मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कल्लोळती रंगरेषा

अनन्त्_यात्री ·

सत्यजित... 08/03/2018 - 02:30
ही रंगपंचमी-विशेष आवडली! >>>इंद्रधनूची कमान शोधू कशाला गगनी>>>आपण चितारलेल्या अक्षरचित्रांतील गूढ रंगसंगती कितीतरी मोहक आहे!

खिलजि 12/03/2018 - 19:21
अनंत यात्रींसाहेब ,, आपल्या बऱ्याच कविता खरंच खूप सुंदर असतात .. मी आज कविता वाचली आणि परत या सांजवेळी धुळवड अनुभवली .. तीही निसर्गाची ... छान अप्रतिम कल्पना ... सिद्धेश्वर

सत्यजित... 08/03/2018 - 02:30
ही रंगपंचमी-विशेष आवडली! >>>इंद्रधनूची कमान शोधू कशाला गगनी>>>आपण चितारलेल्या अक्षरचित्रांतील गूढ रंगसंगती कितीतरी मोहक आहे!

खिलजि 12/03/2018 - 19:21
अनंत यात्रींसाहेब ,, आपल्या बऱ्याच कविता खरंच खूप सुंदर असतात .. मी आज कविता वाचली आणि परत या सांजवेळी धुळवड अनुभवली .. तीही निसर्गाची ... छान अप्रतिम कल्पना ... सिद्धेश्वर
गूढ जांभळ्या कोन्यात क्लांत आदिम श्वापद माझ्या मातीच्या पायांची लाल, रांगडीशी याद कधी शुभ्र झळाळतो एक कोना आरस्पानी अद्भुताची निळी हाक मग गुंजतसे कानी कुतूहलास पारव्या केशरीशी ज्ञानफळे हिर्वळीस सर्जनाच्या किल्मिषांचे खत काळे कल्लोळती रंगरेषा अशा रात्रंदिन मनी इंद्रधनूची कमान शोधू कशाला गगनी

तू

चुकार ·
तू.

( काल रातीला सपान पडलं )

गबाळ्या ·

जमलय विडंबन,
काल रातीला सपान पडलं सपनात आले कवी न कवी नि लै धुतले
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे... पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:07
दस्तुरखुद्द पैजार बुवांची पाठीवर थाप! वाहवा! कौतुकाने आम्ही पावन झालो.
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे...
अहो मला खरेच आपण जरा जास्तच खेचले असे वाटले.

जमलय विडंबन,
काल रातीला सपान पडलं सपनात आले कवी न कवी नि लै धुतले
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे... पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:07
दस्तुरखुद्द पैजार बुवांची पाठीवर थाप! वाहवा! कौतुकाने आम्ही पावन झालो.
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे...
अहो मला खरेच आपण जरा जास्तच खेचले असे वाटले.
हा ।। गुरु महिमा ।। चाच पुढील विस्तार आहे. ( बऱ्याच जणांच्या म्हणण्यानुसार विडंबन हि स्वतंत्र कविता आहे व ते स्वतंत्र धाग्यावर असावे म्हणून हा स्वतंत्र धागा. ) गेल्या काही दिवसांत मी काही कवींचे व त्यांच्या कवितांचे विडंबन केले. खरे तर एखाद्या कवीचे काव्य दुसऱ्या कोणाला नवनिर्मितीसाठी / विडंबनसाठी प्रोत्साहित करत असेल तर त्याचे श्रेय मूळ कविलाच जाते. त्यामुळे मूळ कवीचे श्रेष्ठत्व आणखीनच वाढते. मूळ कवीने विडंबन हे त्यांच्या कवितेचा अनादर आहे असे मुळीच समजू नये.

|| गुरु महिमा ||

गबाळ्या ·

चालवावा कुरु कुरु | आपुल्या हातातील बोरु | वाचक जरी झाला बोरु | मारावे त्यास फाट्यावरी || पाडावी कविता इक्षुदंडी | रचून मुहुर्ताच्या उतरंडी | जैसी हापुस अंब्याची करंडी | मुखी लागली रेड्याच्या || मुहुर्त संपले जर कॅलेंडरी | मग पकडावा शेतकरी | लोळत गाद्या गिर्द्यांवरी | व्यथा त्याची जाणावी || कधीच गिरणी नये थांबवू | पीठ सदोदीत पाडीत राहू | जर संपले आपले गहू | जाते कोरडेच रगडावे || (भयांकीत) पैजारबुवा

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 08/12/2017 - 12:31
आम्हाला अजून लै अंतर कापायचंय तुमच्या सारखं झ्याक ल्याहायला.

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:59
कुरु कुरु चालणारा बोरू - खूप हसलो अंब्याची करंडी + रेडा आणि कोरडे जाते हे हि खूप आवडले.

चारोळी या जुनाट काव्यकन्येचे भरण-पोषण होण्यासाठी किमान एखादा विषय तरी लागतो. विषयवैविध्याच्या अभावामुळे ती हळूहळू रोडावत जाण्याची संभवनीयता भेडसावते. मात्र ||४दांडी||या नवजात काव्यार्भकाचे पोषण केवळ क्यालेण्डराची पाने खाऊन होत असलेने ते अल्पावधीतच बाळसेदार होईल याविषयी खात्री वाटू लागलेली आहे. हे बाळ दिवसेंदिवस घातांकी श्रेणीत पापिलवार होत असलेमुळे त्याच्या बाल-लीला बघण्यासाठी एक शेपरेट खिडकी चालू करावी ही मिपा संपादक मंडळास नम्ब्र सूचना.

