मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

नाडलेल्या लोकांची कहाणी .............

माम्लेदारचा पन्खा ·

आदिजोशी 30/04/2016 - 22:53
मल्ल्या निदान युके मधे आहे हे माहिती तरी आहे, इथे तर ठावठिकाण्याचीही बोंब. पुलंनी लिहील्यावर जसं आपल्याच मनातलं लिहिले असं लोकांना वाटायचं, तसंच ही कविता वाचून शे दोनशे मिपाकरांना वाटेल ह्यात शंका नाही. असो. रात गई बात गई असं म्हणुन पुढे जायचं. किसका मिला है जो तेरा मिलेगा.

मुक्त विहारि 30/04/2016 - 23:51
खरी मदत मागायला कोणी येई दारामध्ये त्याच्यासाठी जाईल का हात खिश्यामध्ये ? ========================================= अजिबात जात नाही... दूधाने तोंड पोळले की मांजर पण सुधारते..... असो, == ===

आदिजोशी 30/04/2016 - 22:53
मल्ल्या निदान युके मधे आहे हे माहिती तरी आहे, इथे तर ठावठिकाण्याचीही बोंब. पुलंनी लिहील्यावर जसं आपल्याच मनातलं लिहिले असं लोकांना वाटायचं, तसंच ही कविता वाचून शे दोनशे मिपाकरांना वाटेल ह्यात शंका नाही. असो. रात गई बात गई असं म्हणुन पुढे जायचं. किसका मिला है जो तेरा मिलेगा.

मुक्त विहारि 30/04/2016 - 23:51
खरी मदत मागायला कोणी येई दारामध्ये त्याच्यासाठी जाईल का हात खिश्यामध्ये ? ========================================= अजिबात जात नाही... दूधाने तोंड पोळले की मांजर पण सुधारते..... असो, == ===
मागून मागून थकलेली माणसं आली कोणी , उतरले तोंड डोळा सुटलेले पाणी ला ला ला ला , ला ..ला ला गेलेच आहेत पैसे आता खिशात काही नाही पैसे कुणा मागू आता मला कोण देई बडबडत बसतो सारखा गेले पैसे पाण्यात व्याज गेले माझे तरी मुद्दल द्या हातात सांगायची आहे माझ्या शहाण्या मुला नाडलेल्या लोकांची ही कहाणी तुला ..... ला ..ला ला ला ला , ला ..ला ला ला ला....
इतिहास
कविता
विडंबन
विनोद
समाज
अर्थव्यवहार
मौजमजा
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अविश्वसनीय
इशारा
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
भावकविता
मार्गदर्शन
सांत्वना
भयानक
हास्य
करुण

तेव्हा मला तू फार म्हणजे फार आवडतोस

ज्ञानोबाचे पैजार ·

सस्नेह 30/04/2016 - 15:47
मिपावरील सर्वात रोमँटिक कविता ! पैजारबुवा __/\__

नीलमोहर 30/04/2016 - 16:12
'तेव्हा तू मला फार म्हणजे, फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशयच्, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे अशक्य इतका, म्हणजे खुपच जास्त, म्हणजे नको तेवढा, म्हणजे लैच म्हणजे लैच् आवडतोस.' - भावविवशता कळली, पोचली, टोचली.

नाखु 30/04/2016 - 16:19
आणि योग्य अनुक्रमे आल्याने पोहोचली. dive aagar अदभूत अनर्थशास्त्र अभंग अविश्वसनीय आरोग्यदायी पाककृती काणकोण काहीच्या काही कविता कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड जिलबी नागद्वार प्रेम कविता फ्री स्टाइल भूछत्री रोमांचकारी. शृंगार करुण पुढील भागाच्या प्रतिक्षेतल्या परिक्षेत....

सस्नेह 30/04/2016 - 15:47
मिपावरील सर्वात रोमँटिक कविता ! पैजारबुवा __/\__

नीलमोहर 30/04/2016 - 16:12
'तेव्हा तू मला फार म्हणजे, फार म्हणजे फार, म्हणजे अतिशयच्, म्हणजे अपरीमित, म्हणजे अशक्य इतका, म्हणजे खुपच जास्त, म्हणजे नको तेवढा, म्हणजे लैच म्हणजे लैच् आवडतोस.' - भावविवशता कळली, पोचली, टोचली.

