मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

व्हॅलेंटाईन्स डे....

प्राजु ·

विसोबा खेचर 02/02/2008 - 23:38
वा प्राजू, छान आहे उपक्रम! चालू द्या.. (पुन्हा नव्या जोमाने उभी) हे आवडले..:) वेलकम ब्यॅक... मि.पा. डॉट कॉम च्या प्रेमात पडले... तुझे मिपावरील प्रेम असेच कायम राहू दे, हीच संत व्हॅलेन्टाईनच्या चरणी संत तात्याबांची प्रार्थना.. :) आपला, संत तात्या. अवांतर - आम्हाला पिरेम करण्याकरता १४ फेब्रुवारी हा एकच दिवस नव्हे तर कुठलाही दिवस चालतो! :)

अजून वारयावर गुंजतात ज्याच्या प्रेमाच्या आरोळ्या असा हा पिवळा डांबिस कशाला करील चारोळ्या? :)) तुझ्या आग्रहाखातर केलेली माझ्या आयुष्यातली ही पहिली चारोळी! खराब निघाली तर प्राजुला धोपटा, रे!! :)))

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:26
प्रिय अनामिकेस, प्रेमाचा प्रत्येक रंग मला तुझ्यामधे दिसतोय तुझ्यातील रंगांमुळेच मी प्रेम करायल शिकतोय -(प्रेमळ) ऋषिकेश

प्राजु 03/02/2008 - 00:28
तुझ्या प्रत्येक रंगात मला माझाच चेहरा दिसला उन, पाऊस, वा-यामध्ये कसा ऋतू हसला...! - प्राजु

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:32
ऋतुंचे हसणे, पावसाचे बरसणे, तुझ्या एका हास्यापुढे हे सारे काही उणे

प्राजु 03/02/2008 - 00:36
डांबिसकाका, तुमच्या धोपटण्यामध्ये मायेचा ओलावा आहे या पुतणीला तुमच्या, इथे परदेशात विसावा आहे... -प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 03/02/2008 - 00:57
क्या बात है.... एकापेक्षा एक विसाव्याच्या शोधामधे दूनियेत रणरण फिरलो, फिरून पुन्हा आईच्या कुशीत मी शिरलो. 'आई'.....आपल्या आयुष्यातले पहिले प्रेम.... या व्हेलेंटाईन डेला सर्वप्रथम तिला ही प्रेमळ भेट. बाकी 'तात्यांच्या' म्हणण्याप्रमाणे प्रेमाकरीता आम्हालाही व्हॅलेंटाईन डेची गरज नाही.... आपला प्रत्येक क्षण 'व्हेलेंटाईन.... (प्रेमळ) -इनोबा

पुन्हा उपक्रम चालू केल्याबद्दल आनंद झाला. प्राजु, धनंजय, विनायक, ऋषिकेश. पिवळा डांबिस चालू राहू दे... आम्हाला नविन नविन चारोळ्या वाचायला दिल्याबद्द्ल धन्यवाद.

प्राजु 04/02/2008 - 02:14
प्रेम कर गरीबा सारखं कोंड्याच्या भाकरीवर प्रेम कर कुंभारासारखं.. मातीच्या खापरीवर (मांडे भाजण्यासाठी लागणा-या) - प्राजू

प्रेम कर कधीही कुठल्याही खापरीवर आपल्यासाठिचे त्याचे पोळणं पाहून त्याचे ऋण मनात स्मर ऋणी. डॅनी. पुण्याचे पेशवे

सुनील 04/02/2008 - 05:32
वाचतो आहोत (नाहीतरी काव्याच्या बाबतीत आम्ही तेवढेच करू शकतो!). चारोळ्या पुन्हा सुरू झाल्या हे चांगले झाले! (रसिक) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

प्राजु 04/02/2008 - 09:33
कॄष्णाची घेण्या फिरकि राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला, अचंबित कान्हा दिसे.. म्हणे तिला"कृष्णाच्या नयनी दिसे राधा .. पण तुझ्या तर नयनी कान्हाच वसे???" - प्राजु

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 04/02/2008 - 11:18
छ्या! कैच्या कैच केली आहेस हो ही चारोळी! आपल्याला नाय आवडली! प्रामाणिक मत, राग नसावा... आपला, ('चारोळ्या पाडणे' या प्रकाराला भयंकर घाबरणारा!) तात्या.

In reply to by प्राजु

प्रमोद देव 04/02/2008 - 11:32
कृष्णाची घेण्या फिरकी राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला,अचंबित दिसे कान्हा म्हणे राधेला, मम नयनात फक्त वसे राधा.. तव नयनात मात्र मजला दिसतसे कान्हा

ही चारोळी नसून ती नागपूरच्या एका कविंच्या कवितेच्या पहील्या चार ओळी आहेत. पण त्या फार सुंदर आहेत त्यामुळे इथे देण्याचा मोह आवरत नाही. जर कोणाला ती कविता आणि कवि माहीत असतील तर कृपया पूर्ण कविता प्रकाशित करावी. वेदना पचविल्या ज्यानी हसण्याचे मानकरी ते, त्यानीच फुले वेचावी काट्यांशी ज्यांचे नाते...... -अज्ञात कवि -वेदना पचवणारा डॅनी पुण्याचे पेशवे

प्राजु 05/02/2008 - 00:10
प्रेमाची लाली चढे मम गाली अशी ही जादू केली तरी कुणी लाज आली पाहूनी मजला प्रतिबिंब माझे त्या दर्पणी.. - प्राजु ( कृष्ण -राधेची कल्पना शब्दांत नाही नीट मांडता आली, त्याबद्दल मी दिलगीर आहे. प्रमोदकाकांनी ति उत्तम शब्दांत मांडली, धन्यवाद प्रमोद काका.)

वरदा 05/02/2008 - 19:43
आयुष्यात कधीहि लिहिल्या नाही कवितेच्या दोन ओळी तुझ्या प्रेमात प्राजुताई ही पहीली चारोळी छे फार कठीण आहे ग प्राजु...अशी लिहितेस तु इतक्या छान चारोळ्या.....

गौरी 05/02/2008 - 23:58
प्रेमात.. प्रेमात पडले कसे मी कळले ना माझ्या मनी उमजले सर्व काही प्रतिबिंब पाहता मज तुझ्या नयनी (पहिलीच चारोळी आहे. चारोळी एक्स्पर्ट प्राजू , जमलं का नाही सांग गं!!!)

प्राजु 06/02/2008 - 00:37
वरदा, गौरी, चतुरंग.. अप्रतिम.. येऊद्यात अशाच आणखीहि... प्रेमामध्ये असे | अशी काही जादू| | हरवतो साधू | मेनकेत| | कोण म्हणे प्रेम | सुखाचा निचरा | नाही त्यास थारा| दुनियेत| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 00:43
प्रेमाची ती हाक | असे किती मोठी | दुसरी चारोळी | पहा झाली || प्रेमच ते मोठे | व्यापून उरले | 'मि.पा.'अवकाशा | दशांगुळे || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 00:51
वा. चतुरंग.. सह्ह्ही बॉस चारोळीत तुझ्या | प्रेम भरलेले| भरून उरलेले| अंतरात| | मि.पा.अवकाश| कृतकृत्य झाले| धन्य ते पावले| आंतरजाली| | -प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:05
प्रेमाला ह्या कशी | नसे ती उपमा | कोणी लेखाजोखा | ठेवीयला || वाटा ते भरून | आता दाहीदिशा | वदे मि.पा.वरी |'चतुरंग' || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:12
देवाजीच्या द्वारी| मागणे न उरे| जीवनी या भरे| प्रेम सारे| | म्हणोनि असे की| प्रेमची करावे| ओवाळूनी द्यावे| जीवन ते| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:15
काम माझे आता | वाट तेची पाही | जावयाचे आहे | लॅबमध्ये || विसरत नाही | प्रेमा मी तरिही | म्हणे 'चतुरंगा' | पळ आता! || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:24
अरे सभासदा | श्लोक नाहि काही| प्रेमाचीच असे| चारोळी ही| | प्रेमाचीच गाथा| प्रेमिकांच्या ओठी | कविता वा श्लोक| लिही तू ही | | - प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 06/02/2008 - 01:42
प्राजूबाई तूम्ही|म्हणता म्हणून| पामर हा काही|नाही काव्यासी लायक|| आम्ही खरडतो चार| ओळी काही बाही| चारोळी म्हणती|जन आपसूक|| जमलं एकदाचं... हूश्श.....! -संथ इनोबा(संदर्भः मिसळबोध)

प्राजु 06/02/2008 - 02:33
रविराज, उखाणा सदृश कविता छान आहे. त्यात तिचे नाव गुंफले असतेत तर मस्त उखाणाच झाला असता... - प्राजु

प्राजु 06/02/2008 - 03:02
अरे वा.. तिचे नाव "प्रिया" आहे तर.. खूपच छान... आणखिही येऊदेत अशा चरोळ्या.. - प्राजु

छोटा डॉन 06/02/2008 - 09:16
च्यायला डोक्याचा भूगा झाला तरी आम्हाला 'कविता' सुचेल तर शपथ ... म्हणून आमच्या मनाच्या भावना दर्शवणार्‍या "संदिप आणि सलील" यांच्या ४ ओळी देत आहे .... " दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... मला तू न दिसशी, परंतु तयांच्या नशिबी कसे सांग तुजला पहाणे .... प्रिये ये निघेनी घनांच्या कडेने ..... मला एकटेसे आता वाटत आहे ..... " विरहतेने व्याकूळ [ छोटा डॉन ]

रविराज 06/02/2008 - 11:01
महाबळेश्वर वाई पाचगणी कोयना भीमा कास बामणोली ठोसेघर प्रतापगड सज्जनगड सह्याद्री अजिंक्यतारा आय लव माय(भू़मी) सातारा - रविराज .

रविराज 06/02/2008 - 11:31
माफ कर प्रिये मला, तुला मी खोटं बोललो तुझ्या आधी सुद्धा होतो मी प्रेमात पडलो येते जेव्हा आठवण तिची, मनात खमंग वारा वादळी ती होती माझ्या आजीच्या हातची पुरणपोळी पुरणपोळीवर तुप जोडीला आमरस प्रेम घट्ट झाले आमचे दिवसेंदिवस कधी निमित्त सणाचे कधी वाढदिवसाचे तर कधी आमच्या भेटीला निमित्त माझ्या रुसण्याचे एकदा मात्र घात झाला पुरणपोळीने धोका दिला अचानक आजी निघुन गेली प्रेयसीही माझी तिच्याबरोबर गेली आता जेव्हा गावी जातो चुली समोर आजीला पाहतो तीच्या आठवणींच्या पुरणपोळ्या मी पोटभर खातो - रविराज.

प्राजु 06/02/2008 - 20:15
पांधरा शुभ्र गोळा तरंगे जशी सळसळे तरूणाई मुखी येता.. तृप्त आत्मा ती माझी रस्-मलाई..... उम्म्म..... वा वा... - (रसमलाईत गुंतलेली )प्राजु

अव्यक्त 07/02/2008 - 00:22
श्याम नभ जसे झाकोळे चंद्रमा कृष्ण कूम्तल व्यापे तव मुख चंद्र्मा नभातुन जसा चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन तव सौंदर्य प्रभा झळाळे ... (प्रेमवीर) अव्यक्त!

अव्यक्तने व्यक्त केलेली भावना खरच मस्त आहे..... आणि काय हे तात्या. कोण ही अनुष्का सांगा की ! काय झाले 'प्रेमळ' विषयांतर झाले तरी. पुण्याचे पेशवे

जुना अभिजित 07/02/2008 - 11:21
तिने मोठ्या तोर्‍याने माझे प्रेम झिडकारले तेच फूल सुदैवाने तिच्या मैत्रिणीने स्विकारले. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

अनिला 07/02/2008 - 22:30
प्रेमे झाली, झाल्या आणाभाका लग्ने झाली, झाली पोरे बाळे, बळे. कुठ्ली प्रभा? कुठ्ला चन्द्रमा? नभातुन कुठे तो चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन मम फक्त गुन्ता कोसळे

In reply to by अनिला

विसोबा खेचर 07/02/2008 - 22:40
क्या बात है.. वास्तववादी चारोळी! नुसत्या छान छान, प्रेमळ प्रेमळ चारोळ्या वाचून कंटाळा आला होता! तात्या.

प्राजु 08/02/2008 - 01:19
गंधित त्या फुलांच्या राशी सख्या मी सांडित गेले डाव सुंदर संसाराचा तुझ्यासवे मांडित गेले - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

In reply to by वरदा

विसोबा खेचर 08/02/2008 - 06:58
का झालं असं? कदाचित तुझं तुझ्या नवर्‍यावर जरा जास्तच प्रेम असावं म्हणून असं झालं! :) एक पोस्ट उडवता येईल का प्लीज? हो नक्कीच येईल. परंतु राहू दे! मिपाने तुला नवर्‍यावर दोनदोनदा प्रेम करायची परवानगी दिली आहे! :) तात्या.

वरदा 08/02/2008 - 06:49
मी पाहीलच लगेच खालंचं पोस्ट लिहिलं..पोस्ट कसं उडवायचं? अहो प्राजु कडुन प्रेरणा घेऊन सुचेल ते लिहिते...तिला कसं सुचतं कोण जाणे म्हणुन म्हटंलं आपणही प्रयत्न करत रहावा......

वरदा 08/02/2008 - 07:13
थँक्यू ...तुझं सर्टीफिकेट महत्वाचं...तू खूपच छान लिहितेस....

वरदा 08/02/2008 - 07:57
कळ्ळं होतं मला ते..उत्तर लिहीते म्हट्लं आणि राहीलं...आता चारोळित उत्तर प्रेम का मोजून करता येतं ते कायमचं असतं... ते दोन जणांच्या नुसत्या असण्यानं नाही मनं गुंफल्यानं होतं... प्राजु तू आता बास कर गं म्हणेपर्यंत लिहीणारे मी चारोळ्या....

किशोरी 08/02/2008 - 13:33
प्रेमाचे हे लक्षण असते खास चोहीकडे होतो आनंदाचा आभास अजुन एक जीवनदायीनी,वात्सल्य तु तुच आहेस माया प्रेमस्वरुप आई तु देवाचीच काया (जमली का हो चारोळी??,या प्राजुजीं काय सुंदर चारोळ्या करतात,कस जमत कोन जाणे असतात चार ओळी पण निबध लिहीणे सोपे अस वाट्तय,चार ओळीतच वेड लागायची पाळी आली)

वरदा 08/02/2008 - 17:42
मी येते सोबत तुझ्या गुंफीत शब्दांना देईन आकार माझ्या मनातील भावनांना

प्राजु, वरदा, किशोरी या चारोळ्या मस्तच... अजुनी येऊ देत अशाच छान छान ... वाचून करूया फस्त... बाय द वे ही चारोळी नव्हे-:))))))))

प्राजु 08/02/2008 - 18:30
कविता हे माझे पहिले प्रेम आहे वरदा, किशोरी तुमचेही सेम आहे??? - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 19:50
कविता करणे प्राजु तुझासवेच शिकले कोण जाणे प्रेम का हे चार ओळी खरडू लागले

राजे 08/02/2008 - 19:50
प्रेमाचे काय तुझे माझे सेम आहे तुझे त्याच्यावर आहे माझे तुझ्यावर आहे...... मी कधीच लिहीत नाही कवीता हा माझा प्रांत नाही पण तुझ्यात व माझ्यात काही सेम असावे ह्यातच ह्या चारोळीच्या जन्माची मेख आहे..... जशी जमली तशी केली आहे चारोळी मी आवडली तर बेस्ट आहे नाही तर नेहमी प्रमाणे वेस्ट आहे कोणी नाही तर वाचनारे गेस्ट (पाहूणे सदस्य) आहेत राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 08/02/2008 - 20:01
सौंदर्याचा अविष्कार हा शब्दांचा आहे खेळ कविता म्हणजे मनातील भावनांचा सुंदर मेळ (तुमच्या प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद वरदा,स्वाती,प्राजु)

राजे 08/02/2008 - 20:13
भावनांना आकार देणे हा काही माझा खेळ नाही तुझ्या प्रेमात पडणे ह्यात काही गेम नाही राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

प्राजु 08/02/2008 - 20:16
सुर्व्या निघाला लाल होऊनी वाटेला लागला परतीच्या क्षितिजावरती चुंबुनी गेला कोमल अधरा धरतीच्या.... - प्राजु ( सुर्व्या - म्हणजे सुर्य..)

