मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

चिरंजीव रॉक्स

इनिगोय ·

In reply to by इनिगोय

तुम्ही वापरलेला कोड "इमेजच्या थंबनेल"चा आहे "इमेज"चा नाही. गुगलफोटोत इमेज पूर्ण आकारात (थंबनेल नव्हे) डिस्प्ले करून मग तिच्यावर राईट क्लिक करून तिचा "इमेज कोड" मिळवा व तो इथेच प्रतिसादात टाका... मग संपादकांना तो लेखात हलवता येईल.

In reply to by मुक्त विहारि

९ = वय वर्षे ९ असलेले मूल (लेखाच्या शीर्षकात 'चिरंजीव' असल्याने तो मुलगा आहे.) ३७ = वय वर्षे ३७ असलेला/ली पालक.

In reply to by एस

इनिगोय 11/06/2017 - 08:36
खरंय. त्याच्याशी कोणीही कोणताही विषय बोलू शकतो. किंबहुना अगदी लहानपणापासूनच तसं करत राहिल्याने आता हे असे संवाद होऊ लागलेत. शिवाय वाचन प्रचंड आहे. त्यामुळे आकलनही चांगलं आहे.

आदूबाळ 11/06/2017 - 10:31
भारीच! कार्ल सेगानवाला प्रसंग जास्त आवडला. चिंचोळ्या पट्टीत विचार न करता समोरची गोष्ट आपल्या इतर ज्ञानाशी पडताळून पाहावीशी वाटणं हे अतिशय महत्त्वाचं लक्षण आहे. आणखी लिहा.

दशानन 11/06/2017 - 19:27
अरे, अज्जन महा'गुरू' या धाग्यावर आले नाहीत का? ;) बाकी धाग्याबद्दल - 9*9*9*9 = 36 कॉमन 9 आणि 36 प्रश्न फक्त एका वर्षांचा राहिला, त्या एका वर्षात काय काय समजायला हवे त्या 9 वर्षाला याचा विचार महत्वाचा. बाकी, गुगल स्काय वापरले की अजून डीप मध्ये सांगता येईल तुम्हाला (37) त्याला/तिला (9).

In reply to by इनिगोय

तुम्ही वापरलेला कोड "इमेजच्या थंबनेल"चा आहे "इमेज"चा नाही. गुगलफोटोत इमेज पूर्ण आकारात (थंबनेल नव्हे) डिस्प्ले करून मग तिच्यावर राईट क्लिक करून तिचा "इमेज कोड" मिळवा व तो इथेच प्रतिसादात टाका... मग संपादकांना तो लेखात हलवता येईल.

In reply to by मुक्त विहारि

९ = वय वर्षे ९ असलेले मूल (लेखाच्या शीर्षकात 'चिरंजीव' असल्याने तो मुलगा आहे.) ३७ = वय वर्षे ३७ असलेला/ली पालक.

In reply to by एस

इनिगोय 11/06/2017 - 08:36
खरंय. त्याच्याशी कोणीही कोणताही विषय बोलू शकतो. किंबहुना अगदी लहानपणापासूनच तसं करत राहिल्याने आता हे असे संवाद होऊ लागलेत. शिवाय वाचन प्रचंड आहे. त्यामुळे आकलनही चांगलं आहे.

आदूबाळ 11/06/2017 - 10:31
भारीच! कार्ल सेगानवाला प्रसंग जास्त आवडला. चिंचोळ्या पट्टीत विचार न करता समोरची गोष्ट आपल्या इतर ज्ञानाशी पडताळून पाहावीशी वाटणं हे अतिशय महत्त्वाचं लक्षण आहे. आणखी लिहा.

दशानन 11/06/2017 - 19:27
अरे, अज्जन महा'गुरू' या धाग्यावर आले नाहीत का? ;) बाकी धाग्याबद्दल - 9*9*9*9 = 36 कॉमन 9 आणि 36 प्रश्न फक्त एका वर्षांचा राहिला, त्या एका वर्षात काय काय समजायला हवे त्या 9 वर्षाला याचा विचार महत्वाचा. बाकी, गुगल स्काय वापरले की अजून डीप मध्ये सांगता येईल तुम्हाला (37) त्याला/तिला (9).
संवाद (१) “If you wish to make an apple pie from scratch, you must first invent the universe.” - Carl Sagan ९ – ही मस्त कोट आहे, मला आवडली. ३७ – तुला कळली? ९ – हो. म्हणजे तुम्हाला जर अगदी पहिल्यापासून ऍपल पाय बनवायचा असेल, तर आधी झाड लावावं लागणार. त्याच्यासाठी पृथ्वी बनवावी लागणार. त्यासाठी बिग बँग झाला पाहिजे म्हणजे युनिव्हर्स तयार होईल. ३७ – (!!) कार्ल सगान?? संवाद (२) ९ – हे काय गं, देवाची पूजा नाही केलीस? ३७ – नाही रे बाबा, मला पूजा वगैरे नाही जमत. माझा त्यावर विश्वास नाहीये.

