वाचतो आहे. फोटो पाहूनच आनंद झाला. या वाटेचा चढ उतार पाच सहा वेळा करायचा तर दिवसाला चार वाट्या गोड शिरा ढोसावा लागेल. (ध्यान, मनावर विचारांवर संयम वगैरे आमच्या डोक्याच्या आणि हाताबाहेरच्या गोष्टी त्यामुळे सोडून दिल्या. ) बाकी वाचायला मजा येतेय.

लिहित राहा, वाचत आहेच.

प्रसाद गोडबोले, लेखमाला वाचतो आहे. लिखाण व फोटो छान वाटताहेत. भावना पोहोचताहेत. स्थानगुप्ततेबद्धलची तुमची एकंदर भूमिका आवडली. पुढे कधी तिथे जायला वेळ मिळाला तर माहितीसाठी व्यनि करीन.

वाचत आहे... :)

तीनही लेख वाचले. पण फोटो एकही पाहायला मिळाला नाही.

वाचतो आहे. फोटो पाहूनच आनंद झाला. या वाटेचा चढ उतार पाच सहा वेळा करायचा तर दिवसाला चार वाट्या गोड शिरा ढोसावा लागेल. (ध्यान, मनावर विचारांवर संयम वगैरे आमच्या डोक्याच्या आणि हाताबाहेरच्या गोष्टी त्यामुळे सोडून दिल्या. ) बाकी वाचायला मजा येतेय.

लिहित राहा, वाचत आहेच.

प्रसाद गोडबोले, लेखमाला वाचतो आहे. लिखाण व फोटो छान वाटताहेत. भावना पोहोचताहेत. स्थानगुप्ततेबद्धलची तुमची एकंदर भूमिका आवडली. पुढे कधी तिथे जायला वेळ मिळाला तर माहितीसाठी व्यनि करीन.

वाचत आहे... :)

तीनही लेख वाचले. पण फोटो एकही पाहायला मिळाला नाही.

हा भाग वाचला. उत्तमच आहे. नंतर पुन्हा वाचून काही प्रश्न असले तर ते लिहीन. सध्या पहिला प्रश्न म्हणजे फळांबरोबर वाटीत काय आहे ? सांजा किंवा गुळासारखे वाटते आहे.

हा आश्रम आवडला. अशा ठिकाणी कोणत्याही मंत्राची गरज नाही. जेवणाचे आणि नाश्त्याचे म्हणाल तर काहीच अडचण नाही. हेच खातो. पायऱ्यांची ही अडचण नाही सवय आहे. आणि शुद्ध हवा. कोणताही गुरू नको. गरजच नाही. मुक्त मोकाट राहायचे. भटकायचे.

आवडले...

खरेतर वैदिक आश्रम असल्याने कोवळ्या बोकडाच्या बोन मॅरोचा सुर्वा २४ तास मिळायला हवा. शिवाय ऋग्वेदात सांगितल्याप्रमाणे प्रसंगी एखाद्या घोड्याचेही बार्बेक्यू मिळायला हवे. त्यातही पुरोहितांना पुढच्या-उजव्या मांडीचे मांस तर हक्काने मिळायला हवे.

पुढे स्वामीजींनी विद्या आणि प्रज्ञा ह्यातील फरक सकाळी सांगितला होता. विद्या म्हणजे तुम्ही जे काहे पुस्तकातुन किंवा अनत्र ठिकाणुन शिकता ते. प्रज्ञा म्हणजे जे तुम्हाला अंतर्स्फुर्तीने उमगते ते !

पूर्णपणे सहमत

ध्यानाचा दुसर्‍या प्रयत्नातच मन इतके खोल उतरत असेल तर अजून पुढे चित्तत् खोल काय आहे हे दिसेल , ह्या उत्सुकतेने मी शहारुन गेलो. (त्याविषयी काहीही लिहिणे मी जाणीवपुर्वक टाळत आहे. )

@प्रगो पण दोन लेख वाचता ,ही नवी जीवनशैली मिळाली आहे ती कायम ठेवण्याचा प्रयत्न करताच.

हा पण भाग मस्त. मला वाटतं तुम्ही कोणत्या आश्रमात होतात ते मला कळले आहे. बाकी वैदिक आश्रमात एकदम सात्विक जेवण :)

लेखन वाचलं. संपादित. व्यक्तिगत टिपणी आढळल्यास कारवाई केली जाईल. -व्यवस्थापन -दिलीप बिरुटे

अवांतर : गोरा जीझस ख्राईस्ट वाचून अंमळ हसू आलं. मिडल ईस्टातला प्यालेस्टीनातला इसम आंग्लशख्स गौरवर्णी असणं निव्वळ अशक्य. निदान २००० वर्षांपूर्वी तरी अशक्य म्हणायला पाहिजे. येशू माझ्या मते काळा व बुटका असावा. अर्थात, तो काळा की गोरा हा जीवनमरणाचा प्रश्न नव्हे. -नाठाळ नठ्या

रोचक वर्णन... भारी वाटलं वाचताना. फोटो दिसत नाहीत त्यामुळं भ्रमनिरास झाला. वातावरण मिस झाल्यासारखे वाटले ! धागा संपादित करून परत फोटो डकवा,

हा भाग वाचला. उत्तमच आहे. नंतर पुन्हा वाचून काही प्रश्न असले तर ते लिहीन. सध्या पहिला प्रश्न म्हणजे फळांबरोबर वाटीत काय आहे ? सांजा किंवा गुळासारखे वाटते आहे.

हा आश्रम आवडला. अशा ठिकाणी कोणत्याही मंत्राची गरज नाही. जेवणाचे आणि नाश्त्याचे म्हणाल तर काहीच अडचण नाही. हेच खातो. पायऱ्यांची ही अडचण नाही सवय आहे. आणि शुद्ध हवा. कोणताही गुरू नको. गरजच नाही. मुक्त मोकाट राहायचे. भटकायचे.

आवडले...

खरेतर वैदिक आश्रम असल्याने कोवळ्या बोकडाच्या बोन मॅरोचा सुर्वा २४ तास मिळायला हवा. शिवाय ऋग्वेदात सांगितल्याप्रमाणे प्रसंगी एखाद्या घोड्याचेही बार्बेक्यू मिळायला हवे. त्यातही पुरोहितांना पुढच्या-उजव्या मांडीचे मांस तर हक्काने मिळायला हवे.

पुढे स्वामीजींनी विद्या आणि प्रज्ञा ह्यातील फरक सकाळी सांगितला होता. विद्या म्हणजे तुम्ही जे काहे पुस्तकातुन किंवा अनत्र ठिकाणुन शिकता ते. प्रज्ञा म्हणजे जे तुम्हाला अंतर्स्फुर्तीने उमगते ते !

पूर्णपणे सहमत

ध्यानाचा दुसर्‍या प्रयत्नातच मन इतके खोल उतरत असेल तर अजून पुढे चित्तत् खोल काय आहे हे दिसेल , ह्या उत्सुकतेने मी शहारुन गेलो. (त्याविषयी काहीही लिहिणे मी जाणीवपुर्वक टाळत आहे. )

@प्रगो पण दोन लेख वाचता ,ही नवी जीवनशैली मिळाली आहे ती कायम ठेवण्याचा प्रयत्न करताच.