सूड 08/12/2017 - 14:10
तिथीगणिक इक्षुदंड सटीसामाशी अखंड कविप्रतिभा उदंड मिपाकरांसि न कळे आता येत्या अवसेशी कवि धरेल लेखणीशी कविता पाडुनिया खाशी पाहा तुमची जिरवेल त्यासि हवेसे कारण चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण भरली पापे वाचकांचि आता करावे काय कवित्व फार उतू जाय आवरण्याचा उपाय आता कोणी सांगावा =))

In reply to by सूड

विडंबक होता तू गत जन्मात | लागले कित्येक कवींचे तळतळाट | म्हणौनी या जन्मी तव नशीबात | ऐशा कविता वाचणे आहे || यावरी उपाय काहीही नसे | प्राक्तनी लिहिलेले भोग ऐसे| ते भोगल्यावीन सुटका नसे | मर्त्य मानवा तुझी || पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

स्फूर्तिचा प्याला | रसांनी कॉकटेलवला | वर समोर धरिला | तुम्हींच आधी || नवकवी पाहती | मनासी आपुल्या धरती | काहीबाही रचती | कवने फार || द्या अजूनी कोलीत | नवकवींच्या हातात | पहा मग गंमत | पॉपकॉर्नासी खाऊन || संदीप म्हणे ऐशा नरा | द्याव्या दोन पैजारा | निघण्या तरातरा | काव्यांगणातून || (स.कृ.ह.घ्या.) Sandy

In reply to by चांदणे संदीप

नाखु 09/12/2017 - 09:30
सदैव कविवरा पुढेच जायचे न मागुती तुवा कधी फिरायचे ||धृ.|| सदा तुझ्या पुढे उभी असे इक्षा सदैव काजळी सोडायच्या रिक्षा मधून वाचक हे काव्यास ग्रासती मध्येच ही प्रजा भयाण हासती सदा धाग्यातुनी तुफान व्हायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||१|| प्रतिसाद तुला न क्षोभ दाविती न मोडबंधने पदास बांधती विरोध क्रोध वा तुला न थांबवी न मोह भासतो अजाण वैभवी न सैन्य हे तुझे कधी हरायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||२|| पसंत वा विरोध तुला न ती क्षिती कशात अर्थ वा असो कुरापती संकीर्ण काव्य हो मलिन पावले तरी न बोरु हे कधी विसावले न लोचनां तुवां दुखें दाटायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||३ विशेष.सूचना : कविवर्य बापट यांची क्षमा मागितली आहे

In reply to by नाखु

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:08
कोणीतरी प्रोत्साहित करणारा असायलाच हवा होता. हि गंमत एकांगी न होऊ दिल्याबद्दल धन्यवाद. उत्तम प्रेरणा निवडली आहे आहे आणि ती चपखल विडम्बली सुद्धा आहे.

In reply to by सूड

सतिश गावडे 09/12/2017 - 11:17
शनीमहात्म्य रोज वाचतो काय रे? त्यातल्याच ओळी उचलून इथे चिकटवल्या आहेत असे वाटण्याइतपत शैलीत साम्य आहे.

In reply to by सतिश गावडे

पगला गजोधर 10/12/2017 - 13:30
आणि सगाजी, तुम्ही म्हणताय तसं कवीने, केले असेल तर, गुरू ला क्रोध येईल का ? (शनीमहात्म्यातून गुरू महिमा उचलला... ) उच्छिस्टे गुरुमहिमा अर्पिला, क्रोध येई तो गुरूला, क्रोधे अज्ञानाच्या कृष्णविवारी, धाडी तो कवीला, पगला भेणे चिंताक्रांत जाहला....

In reply to by सतिश गावडे

सूड 11/12/2017 - 13:14
ओवी वृत्त्तात जी जी म्हणून स्तोत्र आहेत ती अशीच आहेत. पैकी तुझा शनिमाहात्म्याचा जास्त अभ्यास दिसतोय. मराठीतलं दुर्गास्तोत्र काहीसं असच आहे. उदाहरणादाखल काही ओळी ऐकोनि धर्मराजाचे स्तवन दुर्गा देवी झाली प्रसन्न म्हणे तव शत्रू संहारुन राज्यी स्थापीन धर्मा तू तें तुम्ही वास करावा येथे प्रकटो नेदि जनांते शत्रू क्षय पावति तुमचे हातें सुख अद्भुत तुम्हां होय तुवां जे केले स्तोत्र पठण हे जो करील पठण श्रवण त्यासि सर्वदा रक्षीन अंतर्बाह्य निज अंगे

In reply to by सूड

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:03
चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण
एकदम पौर्णिमा आणि समुद्र भरती चे उधाण डोळ्यासमोर आले. लाटांवर लाटा.. किनाऱ्यावरचे सगळे भिजून चिंब ...

गबाळ्या 08/12/2017 - 22:35
सर्व समावेशक आणि सर्वांना समान संधी या धोरणांचे आम्ही पुरस्कर्ते असल्यामुळे कवीची मते जाणून घेण्यासाठी काल आम्ही कवींकडे गेलो. सुदैवाने त्यांच्या घरापर्येंत जायची गरजच पडली नाही कारण रस्त्यातच असलेल्या शनी मंदिराच्या दारात ते दृष्टीस पडले. त्यांना गाठून मी या साऱ्या प्रकाराबद्दल सांगितले. ऐकता ऐकता त्यांना प्रसादाचा ठसका लागला. भटजींकडून तीर्थ घेऊन त्यांनी ठसका शमविला व ते काही विचारात हरवले. तेवढ्यात मंदिरात घंटा वाजली आणि त्याच बरोबर जणू त्यांच्या डोक्यातही घंटा वाजल्यासारखे ते एकदम भानावर आले आणि खिसे चाचपू लागले. दुर्दैवाने आज ते लेखणी घरीच विसरले होते. मग इकडे तिकडे शोधत त्यांनी तेथील जळती उदबत्ती उचलली, भटजींसमोरील अष्टगंधाचे पात्र उचलले. अष्टगंधामध्ये भटजींकडचेच थोडे तीर्थ ओतुन तो ओला केला. वहीसुद्धा घरीच विसरल्यामुळे शेवटी काखोटीचे शनी महात्म्यचे पुस्तक काढून टर्रर्रकन त्याचे पान फाडले. उदबत्तीचे खालचे टोक अष्टगंधामध्ये बुडवून ते त्या पानावर लिहू लागले. सर्व जण स्तब्ध होऊन पाहतच राहिले. उदबत्तीच्या खालच्या टोकातून ज्वलंत विचार उमटत होते तर वरच्या टोकातून धूर. एका दमात लिखाण पूर्ण करून त्यांनी तो कागद माझ्या हाती दिला व म्हणाले हि आमची प्रतिक्रिया. टाका त्या तुमच्या धाग्यावर. ती अशी : नव्या कवितील नवकाव्याचा क्रूर कवी मी आहे कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे गणहि नाही, छंदहि नाही, न मी जाणी वृत्ताला ठेचे मीटर मी जे आडवती उगाच काव्याला मुर्दाड असे हि तुमची भूक जिल्ब्यांचे जरी तुम्हा ना सुख घालीत जाईन तरी रतीब काव्यास माझ्या लाथा पडणे अगदी मला ना साहे ! कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे

चालवावा कुरु कुरु | आपुल्या हातातील बोरु | वाचक जरी झाला बोरु | मारावे त्यास फाट्यावरी || पाडावी कविता इक्षुदंडी | रचून मुहुर्ताच्या उतरंडी | जैसी हापुस अंब्याची करंडी | मुखी लागली रेड्याच्या || मुहुर्त संपले जर कॅलेंडरी | मग पकडावा शेतकरी | लोळत गाद्या गिर्द्यांवरी | व्यथा त्याची जाणावी || कधीच गिरणी नये थांबवू | पीठ सदोदीत पाडीत राहू | जर संपले आपले गहू | जाते कोरडेच रगडावे || (भयांकीत) पैजारबुवा

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 08/12/2017 - 12:31
आम्हाला अजून लै अंतर कापायचंय तुमच्या सारखं झ्याक ल्याहायला.

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:59
कुरु कुरु चालणारा बोरू - खूप हसलो अंब्याची करंडी + रेडा आणि कोरडे जाते हे हि खूप आवडले.

चारोळी या जुनाट काव्यकन्येचे भरण-पोषण होण्यासाठी किमान एखादा विषय तरी लागतो. विषयवैविध्याच्या अभावामुळे ती हळूहळू रोडावत जाण्याची संभवनीयता भेडसावते. मात्र ||४दांडी||या नवजात काव्यार्भकाचे पोषण केवळ क्यालेण्डराची पाने खाऊन होत असलेने ते अल्पावधीतच बाळसेदार होईल याविषयी खात्री वाटू लागलेली आहे. हे बाळ दिवसेंदिवस घातांकी श्रेणीत पापिलवार होत असलेमुळे त्याच्या बाल-लीला बघण्यासाठी एक शेपरेट खिडकी चालू करावी ही मिपा संपादक मंडळास नम्ब्र सूचना.

सूड 08/12/2017 - 14:10
तिथीगणिक इक्षुदंड सटीसामाशी अखंड कविप्रतिभा उदंड मिपाकरांसि न कळे आता येत्या अवसेशी कवि धरेल लेखणीशी कविता पाडुनिया खाशी पाहा तुमची जिरवेल त्यासि हवेसे कारण चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण भरली पापे वाचकांचि आता करावे काय कवित्व फार उतू जाय आवरण्याचा उपाय आता कोणी सांगावा =))

In reply to by सूड

विडंबक होता तू गत जन्मात | लागले कित्येक कवींचे तळतळाट | म्हणौनी या जन्मी तव नशीबात | ऐशा कविता वाचणे आहे || यावरी उपाय काहीही नसे | प्राक्तनी लिहिलेले भोग ऐसे| ते भोगल्यावीन सुटका नसे | मर्त्य मानवा तुझी || पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

स्फूर्तिचा प्याला | रसांनी कॉकटेलवला | वर समोर धरिला | तुम्हींच आधी || नवकवी पाहती | मनासी आपुल्या धरती | काहीबाही रचती | कवने फार || द्या अजूनी कोलीत | नवकवींच्या हातात | पहा मग गंमत | पॉपकॉर्नासी खाऊन || संदीप म्हणे ऐशा नरा | द्याव्या दोन पैजारा | निघण्या तरातरा | काव्यांगणातून || (स.कृ.ह.घ्या.) Sandy

In reply to by चांदणे संदीप

नाखु 09/12/2017 - 09:30
सदैव कविवरा पुढेच जायचे न मागुती तुवा कधी फिरायचे ||धृ.|| सदा तुझ्या पुढे उभी असे इक्षा सदैव काजळी सोडायच्या रिक्षा मधून वाचक हे काव्यास ग्रासती मध्येच ही प्रजा भयाण हासती सदा धाग्यातुनी तुफान व्हायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||१|| प्रतिसाद तुला न क्षोभ दाविती न मोडबंधने पदास बांधती विरोध क्रोध वा तुला न थांबवी न मोह भासतो अजाण वैभवी न सैन्य हे तुझे कधी हरायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||२|| पसंत वा विरोध तुला न ती क्षिती कशात अर्थ वा असो कुरापती संकीर्ण काव्य हो मलिन पावले तरी न बोरु हे कधी विसावले न लोचनां तुवां दुखें दाटायचे सदैव कविवरा पुढेच जायचे ||३ विशेष.सूचना : कविवर्य बापट यांची क्षमा मागितली आहे

In reply to by नाखु

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:08
कोणीतरी प्रोत्साहित करणारा असायलाच हवा होता. हि गंमत एकांगी न होऊ दिल्याबद्दल धन्यवाद. उत्तम प्रेरणा निवडली आहे आहे आणि ती चपखल विडम्बली सुद्धा आहे.

In reply to by सूड

सतिश गावडे 09/12/2017 - 11:17
शनीमहात्म्य रोज वाचतो काय रे? त्यातल्याच ओळी उचलून इथे चिकटवल्या आहेत असे वाटण्याइतपत शैलीत साम्य आहे.

In reply to by सतिश गावडे

पगला गजोधर 10/12/2017 - 13:30
आणि सगाजी, तुम्ही म्हणताय तसं कवीने, केले असेल तर, गुरू ला क्रोध येईल का ? (शनीमहात्म्यातून गुरू महिमा उचलला... ) उच्छिस्टे गुरुमहिमा अर्पिला, क्रोध येई तो गुरूला, क्रोधे अज्ञानाच्या कृष्णविवारी, धाडी तो कवीला, पगला भेणे चिंताक्रांत जाहला....

