मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

क्वाएट प्लीज... लेडीज अँड जेंटलमेन!

जे.पी.मॉर्गन ·

हेमंतकुमार 13/07/2020 - 14:01
१९८० चा बोर्ग - मॅकेन्रो सामन्याचा श्वास रोखून धरायला लावणारा टायब्रेकर असो
मस्त आठवणी आहेत त्या !

शीर्षकावरून अंदाज आलेलाच होता. आणि आपण सामान्य भारतीयांचं क्रिकेटनंतरचं टेनिस त्यातही विम्बल्डन हे दुसरं प्रेम आहे हे खरे. लेख प्रचंड आवडला. सं - दी - प

हेमंतकुमार 13/07/2020 - 14:01
१९८० चा बोर्ग - मॅकेन्रो सामन्याचा श्वास रोखून धरायला लावणारा टायब्रेकर असो
मस्त आठवणी आहेत त्या !

शीर्षकावरून अंदाज आलेलाच होता. आणि आपण सामान्य भारतीयांचं क्रिकेटनंतरचं टेनिस त्यातही विम्बल्डन हे दुसरं प्रेम आहे हे खरे. लेख प्रचंड आवडला. सं - दी - प
लेखनविषय:
चंदा आए, तारे आए, आनेवाले सारे आये आए तुम्ही संग ना... आन मिलो सजना| जुलै महिन्याचा दुसरा आठवडा .... दुपारची वेळ.... बाहेर रिमझिमणारा पाऊस.... हातात मोठा मग भरून वाफाळता चहा आणि ही अप्रतीम ठुमरी. जुन्या आठवणींची हुरहुर लावणारी. ह्यावेळी खरोखरच एका सजणीने झुरवलं. तिच्या आठवणीने जीव वेडापिसा झालाय. तिचं आणि माझं नातं अगदी मी वयात येतानापासूनचं - त्याहीपेक्षा किंचित आधीचंच. हिरवळीवरून - पांढर्‍या शुभ्र पेहरावात ओंजळीने मोती उधळीत येणारी ती. तिच्या त्या निळ्या डोळ्यांना, सोनेरी केसांना, तिच्या तारुण्याने मुसमुसलेल्या अंगकांतीला, स्ट्रॉबेरीचा रंग ल्यालेल्या गालांना चिरतारुण्याचं वरदान.

खासियत खेळियाची - श्रीमंत थोरले वॉ साहेब

जे.पी.मॉर्गन ·

सौंदाळा 30/05/2020 - 20:00
लेख छान, पण स्टीव्ह एक भारतीय म्हणून कधीच आवडला नाही. अजूनही लक्ख लक्षात आहे की स्टीव्हची शेवटची कसोटी आपल्याविरुद्ध होती. ती तशी पण अनिर्णित राहणार होती पण आपल्याला कंगारुना फॉलो ऑन द्यायचा चान्स आला होता पण दादाने तो दिला नाही, का नाही हे मला कधीच समजलं नाही. स्टीव्हला आयुष्यभर मिरच्या झोंबल्या असत्या.

In reply to by सौंदाळा (verified= न पडताळणी केलेला)

सौंदाळा 30/05/2020 - 20:06
https://m.cricbuzz.com/live-cricket-scorecard/5203/aus-vs-ind-4th-test-india-in-australia-2003-04 हाच त्या कसोटीचा धावफलक. तेंडल्या दोनशे चाळीस, लक्षा पावणे दोनशे, कुंबळे 8 बळी, मज्जा झाली होती

गणेशा 30/05/2020 - 20:03
अप्रतिम ... ती मॅच तर मी विसरत नाहीच.. मी अफ्रिका ह्या संघा बरोबर होतो स्पर्धा सुरु झाल्या पासुन आणि माझा मित्र ऑस्ट्रेलिया.. स्टीव्ह आपल्याला आवडायचा खुप.. भारी.. त्या नंतर ऑस्ट्रेलियाचा आता पर्यंत एकच खेळाडु मला आवडला आहे - स्टीव्ह स्मिथ

फारएन्ड 30/05/2020 - 23:39
आवडला! १९९५ ची अ‍ॅम्ब्रोस, वॉल्श समोरची डबल सेन्चुरी हा त्याच्या करीयर मधला मोठा टर्निंग पॉईण्ट होता.

वा वॉ. लेख आवडला. भावांच्या ज्या जोड्या क्रिकेटमध्ये आहेत त्यांपैकी कदाचित ही सर्वात यशस्वी जोडी आहे. स्टीव्ह वॉचा मैदानावरचा प्रेझेन्स भारदस्त वाटायचा. अगदी सम्राटासारखा. त्याच्या नेतृत्वाखाली जो ऑस्ट्रेलियन संघ खेळत होता तो इतक्या जबरदस्त खेळाडूंनी भरला होता की ऑस्ट्रेलिया कधी हरूच शकत नाही असंच वाटायचं आणि त्यांच्याविरूद्धची कुठलीही मॅच बघताना बीपी कायम हाय असायचा. सं - दी - प

सुमीत 02/06/2020 - 11:53
मस्तच, पण आम्हाला कळले हो "एक भोळा भाबडा असेल तर दुसरा बारा**चा असलाच पाहिजे का?" ह्या वाक्यात ** काय पण आम्ही बारा गाव असे वाचू :) :) डोक्यात रेफ्रिजरेटर हा शब्द अलंकार संझगिरि यांचा, तसे पण वॉ बंधू साठि त्यांनी लिहिले आहे की मार्क हा नखरेल प्रेयसी सारखा तर स्टिव्ह म्हणजे साक्षात भारतीय ग्रुहिणी. संकट दिसताच पदर खोचून टिमचा डोलारा संभाळायचा.

