खरं सांगतो डॉक, तुमच्या लेखांची कायम वाट पहात असतो.

खूप छान लिहिलंय

वेळेवर inhaler मिळाले नाहि तर जीवाचा धोका असतो का ?

तुमचे एकेक किस्से विचार करायला लावणारे असतात. प्रत्येक किस्सा म्हणजे शाॅर्ट फिल्मची स्क्रिप्टच. अजून येऊ देत किस्से.

सही. उत्कृष्ट. हृदयस्पर्शी. तुम्हीच बरे करु शकाल असा विश्वास तुमच्या सोबत संवादानंतर वाटतो हे १००% सत्य आहे.

काय लिहू सुचत नाहीये..पहिलाच किस्सा फारच वाईट वाटलं त्या कुटुंबा बद्दल। असेच लिहीत राहा आणि योग्य मार्गदर्शन देत राहा लोकांना.

मस्त हो डॉक्टर साहेब ...

खूप छान आणि आतून लिहिताय डॉक्टर

बहूतांशी रुग्णाच्या नातेवाईकांची मानसिक परिस्थीती डॉक्टरच्या खिजगणतीत नसते पण हे सुद्धा उपचार पद्धतीचा भाग असणं गरजेचं ठरतं असं मला नेहमी वाटतं.

तुम्ही उत्तम डॉक्टर आहातच, पण तुम्ही जास्त चांगले माणुस आहात आणि असा डॉक्टर मिळण हे खरच रुग्णाच भाग्यच. डॉक तुम्ही जे काही करत आहात त्या बद्दल मनापासुन धन्यवाद. हो आणि इकड लिहीत रहा :)

नेहमीप्रमाणेच सुंदर भाग... प्रत्येक माणुस एक कथा असतो, ती वाचण्याची दृष्टी तुमच्याकडे आहे... ही सहृदयता चांगल्या वैद्यकिय व्यावसायिकासाठी कळीचा मुद्दा असते. असेच लिहित रहा !

खूपच छान लिहिलंय. मला आमचे फॅमिली डॉक्टर आठवले. मी लहानपणापासून कधी कधी कोणकोणत्या कारणासाठी आले होते ते असंच लक्षात असतं त्यांच्या. मला अजूनही दुसऱ्या कुठच्या डॉक्टरकडे जाणं 'टेम्पररी' उपचार वाटतात, 10 वर्षं घरापासून दूर राहूनही. विश्वास खूप असतो डॉक्टरवर, आणि हा विश्वास कमवणारा डॉक्टर खरंच देवासारखा असतो.

तुम्हाला एकदा भेटायला हवे.

संकोचली आणि फ्यामिली डॉ क ही संकल्पना गायब झाली. पेष्षालिश्ट उदंड झाले, पेशंटांना ईष्ट मिळेना!!! कधी मधी रुग्णाईत नाखु

हा भागही उत्तम झालाय.

छान

खुप सुंदर लिहिताय.

नेहमीप्रमाणेच वाचनीय.... आणि भावणारं! खरं तर प्रतिसाद काय द्यावा हे सुचत नाही.... अनेकांना तुमचा पहिला किस्सा अधिक भावला. मला तुमचा तिसरा किस्सा अधिक महत्वाचा वाटला.. एखाद्या पेशंटची माहिती डोक्यात save करणे, आणि ती पाहिजे तेव्हा recall करणे याला Dedication (समपर्ण) लागते (असं मला वाटतं). डॉक्टर म्हणून तुम्ही कुशल आहातच माणूस म्हणून थोर!

असेच लिहित रहा

असेच लिहित रहा

पुलेशु.

खरं सांगतो डॉक, तुमच्या लेखांची कायम वाट पहात असतो.

खूप छान लिहिलंय

वेळेवर inhaler मिळाले नाहि तर जीवाचा धोका असतो का ?

तुमचे एकेक किस्से विचार करायला लावणारे असतात. प्रत्येक किस्सा म्हणजे शाॅर्ट फिल्मची स्क्रिप्टच. अजून येऊ देत किस्से.

सही. उत्कृष्ट. हृदयस्पर्शी. तुम्हीच बरे करु शकाल असा विश्वास तुमच्या सोबत संवादानंतर वाटतो हे १००% सत्य आहे.

काय लिहू सुचत नाहीये..पहिलाच किस्सा फारच वाईट वाटलं त्या कुटुंबा बद्दल। असेच लिहीत राहा आणि योग्य मार्गदर्शन देत राहा लोकांना.

मस्त हो डॉक्टर साहेब ...

खूप छान आणि आतून लिहिताय डॉक्टर

बहूतांशी रुग्णाच्या नातेवाईकांची मानसिक परिस्थीती डॉक्टरच्या खिजगणतीत नसते पण हे सुद्धा उपचार पद्धतीचा भाग असणं गरजेचं ठरतं असं मला नेहमी वाटतं.

तुम्ही उत्तम डॉक्टर आहातच, पण तुम्ही जास्त चांगले माणुस आहात आणि असा डॉक्टर मिळण हे खरच रुग्णाच भाग्यच. डॉक तुम्ही जे काही करत आहात त्या बद्दल मनापासुन धन्यवाद. हो आणि इकड लिहीत रहा :)

नेहमीप्रमाणेच सुंदर भाग... प्रत्येक माणुस एक कथा असतो, ती वाचण्याची दृष्टी तुमच्याकडे आहे... ही सहृदयता चांगल्या वैद्यकिय व्यावसायिकासाठी कळीचा मुद्दा असते. असेच लिहित रहा !

खूपच छान लिहिलंय. मला आमचे फॅमिली डॉक्टर आठवले. मी लहानपणापासून कधी कधी कोणकोणत्या कारणासाठी आले होते ते असंच लक्षात असतं त्यांच्या. मला अजूनही दुसऱ्या कुठच्या डॉक्टरकडे जाणं 'टेम्पररी' उपचार वाटतात, 10 वर्षं घरापासून दूर राहूनही. विश्वास खूप असतो डॉक्टरवर, आणि हा विश्वास कमवणारा डॉक्टर खरंच देवासारखा असतो.

तुम्हाला एकदा भेटायला हवे.

संकोचली आणि फ्यामिली डॉ क ही संकल्पना गायब झाली. पेष्षालिश्ट उदंड झाले, पेशंटांना ईष्ट मिळेना!!! कधी मधी रुग्णाईत नाखु

हा भागही उत्तम झालाय.

छान

खुप सुंदर लिहिताय.

नेहमीप्रमाणेच वाचनीय.... आणि भावणारं! खरं तर प्रतिसाद काय द्यावा हे सुचत नाही.... अनेकांना तुमचा पहिला किस्सा अधिक भावला. मला तुमचा तिसरा किस्सा अधिक महत्वाचा वाटला.. एखाद्या पेशंटची माहिती डोक्यात save करणे, आणि ती पाहिजे तेव्हा recall करणे याला Dedication (समपर्ण) लागते (असं मला वाटतं). डॉक्टर म्हणून तुम्ही कुशल आहातच माणूस म्हणून थोर!

