मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

एका कोळीयाने,

श्रीकृष्ण सामंत ·
लेखनविषय:
संस्कृती
लेखनप्रकार
प्रकटन
त्या दिवशी मी नेहमीप्रमाणे एका मोठ्या बालडीत कपडे धुण्यासाठी साधारण कोमट पाणी भरून साबूची पावडर टाकून दोन्ही हात पाण्यात बुडवून साबूचा फेस बाथरुम मध्ये तयार करीत होतो. तेव्हड्यात मी एक काळा कोळी त्या साबूच्या फेसावर तरंगताना पाहिला.

पाकिस्तान- १२

अमरेंद्र बाहुबली ·

सुरिया 23/05/2024 - 16:59
टँक म्हण्जे रणगाडा आणि पाण्याची टाकी दोन्हीही. इथे युध्दाच्या भाषांतरात पाण्याच्या टाक्यांची गरज नाहीये. कृपया ते भाषांतर सुधारावे. आणखी परमवीर चक्र समक्ष नव्हे तर समकक्ष. बाकी येऊ द्या.

सुरिया 23/05/2024 - 16:59
टँक म्हण्जे रणगाडा आणि पाण्याची टाकी दोन्हीही. इथे युध्दाच्या भाषांतरात पाण्याच्या टाक्यांची गरज नाहीये. कृपया ते भाषांतर सुधारावे. आणखी परमवीर चक्र समक्ष नव्हे तर समकक्ष. बाकी येऊ द्या.
लेखनविषय:
इतिहास
लेखनप्रकार
विचार
युद्धात शस्त्रापेक्षा शस्त्र कोण चालवत आहे हे महत्त्वाचे असते. जेव्हा पाकिस्तानी लष्कराने लाहोर आघाडीवर हल्ला करायला सुरुवात केली तेव्हा भारतीय लष्कराकडे कोणता पर्याय होता? त्यांना पुढे जाण्यापासून रोखण्यात आले होते, तसेच रस्तेही बंद करण्यात आले होते. त्याचवेळी त्यांना अखनूर (काश्मीर) वाचल्याची बातमी मिळत होती. पाकिस्तानी वायुसेना लाहोर आघाडीवर जोरदार हल्ला करत होती, त्यामुळे भारतीय लष्कर आपली पोझिशन बदलत होते. पाकिस्तानच्या युद्ध इतिहासात मेजर जनरल निरंजन प्रसाद यांच्या पलायनाचे चित्रण मोठ्या चवीने केले जाते.

रजिस्ट्रेशन

भागो ·

भागो 19/05/2024 - 08:07
समजलं. कॅशलेस इकॉनमी. शब्दाविना वाङ्मय. अरेरे मिपावर चित्रलिपीची सुविधा नाही. असतीतर पूर्ण लेख आणि हा प्रतिसादही चित्रलिपीत लिहिला असता. असो कंजूस भौ. आ... शब्दमर्यादा. पुढच्या वेळेस "भार" हलका करेन. "शब्दांच्या पलीकडचे" जे आहे ते समजून घ्या.

कानडाऊ योगेशु 19/05/2024 - 11:24
भावाच्या मुलाने मला गादीत घातले
दोन मिनिटे अडखळलो.वाटले काही नवीन वाक्प्रचार तर नाही आहे. नंतर कळले टायपो आहे. नशीब. नाहीतर चुकुन शब्द नीट लिहुन अनुस्वार इकडे तिकडे झाला असता तर बराच घोळ झाला असता.इति शब्द मर्यादा!

कर्नलतपस्वी 19/05/2024 - 12:46
मला पण प्रथम दर्शनी कथा वेगळेच वळण घेत आहे असे वाटले. गादीत गुंडाळले म्हणजे प्राॅपर्टीचा लोचा दिसतोयं. पण मग समजले व यु टर्न घेत मूळपदावर आलो. पु भाग प्रं

भागो 19/05/2024 - 08:07
समजलं. कॅशलेस इकॉनमी. शब्दाविना वाङ्मय. अरेरे मिपावर चित्रलिपीची सुविधा नाही. असतीतर पूर्ण लेख आणि हा प्रतिसादही चित्रलिपीत लिहिला असता. असो कंजूस भौ. आ... शब्दमर्यादा. पुढच्या वेळेस "भार" हलका करेन. "शब्दांच्या पलीकडचे" जे आहे ते समजून घ्या.