राजे 08/02/2008 - 20:32
ह्या सुर्याचे रोज नवे नाटक आहे दिलावर रोज नवा दंश आहे आज जगावे तुझ्यासाठी तर मागे आपला वंश आहे... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 09/02/2008 - 10:01
सुर्या गेला चुंबुनी धरतीचे अधर धरती लाजली ओढुन घेतला तिने चांदण्याचा पदर

किशोरी 09/02/2008 - 10:03
प्रेमात पडल्यावर सगळ जग सुंदर दिसत लग्न झाल्यावर कळत प्रेम नेहमीच आंधळ असत

प्राजु 10/02/2008 - 00:59
तुझ्या डोळ्यांतल्या नभी माझे स्वच्छंदी विहरणे निळ्या मेघात दाटूनी सरीतूनी बरसणे.. - प्राजु

वाटतो. ही ग्रंथि आम्हाला जन्मतः च नाही. फार फार मजा आली. आपल्या सर्वांचे कौतुक वाटते. प्राजू, हा आनंदमयी चैतन्याचा ओघ असाच राहू दे. सर्वांना धन्यवाद.

विसोबा खेचर 02/02/2008 - 23:38
वा प्राजू, छान आहे उपक्रम! चालू द्या.. (पुन्हा नव्या जोमाने उभी) हे आवडले..:) वेलकम ब्यॅक... मि.पा. डॉट कॉम च्या प्रेमात पडले... तुझे मिपावरील प्रेम असेच कायम राहू दे, हीच संत व्हॅलेन्टाईनच्या चरणी संत तात्याबांची प्रार्थना.. :) आपला, संत तात्या. अवांतर - आम्हाला पिरेम करण्याकरता १४ फेब्रुवारी हा एकच दिवस नव्हे तर कुठलाही दिवस चालतो! :)

अजून वारयावर गुंजतात ज्याच्या प्रेमाच्या आरोळ्या असा हा पिवळा डांबिस कशाला करील चारोळ्या? :)) तुझ्या आग्रहाखातर केलेली माझ्या आयुष्यातली ही पहिली चारोळी! खराब निघाली तर प्राजुला धोपटा, रे!! :)))

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:26
प्रिय अनामिकेस, प्रेमाचा प्रत्येक रंग मला तुझ्यामधे दिसतोय तुझ्यातील रंगांमुळेच मी प्रेम करायल शिकतोय -(प्रेमळ) ऋषिकेश

प्राजु 03/02/2008 - 00:28
तुझ्या प्रत्येक रंगात मला माझाच चेहरा दिसला उन, पाऊस, वा-यामध्ये कसा ऋतू हसला...! - प्राजु

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:32
ऋतुंचे हसणे, पावसाचे बरसणे, तुझ्या एका हास्यापुढे हे सारे काही उणे

प्राजु 03/02/2008 - 00:36
डांबिसकाका, तुमच्या धोपटण्यामध्ये मायेचा ओलावा आहे या पुतणीला तुमच्या, इथे परदेशात विसावा आहे... -प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 03/02/2008 - 00:57
क्या बात है.... एकापेक्षा एक विसाव्याच्या शोधामधे दूनियेत रणरण फिरलो, फिरून पुन्हा आईच्या कुशीत मी शिरलो. 'आई'.....आपल्या आयुष्यातले पहिले प्रेम.... या व्हेलेंटाईन डेला सर्वप्रथम तिला ही प्रेमळ भेट. बाकी 'तात्यांच्या' म्हणण्याप्रमाणे प्रेमाकरीता आम्हालाही व्हॅलेंटाईन डेची गरज नाही.... आपला प्रत्येक क्षण 'व्हेलेंटाईन.... (प्रेमळ) -इनोबा

पुन्हा उपक्रम चालू केल्याबद्दल आनंद झाला. प्राजु, धनंजय, विनायक, ऋषिकेश. पिवळा डांबिस चालू राहू दे... आम्हाला नविन नविन चारोळ्या वाचायला दिल्याबद्द्ल धन्यवाद.

प्राजु 04/02/2008 - 02:14
प्रेम कर गरीबा सारखं कोंड्याच्या भाकरीवर प्रेम कर कुंभारासारखं.. मातीच्या खापरीवर (मांडे भाजण्यासाठी लागणा-या) - प्राजू

प्रेम कर कधीही कुठल्याही खापरीवर आपल्यासाठिचे त्याचे पोळणं पाहून त्याचे ऋण मनात स्मर ऋणी. डॅनी. पुण्याचे पेशवे

सुनील 04/02/2008 - 05:32
वाचतो आहोत (नाहीतरी काव्याच्या बाबतीत आम्ही तेवढेच करू शकतो!). चारोळ्या पुन्हा सुरू झाल्या हे चांगले झाले! (रसिक) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

प्राजु 04/02/2008 - 09:33
कॄष्णाची घेण्या फिरकि राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला, अचंबित कान्हा दिसे.. म्हणे तिला"कृष्णाच्या नयनी दिसे राधा .. पण तुझ्या तर नयनी कान्हाच वसे???" - प्राजु

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 04/02/2008 - 11:18
छ्या! कैच्या कैच केली आहेस हो ही चारोळी! आपल्याला नाय आवडली! प्रामाणिक मत, राग नसावा... आपला, ('चारोळ्या पाडणे' या प्रकाराला भयंकर घाबरणारा!) तात्या.

In reply to by प्राजु

प्रमोद देव 04/02/2008 - 11:32
कृष्णाची घेण्या फिरकी राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला,अचंबित दिसे कान्हा म्हणे राधेला, मम नयनात फक्त वसे राधा.. तव नयनात मात्र मजला दिसतसे कान्हा

ही चारोळी नसून ती नागपूरच्या एका कविंच्या कवितेच्या पहील्या चार ओळी आहेत. पण त्या फार सुंदर आहेत त्यामुळे इथे देण्याचा मोह आवरत नाही. जर कोणाला ती कविता आणि कवि माहीत असतील तर कृपया पूर्ण कविता प्रकाशित करावी. वेदना पचविल्या ज्यानी हसण्याचे मानकरी ते, त्यानीच फुले वेचावी काट्यांशी ज्यांचे नाते...... -अज्ञात कवि -वेदना पचवणारा डॅनी पुण्याचे पेशवे

प्राजु 05/02/2008 - 00:10
प्रेमाची लाली चढे मम गाली अशी ही जादू केली तरी कुणी लाज आली पाहूनी मजला प्रतिबिंब माझे त्या दर्पणी.. - प्राजु ( कृष्ण -राधेची कल्पना शब्दांत नाही नीट मांडता आली, त्याबद्दल मी दिलगीर आहे. प्रमोदकाकांनी ति उत्तम शब्दांत मांडली, धन्यवाद प्रमोद काका.)

वरदा 05/02/2008 - 19:43
आयुष्यात कधीहि लिहिल्या नाही कवितेच्या दोन ओळी तुझ्या प्रेमात प्राजुताई ही पहीली चारोळी छे फार कठीण आहे ग प्राजु...अशी लिहितेस तु इतक्या छान चारोळ्या.....

गौरी 05/02/2008 - 23:58
प्रेमात.. प्रेमात पडले कसे मी कळले ना माझ्या मनी उमजले सर्व काही प्रतिबिंब पाहता मज तुझ्या नयनी (पहिलीच चारोळी आहे. चारोळी एक्स्पर्ट प्राजू , जमलं का नाही सांग गं!!!)

प्राजु 06/02/2008 - 00:37
वरदा, गौरी, चतुरंग.. अप्रतिम.. येऊद्यात अशाच आणखीहि... प्रेमामध्ये असे | अशी काही जादू| | हरवतो साधू | मेनकेत| | कोण म्हणे प्रेम | सुखाचा निचरा | नाही त्यास थारा| दुनियेत| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 00:43
प्रेमाची ती हाक | असे किती मोठी | दुसरी चारोळी | पहा झाली || प्रेमच ते मोठे | व्यापून उरले | 'मि.पा.'अवकाशा | दशांगुळे || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 00:51
वा. चतुरंग.. सह्ह्ही बॉस चारोळीत तुझ्या | प्रेम भरलेले| भरून उरलेले| अंतरात| | मि.पा.अवकाश| कृतकृत्य झाले| धन्य ते पावले| आंतरजाली| | -प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:05
प्रेमाला ह्या कशी | नसे ती उपमा | कोणी लेखाजोखा | ठेवीयला || वाटा ते भरून | आता दाहीदिशा | वदे मि.पा.वरी |'चतुरंग' || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:12
देवाजीच्या द्वारी| मागणे न उरे| जीवनी या भरे| प्रेम सारे| | म्हणोनि असे की| प्रेमची करावे| ओवाळूनी द्यावे| जीवन ते| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:15
काम माझे आता | वाट तेची पाही | जावयाचे आहे | लॅबमध्ये || विसरत नाही | प्रेमा मी तरिही | म्हणे 'चतुरंगा' | पळ आता! || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:24
अरे सभासदा | श्लोक नाहि काही| प्रेमाचीच असे| चारोळी ही| | प्रेमाचीच गाथा| प्रेमिकांच्या ओठी | कविता वा श्लोक| लिही तू ही | | - प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 06/02/2008 - 01:42
प्राजूबाई तूम्ही|म्हणता म्हणून| पामर हा काही|नाही काव्यासी लायक|| आम्ही खरडतो चार| ओळी काही बाही| चारोळी म्हणती|जन आपसूक|| जमलं एकदाचं... हूश्श.....! -संथ इनोबा(संदर्भः मिसळबोध)

प्राजु 06/02/2008 - 02:33
रविराज, उखाणा सदृश कविता छान आहे. त्यात तिचे नाव गुंफले असतेत तर मस्त उखाणाच झाला असता... - प्राजु

प्राजु 06/02/2008 - 03:02
अरे वा.. तिचे नाव "प्रिया" आहे तर.. खूपच छान... आणखिही येऊदेत अशा चरोळ्या.. - प्राजु

छोटा डॉन 06/02/2008 - 09:16
च्यायला डोक्याचा भूगा झाला तरी आम्हाला 'कविता' सुचेल तर शपथ ... म्हणून आमच्या मनाच्या भावना दर्शवणार्‍या "संदिप आणि सलील" यांच्या ४ ओळी देत आहे .... " दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... मला तू न दिसशी, परंतु तयांच्या नशिबी कसे सांग तुजला पहाणे .... प्रिये ये निघेनी घनांच्या कडेने ..... मला एकटेसे आता वाटत आहे ..... " विरहतेने व्याकूळ [ छोटा डॉन ]

रविराज 06/02/2008 - 11:01
महाबळेश्वर वाई पाचगणी कोयना भीमा कास बामणोली ठोसेघर प्रतापगड सज्जनगड सह्याद्री अजिंक्यतारा आय लव माय(भू़मी) सातारा - रविराज .

रविराज 06/02/2008 - 11:31
माफ कर प्रिये मला, तुला मी खोटं बोललो तुझ्या आधी सुद्धा होतो मी प्रेमात पडलो येते जेव्हा आठवण तिची, मनात खमंग वारा वादळी ती होती माझ्या आजीच्या हातची पुरणपोळी पुरणपोळीवर तुप जोडीला आमरस प्रेम घट्ट झाले आमचे दिवसेंदिवस कधी निमित्त सणाचे कधी वाढदिवसाचे तर कधी आमच्या भेटीला निमित्त माझ्या रुसण्याचे एकदा मात्र घात झाला पुरणपोळीने धोका दिला अचानक आजी निघुन गेली प्रेयसीही माझी तिच्याबरोबर गेली आता जेव्हा गावी जातो चुली समोर आजीला पाहतो तीच्या आठवणींच्या पुरणपोळ्या मी पोटभर खातो - रविराज.

प्राजु 06/02/2008 - 20:15
पांधरा शुभ्र गोळा तरंगे जशी सळसळे तरूणाई मुखी येता.. तृप्त आत्मा ती माझी रस्-मलाई..... उम्म्म..... वा वा... - (रसमलाईत गुंतलेली )प्राजु

अव्यक्त 07/02/2008 - 00:22
श्याम नभ जसे झाकोळे चंद्रमा कृष्ण कूम्तल व्यापे तव मुख चंद्र्मा नभातुन जसा चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन तव सौंदर्य प्रभा झळाळे ... (प्रेमवीर) अव्यक्त!

अव्यक्तने व्यक्त केलेली भावना खरच मस्त आहे..... आणि काय हे तात्या. कोण ही अनुष्का सांगा की ! काय झाले 'प्रेमळ' विषयांतर झाले तरी. पुण्याचे पेशवे

जुना अभिजित 07/02/2008 - 11:21
तिने मोठ्या तोर्‍याने माझे प्रेम झिडकारले तेच फूल सुदैवाने तिच्या मैत्रिणीने स्विकारले. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

अनिला 07/02/2008 - 22:30
प्रेमे झाली, झाल्या आणाभाका लग्ने झाली, झाली पोरे बाळे, बळे. कुठ्ली प्रभा? कुठ्ला चन्द्रमा? नभातुन कुठे तो चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन मम फक्त गुन्ता कोसळे

In reply to by अनिला

विसोबा खेचर 07/02/2008 - 22:40
क्या बात है.. वास्तववादी चारोळी! नुसत्या छान छान, प्रेमळ प्रेमळ चारोळ्या वाचून कंटाळा आला होता! तात्या.

प्राजु 08/02/2008 - 01:19
गंधित त्या फुलांच्या राशी सख्या मी सांडित गेले डाव सुंदर संसाराचा तुझ्यासवे मांडित गेले - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

In reply to by वरदा

विसोबा खेचर 08/02/2008 - 06:58
का झालं असं? कदाचित तुझं तुझ्या नवर्‍यावर जरा जास्तच प्रेम असावं म्हणून असं झालं! :) एक पोस्ट उडवता येईल का प्लीज? हो नक्कीच येईल. परंतु राहू दे! मिपाने तुला नवर्‍यावर दोनदोनदा प्रेम करायची परवानगी दिली आहे! :) तात्या.