असेच लिहित रहा

असेच लिहित रहा

पुलेशु.

तुम्हाला सैल्यूट डॉक. असा व्यवसाय आमच्या काळजाला नसता झेपला.

हृदयद्रावक अनुभव. वर गवि म्हणतात त्याप्रमाणे आम्ही प्रत्येक रुग्णांची काळजी करीत बसलो असतो आणि आजारी पडलो असतो.

प्रत्येक लेख काहीतरी देऊन जातो. एक डॉक्टर म्हणून जमेल तितक्या आस्थेवाईकपणे आणि तरीही ठाम तटस्थपणेदेखील रुग्णांवर उपचार करायला लागतात. सलाम!

डॉक्टरी पेश्यात असे अनुभव येणे साहजिक आहे. तटस्थ राहुन, भावनिक न होता रुग्णाला आजाराचं निदान आणि उपचाराची कल्पना देणे हे कौशल्य तुम्हा डॉक्टर लोकांना बरे जमते. मला डॉक्टर लोकांचा नेहमीच आदर वाटतो ते ह्याच कारणामुळे. नेहमी पेक्षा वेगळे अनुभव आहेत हे. लिहत रहा...

समुपदेशन अन वैद्यकी हे जेव्हा जमेल तेव्हाच तो वैद्य यशस्वी. आजकाल समुपदेशन करण्याइतका वेळच नसतो बहुतांश doc कडे. आमचे म्हातारे doc काका अर्धा आजार नुसतं बोलण्यानीच बरा करतात. उरलेलं काम अौषधं अन डायट करतात. असे doc सगळ्यांना मिळो.

आपण संवेदनशील असणं हा आपल्याला मिळालेला शाप तर नाहीये ना असं क्षणभर वाटून गेलं __/\__. सलाम आणि वर गवि म्हणतात तसे ,असा व्यवसाय आमच्या काळजाला नसता झेपला -१००% सहमत आहे .

हे भलते अवघड असते.... डॉक्टर लोकांना खरंच कस जमत हे, हा मला देखील पडलेला प्रश्न आहे... असेच लिहीत राहा...

जितके संवेदनशील तितके तर्ककठोर.

काल एक लेख दिसला मग सगळे भाग उतरवून निवांतपणे वाचले. प्रामाणिक, संवेदनाशील मनाला आलेले अनुभव सहजसुंदर, ओघवत्या शैलीत मांडले आहेत. आपला आणखी एक गुण प्रकर्षाने जाणवला तो म्हणजे संभाषणचातुर्य. परखड, कठोर भाषा न वापरता आपण रुग्णाला हळुवारपणे सत्य सांगता. औषधविक्रेत्याकडून रोग समजण्याऐवजी डॉक्टरकडूनच समजावा ... हे तर फारच छान. डॉ खरे आणि डो. सुहास म्हात्रे यांच्या प्रतिसादांमुळे वाचनाचा बोनस आनंद मिळतोय. प्रतिसादांपैकी सर्वात आवडला तो ७व्या भागातला डॉ. सुहास म्हात्रे यांचा किती वर्षांचा अनुभव ... तो प्रतिसाद. हा अर्थ वा अन्वयार्थ मला कळलाच नव्हता. आपल्याला तसेच प्रतिसादकांना अनेक धन्यवाद. ज्याच्या घरी ७-८ महिने राहून मी माझे घर बांधले त्या माझ्या बहुश्रुत चुलत बंधूचे सहाच महिन्यापूर्वी आयएलडी ने निधन झाले. एप्रिलमध्ये त्याला श्वासविकार जाणवू लागला. मालवणात क्षयरोगाचे निदान झाले. बघता बघता रोग बळावला चार महिन्यानी गणेशोत्सव चालू असतांना रुग्णालयात दाखल केले. त्यांनी मुंबईला न्यायला सांगितले. जेजे मध्ये खरे निदान कळले. परंतु फार उशीर झाला होता आणि तिथेच आठवडाभरातच त्याचे निधन झाले. महाजालावर म्हटले आहे घातक रसायने हे देखील एक कारण असू शकते. हा बंधू शेतकरी - आंबा बागायतदार होता आणि कृषी विभागाच्या सल्ल्याने विषारी कीटकनाशके नेमाने वापरीत असे. असो. छान लेखमालेबद्दल पुन्हा एकदा धन्यवाद.

तुम्हाला सैल्यूट डॉक. असा व्यवसाय आमच्या काळजाला नसता झेपला.

हृदयद्रावक अनुभव. वर गवि म्हणतात त्याप्रमाणे आम्ही प्रत्येक रुग्णांची काळजी करीत बसलो असतो आणि आजारी पडलो असतो.

प्रत्येक लेख काहीतरी देऊन जातो. एक डॉक्टर म्हणून जमेल तितक्या आस्थेवाईकपणे आणि तरीही ठाम तटस्थपणेदेखील रुग्णांवर उपचार करायला लागतात. सलाम!

डॉक्टरी पेश्यात असे अनुभव येणे साहजिक आहे. तटस्थ राहुन, भावनिक न होता रुग्णाला आजाराचं निदान आणि उपचाराची कल्पना देणे हे कौशल्य तुम्हा डॉक्टर लोकांना बरे जमते. मला डॉक्टर लोकांचा नेहमीच आदर वाटतो ते ह्याच कारणामुळे. नेहमी पेक्षा वेगळे अनुभव आहेत हे. लिहत रहा...

समुपदेशन अन वैद्यकी हे जेव्हा जमेल तेव्हाच तो वैद्य यशस्वी. आजकाल समुपदेशन करण्याइतका वेळच नसतो बहुतांश doc कडे. आमचे म्हातारे doc काका अर्धा आजार नुसतं बोलण्यानीच बरा करतात. उरलेलं काम अौषधं अन डायट करतात. असे doc सगळ्यांना मिळो.

आपण संवेदनशील असणं हा आपल्याला मिळालेला शाप तर नाहीये ना असं क्षणभर वाटून गेलं __/\__. सलाम आणि वर गवि म्हणतात तसे ,असा व्यवसाय आमच्या काळजाला नसता झेपला -१००% सहमत आहे .

हे भलते अवघड असते.... डॉक्टर लोकांना खरंच कस जमत हे, हा मला देखील पडलेला प्रश्न आहे... असेच लिहीत राहा...

जितके संवेदनशील तितके तर्ककठोर.