कानडाऊ योगेशु 19/05/2024 - 11:24
भावाच्या मुलाने मला गादीत घातले
दोन मिनिटे अडखळलो.वाटले काही नवीन वाक्प्रचार तर नाही आहे. नंतर कळले टायपो आहे. नशीब. नाहीतर चुकुन शब्द नीट लिहुन अनुस्वार इकडे तिकडे झाला असता तर बराच घोळ झाला असता.इति शब्द मर्यादा!

कर्नलतपस्वी 19/05/2024 - 12:46
मला पण प्रथम दर्शनी कथा वेगळेच वळण घेत आहे असे वाटले. गादीत गुंडाळले म्हणजे प्राॅपर्टीचा लोचा दिसतोयं. पण मग समजले व यु टर्न घेत मूळपदावर आलो. पु भाग प्रं
लेखनविषय:
कथा
काल एका नातेवाईकाच्या इस्टेटीच्या प्रकरणावरून रजिस्ट्रेशनच्या कामासाठी जावे लागले. भावाच्या मुलाने मला गादीत घातले आणि म्हणाला चल. गेलो. मी पुण्यात लहानाचा मोठा झालो. पण ह्या माझ्या पुण्याचे असे भाग आहेत कि ज्यांचे मी नावही ऐकले नव्हते. अशाच एका भागात आम्हीला जायचं होतं. मी त्याला विचारलं, “बबन आपण कुठं चाललो आहोत?” मला उत्तर द्यायच्या ऐवजी त्याने अतिफचे गाण लावलं, “हम किस गलीमे...” मग म्हणाला, “मलाही माहित नाही. गुगल बाबा लावला आहे, तो जिकडं नेईल तिकडं जायचं.” छान. मी खिडकीच्या बाहेरचे कॉंक्रिट जग बघत होतो.

नाळ २-मराठी सिनेमा

Bhakti ·

चौथा कोनाडा 18/05/2024 - 17:27
सुंदर लिहिलंय ! मंजुळ्यांच्या सिनेमातील गाव कायम लक्षात राहिल असं असतं, मग तो पिस्तुल्या असो, फॅण्ड्री-सैराट असो, किंवा पावसातील निबंध असो. आणि या सिनेमाचा दिग्दर्शक सुधाकर रेड्डी यक्कंती हा मंजुळे स्कुलचाच प्रतिनिधी आहे !

चक्कर_बंडा 30/05/2024 - 12:41
ऑक्टोबर २०२२ ची सुरुवात, नाळ २ चं चित्रीकरण पिंपळगाव जोगा धरण, खिरेश्वर भागात सुरू होतं त्यावेळच्या हरिश्चंद्रगड वारीवेळी नागराज मंजुळे हे नाव दरवाज्यावर असलेली व्हॅनिटी व्हॅन रस्त्याकडेला दिसली होती, अजून ही एक दोन व्हॅन होत्या आसपास. पुढे एका ठिकाणी मोठ्या संख्येने बरेचं लोक नाश्ता करीत होते, आम्हाला ते ट्रेकर्स ग्रुपचे लोक वाटले. आम्ही ही तिथे गैरसमजाने घुसलो होतो पण त्यांनी सांगितले की ती सोय फक्त नाळ सिनेमाच्या सहाय्यक लोकांसाठीचं आहे तेव्हा काढता पाय घेतला, त्या लोकांच्या मुक्कामाची सोय ही तिथेच होती बहुदा. परतताना दुसऱ्या दिवशी दुपारी मंजुळेंची व्हॅन धरणाच्या भरावाजवळ होती पण नेमकं चित्रीकरण कुठे सुरु आहे ते मात्र दिसलं नाही व आम्ही आमच्या मार्गाने निघून आलो.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 31/05/2024 - 08:43

सिनेमाची ओळख थोडक्यात असली तरी (अजून दळन मोठं केलं पाहिजे)  छान आहे.
आता सिनेमा पाहणे आले. लिहिते राहा. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. धन्स.

-दिलीप बिरुटे

यश राज 18/06/2024 - 09:40
छान लिहिलय. परवाच नाळ २ बघितला, खुप आवडला. चैतू, चिमी व मणी यांची कामे खुप छान व निरागस. चिमुरड्या चिमीचे मणिदादावर असलेले प्रेम, त्याला इतर मुलांनी दिलेला त्रास तिला सहन होत नाही व त्यांना ती बारिक दगड मारते व ओरडते. एकदमच निरागस. चैत्याला भाऊ म्हणुन घेण्याअगोदर ती त्याला अगदी तावुन सुलाखुन घेते. चैत्याचे काम पण अप्रतिम, चिमिचे प्रेम मिळण्यासाठी तिळ तिळ तुटणारा चैत्या, तिच्या आग्रहाखातर जादुच्या विहिरीपर्यंत तिला घेवुन जाण्याची धडपड. खिशात राखि घेवुन फिरतो. एकदम मस्त. सर्व चित्रिकरण स्थळे अप्रतिम. एकंदरित खुप दिवसांनंतर अप्रतिम मराठी चित्रपट पाहिल्याचे समाधान लाभले.