सिरुसेरि 08/06/2020 - 15:34
छान माहिती . विश्वचषकाच्या एका सामन्यात हर्षल गिब्सने स्तीव वॉचा कॅच सोडल्यावर , स्टीव वॉने त्याला "You’ve just dropped the World Cup, mate " असा टोमणा मारला अशी दंतकथा आहे .

राघव 08/06/2020 - 18:31
फार जिव्हाळ्याचा खेळाडू निवडलात साहेब. तुमच्या शब्दाशब्दाशी सहमत आहे. :-) स्टीव वॉ हा मला आवडणार्‍या खेळाडूंत खूप वरच्या क्रमांकावर आहे. त्याची बॅटींग, बॉलिंग, फिल्डींग कधी नजाकतदार आणि बघत रहावी अशी वाटली नाही. पण त्याच्यातली ती विजिगिषु वृत्ती भयंकर आवडायची. जसा आपला धोनी तसा ऑस्ट्रेलियाचा स्टीव वॉ. कूल आणि तारणहार. ऑस्ट्रेलिया संकटात सापडलेली असली की हा येऊन एक खडूस भिंत म्हणून उभा रहायचा आणि बघता बघता मॅच हातातून गेलेली असायची. किंबहुना, ऑस्ट्रेलिया कोणत्याही परिस्थितीतून जिंकू शकते ही भिती समोरच्या पक्षाला सतत वाटत राहण्याची सुरुवातच याच्यामुळं झाली, असं म्हटलं तर फार वावगं ठरणार नाही. अगदी शेवटच्या टेस्ट मॅच-टेस्ट इनिंगमध्येही ह्यानं तेच केलेलं. ती सिडनीची मॅच आपण जिंकण्याचा चांगला चान्स असतांना यानं ठोकलेला तंबू, पार डोकं फिरवून गेला होता. अर्थात् त्यामुळेच तो एक फिटींग फेअरवेल ठरला म्हणा! पण स्टीव वॉ म्हणजे एक मिरचीचा कडक चटका होता. खडूसपणाच्या बाबतीत त्याच्या आसपास फार कमी लोक्स पोचतात. आणि हा माणूस तरीही आवडायचा. स्लेजिंगचा बादशहा म्हणता येईल असा. याचे निवडक क्वोट्स बघितले स्लेजिंगचे, तर कधी कमरेखालचे सापडत नाहीत! पण समोरच्याला अक्षरशः घायाळ करणारे असायचे. तीक्ष्ण विनोदबुद्धीचं ते द्योतक आहे. गिब्ज ला दिलेला क्वोट तर प्रसिद्धच आहे म्हणा. पार्थिव पटेल ला दिलेला क्वोट पण असाच -“Show a bit of respect, you were in nappies when I played my first Test match” हे असे शब्द यायला हलकटपणा अंगांगात मुरायला हवा. तो त्याच्यात अगदी पुरेपूर होता!! आह् .. नॉस्टॅल्जिक व्हायला झालं एकदम.. खूप खूप धन्यवाद!

सौंदाळा 30/05/2020 - 20:00
लेख छान, पण स्टीव्ह एक भारतीय म्हणून कधीच आवडला नाही. अजूनही लक्ख लक्षात आहे की स्टीव्हची शेवटची कसोटी आपल्याविरुद्ध होती. ती तशी पण अनिर्णित राहणार होती पण आपल्याला कंगारुना फॉलो ऑन द्यायचा चान्स आला होता पण दादाने तो दिला नाही, का नाही हे मला कधीच समजलं नाही. स्टीव्हला आयुष्यभर मिरच्या झोंबल्या असत्या.

In reply to by सौंदाळा (verified= न पडताळणी केलेला)

सौंदाळा 30/05/2020 - 20:06
https://m.cricbuzz.com/live-cricket-scorecard/5203/aus-vs-ind-4th-test-india-in-australia-2003-04 हाच त्या कसोटीचा धावफलक. तेंडल्या दोनशे चाळीस, लक्षा पावणे दोनशे, कुंबळे 8 बळी, मज्जा झाली होती

गणेशा 30/05/2020 - 20:03
अप्रतिम ... ती मॅच तर मी विसरत नाहीच.. मी अफ्रिका ह्या संघा बरोबर होतो स्पर्धा सुरु झाल्या पासुन आणि माझा मित्र ऑस्ट्रेलिया.. स्टीव्ह आपल्याला आवडायचा खुप.. भारी.. त्या नंतर ऑस्ट्रेलियाचा आता पर्यंत एकच खेळाडु मला आवडला आहे - स्टीव्ह स्मिथ

फारएन्ड 30/05/2020 - 23:39
आवडला! १९९५ ची अ‍ॅम्ब्रोस, वॉल्श समोरची डबल सेन्चुरी हा त्याच्या करीयर मधला मोठा टर्निंग पॉईण्ट होता.