काल एक लेख दिसला मग सगळे भाग उतरवून निवांतपणे वाचले. प्रामाणिक, संवेदनाशील मनाला आलेले अनुभव सहजसुंदर, ओघवत्या शैलीत मांडले आहेत. आपला आणखी एक गुण प्रकर्षाने जाणवला तो म्हणजे संभाषणचातुर्य. परखड, कठोर भाषा न वापरता आपण रुग्णाला हळुवारपणे सत्य सांगता. औषधविक्रेत्याकडून रोग समजण्याऐवजी डॉक्टरकडूनच समजावा ... हे तर फारच छान. डॉ खरे आणि डो. सुहास म्हात्रे यांच्या प्रतिसादांमुळे वाचनाचा बोनस आनंद मिळतोय. प्रतिसादांपैकी सर्वात आवडला तो ७व्या भागातला डॉ. सुहास म्हात्रे यांचा किती वर्षांचा अनुभव ... तो प्रतिसाद. हा अर्थ वा अन्वयार्थ मला कळलाच नव्हता. आपल्याला तसेच प्रतिसादकांना अनेक धन्यवाद. ज्याच्या घरी ७-८ महिने राहून मी माझे घर बांधले त्या माझ्या बहुश्रुत चुलत बंधूचे सहाच महिन्यापूर्वी आयएलडी ने निधन झाले. एप्रिलमध्ये त्याला श्वासविकार जाणवू लागला. मालवणात क्षयरोगाचे निदान झाले. बघता बघता रोग बळावला चार महिन्यानी गणेशोत्सव चालू असतांना रुग्णालयात दाखल केले. त्यांनी मुंबईला न्यायला सांगितले. जेजे मध्ये खरे निदान कळले. परंतु फार उशीर झाला होता आणि तिथेच आठवडाभरातच त्याचे निधन झाले. महाजालावर म्हटले आहे घातक रसायने हे देखील एक कारण असू शकते. हा बंधू शेतकरी - आंबा बागायतदार होता आणि कृषी विभागाच्या सल्ल्याने विषारी कीटकनाशके नेमाने वापरीत असे. असो. छान लेखमालेबद्दल पुन्हा एकदा धन्यवाद.

मानसिक स्वास्थ्य हे शारीरिक स्वास्थ्यासाठी महत्त्वाचे असते हे अनेकांना ठाऊक नसते, लक्षात येत नाही ही वस्तुस्थिती आहे.

दुसरा किस्सा मस्त.. लिखाण आवडतेय..

स्वतःचे आणि अन्य काही प्रातिनिधिक आजोबा आठवले. -डॉक्टरला काय कळतंय? -हे सर्व मुळात पोट साफ नसल्याने आहे. चूर्ण आण मला. -एक आयुर्वेदिक सिरप सांगतो ते आण मला. नाहीतर मीच शोधतो. -डॉक्टर फार स्ट्रॉन्ग औषध देतात. म्हणून मी प्रत्येक औषधाची पाव गोळीच घेतो. -चुंबक चिकित्सा करुन पाहतो. वगैरे.

हा ही भाग आवडला

थोडे अजून सविस्तर लिहा किंवा जास्त किस्से एका भागात लिहा अशी विनंती. म्हणजे आम्हां वाचकांची वाचनभूक भागेल. :-)

धन्य ते रुग्ण जे स्वतः हूंन उपचार चालू किंवा बंद करण्याचा निर्णय घेतात.

मस्तच .. जरा विस्तृत आहेत या वेळचे ..

सगळेच किस्से आवडले. त्यातल्यात्यात दुसरा एकदम मस्त....

मस्तच...... पुन्हा एकदा तेच म्हणतो...... तुम्ही मिपा कर आहात म्हणून असे डॉक्टर आहात किंवा असे डॉक्टर आहात म्हणून मिपा कर आहात....

दुसरा किस्सा आवडला

दुसरे आजोबा विशेष आवडले :)

डॉक आवडला हा पण भाग .... असेच सुरु ठेवा दोन्ही..लिखाण आणि समुपदेशन....

मला अनेक प्रतिसाद मिळालेत ...पण मागचा भाग संपादित झाल्यानंतर जो व्यनि आला , त्या डाॅक्टरांनी असं लिहीलं होतं माझेच अनुभव तू लिहून काढलेत असं वाटतंय .... हा खरंच आगळावेगळा प्रतिसाद होता _/\_.

पहिला किस्सा चटका लावुन जाणारा आहे. पुभाप्र देश

तुम्ही छातीतले आजार म्हणजे हार्टचेही रोग तपासता का?

चुंबन चिकित्सा . हा हा हां. अशावेळी चेपु सारखं लाईक चे बटण असावं असे वाटून जातं. बाकी डॉक्टर साहेब आपल्या कामास सल्लाम.

एकापेक्षा एक भारी किस्से!

डॉ क यांची परीक्षा पहायला लागले असं दुसऱ्या त दिसतंय. अर्थात पहिला दमदार आहे

सुंदर अनुभव

Hats off doc!! मानसिक/भावनिक ताण तणाव आल्याक्षणी धाप लागणे हा माझाही अनुभव आहे. एरवी मस्त.

नेहमीप्रमाणेच!

तुमचे सगळेच अनुभव वाचलेत, कधी प्रतिसाद द्यायला जमत कधी नाही, लिहिते रहा. खूप वेगळ्या जगात फिरायला मिळतं आम्हाला.

मानसिक स्वास्थ्य हे शारीरिक स्वास्थ्यासाठी महत्त्वाचे असते हे अनेकांना ठाऊक नसते, लक्षात येत नाही ही वस्तुस्थिती आहे.

दुसरा किस्सा मस्त.. लिखाण आवडतेय..

स्वतःचे आणि अन्य काही प्रातिनिधिक आजोबा आठवले. -डॉक्टरला काय कळतंय? -हे सर्व मुळात पोट साफ नसल्याने आहे. चूर्ण आण मला. -एक आयुर्वेदिक सिरप सांगतो ते आण मला. नाहीतर मीच शोधतो. -डॉक्टर फार स्ट्रॉन्ग औषध देतात. म्हणून मी प्रत्येक औषधाची पाव गोळीच घेतो. -चुंबक चिकित्सा करुन पाहतो. वगैरे.

हा ही भाग आवडला

थोडे अजून सविस्तर लिहा किंवा जास्त किस्से एका भागात लिहा अशी विनंती. म्हणजे आम्हां वाचकांची वाचनभूक भागेल. :-)

धन्य ते रुग्ण जे स्वतः हूंन उपचार चालू किंवा बंद करण्याचा निर्णय घेतात.

मस्तच .. जरा विस्तृत आहेत या वेळचे ..

सगळेच किस्से आवडले. त्यातल्यात्यात दुसरा एकदम मस्त....

मस्तच...... पुन्हा एकदा तेच म्हणतो...... तुम्ही मिपा कर आहात म्हणून असे डॉक्टर आहात किंवा असे डॉक्टर आहात म्हणून मिपा कर आहात....

दुसरा किस्सा आवडला

दुसरे आजोबा विशेष आवडले :)

डॉक आवडला हा पण भाग .... असेच सुरु ठेवा दोन्ही..लिखाण आणि समुपदेशन....