कंजूस 18/06/2024 - 18:13
मीही परवा पाहिला. चित्रीकरणाची दृष्ये पाहिल्यावर इकडे गेलो होतो ते आठवलं. पण मंजुळे सोलापुरजवळ करतील आणि तिकडेही असे डोंगर तलाव असावेत असं वाटलं. वरच्या खरडीतून नक्की झालं की तेच धरण आहे. ही जागा पावसाळ्यात सुंदर असते.

चौथा कोनाडा 18/05/2024 - 17:27
सुंदर लिहिलंय ! मंजुळ्यांच्या सिनेमातील गाव कायम लक्षात राहिल असं असतं, मग तो पिस्तुल्या असो, फॅण्ड्री-सैराट असो, किंवा पावसातील निबंध असो. आणि या सिनेमाचा दिग्दर्शक सुधाकर रेड्डी यक्कंती हा मंजुळे स्कुलचाच प्रतिनिधी आहे !

चक्कर_बंडा 30/05/2024 - 12:41
ऑक्टोबर २०२२ ची सुरुवात, नाळ २ चं चित्रीकरण पिंपळगाव जोगा धरण, खिरेश्वर भागात सुरू होतं त्यावेळच्या हरिश्चंद्रगड वारीवेळी नागराज मंजुळे हे नाव दरवाज्यावर असलेली व्हॅनिटी व्हॅन रस्त्याकडेला दिसली होती, अजून ही एक दोन व्हॅन होत्या आसपास. पुढे एका ठिकाणी मोठ्या संख्येने बरेचं लोक नाश्ता करीत होते, आम्हाला ते ट्रेकर्स ग्रुपचे लोक वाटले. आम्ही ही तिथे गैरसमजाने घुसलो होतो पण त्यांनी सांगितले की ती सोय फक्त नाळ सिनेमाच्या सहाय्यक लोकांसाठीचं आहे तेव्हा काढता पाय घेतला, त्या लोकांच्या मुक्कामाची सोय ही तिथेच होती बहुदा. परतताना दुसऱ्या दिवशी दुपारी मंजुळेंची व्हॅन धरणाच्या भरावाजवळ होती पण नेमकं चित्रीकरण कुठे सुरु आहे ते मात्र दिसलं नाही व आम्ही आमच्या मार्गाने निघून आलो.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 31/05/2024 - 08:43

सिनेमाची ओळख थोडक्यात असली तरी (अजून दळन मोठं केलं पाहिजे)  छान आहे.
आता सिनेमा पाहणे आले. लिहिते राहा. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. धन्स.

-दिलीप बिरुटे

यश राज 18/06/2024 - 09:40
छान लिहिलय. परवाच नाळ २ बघितला, खुप आवडला. चैतू, चिमी व मणी यांची कामे खुप छान व निरागस. चिमुरड्या चिमीचे मणिदादावर असलेले प्रेम, त्याला इतर मुलांनी दिलेला त्रास तिला सहन होत नाही व त्यांना ती बारिक दगड मारते व ओरडते. एकदमच निरागस. चैत्याला भाऊ म्हणुन घेण्याअगोदर ती त्याला अगदी तावुन सुलाखुन घेते. चैत्याचे काम पण अप्रतिम, चिमिचे प्रेम मिळण्यासाठी तिळ तिळ तुटणारा चैत्या, तिच्या आग्रहाखातर जादुच्या विहिरीपर्यंत तिला घेवुन जाण्याची धडपड. खिशात राखि घेवुन फिरतो. एकदम मस्त. सर्व चित्रिकरण स्थळे अप्रतिम. एकंदरित खुप दिवसांनंतर अप्रतिम मराठी चित्रपट पाहिल्याचे समाधान लाभले.