नाखु 30/04/2016 - 16:19
आणि योग्य अनुक्रमे आल्याने पोहोचली. dive aagar अदभूत अनर्थशास्त्र अभंग अविश्वसनीय आरोग्यदायी पाककृती काणकोण काहीच्या काही कविता कोडाईकनाल गरम पाण्याचे कुंड जिलबी नागद्वार प्रेम कविता फ्री स्टाइल भूछत्री रोमांचकारी. शृंगार करुण पुढील भागाच्या प्रतिक्षेतल्या परिक्षेत....
मार्केटयार्डामधुन आठवड्याची भाजी घेउन येताना अचानक मला सोसायटी मधली मैत्रिण भेटते ती एकटीच आलेली असते भाजी घ्यायला दोन मोठाल्या पिशव्या हतात् घेउन, अवघडून , अर्धातास, निमुट उभा रहात, आमच्या गप्पा ऐकणार्या तुझ्या कडे तिरप्या नजरेने बघत ती म्हणते “आमचे हे काल रात्री उशिरा कामावरुन आले दमुन झोपले आहेत बिचारे.
संस्कृती
पाकक्रिया
प्रेमकाव्य
औषधोपचार
कृष्णमुर्ती
dive aagar
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अभंग
अविश्वसनीय
आरोग्यदायी पाककृती
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
नागद्वार
प्रेम कविता
फ्री स्टाइल
भूछत्री
रोमांचकारी.
शृंगार
करुण

तू फूल कुणाचे देखणे?

शिव कन्या ·

विजय पुरोहित 15/04/2016 - 19:35
वा! ताई! तुमची स्वतंत्र स्टाईल लगेच ठाव घेते मनाचा. अप्रतिम लिहिता. अजून लिहीत रहा! वाचत राहू! चल उड जा रे पंछी के अब ये देस हुआ बेगाना या गीताची आठवण झाली.

चांदणे संदीप 16/04/2016 - 11:57
आशयाची शब्दांशी गट्टी नाही जमली नको म्हणता धरलेली फुगडीही सुटली स्वारी, नाही आवडली! Sandy

माहितगार 17/04/2016 - 15:13
कवितेतील रुपक कदाचित वेगळ्या परिस्थितीवर असेल, पण का कोण जाणे ते मला सहजच मोठ्याशहरात आलेल्या शहरी कष्टाच्या उन्हात होरपळून निघणार्‍या बालकामगारांवर अथवा कोवळ्या वयातील तरुणांवर लावावे वाटले.

प्रभास 14/09/2016 - 00:46
अगदी बरोबर... असेच वाटते... पण मूळ रचनाच इतकी सुंदर आहे की तिच्या गर्भरेशमी अर्थाच्या कोंदणातून बाहेर पडूच नये असे वाटते... :)

पथिक 14/09/2016 - 15:19
तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू! तू श्वास फुलांचा हलका जा निघून त्यांच्या देशा!
काय ओळी आहेत ! अवघी कविताच सुंदर आहे.

विजय पुरोहित 15/04/2016 - 19:35
वा! ताई! तुमची स्वतंत्र स्टाईल लगेच ठाव घेते मनाचा. अप्रतिम लिहिता. अजून लिहीत रहा! वाचत राहू! चल उड जा रे पंछी के अब ये देस हुआ बेगाना या गीताची आठवण झाली.

चांदणे संदीप 16/04/2016 - 11:57
आशयाची शब्दांशी गट्टी नाही जमली नको म्हणता धरलेली फुगडीही सुटली स्वारी, नाही आवडली! Sandy

माहितगार 17/04/2016 - 15:13
कवितेतील रुपक कदाचित वेगळ्या परिस्थितीवर असेल, पण का कोण जाणे ते मला सहजच मोठ्याशहरात आलेल्या शहरी कष्टाच्या उन्हात होरपळून निघणार्‍या बालकामगारांवर अथवा कोवळ्या वयातील तरुणांवर लावावे वाटले.

प्रभास 14/09/2016 - 00:46
अगदी बरोबर... असेच वाटते... पण मूळ रचनाच इतकी सुंदर आहे की तिच्या गर्भरेशमी अर्थाच्या कोंदणातून बाहेर पडूच नये असे वाटते... :)

पथिक 14/09/2016 - 15:19
तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू! तू श्वास फुलांचा हलका जा निघून त्यांच्या देशा!
काय ओळी आहेत ! अवघी कविताच सुंदर आहे.
तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू! तू श्वास फुलांचा हलका जा निघून त्यांच्या देशा! रुजताना होईल अंत नसेल कोणास खंत तू जीव कुणा मायेचा? जा निघून हलक्या पायाने.... तू फूल कुणाचे देखणे? नको उन्हात हासत राहू..... -शिवकन्या
वाङ्मय
कविता
प्रेमकाव्य
साहित्यिक
जीवनमान
प्रवास
भूगोल
देशांतर
अदभूत
कविता माझी
भावकविता
सांत्वना
करुण
शांतरस

अशी कबुतरे येती...

अत्रुप्त आत्मा ·

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 12/03/2016 - 18:56
हेच्चं कबुतरांबद्दल केलं असतत तर कविता पाडायची वेळ नसती आली. बाकी तुम्ही कबुतराची एक जोडी पाळाचं. तेवढचं मोबल्याची रेंज गेली की कबुतर जा जा जा म्हणुन पेहेले प्यार की पहिली चिठ्ठी वगैरे करता आलं असतं. उत्तरादाखल पावशेर हिंग, दोन किलो कांदे, पावशेर मिरच्या आणा घरी एताना वगैरे चिठ्ठ्या चकटफु पाठवता आल्या असत्या =)) =))

चौकटराजा 12/03/2016 - 19:04
असे जातिवंत होती आता कबुतरावर घसरती दोन दिसाची कबुतर संगत मुळातली न लपविता रति बदलले बुवा "खुळे बोलले मी वर त्यात तेल ओतले नव्हेच अंतर काल आजच्या कवितेची बुलशिट क्रांति

अभ्या.. 12/03/2016 - 19:47
बाळ क्याप्टन. बुवांची चेष्टा कुणी आणि किती करावी ह्याचे लॉजिक शिकायला अजून लै वर्षे आहेत तुला. तूर्तास तुझी काडी न पेटवता ठेवलीस तरी चालेल.