हा पण भाग मस्त. मला वाटतं तुम्ही कोणत्या आश्रमात होतात ते मला कळले आहे. बाकी वैदिक आश्रमात एकदम सात्विक जेवण :)

लेखन वाचलं. संपादित. व्यक्तिगत टिपणी आढळल्यास कारवाई केली जाईल. -व्यवस्थापन -दिलीप बिरुटे

अवांतर : गोरा जीझस ख्राईस्ट वाचून अंमळ हसू आलं. मिडल ईस्टातला प्यालेस्टीनातला इसम आंग्लशख्स गौरवर्णी असणं निव्वळ अशक्य. निदान २००० वर्षांपूर्वी तरी अशक्य म्हणायला पाहिजे. येशू माझ्या मते काळा व बुटका असावा. अर्थात, तो काळा की गोरा हा जीवनमरणाचा प्रश्न नव्हे. -नाठाळ नठ्या

रोचक वर्णन... भारी वाटलं वाचताना. फोटो दिसत नाहीत त्यामुळं भ्रमनिरास झाला. वातावरण मिस झाल्यासारखे वाटले ! धागा संपादित करून परत फोटो डकवा,

सुरुवात जबरदस्त झालेली आहे. अगदी पहिल्या प्रतिमेत दिसणार्‍या रंगांच्या छटा अद्भुत आहेत, अगदी पेंटिंग बनवण्यासारख्या. अंधारातली प्रतिमा पण सुंदर. त्यात खालच्या बाजूला दिसणारा त्रिकोण कसला आहे हे आधी समजले नव्हते, पण वळणावरची खालच्या दरीच्या बाजूची दगडी भिंत आहेसे दिसते. तुम्हाला आजोबांचा चांगला सहवास लाभलेला दिसतो. खूप नशीबवान आहात. (या बाबतीत आमच नशीब फुटके. दोन्हीकडले आजोबा आणि आज्या आमचे आई-वडील लहान असतानाच निवर्तले). लेखाचे लहान लहान भाग पण छान वाटतात.

हिमालय नवरसांची अनुभुती देतो. अप्रतिम आहे. एकदाच काय होईना हिमालय बघायला हवा. नोकरी मुळे बर्याचश्या छटा अनुभवायला मिळाल्या. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.

तुमचं हिमालय प्रेम जाणवत आहे. जागेची नावं सांगितली की त्यांची वाट लागते हे बरोबर. ((हिमालयाबद्ल ( म्हणजे उत्तराखंड आणि हिमाचला प्रदेश) वाचून आणि त्याचे अंतर, प्रवास माहिती यातून ठरवून टाकले की हिमालय पर्यटन करायचे नाही. अगदी एकदा कधीतरी गेलोच तरी आवडला म्हणून वारंवार जाणे शक्य नाही. )) लेख वाचणार. पर्यटनावर अध्यात्मिक विचारही मांडता.

सुरेख सुरुवात प्रगोसर, येऊ द्यात बयाजवार.

आश्रम नाही पण मंदिर पहिले आहे.

व्वा, सुंदर लिहिलंत ! आणि प्रचि ही समर्पक !

हिमालय म्हणजे कसा अगदी आपल्या आजोबांचा सारखा वाटतो. आजोबा म्हणजे आईचे बाबा. वडीलांचे बाबा म्हणजे सह्याद्री . राकट कणखर कठोर. लहानपणापासुन सह्याद्रीच्या अंगाखांद्यावर बागडलो, पण तिथलं प्रेम हे खरं म्हणजे भीतीयुक्त आदर आहे. पण हिमालयात एक वेगळं आपलंपण आहे. इथेही आदर आहेच पण इथं भिती नाही, किंवा कदाचित आधीच थंडगार वार्‍याच्या झुळुकांपासुन वाचण्यासाठी स्वेटर घातलेला असल्याने उबदार वाटत असतं , त्यामुळे लहानपणी आजोबांनी अलगद उचलुन हातात घ्यावं अन आपण शांत झोपी जावं अशा आठवणी जाग्या होतात.

आजही जास्त फिरंणं सह्याद्रीतच होतं, हिमालय क्वचित , उन्हाळ्याच्या सुट्टीत. तरी बराच फिरलो. लेह लडाख, हिमाचल , उत्तराखंड . सर्वात सुंदर वाटला तो हिमाचल मधुन दिसणारा हिमालय. एकदम आजोबांचा सुंदर टुमदार वाडा होता तसा काहीसा

वाह, क्या बात ! हे खूप आवडलं !

फोटो दिसले नाहीत पण एकुण लेखनावरून तुझ्यासोबत तिथे फिरून आल्याचा भास झाला.

सुरुवात जबरदस्त झालेली आहे. अगदी पहिल्या प्रतिमेत दिसणार्‍या रंगांच्या छटा अद्भुत आहेत, अगदी पेंटिंग बनवण्यासारख्या. अंधारातली प्रतिमा पण सुंदर. त्यात खालच्या बाजूला दिसणारा त्रिकोण कसला आहे हे आधी समजले नव्हते, पण वळणावरची खालच्या दरीच्या बाजूची दगडी भिंत आहेसे दिसते. तुम्हाला आजोबांचा चांगला सहवास लाभलेला दिसतो. खूप नशीबवान आहात. (या बाबतीत आमच नशीब फुटके. दोन्हीकडले आजोबा आणि आज्या आमचे आई-वडील लहान असतानाच निवर्तले). लेखाचे लहान लहान भाग पण छान वाटतात.

हिमालय नवरसांची अनुभुती देतो. अप्रतिम आहे. एकदाच काय होईना हिमालय बघायला हवा. नोकरी मुळे बर्याचश्या छटा अनुभवायला मिळाल्या. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.

तुमचं हिमालय प्रेम जाणवत आहे. जागेची नावं सांगितली की त्यांची वाट लागते हे बरोबर. ((हिमालयाबद्ल ( म्हणजे उत्तराखंड आणि हिमाचला प्रदेश) वाचून आणि त्याचे अंतर, प्रवास माहिती यातून ठरवून टाकले की हिमालय पर्यटन करायचे नाही. अगदी एकदा कधीतरी गेलोच तरी आवडला म्हणून वारंवार जाणे शक्य नाही. )) लेख वाचणार. पर्यटनावर अध्यात्मिक विचारही मांडता.

सुरेख सुरुवात प्रगोसर, येऊ द्यात बयाजवार.

आश्रम नाही पण मंदिर पहिले आहे.

व्वा, सुंदर लिहिलंत ! आणि प्रचि ही समर्पक !

हिमालय म्हणजे कसा अगदी आपल्या आजोबांचा सारखा वाटतो. आजोबा म्हणजे आईचे बाबा. वडीलांचे बाबा म्हणजे सह्याद्री . राकट कणखर कठोर. लहानपणापासुन सह्याद्रीच्या अंगाखांद्यावर बागडलो, पण तिथलं प्रेम हे खरं म्हणजे भीतीयुक्त आदर आहे. पण हिमालयात एक वेगळं आपलंपण आहे. इथेही आदर आहेच पण इथं भिती नाही, किंवा कदाचित आधीच थंडगार वार्‍याच्या झुळुकांपासुन वाचण्यासाठी स्वेटर घातलेला असल्याने उबदार वाटत असतं , त्यामुळे लहानपणी आजोबांनी अलगद उचलुन हातात घ्यावं अन आपण शांत झोपी जावं अशा आठवणी जाग्या होतात.