'विश्वास'कार श्वेता भट्टड : मुलाखत भाग १ (पर्यावरण दिनानिमीत्त)

मंजूताई ·

एस 08/06/2017 - 15:18
परफॉर्मिंग आर्ट्स प्रकारात आपल्याकडे असा प्रयत्न होऊ शकतो आणि तोही पर्यावरणसंवर्धनासाठी हे वाचून आनंद झाला. फोटो ब्लर दिसत आहेत.

एस 08/06/2017 - 15:18
परफॉर्मिंग आर्ट्स प्रकारात आपल्याकडे असा प्रयत्न होऊ शकतो आणि तोही पर्यावरणसंवर्धनासाठी हे वाचून आनंद झाला. फोटो ब्लर दिसत आहेत.
निसर्गायण मंडळाच्या मार्च महिन्यात सभेला परगावी असल्यामुळे जाता आलं नाही व उपस्थित मंडळींकडून कळलं की एक अफलातून काम करणार्‍या महिलेशी ओळख झाली व तिच्या कामाचा परिचय झाला. कलेच्या माध्यमातून ती समाजजागृती, समाजसेवा करते एवढंच जाणून घेतलं,जास्त खोलात न जाता , उत्कंठा दाबून ठेवत. नागपूरल्या परतल्यावर प्रत्यक्ष भेट घेऊनच तिच्या कामाची सविस्तर माहिती घ्यायचं ठरवलं. कोर्‍या पाटीने भेट घ्यायला तिच्या घरी पोचले अन अवाकच झाले. एकतर आपल्या मनामध्ये एखाद्या समाजाविषयी आपले पूर्वग्रह असतात, ते मोडीत निघाल्याने अन दुसरे म्हणजे तिचं धारिष्ट्य!

लाल दिवा . . . . . .

माम्लेदारचा पन्खा ·
होय मी लाल दिवा बोलतोय . . . . . . माझं मन आज पहिल्यांदाच मांडतोय . . . . . मी तोच ज्याची शान आगळीच होती . . . प्रतिष्ठेची एक खूण म्हणून मजा वेगळीच होती . . . दुतर्फा रस्ते रिकामे व्हायचे, कित्येकजण दर्शनासाठी तिष्ठायचे . . "टोल"वाटोलवी म्हणजे काय ते तर मला कधीही नाही समजायचे . . . . गाडीवर असता विराजमान . . . पाहिले फक्त जोडलेले हात अन् झुकलेली मान . . . . माझ्या अस्तित्वाने गाडीतले व्हायचे माजोरी . . . भरतच राहिले ते आपापली तिजोरी . . . जनतेच्या पैशाने जनतेचेच प्रश्न सोडवायचे . . . . पैसे मिळायचे साहेबांना पण प्रश्न तसेच रहायचे . . . . आजूबाजूला कायम लवाजमा . . .

अण्णारती- विरहखंड भाग १

माम्लेदारचा पन्खा ·

In reply to by अभ्या..

समझनेवाले को इशारा काफी है राज की बात कह दू तो जाने मेह्फिल मे फिर क्या हो? संगीतकार लक्श्मीकान्त प्यारेलाल की जोडी सलामत रहे

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) अण्णा द्न्यानी सत्पुरुष, ज्यांचा तीकंपुने केला छळ थोर। जैसा झाला द्न्यानेश्वरमाउलीचा म्हणोनी संन्याशाचा पोर।। अण्णांचा संपवोनिया प्रथमावतार, नाचती कळीचे नारद। अण्णा चमत्कारी मोठे, पुन:अवतारात करती त्यांना गारद।। इतिश्री अण्णापुराणम बिगीनम। कॅप्टन जॅक स्पॅरो (उपाध्यक्ष: अण्णा पुनर्वसन समिती)

In reply to by अभ्या..