वरदा 08/02/2008 - 06:49
मी पाहीलच लगेच खालंचं पोस्ट लिहिलं..पोस्ट कसं उडवायचं? अहो प्राजु कडुन प्रेरणा घेऊन सुचेल ते लिहिते...तिला कसं सुचतं कोण जाणे म्हणुन म्हटंलं आपणही प्रयत्न करत रहावा......

वरदा 08/02/2008 - 07:13
थँक्यू ...तुझं सर्टीफिकेट महत्वाचं...तू खूपच छान लिहितेस....

वरदा 08/02/2008 - 07:57
कळ्ळं होतं मला ते..उत्तर लिहीते म्हट्लं आणि राहीलं...आता चारोळित उत्तर प्रेम का मोजून करता येतं ते कायमचं असतं... ते दोन जणांच्या नुसत्या असण्यानं नाही मनं गुंफल्यानं होतं... प्राजु तू आता बास कर गं म्हणेपर्यंत लिहीणारे मी चारोळ्या....

किशोरी 08/02/2008 - 13:33
प्रेमाचे हे लक्षण असते खास चोहीकडे होतो आनंदाचा आभास अजुन एक जीवनदायीनी,वात्सल्य तु तुच आहेस माया प्रेमस्वरुप आई तु देवाचीच काया (जमली का हो चारोळी??,या प्राजुजीं काय सुंदर चारोळ्या करतात,कस जमत कोन जाणे असतात चार ओळी पण निबध लिहीणे सोपे अस वाट्तय,चार ओळीतच वेड लागायची पाळी आली)

वरदा 08/02/2008 - 17:42
मी येते सोबत तुझ्या गुंफीत शब्दांना देईन आकार माझ्या मनातील भावनांना

प्राजु, वरदा, किशोरी या चारोळ्या मस्तच... अजुनी येऊ देत अशाच छान छान ... वाचून करूया फस्त... बाय द वे ही चारोळी नव्हे-:))))))))

प्राजु 08/02/2008 - 18:30
कविता हे माझे पहिले प्रेम आहे वरदा, किशोरी तुमचेही सेम आहे??? - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 19:50
कविता करणे प्राजु तुझासवेच शिकले कोण जाणे प्रेम का हे चार ओळी खरडू लागले

राजे 08/02/2008 - 19:50
प्रेमाचे काय तुझे माझे सेम आहे तुझे त्याच्यावर आहे माझे तुझ्यावर आहे...... मी कधीच लिहीत नाही कवीता हा माझा प्रांत नाही पण तुझ्यात व माझ्यात काही सेम असावे ह्यातच ह्या चारोळीच्या जन्माची मेख आहे..... जशी जमली तशी केली आहे चारोळी मी आवडली तर बेस्ट आहे नाही तर नेहमी प्रमाणे वेस्ट आहे कोणी नाही तर वाचनारे गेस्ट (पाहूणे सदस्य) आहेत राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 08/02/2008 - 20:01
सौंदर्याचा अविष्कार हा शब्दांचा आहे खेळ कविता म्हणजे मनातील भावनांचा सुंदर मेळ (तुमच्या प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद वरदा,स्वाती,प्राजु)

राजे 08/02/2008 - 20:13
भावनांना आकार देणे हा काही माझा खेळ नाही तुझ्या प्रेमात पडणे ह्यात काही गेम नाही राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

प्राजु 08/02/2008 - 20:16
सुर्व्या निघाला लाल होऊनी वाटेला लागला परतीच्या क्षितिजावरती चुंबुनी गेला कोमल अधरा धरतीच्या.... - प्राजु ( सुर्व्या - म्हणजे सुर्य..)

राजे 08/02/2008 - 20:32
ह्या सुर्याचे रोज नवे नाटक आहे दिलावर रोज नवा दंश आहे आज जगावे तुझ्यासाठी तर मागे आपला वंश आहे... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 09/02/2008 - 10:01
सुर्या गेला चुंबुनी धरतीचे अधर धरती लाजली ओढुन घेतला तिने चांदण्याचा पदर

किशोरी 09/02/2008 - 10:03
प्रेमात पडल्यावर सगळ जग सुंदर दिसत लग्न झाल्यावर कळत प्रेम नेहमीच आंधळ असत

प्राजु 10/02/2008 - 00:59
तुझ्या डोळ्यांतल्या नभी माझे स्वच्छंदी विहरणे निळ्या मेघात दाटूनी सरीतूनी बरसणे.. - प्राजु

वाटतो. ही ग्रंथि आम्हाला जन्मतः च नाही. फार फार मजा आली. आपल्या सर्वांचे कौतुक वाटते. प्राजू, हा आनंदमयी चैतन्याचा ओघ असाच राहू दे. सर्वांना धन्यवाद.
लेखनविषय:
मंडळी, १४ फेब्रुवारी म्हणजे व्हॅलेंटाईन्स डे. या दिवशी प्रेम व्यक्त करण्याचा मोका तमाम प्रेमींना मिळतो. या दिवसाच्या निमित्ताने एक धागा चालू करावा असा विचार सहज डोक्यात आला. प्रेम या विषयावर आपण चारोळ्या लिहूया का? प्रेम .. मग ते कोणावरहि असेल. ईश्वर , पती-पत्नी, आई, वडील, भाऊ-बहीण, मित्र्-मैत्रिण किंवा पाळीव प्राणी अगदी निसर्गावर सुद्धा.. कोणाबद्दलही वाटणारे प्रेम आपण शब्दबद्ध करूया का? एक सूचना मात्र : प्रेम भंग किंवा उदासिन चारोळ्या लिहू नयेत. ऋशिकेश, सहजराव, वरदा, स्वाती (तिन्ही- राजेश, दिनेश, महेश), विनायक, सगळे डॉन, डांबीसकाका, चतुरंग, केशवसुमार, प्रभाकर राव, डॉ.

प्रिय प्राजुस....

स्वाती राजेश ·

इनोबा म्हणे 20/01/2008 - 02:27
मी ही तेच म्हणतोय तीला... असे लोक तर भेटतच राहणार ... म्हणून काही आपण आपले ध्येय सोडायचे नसते... (चारोळीमित्र) -इनोबा

ऋषिकेश 20/01/2008 - 03:02
तेव्हा माझी तुला कळकळीची विनंती आहे परत चारोळ्या, विणी गुंफायला लाग. +१ -ऋषिकेश

झंप्या 20/01/2008 - 13:11
'त्या' सदस्याचा 'तो' प्रतिसाद मी सुद्धा वाचलेला होता. त्याला फार फार तर 'अत्यंत आगऊ टिप्पणी' म्हणता येईल.. पण त्यात विकृतपणा काय होता बॉ? -सबका डॉन एक

चतुरंग 20/01/2008 - 17:33
कोणीतरी ते, काहीतरी ते, लिहिते चारोळीवर चिखलफेक करते तव तू चारोळी लिहिणे थांबविते? आठव, कमल हे अंबुज असते! चतुरंग

धोंडोपंत 20/01/2008 - 18:53
प्राजुताई, आम्हाला काही दिवस मिसळपावावर येणे जमले नव्हते. त्यामुळे नक्की काय घडले हे आम्हांला माहित नाही. पण कोणाच्यातरी टिपण्णीला बळी पडून तुम्ही तुमच्या प्रतिभेचा बळी देत आहात असा अर्थबोध झाला. म्हणून सांगावेसे वाटले. तुम्ही तुमच्या प्रतिभेला अशा प्रकारे दडपून टाकू नका. लोक येतात, बोलतात, चालू पडतात. त्याचा परिणाम आपल्या लेखनावर होऊ देऊ नये. कुछ तो लोग कहेंगे । लोगोंका काम है कहना॥ लिहायला लागा. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. आपला, (आग्रही) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

केशवराव 28/01/2008 - 17:29
प्राजु , धोंडोपंतांच्या मताशी मी पुर्ण सहमत ! काय झाले मलाही माहीत नाही. त्याची गरजहि नाही. पण कुणीतरी काहीतरी बोलते आणि आपण आपले कार्यच सोडायचे हे बरोबर नाही. बोलणारा वाईट हेतूने बोलतो असेही नसते. आणि टिका कुणाला सहन करावि लागली नाही ? बी ब्रेव्ह ऍण्ड कम ऑन!

सर्वसाक्षी 28/01/2008 - 18:14
कोणते काव्य? कोणती प्रतिक्रिया? कशावरून काव्यत्याग? अहो संचालक , आमच्या सारख्या ढ आणि अनियमीत विद्यार्थ्याला सविस्तर समजावून सांगाल का? प्रकरण गंभीर दिसते असो. पण कुणीतरी प्रतिक्रिया दिली म्हणुन लेखन बंद करणे पटण्यासारखे नाही! असभ्य/ अशिष्ट/ हीन प्रतिक्रिया देउन सभासदाना खच्ची करणारे तसेच चांगले बहरात आलेले संकेतस्थळ सुकवायची सुपारी घेतलेले महाभाग सर्वत्र असतात आणि असणारच. त्याना कितपत किंमत द्यायची हे आपण ठरवायचे. असे जर कुणी भावनाप्रधान होऊन लेखन बंद करू लागले तर यांचे काम सुकर होईल, तेव्हा काही झाले तरी तो आनंद त्याना मिळुन देऊ नका.

सर्वसाक्षी 28/01/2008 - 18:29
प्राजु, आपण काय निर्णय घेणार ते केवळ आपल्यालाच माहीत पण पुन्हा नव्या उमेदीने लिहायचा निर्णय घेतलात (आणि तो अवश्य घ्यावा - तुम्हाला अधिक महत्वाचे काय वाटते? एक नकारात्मक प्रतिसाद की हे सगळे सकारात्मक प्रतिसाद?) तर एखादी खवचट प्रतिक्रिया येण्याची शक्यता आहे ( उदा: 'बघा, लोकप्रियता मिळविण्याचा सोपा मार्ग' किंवा 'याला म्हणतात अग अग म्हशी' वगैरे). वाचा आणि पुढे जा. त्याची दखल न घेता.ज्याचा एक प्रयत्न फसला तो दुसरा करणारच. अशा प्रयत्नाना यश देणे वा तो हाणुन पाडणे हे सर्वस्वी आपल्या हाती आहे. पुढच्या वाटचालीसाठी हार्दिक शुभेच्छा!

इनोबा म्हणे 20/01/2008 - 02:27
मी ही तेच म्हणतोय तीला... असे लोक तर भेटतच राहणार ... म्हणून काही आपण आपले ध्येय सोडायचे नसते... (चारोळीमित्र) -इनोबा

ऋषिकेश 20/01/2008 - 03:02
तेव्हा माझी तुला कळकळीची विनंती आहे परत चारोळ्या, विणी गुंफायला लाग. +१ -ऋषिकेश

झंप्या 20/01/2008 - 13:11
'त्या' सदस्याचा 'तो' प्रतिसाद मी सुद्धा वाचलेला होता. त्याला फार फार तर 'अत्यंत आगऊ टिप्पणी' म्हणता येईल.. पण त्यात विकृतपणा काय होता बॉ? -सबका डॉन एक

चतुरंग 20/01/2008 - 17:33
कोणीतरी ते, काहीतरी ते, लिहिते चारोळीवर चिखलफेक करते तव तू चारोळी लिहिणे थांबविते? आठव, कमल हे अंबुज असते! चतुरंग

धोंडोपंत 20/01/2008 - 18:53
प्राजुताई, आम्हाला काही दिवस मिसळपावावर येणे जमले नव्हते. त्यामुळे नक्की काय घडले हे आम्हांला माहित नाही. पण कोणाच्यातरी टिपण्णीला बळी पडून तुम्ही तुमच्या प्रतिभेचा बळी देत आहात असा अर्थबोध झाला. म्हणून सांगावेसे वाटले. तुम्ही तुमच्या प्रतिभेला अशा प्रकारे दडपून टाकू नका. लोक येतात, बोलतात, चालू पडतात. त्याचा परिणाम आपल्या लेखनावर होऊ देऊ नये. कुछ तो लोग कहेंगे । लोगोंका काम है कहना॥ लिहायला लागा. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. आपला, (आग्रही) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

केशवराव 28/01/2008 - 17:29
प्राजु , धोंडोपंतांच्या मताशी मी पुर्ण सहमत ! काय झाले मलाही माहीत नाही. त्याची गरजहि नाही. पण कुणीतरी काहीतरी बोलते आणि आपण आपले कार्यच सोडायचे हे बरोबर नाही. बोलणारा वाईट हेतूने बोलतो असेही नसते. आणि टिका कुणाला सहन करावि लागली नाही ? बी ब्रेव्ह ऍण्ड कम ऑन!

सर्वसाक्षी 28/01/2008 - 18:14
कोणते काव्य? कोणती प्रतिक्रिया? कशावरून काव्यत्याग? अहो संचालक , आमच्या सारख्या ढ आणि अनियमीत विद्यार्थ्याला सविस्तर समजावून सांगाल का? प्रकरण गंभीर दिसते असो. पण कुणीतरी प्रतिक्रिया दिली म्हणुन लेखन बंद करणे पटण्यासारखे नाही! असभ्य/ अशिष्ट/ हीन प्रतिक्रिया देउन सभासदाना खच्ची करणारे तसेच चांगले बहरात आलेले संकेतस्थळ सुकवायची सुपारी घेतलेले महाभाग सर्वत्र असतात आणि असणारच. त्याना कितपत किंमत द्यायची हे आपण ठरवायचे. असे जर कुणी भावनाप्रधान होऊन लेखन बंद करू लागले तर यांचे काम सुकर होईल, तेव्हा काही झाले तरी तो आनंद त्याना मिळुन देऊ नका.

सर्वसाक्षी 28/01/2008 - 18:29
प्राजु, आपण काय निर्णय घेणार ते केवळ आपल्यालाच माहीत पण पुन्हा नव्या उमेदीने लिहायचा निर्णय घेतलात (आणि तो अवश्य घ्यावा - तुम्हाला अधिक महत्वाचे काय वाटते? एक नकारात्मक प्रतिसाद की हे सगळे सकारात्मक प्रतिसाद?) तर एखादी खवचट प्रतिक्रिया येण्याची शक्यता आहे ( उदा: 'बघा, लोकप्रियता मिळविण्याचा सोपा मार्ग' किंवा 'याला म्हणतात अग अग म्हशी' वगैरे). वाचा आणि पुढे जा. त्याची दखल न घेता.ज्याचा एक प्रयत्न फसला तो दुसरा करणारच. अशा प्रयत्नाना यश देणे वा तो हाणुन पाडणे हे सर्वस्वी आपल्या हाती आहे. पुढच्या वाटचालीसाठी हार्दिक शुभेच्छा!
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
प्रिय प्राजुस, काल पासून तु मिसळपाव वर दिसत नव्हतीस. मला वाटले तुला काही नविन रेडिओ प्रोग्रॅम ची तयारी करावराची असेल पण, आत्ताच तुझी प्रतिक्रिया वाचली. तू मिसळ्पाव वर चारोळ्या लिहिणार नाहीस म्हणून वाईट वाटले. पण असे करू नकोस आम्ही तुझ्या चारोळ्या, गुंफलेल्या विणी खूप खूप ऍन्जोय करतो. कोणा एका विक्रुत माणसापायी आम्ही एका चांगल्या कवियित्रीला मुकणार नाही निदान मिसळ्पाव वर तरी.. तु परत लिहायला चालू कर... आम्ही वाट पाहात आहोत..... तुझ्या प्रेरणेमुळे तर मी मिसळ्पाव वर लिहायला चालू केले आहे.. कित्येक जण कविता करायला लागले... तुझ्यामुळे...