आजही जास्त फिरंणं सह्याद्रीतच होतं, हिमालय क्वचित , उन्हाळ्याच्या सुट्टीत. तरी बराच फिरलो. लेह लडाख, हिमाचल , उत्तराखंड . सर्वात सुंदर वाटला तो हिमाचल मधुन दिसणारा हिमालय. एकदम आजोबांचा सुंदर टुमदार वाडा होता तसा काहीसा

वाह, क्या बात ! हे खूप आवडलं !

फोटो दिसले नाहीत पण एकुण लेखनावरून तुझ्यासोबत तिथे फिरून आल्याचा भास झाला.

माहितीपूर्ण लेख... नेहमीप्रमाणेच. तांत्रिक वैद्यकीय माहिती सोप्या शब्दात सांगण्याचे तुमचे कौशल्य प्रशंसनीय आहे.

तिथे ती अत्याधुनिक गॅस क्रोमॅटोग्राफी किंवा त्याहून आधुनिक GC-MS या पद्धतीने केली जाते.

इतक्या महाग टेस्टपण कराव्या लागतात तर!

कुमार१, माहिती उत्तम आहे. कायदेशीर बाबीतली वैद्यकीय प्रक्रिया उलगडून सांगितल्याबद्दल आभार. -नाठाळ नठ्या अवांतर : मी पहिल्यांद वाचलं तेव्हा गद्यपान असं वाचलं. म्हंटलं ३०० शब्दांचा गद्य निबंध लिहायला सांगितला त्यात कसलं आलंय वैद्यकीय निदान !

अभिप्राय व प्रोत्सानाबद्दल आपणा सर्वांना धन्यवाद ! 1.

इतक्या महाग टेस्टपण

GC-MS या गटातील चाचण्यास सर्वोच्च संदर्भ चाचण्या असतात. देश आणि उपकरणांमधील उपलब्धतेनुसार अन्य चाचणी वापरली जाऊ शकते. 2.

गद्यपान

हे अगदी भारीच आवडले !. . . :)))))))

मद्यपानापुरता सीमित जरी असला तरी मी थोडे सीमोल्लंघन करणार आहे कारण वाहनचालन ऊर्फ ड्रायव्हिंग याच्याशी संबंधित आहे. १. ड्रंक अ‍ॅन्ड ड्राईव्ह कायद्यात हल्लीच कांहीं महिन्यापूर्वी सुधारणा घडवून कडक शिक्षेची तरतूद सरकारने केली होती. परंतु ही कायदा-सुधारणा जरी लोकहिताची असली तरी मालवाहतूक चालक संपामुळे सुधारित कायद्याची अंमलबजावणी मागे घेतली गेली. २. मी व्यक्तिशः या सुधारणेच्या बाजूनेच आहे. ३. या कायद्याचे शब्दांकन मला ठाऊक नाही. इथिल अल्कोहोलबरोबर त्यात इतर अंमली पदार्थांचा समावेश आहे की नाही हे ठाऊक नाही. माझा अनुभव असा की अ‍ॅन्टीहिस्टॅमिनिक औषध घेतल्यानंतर काही तास प्रतिक्षिप्त क्रिया ऊर्फ रीफ्लेक्सेस किंचित विलंबाने घडून येतात. विचार करा आडगल्लीतून वाहन चालवतांना एखादे मूल अचानक समोर आले आणि ब्रेक एकदोन सेकंद उशिरा दाबला गेला तर काय होल. ३. एके काळी खोकल्यावरील औषधात इफिड्रीन, डायफीन हायड्रमाईन, कोडीन इत्यादी औषधांचा समावेश असे. यातील काही औषधे आता नार्कोटीक अर्थात मादक द्रव्ये यात गणली जातात आणि त्यांच्या वापरावर कठोर बंधने आहेत. एकदा माझ्या एका अतरंगी बंधूने मला खोकला झाला असतां कपभर पाण्यात भरपूर एफीड्रेक्स घालून मला दिले होते तेव्हा छान नशेचा अनुभव मी घेतलेला आहे. ४. चरस या द्रव्याची नशा केल्यास मोजमापाचा अंदाज येत नाही. अनेक वर्षांपूर्वी आमचा एक चर्सी मित्र रस्त्यावरून येणार्‍या मोटारी किती दूर आहेत याचा अंदाज न आल्यामुळे बराच वेळ रस्ता पार करू शकला नव्हता. एकाने जाऊन घेऊन येऊन त्याची सुटका केली होती. अशा व्यक्तीने वाहन चालवले तर काय होईल. ५. काही व्यसनग्रस्तांच्या मज्जासंस्थेवर, निर्णयशक्तीवर आणि रीफ्लेक्सेसवर कायमचे दुष्परिणाम झालेले असतात. कचकन थांबावे वा बाजूने वळून जावे याचा निर्णय या व्यक्ती वेळेवर घेऊ शकत नाहीत. थांबायचे असले तरी विलंबानेच थांबू शकतात. ६. मादक प्दार्थांचे सेवन नंतर चाचणीत पकडले जाऊं तर शकते. पण परवाना देण्यापूर्वी या चाचण्या आवश्यक नाहीत. शिवाय परवाना मिळाल्यानंतर व्यसन लागूं शकते. मी कोणतीही सूचना करीत नाही, फक्त वस्तुस्थिती मांडतो आहे. वाचकांस आवाहन मात्र जरूर करेन की त्यांनी औषध घेतले असल्यास कोणतेही वाहन चालवूं नये.

माहिती बद्दल धन्यवाद... समयोचीत लेख...

शास्त्रीय आणि कायदेविषयक माहिती आवडली 👍

सर्व प्रतिसादकांचे आभार ! वाहन चालकांच्या संदर्भात अल्कोहोल आणि व्यसनी ड्रग्स वगळताही अन्य 2 मुद्दे महत्त्वाचे असल्याने लिहितो.

१.

बऱ्याच जणांना विविध आजारांसाठी निरनिराळी आधुनिक वैद्यकातील औषधे चालू असतात. त्यापैकी काही औषधांमुळे गुंगी आल्यासारखे अथवा डोके बधिरल्यासारखे होऊ शकते. अशा औषधाचा डोस घेतला असता त्यानंतर काही तास तरी स्वतःहून वाहन चालवणे टाळले पाहिजे. संबंधित औषधांच्या बाबतीत डॉ. तसा सल्ला देतीलच. तरीसुद्धा सामान्यज्ञान म्हणून अशा काही औषधांची गटनावे काही उदाहरणांसहित लिहितो : Sedatives and Hypnotics (Diazepam, Phenobarbital). Opioid Analgesics ( Morphine) Antidepressants (Amitriptyline, Fluoxetine) Antipsychotics (Olanzapine) Antihistamines (Diphenhydramine, Cetirizine) : सर्दीसाठी Muscle Relaxants (Cyclobenzaprine) Anticonvulsants (Phenytoin) : फिट्ससाठी Stimulants (Amphetamines ) : ADHD चा उपचार Antiemetics( Promethazine) : उलटीसाठी

माहितीपूर्ण लेख... नेहमीप्रमाणेच. तांत्रिक वैद्यकीय माहिती सोप्या शब्दात सांगण्याचे तुमचे कौशल्य प्रशंसनीय आहे.