मला अनेक प्रतिसाद मिळालेत ...पण मागचा भाग संपादित झाल्यानंतर जो व्यनि आला , त्या डाॅक्टरांनी असं लिहीलं होतं माझेच अनुभव तू लिहून काढलेत असं वाटतंय .... हा खरंच आगळावेगळा प्रतिसाद होता _/\_.

पहिला किस्सा चटका लावुन जाणारा आहे. पुभाप्र देश

तुम्ही छातीतले आजार म्हणजे हार्टचेही रोग तपासता का?

चुंबन चिकित्सा . हा हा हां. अशावेळी चेपु सारखं लाईक चे बटण असावं असे वाटून जातं. बाकी डॉक्टर साहेब आपल्या कामास सल्लाम.

एकापेक्षा एक भारी किस्से!

डॉ क यांची परीक्षा पहायला लागले असं दुसऱ्या त दिसतंय. अर्थात पहिला दमदार आहे

सुंदर अनुभव

Hats off doc!! मानसिक/भावनिक ताण तणाव आल्याक्षणी धाप लागणे हा माझाही अनुभव आहे. एरवी मस्त.

नेहमीप्रमाणेच!

तुमचे सगळेच अनुभव वाचलेत, कधी प्रतिसाद द्यायला जमत कधी नाही, लिहिते रहा. खूप वेगळ्या जगात फिरायला मिळतं आम्हाला.

वाचत आहे... व्यनि करतो...

ग्रेट आहात डॉक तुम्ही.

पटलं ..... कधी कधी काहीच न करता, फक्त धीराचे दोन शब्द डॉक्टर कडून गेले कि बळ येते माणसाला.

केवळ वैद्यकीय सल्ला देण्यापेक्षा रुग्णांचं रोजचं आयुष्य सुसह्य व्हावं यासाठी प्रयत्न करणारे असे डॉक्टर हल्ली कमीच पहायला मिळतात. पुभाप्र.

सुरु ठेवा ...

खूप दिवसांनी पुढचा भाग वाचून बरं वाटलं. असेच अनुभव इथे सांगत रहा.

खूप छान लिहिलं आहे.

सुंदर लिहिलंय डॉक्टर , आवडलं

हा भाग पण मस्त झालाय डाॅक. थोडा सेन्टी.

लेख मालीका परत सुरु केल्या बद्दल धन्यवाद. अनेकांनी पुर्वी म्हणल्या प्रमाणे तुमच्या सारखे डॉक्टर सर्वांना लाभो ही ईश्वर चरणी प्रार्थना !! तुम्ही डॉक्टर म्हणुन उत्तम आहातच, पण माणुस म्हणुन जास्त चांगले आहात. असेच चालू ठेवा, आणि लिहीत रहा.

मला भेटलेले रूग्ण - १२> वाट पाहुनी जीव क्षीणलेला..... सुंदर

एस आर डॉक़, नमस्कार, तुमच्या सारखे डॉक्टर सर्वांना लाभो ही ईश्वर चरणी प्रार्थना ...... तुम्ही डॉक्टर म्हणून उत्तम आहात एक सायकलीस्ट म्हणून उत्कृष्ट आहात आणि एक माणूस म्हणून "महान" आहात.

डॉ अभिनंदन पुन्हा मालिका लिहायला सुरुवात केली त्याबद्दल नित वाचक नाखु

नेहमीसारखे छान लेखन, पुलेशू

तुम्हाला भेटायला आवडेल...पण कट्ट्याला, दवाखान्यात नाही :D

नेहमीसारखे छान लेखन, सर्वांनी एवढ्या छान प्रतिक्रिया दिल्यावर म्या पामर आणखी लिहिणार....? तुमचं लेखन नेहमीच आवडत आलं आहे. त्यातून तुमच्यातल्या डॉक्टर बरोबरच तुमच्यातला सहृदय, कनवाळू माणूस दिसतो. तुम्हाला उत्तम आरोग्य आणि उदंड आयुष्य लाभो या शुभेच्छा! पुलेशू , पुभाप्र.

लिहत राहा होत डॉक तुम्ही ...ते ILD बद्दल वाचून जरा कंठ दाटून आला, का ते तुम्हाला माहिती आहेच....असेच हि लेखमाला सुरु राहू देत ह्यासाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा!

तुमचे लिखाण अतिशय हृदयस्पर्शी आहे. लिहीत रहा.

हे भेटणारे रुग्ण खूप सारे अनुभव देऊन जातात, त्यामुळे मला एक माणूस म्हणून प्रगल्भता जाणवत आहेच ... बरेचदा हे अनुभव लिहीणं होत नाही किंवा स्पष्टच सांगायचं तर कंटाळा येतो, पण ईथले प्रतिसाद वाचून मी जोमानी लेखन/टंकन करतो हे मात्र खरं!! तुमच्या उत्साहवर्धक प्रतिसादांसाठी अनेकानेक धन्यवाद आणि तुम्हाला माझी डाॅक्टर म्हणून गरज पडू नये ह्या शुभेच्छा :)) ......

वाचत आहे... व्यनि करतो...

ग्रेट आहात डॉक तुम्ही.

पटलं ..... कधी कधी काहीच न करता, फक्त धीराचे दोन शब्द डॉक्टर कडून गेले कि बळ येते माणसाला.

केवळ वैद्यकीय सल्ला देण्यापेक्षा रुग्णांचं रोजचं आयुष्य सुसह्य व्हावं यासाठी प्रयत्न करणारे असे डॉक्टर हल्ली कमीच पहायला मिळतात. पुभाप्र.

सुरु ठेवा ...

खूप दिवसांनी पुढचा भाग वाचून बरं वाटलं. असेच अनुभव इथे सांगत रहा.

खूप छान लिहिलं आहे.

सुंदर लिहिलंय डॉक्टर , आवडलं

हा भाग पण मस्त झालाय डाॅक. थोडा सेन्टी.

लेख मालीका परत सुरु केल्या बद्दल धन्यवाद. अनेकांनी पुर्वी म्हणल्या प्रमाणे तुमच्या सारखे डॉक्टर सर्वांना लाभो ही ईश्वर चरणी प्रार्थना !! तुम्ही डॉक्टर म्हणुन उत्तम आहातच, पण माणुस म्हणुन जास्त चांगले आहात. असेच चालू ठेवा, आणि लिहीत रहा.

मला भेटलेले रूग्ण - १२> वाट पाहुनी जीव क्षीणलेला..... सुंदर

एस आर डॉक़, नमस्कार, तुमच्या सारखे डॉक्टर सर्वांना लाभो ही ईश्वर चरणी प्रार्थना ...... तुम्ही डॉक्टर म्हणून उत्तम आहात एक सायकलीस्ट म्हणून उत्कृष्ट आहात आणि एक माणूस म्हणून "महान" आहात.