वा वॉ. लेख आवडला. भावांच्या ज्या जोड्या क्रिकेटमध्ये आहेत त्यांपैकी कदाचित ही सर्वात यशस्वी जोडी आहे. स्टीव्ह वॉचा मैदानावरचा प्रेझेन्स भारदस्त वाटायचा. अगदी सम्राटासारखा. त्याच्या नेतृत्वाखाली जो ऑस्ट्रेलियन संघ खेळत होता तो इतक्या जबरदस्त खेळाडूंनी भरला होता की ऑस्ट्रेलिया कधी हरूच शकत नाही असंच वाटायचं आणि त्यांच्याविरूद्धची कुठलीही मॅच बघताना बीपी कायम हाय असायचा. सं - दी - प

सुमीत 02/06/2020 - 11:53
मस्तच, पण आम्हाला कळले हो "एक भोळा भाबडा असेल तर दुसरा बारा**चा असलाच पाहिजे का?" ह्या वाक्यात ** काय पण आम्ही बारा गाव असे वाचू :) :) डोक्यात रेफ्रिजरेटर हा शब्द अलंकार संझगिरि यांचा, तसे पण वॉ बंधू साठि त्यांनी लिहिले आहे की मार्क हा नखरेल प्रेयसी सारखा तर स्टिव्ह म्हणजे साक्षात भारतीय ग्रुहिणी. संकट दिसताच पदर खोचून टिमचा डोलारा संभाळायचा.

सिरुसेरि 08/06/2020 - 15:34
छान माहिती . विश्वचषकाच्या एका सामन्यात हर्षल गिब्सने स्तीव वॉचा कॅच सोडल्यावर , स्टीव वॉने त्याला "You’ve just dropped the World Cup, mate " असा टोमणा मारला अशी दंतकथा आहे .

राघव 08/06/2020 - 18:31
फार जिव्हाळ्याचा खेळाडू निवडलात साहेब. तुमच्या शब्दाशब्दाशी सहमत आहे. :-) स्टीव वॉ हा मला आवडणार्‍या खेळाडूंत खूप वरच्या क्रमांकावर आहे. त्याची बॅटींग, बॉलिंग, फिल्डींग कधी नजाकतदार आणि बघत रहावी अशी वाटली नाही. पण त्याच्यातली ती विजिगिषु वृत्ती भयंकर आवडायची. जसा आपला धोनी तसा ऑस्ट्रेलियाचा स्टीव वॉ. कूल आणि तारणहार. ऑस्ट्रेलिया संकटात सापडलेली असली की हा येऊन एक खडूस भिंत म्हणून उभा रहायचा आणि बघता बघता मॅच हातातून गेलेली असायची. किंबहुना, ऑस्ट्रेलिया कोणत्याही परिस्थितीतून जिंकू शकते ही भिती समोरच्या पक्षाला सतत वाटत राहण्याची सुरुवातच याच्यामुळं झाली, असं म्हटलं तर फार वावगं ठरणार नाही. अगदी शेवटच्या टेस्ट मॅच-टेस्ट इनिंगमध्येही ह्यानं तेच केलेलं. ती सिडनीची मॅच आपण जिंकण्याचा चांगला चान्स असतांना यानं ठोकलेला तंबू, पार डोकं फिरवून गेला होता. अर्थात् त्यामुळेच तो एक फिटींग फेअरवेल ठरला म्हणा! पण स्टीव वॉ म्हणजे एक मिरचीचा कडक चटका होता. खडूसपणाच्या बाबतीत त्याच्या आसपास फार कमी लोक्स पोचतात. आणि हा माणूस तरीही आवडायचा. स्लेजिंगचा बादशहा म्हणता येईल असा. याचे निवडक क्वोट्स बघितले स्लेजिंगचे, तर कधी कमरेखालचे सापडत नाहीत! पण समोरच्याला अक्षरशः घायाळ करणारे असायचे. तीक्ष्ण विनोदबुद्धीचं ते द्योतक आहे. गिब्ज ला दिलेला क्वोट तर प्रसिद्धच आहे म्हणा. पार्थिव पटेल ला दिलेला क्वोट पण असाच -“Show a bit of respect, you were in nappies when I played my first Test match” हे असे शब्द यायला हलकटपणा अंगांगात मुरायला हवा. तो त्याच्यात अगदी पुरेपूर होता!! आह् .. नॉस्टॅल्जिक व्हायला झालं एकदम.. खूप खूप धन्यवाद!
लेखनविषय:
बॅलन्स - समतोल - संतुलन - ईक्विलिब्रियम हा सृष्टीचा नियम आहे. एकीकडे झीज झाली की दुसरीकडे भर पडतच असते, कुठे थंडी पडली तर अजून कुठे उष्णतेची लाट आलेली असते. इतकंच काय एखाद्या घरी आज जेवणात मीठ कमी पडलं तर कुणाकडे जेवण खारट झालेलंच असतं. आज जरी कंटाळ्यातून असं गूढ गहन बोलत असलो तरी ह्या फिलोसॉफीचा शोध मला काही वर्षापूर्वीच लागला होता. "धूम ३" बघत होतो आणि एकदम न्यूटनच्या डोक्यावर सफरचंद पडावं तसा माझ्या डोक्यात प्रकाश पडला. "राम और श्याम"घ्या "सीता और गीता", "चालबाज", "अप्पू राजा", "कमीने", "किशन कन्हैय्या" अगदी "शर्मिली" सुद्धा.

