मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

चारोळ्या

कट्टा

अरुण मनोहर ·
कट्टे तह्रेतह्रेचे कट्टे हसत खिदळत चघळत गप्पा बहरत खुलत सतत हा कट्टा गहीवरून कधी बसतही धक्का बांधीत नकळत मनांते पक्का वासु कट्टा वासुगट टारगट, फुकट धमाल कॉमेन्ट वात्रट, निकट दिसता माल तिखट रिटॉर्ट ये पटपट जहाल खटनट वासु म्हणे करन्ट कमाल पेन्शनर कट्टा म्हातार जर्जर शरीर, फार प्रहर काढले सरता भास्कर, कट्ट्यावर घर मानुनी आले पारावर चार पेन्शनर पळभर विसावले गप्पांवर स्मृतींवर खरोखर

धोतर (हे लिखाण काढून टाकण्यात आले आहे.)

कैलासराजा ·
मि.पा.वर लेखन करण्यापूर्वी 'हे वाचा', अशी स्पष्ट सूचना देऊनही विषयाचा आगापीछा नसलेले आणि मि.पा.च्या रसिकांचा अपमान होईल असे वाह्यात लिखाण येथून काढून टाकण्यात आले आहे.

आबांच्या राज्यात...

अजय जोशी ·
मागून मागून मागणार काय? आबांच्या राज्यात वीजच नाय. तासून तासून तासणार काय? आबांनी कोणाची ठेवलीय काय?

दंव

उदय सप्रे ·
दंव ग्रीष्मातली पानगळ बघून पहाटे पहाटे देव रडला त्याचा आसवांचा सडा पाना-फुलांवर अलगद् पडला माणूस.....इतका भावनाशून्य कसा कांय देवाकडून घडला? अश्रू ओळखेनात देवाचे? म्हणे केव्ह्ढा हा"दंव" पडला ! -------------------------------------------------- उदय गंगाधर सप्रे-ठाणे कलास्वाद : http://uday-saprem.blogspot.com आणि कवितांजली : http://uday-sapre.blogspot.com/

गजरा.....

उदय सप्रे ·
गजरा..... लांब केसांची वेणी उदास वाटते केसांत फुलं माळ जरा "चेहृयामागेही सौंदर्य आहे !" डोकावून हळूच सांगेल जरा उदय गंगाधर सप्रे-ठाणे कलास्वाद : http://uday-saprem.blogspot.com आणि कवितांजली : http://uday-sapre.blogspot.com/

नकलाकार.....

उदय सप्रे ·
नकलाकार..... कधी अभिनय कधी नकला अशा कला करतो साकार आहे वेड्यावाकड्या आयुष्याला आपल्या तो नेहेमीच देतो आकार आहे मेजकं तेव्हढंच सर्वांचं उचलून ते रंगवणारा कलाकार आहे सगळ्यांच्या नकला सादर करणारा मराठीत मात्र कलाकार आहे ! ------------------------------------- उदय गंगाधर सप्रे-ठाणे कलास्वाद : http://uday-saprem.blogspot.com आणि कवितांजली : http://uday-sapre.blogspot.com/

जन्म चारोळीचा.....

उदय सप्रे ·
मला तिष्ठत उभे ठेऊन तू नाही नाही ते बोललीस तू गेलीस आणि भानावर येत मनाची आरोळी आली तू दिलेल्या वेदनामय शब्दांना ओळीत उभे करून माझ्या "वांझोट्या" प्रेमाची चारोळी झाली !

व्हेलेंटाईन्स डे...२

प्राजु ·
पहिल्या भागात पान उलटावे लागत असल्यामुळे इथे सुरू करत आहे. आपण सगळ्यांनी पुन्हा भरभरून लिहावे हीच विनंती.. तुझ्या डोळ्यांतल्या नभी माझे स्वच्छंदी विहरणे निळ्या मेघात दाटूनी सरीतूनी बरसणे.. - प्राजु

(काहीच्या) काही चारोळ्या

आपला अभिजित ·
१. सोबत कुणी असेल, तर सिनेमा पहायला अर्थ आहे एकट्यानेच पाहायचा असेल, तर अंधारही `व्यर्थ' आहे! २. गावाबाहेर आडोशाला एक पडका वाडा आहे तिथेच भरलेला माझ्या तारुण्यातल्या पापांचा घडा आहे ३. आपण भेटायचो ते झाड आत माझ्यासारखंच ताडमाड वाढलंय तिथेच माझ्या मुलानं माडीचं दुकान काढलंय! ४. बायकोच्या पाचव्या बाळंतपणाला मी तिच्याजवळ नव्हतो कारण तेव्हा वाढत्या लोकसंख्येवर मी भाषण झोडत होतो... ५. मी तुझ्याकडे यायला निघते पण तुझ्यापर्यंत पोचत नाही वाटेत २-४ मित्र भेटल्यावर त्यांनाही सोडवत नाही. ६. बोन्साय केलेल्या झाडालाही एकदा पालवी फुटली त्यालाही कळेना, ही `वाढायची' जिद्द कुठली? ७.