कंजूस 18/06/2024 - 18:13
मीही परवा पाहिला. चित्रीकरणाची दृष्ये पाहिल्यावर इकडे गेलो होतो ते आठवलं. पण मंजुळे सोलापुरजवळ करतील आणि तिकडेही असे डोंगर तलाव असावेत असं वाटलं. वरच्या खरडीतून नक्की झालं की तेच धरण आहे. ही जागा पावसाळ्यात सुंदर असते.
लेखनविषय:
बालकथा
लेखनप्रकार
आस्वाद
क समथिंग इज मिसिंग असं वाटतं असतांनाच काही मराठी सिनेमे मन गाभाऱ्याशी पुन्हा नाळ जुळवून देतात.नाळ सिनेमाने आई आणि मुल या नात्याची वेगळीच कथा दाखवली होती.चैत्याचा गोड निरागस वावर ,त्याची आईच्या नजरेत भरण्याची हुरहूर सगळं कसं अलगद तरीही मनात वेगाने घडत होतं. त्याच चैत्याची मोठी झाल्यावर एकाच नाळाने ज

स्वतःची अणू अस्त्रं भारताने स्वतःच निर्माण केली.

श्रीकृष्ण सामंत ·

नठ्यारा 18/05/2024 - 13:30
सामंतकाका, हे असले शब्दांचे बुडबुडे सोडायचे असतील तर अवश्य सोडा. पण सोबत चुंबकद्रायूशास्त्रातील तुमच्या संशोधनावर जरा प्रकाश टाका. काये की शाब्दिक बुडबुड्यांना जरा वजन प्राप्त होईल. -नाठाळ नठ्या

गवि 18/05/2024 - 14:22
लेखातील विचारांचे अभिसरण, उद्धरण आणि उद्वाहन यांच्या संयुक्त विद्यमाने समृद्ध झालेल्या विचारधारेसहित मानववंशशास्त्र आणि मानवी संसाधने या क्षेत्रांतील अनेक समकालीन विचारशालांचे परिशीलन होऊन भूमितीय श्रेणीने वाढलेल्या बौद्धिक क्रियाकलापांनी अनुप्रस्थ महासंयोजी पिंड विस्थापित झाले आहे. हे सर्व लेखात चपखल पकडले आहे.

गवि 18/05/2024 - 17:20
कसला डोंबलाचा कॉपीराईट? खुशाल वापरा. पण त्यातून सार्वजनिक अभिसरण, अनुसंधान आणि अन्वेषण या त्रिसूत्रीचे संतुलन साधते आहे ना यावर लक्ष ठेवा म्हणजे झाले.

अनन्त्_यात्री 18/05/2024 - 18:04
पण त्रिसूत्रीचे संतुलन साधण्याच्या व्यामिश्र प्रक्रियेवर काॅपीराईट घेतला असण्याची संभाव्यता नक्कीच वाटते. कसे?

प्रसाद गोडबोले 18/05/2024 - 15:52
भारताच्या तरूण/तरूणींच्या मनातलंच सांगत आहेत
भारतातले तरुण तरुणी इन्स्टाग्राम वर रील्स बनवत आहेत हो =)))) पोरं गाड्या , ट्रिप्स , छानछौकीपणाचे फोटो टाकत आहेत तर पोरी त्यांच्या "अ‍ॅसेट्स" दाखवुन व्युव्ह आणि लाईक चे फार्मिंग करत आहेत. =))))

कांदा लिंबू 18/05/2024 - 19:49
सदर स्फूट लिखाणातील आशयाच्या व्यामिश्रतेचा आवाका हा केवळ वैज्ञानिक परिप्रेक्ष्यापुरताच मर्यादित नसून तो अणू ते ब्रह्माण्ड अश्या दीर्घ पटलावर दृग्गोचर झालेला आहे असे या लिखाणाचे व्यासंगीक दृष्टीने परिक्षण केले असता आढळून येते. मिपासारख्या "मिसळपाव" असे मसालेदार विशेषनाम धारण केलेल्या तरीही लेखनाशयाच्या दृष्टीने अगदीच यःकिंचित अशा संस्थळावर, एखाद्या बल्लवाचार्याने त्याच्या झारीतून अनिवार जिलब्या पाडत राहाव्यात तसे लेखरूपी धागे आणि प्रतिसाद पाडत राहणाऱ्या कःपदार्थ मिपाकरांच्या लेखनप्रसवाशी सदर उत्तुंग उंचीच्या वेच्याशी तुलना केली असता भांगेत तुळस उगवल्याचा किंवा माळरानावर अंकुर फुटल्याचा आल्हाददायक अनुभव साक्षेपी रसिकाला आल्याशिवाय राहणार नाही. ग्रीष्म-वैशाखाच्या काहिलीमुळे जशी धुक्यात गारठलेली शरद पहाट दुर्मिळ व्हावी तसेच आजकालच्या कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या तडाख्यात असे उच्च प्रतिभेचे अनवट लेखन दुर्मिळ झाले आहे. योग्य शब्दांची अचूक निवड, आवेशहीन निवेदनाचा तरल ओघ, अणूविज्ञानविषयाचे वैज्ञानिक तरीही आकलनसुलभ असे विवेचन आणि कृष्णार्जुनासम मित्र-संवादातून मांडलेले आशयघन विचार अशा या बांधीव लिखाणाचे आज वाचन करण्याची आज मिपाच्या निमित्ताने सुसंधी प्राप्त झाली हा सुवर्णकांचन योगच म्हणावा लागेल. - साहित्यसमीक्षक कांदा लिंबू