In reply to by सतिश गावडे

सूड 11/12/2017 - 13:14
ओवी वृत्त्तात जी जी म्हणून स्तोत्र आहेत ती अशीच आहेत. पैकी तुझा शनिमाहात्म्याचा जास्त अभ्यास दिसतोय. मराठीतलं दुर्गास्तोत्र काहीसं असच आहे. उदाहरणादाखल काही ओळी ऐकोनि धर्मराजाचे स्तवन दुर्गा देवी झाली प्रसन्न म्हणे तव शत्रू संहारुन राज्यी स्थापीन धर्मा तू तें तुम्ही वास करावा येथे प्रकटो नेदि जनांते शत्रू क्षय पावति तुमचे हातें सुख अद्भुत तुम्हां होय तुवां जे केले स्तोत्र पठण हे जो करील पठण श्रवण त्यासि सर्वदा रक्षीन अंतर्बाह्य निज अंगे

In reply to by सूड

गबाळ्या 11/12/2017 - 11:03
चतुर्थी चातुर्मास बोडण प्रतिभेसि येइ उधाण
एकदम पौर्णिमा आणि समुद्र भरती चे उधाण डोळ्यासमोर आले. लाटांवर लाटा.. किनाऱ्यावरचे सगळे भिजून चिंब ...

गबाळ्या 08/12/2017 - 22:35
सर्व समावेशक आणि सर्वांना समान संधी या धोरणांचे आम्ही पुरस्कर्ते असल्यामुळे कवीची मते जाणून घेण्यासाठी काल आम्ही कवींकडे गेलो. सुदैवाने त्यांच्या घरापर्येंत जायची गरजच पडली नाही कारण रस्त्यातच असलेल्या शनी मंदिराच्या दारात ते दृष्टीस पडले. त्यांना गाठून मी या साऱ्या प्रकाराबद्दल सांगितले. ऐकता ऐकता त्यांना प्रसादाचा ठसका लागला. भटजींकडून तीर्थ घेऊन त्यांनी ठसका शमविला व ते काही विचारात हरवले. तेवढ्यात मंदिरात घंटा वाजली आणि त्याच बरोबर जणू त्यांच्या डोक्यातही घंटा वाजल्यासारखे ते एकदम भानावर आले आणि खिसे चाचपू लागले. दुर्दैवाने आज ते लेखणी घरीच विसरले होते. मग इकडे तिकडे शोधत त्यांनी तेथील जळती उदबत्ती उचलली, भटजींसमोरील अष्टगंधाचे पात्र उचलले. अष्टगंधामध्ये भटजींकडचेच थोडे तीर्थ ओतुन तो ओला केला. वहीसुद्धा घरीच विसरल्यामुळे शेवटी काखोटीचे शनी महात्म्यचे पुस्तक काढून टर्रर्रकन त्याचे पान फाडले. उदबत्तीचे खालचे टोक अष्टगंधामध्ये बुडवून ते त्या पानावर लिहू लागले. सर्व जण स्तब्ध होऊन पाहतच राहिले. उदबत्तीच्या खालच्या टोकातून ज्वलंत विचार उमटत होते तर वरच्या टोकातून धूर. एका दमात लिखाण पूर्ण करून त्यांनी तो कागद माझ्या हाती दिला व म्हणाले हि आमची प्रतिक्रिया. टाका त्या तुमच्या धाग्यावर. ती अशी : नव्या कवितील नवकाव्याचा क्रूर कवी मी आहे कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे गणहि नाही, छंदहि नाही, न मी जाणी वृत्ताला ठेचे मीटर मी जे आडवती उगाच काव्याला मुर्दाड असे हि तुमची भूक जिल्ब्यांचे जरी तुम्हा ना सुख घालीत जाईन तरी रतीब काव्यास माझ्या लाथा पडणे अगदी मला ना साहे ! कोण मला वठणीवर आणू शकतो ते मी पाहे
आज असे हा वार गुरु महिना चालू डिसेम्बरू सप्त तारीख कॅलेंडरू लेखणी माझी झाली सुरु कित्ती विशेष हा असे दिनु सहा वर्षांतूनी आगमनु पहा अचंबूनी जाई मनू कवीस पुरेसे हे कारणु टाकुनी मागे त्या 'बुधि'या धाव धावतो हा जरीया धाव संपवी तो 'शुक्रि'या शब्द वाकवी मी लीलया एकेक दिन हा महामेरू वाटे कविता त्याची करू बसलो घेऊन मी बोरू हवा कागदा स्पॉन्सरु

नवा कवी

गबाळ्या ·
मिपा ने सर्व साहित्यिकांसाठी खुला मंच उभा करून या युगातील एक महत्कार्य केले आहे. खुला मंच, फुकटात प्रकाशन आणि फुकटात श्रोते. हे म्हणजे नवकवींच्या हाती लेखणी दिल्यासारखेच झाले. आम्ही या सर्व नवकवींचे खंदे समर्थक आहोत.

अत्तर

शिव कन्या ·

एस 13/09/2017 - 00:09
अत्तराचं आपलं बरं असतं बंद दाराआड कपाटाच्या कुठल्याश्या खणात भरजरी शालूला नाहीतर ठेवणीतल्या कोटाला बिलगून मंदपणे दरवळत राहतं जुन्या आठवणींच्या रम्य जगात हरवून जावं तसं त्याला ना घडीचा सोस ना उन्हपावसाचा मारा ना धुण्याचा सासुरवास नाजूक कळीसारखं कोमेजतं लग्गेच . . . . . अत्तरही कापडासारखं टिकतं, तर?