तिथे ती अत्याधुनिक गॅस क्रोमॅटोग्राफी किंवा त्याहून आधुनिक GC-MS या पद्धतीने केली जाते.

इतक्या महाग टेस्टपण कराव्या लागतात तर!

कुमार१, माहिती उत्तम आहे. कायदेशीर बाबीतली वैद्यकीय प्रक्रिया उलगडून सांगितल्याबद्दल आभार. -नाठाळ नठ्या अवांतर : मी पहिल्यांद वाचलं तेव्हा गद्यपान असं वाचलं. म्हंटलं ३०० शब्दांचा गद्य निबंध लिहायला सांगितला त्यात कसलं आलंय वैद्यकीय निदान !

अभिप्राय व प्रोत्सानाबद्दल आपणा सर्वांना धन्यवाद ! 1.

इतक्या महाग टेस्टपण

GC-MS या गटातील चाचण्यास सर्वोच्च संदर्भ चाचण्या असतात. देश आणि उपकरणांमधील उपलब्धतेनुसार अन्य चाचणी वापरली जाऊ शकते. 2.

गद्यपान

हे अगदी भारीच आवडले !. . . :)))))))

मद्यपानापुरता सीमित जरी असला तरी मी थोडे सीमोल्लंघन करणार आहे कारण वाहनचालन ऊर्फ ड्रायव्हिंग याच्याशी संबंधित आहे. १. ड्रंक अ‍ॅन्ड ड्राईव्ह कायद्यात हल्लीच कांहीं महिन्यापूर्वी सुधारणा घडवून कडक शिक्षेची तरतूद सरकारने केली होती. परंतु ही कायदा-सुधारणा जरी लोकहिताची असली तरी मालवाहतूक चालक संपामुळे सुधारित कायद्याची अंमलबजावणी मागे घेतली गेली. २. मी व्यक्तिशः या सुधारणेच्या बाजूनेच आहे. ३. या कायद्याचे शब्दांकन मला ठाऊक नाही. इथिल अल्कोहोलबरोबर त्यात इतर अंमली पदार्थांचा समावेश आहे की नाही हे ठाऊक नाही. माझा अनुभव असा की अ‍ॅन्टीहिस्टॅमिनिक औषध घेतल्यानंतर काही तास प्रतिक्षिप्त क्रिया ऊर्फ रीफ्लेक्सेस किंचित विलंबाने घडून येतात. विचार करा आडगल्लीतून वाहन चालवतांना एखादे मूल अचानक समोर आले आणि ब्रेक एकदोन सेकंद उशिरा दाबला गेला तर काय होल. ३. एके काळी खोकल्यावरील औषधात इफिड्रीन, डायफीन हायड्रमाईन, कोडीन इत्यादी औषधांचा समावेश असे. यातील काही औषधे आता नार्कोटीक अर्थात मादक द्रव्ये यात गणली जातात आणि त्यांच्या वापरावर कठोर बंधने आहेत. एकदा माझ्या एका अतरंगी बंधूने मला खोकला झाला असतां कपभर पाण्यात भरपूर एफीड्रेक्स घालून मला दिले होते तेव्हा छान नशेचा अनुभव मी घेतलेला आहे. ४. चरस या द्रव्याची नशा केल्यास मोजमापाचा अंदाज येत नाही. अनेक वर्षांपूर्वी आमचा एक चर्सी मित्र रस्त्यावरून येणार्‍या मोटारी किती दूर आहेत याचा अंदाज न आल्यामुळे बराच वेळ रस्ता पार करू शकला नव्हता. एकाने जाऊन घेऊन येऊन त्याची सुटका केली होती. अशा व्यक्तीने वाहन चालवले तर काय होईल. ५. काही व्यसनग्रस्तांच्या मज्जासंस्थेवर, निर्णयशक्तीवर आणि रीफ्लेक्सेसवर कायमचे दुष्परिणाम झालेले असतात. कचकन थांबावे वा बाजूने वळून जावे याचा निर्णय या व्यक्ती वेळेवर घेऊ शकत नाहीत. थांबायचे असले तरी विलंबानेच थांबू शकतात. ६. मादक प्दार्थांचे सेवन नंतर चाचणीत पकडले जाऊं तर शकते. पण परवाना देण्यापूर्वी या चाचण्या आवश्यक नाहीत. शिवाय परवाना मिळाल्यानंतर व्यसन लागूं शकते. मी कोणतीही सूचना करीत नाही, फक्त वस्तुस्थिती मांडतो आहे. वाचकांस आवाहन मात्र जरूर करेन की त्यांनी औषध घेतले असल्यास कोणतेही वाहन चालवूं नये.

माहिती बद्दल धन्यवाद... समयोचीत लेख...

शास्त्रीय आणि कायदेविषयक माहिती आवडली 👍

सर्व प्रतिसादकांचे आभार ! वाहन चालकांच्या संदर्भात अल्कोहोल आणि व्यसनी ड्रग्स वगळताही अन्य 2 मुद्दे महत्त्वाचे असल्याने लिहितो.

१.

बऱ्याच जणांना विविध आजारांसाठी निरनिराळी आधुनिक वैद्यकातील औषधे चालू असतात. त्यापैकी काही औषधांमुळे गुंगी आल्यासारखे अथवा डोके बधिरल्यासारखे होऊ शकते. अशा औषधाचा डोस घेतला असता त्यानंतर काही तास तरी स्वतःहून वाहन चालवणे टाळले पाहिजे. संबंधित औषधांच्या बाबतीत डॉ. तसा सल्ला देतीलच. तरीसुद्धा सामान्यज्ञान म्हणून अशा काही औषधांची गटनावे काही उदाहरणांसहित लिहितो : Sedatives and Hypnotics (Diazepam, Phenobarbital). Opioid Analgesics ( Morphine) Antidepressants (Amitriptyline, Fluoxetine) Antipsychotics (Olanzapine) Antihistamines (Diphenhydramine, Cetirizine) : सर्दीसाठी Muscle Relaxants (Cyclobenzaprine) Anticonvulsants (Phenytoin) : फिट्ससाठी Stimulants (Amphetamines ) : ADHD चा उपचार Antiemetics( Promethazine) : उलटीसाठी