कर्नलतपस्वी 18/05/2024 - 20:01
माझ्यासारख्या हिंराठी(हिन्दी+मराठी) भाषी साठी आपले प्रतिसाद डोक्यावरून जात आहेत. टक्कल पडल्याने जास्तच वेगाने घरंगळतात. मराठी शब्दकोशाची लिंक द्याल काय?

अमर विश्वास 18/05/2024 - 21:28
जात होतो वाटेनं मी तोऱ्यात जी तोऱ्यात अवचित आला माझ्या होऱ्यात जी होऱ्यात .. त्याने माझ्या दारात बाँम्ब कि हो टाकला हात नका लाऊ माझ्या देशाला जी देशाला

नठ्यारा 18/05/2024 - 13:30
सामंतकाका, हे असले शब्दांचे बुडबुडे सोडायचे असतील तर अवश्य सोडा. पण सोबत चुंबकद्रायूशास्त्रातील तुमच्या संशोधनावर जरा प्रकाश टाका. काये की शाब्दिक बुडबुड्यांना जरा वजन प्राप्त होईल. -नाठाळ नठ्या

गवि 18/05/2024 - 14:22
लेखातील विचारांचे अभिसरण, उद्धरण आणि उद्वाहन यांच्या संयुक्त विद्यमाने समृद्ध झालेल्या विचारधारेसहित मानववंशशास्त्र आणि मानवी संसाधने या क्षेत्रांतील अनेक समकालीन विचारशालांचे परिशीलन होऊन भूमितीय श्रेणीने वाढलेल्या बौद्धिक क्रियाकलापांनी अनुप्रस्थ महासंयोजी पिंड विस्थापित झाले आहे. हे सर्व लेखात चपखल पकडले आहे.

गवि 18/05/2024 - 17:20
कसला डोंबलाचा कॉपीराईट? खुशाल वापरा. पण त्यातून सार्वजनिक अभिसरण, अनुसंधान आणि अन्वेषण या त्रिसूत्रीचे संतुलन साधते आहे ना यावर लक्ष ठेवा म्हणजे झाले.

अनन्त्_यात्री 18/05/2024 - 18:04
पण त्रिसूत्रीचे संतुलन साधण्याच्या व्यामिश्र प्रक्रियेवर काॅपीराईट घेतला असण्याची संभाव्यता नक्कीच वाटते. कसे?

प्रसाद गोडबोले 18/05/2024 - 15:52
भारताच्या तरूण/तरूणींच्या मनातलंच सांगत आहेत
भारतातले तरुण तरुणी इन्स्टाग्राम वर रील्स बनवत आहेत हो =)))) पोरं गाड्या , ट्रिप्स , छानछौकीपणाचे फोटो टाकत आहेत तर पोरी त्यांच्या "अ‍ॅसेट्स" दाखवुन व्युव्ह आणि लाईक चे फार्मिंग करत आहेत. =))))