हैदोस [18+]

जव्हेरगंज ·

चाणक्य 12/04/2020 - 00:19
बाकी हिचं नाव शितली ठेवायला पाहिजे होतं. लई याद येते शितलीची.

मिपावर हैदोस नावाचा धागा पाहून जरा गडबडलो, पण लेखकाचे नाव वाचून सावरलो. कथा वाचायला सुरुवात केल्यावर परत हडबडलो. पण शेवटची गुगली पार दोन पाय अन् ब्याटच्या मधून स्टंपवर बॉल आदळावा तशी...

ह्यामुळेच मला भुतकथा आणि भुतसिनेमे आवडत नाहित. नायक नायकिणीचा प्रेमालाप रंगात यायच्या अगोदरच रसभंग करुन टाकते मेले भुत. थोडं उशीरा स्वत:च्या असण्याची जाणिव करुन दिली असती तर अनेक शक्यतांचा जन्म होऊ शकत होता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

मित्रहो 14/04/2020 - 18:54
कितीतरी दिवसानंतर हैदोस आठवले. होस्टेल संपल्यापासून बंदच झाले होते. शेवटी काहीतरी भूताचा मामला असणार याचा अंदाज आला होता. नक्की भूत कोण असेल हे समजत नव्हते. पुढच्या वेळेला तुमच्या अशाच एखाद्या कथेत पुरुषाला भूत बनवा.

चाणक्य 12/04/2020 - 00:19
बाकी हिचं नाव शितली ठेवायला पाहिजे होतं. लई याद येते शितलीची.

मिपावर हैदोस नावाचा धागा पाहून जरा गडबडलो, पण लेखकाचे नाव वाचून सावरलो. कथा वाचायला सुरुवात केल्यावर परत हडबडलो. पण शेवटची गुगली पार दोन पाय अन् ब्याटच्या मधून स्टंपवर बॉल आदळावा तशी...

ह्यामुळेच मला भुतकथा आणि भुतसिनेमे आवडत नाहित. नायक नायकिणीचा प्रेमालाप रंगात यायच्या अगोदरच रसभंग करुन टाकते मेले भुत. थोडं उशीरा स्वत:च्या असण्याची जाणिव करुन दिली असती तर अनेक शक्यतांचा जन्म होऊ शकत होता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

भागो 13/04/2020 - 10:49
त्या घरमालकाने थोडी घाईच केली. काही महिने थांबला असता तर आपल्याला, द मा मिरासदारांना टांंग मारून झालेला भुताचा जन्म बघायला मिळाला असता.

मित्रहो 14/04/2020 - 18:54
कितीतरी दिवसानंतर हैदोस आठवले. होस्टेल संपल्यापासून बंदच झाले होते. शेवटी काहीतरी भूताचा मामला असणार याचा अंदाज आला होता. नक्की भूत कोण असेल हे समजत नव्हते. पुढच्या वेळेला तुमच्या अशाच एखाद्या कथेत पुरुषाला भूत बनवा.
लेखनप्रकार
बी.डी. चाळीच्या कोपऱ्यावरची शेवटची खोली आहे तिथे वारा खूप थंडगार सुटतो. म्हणूनच मालकाने आम्हांस तीच खोली देऊ केली. आणि विशेष म्हणजे भाडेही कमी घेतले. त्यांचे आभारच मानायला हवेत. तसंही त्या बाजूला जरा अंधारच असायचा. सार्वजनिक नळावरून भल्या सकाळी घमेली आणि भगुनी पाण्याने भरून ठेवणे हाच आमचा रोज सकाळचा दिनक्रम असायचा. कारकून असलो तरी सरकारी नोकरीत असल्याने 'आराम' सदासर्वकाळ ठरलेला असायचा. मोजून दोन अडीच तास कचेरीत जाऊन खुर्ची गरम करण्याखेरीज अन्य काम नसल्याने मन विटाळून गेले होते. तसे दिवसभर चौपाटीवर भटकण्यातही मजा राहिली नव्हती. तर त्या दिवशी भुर्जीचं पार्सल आणून खोलीवर निवांत आस्वाद घेत होतो.