अप्लाईड क्वांटम फिजिक्स! समजाऊन सांगणारा धागा. ह्या वरून स्फूर्ती घेऊन मी गणितात शिरतो. तुम्हाला मोबिअसचा पट्टा -Möbius strip- माहित असेलच. ह्या पट्ट्याची काही खास वैशिष्ट्ये आहेत. एक वैशिष्ट्य म्हणजे ह्या मार्गाची जो यात्रा करतो प्रदक्षिणा करून परत येतो त्याच्या मध्ये आमूलाग्र बदल होतात म्हणजे जे यात्रा करायच्या आधी उजव्या हाताने -उजवखरे -काम करत असत ते डावखरे होतात. किंवा डाव्या विचार सरणीचे राजकारणी कट्टर उजवे होतात. आपले हृदय डाव्या बाजूला झुकलेले असते म्हणतात. पण ह्यांचे हृदय डावीकडून उजवीकडे झुकते. ह्याचे क्लासिक उदाहरण म्हणजे नको इथे कोणाची नावे नको घ्यायला. काही रेअर राजकारणी तर अनंत काळाचे यात्री आहेत. सर्व साधारण लोकांना ही यात्रा करायला काही वर्ष लागतात. पण काही लोक ही यात्रा महिन्यातच पुरी करतात. आणि लगेच पुढल्या यात्रेचे प्रस्थान ठेवतात. पुंलभौतिकीच्या सिद्धांतानुसार इलेक्ट्रॉन ह्या क्षणी कुठे आहे हे आपल्याला समाजाने शक्य होत नाही तद्वत हे अनंत काळाचे यात्रेकरू - ह्यांचा काही भरोसा नाही.

दोन एनटॅन्गल्ड पार्टीकल्स भौतिकदृष्ट्या कितीही दूर असले तरी एका पार्टीकलच्या निरीक्षणातून दुसऱ्या पार्टीकलची परिस्थिती समजते आणि एका पार्टीकलमध्ये काही बदल केला तर तक्षणी दुसऱ्या पार्टीकलमध्ये बरोबर विरोधी बदल होतो.

एनटॅन्गल्ड पार्टीकल्सचे हे तात्काळ संवाद प्रकाशापेक्षा वेगाने प्रवास करणारी माहिती प्रसारित करण्यासारखे वाटते, जे पारंपारिक भौतिकशास्त्राच्या नियमानुसार अशक्य आहे. आहे मनोहर तरी हे पारंपारिक भौतिकशास्त्राच्या नियमानुसार विसंगत आहे. पण काय करणार...

हायझेनबर्गचे अनिश्चितता तत्त्व का यात घेतले हे कळले नाही. कारण जर आपण इलेक्ट्रॉनची स्थिती अत्यंत अचूकतेने मोजली, तर त्याची गती अत्यंत अनिश्चित असेल. जर आपण इलेक्ट्रॉनची गती अत्यंत अचूकतेने मोजली, तर त्याची स्थिती अत्यंत अनिश्चित असेल. म्हणजेच आपण कणाची स्थिती जितक्या अचूकतेने मोजू शकतो, तशी आपण त्याची गती मोजू शकत नाही. जर सत्ताधारी पक्ष जिंकला तर विरोधी पक्ष हरला हे निश्चित आहे. यात अनिश्चितता कशी?

गोडल बाबाचे अपूर्णता प्रमेय डोक्याबाहेर आहे... कुणी सोप्या उदाहरणाने समजावणार असेल तर वेगळा धागा काढावा ही नम्र विनंती.

सुंदर लेख. असे लेख पाहिले की आमचेही लेखन समजून घेऊ शकतील असे लोक मिपावर आहेत हे पाहिल्याचे समाधान लाभते . :)

कुणी तरी फटाफट गंमत आम्हां सांगेल काय? या टोपी खाली दडलयं काय... या EVM मधे दडलयं काय. सांगा दाजिबा,सांगा तात्याबा,

आपल्याला माहीत नसले तरी मांजर एक तर जिवंत किन्वा मृत असणार आहे. एकाच वेळी मृत आणि जिवंत दोन्ही असणार नाही. फक्त आपल्याला अजून माहीत नाही, किन्वा कधीच माहीत होणार नाही. क्वांटम फिजिक्स मधील कुठल्या सन्कल्पनेचे हे सुलभीकरण आहे? सुलभीकरणासाठी म्हणून 'बघितले नाही' आणि 'बघता येतच नाही' यात फरक केला नाहीये का?

झालेले पाहण्यास उत्सुक आहे. ४ जूनपर्यंत वाट बघणे अनिवार्य आहे.

मी बिना गणीत बिना सायन्स वाला. गूगलून qp,Schrodinger cat काय गौडबंगाल आहे ते वाचले. पण या बाॅक्स मधे एक मांजर जिवंत आणी एक अर्धमेली असणार आहे. या थिअरीला काय म्हणावे,एक बाळबोध प्रश्न.

अनिश्चितता आहे पण ते मांजर वगैरे उदाहरण लागू नाही. मुळात विज्ञानाच्या काही घटना कोणतीही उदाहरणे सांगून समजावता येणार नाहीत. उलट ते आणखी अवघड होते. कित्येक शतके द्ष्य गोष्टींची कारणे शोधण्यासाठी विज्ञान पुढे आले. आता विज्ञान जे वर्तवत आहे त्याची प्रचिती शोधायची आहे. पण ते मनुष्याच्या आयुष्यमानाच्या परीघाबाहेरचे आहे.

मनोरंजक तुलना. बाकी श्रोडिंजरचा काल्पनिक प्रयोग हा ज्या उद्देशाने त्याने सुचवला त्याच्या पेक्षा विपरीत अर्थाने तो वापरला जातो. म्हणजे एकाच वेळी मांजर मृत आणि जिवंत आहे अशी अवस्था त्या पेटीत असते, असू शकते.. आणि निरीक्षकाने निरीक्षण करण्यावर एक फायनल स्टेटस निश्चित होते असा भास निर्माण केला जातो. तसे अजिबात नसते. उलट तसे असणे कसे योग्य नाही हे दाखवण्यासाठी हा प्रयोग (पूर्ण काल्पनिक) त्याने योजिला.

श्रोडिंगरची मांजर आमच्या अल्पबुद्धीमुळे डोक्यावरुन जाते. मात्र बिरबल अकबराचा पोपट आम्हाला जवळचा वाटतो.

दुकानदार जसे समोर उभ्या असलेल्या गिऱ्हाईकाच्या कपडे, पादत्राणे, हावभाव यावरून कोणत्या किंमतीचे कापड घेणार हे ओळखतो तसे निवडणुका समीक्षा करणारे मतदानाच्या रांगेतील लोक पाहून निकाल वर्तवतात.

द कॅट इज् गोन्ना कम आउट ऑफ द बॉक्स सून !!

श्रोडिंगर फसला. मांजर ना जिवंत आहे ना मेलं आहे. ते अर्धमेलं झालं आहे म्हणा किंवा अर्धजिवंत आहे म्हणा.