मी शब्द ओठि रोखले...

छत्रपति ·

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 20:43
कविता माझी नहिये... कुठेतरी सापडलिये..... पण आवडलिये........ हे चांगले केलेत. इतर कुणाचे साहित्य असल्यास प्रत्येक वेळेस त्या व्यक्तिचे नांव अवश्य प्रसिद्ध करावे. नांव माहीत नसल्यास तसा उल्लेख अवश्य करावा... तात्या.

सुनील 16/01/2008 - 00:25
कविता माझी नहिये... कुठेतरी सापडलिये..... पण आवडलिये........ ह्या डिसक्लेमरचा फाँट तुम्ही कवितेसारखाच ठेवल्यामुळे, तो ही कवितेचाच भाग वाटतोय!!! (गोंधळलेला) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

केशवसुमार 16/01/2008 - 00:31
भाऊसाहेब पाटणकर ह्यांच्या 'दोस्त हो' ह्य काव्य संग्रहातले हे शेर आहेत.. (भाऊसाहेब पाटणकर पंखा)केशवसुमार.

ऋषिकेश 16/01/2008 - 01:40
रोखले आणि सोसला! यांच्या विरुद्धार्थाचा इतका प्रभावशाली वापर कशीच पहाण्यात नव्हता.. फार आवडली. केशवसुमार, भाऊसाहेब पाटणकर यांच्या आणखी कविता जालावर मिळतील काय? (होऊ पहाणारा पंखा) ऋषिकेश

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 20:43
कविता माझी नहिये... कुठेतरी सापडलिये..... पण आवडलिये........ हे चांगले केलेत. इतर कुणाचे साहित्य असल्यास प्रत्येक वेळेस त्या व्यक्तिचे नांव अवश्य प्रसिद्ध करावे. नांव माहीत नसल्यास तसा उल्लेख अवश्य करावा... तात्या.

सुनील 16/01/2008 - 00:25
कविता माझी नहिये... कुठेतरी सापडलिये..... पण आवडलिये........ ह्या डिसक्लेमरचा फाँट तुम्ही कवितेसारखाच ठेवल्यामुळे, तो ही कवितेचाच भाग वाटतोय!!! (गोंधळलेला) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

केशवसुमार 16/01/2008 - 00:31
भाऊसाहेब पाटणकर ह्यांच्या 'दोस्त हो' ह्य काव्य संग्रहातले हे शेर आहेत.. (भाऊसाहेब पाटणकर पंखा)केशवसुमार.

ऋषिकेश 16/01/2008 - 01:40
रोखले आणि सोसला! यांच्या विरुद्धार्थाचा इतका प्रभावशाली वापर कशीच पहाण्यात नव्हता.. फार आवडली. केशवसुमार, भाऊसाहेब पाटणकर यांच्या आणखी कविता जालावर मिळतील काय? (होऊ पहाणारा पंखा) ऋषिकेश
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
रोखले नयनात आसु, मी शब्द ओठी रोखले... पाहिले नाही तिला मी, नजरेस माझ्या रोखले... सांगुच का संयमाला...., मी असा का सोसला? होती मला जाणीव.... मजला इन्कार नसता सोसला... कविता माझी नहिये... कुठेतरी सापडलिये..... पण आवडलिये........

धागा धागा जोडित्..(धागा-४)

प्राजु ·

ऋषिकेश 15/01/2008 - 03:59
धागा ३ मधील विनायकचा शेवटचा धागा: मिटणं म्हणजे प्रेम असंही म्हणता येतं... प्रेमाशिवाय तरी कुठे जिवन हे जगता येतं... : : : पुढे चालू..... प्रेमाचा प्रत्येक रंग मला तुझ्यामधे दिसतोय तुझ्यातील रंगांमुळेच मी प्रेम करायल शिकतोय

प्राजु 15/01/2008 - 04:09
रंगात रंगूनी तुझीया जाहले मी बावरी कान्हाच्या ओठातील जाहले मी पावरी - प्राजु.

ऋषिकेश 15/01/2008 - 06:18
जाहलो मी पावरी ... जी वाजे तुझ्याच फुंकरीने सितारही होतो मी... झंकारते मात्र तुझ्याच स्पर्शाने

प्राजु 15/01/2008 - 20:08
स्पर्श तुझ्या ओठांचा अलगद माझ्या ओठी गुलाब माझ्या मनीचा बहरला तुझ्याच साठी.. - प्राजु

ऋषिकेश 15/01/2008 - 20:17
बहरला तुझ्याच साठी हा फुलोरा माझिया स्वप्नांचा स्पर्शाने रोचक जाहला सोहळा स्वप्न नव्हे सत्याचा

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 21:05
मराठी संस्थळांच्या मांदियाळीत आहेत दिग्गज दिग्गज स्थळं मिपाने आत्ता कुठे सारवायला घेतलंय खळं! :) तात्या.

राजे 15/01/2008 - 21:13
ज्याने केला ह्या संकेतस्थळाचा नाद तो झाला बाद ज्याने केला ह्या संकेतस्थळाचा उपयोग त्याच्या माथी मार फलयोग जो लिहता झाला मिसळीवर त्याच्या नशिबी राज योग राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

In reply to by विसोबा खेचर

इनोबा म्हणे 16/01/2008 - 00:30
"आम्हाला काव्यात्मक लिहिता आले तर शप्पथ" म्हणाणारे तात्या तुम्हीच का? चालू दे,तुमच्यासारख्या दिग्गजांची साथ मिळाली तर आमच्यासारख्यांना आणखी चेव येतो. (तात्याचा मावळा) -इनोबा

इनोबा म्हणे 16/01/2008 - 00:53
का रुसतेस तू माझ्यावर, अशी का तू मूक झाली? 'आपलं' म्हणून हक्काने बोललो, हीच का माझी चूक झाली? (रुसवा सोड सखे...) -इनोबा

ऋषिकेश 16/01/2008 - 01:35
हीच का माझी चूक झाली? की मी अचानक जाहलो मुका आता हा जिवघेणा अबोला सोडशील का देऊन एक मुका? ;) (प्राची ..गच्ची हे यमक आहे असे मानणारा :) ) ऋषिकेश

प्राजु 16/01/2008 - 08:33
तात्या, ऋषिकेश, विनायक.. आपण तर एकदम भरारीच मारलित.. जरा कामात होते आज म्हणून नाही जमलं यायला मिपावर. तात्या, तुम्ही उत्तम खोटंही बोलू शकता हे कळंल मला. इतक्या छान चारोळ्या लिहिल्यात इथे आणि पद्यातलं मला कळंत नाही हे असं म्हणंण म्हणजे चारोळी लिहिण्याचा कंटाळा.. असंच आहे ना? असो.. आठवणींचा खेळ हा जीवघेणा असतो.. विचारांचा मेळ तो कधी , का जुळत असतो?? - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 01:30
खेळ खेळत चारोळींचा मिपावर कवींची मांदियाळी उभा स्वर्ग मैत्रीचा इथे लिहित एकमेकासाठी चारोळी.. - प्राजु.

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 01:38
चारोळी फक्त निमीत्त आहे, हितगूज करण्यासाठी इतक्या दूरूनही तुझी मैत्री जपण्यासाठी... (मैत्र...जपणारा) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 01:40
दूर दूर अथांग दुनिया तरी मैत्रीचा धागा जुळतो विद्युत पानात मन हरवतं आणि छंद जिवाला मिळतो - प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 01:52
काही असले तरीही मैत्रीच जगणे शिकवते नवा विश्वास नवी उमेद मनात या जागवते... (खरंच...) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 01:54
मैत्री ही मैत्रीच असते तिला दुसरे नाव नाही होरपळ जरी असे यात आप्-पर भाव नाही.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:00
विश्वासाच्या पायावर उभी असतात नाती प्रेम असो वा मैत्री घट्ट होते माती.. - प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 02:05
विश्वास असतो तोपर्यंत आयुष्याला अर्थ असतो, विश्वास एकदा ढळला की श्वास ही व्यर्थ असतो... (....) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 02:08
कवितेत दडलेला अर्थ तू मला सांगितलास का म्हणून कसे विचारू तू जगण्याचा अर्थ सांगितलास.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:23
नतमस्तक मी विठ्ठलाचे द्वारी कृपा राहो अशीच त्याची आम्हावरी.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:44
अंतरी उमटे भाव तरंग मनीचे गूज नयन बोलती ही पाखरे उडून जाऊनी तुझ्या मनी रूंजी घालती.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:54
घे भरारी आकाशी नभ हे व्यापून जाऊदे पाखरण अस्तित्वाची विश्वरूप होऊन राहूदे - प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 03:05
राहू दे आठवण या मैत्रीची जरी असे आस संसाराची अशी अमूल्य ही नाती-गोती साथ लाभू दे जन्मो-जन्माची (मित्र) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 09:38
जन्म आणि मृत्यू या दोन अवस्था आहेत मैत्री आणि मित्र त्यामधील आनंदाची व्यवस्था आहे.. - प्राजु. ( फारच फालतू झाली ही चारोळी)

ऋषिकेश 18/01/2008 - 21:25
नदी काठची संध्या तू संध्येचा आनंदही तू आनंदाची राणी तू संध्येची आनंदवाणी तू

प्राजु 19/01/2008 - 00:46
प्रेमात गीत गाते राधा होऊनी बावरी वृंदावनी धुंद कान्हा राधा त्याला सावरी.. - प्राजु.

सुनील 19/01/2008 - 01:06
जमतं कसं तुम्हाला फक्त चार ओळीत सांगायला? (अचंबित) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by सुनील

इनोबा म्हणे 19/01/2008 - 01:13
सुन्या,अरे खोलवर विचार केल्यास कधी कधी असे आढळते की,ज्या गोष्टी आपण चार ओळीत सांगू शकत होतो त्या साठी आपण विनाकारण शंभर ओळी वाया घालवल्या. इंग्रजीत एक म्हण आहे की, "व्हेन अ वर्ड इस इनफ्,डोंट युज दि अनदर वर्ड." (चारोळीत रमलेला) -इनोबा

प्राजु 19/01/2008 - 01:15
रंग बरसूनी ती गेली पण हा रंग वेगळा राधेचा रंग गोरा कान्हाचाच हा सावळा.. - प्राजु.

विसोबा खेचर 19/01/2008 - 01:30
अरे जरा बर्‍या चारोळ्या लिहा रे! :) नाही, चारोळ्यांचा उपक्रम छानच आहे, परंतु जरा बर्‍या चारोळ्या लिहा रे. वरील बर्‍याचश्या चारोळ्या उगीच आपल्या पाडायच्या म्हणून पाडल्यासारख्या वाटतात! :) छ्या...! आपला, (कामचलाऊ चारोळ्यांनी हैराण!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

मी चारोळ्या लिहीन बंद केलय्....नाहीतर 'अतिपरिचयात अवज्ञा' होण्याचा संभव आहे...कसे? आपला, (जरासा बोअर झालेला) छोटी टिंगी

ऋषिकेश 15/01/2008 - 03:59
धागा ३ मधील विनायकचा शेवटचा धागा: मिटणं म्हणजे प्रेम असंही म्हणता येतं... प्रेमाशिवाय तरी कुठे जिवन हे जगता येतं... : : : पुढे चालू..... प्रेमाचा प्रत्येक रंग मला तुझ्यामधे दिसतोय तुझ्यातील रंगांमुळेच मी प्रेम करायल शिकतोय

प्राजु 15/01/2008 - 04:09
रंगात रंगूनी तुझीया जाहले मी बावरी कान्हाच्या ओठातील जाहले मी पावरी - प्राजु.

ऋषिकेश 15/01/2008 - 06:18
जाहलो मी पावरी ... जी वाजे तुझ्याच फुंकरीने सितारही होतो मी... झंकारते मात्र तुझ्याच स्पर्शाने

प्राजु 15/01/2008 - 20:08
स्पर्श तुझ्या ओठांचा अलगद माझ्या ओठी गुलाब माझ्या मनीचा बहरला तुझ्याच साठी.. - प्राजु

ऋषिकेश 15/01/2008 - 20:17
बहरला तुझ्याच साठी हा फुलोरा माझिया स्वप्नांचा स्पर्शाने रोचक जाहला सोहळा स्वप्न नव्हे सत्याचा

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 21:05
मराठी संस्थळांच्या मांदियाळीत आहेत दिग्गज दिग्गज स्थळं मिपाने आत्ता कुठे सारवायला घेतलंय खळं! :) तात्या.

राजे 15/01/2008 - 21:13
ज्याने केला ह्या संकेतस्थळाचा नाद तो झाला बाद ज्याने केला ह्या संकेतस्थळाचा उपयोग त्याच्या माथी मार फलयोग जो लिहता झाला मिसळीवर त्याच्या नशिबी राज योग राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

In reply to by विसोबा खेचर

इनोबा म्हणे 16/01/2008 - 00:30
"आम्हाला काव्यात्मक लिहिता आले तर शप्पथ" म्हणाणारे तात्या तुम्हीच का? चालू दे,तुमच्यासारख्या दिग्गजांची साथ मिळाली तर आमच्यासारख्यांना आणखी चेव येतो. (तात्याचा मावळा) -इनोबा

इनोबा म्हणे 16/01/2008 - 00:53
का रुसतेस तू माझ्यावर, अशी का तू मूक झाली? 'आपलं' म्हणून हक्काने बोललो, हीच का माझी चूक झाली? (रुसवा सोड सखे...) -इनोबा

ऋषिकेश 16/01/2008 - 01:35
हीच का माझी चूक झाली? की मी अचानक जाहलो मुका आता हा जिवघेणा अबोला सोडशील का देऊन एक मुका? ;) (प्राची ..गच्ची हे यमक आहे असे मानणारा :) ) ऋषिकेश

प्राजु 16/01/2008 - 08:33
तात्या, ऋषिकेश, विनायक.. आपण तर एकदम भरारीच मारलित.. जरा कामात होते आज म्हणून नाही जमलं यायला मिपावर. तात्या, तुम्ही उत्तम खोटंही बोलू शकता हे कळंल मला. इतक्या छान चारोळ्या लिहिल्यात इथे आणि पद्यातलं मला कळंत नाही हे असं म्हणंण म्हणजे चारोळी लिहिण्याचा कंटाळा.. असंच आहे ना? असो.. आठवणींचा खेळ हा जीवघेणा असतो.. विचारांचा मेळ तो कधी , का जुळत असतो?? - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 01:30
खेळ खेळत चारोळींचा मिपावर कवींची मांदियाळी उभा स्वर्ग मैत्रीचा इथे लिहित एकमेकासाठी चारोळी.. - प्राजु.