(वळण)

माहितगार ·

In reply to by रंगीला रतन

माहितगार 30/04/2021 - 17:19
:) (प्रेर्ना/विडंबन पंकज उधासच्या गजलेचे नाही दुसर्‍या समकालीन मिपा काव्याचे होते.) मला वाटते कवितेचा नुसता पण बर्‍यापैकी अर्थ लागत असावा. बाकी माझे काव्य शोधून शोधून वाचणे मनावर घेतलेत आहे असे दिसते. (मी सुद्धा काही वेळा इतर मिपाकरांचे जुने काव्य असेच शोधून शोधून वाचतो) त्यासाठी अनेक आभार.

In reply to by रंगीला रतन

माहितगार 30/04/2021 - 17:19
:) (प्रेर्ना/विडंबन पंकज उधासच्या गजलेचे नाही दुसर्‍या समकालीन मिपा काव्याचे होते.) मला वाटते कवितेचा नुसता पण बर्‍यापैकी अर्थ लागत असावा. बाकी माझे काव्य शोधून शोधून वाचणे मनावर घेतलेत आहे असे दिसते. (मी सुद्धा काही वेळा इतर मिपाकरांचे जुने काव्य असेच शोधून शोधून वाचतो) त्यासाठी अनेक आभार.
(विडंबनच आहे, ह. घ्या. हे.वे.सा.न.ल.) . . . . महापुरुष आणि तीर्थस्थाने बाप आणि आई डोळ्या समोर आली नसतील तर नसू देत तसेही त्यांना तू मागच्याच कोणत्यातरी वळणावर नाकारले होतेस * देव नाकारले म्हणजे उघड दारचे तुणतुणे सुटतेच असे नाही तेव्हाच मग का सखीच्या आणाभाकांची आठवण येते? पण गुलमोहरावरची चिमणी पोपटासोबत उडून गेल्या नंतर शहरी दिव्व्याखाली ज्या टिटवीशी आणाभाका केल्यास तिच्या आवाजाने देह चिरुन गेला तरी आठवणीतल्या चिमणीच्या गावाकडे कंगाल भूकेला धावतोस? भूकेला आवर जरासा! चिमणी पोपटा सोबत मागेच उडून गेली परतण्याची शक्यता नाहीए ती माहित असताना देखिल?

फिट राहूया!

मार्गी ·

मार्गी 24/10/2019 - 09:56
सर्वप्रथम आपल्याला खूप धन्यवाद, लेख वाचून कमेंट दिलीत व मेलही केलात. आपल्याला पुढची प्रक्रिया सांगतो. ह्या कल्पनेमध्ये ग्रूपसोबत पुढे जाणं अपेक्षित आहे. त्यामुळे तुमच्यासोबत तुमच्या जवळचे चार- पाच लोक येऊ शकतील, असं पाहा. म्हणजे असे चार- पाच जण असतील जे फिटनेसमध्ये उत्सुक आहेत किंवा ज्यांना फिटनेसची गरज आहे, त्यांचा आपण एक ग्रूप सुरू करू. आणि प्रत्येक जण मग त्याच्या/ तिच्या आवडीनुसार व्यायाम प्रकार ठरवेल आणि रोज ४० मिनिट म्हणजे महिन्यात २० तास किंवा रोज १ तास म्हणजे महिन्याला ३० तास असे टारगेटस ठेवू शकतात. आणि त्या ग्रूपवर प्रत्येक जण आपले रोज अपडेट देईल, मी प्रत्येकाचा आठवड्याचा स्कोअर तिथे कळवत राहीन. त्यातून एकमेकांना मोटीव्हेशन मिळेल आणि नियमितता वाढेल. मध्ये मध्ये मी संपर्कात राहीन, काही अडचणीमुळे जमत नसेल तर दुसरा पर्याय सांगेन. ह्या टारगेटनुसार तीन महिने हे चालेल. तुम्ही तुमच्या जवळच्या लोकांना विचारून पाहा. आणि असे चार- पाच जण झाले की, आपण एक ग्रूप बनवू. तुमचा नंबर दिला तर फोनवर बोलू. धन्यवाद.

चौकटराजा 27/10/2019 - 09:03
तीन चार दिवसापूर्वी मरण व कारण याबद्दल एक तक्ता पहाण्यात आला त्यात ९७ टक्के मरण हे व्यायामाने लांब ठेवता येते तर , प्रचंड रक्तस्त्राव या कारणामुळे ० टक्के मरण लांब ठेवता येते असा तपशील दिला आहे . विशेष असे की मध्यम जागी मधूमेहावरील औषधे हे कारण आहे म्हणजेच ५० टक्के ती औधधे तुम्हाला वाचवतात ही व ५० टक्के मृत्यूकडे घेऊन जातात ही ( साईड इफेक्ट ). तक्त्याचा अर्थ असाही की अतिरेकी व्यायामाने ३ टक्के प्रमाणात मरणही येऊ शकते.