फार कई कळलं नै ,, पण आम्च्या घरी जळू आहे ती एका प्लास्टीक च्या पारदर्शक बाटलीत ठेवली आहे , ती बर्‍याचदा सुपर पोझिशन अवस्थे मध्ये जाते पण नीट बघितलं की जीवंत असते ! आमची खाष्ट भांडकुदळ वाचाळ सासू सुद्धा रहायला आली (चांगली २-४ महिने रहायला येते) की दुपारच्या वेळी जेवणानंतर सुपर पोझिशन ला जाते .. आशा पल्लवित होतात पण जवळ जाऊन पाहिलं की माझा चेहरा काळवंडून जातो, मनात निराशेचे मळभ दाटून येते.. सासू स्टिरीओफोनिक डॉल्बी जांभई देते अन चहा ठेवायला किचनचा ताबा घेते. असतात जगात कै दुर्दैवी माझ्या सारखे ! असो लेख भारी "वाटला"

अप्लाईड क्वांटम फिजिक्स! समजाऊन सांगणारा धागा. ह्या वरून स्फूर्ती घेऊन मी गणितात शिरतो. तुम्हाला मोबिअसचा पट्टा -Möbius strip- माहित असेलच. ह्या पट्ट्याची काही खास वैशिष्ट्ये आहेत. एक वैशिष्ट्य म्हणजे ह्या मार्गाची जो यात्रा करतो प्रदक्षिणा करून परत येतो त्याच्या मध्ये आमूलाग्र बदल होतात म्हणजे जे यात्रा करायच्या आधी उजव्या हाताने -उजवखरे -काम करत असत ते डावखरे होतात. किंवा डाव्या विचार सरणीचे राजकारणी कट्टर उजवे होतात. आपले हृदय डाव्या बाजूला झुकलेले असते म्हणतात. पण ह्यांचे हृदय डावीकडून उजवीकडे झुकते. ह्याचे क्लासिक उदाहरण म्हणजे नको इथे कोणाची नावे नको घ्यायला. काही रेअर राजकारणी तर अनंत काळाचे यात्री आहेत. सर्व साधारण लोकांना ही यात्रा करायला काही वर्ष लागतात. पण काही लोक ही यात्रा महिन्यातच पुरी करतात. आणि लगेच पुढल्या यात्रेचे प्रस्थान ठेवतात. पुंलभौतिकीच्या सिद्धांतानुसार इलेक्ट्रॉन ह्या क्षणी कुठे आहे हे आपल्याला समाजाने शक्य होत नाही तद्वत हे अनंत काळाचे यात्रेकरू - ह्यांचा काही भरोसा नाही.

दोन एनटॅन्गल्ड पार्टीकल्स भौतिकदृष्ट्या कितीही दूर असले तरी एका पार्टीकलच्या निरीक्षणातून दुसऱ्या पार्टीकलची परिस्थिती समजते आणि एका पार्टीकलमध्ये काही बदल केला तर तक्षणी दुसऱ्या पार्टीकलमध्ये बरोबर विरोधी बदल होतो.

एनटॅन्गल्ड पार्टीकल्सचे हे तात्काळ संवाद प्रकाशापेक्षा वेगाने प्रवास करणारी माहिती प्रसारित करण्यासारखे वाटते, जे पारंपारिक भौतिकशास्त्राच्या नियमानुसार अशक्य आहे. आहे मनोहर तरी हे पारंपारिक भौतिकशास्त्राच्या नियमानुसार विसंगत आहे. पण काय करणार...

हायझेनबर्गचे अनिश्चितता तत्त्व का यात घेतले हे कळले नाही. कारण जर आपण इलेक्ट्रॉनची स्थिती अत्यंत अचूकतेने मोजली, तर त्याची गती अत्यंत अनिश्चित असेल. जर आपण इलेक्ट्रॉनची गती अत्यंत अचूकतेने मोजली, तर त्याची स्थिती अत्यंत अनिश्चित असेल. म्हणजेच आपण कणाची स्थिती जितक्या अचूकतेने मोजू शकतो, तशी आपण त्याची गती मोजू शकत नाही. जर सत्ताधारी पक्ष जिंकला तर विरोधी पक्ष हरला हे निश्चित आहे. यात अनिश्चितता कशी?

गोडल बाबाचे अपूर्णता प्रमेय डोक्याबाहेर आहे... कुणी सोप्या उदाहरणाने समजावणार असेल तर वेगळा धागा काढावा ही नम्र विनंती.

सुंदर लेख. असे लेख पाहिले की आमचेही लेखन समजून घेऊ शकतील असे लोक मिपावर आहेत हे पाहिल्याचे समाधान लाभते . :)

कुणी तरी फटाफट गंमत आम्हां सांगेल काय? या टोपी खाली दडलयं काय... या EVM मधे दडलयं काय. सांगा दाजिबा,सांगा तात्याबा,

आपल्याला माहीत नसले तरी मांजर एक तर जिवंत किन्वा मृत असणार आहे. एकाच वेळी मृत आणि जिवंत दोन्ही असणार नाही. फक्त आपल्याला अजून माहीत नाही, किन्वा कधीच माहीत होणार नाही. क्वांटम फिजिक्स मधील कुठल्या सन्कल्पनेचे हे सुलभीकरण आहे? सुलभीकरणासाठी म्हणून 'बघितले नाही' आणि 'बघता येतच नाही' यात फरक केला नाहीये का?

झालेले पाहण्यास उत्सुक आहे. ४ जूनपर्यंत वाट बघणे अनिवार्य आहे.

मी बिना गणीत बिना सायन्स वाला. गूगलून qp,Schrodinger cat काय गौडबंगाल आहे ते वाचले. पण या बाॅक्स मधे एक मांजर जिवंत आणी एक अर्धमेली असणार आहे. या थिअरीला काय म्हणावे,एक बाळबोध प्रश्न.

अनिश्चितता आहे पण ते मांजर वगैरे उदाहरण लागू नाही. मुळात विज्ञानाच्या काही घटना कोणतीही उदाहरणे सांगून समजावता येणार नाहीत. उलट ते आणखी अवघड होते. कित्येक शतके द्ष्य गोष्टींची कारणे शोधण्यासाठी विज्ञान पुढे आले. आता विज्ञान जे वर्तवत आहे त्याची प्रचिती शोधायची आहे. पण ते मनुष्याच्या आयुष्यमानाच्या परीघाबाहेरचे आहे.

मनोरंजक तुलना. बाकी श्रोडिंजरचा काल्पनिक प्रयोग हा ज्या उद्देशाने त्याने सुचवला त्याच्या पेक्षा विपरीत अर्थाने तो वापरला जातो. म्हणजे एकाच वेळी मांजर मृत आणि जिवंत आहे अशी अवस्था त्या पेटीत असते, असू शकते.. आणि निरीक्षकाने निरीक्षण करण्यावर एक फायनल स्टेटस निश्चित होते असा भास निर्माण केला जातो. तसे अजिबात नसते. उलट तसे असणे कसे योग्य नाही हे दाखवण्यासाठी हा प्रयोग (पूर्ण काल्पनिक) त्याने योजिला.

श्रोडिंगरची मांजर आमच्या अल्पबुद्धीमुळे डोक्यावरुन जाते. मात्र बिरबल अकबराचा पोपट आम्हाला जवळचा वाटतो.

दुकानदार जसे समोर उभ्या असलेल्या गिऱ्हाईकाच्या कपडे, पादत्राणे, हावभाव यावरून कोणत्या किंमतीचे कापड घेणार हे ओळखतो तसे निवडणुका समीक्षा करणारे मतदानाच्या रांगेतील लोक पाहून निकाल वर्तवतात.

