धीला ठेंगा, वायफळांचा मळा आशयाची पातळी इतकी खोल इतकी खोल.... कि आतला हेतूच दिसेनासा झाला ! धागा काढल्यावर चर्चा होईलच हे मी तरी कशाच्या आधारावर ठरवले? डोक्यातील उजेड संपताना, संपू द्यावा उगाचच हसे होताना, होउ द्यावे मुळातच धागा बदबदा काढू नये वाचकांना कष्ट देऊ नयेत ..... इतकेच काय स्वधाग्याचीही वाट लावू नये आता, डोक्यातील जळमटांना तसेच ठेउ नये जाउ पाहणाऱ्या शब्दकचर्याला थोपून ठेवू नये..... धागा काढण्याची तल्लफ मात्र.....?? तल्लफ काही माझ्या आधी