मार्गी 28/11/2019 - 12:24
नमस्कार. ह्या उपक्रमाचं अपडेट देतो- हा उपक्रम सुरू करून एक महिना झाला. २ ग्रूप्स सुरू आहेत आणि १ डिसेंबरपासून आणखीन सुरू होत आहेत. आपल्या संस्थळावरील सदस्यांचाही त्यात समावेश झाला आहे! आपल्या माहितीत फिटनेससंदर्भात कोणी उत्सुक/ इंटरेस्टेड/ फिटनेस गरजू असल्यास त्यांच्यासोबत हे शेअर करू शकता. आणि ही प्रक्रिया सगळ्यांना उपयोगी पडताना दिसते आहे! :)

मार्गी 04/02/2020 - 13:11
नमस्कार. ह्या उपक्रमाचं अपडेट देतो- हा उपक्रम सुरू करून आता तीन महिने झाले. ४ ग्रूप्स सुरू आहेत, दोन ग्रूप्सचे तीन महिने पूर्ण झाले. आणि आणखी ग्रूप्स सुरू होत आहेत. आपल्या संस्थळावरील सदस्यांचाही त्यात समावेश झाला आहे! आपल्या माहितीत फिटनेससंदर्भात कोणी उत्सुक/ इंटरेस्टेड/ फिटनेस गरजू असल्यास त्यांच्यासोबत हे शेअर करू शकता. आणि ही प्रक्रिया सगळ्यांना उपयोगी पडताना दिसते आहे! एकमेकांचे रोजचे व्यायामाचे अपडेटस बघून अनियमित असणारे, एक्स्क्युजेस देणारे नियमित होत आहेत. :)

मार्गी 24/10/2019 - 09:56
सर्वप्रथम आपल्याला खूप धन्यवाद, लेख वाचून कमेंट दिलीत व मेलही केलात. आपल्याला पुढची प्रक्रिया सांगतो. ह्या कल्पनेमध्ये ग्रूपसोबत पुढे जाणं अपेक्षित आहे. त्यामुळे तुमच्यासोबत तुमच्या जवळचे चार- पाच लोक येऊ शकतील, असं पाहा. म्हणजे असे चार- पाच जण असतील जे फिटनेसमध्ये उत्सुक आहेत किंवा ज्यांना फिटनेसची गरज आहे, त्यांचा आपण एक ग्रूप सुरू करू. आणि प्रत्येक जण मग त्याच्या/ तिच्या आवडीनुसार व्यायाम प्रकार ठरवेल आणि रोज ४० मिनिट म्हणजे महिन्यात २० तास किंवा रोज १ तास म्हणजे महिन्याला ३० तास असे टारगेटस ठेवू शकतात. आणि त्या ग्रूपवर प्रत्येक जण आपले रोज अपडेट देईल, मी प्रत्येकाचा आठवड्याचा स्कोअर तिथे कळवत राहीन. त्यातून एकमेकांना मोटीव्हेशन मिळेल आणि नियमितता वाढेल. मध्ये मध्ये मी संपर्कात राहीन, काही अडचणीमुळे जमत नसेल तर दुसरा पर्याय सांगेन. ह्या टारगेटनुसार तीन महिने हे चालेल. तुम्ही तुमच्या जवळच्या लोकांना विचारून पाहा. आणि असे चार- पाच जण झाले की, आपण एक ग्रूप बनवू. तुमचा नंबर दिला तर फोनवर बोलू. धन्यवाद.

चौकटराजा 27/10/2019 - 09:03
तीन चार दिवसापूर्वी मरण व कारण याबद्दल एक तक्ता पहाण्यात आला त्यात ९७ टक्के मरण हे व्यायामाने लांब ठेवता येते तर , प्रचंड रक्तस्त्राव या कारणामुळे ० टक्के मरण लांब ठेवता येते असा तपशील दिला आहे . विशेष असे की मध्यम जागी मधूमेहावरील औषधे हे कारण आहे म्हणजेच ५० टक्के ती औधधे तुम्हाला वाचवतात ही व ५० टक्के मृत्यूकडे घेऊन जातात ही ( साईड इफेक्ट ). तक्त्याचा अर्थ असाही की अतिरेकी व्यायामाने ३ टक्के प्रमाणात मरणही येऊ शकते.

मार्गी 28/11/2019 - 12:24
नमस्कार. ह्या उपक्रमाचं अपडेट देतो- हा उपक्रम सुरू करून एक महिना झाला. २ ग्रूप्स सुरू आहेत आणि १ डिसेंबरपासून आणखीन सुरू होत आहेत. आपल्या संस्थळावरील सदस्यांचाही त्यात समावेश झाला आहे! आपल्या माहितीत फिटनेससंदर्भात कोणी उत्सुक/ इंटरेस्टेड/ फिटनेस गरजू असल्यास त्यांच्यासोबत हे शेअर करू शकता. आणि ही प्रक्रिया सगळ्यांना उपयोगी पडताना दिसते आहे! :)