एस 13/09/2017 - 00:09
अत्तराचं आपलं बरं असतं बंद दाराआड कपाटाच्या कुठल्याश्या खणात भरजरी शालूला नाहीतर ठेवणीतल्या कोटाला बिलगून मंदपणे दरवळत राहतं जुन्या आठवणींच्या रम्य जगात हरवून जावं तसं त्याला ना घडीचा सोस ना उन्हपावसाचा मारा ना धुण्याचा सासुरवास नाजूक कळीसारखं कोमेजतं लग्गेच . . . . . अत्तरही कापडासारखं टिकतं, तर?
कपडे कितीही मळले, जुने झाले, रंग उडून गेला वीण उसवून गेली घड्या विस्कटून गेल्या तरी कधीतरी लावलेले मायेचे भरजरी अत्तर मंदपणे दरवळत राहते! . . . माणसं अशी अत्तर असती तर..! शिवकन्या

(महाग्रु)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

सिरुसेरि 02/09/2017 - 12:13
+१ . "चार होते कावळे ते , एक तो राजहंस मी " "भेदुनी उपहास त्यांचा , चाललो निश्चींत मी " --- तपीश .

जबर्‍या !!!!!! _____/\______ बाकी डोकलाममधून चिनी सैनिकांनी माघार घेतली याला म्हाग्रुसुध्दा कारणी'भुत' आहेत म्हणे. डोकलाम सीमेवरच्या कुठल्यातरी मराठी सैनिकाने "चला ना गडे ( कि नागडे ) " हे निखळ निरागस बडबड गीत ( चित्रपट- नवरा माझा नवसाचा ) लावले होते. ते एकूनच चिनी सैनिक पँट आवळत पळाले म्हणतात. जय म्हाग्रु॥

नाखु 04/09/2017 - 20:34
याचं पुरुष वर्तन करणेत यावं,"मी कशाला आरशात पाहू गं,मी ....." विडंबन जोरदार मोबाईल निरक्षर नाखू

मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु ज्ञानाची खाण, दिसतो लहान, विगही छान, अकलेचे बाण, फुकटचा मान, मी लै महान, मारीतो चकरा शोधतो बकरा, अ‍ॅवॉर्ड फंक्शनला मारीतो चकरा, चकरा-बकरा, चकरा-बकरा,चकरा-बकरा, मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु मेरा देख जलवा, बळच हलवा, लैच कालवा, माना तुम्ही डोलवा, आम्हाला बोलवा, बोलवा-डोलवा, बोलवा-डोलवा, बोलवा-डोलवा मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु अटक मटक चवळी चटक, माझी खाजवुन, मला लटक चटक लटक, चटक लटक, चटक लटक, मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु गरा गरा, अन गरा गरा, मी चालतो बळच भरा भरा, हिरोइन दिसता बरी जरा, मी फुलवतो उगा माझा पिसारा, मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु ऐका ऐका माझे शेर ऐका, माझे भाषण ऐका, माझे विनोद ऐका, एका पेक्षा एक माझे अनुभव ऐका, कोणाला घडवले, सांगतो ऐका, मी कसा थोर ते नीट ऐका, फक्त ऐका, ऐका ऐका ऐका ऐका मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु पैजारबुवा,

सिरुसेरि 02/09/2017 - 12:13
+१ . "चार होते कावळे ते , एक तो राजहंस मी " "भेदुनी उपहास त्यांचा , चाललो निश्चींत मी " --- तपीश .

जबर्‍या !!!!!! _____/\______ बाकी डोकलाममधून चिनी सैनिकांनी माघार घेतली याला म्हाग्रुसुध्दा कारणी'भुत' आहेत म्हणे. डोकलाम सीमेवरच्या कुठल्यातरी मराठी सैनिकाने "चला ना गडे ( कि नागडे ) " हे निखळ निरागस बडबड गीत ( चित्रपट- नवरा माझा नवसाचा ) लावले होते. ते एकूनच चिनी सैनिक पँट आवळत पळाले म्हणतात. जय म्हाग्रु॥

नाखु 04/09/2017 - 20:34
याचं पुरुष वर्तन करणेत यावं,"मी कशाला आरशात पाहू गं,मी ....." विडंबन जोरदार मोबाईल निरक्षर नाखू

मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु ज्ञानाची खाण, दिसतो लहान, विगही छान, अकलेचे बाण, फुकटचा मान, मी लै महान, मारीतो चकरा शोधतो बकरा, अ‍ॅवॉर्ड फंक्शनला मारीतो चकरा, चकरा-बकरा, चकरा-बकरा,चकरा-बकरा, मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु मेरा देख जलवा, बळच हलवा, लैच कालवा, माना तुम्ही डोलवा, आम्हाला बोलवा, बोलवा-डोलवा, बोलवा-डोलवा, बोलवा-डोलवा मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु अटक मटक चवळी चटक, माझी खाजवुन, मला लटक चटक लटक, चटक लटक, चटक लटक, मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु गरा गरा, अन गरा गरा, मी चालतो बळच भरा भरा, हिरोइन दिसता बरी जरा, मी फुलवतो उगा माझा पिसारा, मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु ऐका ऐका माझे शेर ऐका, माझे भाषण ऐका, माझे विनोद ऐका, एका पेक्षा एक माझे अनुभव ऐका, कोणाला घडवले, सांगतो ऐका, मी कसा थोर ते नीट ऐका, फक्त ऐका, ऐका ऐका ऐका ऐका मी म्हागुरु, मी म्हागुरु, म्हणा म्हागुरु पैजारबुवा,
(महाग्रु) पेरणा क्र १ आणि पेरणा क्र २ सूर्य मी अन काजवे ते, जाणूनी होतो जरी राहतो धूंदीत माझ्या, पाठ माझी खाजरी आत्ममग्न उष्टपक्षी, म्हणती मला पाठीवरी मीच घडवले, मीच केले, ग्रेट माझी शायरी भेट जर झालीच आपुली, सोडेन ना तूजला घरी माझिया माझेच कौतुक, ऐकूनी तू दमला जरी समूळ पिळून्-बोरकर अज्ञ पामरांच्या माहिती साठी - उष्टपक्षी = शहामृग्