माम्लेदारचा पन्खा 12/03/2016 - 19:28
कबुतरांचा असा त्रास लग्नाच्या आधीही होता की नंतर सुरू झालाय? अहो तुमच्या आयुष्यात शांती टिकून रहावी म्हणून येत असतील हो ती.... असो......तुम्ही टीशू पेपर आणि कपडा ठेवत चला..... शिकलेली असली तर बरं पडेल..... आप्लं घर तो त्यांचा शिटारखाना ! काळाचा महिमा.....

स्पा 12/03/2016 - 21:05
हगु आणि बुवाचे जन्मोजन्मीचे नाते अहे, हे परत अधोरेखित झले.बिचारी कबुतरे, त्यांनाही तांब्या घेउन उडावे लागेल. - हगुबुवाच्या शॊच कवितांचा फॅण ( इस्पा)

सतिश गावडे 12/03/2016 - 21:06
अगदी याच समस्येने त्रस्त आहे. बाल्कनीची कबुतर हागणदारी झाली आहे. :( अगदी how to get rid of pigeons वगैरे गुगलल्यानंतर सापडलेले जे जे उपाय करता येतील ते ते सारे करून पाहिले. पण नो लक.
माशाचं जाळं आणलं आणि लावलं.तीनशे रुपयात काम झालं.
हाच उपाय सोसायटीमधील इतरांनी केला आहे. मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. कुणाला दुसरा काही उपाय माहिती आहे का?

भिंगरी 14/03/2016 - 13:09
माझीही हीच समस्या आहे. त्यांची घरटी,काड्या,आणि घाण या गोष्टींचा त्रास कमी म्हणून की काय त्या कबूतरांची अंडी खाण्यासाठी कावळे येतात आणि बाल्कनीतल्या वाळत घातलेल्या कपड्यावर घाण करतात. पण मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. हेही तितकेच खरे.(आमच्या बाल्कनीतून उगवता सूर्य दिसतो.)

अन्नू 12/03/2016 - 21:39
घरी दारी कबुतरांगोळी ;) बाकी दुपारीच जेपी कबुतर का बदला शिनमा बघत होते अचानक त्याची आठवण आली. अवांतर- गुर्जींबद्दल कसलं वैर असावं बरं कबुतरांचं? :P

प्रचेतस 13/03/2016 - 06:20
क्या बात है...! एक सहज सुंदर कविता. आपल्या दैनंदिन जीवनात नेहमीच दिसणाऱ्या घटनेवर बुवांनी काय मार्मिक भाष्य केले आहे पहा ना. चार शब्दांतून ते जणू व्यथारुपी आशयच इतरांना सांगत आहेत. आपण तर कर्जदार झालो राव तुमचे. आम्हाला तुमच्या चाहत्यांच्या जगात एक स्थाण द्या ना प्लीज.

चौकटराजा 13/03/2016 - 06:37
एक सहज सुन्दर मार्मिक प्रलयकारी नव्हे प्रत्ययकारी रसग्रहण ! कदाचित कबुतरे गुतरघुम चे ट्रेनि़ग द्यायला तर येत नसतील ना ? काय तुमचे काय संंशोधन आहे ?

प्रचेतस 13/03/2016 - 07:22
अगदी खरे आहे. प्राचीन काळापासून कबुतरे ही प्रेमाची प्रतिके म्हणून ओळखली जातात. कदाचित म्हणूनच ती बुवांना गुटर्रघूम गुटर्रघूम चे ट्रेनिंग द्यायला (सध्या) येत असावीत. आता ती येणार म्हटल्यावर त्यांनी शिटावे तरी कुठे? त्यासाठी बुवांची वीथिका त्यांना आदर्श जागा वाटल्यास नवल नव्हे. बुवांनी येथे काव्य खरे तर उद्वेगाने नव्हे तर कबूतरांपोटी असलेल्या आस्थेतूनच प्रसवलेले असल्यास नवल नव्हे. - रसग्राहक प्रचेतस(थेट रायगडावरुन)

चौकटराजा 13/03/2016 - 09:56
आली कुथूनशी ती स्मायली आली आग्डोमम्ब घेऊन नाद ठो ठो ठो ठो करीत येई सिंहगड रस्त्यातून