मार्गी 04/02/2020 - 13:11
नमस्कार. ह्या उपक्रमाचं अपडेट देतो- हा उपक्रम सुरू करून आता तीन महिने झाले. ४ ग्रूप्स सुरू आहेत, दोन ग्रूप्सचे तीन महिने पूर्ण झाले. आणि आणखी ग्रूप्स सुरू होत आहेत. आपल्या संस्थळावरील सदस्यांचाही त्यात समावेश झाला आहे! आपल्या माहितीत फिटनेससंदर्भात कोणी उत्सुक/ इंटरेस्टेड/ फिटनेस गरजू असल्यास त्यांच्यासोबत हे शेअर करू शकता. आणि ही प्रक्रिया सगळ्यांना उपयोगी पडताना दिसते आहे! एकमेकांचे रोजचे व्यायामाचे अपडेटस बघून अनियमित असणारे, एक्स्क्युजेस देणारे नियमित होत आहेत. :)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
नमस्कार. आपल्यासोबत माझा एक नवीन उपक्रम शेअर करत आहे. तुम्हांला वाटते तुम्ही फिट आहात व आणखी फिट झाले पाहिजे? तुम्हांला वाटते तुम्ही व्यायाम केला पाहिजे? तुम्हांला आरोग्यदायी जीवनशैलीचा अंगीकार करायचा आहे? आणि हे करताना त्यात काही अडचणी येतात, शंका आहेत? असं असेल तर तुमच्यासाठी एक सुंदर संकल्पना आणत आहे. अधिक फिट, अधिक निरोगी व सकारात्मक जीवनशैलीकडे वाटचाल करण्यासाठी एक वाटाड्या आहे. आपली जर मनापासून इच्छा असेल तर मी आपल्याला स्वत:ची मदत करण्यासाठी मदत करू शकतो.

सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति १०: एक भयाण बस प्रवास

मार्गी ·

आणि प्रत्ययकारी लेखमाला आवडली. सायकल गुंडाळून बसने जाण्याचा आपला निर्णय अचूक ठरला. खरेच थरारक असा बसप्रवास दिसतो आहे हा. प्रवासाच्या यशापयशाचे निर्लेप मूल्यमापन पण आवडले. असेच प्रवास करीत राहा आणि इथे लेखमाला लिहीत जा. धन्यवाद.

कोमल 11/10/2019 - 13:49
ज्जे बात. त्या दिवसांत मनाली मधून सुखरूपपणे बाहेर पडलात हे बेहेत्तर. पुभाप्र.

आणि प्रत्ययकारी लेखमाला आवडली. सायकल गुंडाळून बसने जाण्याचा आपला निर्णय अचूक ठरला. खरेच थरारक असा बसप्रवास दिसतो आहे हा. प्रवासाच्या यशापयशाचे निर्लेप मूल्यमापन पण आवडले. असेच प्रवास करीत राहा आणि इथे लेखमाला लिहीत जा. धन्यवाद.

कोमल 11/10/2019 - 13:49
ज्जे बात. त्या दिवसांत मनाली मधून सुखरूपपणे बाहेर पडलात हे बेहेत्तर. पुभाप्र.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति ८: ताबो ते काज़ा

मार्गी ·
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति ७: नाको ते ताबो

मार्गी ·

मस्तं चालली आहे सफर. यावेळचे फोटो खास आवडले. दर फोटोच्या मार्गाचा नकाशा टाकता आला तर वाचनाला मदत होईल व अजून जास्त मजा येईल.

अक्षरश। थरारक आणि प्रत्ययकारी वर्णन.
कुठे आपण समुद्र सपाटीवरचे प्राणी आणि कुठे हा यक्ष किन्नर लोक! कुत्रे, गाय अशा जनावरांमध्ये तर खूप फरक होऊन जातो! त्यामुळे शरीरालाही त्रास होत आहे. पोटाची समस्या आहे. बघू कसं होतं पुढे.
वा! काय शब्दांकन आहे! हे लाईव्ह असते तर डीप्रेशन आले असते. पुभाप्र. धन्यवाद.

मार्गी 28/09/2019 - 12:11
सर्वांना अनेक धन्यवाद! @ डॉ. म्हात्रे सर, रस्ता इथे एकच आहे! शिमला साईडने स्पीतिकडे जाणारा एकच रस्ता. पुढच्या भागात रूट मॅप पण देतो. धन्यवाद.

मस्तं चालली आहे सफर. यावेळचे फोटो खास आवडले. दर फोटोच्या मार्गाचा नकाशा टाकता आला तर वाचनाला मदत होईल व अजून जास्त मजा येईल.

अक्षरश। थरारक आणि प्रत्ययकारी वर्णन.
कुठे आपण समुद्र सपाटीवरचे प्राणी आणि कुठे हा यक्ष किन्नर लोक! कुत्रे, गाय अशा जनावरांमध्ये तर खूप फरक होऊन जातो! त्यामुळे शरीरालाही त्रास होत आहे. पोटाची समस्या आहे. बघू कसं होतं पुढे.
वा! काय शब्दांकन आहे! हे लाईव्ह असते तर डीप्रेशन आले असते. पुभाप्र. धन्यवाद.