द कॅट इज् गोन्ना कम आउट ऑफ द बॉक्स सून !!

श्रोडिंगर फसला. मांजर ना जिवंत आहे ना मेलं आहे. ते अर्धमेलं झालं आहे म्हणा किंवा अर्धजिवंत आहे म्हणा.

फार कई कळलं नै ,, पण आम्च्या घरी जळू आहे ती एका प्लास्टीक च्या पारदर्शक बाटलीत ठेवली आहे , ती बर्‍याचदा सुपर पोझिशन अवस्थे मध्ये जाते पण नीट बघितलं की जीवंत असते ! आमची खाष्ट भांडकुदळ वाचाळ सासू सुद्धा रहायला आली (चांगली २-४ महिने रहायला येते) की दुपारच्या वेळी जेवणानंतर सुपर पोझिशन ला जाते .. आशा पल्लवित होतात पण जवळ जाऊन पाहिलं की माझा चेहरा काळवंडून जातो, मनात निराशेचे मळभ दाटून येते.. सासू स्टिरीओफोनिक डॉल्बी जांभई देते अन चहा ठेवायला किचनचा ताबा घेते. असतात जगात कै दुर्दैवी माझ्या सारखे ! असो लेख भारी "वाटला"

सुंदर ... वेगळ्याच प्रकारची मदत कथा ! कविल, कायरा, वृशांत, तान्या असली मराठी नावं वाचून अंमळ मौज वाटली. भविष्यात उत्तर भारतीय मराठीभुमीत स्थायिक होऊन शेती करणार ?

संपर्क यंत्रणेचा उपयोग पिठामिठापर्यंत पोहोचला आहे. सकाळी फित्झा न खाता भाकरी खाण्याची संस्कृती/ परंपरा अजून पाळत आहेत. ( कविता आणि लक्ष्मणराव यांच्या मुलाचे नाव कविल असणार तसेच त्यांच्या सासू सासऱ्यांची नावे कावेरी आणि यशवंतराव असणार . )

उच्च शिक्षण घेऊन प्रदेशात जाणाऱ्यांची नावं मकरंद, अनिरुद्ध, प्राची वगैरे पौराणिक असल्याचा फायदा असतो. नाळ ओळखता येते. गावातले शेती करणारे लोक मात्र मुलांची डिस्को नावे ठेवतात असं एका रत्नागिरीगिरीकराने सांगितलं होतं.

कविल ने तृप्ततेची ढेकर दिली हे विहंगम दृश्य बघून पलीकडील बांधावरच्या अप्पांना कायप्पाचा समाजाभिमुख उपयोग बघून गदगदून आले.

कविल सकाळीच उपाशीपोटी स्पेसशटल घेऊन 4JUN400PAAR ग्रहावर टीपी करण्यास गेला होता तर कायरा कविल साठी जेवण काय टेलीपोर्ट करावे या चिंतेत होती. घरातील स्पेसमील संपले होते. माइंडशेअर कन्सोलकडे बघत तिने घरातील स्पेसमील संपल्याचे मनात म्हटले. त्यानंतर लगेचच वृशांतची बायोपार्टनर तान्याला ते कळले. तिने वृशांतला YZ420 ग्रहावरील स्पेसमील उद्योगात काम करणारा आपला bio-offspring चिन्मय यास स्पेसमील कविलकडे टेलीपोर्ट करण्यास सांगितले. कायरा आता चिंतामुक्त होती. कविल आज पोटभर जेवणार होता. तिचे मन भरून आले. असलेच स्पेसनेबर सर्वांना मिळोत अशी तिने प्रार्थना केली. - अश्मछेद

आवडली...

नेहमीपेक्षा वेगळी लघुकथा आवडली.

इंटरनेटीवर हुडकून ज्यांची नावं ठेवली गेली, त्या कायरा - मायरा - तान्या - वृशांत - कविल एक्सेट्रांची जनरेशन आता ऑर्गेनिक, ग्लुटेनफ्री, जीएमओफ्री, लो क्यालरी, देसी फार्मिंग करू लागलीय हे बघून भडभडून येऊन गद्गद झालेलो आहे. आता ताबडतोब ऑर्ग्यानिक जीएमओफ्री लेमोनेड प्यायल्याशिवाय गत्यंतर नाही. -- जियो पाभे, लिहीत रहा (सुटा) आता.

कथा आवडली. मला वाटतंय कि कथा उपरोधिक आहे. म्हणजे लोकांकडे मोबाईल घ्यायला पैसे आहेत, सिम साठी पैसे आहेत पण भाकरीचे पीठ विकत आणायला नाहीयेत. असे काही आहे का?

कविल सकाळीच उपाशीपोटी काव्य संमेलनात कविता सादर करण्यास गेला होता तर कायरा कविल साठी जेवण काय न्यावे या चिंतेत होती. भाकरीचे पीठ संपले होते. व्हाटस अपवर तिने पीठ संपल्याचे स्टेटस टाकले. त्यानंतर लगेचच वृशांतची बायको तान्याने ते स्टेटस बघितले आणि तिने वृशांतला आपला मुलगा चिन्मय यास शासकीय ग्रंथालयातून कॉल करून बोलावून घेतले. त्याचेजवळ भाकरीचे पीठ व चटणीचा ठेचा कायराकडे पाठवीला. कायरा आता चिंतामुक्त होती. कविल आज पोटभर जेवणार होता. तिचे मन भरून आले. घराला घर लागून असलेच शेजारी साहित्यिक सर्वांना मिळोत अशी तिने प्रार्थना केली. - भेपा

भाकरीचे पीठ व चटणीचा ठेचा वाचून मन भरून आले पाभे! आमचा प्रयत्न... -- कविल सकाळीच उपाशी मनाने लायब्रीत वाचणी करण्यास गेला होता तर कायरा कविल साठी कथाबीज काय न्यावे या चिंतेत होती. नवकथेचे बीज संपले होते. व्हाटस अपवर तिने बीज संपल्याचे स्टेटस टाकले. त्यानंतर लगेचच वृशांतची बायको तान्याने ते स्टेटस बघितले आणि तिने वृशांतला आपला मुलगा चिन्मय यास इंग्रजीच्या क्लासवरून कॉल करून बोलावून घेतले. त्याचेजवळचा नवकथेचे बीज व कांदंबरीचा ठेवा कायराकडे पाठवीला. कायरा आता चिंतामुक्त होती. कविल आज पोटभर लिहिणार होता. तिचे मन भरून आले. भिंतीला भिंत लागून असलेच शेजारी साहित्यिक सर्वांना मिळोत अशी तिने प्रार्थना केली. - का बे?

काविल कालिंदी एक्स्प्रेस ने कानपुर ला चालला होता. काळ्या जोगतीणीने कायराला बजावले कालरात्री आमावस्येला कषाययोग आहे.काविलने कानपुर ला जाणे य्योग्य नाही. त्याला थांबव. काविल आगोदरच प्रवासाला निघून गेला होता. कायराचे मन भय कंपीत झाले व काविल च्या आठवणीने कंठ दाटून आला. आता कायरा काय करणार,.... तीने कायप्पावर स्टेटस टाकले. वृषांतचे काका कळमोडी स्टेशनवर कलेक्टर होते. तान्याने त्यांना कळवले. काकांनी काविलला कळमोडी स्टेशनवर उतरून घेतले. हे कायराला कळाल्यावर कायरा भयमुक्त झाली. भाकरीचं पिठ आणी कल्पनांची किरकीरी जेव्हढी जास्त मळली जाते तेव्हढी भाकरी कुरकुरीत होते.