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 01:38
चारोळी फक्त निमीत्त आहे, हितगूज करण्यासाठी इतक्या दूरूनही तुझी मैत्री जपण्यासाठी... (मैत्र...जपणारा) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 01:40
दूर दूर अथांग दुनिया तरी मैत्रीचा धागा जुळतो विद्युत पानात मन हरवतं आणि छंद जिवाला मिळतो - प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 01:52
काही असले तरीही मैत्रीच जगणे शिकवते नवा विश्वास नवी उमेद मनात या जागवते... (खरंच...) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 01:54
मैत्री ही मैत्रीच असते तिला दुसरे नाव नाही होरपळ जरी असे यात आप्-पर भाव नाही.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:00
विश्वासाच्या पायावर उभी असतात नाती प्रेम असो वा मैत्री घट्ट होते माती.. - प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 02:05
विश्वास असतो तोपर्यंत आयुष्याला अर्थ असतो, विश्वास एकदा ढळला की श्वास ही व्यर्थ असतो... (....) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 02:08
कवितेत दडलेला अर्थ तू मला सांगितलास का म्हणून कसे विचारू तू जगण्याचा अर्थ सांगितलास.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:23
नतमस्तक मी विठ्ठलाचे द्वारी कृपा राहो अशीच त्याची आम्हावरी.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:44
अंतरी उमटे भाव तरंग मनीचे गूज नयन बोलती ही पाखरे उडून जाऊनी तुझ्या मनी रूंजी घालती.. - प्राजु

प्राजु 18/01/2008 - 02:54
घे भरारी आकाशी नभ हे व्यापून जाऊदे पाखरण अस्तित्वाची विश्वरूप होऊन राहूदे - प्राजु

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 18/01/2008 - 03:05
राहू दे आठवण या मैत्रीची जरी असे आस संसाराची अशी अमूल्य ही नाती-गोती साथ लाभू दे जन्मो-जन्माची (मित्र) -इनोबा

प्राजु 18/01/2008 - 09:38
जन्म आणि मृत्यू या दोन अवस्था आहेत मैत्री आणि मित्र त्यामधील आनंदाची व्यवस्था आहे.. - प्राजु. ( फारच फालतू झाली ही चारोळी)

ऋषिकेश 18/01/2008 - 21:25
नदी काठची संध्या तू संध्येचा आनंदही तू आनंदाची राणी तू संध्येची आनंदवाणी तू

प्राजु 19/01/2008 - 00:46
प्रेमात गीत गाते राधा होऊनी बावरी वृंदावनी धुंद कान्हा राधा त्याला सावरी.. - प्राजु.

सुनील 19/01/2008 - 01:06
जमतं कसं तुम्हाला फक्त चार ओळीत सांगायला? (अचंबित) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

In reply to by सुनील

इनोबा म्हणे 19/01/2008 - 01:13
सुन्या,अरे खोलवर विचार केल्यास कधी कधी असे आढळते की,ज्या गोष्टी आपण चार ओळीत सांगू शकत होतो त्या साठी आपण विनाकारण शंभर ओळी वाया घालवल्या. इंग्रजीत एक म्हण आहे की, "व्हेन अ वर्ड इस इनफ्,डोंट युज दि अनदर वर्ड." (चारोळीत रमलेला) -इनोबा

प्राजु 19/01/2008 - 01:15
रंग बरसूनी ती गेली पण हा रंग वेगळा राधेचा रंग गोरा कान्हाचाच हा सावळा.. - प्राजु.

विसोबा खेचर 19/01/2008 - 01:30
अरे जरा बर्‍या चारोळ्या लिहा रे! :) नाही, चारोळ्यांचा उपक्रम छानच आहे, परंतु जरा बर्‍या चारोळ्या लिहा रे. वरील बर्‍याचश्या चारोळ्या उगीच आपल्या पाडायच्या म्हणून पाडल्यासारख्या वाटतात! :) छ्या...! आपला, (कामचलाऊ चारोळ्यांनी हैराण!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

मी चारोळ्या लिहीन बंद केलय्....नाहीतर 'अतिपरिचयात अवज्ञा' होण्याचा संभव आहे...कसे? आपला, (जरासा बोअर झालेला) छोटी टिंगी
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
विनायक आणि ऋषिकेश यांच्या सांगण्यावरून.. हा नवा धागा आपल्याला अर्पण.. - प्राजु

आयुष्य तेच आहे

सनिल पांगे ·

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 08/01/2008 - 01:57
सनिल चारोळ्या छान आहेत पण असं वेगळं लिहिण्यापेक्षा कवितेच्या स्वरुपात लिही ना...तुला विणीत लिहायचं असेल तर प्राजूने त्यासाठी वेगळं सदर चालू केलं आहे त्यात लिहून बघ्...आम्हाला वाचायला आवडेल!!! (कवितेत रमलेला) -इनोबा

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:19
धन्यवाद तुम्हा सर्वांचे, प्रतिसाद दिल्या बद्दल. मी निच्छितच प्राजुच्या वि़णी मध्ये लिहीणार आहे, पण हा धागा मी याचसकेलासुरू केला, कारण ह्या मध्ये फक्त "आयुष्य तेच आहे" ह्या विषयावर मी चारोळ्या लिहीणार आहे.

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:20
आयुष्य तेच आहे कुटुंबासाठी दूर वसावं लागतं "कसा आहेस" विचारल्यावर अश्रूं गिळून हसावं लागतं @सनिल

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:21
आयुष्य तेच आहे शेवटी फक्त स्मृती उरतात आठवणींचा पोषाक परीधान करून गेलेल्यांच्या मग आकृती फिरतात @ सनिल

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:21
आयुष्य तेच आहे तडजोड ही करावीच लागते नियतीच्या व्यापारा पुढे फाटकी ओंजळ धरावी लागते @सनिल

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:22
आयुष्य तेच आहे चमकतो कधी भाग्याचा तारा पण, आयुष्य नशीबावर लादणं मग होतो खेळ खंडोबा सारा @सनिल

सहज 10/01/2008 - 22:28
आयुष्य तेच आहे आयुष्य तुझेच आहे अरे पण म्हणून कितीवेळा असेच अजुन लिहणार आहे ह. घ्या :-) हे असे एकापुढे एक लिहीत बसण्याचे प्रयोजन कळले नाही बॉ?

आयुष्य तेच आहे, अन हाच पेच आहे. पुढे काही सुचेना. अवघड आहे बॉ चार-चार ओळी लिहिणे. आणि तेही आयुष्य तेच आहे , आयुष्य तेच आहे असे म्हणत पुढील ओळी सुचणे.......! म्हणजे कबड्डी कबड्डी म्हणत खेळाडूला बाद करुन बोनस प्वॉइंट आणण्यासारखे कठीण कौशल्य वाटले, बाकी तुझे चालू दे ! :)

एकतर बहुतेकांना कविता कळत नाही. ज्यात मी आहे. त्यात तत्त्वद्नान. पचायला जड जाते भौ. म्हणूनच प्राजुताईनी वेगळे सदर सुरू केले असावे. शुभेच्छा. पुढील कवितांना व सदराला देखील.

In reply to by प्राजु

इनोबा म्हणे 08/01/2008 - 01:57
सनिल चारोळ्या छान आहेत पण असं वेगळं लिहिण्यापेक्षा कवितेच्या स्वरुपात लिही ना...तुला विणीत लिहायचं असेल तर प्राजूने त्यासाठी वेगळं सदर चालू केलं आहे त्यात लिहून बघ्...आम्हाला वाचायला आवडेल!!! (कवितेत रमलेला) -इनोबा

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:19
धन्यवाद तुम्हा सर्वांचे, प्रतिसाद दिल्या बद्दल. मी निच्छितच प्राजुच्या वि़णी मध्ये लिहीणार आहे, पण हा धागा मी याचसकेलासुरू केला, कारण ह्या मध्ये फक्त "आयुष्य तेच आहे" ह्या विषयावर मी चारोळ्या लिहीणार आहे.

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:20
आयुष्य तेच आहे कुटुंबासाठी दूर वसावं लागतं "कसा आहेस" विचारल्यावर अश्रूं गिळून हसावं लागतं @सनिल

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:21
आयुष्य तेच आहे शेवटी फक्त स्मृती उरतात आठवणींचा पोषाक परीधान करून गेलेल्यांच्या मग आकृती फिरतात @ सनिल

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:21
आयुष्य तेच आहे तडजोड ही करावीच लागते नियतीच्या व्यापारा पुढे फाटकी ओंजळ धरावी लागते @सनिल

सनिल पांगे 10/01/2008 - 22:22
आयुष्य तेच आहे चमकतो कधी भाग्याचा तारा पण, आयुष्य नशीबावर लादणं मग होतो खेळ खंडोबा सारा @सनिल

सहज 10/01/2008 - 22:28
आयुष्य तेच आहे आयुष्य तुझेच आहे अरे पण म्हणून कितीवेळा असेच अजुन लिहणार आहे ह. घ्या :-) हे असे एकापुढे एक लिहीत बसण्याचे प्रयोजन कळले नाही बॉ?

आयुष्य तेच आहे, अन हाच पेच आहे. पुढे काही सुचेना. अवघड आहे बॉ चार-चार ओळी लिहिणे. आणि तेही आयुष्य तेच आहे , आयुष्य तेच आहे असे म्हणत पुढील ओळी सुचणे.......! म्हणजे कबड्डी कबड्डी म्हणत खेळाडूला बाद करुन बोनस प्वॉइंट आणण्यासारखे कठीण कौशल्य वाटले, बाकी तुझे चालू दे ! :)

एकतर बहुतेकांना कविता कळत नाही. ज्यात मी आहे. त्यात तत्त्वद्नान. पचायला जड जाते भौ. म्हणूनच प्राजुताईनी वेगळे सदर सुरू केले असावे. शुभेच्छा. पुढील कवितांना व सदराला देखील.
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
आयुष्य तेच आहे कळण्यातच सरलं आहे आतास कुठे कळू लागलं पण, शेवटी किती उरलं आहे @सनिल

नवी रेशमी वीण..

प्राजु ·

ऋषिकेश 05/01/2008 - 23:18
कोंडलेल्या आवेगाला बंधनं नको आता कसलीच बनसोक्त बरस तू चिंबं होऊन जाती मने आपलीच

देवदत्त 05/01/2008 - 23:32
व्याकरणाची बंधने झुगारून लिहिली चारोळी माझेच मन म्हणाले मला तुला कसे सुचले ह्यावेळी

प्राजु 05/01/2008 - 23:51
धरणीची काया अशी काही शहारली की रोमांच उभे राहून हिरवी बिजे अंकुरली... - प्राजु.

In reply to by प्राजु

बीज अंकुरे अंकुरे काळ्या मातीच्या कुशीत जसे रूजावे बियाणे तसे फुलेल शेत. (टीप : ही चारोळी कोठेतरी ऐकली आहे.) आपला, ('टीप'लेला) छोटी टिंगी

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 01:09
तुझ्या भेटीसाठी मी वाट तुडवू लागलो, वाटच चालायला लागली अन मी पहातच राहीलो. हा आपला एक छोटासा प्रयत्न,बाकी आम्हाला कवितेच्या प्रांताची विशेष माहिती नाही... (नवकवी) -इनोबा

ऋषिकेश 06/01/2008 - 01:21
पाऊस होऊन बरसावं म्हंटल तर तु लाजुन उघडतेस छत्री म्हणून म्हंटल ढगांना दूर व्हा.... बरसायचं आहे आज चांदणं होऊन रात्री

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 01:39
पावसाळा आला की मला फक्त तू आठवतेस, कारण ढग बनून डोळ्यामध्ये तूच पाणी साठवतेस. -इनोबा

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 02:04
पाऊस पाहताना मला वाटलं ढग ही रडत असेल, स्वार्थी जगाला मात्र त्याचे दुखः दिसत नसेल.

प्राजु 06/01/2008 - 06:13
छोटी टींगी, विनायक राव आपण तर एकदम बादशहाच आहात चारोळी मधले... सलाम! छान विणता आहात... आवडले. पाऊस पडाताना ती अचानक बावरली... विज कडाडल्यावर मला एकदम बिलगली... - प्राजु

नंदन 06/01/2008 - 06:54
(ग्रेसची क्षमा मागून) सुख मनास बिलगत नाही अदमास कशाचा घ्यावा पथ सर्व अन्य विसरुनिया शोधतो दु:खांच्या गावा नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

सहज 06/01/2008 - 07:46
पडतो आहे तोच एक पाऊस एक म्हणतो शोधतो दु:खांच्या गावा दुसरा म्हणतो जिवलग बिलगावा भारत म्हणतो शेत आणि शेतकरी जगावा

ऋषिकेश 06/01/2008 - 08:06
तुझ मला बिलगणं मन उंच आभाळी उडणं आता हे रोजचंच झालाय अशी वेडी स्वप्न पडणं

सहज 06/01/2008 - 08:18
स्वप्न आणी वास्तव आहेत जसे दिवस-रात्र गुंतवून तुम्हा-आम्हा चालू ठेवतात जीवनचक्र

In reply to by सहज

नंदन 06/01/2008 - 09:12
रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसेना का कुठे रुपे जरी अनंत नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

ऋषिकेश 06/01/2008 - 09:09
जीवन हेच स्वप्न की जीवन हे वास्तव? मिठीतील जीवन स्वप्न अन मुठीतील वास्तव?!

In reply to by ऋषिकेश

झंप्या 07/01/2008 - 08:17
ऋष्या, अजुनही वास्तव मुठीतच आहे म्हणजे आमच्या सारखाच बॅचलर दिसतोस.. बरोबर ओळखलं का नाही? :)

नंदन 06/01/2008 - 09:27
वास्तवाची वीण उसवते स्वप्नांचा अन दिसे किनारा सुषुप्सेतली गोडस धुंदी क्लांत जिवा देतसे निवारा नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 11:30
स्वप्नास म्हटले मी एकदा येशील का वास्तवात... स्वप्न म्हणाले मी इथेच बरा तू जळत रहा त्या विस्तवात.

In reply to by विसोबा खेचर

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 11:37
आम्हाला तरी कुठं येतंय काव्यात्मक वगैरे...आपलं सहज काहितरी लिहायचं...या मंडळींना ते चांगलं वाटलं की बास! चला आता तुमच्या साधना कोळीण,रौशनी वगैरे महिला मंडळाला आणा रिंगणात...

In reply to by विसोबा खेचर

सहज 06/01/2008 - 11:39
गद्यातले बादशाह आम्ही जाणून आहे मधली आळी पण जळ्ळं लिहता येत नाही काव्यात्मक दोन ओळी असे तरी लिव्हायचे कि वो! ;-) ह. घ्या.

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 12:03
काव्याच्या रम्य वसंतात काव्य खुलू लागले लेखणी झाली मुक्त अन काव्य बोलू लागले च्यामारी!चांगली कविता करतोय तर करू द्या की...राव,शेठ साहेब असली विशेषणं लावून डोकं पिकवू नका. (कवितेचा बॉयफ्रेंड) -इनोबा

प्राजु 06/01/2008 - 21:50
नंदन, सहजराव, ऋषिकेश, स्वाती, विनायक, दिलीपजी, देवदत्त, छोटी टिंगी... आपण तर वीण एकदम घट्ट विणता आहात. खूप बरं वाटतंय. असेच चालू राहूदे. फुलता फुलता फुलाने काट्याला झिडकारले.. किड्यांनी ताबडतोब झाडंच पोखरले.... - प्राजु.

प्राजु 06/01/2008 - 22:24
सागर, आपणच लिहा ना.... एक शब्द घेऊन सुरू करा पुढे लिहितिल सगळी.. - प्राजु.