नवकवीस्तोत्र

माम्लेदारचा पन्खा ·

ज्याला पाहिजे फक्त कौतुक | मर्कट लीलेस लाईक | शब्द रचतो जो एकावर एक | तो निंदेचाच धनी|| आठवा सावित्रीबाई फुले | ज्यांनी झेलले शेणाचे गोळे आता जग वाहते फुले | पुतळ्यावरती जयांच्या || बोल बोबडे बालकाचे | त्यावर हसणे इतरांचे | म्हणौनी तयांना बालकाचे | दगड मारणे का बरोबर || दगड मारण्या जी शिकवते | ती माता नव्हे वैरीण असते | लांब रहाणेच बरेच असते | अशा दैत्यी पासौनी || जो हतोत्साही होउन जातो | तो खरा कवी कधीच नसतो| जो या सर्वांना पुरुन उरतो | कवी ऐसा वंदावा || जो असतो शब्दांचा ईश्वर | त्यास जगाची नसते फिकीर | शब्दांच्या दुनियेचा जो मिहीर | तोच कवी जाणावा || ऐसा कविश्र्वर वंदावा | यथोचीत आदर त्याला द्यावा | देव्हार्‍यात त्याला बैसवावा |इश्वराच्या शेजारी || पैजारबुवा,

In reply to by हतोळकरांचा प्रसाद

कोणती हा प्रश्र्णच येत नाही कारण सूड बुंदेलखंडाचे राजे छत्रसाल नाहीत आणि आम्हीही बाजीराव नाही आहोत हे आम्हा दोघांनाही पक्के माहित आहे. प्रश्र्ण फक्त इतकाच असू शकतो की सुजाताची? कोंढाळकरची? का गुजरची? पण हा प्रश्र्ण विचारायचा मला अधिकार पोचत नाही. त्यामुळे मस्तानी हवी असेल तर सूड जिथे बोलवेल तिकडे मला जावे लागेल. पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

अहो कोणती म्हणजे मँगो मस्तानी कि सीताफळ मस्तानी कि गुलकंद मस्तानी असे! :D :D .

In reply to by प्रचेतस

कंजूस 28/07/2017 - 13:35
पातळ श्रीखंड नसलेली म्हणजे कशी ते तुमच्याच शब्दात वर्णन करा ना गडे। (ठर्राव सूचक कंज्यूस, अनुमोदन आत्मुस )

In reply to by कंजूस

प्रचेतस 28/07/2017 - 17:48
म्हणजे लस्सी आणि ताक ह्यात जसा फरक असतो तशी. मस्तानी पिता यायला हवी, चमच्याने खाता नव्हे.(त्यातले आईसक्रीम सोडून)

एस 27/07/2017 - 12:08
आपण गाडिले कुठे झेंडे । आपल्या कापसा किती बोंडे । सगळे विसरून फेकती अंडे । अशावेळी ।।
या कडव्याकरिता शिट्ट्या, टाळ्या आणि आरोळ्या!!!

=)) =)) =)) मापंची कविता मुळात सुंदर । तीवरी ज्ञापैंचा कळस टोकदार । आमच्याकडून घ्याव्या वारंवार । टाळ्या आणि हशा ॥

In reply to by कंजूस

अभ्या.. 28/07/2017 - 15:49
हे गोविंध्राव कोण म्हणे? ;) पण मापं झबरदस्त लिव्हलाय आणि आमचं माऊलीचं तर काय इचारायचं. शिस्तीत टोला सीमापार.

ज्याला पाहिजे फक्त कौतुक | मर्कट लीलेस लाईक | शब्द रचतो जो एकावर एक | तो निंदेचाच धनी|| आठवा सावित्रीबाई फुले | ज्यांनी झेलले शेणाचे गोळे आता जग वाहते फुले | पुतळ्यावरती जयांच्या || बोल बोबडे बालकाचे | त्यावर हसणे इतरांचे | म्हणौनी तयांना बालकाचे | दगड मारणे का बरोबर || दगड मारण्या जी शिकवते | ती माता नव्हे वैरीण असते | लांब रहाणेच बरेच असते | अशा दैत्यी पासौनी || जो हतोत्साही होउन जातो | तो खरा कवी कधीच नसतो| जो या सर्वांना पुरुन उरतो | कवी ऐसा वंदावा || जो असतो शब्दांचा ईश्वर | त्यास जगाची नसते फिकीर | शब्दांच्या दुनियेचा जो मिहीर | तोच कवी जाणावा || ऐसा कविश्र्वर वंदावा | यथोचीत आदर त्याला द्यावा | देव्हार्‍यात त्याला बैसवावा |इश्वराच्या शेजारी || पैजारबुवा,

In reply to by हतोळकरांचा प्रसाद

कोणती हा प्रश्र्णच येत नाही कारण सूड बुंदेलखंडाचे राजे छत्रसाल नाहीत आणि आम्हीही बाजीराव नाही आहोत हे आम्हा दोघांनाही पक्के माहित आहे. प्रश्र्ण फक्त इतकाच असू शकतो की सुजाताची? कोंढाळकरची? का गुजरची? पण हा प्रश्र्ण विचारायचा मला अधिकार पोचत नाही. त्यामुळे मस्तानी हवी असेल तर सूड जिथे बोलवेल तिकडे मला जावे लागेल. पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

अहो कोणती म्हणजे मँगो मस्तानी कि सीताफळ मस्तानी कि गुलकंद मस्तानी असे! :D :D .

In reply to by प्रचेतस

कंजूस 28/07/2017 - 13:35
पातळ श्रीखंड नसलेली म्हणजे कशी ते तुमच्याच शब्दात वर्णन करा ना गडे। (ठर्राव सूचक कंज्यूस, अनुमोदन आत्मुस )

In reply to by कंजूस

प्रचेतस 28/07/2017 - 17:48
म्हणजे लस्सी आणि ताक ह्यात जसा फरक असतो तशी. मस्तानी पिता यायला हवी, चमच्याने खाता नव्हे.(त्यातले आईसक्रीम सोडून)

एस 27/07/2017 - 12:08
आपण गाडिले कुठे झेंडे । आपल्या कापसा किती बोंडे । सगळे विसरून फेकती अंडे । अशावेळी ।।
या कडव्याकरिता शिट्ट्या, टाळ्या आणि आरोळ्या!!!