नाखु 14/03/2016 - 08:35
शक्यता क्र १. बुवा अलिकडेच बाल्कनी (पक्षी गच्ची) उघडू लागलेत (पुन्हा पक्षी वापरू लागलेत) शक्यता क्र २. बुवांना त्यांच्या मिपावर त्रिकाळी हजर राहण्याची शि़क्षा म्हून गॅलरीत (पुन्हा पक्षी बाल्कनीत) निवास करावा लागतो काय ? शक्यता क्र ३. कबुतरे आणि (त्यांचे) इतर नातेवाईक-सखे यांनी बुवांनी (अनावधानेने) ठेवलेले चारोळी (पक्षी मी माझा तर माझा कुणाचा) हे अनमोल ग्रंथातील पाने वाचलीत काय? आणि शीघ्र काव्यप्रेमी सहवास असावा या नैसर्गीक उर्मीने ते बाल्कनीत आले असावेत काय ? शक्यता क्र ४.बुवा पुर्वी बाल्कनीत येत असतील तर तेव्हा (त्यांना) कुठली कबुतरे दिसत असतील व त्यांचा काही त्रास होता काय? अता होतो तसाच की वेग्ळा? शक्यता क्र ४.हा धागा घरी दाखवून (प़क्षी प्रूफ तपासून) इथे टाकलाय काय ? (कारण आपण निरूप्नात हात आखडता घेतल्याचे उघड दिसत आहे. वल्ली संचालीत अभ्या पुरस्कृत चौरा मार्गदर्शीत "बुवा चाहता संघ व भावविश्व चक्री पारायण महामंडळा तर्फे धागा-कपोत हितार्थ जारी

चौकटराजा 14/03/2016 - 09:02
ए सी पी प्रद्युम्न तुमचे तर्क सही आहेत पण दया ( प्रेव्चेटूक) यांच्याशी सल्लामसलत करून काय तो निषकर्ष काढा म्हण्जे पार्टीसकट ग्यालरीवर धाड ठाकू. बाकी ते अभ्या पुरस्कृत म्हणजे काय ? पुढेमागे कविता "ह"संग्रह निघाला तर ""मुख" व मल प्रुष्ठाची सोय आताच करून ठेवली की काय ?

नाखु 14/03/2016 - 09:09
सुप्त हेतू आहेच पण "कुंथुनाथांची कुंचलेगिरी" या नावाने एक पुस्तीक करण्याचे घाटत आहे प्रस्तावना बॅट्टमण करणार आहे.त्याचीही तजवीज अत्ताच करून ठेवली.

श्रीरंग_जोशी 14/03/2016 - 09:07
रुपक कविता म्हणून खूप भावली.
  1. कवी म्हणजे मिपावर प्रेम करणारा एक संवेदनशील मिपाकर,
  2. बाल्कनी म्हणजे हक्काचे विरंगुळ्याचे स्थान (मिपा),
  3. अन कबुतरांनी केलेली घाण म्हणजे राजकारणावरच्या न संपणार्‍या दर्जाहीन चर्चा....
__/\__.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:11
ह्या रंगा तू फारच अळणी बूवा ! हे तुमच्या सारखे गुढगुंजन वाले समीक्षक कायच्या बाही लिहितात व कवितेच्या मूळ अंगाला अगदी मल फासतात शी शी !

सस्नेह 14/03/2016 - 12:15
एकेकाळच्या तांबीय संप्रदायप्रमुखाधिपतींवर अशी वेळ यावी ना ! उचल रे बाबा उचल (कबुतरांना ) =))

प्रचेतस 14/03/2016 - 12:35
वि'हंग पहिला तारेवरला, शिटण्यासाठि उभा राहिला जरा बाजूनी पाय सरकूनी, खाली-सोडूनी देती पंख एक तो हळू थरथरला,शेपटी मागून वरी उचलंला वाळत पडल्या कपड्यांमधूनी, ओघळ खाली येती
क्या बात है......! कसलं जबरदस्त निरिक्षण आहे. आख्खा प्रसंगच डोळ्यांसमोर उभा राहतोय. आता माझ्या नजरेसमोर एक कबूतर हलकेच पंख थरथरवंतय... शेपटा मागून हळूच तो पंख वर होतोय आणि.. आणि... वाहव्वा आत्मूस, तुमच्या लेखणीतली ताकदच अशी की रसिक माणसाला त्या दृश्याशिवाय इतर कुठलेच दृश्य डोळ्यांसमोर येणारच नाही. तुमच्या ह्याच काव्यगुणांवर आम्ही फ़िदा आहोत. ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.