सदर कथा 'रबरीचं पाकीट' असं शीर्षक योजून अश्लील अवतारात सहजपणे पुनर्लेखित करता यावी. -नाठाळ नठ्या

सुंदर ... वेगळ्याच प्रकारची मदत कथा ! कविल, कायरा, वृशांत, तान्या असली मराठी नावं वाचून अंमळ मौज वाटली. भविष्यात उत्तर भारतीय मराठीभुमीत स्थायिक होऊन शेती करणार ?

संपर्क यंत्रणेचा उपयोग पिठामिठापर्यंत पोहोचला आहे. सकाळी फित्झा न खाता भाकरी खाण्याची संस्कृती/ परंपरा अजून पाळत आहेत. ( कविता आणि लक्ष्मणराव यांच्या मुलाचे नाव कविल असणार तसेच त्यांच्या सासू सासऱ्यांची नावे कावेरी आणि यशवंतराव असणार . )

उच्च शिक्षण घेऊन प्रदेशात जाणाऱ्यांची नावं मकरंद, अनिरुद्ध, प्राची वगैरे पौराणिक असल्याचा फायदा असतो. नाळ ओळखता येते. गावातले शेती करणारे लोक मात्र मुलांची डिस्को नावे ठेवतात असं एका रत्नागिरीगिरीकराने सांगितलं होतं.

कविल ने तृप्ततेची ढेकर दिली हे विहंगम दृश्य बघून पलीकडील बांधावरच्या अप्पांना कायप्पाचा समाजाभिमुख उपयोग बघून गदगदून आले.

कविल सकाळीच उपाशीपोटी स्पेसशटल घेऊन 4JUN400PAAR ग्रहावर टीपी करण्यास गेला होता तर कायरा कविल साठी जेवण काय टेलीपोर्ट करावे या चिंतेत होती. घरातील स्पेसमील संपले होते. माइंडशेअर कन्सोलकडे बघत तिने घरातील स्पेसमील संपल्याचे मनात म्हटले. त्यानंतर लगेचच वृशांतची बायोपार्टनर तान्याला ते कळले. तिने वृशांतला YZ420 ग्रहावरील स्पेसमील उद्योगात काम करणारा आपला bio-offspring चिन्मय यास स्पेसमील कविलकडे टेलीपोर्ट करण्यास सांगितले. कायरा आता चिंतामुक्त होती. कविल आज पोटभर जेवणार होता. तिचे मन भरून आले. असलेच स्पेसनेबर सर्वांना मिळोत अशी तिने प्रार्थना केली. - अश्मछेद

आवडली...

नेहमीपेक्षा वेगळी लघुकथा आवडली.

इंटरनेटीवर हुडकून ज्यांची नावं ठेवली गेली, त्या कायरा - मायरा - तान्या - वृशांत - कविल एक्सेट्रांची जनरेशन आता ऑर्गेनिक, ग्लुटेनफ्री, जीएमओफ्री, लो क्यालरी, देसी फार्मिंग करू लागलीय हे बघून भडभडून येऊन गद्गद झालेलो आहे. आता ताबडतोब ऑर्ग्यानिक जीएमओफ्री लेमोनेड प्यायल्याशिवाय गत्यंतर नाही. -- जियो पाभे, लिहीत रहा (सुटा) आता.

कथा आवडली. मला वाटतंय कि कथा उपरोधिक आहे. म्हणजे लोकांकडे मोबाईल घ्यायला पैसे आहेत, सिम साठी पैसे आहेत पण भाकरीचे पीठ विकत आणायला नाहीयेत. असे काही आहे का?

कविल सकाळीच उपाशीपोटी काव्य संमेलनात कविता सादर करण्यास गेला होता तर कायरा कविल साठी जेवण काय न्यावे या चिंतेत होती. भाकरीचे पीठ संपले होते. व्हाटस अपवर तिने पीठ संपल्याचे स्टेटस टाकले. त्यानंतर लगेचच वृशांतची बायको तान्याने ते स्टेटस बघितले आणि तिने वृशांतला आपला मुलगा चिन्मय यास शासकीय ग्रंथालयातून कॉल करून बोलावून घेतले. त्याचेजवळ भाकरीचे पीठ व चटणीचा ठेचा कायराकडे पाठवीला. कायरा आता चिंतामुक्त होती. कविल आज पोटभर जेवणार होता. तिचे मन भरून आले. घराला घर लागून असलेच शेजारी साहित्यिक सर्वांना मिळोत अशी तिने प्रार्थना केली. - भेपा

भाकरीचे पीठ व चटणीचा ठेचा वाचून मन भरून आले पाभे! आमचा प्रयत्न... -- कविल सकाळीच उपाशी मनाने लायब्रीत वाचणी करण्यास गेला होता तर कायरा कविल साठी कथाबीज काय न्यावे या चिंतेत होती. नवकथेचे बीज संपले होते. व्हाटस अपवर तिने बीज संपल्याचे स्टेटस टाकले. त्यानंतर लगेचच वृशांतची बायको तान्याने ते स्टेटस बघितले आणि तिने वृशांतला आपला मुलगा चिन्मय यास इंग्रजीच्या क्लासवरून कॉल करून बोलावून घेतले. त्याचेजवळचा नवकथेचे बीज व कांदंबरीचा ठेवा कायराकडे पाठवीला. कायरा आता चिंतामुक्त होती. कविल आज पोटभर लिहिणार होता. तिचे मन भरून आले. भिंतीला भिंत लागून असलेच शेजारी साहित्यिक सर्वांना मिळोत अशी तिने प्रार्थना केली. - का बे?

काविल कालिंदी एक्स्प्रेस ने कानपुर ला चालला होता. काळ्या जोगतीणीने कायराला बजावले कालरात्री आमावस्येला कषाययोग आहे.काविलने कानपुर ला जाणे य्योग्य नाही. त्याला थांबव. काविल आगोदरच प्रवासाला निघून गेला होता. कायराचे मन भय कंपीत झाले व काविल च्या आठवणीने कंठ दाटून आला. आता कायरा काय करणार,.... तीने कायप्पावर स्टेटस टाकले. वृषांतचे काका कळमोडी स्टेशनवर कलेक्टर होते. तान्याने त्यांना कळवले. काकांनी काविलला कळमोडी स्टेशनवर उतरून घेतले. हे कायराला कळाल्यावर कायरा भयमुक्त झाली. भाकरीचं पिठ आणी कल्पनांची किरकीरी जेव्हढी जास्त मळली जाते तेव्हढी भाकरी कुरकुरीत होते.

सदर कथा 'रबरीचं पाकीट' असं शीर्षक योजून अश्लील अवतारात सहजपणे पुनर्लेखित करता यावी. -नाठाळ नठ्या