डॉ अभिनंदन पुन्हा मालिका लिहायला सुरुवात केली त्याबद्दल नित वाचक नाखु

नेहमीसारखे छान लेखन, पुलेशू

तुम्हाला भेटायला आवडेल...पण कट्ट्याला, दवाखान्यात नाही :D

नेहमीसारखे छान लेखन, सर्वांनी एवढ्या छान प्रतिक्रिया दिल्यावर म्या पामर आणखी लिहिणार....? तुमचं लेखन नेहमीच आवडत आलं आहे. त्यातून तुमच्यातल्या डॉक्टर बरोबरच तुमच्यातला सहृदय, कनवाळू माणूस दिसतो. तुम्हाला उत्तम आरोग्य आणि उदंड आयुष्य लाभो या शुभेच्छा! पुलेशू , पुभाप्र.

लिहत राहा होत डॉक तुम्ही ...ते ILD बद्दल वाचून जरा कंठ दाटून आला, का ते तुम्हाला माहिती आहेच....असेच हि लेखमाला सुरु राहू देत ह्यासाठी खूप साऱ्या शुभेच्छा!

तुमचे लिखाण अतिशय हृदयस्पर्शी आहे. लिहीत रहा.

हे भेटणारे रुग्ण खूप सारे अनुभव देऊन जातात, त्यामुळे मला एक माणूस म्हणून प्रगल्भता जाणवत आहेच ... बरेचदा हे अनुभव लिहीणं होत नाही किंवा स्पष्टच सांगायचं तर कंटाळा येतो, पण ईथले प्रतिसाद वाचून मी जोमानी लेखन/टंकन करतो हे मात्र खरं!! तुमच्या उत्साहवर्धक प्रतिसादांसाठी अनेकानेक धन्यवाद आणि तुम्हाला माझी डाॅक्टर म्हणून गरज पडू नये ह्या शुभेच्छा :)) ......

पूर्वी तात्या, आबा, दादा हि बाप कॅटेगरी होती. अण्णा, नान, बाबा ही वडील कॅटेगरि झाली. माझा मित्र सकाळी कॉलेजला जाताना उशिरा ट्रेनला पोहोचला कि कारण सांगायचा "काष्ट्याने उठावलेच नाही रे...." पण आम्ही कधी घरी गेलो तर गडी सुतासारखा सरळ असायचा. तात्यांना फुल्टू टरकून...

यथार्थ वर्णन केलंय. विशेषता आजच्या काळातल्या वडिलांचे

लैच आवडला लेख!!

लेख मस्त आहे. आम्ही कॉलेजला असताना पोर एकमेकाला बापाच्या नावाने हाक मारायचे. ज्याच्या कुणाच्या वडीलांनी आमच्या गप्पा ऐकल्या असतील त्यांची मानसिक अवस्था काय झाली असेल कल्पना न केलेलीच बरी. बापाची भिती आज कमी झाली हे जरी खरे असले तरी मुलांपासूनच्या अपेक्षा वाढत आहेत.

वाह एकदम छान लेख. आवडला. आमच्या लहानपणी आमचे वडील घरी आले की आम्हीही घरी थांबत नसू. किंवा दुसर्या खोलीत जात असू. आता त्याबाबत खूप विचार केला कि आम्ही तेव्हा अस का वागायचो ? तर त्याच कारण अस असायचं की वडिलांना आम्ही त्यांच्या समोर रिकामे बसलेलो दिसलो की ते हटकून एखादे काम तरी सांगायचे किंवा अभ्यासाला तरी बसवायचे. अभ्यास झाला अस सांगितल कि म्हणायचे कि पूर्ण वर्षभराचा झाला का ? काहीच शिल्लक ठेवला नाही का? त्यांनी अस म्हंटल्यावर मुकाट्याने अभ्यासाला बसाव लागत असे. त्यात नंतर नंतर असे कळायला लागले कि ते काम होणे किंवा अभ्यास होणे हा मुद्दा नसून तू माझ्या समोर इतका निवांत बसलासच कसा ? हा तो मुद्दा होता. मग आम्ही भावंडे वडिलांसमोर जायचंच टाळायला शिकलो. मग त्यांना कामाचीही आठवण यायची नाही अन अभ्यासाला हि बसवावंस वाटायचं नाही. त्या पिढीतल्या सर्व मुलांच हेच कारण असेल का वडिलांसमोर न जाण्याचे कि अन्य काही कारणे होती ?

मस्त लेख. आम्ही कॉलेजला असताना पोर एकमेकाला बापाच्या नावाने हाक मारायचे. ज्याच्या कुणाच्या वडीलांनी आमच्या गप्पा ऐकल्या असतील त्यांची मानसिक अवस्था काय झाली असेल कल्पना न केलेलीच बरी. असले उद्योग कधी कधी अंगाशी यायचे. http://www.misalpav.com/node/28534

झाल्यानंतर बापाचे हाल आणि पोरांचे ताल खर्या अर्थाने समजतात. आपण वाजवीपेक्षा जास्तच वांड होतो का वाजवीपेक्षा जास्तच शामळू ह्याची नैसर्गिक तुलना करून आपलाच लोच्या होतो ते वेगळेच. लेख आवडला पितृप्रेमास पारखं होऊनही "बाप"पदाचे आंबटगोड पदार्थ अनुभवत असलेला नाखु पालकायनी

मस्तं लेख.

झक्कास

मस्त! खुसखुशीत!

आवडला लेख!

पूर्वी तात्या, आबा, दादा हि बाप कॅटेगरी होती. अण्णा, नान, बाबा ही वडील कॅटेगरि झाली. माझा मित्र सकाळी कॉलेजला जाताना उशिरा ट्रेनला पोहोचला कि कारण सांगायचा "काष्ट्याने उठावलेच नाही रे...." पण आम्ही कधी घरी गेलो तर गडी सुतासारखा सरळ असायचा. तात्यांना फुल्टू टरकून...

यथार्थ वर्णन केलंय. विशेषता आजच्या काळातल्या वडिलांचे

लैच आवडला लेख!!

लेख मस्त आहे. आम्ही कॉलेजला असताना पोर एकमेकाला बापाच्या नावाने हाक मारायचे. ज्याच्या कुणाच्या वडीलांनी आमच्या गप्पा ऐकल्या असतील त्यांची मानसिक अवस्था काय झाली असेल कल्पना न केलेलीच बरी. बापाची भिती आज कमी झाली हे जरी खरे असले तरी मुलांपासूनच्या अपेक्षा वाढत आहेत.