मार्गी 28/09/2019 - 12:11
सर्वांना अनेक धन्यवाद! @ डॉ. म्हात्रे सर, रस्ता इथे एकच आहे! शिमला साईडने स्पीतिकडे जाणारा एकच रस्ता. पुढच्या भागात रूट मॅप पण देतो. धन्यवाद.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति ६: स्पिलो ते नाको

मार्गी ·

प्रथम प्रचिबद्दल. या वेळेस वर्णन कमी पण प्रचिनी भरपाई केलेली दिसते. सर्वात जास्त चांगले चित्र कोणते हे पाहात होतो. आणि ध्यानात आले की शब्द थिटे पडतील. निसर्गाचे रौद्रभीषण सौंदर्य, भव्यता, सारे काही कल्पनातीत. केवळ थरारक. वर्णनात थरार आणि आशानिराशेचा खेळ जाणवतो. परफॉर्मन्सचे यश आपल्या डोक्यात गेले नाही. तब्येतीची चिंता तुमच्याबरोबर वाचकाच्याही मनात दाटून येते आहे. प्रत्ययकारी हा एकच शब्द मनात येतो. धन्यवाद.

प्रथम प्रचिबद्दल. या वेळेस वर्णन कमी पण प्रचिनी भरपाई केलेली दिसते. सर्वात जास्त चांगले चित्र कोणते हे पाहात होतो. आणि ध्यानात आले की शब्द थिटे पडतील. निसर्गाचे रौद्रभीषण सौंदर्य, भव्यता, सारे काही कल्पनातीत. केवळ थरारक. वर्णनात थरार आणि आशानिराशेचा खेळ जाणवतो. परफॉर्मन्सचे यश आपल्या डोक्यात गेले नाही. तब्येतीची चिंता तुमच्याबरोबर वाचकाच्याही मनात दाटून येते आहे. प्रत्ययकारी हा एकच शब्द मनात येतो. धन्यवाद.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति ४: रामपूर बुशहर ते टापरी

मार्गी ·

पहिले चित्र पाहून रारंगढांगची (पुस्तकातल्या चित्राची. मी गेलो नाही तिथं.) आठवण आली. नैसर्गिक बोगदा रौद्रसुंदर. टेमप्लेट तर वेड लावणारे दृश्य. बाकी दृश्ये देखील आत्ता तिथे जाऊन उभे राहावे असे वाटणारी. लेखनाची मध्यलय पण मस्त आस्वाद घेत सगळी दृश्ये दाखवत अजिबात घाई न करता वाचकाच्या गतीने फिरवते. लेखन प्रत्ययकारी असल्यामुळे माझी मनस्थिती पण तुमच्या तेव्हाच्या आशानिराशा, भिती वगैरेसारखी हेलकावे खाते. अचानक नदीगर्जना ऐकू आल्यावर सॉलीड दचकायला होत असेल. छान. धन्यवाद. पुभाप्र

मार्गी 05/09/2019 - 12:29
सुधीर कांदळकर जी आणि डॉक्टर सर, दोघांनाही धन्यवाद! होय, मलाही रारंग ढांगची सातत्याने आठवण होत होती. किंबहुना तिथे रारंग सारख्या अनेक ढांगा होत्याच! आणि रारंग व मुरंग अशी गावंही जवळच होती! :) रस्ता वर असताना दरीतली नदी गर्जना आल्यावर एक भितीची झुळूक येऊन जाते!

पहिले चित्र पाहून रारंगढांगची (पुस्तकातल्या चित्राची. मी गेलो नाही तिथं.) आठवण आली. नैसर्गिक बोगदा रौद्रसुंदर. टेमप्लेट तर वेड लावणारे दृश्य. बाकी दृश्ये देखील आत्ता तिथे जाऊन उभे राहावे असे वाटणारी. लेखनाची मध्यलय पण मस्त आस्वाद घेत सगळी दृश्ये दाखवत अजिबात घाई न करता वाचकाच्या गतीने फिरवते. लेखन प्रत्ययकारी असल्यामुळे माझी मनस्थिती पण तुमच्या तेव्हाच्या आशानिराशा, भिती वगैरेसारखी हेलकावे खाते. अचानक नदीगर्जना ऐकू आल्यावर सॉलीड दचकायला होत असेल. छान. धन्यवाद. पुभाप्र

मार्गी 05/09/2019 - 12:29
सुधीर कांदळकर जी आणि डॉक्टर सर, दोघांनाही धन्यवाद! होय, मलाही रारंग ढांगची सातत्याने आठवण होत होती. किंबहुना तिथे रारंग सारख्या अनेक ढांगा होत्याच! आणि रारंग व मुरंग अशी गावंही जवळच होती! :) रस्ता वर असताना दरीतली नदी गर्जना आल्यावर एक भितीची झुळूक येऊन जाते!
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
४: रामपूर बुशहर ते टापरी सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति १: प्रस्तावना सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति २: शिमला ते नार्कण्डा सायकलीसंगे जुले किन्नौर- स्पीति ३: नार्कण्डा ते रामपूर बुशहर २९ जुलैची संध्याकाळ रामपूर बुशहरमध्ये गेली. दोन दिवस शिमला आणि नार्कंडा असं आल्यामुळे इथे फार गरम होत आहे. संध्याकाळी काही वेळ तर ताप आल्यासारखं वाटलं. चांगला आराम होऊ शकला नाही.