कांदा लिंबू 18/05/2024 - 19:49
सदर स्फूट लिखाणातील आशयाच्या व्यामिश्रतेचा आवाका हा केवळ वैज्ञानिक परिप्रेक्ष्यापुरताच मर्यादित नसून तो अणू ते ब्रह्माण्ड अश्या दीर्घ पटलावर दृग्गोचर झालेला आहे असे या लिखाणाचे व्यासंगीक दृष्टीने परिक्षण केले असता आढळून येते. मिपासारख्या "मिसळपाव" असे मसालेदार विशेषनाम धारण केलेल्या तरीही लेखनाशयाच्या दृष्टीने अगदीच यःकिंचित अशा संस्थळावर, एखाद्या बल्लवाचार्याने त्याच्या झारीतून अनिवार जिलब्या पाडत राहाव्यात तसे लेखरूपी धागे आणि प्रतिसाद पाडत राहणाऱ्या कःपदार्थ मिपाकरांच्या लेखनप्रसवाशी सदर उत्तुंग उंचीच्या वेच्याशी तुलना केली असता भांगेत तुळस उगवल्याचा किंवा माळरानावर अंकुर फुटल्याचा आल्हाददायक अनुभव साक्षेपी रसिकाला आल्याशिवाय राहणार नाही. ग्रीष्म-वैशाखाच्या काहिलीमुळे जशी धुक्यात गारठलेली शरद पहाट दुर्मिळ व्हावी तसेच आजकालच्या कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या तडाख्यात असे उच्च प्रतिभेचे अनवट लेखन दुर्मिळ झाले आहे. योग्य शब्दांची अचूक निवड, आवेशहीन निवेदनाचा तरल ओघ, अणूविज्ञानविषयाचे वैज्ञानिक तरीही आकलनसुलभ असे विवेचन आणि कृष्णार्जुनासम मित्र-संवादातून मांडलेले आशयघन विचार अशा या बांधीव लिखाणाचे आज वाचन करण्याची आज मिपाच्या निमित्ताने सुसंधी प्राप्त झाली हा सुवर्णकांचन योगच म्हणावा लागेल. - साहित्यसमीक्षक कांदा लिंबू

कर्नलतपस्वी 18/05/2024 - 20:01
माझ्यासारख्या हिंराठी(हिन्दी+मराठी) भाषी साठी आपले प्रतिसाद डोक्यावरून जात आहेत. टक्कल पडल्याने जास्तच वेगाने घरंगळतात. मराठी शब्दकोशाची लिंक द्याल काय?

अमर विश्वास 18/05/2024 - 21:28
जात होतो वाटेनं मी तोऱ्यात जी तोऱ्यात अवचित आला माझ्या होऱ्यात जी होऱ्यात .. त्याने माझ्या दारात बाँम्ब कि हो टाकला हात नका लाऊ माझ्या देशाला जी देशाला
लेखनविषय:
तंत्र
लेखनप्रकार
प्रकटन
“आपला भारत देश आता प्रगतीच्या मार्गावर आहे. आणि भारताला प्रगती करण्याच्या मार्गात आता कुणी ही खीळ घालू शकत नाही.” हे मी प्रो.देसायांना चर्चेच्या दरम्यान सांगत होतो. आणि मी पूढे म्हणालो, “भारतात खूप संशोधन संस्था निर्माण केल्या पाहिजेत.TIFR आणि BARC सारख्या संस्था श्री.टाटा आणि डॉ.भाभा ह्यांच्या सहाय्याने सत्तर बहात्तर वर्षांपूर्वी स्थापन झाल्या.

पाऊले चालती … विडंबन

OBAMA80 ·
लेखनविषय:
विडंबन
पाऊले चालती बीजेपीची वाट सद्य पक्षाची सोडूनिया साथ गांजुनिया भारी इडी चौकशीने पडता हातात बेड्यांची माळ पाऊले चालती … अण्णा आबा नेते कार्यकर्ते ते पाहुनिया सारे फिरविती पाठ पाऊले चालती … येता होकार श्री पक्षश्रेष्ठींचा तसा चौकशीचा व्हावा नायनाट पाऊले चालती … सारे शांत होता पुन्हा लागे ओढ तस्सा वाहू लागे भ्रष्टाचाराचा पाट पाऊले चालती …

कोपनहेगन-पॅरीस भटकंती-६

अमरेंद्र बाहुबली ·

गवि 17/05/2024 - 23:27
उत्तम वर्णन आणि छायाचित्रे. युरोप एकूणच प्रेक्षणीय आणि रम्य आहे. बाकी
आम्ही दोघं एका छत्रीत निघालो रस्त्यात आम्ही गप्पा मारत होतो. तिचं नाव मेरी होतं.
हं.. उत्तम. चालू द्या. तुम्हाला प्रवासात नेमक्या महिलाच जास्त भेटलेल्या दिसतात. नशीब लागते. आम्ही इतक्यांदा गेलो पण... ... असो. तर.. मेरी नावाच्या लेखमालेच्या प्रतीक्षेत. काही भागांची नावे सुचवून ठेवतो. विचार व्हावा, आग्रह नाही. ;-) मेरी भाग १ - पॅरिसमधील तो ओला दिवस मेरी भाग २ - दुसरी रात्र - आमचं काही चुकलं तर नाही? मेरी भाग ३ - भावबंध - भारतात परतल्यानंतरचे मेरी पर्व मेरी भाग ४ - प्लेटोनिक नाती, किती खरी किती खोटी? इ. इ.