=)) =)) =)) मापंची कविता मुळात सुंदर । तीवरी ज्ञापैंचा कळस टोकदार । आमच्याकडून घ्याव्या वारंवार । टाळ्या आणि हशा ॥

In reply to by कंजूस

अभ्या.. 28/07/2017 - 15:49
हे गोविंध्राव कोण म्हणे? ;) पण मापं झबरदस्त लिव्हलाय आणि आमचं माऊलीचं तर काय इचारायचं. शिस्तीत टोला सीमापार.
काही करण्या उरले नसता । आपली पाटी कोरी असता । काही बकांची ध्यानस्थ स्तब्धता । मत्स्यमारीकारणे ।। दिसता कोणीही नवखा । लबाड साधिती मोका । त्याची बुडवती नौका । लागलीच ।। पाडावी भोके यथेच्छ । भाषा तरी वापरावी स्वच्छ । भासवावे तयाते तुच्छ । आत्मक्लेशे ।। कवीचे उडवावे शिरस्त्राण । मागाहुनि करावे शिरकाण । मनसोक्त मारावे पादत्राण । कवितेवरी ।। आपण गाडिले कुठे झेंडे । आपल्या कापसा किती बोंडे । सगळे विसरून फेकती अंडे । अशावेळी ।। अशाने होते तरी काय । कवी हतोत्साही होऊन जाय । परि अंतरी लागते हाय । कायमची ।। सांगे कवी अशा लोका । दिसताक्षणी तिथेच ठोका । असे जरी प्रसंग बाका । विजयीभव ।।

उध्दु . . तुला माह्यावर भरोसा नाय काय ?

माम्लेदारचा पन्खा ·

गॅरी ट्रुमन 11/07/2017 - 16:31
जबराट. काव्य वगैरे माझा प्रांत नाही म्हणून मिपावरील कविता वगैरे वाचायच्या भानगडीत पडत नाही. या कवितेच्या शीर्षकावरून कविता नक्की कोणावर असणार याचा अंदाज आला आणि थोडी घाबरतच कविता बघितली. आणि ती प्रचंड आवडली :)

कविता आवडली. परंतु भाजपा केंद्रातच ठिक आहे. भाजपाचे राजकारण गुजरात धार्जिणे आहे त्यामुळे महाराष्ट्रात शत प्रतिशत भाजपा झाले तर अवघड आहे. त्यामुळे नाईलाजाने का होईना पण उ.ठा शिवाय पर्याय नाही.

सुज्ञ 12/07/2017 - 12:02
उधू ची भाषा भारी .. भारी शास्ताखान ,वाघनखे ,तलवारी .. तलवारी मुंबईत तुंबल्या गटारी. . गटारी विकासाच्या नावाने बोंबाबोंब .. बोंबाबोंब उद्धू .. तू माझ्याशी गोड बोल . गोड बोल

चौथा कोनाडा 12/07/2017 - 17:18
:-)))) भन्न्नाट जमलंय ! इस्को बोल्ते, करंट ट्रेण्डको कॅच करना ! आता मिपावर असल्या विडंबन गाण्याची स्पर्धा घ्यावी ! कंपूंनी त्याचे व्हिडो करुन पाठवावेत ! मिपाकट्टा मंग जबर्दस्त रंगेल :-)

In reply to by माम्लेदारचा पन्खा

श्रीगुरुजी 13/07/2017 - 15:38
या कवितेत मला तरी काही इश्यू दिसत नाही. ही कविता एक साधी वात्रटिका आहे. यापेक्षा जास्त विनोदी विडंबने रोज माध्यमातू प्रसिद्ध होतात ज्यात पुढार्‍यांची मनसोक्त खिल्ली उडविलेली असते (उदा. 'सकाळ'मधील ढिंग टांग). या कवितेत बदनामीकारक, अश्लील, बीभत्स असे काहीही नाही.

वरुण मोहिते 13/07/2017 - 15:42
तुम्ही अमित शहा किंवा मोदींवर एक कविता करा ना . माझ्या नावाने प्रसिद्ध करतो . मस्त हसण्यासारखी .

एस 15/07/2017 - 16:20
एकच नंबर! मूळ आरजे मलिष्काचे गाणेही भारी आहे. खरेच बृहन्मुंबई महापालिकेला लाज वाटली पाहिजे. दर वर्षी तीच नालेसफाईची नाटके, तेच रस्त्यांवरचे खड्डे आणि तोच गेंड्याच्या कातडीहून निर्ढावलेपणा.

एस 19/07/2017 - 10:27
शिवसेनावाले आता त्या आरजे मलिष्काच्या मागे हात धुवून लागले आहेत असे दिसतेय. पालिकेच्या कर्मचाऱ्यांना तिच्या घरी म्हणे डेंग्यूच्या अळ्या सापडल्या! आत्ताच बऱ्या सापडल्या?

कंजूस 19/07/2017 - 13:47
दुसय्रांची व्यंगचित्रे काढतात त्यांना स्वत:ची व्यंगचित्रे का आवडत नाहीत? चक्क भडकतात. विरोधी मतही खपत नाही. जहांगिरच्या फोटो प्रदर्शनात पाहिलं आहे .

गॅरी ट्रुमन 11/07/2017 - 16:31
जबराट. काव्य वगैरे माझा प्रांत नाही म्हणून मिपावरील कविता वगैरे वाचायच्या भानगडीत पडत नाही. या कवितेच्या शीर्षकावरून कविता नक्की कोणावर असणार याचा अंदाज आला आणि थोडी घाबरतच कविता बघितली. आणि ती प्रचंड आवडली :)

कविता आवडली. परंतु भाजपा केंद्रातच ठिक आहे. भाजपाचे राजकारण गुजरात धार्जिणे आहे त्यामुळे महाराष्ट्रात शत प्रतिशत भाजपा झाले तर अवघड आहे. त्यामुळे नाईलाजाने का होईना पण उ.ठा शिवाय पर्याय नाही.