नंदन 07/01/2008 - 13:34
फूल, काटे, किडे, झाड प्रेम, चारोळ्या -- फुल्टूच यार पडीक विणती शब्द येथे महापुरी ओळी चार [वरच्या पाच-सहा प्रतिसादांतले शब्द निवडून रचलेली ही असंबद्ध चारोळी :). कृपया हलकेच घ्यावी.] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 14:04
आणा भाका विसरुन ती गेली खूप दूर... हृदयात ठेवून आठवणी अन नयनी महापूर... नंद्या भन्नाट चारोळी रचलीस रे... हि आपली अशीच... प्राजूच्या नादाने 'इनोबा' आता चारोळी रचू लागला... अन हास्यात रंगलेला 'तो' आता दूखः वेचु लागला... -इनोबा

येथील कवींना आवाहन चारोळी सारखा पाचोळी प्रकार यखांदा करुन पघा. अदुगर बी यकदा आम्ही ही संकल्पना मांडली होती. पन कोनी काय उचलून धरली नाही ब्वॉ. संकल्पना- पहिल्या चारा ओळी लिहुन यकदम हवेत न्यायच, आन पाचवी ओळ लिहून दानकन जमिनीवर आदळायच. त्यो अर्जुनाचा दशांगुळे चालणारा रथ कंच्या तरी कारनान यकदम जमिनिवर आला अगदी तस्सा. आपला (प्रायोगिक) प्रकाश घाटपांडे प्रकाश घाटपांडे

In reply to by प्रकाश घाटपांडे

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 18:20
डॉक्टरसाहेब,तुमची कल्पना आवडली.पांडवांच्या पांचाली प्रमाणे कवितेतली पाचोळीची(की पांचोळीची?) कल्पना छान आहे. खुलासा: अर्जुनाचा रथ कोसळला यांस त्याच्या रथाच्या चाकाला बसवलेले 'डिस्कब्रेक' कारणीभूत होते,असा आमचा निष्कर्ष आहे (या विषयावर आम्ही गेल्या काही वर्षांपासून संशोधन करीत आहोत) त्यामुळे हे 'डिस्कब्रेक' बनवणार्‍या संस्थेवर दावा ठोकण्याच्या विचारात आहोत. (अर्जुनाचा वकील) -इनोबा

In reply to by इनोबा म्हणे

अवलिया 07/01/2008 - 18:37
रथ नक्की कुणाचा कोसळला? आमच्या अल्प ज्ञानानुसार धर्मराजाचा रथ जमीनीला टेकला होता... चुक भुल देणे घेणे... (महाभारत तज्ञ) नाना

In reply to by अवलिया

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 19:19
नाना धरमपाजीचा रथ केवळ जमिनीला टेकला होता,ज्या वेळी त्याने अश्वथामा मेला अशी बोंबाबोंब केली होती ना तेव्हा...(नरो वा कुंजरो वा) मात्र अर्जुनाचा रथ खराब 'डिस्कब्रेक' मुळे आपटला होता. (-इति'हास्य' तज्ञ) -इनोबा

In reply to by इनोबा म्हणे

देवदत्त 07/01/2008 - 20:57
मी तर कर्णाच्या रथाचे चाक भूमीने गिळले होते असे वाचले होते. (कुठे ते आठवत नाही. त्याचा संदर्भ कळला नव्हता. पण आता बहुधा ते अर्जुनाच्या रथाचे असावयास पाहिजे होते असे वाटते.)

In reply to by देवदत्त

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 21:08
देवा! अरे कर्णाच्या रथाचे चाक भूमीत अडकले ते 'ट्यूब' फाटल्यामूळे,आणि रस्त्यावरच्या खड्ड्यांमुळे!!!त्या ट्यूब बनवणार्‍या संस्थेवर आणि राज्य रस्ते प्राधिकरणावर हस्तिनापुरच्या न्यायालयात आधिच खटला चालू आहे,पण अर्जुनाचा रथ कोसळला तो खराब 'डिस्कब्रेक'मुळे. (इति'हास्याचा' गाढा अभ्यासक) -इनोबा

चतुरंग 08/01/2008 - 03:51
चारोळी वाचून हसलो लेखणी घेऊन बसलो चार ओळी सुचेनात चारोळीवाचून बसलो! चतुरंग

In reply to by चतुरंग

इनोबा म्हणे 08/01/2008 - 03:58
नको गप राहू सख्या उठ लाग तू कामाला सूप्त भावना रे तूझ्या कळू दे सार्‍या जगाला... (समद्यांचा जोडीदार) -इनोबा

ऋषिकेश 05/01/2008 - 23:18
कोंडलेल्या आवेगाला बंधनं नको आता कसलीच बनसोक्त बरस तू चिंबं होऊन जाती मने आपलीच

देवदत्त 05/01/2008 - 23:32
व्याकरणाची बंधने झुगारून लिहिली चारोळी माझेच मन म्हणाले मला तुला कसे सुचले ह्यावेळी

प्राजु 05/01/2008 - 23:51
धरणीची काया अशी काही शहारली की रोमांच उभे राहून हिरवी बिजे अंकुरली... - प्राजु.

In reply to by प्राजु

बीज अंकुरे अंकुरे काळ्या मातीच्या कुशीत जसे रूजावे बियाणे तसे फुलेल शेत. (टीप : ही चारोळी कोठेतरी ऐकली आहे.) आपला, ('टीप'लेला) छोटी टिंगी

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 01:09
तुझ्या भेटीसाठी मी वाट तुडवू लागलो, वाटच चालायला लागली अन मी पहातच राहीलो. हा आपला एक छोटासा प्रयत्न,बाकी आम्हाला कवितेच्या प्रांताची विशेष माहिती नाही... (नवकवी) -इनोबा

ऋषिकेश 06/01/2008 - 01:21
पाऊस होऊन बरसावं म्हंटल तर तु लाजुन उघडतेस छत्री म्हणून म्हंटल ढगांना दूर व्हा.... बरसायचं आहे आज चांदणं होऊन रात्री

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 01:39
पावसाळा आला की मला फक्त तू आठवतेस, कारण ढग बनून डोळ्यामध्ये तूच पाणी साठवतेस. -इनोबा

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 02:04
पाऊस पाहताना मला वाटलं ढग ही रडत असेल, स्वार्थी जगाला मात्र त्याचे दुखः दिसत नसेल.

प्राजु 06/01/2008 - 06:13
छोटी टींगी, विनायक राव आपण तर एकदम बादशहाच आहात चारोळी मधले... सलाम! छान विणता आहात... आवडले. पाऊस पडाताना ती अचानक बावरली... विज कडाडल्यावर मला एकदम बिलगली... - प्राजु

नंदन 06/01/2008 - 06:54
(ग्रेसची क्षमा मागून) सुख मनास बिलगत नाही अदमास कशाचा घ्यावा पथ सर्व अन्य विसरुनिया शोधतो दु:खांच्या गावा नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

सहज 06/01/2008 - 07:46
पडतो आहे तोच एक पाऊस एक म्हणतो शोधतो दु:खांच्या गावा दुसरा म्हणतो जिवलग बिलगावा भारत म्हणतो शेत आणि शेतकरी जगावा

ऋषिकेश 06/01/2008 - 08:06
तुझ मला बिलगणं मन उंच आभाळी उडणं आता हे रोजचंच झालाय अशी वेडी स्वप्न पडणं

सहज 06/01/2008 - 08:18
स्वप्न आणी वास्तव आहेत जसे दिवस-रात्र गुंतवून तुम्हा-आम्हा चालू ठेवतात जीवनचक्र

In reply to by सहज

नंदन 06/01/2008 - 09:12
रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसेना का कुठे रुपे जरी अनंत नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

ऋषिकेश 06/01/2008 - 09:09
जीवन हेच स्वप्न की जीवन हे वास्तव? मिठीतील जीवन स्वप्न अन मुठीतील वास्तव?!

In reply to by ऋषिकेश

झंप्या 07/01/2008 - 08:17
ऋष्या, अजुनही वास्तव मुठीतच आहे म्हणजे आमच्या सारखाच बॅचलर दिसतोस.. बरोबर ओळखलं का नाही? :)

नंदन 06/01/2008 - 09:27
वास्तवाची वीण उसवते स्वप्नांचा अन दिसे किनारा सुषुप्सेतली गोडस धुंदी क्लांत जिवा देतसे निवारा नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 11:30
स्वप्नास म्हटले मी एकदा येशील का वास्तवात... स्वप्न म्हणाले मी इथेच बरा तू जळत रहा त्या विस्तवात.

In reply to by विसोबा खेचर

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 11:37
आम्हाला तरी कुठं येतंय काव्यात्मक वगैरे...आपलं सहज काहितरी लिहायचं...या मंडळींना ते चांगलं वाटलं की बास! चला आता तुमच्या साधना कोळीण,रौशनी वगैरे महिला मंडळाला आणा रिंगणात...

In reply to by विसोबा खेचर

सहज 06/01/2008 - 11:39
गद्यातले बादशाह आम्ही जाणून आहे मधली आळी पण जळ्ळं लिहता येत नाही काव्यात्मक दोन ओळी असे तरी लिव्हायचे कि वो! ;-) ह. घ्या.

इनोबा म्हणे 06/01/2008 - 12:03
काव्याच्या रम्य वसंतात काव्य खुलू लागले लेखणी झाली मुक्त अन काव्य बोलू लागले च्यामारी!चांगली कविता करतोय तर करू द्या की...राव,शेठ साहेब असली विशेषणं लावून डोकं पिकवू नका. (कवितेचा बॉयफ्रेंड) -इनोबा

प्राजु 06/01/2008 - 21:50
नंदन, सहजराव, ऋषिकेश, स्वाती, विनायक, दिलीपजी, देवदत्त, छोटी टिंगी... आपण तर वीण एकदम घट्ट विणता आहात. खूप बरं वाटतंय. असेच चालू राहूदे. फुलता फुलता फुलाने काट्याला झिडकारले.. किड्यांनी ताबडतोब झाडंच पोखरले.... - प्राजु.

प्राजु 06/01/2008 - 22:24
सागर, आपणच लिहा ना.... एक शब्द घेऊन सुरू करा पुढे लिहितिल सगळी.. - प्राजु.

नंदन 07/01/2008 - 13:34
फूल, काटे, किडे, झाड प्रेम, चारोळ्या -- फुल्टूच यार पडीक विणती शब्द येथे महापुरी ओळी चार [वरच्या पाच-सहा प्रतिसादांतले शब्द निवडून रचलेली ही असंबद्ध चारोळी :). कृपया हलकेच घ्यावी.] नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 14:04
आणा भाका विसरुन ती गेली खूप दूर... हृदयात ठेवून आठवणी अन नयनी महापूर... नंद्या भन्नाट चारोळी रचलीस रे... हि आपली अशीच... प्राजूच्या नादाने 'इनोबा' आता चारोळी रचू लागला... अन हास्यात रंगलेला 'तो' आता दूखः वेचु लागला... -इनोबा

येथील कवींना आवाहन चारोळी सारखा पाचोळी प्रकार यखांदा करुन पघा. अदुगर बी यकदा आम्ही ही संकल्पना मांडली होती. पन कोनी काय उचलून धरली नाही ब्वॉ. संकल्पना- पहिल्या चारा ओळी लिहुन यकदम हवेत न्यायच, आन पाचवी ओळ लिहून दानकन जमिनीवर आदळायच. त्यो अर्जुनाचा दशांगुळे चालणारा रथ कंच्या तरी कारनान यकदम जमिनिवर आला अगदी तस्सा. आपला (प्रायोगिक) प्रकाश घाटपांडे प्रकाश घाटपांडे

In reply to by प्रकाश घाटपांडे

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 18:20
डॉक्टरसाहेब,तुमची कल्पना आवडली.पांडवांच्या पांचाली प्रमाणे कवितेतली पाचोळीची(की पांचोळीची?) कल्पना छान आहे. खुलासा: अर्जुनाचा रथ कोसळला यांस त्याच्या रथाच्या चाकाला बसवलेले 'डिस्कब्रेक' कारणीभूत होते,असा आमचा निष्कर्ष आहे (या विषयावर आम्ही गेल्या काही वर्षांपासून संशोधन करीत आहोत) त्यामुळे हे 'डिस्कब्रेक' बनवणार्‍या संस्थेवर दावा ठोकण्याच्या विचारात आहोत. (अर्जुनाचा वकील) -इनोबा

In reply to by इनोबा म्हणे

अवलिया 07/01/2008 - 18:37
रथ नक्की कुणाचा कोसळला? आमच्या अल्प ज्ञानानुसार धर्मराजाचा रथ जमीनीला टेकला होता... चुक भुल देणे घेणे... (महाभारत तज्ञ) नाना

In reply to by अवलिया

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 19:19
नाना धरमपाजीचा रथ केवळ जमिनीला टेकला होता,ज्या वेळी त्याने अश्वथामा मेला अशी बोंबाबोंब केली होती ना तेव्हा...(नरो वा कुंजरो वा) मात्र अर्जुनाचा रथ खराब 'डिस्कब्रेक' मुळे आपटला होता. (-इति'हास्य' तज्ञ) -इनोबा

In reply to by इनोबा म्हणे

देवदत्त 07/01/2008 - 20:57
मी तर कर्णाच्या रथाचे चाक भूमीने गिळले होते असे वाचले होते. (कुठे ते आठवत नाही. त्याचा संदर्भ कळला नव्हता. पण आता बहुधा ते अर्जुनाच्या रथाचे असावयास पाहिजे होते असे वाटते.)

In reply to by देवदत्त

इनोबा म्हणे 07/01/2008 - 21:08
देवा! अरे कर्णाच्या रथाचे चाक भूमीत अडकले ते 'ट्यूब' फाटल्यामूळे,आणि रस्त्यावरच्या खड्ड्यांमुळे!!!त्या ट्यूब बनवणार्‍या संस्थेवर आणि राज्य रस्ते प्राधिकरणावर हस्तिनापुरच्या न्यायालयात आधिच खटला चालू आहे,पण अर्जुनाचा रथ कोसळला तो खराब 'डिस्कब्रेक'मुळे. (इति'हास्याचा' गाढा अभ्यासक) -इनोबा

चतुरंग 08/01/2008 - 03:51
चारोळी वाचून हसलो लेखणी घेऊन बसलो चार ओळी सुचेनात चारोळीवाचून बसलो! चतुरंग

In reply to by चतुरंग

इनोबा म्हणे 08/01/2008 - 03:58
नको गप राहू सख्या उठ लाग तू कामाला सूप्त भावना रे तूझ्या कळू दे सार्‍या जगाला... (समद्यांचा जोडीदार) -इनोबा
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
मंडळी, मागे ऋषिकेश यांनी चारोळीचा सुंदर गोफ विणला होता. आपण सर्वांनी त्यात खूप मदत केली होती. आता या नव्या वीणीमध्येही मदत कराल अशी आशा आहे. पण ही थोडी वेगळी आहे. यात २ नियम आहेत. १. चारोळी ही चारच ओळींची असावी. पाचोळी नको. २. चारोळी लिहिताना त्यामध्ये आधीच्या चारोळीतील एक शब्द आलेला असावा... कृपया नियम मोडू नका.