समझनेवाले को इशारा काफी है राज की बात कह दू तो जाने मेह्फिल मे फिर क्या हो? संगीतकार लक्श्मीकान्त प्यारेलाल की जोडी सलामत रहे

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) अण्णा द्न्यानी सत्पुरुष, ज्यांचा तीकंपुने केला छळ थोर। जैसा झाला द्न्यानेश्वरमाउलीचा म्हणोनी संन्याशाचा पोर।। अण्णांचा संपवोनिया प्रथमावतार, नाचती कळीचे नारद। अण्णा चमत्कारी मोठे, पुन:अवतारात करती त्यांना गारद।। इतिश्री अण्णापुराणम बिगीनम। कॅप्टन जॅक स्पॅरो (उपाध्यक्ष: अण्णा पुनर्वसन समिती)
येई हो अण्णा रे माझे माऊली ये । कीबोर्डवरी बोट ठेऊनी वाट मी पाहे ।। धृ।। आलिया गेलिया कोणी धाडी निरोप । कराडमधी आहे माझा मायबाप ।। १।। काळा शर्ट अन विजार कैसा सुंदर दिसला । घोड्यावर बैसोन अण्णा शुक्रवारी गेला ।। २।। अण्णांचे चार शब्द आम्हा नित्य जाळ लावी । अण्णादास म्हणे आता कोण कळ लावी ।। ३।।

मराठी स्त्री-गीतातील स्वप्नातीत रामायण

माहितगार ·

भीमराव 16/04/2017 - 12:50
प्रस्तुत काव्य रामायण फलटण गावाच्या आसपासच्या माताभगीनिचं आसलं, कारण फलटणाच्या ऊल्लेखाबरोबर तिथे निघनाऱ्या राम रथाचं पन वर्णन आहे.

भीमराव 16/04/2017 - 12:50
प्रस्तुत काव्य रामायण फलटण गावाच्या आसपासच्या माताभगीनिचं आसलं, कारण फलटणाच्या ऊल्लेखाबरोबर तिथे निघनाऱ्या राम रथाचं पन वर्णन आहे.
वाल्मिकी रामायणासहीत विवीध रामायणांचा परिचय असतोच, शिवाय गीत रामायण सोबतीला रामायणासंबधीत पॉपकॉर्नसारखे अधे मध्ये चघळायला वाद विषय, खरे म्हणजे हल्ली तोच तो पणा नकोसा झाल्याने कधी मधी गीत रामायणातल्या एखाद -दोन गीतांपलिकडे रामायण बद्दल मजल जात नाही. पण http://ccrss.org वर असलेल्या ओवी गीतांना सहज चाळता चाळता हाती आलेले मराठी स्त्री लोकगीत रामायणाच्या या अनोख्या रूपाने लोकगीतांतलं रामायण आजही खिळवून ठेऊन पुन्हा एकदा वाचावे वाटेल असे आहे - कुठे कुठे काव्यशास्त्र विनोदाचा धाट आहे असे वाटावे, काही वेळा रामायण आहे कि राधा-कृष्णाच्या लीला असेही वाटून जाईल.

फुत्कार

संदीप-लेले ·

In reply to by राजाभाउ

संदीप-लेले 30/03/2017 - 18:10
नेहमीपेक्षा काही वेगळे लिहावे असे एकदा मनात आले. जी. ए. कुलकर्णी यांच्या गूढ भाषाशैलीचे मला फार अप्रूप होते / आहे. वेगळे लिहायचा विचार मनात आल्यावर आपोआप हे लिहून झाले. जी. ए. कुलकर्णी यांचे लिखाण मलाही अजिबात कळत नाही. तेंव्हा वरील कथा कळली नाही यात नवल नाही. म्हणुन मी ज्या अर्थाने रुपकं वापरली आहेत त्याचा खुलासा देतो. या वरून कथेचा पुर्ण अर्थबोध व्हावा, निदान गाभा तरी लक्षात यावा अशी उम्मीद आहे. कथेतील घर = .प्रत्यक्ष आयुष्यात एखाद्या व्यक्तीने वेळोवेळी सामोरे गेलेल्या घटना नाळेला जोडलेल्या दोऱ्या = प्रत्येकाला असलेले वेगवेगळे पाश - जे आपल्याला वेगवेगळ्या उलटसुलट दिशांना खेचत असतात. काळसर्पावर .... प्रबळ आहे ... पर्यंत = सामान्य माणूस जसे स्वतःच्या सामान्य कर्तबगारीला फार मोठी कामगिरी समजतो, त्याचे थोडे गूढ चित्रण. कवडसा = अनुभव कवडश्याचा कोन = अनुभवाची तीव्रता मेंदूचे आक्रसणे = अनुभवांमुळे माणूस बहुतेक वेळा अधिकाधिक एकांगी किंवा एकतर्फी विचारधारा / भूमिका घेत जातो फुत्कार = त्या एकतर्फी भूमिकेतून आलेले विचार / आचार झिंग = हे एकतर्फी विचार / आचार कसे योग्य आहेत याची नशा / खात्री