चौकस२१२ 19/05/2024 - 17:49
गवि, का उगाच हरबर्याच्या झाडावर चढवताय ! लेखकाला हि आणि वाचकाला हि तुमचच्या मनात आहे तसे काह्ही "मेरी" बरोबर ना घडल्यामुळे लेखक हि नाराज आणि तसे काही वाचायला मिळेल म्हणून आतुरतेने वाट पाहता राहणार वाचक हि निराश ... खी , खी , खी , ( पूर्वी एका मिपाकराने पत्र किंवा इंटरनेट यांवरून झालेल्या मैत्रीतून अशीच कोणतरी ब्राझील मधील मैत्रीण भेटल्यावर लेख लिहिले होते त्याची आठवण .... )

नठ्यारा 17/05/2024 - 23:35
अमरेंद्र बाहुबली, वर्णन छान जमलंय. परत एकदा प्यारी फिरून आल्यासारखं वाटतंय. इंग्रजांनी भारत लुटला वगैरे वाचून हसू आलं. ते लुटणारे इंग्रज होते त्यांचा सर्वसामान्य ब्रिटीश जनतेशी काहीही संबंध नाही. जनतेला वासाहतिक भारतातून कसलाही फायदा झाला नाही. वेगळ्याच लोकांनी आपली चांदी करवून घेतली. जनतेच्या तोंडी पानं पुसली. भारतास स्वातंत्र्य मिळावे म्हणून अनेक ब्रिटीश भारताच्या बाजूने होते. -नाठाळ नठ्या

Bhakti 18/05/2024 - 10:26
मस्तच लिहिलंय.छान आल्हाददायक वातावरण अनुभवायला मिळालं तर ;)
मला वाटतंय मी हाय हॅलो असं काही न बोलता डायरेक्ट तिकीट बद्दल बोलल्यामुळे ती अशी दचकली असावी.
एटीकेट्स ! आपल्याकडे दुसऱ्यांचा वेळ गृहित धरण्याची शिकवण देतच नाही.

चौथा कोनाडा 19/05/2024 - 17:18
व्वा ... सुंदर रोचक वर्णन आणि प्रचि... ओघवत्या सहज लेखनशैलीमुळे लेख सुरुवात ते शेवट असा वाचला ! झकास !
त्याच प्रकारच्या मूर्ती पाहून मला बोअर व्हायला लागलं होतं. त्या मुर्त्यांपेक्षा आजूबाजूला फिरणाऱ्या निळ्या हीरव्या डोळ्यांच्या जिवंतं मुर्त्या सुंदर दिसत होत्या. मी ह्या निर्जीव मुर्त्या सोडून त्या जिवंत मुर्त्या पाहू लागलो काही ठिकाणी मला ग्रीन सिग्नलही
मिळाला, वाह, क्या बात ! त्या जिवंत मुर्त्याचे प्रचि टाकायचे ना इथे :-)

चौकस२१२ 19/05/2024 - 17:51
पैसे देऊन चांगली सुविधा मिळत असेल तर काय प्रॉब्लम? अहो म्हणजे भांडवल शाही झाली कि ती? आणि आवडले ते? आश्चर्य आहे अदानि' अंबानी हेच करतात नाही का? " पैसे घेऊन सुविधा पुरवतात "

गवि 17/05/2024 - 23:27
उत्तम वर्णन आणि छायाचित्रे. युरोप एकूणच प्रेक्षणीय आणि रम्य आहे. बाकी
आम्ही दोघं एका छत्रीत निघालो रस्त्यात आम्ही गप्पा मारत होतो. तिचं नाव मेरी होतं.
हं.. उत्तम. चालू द्या. तुम्हाला प्रवासात नेमक्या महिलाच जास्त भेटलेल्या दिसतात. नशीब लागते. आम्ही इतक्यांदा गेलो पण... ... असो. तर.. मेरी नावाच्या लेखमालेच्या प्रतीक्षेत. काही भागांची नावे सुचवून ठेवतो. विचार व्हावा, आग्रह नाही. ;-) मेरी भाग १ - पॅरिसमधील तो ओला दिवस मेरी भाग २ - दुसरी रात्र - आमचं काही चुकलं तर नाही? मेरी भाग ३ - भावबंध - भारतात परतल्यानंतरचे मेरी पर्व मेरी भाग ४ - प्लेटोनिक नाती, किती खरी किती खोटी? इ. इ.