वाह एकदम छान लेख. आवडला. आमच्या लहानपणी आमचे वडील घरी आले की आम्हीही घरी थांबत नसू. किंवा दुसर्या खोलीत जात असू. आता त्याबाबत खूप विचार केला कि आम्ही तेव्हा अस का वागायचो ? तर त्याच कारण अस असायचं की वडिलांना आम्ही त्यांच्या समोर रिकामे बसलेलो दिसलो की ते हटकून एखादे काम तरी सांगायचे किंवा अभ्यासाला तरी बसवायचे. अभ्यास झाला अस सांगितल कि म्हणायचे कि पूर्ण वर्षभराचा झाला का ? काहीच शिल्लक ठेवला नाही का? त्यांनी अस म्हंटल्यावर मुकाट्याने अभ्यासाला बसाव लागत असे. त्यात नंतर नंतर असे कळायला लागले कि ते काम होणे किंवा अभ्यास होणे हा मुद्दा नसून तू माझ्या समोर इतका निवांत बसलासच कसा ? हा तो मुद्दा होता. मग आम्ही भावंडे वडिलांसमोर जायचंच टाळायला शिकलो. मग त्यांना कामाचीही आठवण यायची नाही अन अभ्यासाला हि बसवावंस वाटायचं नाही. त्या पिढीतल्या सर्व मुलांच हेच कारण असेल का वडिलांसमोर न जाण्याचे कि अन्य काही कारणे होती ?

मस्त लेख. आम्ही कॉलेजला असताना पोर एकमेकाला बापाच्या नावाने हाक मारायचे. ज्याच्या कुणाच्या वडीलांनी आमच्या गप्पा ऐकल्या असतील त्यांची मानसिक अवस्था काय झाली असेल कल्पना न केलेलीच बरी. असले उद्योग कधी कधी अंगाशी यायचे. http://www.misalpav.com/node/28534

झाल्यानंतर बापाचे हाल आणि पोरांचे ताल खर्या अर्थाने समजतात. आपण वाजवीपेक्षा जास्तच वांड होतो का वाजवीपेक्षा जास्तच शामळू ह्याची नैसर्गिक तुलना करून आपलाच लोच्या होतो ते वेगळेच. लेख आवडला पितृप्रेमास पारखं होऊनही "बाप"पदाचे आंबटगोड पदार्थ अनुभवत असलेला नाखु पालकायनी

मस्तं लेख.

झक्कास

मस्त! खुसखुशीत!

आवडला लेख!

अनधिकृत प्रचाराची आयडिया आवल्डी नानांची ....

माऊलींची स्कीम आवडली ! आमच्या गावात एका धोतराने हा फंडा वापरल्यावर गॉगलाने प्रचार केला धोतराचा वय झालाय , झेपत नाही आता त्रास देऊ नका आणि धोतर पडला ;)

हाहाहा!

झ्याक जमलया. तुम्ही द.मा. मिरासदारांची गादी नक्की चालवाल. आणखी काय शुभेच्छा देऊ... पुलेशु. पुभाप्र.

मस्त

मस्त

:)

सुंदर

मस्त हो विशुमित साहेब, गाव, तिथले लोक त्यांचे राजकारण डिटेलींग जबरदस्त आहे. आता काय होणार याची उत्कंठा जवळपास रहस्यकथे येव्हडी लागली आहे. पुभाप्र.

कोण, पैसा ताई, राजाभाऊ, प ग, मुनी जी सर्वांचे आभार.

भाऊ, एकदम मस्त.! पुढच्या भागाची वाट बघतोय. येऊ द्या लवकर.. :)

विशुमित भाऊ, येऊ द्या की पुढचा भाग लवकर..

लेेखनाची श्टाईल आवडली बुवा. पुभाप्र

पुढील भाग कधी येईल सर......

मस्त हो दादा मजा आली वाचायला.

.

अनधिकृत प्रचाराची आयडिया आवल्डी नानांची ....

माऊलींची स्कीम आवडली ! आमच्या गावात एका धोतराने हा फंडा वापरल्यावर गॉगलाने प्रचार केला धोतराचा वय झालाय , झेपत नाही आता त्रास देऊ नका आणि धोतर पडला ;)

हाहाहा!

झ्याक जमलया. तुम्ही द.मा. मिरासदारांची गादी नक्की चालवाल. आणखी काय शुभेच्छा देऊ... पुलेशु. पुभाप्र.

मस्त

मस्त

:)

सुंदर

मस्त हो विशुमित साहेब, गाव, तिथले लोक त्यांचे राजकारण डिटेलींग जबरदस्त आहे. आता काय होणार याची उत्कंठा जवळपास रहस्यकथे येव्हडी लागली आहे. पुभाप्र.

कोण, पैसा ताई, राजाभाऊ, प ग, मुनी जी सर्वांचे आभार.

भाऊ, एकदम मस्त.! पुढच्या भागाची वाट बघतोय. येऊ द्या लवकर.. :)

विशुमित भाऊ, येऊ द्या की पुढचा भाग लवकर..

लेेखनाची श्टाईल आवडली बुवा. पुभाप्र

पुढील भाग कधी येईल सर......

मस्त हो दादा मजा आली वाचायला.

.

रात्र वैऱ्याची सुरू झाली आता.

जाहीर प्रचार आता संपला. पु भा प्र

साली आत्ता कुठंशी लाग्ल्यासार्की वाटंत व्हती ती ग्रांपंचायत, आन तेव्ड्यात पर्चार संप्ला बी? -गा.पै.

आता मतदानाच्या दिवशी काय होतय ते बघु

मस्त आहे! गडबडीत नावे जरा गडबड झालीत काय मधे मधे! विजुबापूचा विजुभौ, शांतिमामा बघा जरा.

लेख आवडला...पुभप्र

मस्त जमलंय प्रकरण.

रात्र वैऱ्याची सुरू झाली आता.

जाहीर प्रचार आता संपला. पु भा प्र

साली आत्ता कुठंशी लाग्ल्यासार्की वाटंत व्हती ती ग्रांपंचायत, आन तेव्ड्यात पर्चार संप्ला बी? -गा.पै.

आता मतदानाच्या दिवशी काय होतय ते बघु

मस्त आहे! गडबडीत नावे जरा गडबड झालीत काय मधे मधे! विजुबापूचा विजुभौ, शांतिमामा बघा जरा.

लेख आवडला...पुभप्र

मस्त जमलंय प्रकरण.

लेख आवडला....

सुंदर लेख.

तसं तुझ्या फलंदाजीत काही आकर्षक नव्हतं रे!

ह्याच्याशी मात्र असहमत, स्पिनर्सला खेळतानाचं त्याचं विलक्षण पदलालित्य, पेसर्सला मारलेले पूल, हूक, स्क्वेअरकट्स, ड्राईव्हज भीषण सुंदर.