नाखु 14/03/2016 - 12:44
कवी आणि धन्य ते रसीक (चतुर गुणग्राही,चलाख भावविभोर वगैरे) आज कबुतरेही आप्लया कर्माने कृतकृत्य झाली असतील. अति अवांतर : पोपशास्त्रींकडे कबुतरे उडविण्याचा किंवा टाळण्याचा उपाय असेल असे वाटते. माहीती देवाण घेवाण केल्यानेच साहीत्य निर्मीती होते असे मुवी बाबा म्हणतात ते खोटे नाही . पार वाच लेला नाखु

अत्रुप्त आत्मा 14/03/2016 - 13:11
@ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.>> http://freesmileyface.net/smiley/tongue/mockery-056.gif

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 12/03/2016 - 18:56
हेच्चं कबुतरांबद्दल केलं असतत तर कविता पाडायची वेळ नसती आली. बाकी तुम्ही कबुतराची एक जोडी पाळाचं. तेवढचं मोबल्याची रेंज गेली की कबुतर जा जा जा म्हणुन पेहेले प्यार की पहिली चिठ्ठी वगैरे करता आलं असतं. उत्तरादाखल पावशेर हिंग, दोन किलो कांदे, पावशेर मिरच्या आणा घरी एताना वगैरे चिठ्ठ्या चकटफु पाठवता आल्या असत्या =)) =))

चौकटराजा 12/03/2016 - 19:04
असे जातिवंत होती आता कबुतरावर घसरती दोन दिसाची कबुतर संगत मुळातली न लपविता रति बदलले बुवा "खुळे बोलले मी वर त्यात तेल ओतले नव्हेच अंतर काल आजच्या कवितेची बुलशिट क्रांति

अभ्या.. 12/03/2016 - 19:47
बाळ क्याप्टन. बुवांची चेष्टा कुणी आणि किती करावी ह्याचे लॉजिक शिकायला अजून लै वर्षे आहेत तुला. तूर्तास तुझी काडी न पेटवता ठेवलीस तरी चालेल.

माम्लेदारचा पन्खा 12/03/2016 - 19:28
कबुतरांचा असा त्रास लग्नाच्या आधीही होता की नंतर सुरू झालाय? अहो तुमच्या आयुष्यात शांती टिकून रहावी म्हणून येत असतील हो ती.... असो......तुम्ही टीशू पेपर आणि कपडा ठेवत चला..... शिकलेली असली तर बरं पडेल..... आप्लं घर तो त्यांचा शिटारखाना ! काळाचा महिमा.....

स्पा 12/03/2016 - 21:05
हगु आणि बुवाचे जन्मोजन्मीचे नाते अहे, हे परत अधोरेखित झले.बिचारी कबुतरे, त्यांनाही तांब्या घेउन उडावे लागेल. - हगुबुवाच्या शॊच कवितांचा फॅण ( इस्पा)

सतिश गावडे 12/03/2016 - 21:06
अगदी याच समस्येने त्रस्त आहे. बाल्कनीची कबुतर हागणदारी झाली आहे. :( अगदी how to get rid of pigeons वगैरे गुगलल्यानंतर सापडलेले जे जे उपाय करता येतील ते ते सारे करून पाहिले. पण नो लक.
माशाचं जाळं आणलं आणि लावलं.तीनशे रुपयात काम झालं.
हाच उपाय सोसायटीमधील इतरांनी केला आहे. मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. कुणाला दुसरा काही उपाय माहिती आहे का?

भिंगरी 14/03/2016 - 13:09
माझीही हीच समस्या आहे. त्यांची घरटी,काड्या,आणि घाण या गोष्टींचा त्रास कमी म्हणून की काय त्या कबूतरांची अंडी खाण्यासाठी कावळे येतात आणि बाल्कनीतल्या वाळत घातलेल्या कपड्यावर घाण करतात. पण मला तसे जाळे लावून बाल्कनी बंदिस्त करण्याची ईच्छा होत नाही. मावळतीचा सूर्य छान दिसतो बाल्कनीतून. ते असं बंदिस्त करायचं नाही. हेही तितकेच खरे.(आमच्या बाल्कनीतून उगवता सूर्य दिसतो.)

अन्नू 12/03/2016 - 21:39
घरी दारी कबुतरांगोळी ;) बाकी दुपारीच जेपी कबुतर का बदला शिनमा बघत होते अचानक त्याची आठवण आली. अवांतर- गुर्जींबद्दल कसलं वैर असावं बरं कबुतरांचं? :P

प्रचेतस 13/03/2016 - 06:20
क्या बात है...! एक सहज सुंदर कविता. आपल्या दैनंदिन जीवनात नेहमीच दिसणाऱ्या घटनेवर बुवांनी काय मार्मिक भाष्य केले आहे पहा ना. चार शब्दांतून ते जणू व्यथारुपी आशयच इतरांना सांगत आहेत. आपण तर कर्जदार झालो राव तुमचे. आम्हाला तुमच्या चाहत्यांच्या जगात एक स्थाण द्या ना प्लीज.

चौकटराजा 13/03/2016 - 06:37
एक सहज सुन्दर मार्मिक प्रलयकारी नव्हे प्रत्ययकारी रसग्रहण ! कदाचित कबुतरे गुतरघुम चे ट्रेनि़ग द्यायला तर येत नसतील ना ? काय तुमचे काय संंशोधन आहे ?