सुज्ञ 12/07/2017 - 12:02
उधू ची भाषा भारी .. भारी शास्ताखान ,वाघनखे ,तलवारी .. तलवारी मुंबईत तुंबल्या गटारी. . गटारी विकासाच्या नावाने बोंबाबोंब .. बोंबाबोंब उद्धू .. तू माझ्याशी गोड बोल . गोड बोल

चौथा कोनाडा 12/07/2017 - 17:18
:-)))) भन्न्नाट जमलंय ! इस्को बोल्ते, करंट ट्रेण्डको कॅच करना ! आता मिपावर असल्या विडंबन गाण्याची स्पर्धा घ्यावी ! कंपूंनी त्याचे व्हिडो करुन पाठवावेत ! मिपाकट्टा मंग जबर्दस्त रंगेल :-)

In reply to by माम्लेदारचा पन्खा

श्रीगुरुजी 13/07/2017 - 15:38
या कवितेत मला तरी काही इश्यू दिसत नाही. ही कविता एक साधी वात्रटिका आहे. यापेक्षा जास्त विनोदी विडंबने रोज माध्यमातू प्रसिद्ध होतात ज्यात पुढार्‍यांची मनसोक्त खिल्ली उडविलेली असते (उदा. 'सकाळ'मधील ढिंग टांग). या कवितेत बदनामीकारक, अश्लील, बीभत्स असे काहीही नाही.

वरुण मोहिते 13/07/2017 - 15:42
तुम्ही अमित शहा किंवा मोदींवर एक कविता करा ना . माझ्या नावाने प्रसिद्ध करतो . मस्त हसण्यासारखी .

एस 15/07/2017 - 16:20
एकच नंबर! मूळ आरजे मलिष्काचे गाणेही भारी आहे. खरेच बृहन्मुंबई महापालिकेला लाज वाटली पाहिजे. दर वर्षी तीच नालेसफाईची नाटके, तेच रस्त्यांवरचे खड्डे आणि तोच गेंड्याच्या कातडीहून निर्ढावलेपणा.

एस 19/07/2017 - 10:27
शिवसेनावाले आता त्या आरजे मलिष्काच्या मागे हात धुवून लागले आहेत असे दिसतेय. पालिकेच्या कर्मचाऱ्यांना तिच्या घरी म्हणे डेंग्यूच्या अळ्या सापडल्या! आत्ताच बऱ्या सापडल्या?

कंजूस 19/07/2017 - 13:47
दुसय्रांची व्यंगचित्रे काढतात त्यांना स्वत:ची व्यंगचित्रे का आवडत नाहीत? चक्क भडकतात. विरोधी मतही खपत नाही. जहांगिरच्या फोटो प्रदर्शनात पाहिलं आहे .
उद्धुचे वडील किती मोठे . . मोठे . . त्यांचे पण नशीब करंटे . . . . करंटे . . त्यांच्या पोटी आला हा गोटा गोल . . गोटा गोल . . उध्दु तू माझ्याशी गोड बोल . . . गोड बोल . . . उद्धुचा मुलगा आदू . . . आदू . . . आहे तो पक्का लडदु . . . लडदु . . . पेंग्विनचा खर्च करतंय कोण . . करतंय कोण उध्दु तू माझ्याशी गोड बोल . . . गोड बोल . . . उद्धुचा पेपर सामना . . . सामना . . . संपादकाला काही येईना . . येईना . . . गुहेचा झाला पांजरपोळ . . . . पांजरपोळ . . . . उध्दु तू माझ्याशी गोड बोल . . . गोड बोल . . . उद्धुची पार्टी आहे सत्तेत . . . सत्तेत . . . तरी मनाने विरोधकातच बसलेत . . बसलेत . .

अण्णारती- विरहखंड भाग १

माम्लेदारचा पन्खा ·

In reply to by अभ्या..

समझनेवाले को इशारा काफी है राज की बात कह दू तो जाने मेह्फिल मे फिर क्या हो? संगीतकार लक्श्मीकान्त प्यारेलाल की जोडी सलामत रहे

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) अण्णा द्न्यानी सत्पुरुष, ज्यांचा तीकंपुने केला छळ थोर। जैसा झाला द्न्यानेश्वरमाउलीचा म्हणोनी संन्याशाचा पोर।। अण्णांचा संपवोनिया प्रथमावतार, नाचती कळीचे नारद। अण्णा चमत्कारी मोठे, पुन:अवतारात करती त्यांना गारद।। इतिश्री अण्णापुराणम बिगीनम। कॅप्टन जॅक स्पॅरो (उपाध्यक्ष: अण्णा पुनर्वसन समिती)

In reply to by अभ्या..

समझनेवाले को इशारा काफी है राज की बात कह दू तो जाने मेह्फिल मे फिर क्या हो? संगीतकार लक्श्मीकान्त प्यारेलाल की जोडी सलामत रहे

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) अण्णा द्न्यानी सत्पुरुष, ज्यांचा तीकंपुने केला छळ थोर। जैसा झाला द्न्यानेश्वरमाउलीचा म्हणोनी संन्याशाचा पोर।। अण्णांचा संपवोनिया प्रथमावतार, नाचती कळीचे नारद। अण्णा चमत्कारी मोठे, पुन:अवतारात करती त्यांना गारद।। इतिश्री अण्णापुराणम बिगीनम। कॅप्टन जॅक स्पॅरो (उपाध्यक्ष: अण्णा पुनर्वसन समिती)
येई हो अण्णा रे माझे माऊली ये । कीबोर्डवरी बोट ठेऊनी वाट मी पाहे ।। धृ।। आलिया गेलिया कोणी धाडी निरोप । कराडमधी आहे माझा मायबाप ।। १।। काळा शर्ट अन विजार कैसा सुंदर दिसला । घोड्यावर बैसोन अण्णा शुक्रवारी गेला ।। २।। अण्णांचे चार शब्द आम्हा नित्य जाळ लावी । अण्णादास म्हणे आता कोण कळ लावी ।। ३।।