मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

तो

मार्गी ·
दूरवरून दिसणारा अथांग तो! नेहमी ओढ लावणारा! राजापूरकडून देवगडला संध्याकाळी येत असताना पश्चिमेकडे दूरवर चमकताना दिसणारा तो! नीट बघितल्यावर दूरवर दिसणारी त्याची लांब पसरलेली निळी पट्टी! त्याची भव्यता आणि त्याचा विस्तार! कधी कधी अगदी जवळ येईपर्यंत न दिसणारा आणि ऐकूही न येणारा तो! इतका अजस्र असूनही त्याचं त्याच्या मर्यादेतलं असणं! सध्या कोकणात देवगडला एका निवांत जागी राहण्याचा व परिसरामध्ये फिरण्याचा योग आहे. इतका शांत आणि अप्रतिम निसर्ग. निसर्गाच्या जवळ येणं एक प्रकारे ध्यानाचा अनुभव देऊन जातं. आज देवगड- कुणकेश्वर किनारी रस्त्याने सायकल चालवण्याचा आनंद लुटला. अक्षरश: लुटला. स्वर्गसुख.

परत एकदा हिमालयाच्या कुशीत - २

प्रसाद गोडबोले ·

चित्रगुप्त 30/05/2024 - 03:53
हा भाग वाचला. उत्तमच आहे. नंतर पुन्हा वाचून काही प्रश्न असले तर ते लिहीन. सध्या पहिला प्रश्न म्हणजे फळांबरोबर वाटीत काय आहे ? सांजा किंवा गुळासारखे वाटते आहे.

कंजूस 30/05/2024 - 08:17
हा आश्रम आवडला. अशा ठिकाणी कोणत्याही मंत्राची गरज नाही. जेवणाचे आणि नाश्त्याचे म्हणाल तर काहीच अडचण नाही. हेच खातो. पायऱ्यांची ही अडचण नाही सवय आहे. आणि शुद्ध हवा. कोणताही गुरू नको. गरजच नाही. मुक्त मोकाट राहायचे. भटकायचे.

खरेतर वैदिक आश्रम असल्याने कोवळ्या बोकडाच्या बोन मॅरोचा सुर्वा २४ तास मिळायला हवा. शिवाय ऋग्वेदात सांगितल्याप्रमाणे प्रसंगी एखाद्या घोड्याचेही बार्बेक्यू मिळायला हवे. त्यातही पुरोहितांना पुढच्या-उजव्या मांडीचे मांस तर हक्काने मिळायला हवे.

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

खरेतर वैदिक आश्रम असल्याने कोवळ्या बोकडाच्या बोन मॅरोचा सुर्वा २४ तास मिळायला हवा.
हे राम. असं नसतं हो. मन शुद्ध, सात्विक राहण्यासाठी सकाळी फ़ार साखर नसलेला काजु-शिरा. इडली-मेदूवडाही चालेल मला. दुपारी, बोकड्याचं खुराचं मटण विथ सूपही चालेल. दुपारी, आराम. लोळण्याचा कंटाळा आलाकी सायंकाळी सहा-सात किमी निसर्ग सानिध्यात इव्हीनींग वॉक होईल. सायंकाळी चार मित्र टेबल गप्पा मैफ़िल अहाहा. कमी आवाजात गजल, शायरी, कवितेच्या आवडत्या ओळी. -दिलीप बिरुटे (आनंद आश्रमातला आनंदी) :)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

@व्यवस्थापन , हा प्रतिसाद पहा. ह्यातील एका तरी वाक्याचा मुळ हिमालयातील भटकंती बाबत असलेल्या लेखनाशी काडीमात्र तरी संबंध आहे का ? केवळ विषयांतर करणे , धागा भरकटवणे हाच उद्देश आहे. ही त्यांची मोडस ऑपरेंडी आहे. तुम्ही ह्याचावर कारवाई करत नाही. पुढील प्रतिसादात माझ्यावर वैयक्तिक टीका करतात, तेही साळासुदपणे काळजी करत असल्याचा आव आणुन . तुम्ही त्यावर देखील कारवाई करत नाही. असे असेल तर इथे कोणी प्रांजळपणे काहीही लिहिणे हेच मुर्खपणाचे ठरते. मी माझ्या लेखांमध्ये राजकारण , भाजप - काँग्रेस वगैरे काहीही तिळमात्र उद्देश नसताना , ते इथे येऊन विषयांतर करतात , मला काळजी घ्या वगैरे उपरोधिक टोमणे मारतात. ते व्यवस्थापन जाणीवपुर्वक दुर्लक्षित करते. वाह !