प्रचेतस 13/03/2016 - 07:22
अगदी खरे आहे. प्राचीन काळापासून कबुतरे ही प्रेमाची प्रतिके म्हणून ओळखली जातात. कदाचित म्हणूनच ती बुवांना गुटर्रघूम गुटर्रघूम चे ट्रेनिंग द्यायला (सध्या) येत असावीत. आता ती येणार म्हटल्यावर त्यांनी शिटावे तरी कुठे? त्यासाठी बुवांची वीथिका त्यांना आदर्श जागा वाटल्यास नवल नव्हे. बुवांनी येथे काव्य खरे तर उद्वेगाने नव्हे तर कबूतरांपोटी असलेल्या आस्थेतूनच प्रसवलेले असल्यास नवल नव्हे. - रसग्राहक प्रचेतस(थेट रायगडावरुन)

चौकटराजा 13/03/2016 - 09:56
आली कुथूनशी ती स्मायली आली आग्डोमम्ब घेऊन नाद ठो ठो ठो ठो करीत येई सिंहगड रस्त्यातून

नाखु 14/03/2016 - 08:35
शक्यता क्र १. बुवा अलिकडेच बाल्कनी (पक्षी गच्ची) उघडू लागलेत (पुन्हा पक्षी वापरू लागलेत) शक्यता क्र २. बुवांना त्यांच्या मिपावर त्रिकाळी हजर राहण्याची शि़क्षा म्हून गॅलरीत (पुन्हा पक्षी बाल्कनीत) निवास करावा लागतो काय ? शक्यता क्र ३. कबुतरे आणि (त्यांचे) इतर नातेवाईक-सखे यांनी बुवांनी (अनावधानेने) ठेवलेले चारोळी (पक्षी मी माझा तर माझा कुणाचा) हे अनमोल ग्रंथातील पाने वाचलीत काय? आणि शीघ्र काव्यप्रेमी सहवास असावा या नैसर्गीक उर्मीने ते बाल्कनीत आले असावेत काय ? शक्यता क्र ४.बुवा पुर्वी बाल्कनीत येत असतील तर तेव्हा (त्यांना) कुठली कबुतरे दिसत असतील व त्यांचा काही त्रास होता काय? अता होतो तसाच की वेग्ळा? शक्यता क्र ४.हा धागा घरी दाखवून (प़क्षी प्रूफ तपासून) इथे टाकलाय काय ? (कारण आपण निरूप्नात हात आखडता घेतल्याचे उघड दिसत आहे. वल्ली संचालीत अभ्या पुरस्कृत चौरा मार्गदर्शीत "बुवा चाहता संघ व भावविश्व चक्री पारायण महामंडळा तर्फे धागा-कपोत हितार्थ जारी

चौकटराजा 14/03/2016 - 09:02
ए सी पी प्रद्युम्न तुमचे तर्क सही आहेत पण दया ( प्रेव्चेटूक) यांच्याशी सल्लामसलत करून काय तो निषकर्ष काढा म्हण्जे पार्टीसकट ग्यालरीवर धाड ठाकू. बाकी ते अभ्या पुरस्कृत म्हणजे काय ? पुढेमागे कविता "ह"संग्रह निघाला तर ""मुख" व मल प्रुष्ठाची सोय आताच करून ठेवली की काय ?

नाखु 14/03/2016 - 09:09
सुप्त हेतू आहेच पण "कुंथुनाथांची कुंचलेगिरी" या नावाने एक पुस्तीक करण्याचे घाटत आहे प्रस्तावना बॅट्टमण करणार आहे.त्याचीही तजवीज अत्ताच करून ठेवली.

श्रीरंग_जोशी 14/03/2016 - 09:07
रुपक कविता म्हणून खूप भावली.
  1. कवी म्हणजे मिपावर प्रेम करणारा एक संवेदनशील मिपाकर,
  2. बाल्कनी म्हणजे हक्काचे विरंगुळ्याचे स्थान (मिपा),
  3. अन कबुतरांनी केलेली घाण म्हणजे राजकारणावरच्या न संपणार्‍या दर्जाहीन चर्चा....
__/\__.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:11
ह्या रंगा तू फारच अळणी बूवा ! हे तुमच्या सारखे गुढगुंजन वाले समीक्षक कायच्या बाही लिहितात व कवितेच्या मूळ अंगाला अगदी मल फासतात शी शी !

सस्नेह 14/03/2016 - 12:15
एकेकाळच्या तांबीय संप्रदायप्रमुखाधिपतींवर अशी वेळ यावी ना ! उचल रे बाबा उचल (कबुतरांना ) =))

प्रचेतस 14/03/2016 - 12:35
वि'हंग पहिला तारेवरला, शिटण्यासाठि उभा राहिला जरा बाजूनी पाय सरकूनी, खाली-सोडूनी देती पंख एक तो हळू थरथरला,शेपटी मागून वरी उचलंला वाळत पडल्या कपड्यांमधूनी, ओघळ खाली येती
क्या बात है......! कसलं जबरदस्त निरिक्षण आहे. आख्खा प्रसंगच डोळ्यांसमोर उभा राहतोय. आता माझ्या नजरेसमोर एक कबूतर हलकेच पंख थरथरवंतय... शेपटा मागून हळूच तो पंख वर होतोय आणि.. आणि... वाहव्वा आत्मूस, तुमच्या लेखणीतली ताकदच अशी की रसिक माणसाला त्या दृश्याशिवाय इतर कुठलेच दृश्य डोळ्यांसमोर येणारच नाही. तुमच्या ह्याच काव्यगुणांवर आम्ही फ़िदा आहोत. ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.