काही "दारोळ्या"

छोटा डॉन ·

धनंजय 26/12/2007 - 21:41
पहिल्या काही चारोळ्या नीट वाचल्या त्या गमतीदर आहेत. गुत्त्यावर परत येऊन बाकी माल चाखून बघीन म्हणतो. कडक देशीसारखे या प्रकाराचे एका वेळी काहीच घुटके रिचतात. (देशीसाठी नेहमी नाक बंद करावा लागणारा [मग "येड्या तुला त्या वाटेला कोणी जायला सांगितले" असे निमूट ऐकणारा]) धनंजय

सुनील 26/12/2007 - 22:08
व्वा!! ३१ डिसेंबर हाकेच्या अंतरावर आलेला असताना तुमच्या "दारोळ्या" देखील आल्या. काय टायमिंग आहे!!!! (नववर्षसंध्येची आतुरतेने वाट पाहणारा) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

शरुबाबा 27/12/2007 - 11:49
दारूडे बेहॊष हॊईन कॊसळतात तेव्हा कींकाळी फॊडत नाहीत याचा अर्थ असा नाही की त्यांची हाडे मॊडत नाहीत काय बात आहे

In reply to by सुधीर कांदळकर

विसोबा खेचर 28/12/2007 - 12:29
म्हणतो! दारोळ्या सुंदर आहेत! सर्वांनी ३१ डिसेंबरला आपापल्या वकुबाप्रमाणे आपापल्या आवडीचं मद्य पिऊन २००७ ला निरोप देऊया! आपला, (सिंगल माल्ट प्रेमी) तात्या.

सगळीच वादळ मी खिडकीत बसुन सॊसली अन् ही बाटलीसुद्धा खिडकीत बसुनच ढॊसली > > मराठियांची पोरे आम्ही, नाही भिणार मरणाला । सांगून गेला तो शिवराया, हे अवघ्या विश्वाला ।।

धनंजय 26/12/2007 - 21:41
पहिल्या काही चारोळ्या नीट वाचल्या त्या गमतीदर आहेत. गुत्त्यावर परत येऊन बाकी माल चाखून बघीन म्हणतो. कडक देशीसारखे या प्रकाराचे एका वेळी काहीच घुटके रिचतात. (देशीसाठी नेहमी नाक बंद करावा लागणारा [मग "येड्या तुला त्या वाटेला कोणी जायला सांगितले" असे निमूट ऐकणारा]) धनंजय

सुनील 26/12/2007 - 22:08
व्वा!! ३१ डिसेंबर हाकेच्या अंतरावर आलेला असताना तुमच्या "दारोळ्या" देखील आल्या. काय टायमिंग आहे!!!! (नववर्षसंध्येची आतुरतेने वाट पाहणारा) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

शरुबाबा 27/12/2007 - 11:49
दारूडे बेहॊष हॊईन कॊसळतात तेव्हा कींकाळी फॊडत नाहीत याचा अर्थ असा नाही की त्यांची हाडे मॊडत नाहीत काय बात आहे

In reply to by सुधीर कांदळकर

विसोबा खेचर 28/12/2007 - 12:29
म्हणतो! दारोळ्या सुंदर आहेत! सर्वांनी ३१ डिसेंबरला आपापल्या वकुबाप्रमाणे आपापल्या आवडीचं मद्य पिऊन २००७ ला निरोप देऊया! आपला, (सिंगल माल्ट प्रेमी) तात्या.

सगळीच वादळ मी खिडकीत बसुन सॊसली अन् ही बाटलीसुद्धा खिडकीत बसुनच ढॊसली > > मराठियांची पोरे आम्ही, नाही भिणार मरणाला । सांगून गेला तो शिवराया, हे अवघ्या विश्वाला ।।
लेखनप्रकार
मिसळपावच्या वाचकांसाठी काही "दारोळ्या ..............." प्रत्येक तळीराम पिताना सांगतॊ मी दारू सॊडणार आहे दारू म्हणते़ तुझा संकल्प मीच ऊद्या मॊडणार आहे *************************************** दारूडे बेहॊष हॊईन कॊसळतात तेव्हा कींकाळी फॊडत नाहीत याचा अर्थ असा नाही की त्यांची हाडे मॊडत नाहीत *************************************** माझ्या हसण्यावर जाऊ नका माझ्या रूसण्यावर जाऊ नका एकदा प्यायला बसलॊ की माझ्या असण्यावर जाऊ नका *************************************** मी आहेच जरा असा एकटा एकटा राहणारा कुणीही पिताना दिसला॰॰॰ की आशेने पहाणारा *************************************** घराभॊवती कु

गोफ - २

ऋषिकेश ·

धनंजय 15/12/2007 - 04:38
देवगिरीला गरजत होती कोटावरची मेंढा तोफ तरी किल्ला गारद झाला नियती विणते मुश्किल गोफ (चारोळी हा प्रकार मला अजून समजलेला नाही, गोखल्यांच्या बहुतेक रचना मला आवडलेल्या नाहीत :-( तरी या वाटेला मी बहुधा जात नाही... मागे एकदा चार लिहिल्या होत्या तितक्याच...)

ऋषिकेश 15/12/2007 - 05:13
वरवर कोरड्या वाटणार्‍या नारळात थंड मधूर पाणी असतं मृगजळ का असेना, अहो वाळवंटातही पाणी असतं

प्रमोद देव 15/12/2007 - 09:40
ऋषिकेशराव गोफ बाकी मस्त विणलाय तुम्ही आणि इथल्या समस्त कवींनी. मस्त आहे हा खेळ. चालू द्या.

सहज 15/12/2007 - 09:55
आहे तर खरच आहे काय? नाही तर खरच नाही काय? पंचायत समीती आहे काय? नाहीतर पंचाईत झालीय काय?

In reply to by सहज

सर्किट 15/12/2007 - 10:34
आम्ची पंचाईत झाली अशी इथली पंचायत गेली तशी आहे आमचा क्रमांक चार पण कोण करतो आमचा विचार ? आमच्या नावावर येते लिहून ते असेल कुणाही कडून पण त्याचा आम्ही करता निषेध देती आम्हाला भावनात्मक छेद.. (च्यामारी हे चारोळी लिहिणे वाटले तितके सोपे नाही हो !) - सर्किट

धोंडोपंत 15/12/2007 - 10:27
वा वा, गोफ अगदी छान विणलाय सर्वांनी. आम्हालाही लिहायची इच्छा आहे. पण हा काव्यप्रकार आम्ही कधी हाताळलेला नाही. बघतो प्रयत्न करुन काही जमताय का? आपला, (नवखा) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

ऋषिकेश 15/12/2007 - 10:31
प्रकाशरावांच्या सुचनेनुसार एक पाचोळीचा प्रयत्न.... आता चोरि बंद करा! अशी मुजोरी बंद करा! अश्लीलता बंद करा! पंचायत, मालक बंद करा! अहो मग बंद करा की बंद करा.. आरडाओरड करून हे सगळं चालू कोण ठेवतय? (झालं गेलं विसरू पाहणारा) ऋषिकेश

In reply to by शलाका पेंडसे

सर्किट 15/12/2007 - 10:37
कंटक कुणाला म्हणावे ? ज्यांनी आजवर केली सेवा, समाजाची, पण कुणीतरी, समजते मालक समाजाचा, कंटकांचा कंटक, कुणीतरी ? (ही मराठी साहित्यप्रकारांच्या विष्ठावळीतील, आमची पाचोळी) - सर्किट

प्राजु 16/12/2007 - 05:26
का समाजाच्या नावने बोंबलायचे.. तो ही माणसांनीच बनवलेला.. केला कितीही आरडाओरडा तरी गांव तिथे उकिरडा........! - प्राजु.

ऋषिकेश 16/12/2007 - 21:57
मी आहे समाजसेवक* असेच सारे म्हणतात कर्तृत्व त्यांचं पाहून ते समाजसेवक** ठरतात *अर्थः समाजाची सेवा करणारा **संधीविग्रहः माजासहित असलेले सेवक ;)

प्राजु 17/12/2007 - 19:52
समाजाचे नितीनियम आणि संस्कृतीची जाणीव पाळणा-यांसाठी सर्वकाही.. नाहीतर सगळ्याचीच उणीव.. - प्राजु.

मिसळपाववर खोदलेले खड्डे बुजवतांना आम्ही दक्ष राहिलो होतो. म्हणतात की, प्रत्येक खड्ड्यात त्यांनी सुरुंग पेरले होते. ( कोणता प्रकार हाताळला आम्ही कोणास ठाऊक )

ऋषिकेश 18/12/2007 - 06:06
मोकळ्या स्वच्छंदी गगनातही पेरू शकतात सुरुंग.. स्वातंत्र्य झेपत नाही, कारण सवयीचे असती तुरुंग!

प्राजु 18/12/2007 - 21:54
मंडालेच्या तुरूंगात घडले गीतारहस्य.. सुखावल्या त्या भित्ती अन गजांवर उमटले हास्य.. - प्राजु.

धनंजय 15/12/2007 - 04:38
देवगिरीला गरजत होती कोटावरची मेंढा तोफ तरी किल्ला गारद झाला नियती विणते मुश्किल गोफ (चारोळी हा प्रकार मला अजून समजलेला नाही, गोखल्यांच्या बहुतेक रचना मला आवडलेल्या नाहीत :-( तरी या वाटेला मी बहुधा जात नाही... मागे एकदा चार लिहिल्या होत्या तितक्याच...)

ऋषिकेश 15/12/2007 - 05:13
वरवर कोरड्या वाटणार्‍या नारळात थंड मधूर पाणी असतं मृगजळ का असेना, अहो वाळवंटातही पाणी असतं

प्रमोद देव 15/12/2007 - 09:40
ऋषिकेशराव गोफ बाकी मस्त विणलाय तुम्ही आणि इथल्या समस्त कवींनी. मस्त आहे हा खेळ. चालू द्या.

सहज 15/12/2007 - 09:55
आहे तर खरच आहे काय? नाही तर खरच नाही काय? पंचायत समीती आहे काय? नाहीतर पंचाईत झालीय काय?

In reply to by सहज

सर्किट 15/12/2007 - 10:34
आम्ची पंचाईत झाली अशी इथली पंचायत गेली तशी आहे आमचा क्रमांक चार पण कोण करतो आमचा विचार ? आमच्या नावावर येते लिहून ते असेल कुणाही कडून पण त्याचा आम्ही करता निषेध देती आम्हाला भावनात्मक छेद.. (च्यामारी हे चारोळी लिहिणे वाटले तितके सोपे नाही हो !) - सर्किट

धोंडोपंत 15/12/2007 - 10:27
वा वा, गोफ अगदी छान विणलाय सर्वांनी. आम्हालाही लिहायची इच्छा आहे. पण हा काव्यप्रकार आम्ही कधी हाताळलेला नाही. बघतो प्रयत्न करुन काही जमताय का? आपला, (नवखा) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

ऋषिकेश 15/12/2007 - 10:31
प्रकाशरावांच्या सुचनेनुसार एक पाचोळीचा प्रयत्न.... आता चोरि बंद करा! अशी मुजोरी बंद करा! अश्लीलता बंद करा! पंचायत, मालक बंद करा! अहो मग बंद करा की बंद करा.. आरडाओरड करून हे सगळं चालू कोण ठेवतय? (झालं गेलं विसरू पाहणारा) ऋषिकेश

In reply to by शलाका पेंडसे

सर्किट 15/12/2007 - 10:37
कंटक कुणाला म्हणावे ? ज्यांनी आजवर केली सेवा, समाजाची, पण कुणीतरी, समजते मालक समाजाचा, कंटकांचा कंटक, कुणीतरी ? (ही मराठी साहित्यप्रकारांच्या विष्ठावळीतील, आमची पाचोळी) - सर्किट

प्राजु 16/12/2007 - 05:26
का समाजाच्या नावने बोंबलायचे.. तो ही माणसांनीच बनवलेला.. केला कितीही आरडाओरडा तरी गांव तिथे उकिरडा........! - प्राजु.

ऋषिकेश 16/12/2007 - 21:57
मी आहे समाजसेवक* असेच सारे म्हणतात कर्तृत्व त्यांचं पाहून ते समाजसेवक** ठरतात *अर्थः समाजाची सेवा करणारा **संधीविग्रहः माजासहित असलेले सेवक ;)

प्राजु 17/12/2007 - 19:52
समाजाचे नितीनियम आणि संस्कृतीची जाणीव पाळणा-यांसाठी सर्वकाही.. नाहीतर सगळ्याचीच उणीव.. - प्राजु.

मिसळपाववर खोदलेले खड्डे बुजवतांना आम्ही दक्ष राहिलो होतो. म्हणतात की, प्रत्येक खड्ड्यात त्यांनी सुरुंग पेरले होते. ( कोणता प्रकार हाताळला आम्ही कोणास ठाऊक )

ऋषिकेश 18/12/2007 - 06:06
मोकळ्या स्वच्छंदी गगनातही पेरू शकतात सुरुंग.. स्वातंत्र्य झेपत नाही, कारण सवयीचे असती तुरुंग!

प्राजु 18/12/2007 - 21:54
मंडालेच्या तुरूंगात घडले गीतारहस्य.. सुखावल्या त्या भित्ती अन गजांवर उमटले हास्य.. - प्राजु.
लेखनविषय:
3

गोफ

ऋषिकेश ·

प्राजु 15/12/2007 - 00:00
मनातल्या त्या क्षणाला शब्दरूप येईल का? शब्दामध्ये बांधला तर त्याला अर्थ येईल का? - प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:05
शब्द जितके वेगळे तितकेच ते वेंधळे मनातला सारा अर्थ शब्दातच मावेल का

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:06
चारोळीला चारोळीतूनच प्रतिसाद येतो आहे साद चारोळीतून घातल्यावर दुसरी का अपेक्षा आहे?

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:07
आम्हाला काव्यातली एक ओळही लिहिता येत नाही याचा खेद वाटतो नाहीतर आम्हालाही आमच्या परिने हा गोफ विणता आला असता! :) असो, खेळ चालू द्या. आम्ही येथील चारोळ्या वाचू आणि आम्हाला उत्तम वाटलेल्या चारोळीला सव्वा अकरा रुपये बक्षिस देऊ! :) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

देवदत्त 15/12/2007 - 00:11
काय तात्या , फक्त सव्वा अकराच? बघा जरा बक्षिस वाढवता येते का? ... मी ही प्रयत्न करतो मग ;) (कवितेतील ’वि’ न कळणारा पण बक्षिस लोभी) देवदत्त

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:09
चहा आणि भजी सोबत खाल्ली मिरची टपरीवर बसायला वापरली होती खुर्ची (कशी आहे?) (सव्वा अकरा रुपये क्याश ओन्ली)

प्राजु 15/12/2007 - 00:09
चारोळीला चारोळीतून प्रतिसाद आला आहे.. एका वीणीतून दुसरी वीण.. गोफ छान विणला आहे... - प्राजु.

केशवसुमार 15/12/2007 - 00:13
मी तिला साद दिली आणि भलतीच ओ आली तिच्या ऐवजी बाप येता पळता भुई थोडी झाली

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:14
तिच्या बापाला पाहता सुरू होतात जुलाब ती मात्र डोक्यामध्ये माळते लाल गुलाब (ही चारोळी उडवू नका प्लीज. ही आमची सर्वोत्कृष्ट कलाकृती आहे.)