सही! शुभेच्छा राहुल द्रविड ला! द्रविड च्या अनेक मेमरीज आहेत पण त्याची सर्वात लास्टिंग मेमरी आता आहे ती त्याची २०११ ची इंग्लंड टूर. त्याआधी २००७ च्या वर्ल्ड कप च्या निराशेनंतर तो कसोटीतही बराच काळ चाचपडत होता. एक दीड वर्ष लागले त्याला पुन्हा जुना फॉर्म मिळायला. २००८ व २०१० च्या ऑस्ट्रेलिया विरूद्धच्या तीन सिरीज (त्याच्या लेव्हलच्या मानाने) भाकड गेल्या. मग पुन्हा फॉर्म मधे आला आणि एक दोन वर्ष चांगला खेळला. पण तरीही जेव्हा भारताने २०१०-११ मधे द. आफ्रिके मधे कसोटीत प्रथम क्रमवारी मिळवली, त्यात त्याचा फार हातभार नव्हता. संघात तो उठून दिसत नसे तो थोडा(च) काळ. मग मधल्या काळात भारताने वर्ल्ड कप जिंकला, त्यातही तो नव्हता. तेव्हा कसोटी मधे नं १ व वन डेज मधे कप जिंकलेला, अशा स्थितीतून भारताचा बाकी संघ एक्दम शैथिल्य आल्यासारखा पूर्ण आउट ऑफ फॉर्म गेला. वेस्ट इंडिज मधे बरे खेळले पण नंतर इंग्लंड मधे बाकी जवळजवळ सर्व अपयशी ठरले. मात्र अशा वेळेस उभा राहिला तो फक्त द्रविड. आधी विंडिज मधे शतक मारून तो पुन्हा फॉर्म मधे आला होता. मग इंग्लंड मधे तर त्याने ४ कसोटीत ३ शतके मारली. पण प्रत्यक्ष धावसंख्येपेक्षा तेथील स्विंग व एकूणच हवामानात कसे खेळावे याचे धडे तो सर्वांना देत होता. आजूबाजूला बाकीचे किरकोळीत उडत असताना अक्ष्ररशः प्रत्येक डावात इंग्लिश बोलर्स ना त्याची विकेट मिळवायला खूप मेहनत करावी लागली. त्यावेळचे विकेट्स चे वर्णन वाचले तरी लक्षात येते की बहुतांश वेळा बोलर ने किंवा बॉल ने काहीतरी करामत केल्याने त्याची विकेट उडाली आहे. द्रविड बद्दलचा आदर त्या सिरीज मधे द्विगुणित झाला. त्यानंतर तो थोडाफार खेळला. त्याची बहुधा शेवटची लक्षणीय इनिंग म्हणजे मेलबर्न ला डिसेंबर २०११ मधली सचिन बरोबर शतकी भागीदारी. दोघेही अतिशय सुंदर खेळत होते. ऑस्ट्रेलियाच्या ३३३ ला उत्तर देताना भारत २१४/२ वर होता आणि सचिन आणि द्रविड क्रीज वर होते. त्यावेळची इयान चॅपेल ची "ominous signs for Australia!" ही कॉमेण्ट अजूनही लक्षात आहे. दुर्दैवाने रिची बेनॉ च्या कॉमेण्ट्स सारखी ती कॉमेण्ट म्हणजे एक "भाकित" नव्हते :) तेथून दोघेही आउट झाले आणि २१४/२ वरून भारत २८२ ऑल आउट. अंडर-१९ चा प्रशिक्षक त्याला करणे हा फार चांगला निर्णय आहे.

जियो राहुल द्रविड!!

अप्रतीम लेख ! जुग जुग जिओ राहूल !

माझ्या फेसबुकवर मी ह्या लेखाची मिपाची लिंक शेअर केलीय इतका हा लेख आवडला आहे.

माझ्या फेसबुकवर मी ह्या लेखाची मिपाची लिंक शेअर केलीय इतका हा लेख आवडला आहे.

राहूल द्रविड वर लेख वाचणं, त्याची इनिंग बघणं हे सगळच एका रिलिजियस रिच्यूअल प्रमाणे आहे माझ्यासाठी. पण द्रविड वरचा लेख त्याच्या टेस्ट इनिंग इतका भरभक्कम लिहायचा. वाचता वाचता संपून गेला!!! छ्या!! द्रविड वर फिल्म बनवावी आणी त्याच्या टी-२० इनिंग बद्दल दाखवावं असं वाटलं.

तो देव नाही पण देवमाणूस आहे

लेख आवडला.

क्रिकेटच्या एका महारथीबद्दल तितक्याच तोलामोलाचा लेख. अप्रतिम!

सुंदर लेख

छान लेख. खूप दिवसानंतर क्रिकेटविषयी, खेळाडूविषयी वाचायला मिळालं. फारएन्ड यांचा प्रतिसादही छान..

आज जेव्हा आफ्रिकेत आपली टीम चाचपडत खेळतांना दिसते, तेव्हा या महारथ्याची हटकून आठवण होतेय! सलाम!!

खूप छान लेख. ते Bradman Oration खूपच मस्त. कसलं भारी स्पीच आहे. त्या लिंकसाठी खूप धन्यवाद. ह्या स्पीच ची लिंक आहे का. फक्त लिखाणाची.

माझा आवडता खेळाडू. लेखन मस्तच. अजुन सीरिज़ मध्ये लिहा ना कोणीतरी राहुलबद्दल.

सुरेख लेख! समकालीन खेळाडूंचा स्वार्थीपणा बघता राहुल द्रविड फारच वेगळा उठून दिसतो!

जबरदस्त लिखाण, जेपी! प्लीज, प्लीज, "एका खेळीयाने" मालिका पुन्हा सुरू करा. फेल्प्स, फेडरर, जॉर्डन, इत्यादींबद्दल तुम्ही लिहिलेलं वाचायला खूप आवडेल!

लेख आवडला....

सुंदर लेख.

तसं तुझ्या फलंदाजीत काही आकर्षक नव्हतं रे!

ह्याच्याशी मात्र असहमत, स्पिनर्सला खेळतानाचं त्याचं विलक्षण पदलालित्य, पेसर्सला मारलेले पूल, हूक, स्क्वेअरकट्स, ड्राईव्हज भीषण सुंदर.