नाखु 14/03/2016 - 12:44
कवी आणि धन्य ते रसीक (चतुर गुणग्राही,चलाख भावविभोर वगैरे) आज कबुतरेही आप्लया कर्माने कृतकृत्य झाली असतील. अति अवांतर : पोपशास्त्रींकडे कबुतरे उडविण्याचा किंवा टाळण्याचा उपाय असेल असे वाटते. माहीती देवाण घेवाण केल्यानेच साहीत्य निर्मीती होते असे मुवी बाबा म्हणतात ते खोटे नाही . पार वाच लेला नाखु

अत्रुप्त आत्मा 14/03/2016 - 13:11
@ह्या निमित्ताने आम्हाला तुम्ही तुमच्या चाहत्यांच्या जगात स्थाण द्यावे ही प्रलंबित मागणी आम्ही पुन्हा रेटत आहोत.>> http://freesmileyface.net/smiley/tongue/mockery-056.gif

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.

चौकटराजा 14/03/2016 - 13:16
बुवाना कबुतरांचा एक फायदा जरूर आहे. त्याना वश करून घ्या बुवा ! सिन्हगड रोडचे सेन्द्रिय डांबरीकरणाचे कंत्राट मिळेल. शिवाय मॅगसेसे सारखे एखादे पारितोषिक या " नव्या" प्रयोगासाठी मिळेल.
सध्य:स्थितीत रहात असलेल्या जागेत ह्या कबुतरांनी ग्यालरीत जे डांबरी'करण सुरु केलय..त्याला तोड नाही.खरच नाही. कारण घासून काढायला पत्रा किंवा फावडं जरी वापरलं तरी "ते वाळलेले" तुटत काहि नाही. मेलं इथे उद्वेगानी "श्शी!" पण म्हणता येत नाही! https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif त्यामुळे त्याच सदर उद्-वेगातून ह्ये वेगवान विडंबन बाहेर पडलेले आहे. ते त्याच भावनेनी वेचावे...सॉरी, वाचावे!
विडंबन
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
फ्री स्टाइल
बालसाहित्य
भूछत्री

(शाक दाट वाटान्याची)

रातराणी ·

नाखु 10/03/2016 - 11:35
म्हंतेत आपलाच पतंग आपणच काटणे. (दुसर्याला काटण्याचं सुखंही मिळू द्यायच नाही) या असहिष्णुतेबद्दल कुणीच* पुरस्कार का वापस देईना ते !!! कुणीच* मध्ये आद्य विडंबनकार अपेक्षीत आहेत.

रातराणी 10/03/2016 - 11:34
यात एक मोठी चूक झाली आहे. शाक शक्यतो पातळ कटाच्या आमटीला म्हणतात. इथे वाटान्याच्या दाट्सर रस्स्याला शाक असं म्हणणं बरोबर नाही. भाजी म्हणाव तर जरा मिळमिलीत वाटतं. हम्म. ही चूक पोटात घ्या मंडळी.

ज्ञानोबाचे पैजार 11/03/2016 - 09:26
अरे हे काही बरोबर नाही. मी किती उत्साहाने बाह्या सरसावल्या होत्या. एकाही बॉल न खेळता रन आउट झाल्यासारखे वाटले. हे म्हणजे अमिताभ बच्चन सारखे झाले सिनेमाचा हिरो पण तोच आणि कॉमेडियन पण तोच. हा काव्यिकदहशतवाद आहे. पैजारबुवा,

नाखु 10/03/2016 - 11:35
म्हंतेत आपलाच पतंग आपणच काटणे. (दुसर्याला काटण्याचं सुखंही मिळू द्यायच नाही) या असहिष्णुतेबद्दल कुणीच* पुरस्कार का वापस देईना ते !!! कुणीच* मध्ये आद्य विडंबनकार अपेक्षीत आहेत.

रातराणी 10/03/2016 - 11:34
यात एक मोठी चूक झाली आहे. शाक शक्यतो पातळ कटाच्या आमटीला म्हणतात. इथे वाटान्याच्या दाट्सर रस्स्याला शाक असं म्हणणं बरोबर नाही. भाजी म्हणाव तर जरा मिळमिलीत वाटतं. हम्म. ही चूक पोटात घ्या मंडळी.