चौकस२१२ 19/05/2024 - 17:49
गवि, का उगाच हरबर्याच्या झाडावर चढवताय ! लेखकाला हि आणि वाचकाला हि तुमचच्या मनात आहे तसे काह्ही "मेरी" बरोबर ना घडल्यामुळे लेखक हि नाराज आणि तसे काही वाचायला मिळेल म्हणून आतुरतेने वाट पाहता राहणार वाचक हि निराश ... खी , खी , खी , ( पूर्वी एका मिपाकराने पत्र किंवा इंटरनेट यांवरून झालेल्या मैत्रीतून अशीच कोणतरी ब्राझील मधील मैत्रीण भेटल्यावर लेख लिहिले होते त्याची आठवण .... )

नठ्यारा 17/05/2024 - 23:35
अमरेंद्र बाहुबली, वर्णन छान जमलंय. परत एकदा प्यारी फिरून आल्यासारखं वाटतंय. इंग्रजांनी भारत लुटला वगैरे वाचून हसू आलं. ते लुटणारे इंग्रज होते त्यांचा सर्वसामान्य ब्रिटीश जनतेशी काहीही संबंध नाही. जनतेला वासाहतिक भारतातून कसलाही फायदा झाला नाही. वेगळ्याच लोकांनी आपली चांदी करवून घेतली. जनतेच्या तोंडी पानं पुसली. भारतास स्वातंत्र्य मिळावे म्हणून अनेक ब्रिटीश भारताच्या बाजूने होते. -नाठाळ नठ्या

Bhakti 18/05/2024 - 10:26
मस्तच लिहिलंय.छान आल्हाददायक वातावरण अनुभवायला मिळालं तर ;)
मला वाटतंय मी हाय हॅलो असं काही न बोलता डायरेक्ट तिकीट बद्दल बोलल्यामुळे ती अशी दचकली असावी.
एटीकेट्स ! आपल्याकडे दुसऱ्यांचा वेळ गृहित धरण्याची शिकवण देतच नाही.

चौथा कोनाडा 19/05/2024 - 17:18
व्वा ... सुंदर रोचक वर्णन आणि प्रचि... ओघवत्या सहज लेखनशैलीमुळे लेख सुरुवात ते शेवट असा वाचला ! झकास !
त्याच प्रकारच्या मूर्ती पाहून मला बोअर व्हायला लागलं होतं. त्या मुर्त्यांपेक्षा आजूबाजूला फिरणाऱ्या निळ्या हीरव्या डोळ्यांच्या जिवंतं मुर्त्या सुंदर दिसत होत्या. मी ह्या निर्जीव मुर्त्या सोडून त्या जिवंत मुर्त्या पाहू लागलो काही ठिकाणी मला ग्रीन सिग्नलही
मिळाला, वाह, क्या बात ! त्या जिवंत मुर्त्याचे प्रचि टाकायचे ना इथे :-)

चौकस२१२ 19/05/2024 - 17:51
पैसे देऊन चांगली सुविधा मिळत असेल तर काय प्रॉब्लम? अहो म्हणजे भांडवल शाही झाली कि ती? आणि आवडले ते? आश्चर्य आहे अदानि' अंबानी हेच करतात नाही का? " पैसे घेऊन सुविधा पुरवतात "
लेखनविषय:
वावर
सकाळी नऊ वाजता उठलो चित्रगुप्त काकांनी सांगितल्याप्रमाणे पंधरा मिनिट चालत गेलो, मला T3 ट्रॅम पकडायची होती. तिथून तिकीट काढून ट्रॅम धरली आणि शेवटच्या स्टेशनला पोहोचलो तिथून दुसरी पकडायची होती. एक कृष्णवर्णीय फ्रेंच कर्मचार्याला मला या स्टेशनला जायचंय असा एका इंग्लिश येणाऱ्या मुलीच्या मदतीने सांगितलं. त्याने मला यापुढे ट्रॅम जाणार नाही कारण काम चालूय, त्यासाठी ट्रॅम ने वेगळी बस सुविधा दिलीय ती सुविधा वापर आणि त्या समोरच्या स्टेशनला जाऊन उभा रहा. तिथून ट्रॅम ची बस पकड. मी स्थानकावर जाऊन उभा राहिलो बराच वेळ गेला तरी ट्रॅमची कुठलीही बस आली नाही.
Subscribe to
© 2026 मिसळपाव