In reply to by संदीप-लेले

राजाभाउ 31/03/2017 - 11:23
रुपक उलगडुन सांगितल्यावर थोड थोड कळत आहे. मनापासुन धन्यवाद. रच्याकान मलाही जी ए खुपच आवडतात अर्थात त्यात भाषाशैलीही आलीच. पलेशु

In reply to by राजाभाउ

संदीप-लेले 30/03/2017 - 18:10
नेहमीपेक्षा काही वेगळे लिहावे असे एकदा मनात आले. जी. ए. कुलकर्णी यांच्या गूढ भाषाशैलीचे मला फार अप्रूप होते / आहे. वेगळे लिहायचा विचार मनात आल्यावर आपोआप हे लिहून झाले. जी. ए. कुलकर्णी यांचे लिखाण मलाही अजिबात कळत नाही. तेंव्हा वरील कथा कळली नाही यात नवल नाही. म्हणुन मी ज्या अर्थाने रुपकं वापरली आहेत त्याचा खुलासा देतो. या वरून कथेचा पुर्ण अर्थबोध व्हावा, निदान गाभा तरी लक्षात यावा अशी उम्मीद आहे. कथेतील घर = .प्रत्यक्ष आयुष्यात एखाद्या व्यक्तीने वेळोवेळी सामोरे गेलेल्या घटना नाळेला जोडलेल्या दोऱ्या = प्रत्येकाला असलेले वेगवेगळे पाश - जे आपल्याला वेगवेगळ्या उलटसुलट दिशांना खेचत असतात. काळसर्पावर .... प्रबळ आहे ... पर्यंत = सामान्य माणूस जसे स्वतःच्या सामान्य कर्तबगारीला फार मोठी कामगिरी समजतो, त्याचे थोडे गूढ चित्रण. कवडसा = अनुभव कवडश्याचा कोन = अनुभवाची तीव्रता मेंदूचे आक्रसणे = अनुभवांमुळे माणूस बहुतेक वेळा अधिकाधिक एकांगी किंवा एकतर्फी विचारधारा / भूमिका घेत जातो फुत्कार = त्या एकतर्फी भूमिकेतून आलेले विचार / आचार झिंग = हे एकतर्फी विचार / आचार कसे योग्य आहेत याची नशा / खात्री

In reply to by संदीप-लेले

राजाभाउ 31/03/2017 - 11:23
रुपक उलगडुन सांगितल्यावर थोड थोड कळत आहे. मनापासुन धन्यवाद. रच्याकान मलाही जी ए खुपच आवडतात अर्थात त्यात भाषाशैलीही आलीच. पलेशु
हिशोब ठेवता येणार नाही इतकी घरं मागे टाकून ती अवघड व्यक्ती प्रवास करते आहे. आतापर्यंतच्या प्रवासात अनेक दो-या तिच्या नाळेला जोडल्या होत्या. अनेक दिशांनी त्या दोऱ्या तिची नाळ खेचत आणि विवशतेने ती व्यक्ती त्या अगम्य शक्तींच्या निर्हेतुक खेचाखेचीत, नाळ तुटणार नाही अशा दिशेने फरफटत जाई. ती धूर्त व्यक्ती, हळूहळू एकेक दोरी कापत, आता अशा स्थितीत आहे की आपण फरफटतो आहोत याचे भान सुटले आहे. काळसर्पावर विजय मिळवल्याचा सामान्य मानवी उन्माद, तीव्र प्रकाशाने अधू झालेल्या तिच्या नजरेत गर्वाने फडकतो आहे.