ज्ञानोबाचे पैजार 11/03/2016 - 09:26
अरे हे काही बरोबर नाही. मी किती उत्साहाने बाह्या सरसावल्या होत्या. एकाही बॉल न खेळता रन आउट झाल्यासारखे वाटले. हे म्हणजे अमिताभ बच्चन सारखे झाले सिनेमाचा हिरो पण तोच आणि कॉमेडियन पण तोच. हा काव्यिकदहशतवाद आहे. पैजारबुवा,
पैजारबुवा, नीमोतै आणि सध्या अद्रुश्य झालेले/ल्या दमामि येऊन षटकार ठोकून जायच्या आधी दोन रन काढून ठेवते. प्रेरणा द्यायचा कंटाळा आला आहे. घेतो खीर ओरपून ही किमया गोडाची बेल्ट जरा सैलावून चिंता करतो घेराची पुरीआड दडती भजी भय घालती केलरी डोळे वटारता बायको देऊ मोत्यांच्या सरी येता ताटात पुलाव शोधू काजूचे काप कसा टाकू शिल्लक नको माथी पाप डायट मारती माथी इथे सारेच पापड* जो मारतो मिटक्या त्याला म्हणती खादाड कशी सरता सरेना शाक दाट वाटान्याची गच्च भरल्या पोटाला ओढ भारी मठ्ठ्याची *पापड : बारीक या अर्थाने.
विडंबन
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
आरोग्यदायी पाककृती
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
हास्य

मी विलायती ‘नीट’ घेणे टाळतो

ज्ञानोबाचे पैजार ·

मुक्त विहारि 27/02/2016 - 13:45
"चालला असता अजुनही एक स्मॉल मी कुठे मोजून मापून ढोसतो." ह्याला प्रचंड अनुमोदन.

बाबा योगिराज 27/02/2016 - 16:02
वेळ संध्याकाळची मी पाळतो मी विलायती ‘नीट’ घेणे टाळतो मंग आज संध्याकाळी सोडा का थम्बसप? पैजारबुवा ग्लास फेकून मारायच्या आत पळून गेलेला बाबा.

ज्ञानोबाचे पैजार 27/02/2016 - 16:52
दोस्तांसवे संध्याकाळ जावो, दुपारी सकाळचा सुर्य पाहो जो जे वांछिल तो ते लाहो, ग्लासामध्ये, पैजारबुवा,

अभ्या.. 27/02/2016 - 20:12
परतताना घ्या वाटल्यास चालताना घ्या... तुम्ही पण ना... ड्रिंक्सनंतर लोक भाषा विसरतेत, तुम्ही शब्द बघायलात...;) (हलकेच घ्या, हलके हलके घ्या, हलके हलके व्हा)

एस 27/02/2016 - 20:35
हीहीही: मी फकस्त बुवा खरं बोलताय्त की नाय ह्ये चेकवत हुतो. बुवा येकाच शब्दाला आडखाळले. म्हंजे 'नीट' घेत नाय हे खरं आसनारे! ;-)

मुक्त विहारि 27/02/2016 - 13:45
"चालला असता अजुनही एक स्मॉल मी कुठे मोजून मापून ढोसतो." ह्याला प्रचंड अनुमोदन.

बाबा योगिराज 27/02/2016 - 16:02
वेळ संध्याकाळची मी पाळतो मी विलायती ‘नीट’ घेणे टाळतो मंग आज संध्याकाळी सोडा का थम्बसप? पैजारबुवा ग्लास फेकून मारायच्या आत पळून गेलेला बाबा.

ज्ञानोबाचे पैजार 27/02/2016 - 16:52
दोस्तांसवे संध्याकाळ जावो, दुपारी सकाळचा सुर्य पाहो जो जे वांछिल तो ते लाहो, ग्लासामध्ये, पैजारबुवा,

अभ्या.. 27/02/2016 - 20:12
परतताना घ्या वाटल्यास चालताना घ्या... तुम्ही पण ना... ड्रिंक्सनंतर लोक भाषा विसरतेत, तुम्ही शब्द बघायलात...;) (हलकेच घ्या, हलके हलके घ्या, हलके हलके व्हा)

एस 27/02/2016 - 20:35
हीहीही: मी फकस्त बुवा खरं बोलताय्त की नाय ह्ये चेकवत हुतो. बुवा येकाच शब्दाला आडखाळले. म्हंजे 'नीट' घेत नाय हे खरं आसनारे! ;-)
डॉक्टर साहेबांची माफी मागुन आपले काव्य पुष्प मी मिपारसिकांच्या चरणी सविनय सादर करतो. या अज्ञबालकाचे चार तोडके मोडके बोबडे बोल तुम्ही गोड मानून घ्याल ही आशा करतो वेळ संध्याकाळची मी पाळतो मी विलायती ‘नीट’ घेणे टाळतो फारसे चखणे नसावे वाटीतही मी उगाचच मेन्युकार्डही चाळतो ही मळलेली वाट आहे पण इथे परताना मी किती ठेचकाळतो कोणते असतात ग्रेव्हीत हे कलर रंग शर्टाचा कसा डागाळतो केवढे जडशीळ झाले हे नयन देव जाणे कसा तोल सांभाळतो चालला असता अजुनही एक स्मॉल मी कुठे मोजून मापून ढोसतो पैजारबुवा,
गझल
सुभाषिते
तंत्र
विज्ञान
कृष्णमुर्ती
अदभूत
आरोग्यदायी पाककृती
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गजेंद्र
गरम पाण्याचे कुंड
बालसाहित्य
भूछत्री
रोमांचकारी.
हझल
वीररस
Subscribe to अदभूत
© 2026 मिसळपाव