सही! शुभेच्छा राहुल द्रविड ला! द्रविड च्या अनेक मेमरीज आहेत पण त्याची सर्वात लास्टिंग मेमरी आता आहे ती त्याची २०११ ची इंग्लंड टूर. त्याआधी २००७ च्या वर्ल्ड कप च्या निराशेनंतर तो कसोटीतही बराच काळ चाचपडत होता. एक दीड वर्ष लागले त्याला पुन्हा जुना फॉर्म मिळायला. २००८ व २०१० च्या ऑस्ट्रेलिया विरूद्धच्या तीन सिरीज (त्याच्या लेव्हलच्या मानाने) भाकड गेल्या. मग पुन्हा फॉर्म मधे आला आणि एक दोन वर्ष चांगला खेळला. पण तरीही जेव्हा भारताने २०१०-११ मधे द. आफ्रिके मधे कसोटीत प्रथम क्रमवारी मिळवली, त्यात त्याचा फार हातभार नव्हता. संघात तो उठून दिसत नसे तो थोडा(च) काळ. मग मधल्या काळात भारताने वर्ल्ड कप जिंकला, त्यातही तो नव्हता. तेव्हा कसोटी मधे नं १ व वन डेज मधे कप जिंकलेला, अशा स्थितीतून भारताचा बाकी संघ एक्दम शैथिल्य आल्यासारखा पूर्ण आउट ऑफ फॉर्म गेला. वेस्ट इंडिज मधे बरे खेळले पण नंतर इंग्लंड मधे बाकी जवळजवळ सर्व अपयशी ठरले. मात्र अशा वेळेस उभा राहिला तो फक्त द्रविड. आधी विंडिज मधे शतक मारून तो पुन्हा फॉर्म मधे आला होता. मग इंग्लंड मधे तर त्याने ४ कसोटीत ३ शतके मारली. पण प्रत्यक्ष धावसंख्येपेक्षा तेथील स्विंग व एकूणच हवामानात कसे खेळावे याचे धडे तो सर्वांना देत होता. आजूबाजूला बाकीचे किरकोळीत उडत असताना अक्ष्ररशः प्रत्येक डावात इंग्लिश बोलर्स ना त्याची विकेट मिळवायला खूप मेहनत करावी लागली. त्यावेळचे विकेट्स चे वर्णन वाचले तरी लक्षात येते की बहुतांश वेळा बोलर ने किंवा बॉल ने काहीतरी करामत केल्याने त्याची विकेट उडाली आहे. द्रविड बद्दलचा आदर त्या सिरीज मधे द्विगुणित झाला. त्यानंतर तो थोडाफार खेळला. त्याची बहुधा शेवटची लक्षणीय इनिंग म्हणजे मेलबर्न ला डिसेंबर २०११ मधली सचिन बरोबर शतकी भागीदारी. दोघेही अतिशय सुंदर खेळत होते. ऑस्ट्रेलियाच्या ३३३ ला उत्तर देताना भारत २१४/२ वर होता आणि सचिन आणि द्रविड क्रीज वर होते. त्यावेळची इयान चॅपेल ची "ominous signs for Australia!" ही कॉमेण्ट अजूनही लक्षात आहे. दुर्दैवाने रिची बेनॉ च्या कॉमेण्ट्स सारखी ती कॉमेण्ट म्हणजे एक "भाकित" नव्हते :) तेथून दोघेही आउट झाले आणि २१४/२ वरून भारत २८२ ऑल आउट. अंडर-१९ चा प्रशिक्षक त्याला करणे हा फार चांगला निर्णय आहे.

जियो राहुल द्रविड!!

अप्रतीम लेख ! जुग जुग जिओ राहूल !

माझ्या फेसबुकवर मी ह्या लेखाची मिपाची लिंक शेअर केलीय इतका हा लेख आवडला आहे.

माझ्या फेसबुकवर मी ह्या लेखाची मिपाची लिंक शेअर केलीय इतका हा लेख आवडला आहे.

राहूल द्रविड वर लेख वाचणं, त्याची इनिंग बघणं हे सगळच एका रिलिजियस रिच्यूअल प्रमाणे आहे माझ्यासाठी. पण द्रविड वरचा लेख त्याच्या टेस्ट इनिंग इतका भरभक्कम लिहायचा. वाचता वाचता संपून गेला!!! छ्या!! द्रविड वर फिल्म बनवावी आणी त्याच्या टी-२० इनिंग बद्दल दाखवावं असं वाटलं.

तो देव नाही पण देवमाणूस आहे

लेख आवडला.

क्रिकेटच्या एका महारथीबद्दल तितक्याच तोलामोलाचा लेख. अप्रतिम!

सुंदर लेख

छान लेख. खूप दिवसानंतर क्रिकेटविषयी, खेळाडूविषयी वाचायला मिळालं. फारएन्ड यांचा प्रतिसादही छान..

आज जेव्हा आफ्रिकेत आपली टीम चाचपडत खेळतांना दिसते, तेव्हा या महारथ्याची हटकून आठवण होतेय! सलाम!!

खूप छान लेख. ते Bradman Oration खूपच मस्त. कसलं भारी स्पीच आहे. त्या लिंकसाठी खूप धन्यवाद. ह्या स्पीच ची लिंक आहे का. फक्त लिखाणाची.

माझा आवडता खेळाडू. लेखन मस्तच. अजुन सीरिज़ मध्ये लिहा ना कोणीतरी राहुलबद्दल.

सुरेख लेख! समकालीन खेळाडूंचा स्वार्थीपणा बघता राहुल द्रविड फारच वेगळा उठून दिसतो!

जबरदस्त लिखाण, जेपी! प्लीज, प्लीज, "एका खेळीयाने" मालिका पुन्हा सुरू करा. फेल्प्स, फेडरर, जॉर्डन, इत्यादींबद्दल तुम्ही लिहिलेलं वाचायला खूप आवडेल!

काय नमुने आहेत एकेक!

वाचतोय

अचूक पकडलंय. एकच नंबर!

बेहिशोबी पैश्याचा आणि बेभरोशी माणसांचा काय भरोसा..!!

मानलं

मस्त..

निस्ता धुमाकुळ

ग्रासरूट पॉलिटिक्स !!! कथा छान चाललीये पुढे ...

मस्त ,कथा छान चाललीये. अवांतर : भैया ,मद्दान कवा हाय .

पु भा प्र

भाकर, भंडारा, भावकी अन लेकरांच्या शपथेवरचं हुकमी मतदान. हाण्तेज्ज्यायला. . हाय ते हाय, आन हाय ते लिहलंय. लगे रहो विशुपाटील.

जबरदस्त !!! आत्ता हा भाग आल्यावर पहीले सगळे भाग पुन्हा एकदा वाचुन काढले लिंक लगावी म्हणुन पुभाप्र.

छान झालाय हा भाग सुद्धा ,पण एवढा लेट नका करू भाग लिहायला ,कोण character कुठल्या पार्टी चा आहे हे पण विसरलो ,परत मागचे दोन भाग वाचाय लागले :)

काय नमुने आहेत एकेक!

वाचतोय

अचूक पकडलंय. एकच नंबर!

बेहिशोबी पैश्याचा आणि बेभरोशी माणसांचा काय भरोसा..!!

मानलं

मस्त..

निस्ता धुमाकुळ

ग्रासरूट पॉलिटिक्स !!! कथा छान चाललीये पुढे ...

मस्त ,कथा छान चाललीये. अवांतर : भैया ,मद्दान कवा हाय .

पु भा प्र

भाकर, भंडारा, भावकी अन लेकरांच्या शपथेवरचं हुकमी मतदान. हाण्तेज्ज्यायला. . हाय ते हाय, आन हाय ते लिहलंय. लगे रहो विशुपाटील.

जबरदस्त !!! आत्ता हा भाग आल्यावर पहीले सगळे भाग पुन्हा एकदा वाचुन काढले लिंक लगावी म्हणुन पुभाप्र.

छान झालाय हा भाग सुद्धा ,पण एवढा लेट नका करू भाग लिहायला ,कोण character कुठल्या पार्टी चा आहे हे पण विसरलो ,परत मागचे दोन भाग वाचाय लागले :)