मनोज 15/12/2007 - 00:15
मन आणि क्षण यमक छान जुललय मलाही अता चारोळीच गमक कळलयं आपलाच, (यमक्या) मन्या

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:15
प्रत्येक सादेला हवा तो प्रतिसाद.. यासाठी पूर्वपुण्याईच हवी नाहितर आपण म्हणत बसतो श्लोक... आणि समोरून ऐकु येते शिवी

प्राजु 15/12/2007 - 00:15
गोफ विणता विणता धागे मनाचे जुळतिल का? मिसळ चाखता चाखता वाद्-विवाद संपतिल का? प्राजु (निखळ अस्वादासाठी आलेली)

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:20
गोफ विणता विणता धागे मनाचे जुळतिल का? मिसळ चाखता चाखता वाद्-विवाद संपतिल का? नक्की संपतील, मात्र पुन्हा सुरूही होऊ शकतील बरं! मात्र मनाचे धागे तसेच जुळलेले राहतील याची खात्री आहे!:) तात्या.

बेसनलाडू 15/12/2007 - 00:16
शिवी म्हणजेच ओवी असते असाच इथला बाज आहे आपल्या ओवीभांडाराचा असा अनेकांना माज आहे (शिवराळ)बेसनलाडू

प्राजु 15/12/2007 - 00:18
शिवी आणी ओवी दोहोंत जरा फरक आहे ओवी असेल तर स्वर्ग शिवी असेल तर नरक आहे.. - प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:19
गोफ आनि मिसळप्रेमींचे नाते आगळेच आहे भरपूर भांडूनही सार्‍याची वीण एकमेकांतच गुंतली आहे

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:19
चारोळी म्हणजे चार ओळी एकाखाली एक मी घेतो क्याच बरोबर तू फक्त फेक ही मस्त झाली ना.

मनोज 15/12/2007 - 00:20
माला आहे माज मूळी नाही लाज सोडुन काम काज चारोळ्याइची खाज आपलाच, मन्या

केशवसुमार 15/12/2007 - 00:20
आमची शिवी शिवी आणि त्यांच्या शिव्या श्लोक आहेत नाव बदलून लिहणारे इथे बरेच (बाराचे नव्हे!) लोक आहेत

प्राजु 15/12/2007 - 00:21
नको करू माज.. चारोळ्या लिही खास.. मिसळ खाऊन झाल्यावर.. मनापासून हास.... - प्राजु.

बेसनलाडू 15/12/2007 - 00:21
मुठी वळवणे, कान तापणे सज्जनतेचे लक्षण काय? विडंबनांची विष्ठा म्हणते रात्री केले भक्षण काय? ()बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:37
विडंबनांची विष्ठा म्हणते रात्री केले भक्षण काय? छानच! आम्हाला विडंबनाइतकीच ही चारोळीही आवडली! :)

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:22
कांदा, कोथिंबीर, रस्सा, फरसाण युक्त अशी सगळ्यांनाच आवडते इथे पावाबरोबर मिसळ दुसर्‍याच्या डोळ्यातलं कुसळ दिसतं स्वतःच्या डोळ्यातलं शोधावं लागतं मुसळ जमली नाही बॉ

प्राजु 15/12/2007 - 00:24
चोरोळ्यांची बरसात.. अशी काही बरसावी.. भांडणे सारी संपून.. मिसळपूरी'त रमावी.. (इथे मिसळ आणि पूरी असा अर्थ नव्हे.. कोल्हापूर सारखे मिसळपूर..)

प्राजु 15/12/2007 - 00:28
नको वळू मुठी अन नको तापवू कान मनासारखे न घडे सगळे हेची असुदे भान... प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:31
सतत मुठी वळवणे अन ते कान तापवणे दुसरं तिसरं काहि नसून मिसळीची चव बिघडवणे

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:34
तिचं माझं लग्न म्हणजे फक्त संसार थाटणे मी पळतो पुढे अन तिच्या हातात लाटणे

प्राजु 15/12/2007 - 00:35
आपण सारे मिसळवासी.. नको ते छोले भटुरे.. कशाला खावे नको ते जे पोटात गुरगुरे.... - प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:38
तिचं माझं लग्न म्हणजे मिळून मिसळून वागणे तिने मस्तपणे खाणे अन मी भांडी विसळून झोपणे :))

प्राजु 15/12/2007 - 00:38
लाटणे, भांडी, रवी, पळ्या फेका फेकी ची मजा यात.. कधी होते नवरा बायकोत कधी तात्याच्या हाटेलात.. - प्राजु.

प्राजु 15/12/2007 - 00:45
तात्या.. सह्हि.. धागा धागा विणूनी असे दृढ होत जावे नाते.. नव्या चारोळी सह भेटेन उद्या सध्या आपला निरोप घेते... - प्राजु.

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:47
नव्या चारोळी सह भेटेन उद्या सध्या आपला निरोप घेते... बाय बाय, टाटा! उद्या तुला नवी भांडणे वाचायला मिळोत हीच शुभकामना! :)) तात्या.

मुक्तसुनीत 15/12/2007 - 01:03
निरोप कसला माझा घेता जेथे राघव तेथी सीता देता देता एके दिवशी दे हाता शरणांगता

ऋषिकेश 15/12/2007 - 01:23
निरोप देणे... निरोप घेणे किती बरे हे जीवघेणे सतत जवळ असणार्‍याला दूर दूर जाताना पाहणे

मुक्तसुनीत 15/12/2007 - 03:21
येणे जाणे देणे घेणे नवे सूर अन नवे तराणे आता पुरे तुझे हे बहाणे आता कैसे येणे आता खुंटले येणे :-)

मुक्तसुनीत 15/12/2007 - 03:38
जरा चुकीचे जरा बरोबर फितुर जाहले तुजला अंबर श्रीपाद वल्लभ दत्त दिगंबर विरु बसंती जय नि गब्बर !

ऋषिकेश 15/12/2007 - 03:42
श्रीपाद, वल्लभ, दत्त, दिगंबर विरु, बसंती, जय नि गब्बर ! आपण आठ मिळूनी टाकू मेंढिकोटचा डाव जब्बर! ;)))

येथील कवींना आवाहन चारोळी सारखा पाचोळी प्रकार यखांदा करुन पघा. संकल्पना- पहिल्या चारा ओळी लिहुन यकदम हवेत न्यायच, आन पाचवी ओळ लिहून दानकन जमिनीवर आदळायच. त्यो अर्जुनाचा दशांगुळे चालणारा रथ कंच्या तरी कारनान यकदम जमिनिवर आला अगदी तस्सा. आपला (प्रायोगिक) प्रकाश घाटपांडे

प्राजु 15/12/2007 - 00:00
मनातल्या त्या क्षणाला शब्दरूप येईल का? शब्दामध्ये बांधला तर त्याला अर्थ येईल का? - प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:05
शब्द जितके वेगळे तितकेच ते वेंधळे मनातला सारा अर्थ शब्दातच मावेल का

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:06
चारोळीला चारोळीतूनच प्रतिसाद येतो आहे साद चारोळीतून घातल्यावर दुसरी का अपेक्षा आहे?

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:07
आम्हाला काव्यातली एक ओळही लिहिता येत नाही याचा खेद वाटतो नाहीतर आम्हालाही आमच्या परिने हा गोफ विणता आला असता! :) असो, खेळ चालू द्या. आम्ही येथील चारोळ्या वाचू आणि आम्हाला उत्तम वाटलेल्या चारोळीला सव्वा अकरा रुपये बक्षिस देऊ! :) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

देवदत्त 15/12/2007 - 00:11
काय तात्या , फक्त सव्वा अकराच? बघा जरा बक्षिस वाढवता येते का? ... मी ही प्रयत्न करतो मग ;) (कवितेतील ’वि’ न कळणारा पण बक्षिस लोभी) देवदत्त

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:09
चहा आणि भजी सोबत खाल्ली मिरची टपरीवर बसायला वापरली होती खुर्ची (कशी आहे?) (सव्वा अकरा रुपये क्याश ओन्ली)

प्राजु 15/12/2007 - 00:09
चारोळीला चारोळीतून प्रतिसाद आला आहे.. एका वीणीतून दुसरी वीण.. गोफ छान विणला आहे... - प्राजु.

केशवसुमार 15/12/2007 - 00:13
मी तिला साद दिली आणि भलतीच ओ आली तिच्या ऐवजी बाप येता पळता भुई थोडी झाली

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:14
तिच्या बापाला पाहता सुरू होतात जुलाब ती मात्र डोक्यामध्ये माळते लाल गुलाब (ही चारोळी उडवू नका प्लीज. ही आमची सर्वोत्कृष्ट कलाकृती आहे.)

मनोज 15/12/2007 - 00:15
मन आणि क्षण यमक छान जुललय मलाही अता चारोळीच गमक कळलयं आपलाच, (यमक्या) मन्या

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:15
प्रत्येक सादेला हवा तो प्रतिसाद.. यासाठी पूर्वपुण्याईच हवी नाहितर आपण म्हणत बसतो श्लोक... आणि समोरून ऐकु येते शिवी

प्राजु 15/12/2007 - 00:15
गोफ विणता विणता धागे मनाचे जुळतिल का? मिसळ चाखता चाखता वाद्-विवाद संपतिल का? प्राजु (निखळ अस्वादासाठी आलेली)

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:20
गोफ विणता विणता धागे मनाचे जुळतिल का? मिसळ चाखता चाखता वाद्-विवाद संपतिल का? नक्की संपतील, मात्र पुन्हा सुरूही होऊ शकतील बरं! मात्र मनाचे धागे तसेच जुळलेले राहतील याची खात्री आहे!:) तात्या.

बेसनलाडू 15/12/2007 - 00:16
शिवी म्हणजेच ओवी असते असाच इथला बाज आहे आपल्या ओवीभांडाराचा असा अनेकांना माज आहे (शिवराळ)बेसनलाडू

प्राजु 15/12/2007 - 00:18
शिवी आणी ओवी दोहोंत जरा फरक आहे ओवी असेल तर स्वर्ग शिवी असेल तर नरक आहे.. - प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:19
गोफ आनि मिसळप्रेमींचे नाते आगळेच आहे भरपूर भांडूनही सार्‍याची वीण एकमेकांतच गुंतली आहे

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:19
चारोळी म्हणजे चार ओळी एकाखाली एक मी घेतो क्याच बरोबर तू फक्त फेक ही मस्त झाली ना.

मनोज 15/12/2007 - 00:20
माला आहे माज मूळी नाही लाज सोडुन काम काज चारोळ्याइची खाज आपलाच, मन्या

केशवसुमार 15/12/2007 - 00:20
आमची शिवी शिवी आणि त्यांच्या शिव्या श्लोक आहेत नाव बदलून लिहणारे इथे बरेच (बाराचे नव्हे!) लोक आहेत

प्राजु 15/12/2007 - 00:21
नको करू माज.. चारोळ्या लिही खास.. मिसळ खाऊन झाल्यावर.. मनापासून हास.... - प्राजु.

बेसनलाडू 15/12/2007 - 00:21
मुठी वळवणे, कान तापणे सज्जनतेचे लक्षण काय? विडंबनांची विष्ठा म्हणते रात्री केले भक्षण काय? ()बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:37
विडंबनांची विष्ठा म्हणते रात्री केले भक्षण काय? छानच! आम्हाला विडंबनाइतकीच ही चारोळीही आवडली! :)

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:22
कांदा, कोथिंबीर, रस्सा, फरसाण युक्त अशी सगळ्यांनाच आवडते इथे पावाबरोबर मिसळ दुसर्‍याच्या डोळ्यातलं कुसळ दिसतं स्वतःच्या डोळ्यातलं शोधावं लागतं मुसळ जमली नाही बॉ

प्राजु 15/12/2007 - 00:24
चोरोळ्यांची बरसात.. अशी काही बरसावी.. भांडणे सारी संपून.. मिसळपूरी'त रमावी.. (इथे मिसळ आणि पूरी असा अर्थ नव्हे.. कोल्हापूर सारखे मिसळपूर..)

प्राजु 15/12/2007 - 00:28
नको वळू मुठी अन नको तापवू कान मनासारखे न घडे सगळे हेची असुदे भान... प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:31
सतत मुठी वळवणे अन ते कान तापवणे दुसरं तिसरं काहि नसून मिसळीची चव बिघडवणे

आजानुकर्ण 15/12/2007 - 00:34
तिचं माझं लग्न म्हणजे फक्त संसार थाटणे मी पळतो पुढे अन तिच्या हातात लाटणे

प्राजु 15/12/2007 - 00:35
आपण सारे मिसळवासी.. नको ते छोले भटुरे.. कशाला खावे नको ते जे पोटात गुरगुरे.... - प्राजु.

ऋषिकेश 15/12/2007 - 00:38
तिचं माझं लग्न म्हणजे मिळून मिसळून वागणे तिने मस्तपणे खाणे अन मी भांडी विसळून झोपणे :))

प्राजु 15/12/2007 - 00:38
लाटणे, भांडी, रवी, पळ्या फेका फेकी ची मजा यात.. कधी होते नवरा बायकोत कधी तात्याच्या हाटेलात.. - प्राजु.

प्राजु 15/12/2007 - 00:45
तात्या.. सह्हि.. धागा धागा विणूनी असे दृढ होत जावे नाते.. नव्या चारोळी सह भेटेन उद्या सध्या आपला निरोप घेते... - प्राजु.

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 15/12/2007 - 00:47
नव्या चारोळी सह भेटेन उद्या सध्या आपला निरोप घेते... बाय बाय, टाटा! उद्या तुला नवी भांडणे वाचायला मिळोत हीच शुभकामना! :)) तात्या.

मुक्तसुनीत 15/12/2007 - 01:03
निरोप कसला माझा घेता जेथे राघव तेथी सीता देता देता एके दिवशी दे हाता शरणांगता

ऋषिकेश 15/12/2007 - 01:23
निरोप देणे... निरोप घेणे किती बरे हे जीवघेणे सतत जवळ असणार्‍याला दूर दूर जाताना पाहणे

मुक्तसुनीत 15/12/2007 - 03:21
येणे जाणे देणे घेणे नवे सूर अन नवे तराणे आता पुरे तुझे हे बहाणे आता कैसे येणे आता खुंटले येणे :-)

मुक्तसुनीत 15/12/2007 - 03:38
जरा चुकीचे जरा बरोबर फितुर जाहले तुजला अंबर श्रीपाद वल्लभ दत्त दिगंबर विरु बसंती जय नि गब्बर !

ऋषिकेश 15/12/2007 - 03:42
श्रीपाद, वल्लभ, दत्त, दिगंबर विरु, बसंती, जय नि गब्बर ! आपण आठ मिळूनी टाकू मेंढिकोटचा डाव जब्बर! ;)))

येथील कवींना आवाहन चारोळी सारखा पाचोळी प्रकार यखांदा करुन पघा. संकल्पना- पहिल्या चारा ओळी लिहुन यकदम हवेत न्यायच, आन पाचवी ओळ लिहून दानकन जमिनीवर आदळायच. त्यो अर्जुनाचा दशांगुळे चालणारा रथ कंच्या तरी कारनान यकदम जमिनिवर आला अगदी तस्सा. आपला (प्रायोगिक) प्रकाश घाटपांडे
लेखनविषय:
3