In reply to by अहिरावण

अगदी अगदी . मी आजही जमेल तितके तुकोबांचे प्रमाणे आचरण करायला शिकत आहे , किमान तसा प्रयत्न करत आहे. मला माहीत होते की काही लोकं माझ्या लेखनावर येऊन मुद्दामुन विषयांतर करणार , माझी त्याला ना नव्हती, आजही नाही. मी माझ्या पुरती गट.क्र.१ आणि गट क्र.२ अशी जी विभागणी केली आहे ती मला अत्यंत शांततादायक ठरलेली आहे :) व्यवस्थापकांनी आधी केवळ माझ्या प्रत्युत्तराचे संपादन केले , हे असे एकांगी संपादन पाहुन मात्र मी वैतागलो . मी लगेच त्यांच्या निदर्शनास आणुन दिले की त्यांनी विनाकारण आणि सरळ सरळ माझ्यावर वैयक्तिक टिप्पण्णी केलेले आहे म्हणुन मी प्रतुत्तर दिले. तेव्हा मग व्यवस्थापनाने त्यांच्याही प्रतिसाद संपादित केला. असो. स्वभावाला औषध नाही ! जन देव तरी पाया चि पडावे | त्याचिया स्वभावे चाड नाही ||१|| अग्नीचे सौजन्य शीतनिवारण | पालवी बांधोनि नेता नये ||२|| तुका म्हणे विंचु सर्प नारायण | वंदावे दुरोन शिवो नये ||३||

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

सामिष आहार सामिष आहाराबद्दल मी किमान २-३ दा विचारणा केली त्यांचासोबत. त्यांचा म्हणजे तेथील आयुर्वेदाचार्य आणि खुद्द स्वामीजी सोबत. अन त्यावर त्यांनी दिलेले उत्तर म्हणजे - कोणत्याही प्रकारचे फार्म प्रोडुस्ड , व्यावसायिक तत्वावर बनवलेले मांस खाण्यायोग्य नाही. चिकन मटन तयार करताना त्या प्राण्याला किती अन काय कसली इंजेक्शन्स दिली असतील ह्याची आपल्याला कल्पनाच नसते. कोंबड्यांना जास्त अंडी देण्याकरिता इंजेक्शन देतात. शेळ्या मेंढ्यांना वजन वाढीसाठी खुराक. त्यामुळे आपण अंडी , चिकन मटन खाताना आपल्या पोटात अक्षरशः विष ढकलत आहोत. इतकेच काय तर दुध बनवण्याकरिता गायींना इस्ट्रोजेन हे हार्मोन दिले जाते हे आता सर्वज्ञात आहे, त्याव्यतिरिक्त अजुन काय इंजेक्श्नन देत असतील ह्याची आपल्याला कल्पनाही नाही. त्यामुळे ते दुधही धोकादायकच आहे. त्या दुधामुळे लहान मुलं मुली लवकर वयात येणे हे परिणाम आधीच निदर्शनास आलेले आहेत. ह्या उपर राहिले मासे आणि प्रॉन्स वगैरे. नदीतील अन समुद्री मास्यांच्या बाबतीत मर्क्युरी आणि अर्सेनिक पॉईझनिंगचे प्रमाण अफाट आहे. शिवाय मायक्रोप्लॅस्टिक्स ही आहेत . तसेच कृत्रिम तलावात वाढवलेल्या माशांच्या बाबतीत तोच प्रकार आहे. तस्मात सर्व अवघड झालेले आहे. मांसाहार करायचा असल्यास स्वतः शिकार करुन जंगली प्राणीचे मांस खाणे हे उत्तम . त्यातही काळवीट सर्वोत्तम. मात्र वन संरक्षण नियमांच्यामुळे आता हे शक्य नाही. त्यामुळे मांसाहार टाळणे हेच आरोग्याच्या दृष्टीने उत्तम आहे, पण त्यातल्या त्यात कमी दोषयुक्त म्हणुन मासे , तेही फक्त फ्रेश मासे चालतील, अन्य मांसाहार हा आरोग्याच्या दृष्टीने घातक असल्याने टाळलाच पाहिजे.
शरीरमाद्यं खलु धर्मसाधनं |
शरीर हेच खरे धर्माचे साधन आहे. तेच जर निरोगी नसेल तर ध्यान धारणा जमणे अशक्य आहे, समाधीची तर शक्यताच मावळुन जाते. आता इतके सविस्तर आणि तर्कपूर्ण उत्तर मिळाल्यामुळे माझ्यासारखा चवीने खाणारा , सामिष आहाराचा कट्टर समर्थक देखील निरुत्तर झाला :| अवांतर : कृष्णमृग अर्थात काळवीट खाण्यास सर्वोत्तम असे स्वामीजींनी म्हणाल्यावर राजस्थानातुन आलेल्या ३ साधकांचे चेहरे असे पडले की ते पाहुन मौज वाटली =))))

In reply to by प्रसाद गोडबोले

Bhakti 30/05/2024 - 12:34
एकदम बरोबर माहिती सांगितली स्वामीजींनी! सध्या सर्व प्रदूषण ग्रासित झाले आहे. किंवा स्वतः बोकड वाढवावा, ओरग्यानिक खाऊ पिऊ घालावा,मग तो भक्षण करावा.

In reply to by प्रसाद गोडबोले

आलं आणि तत्सम दोन तीन जिन्नस घेऊन शिजवलेले मांस (आम्ही घरचेच मटण खातो, कोंबड्या आणि बोकडे) बरेच हलके, लघु, सात्विक वृत्तीचे असते असा माझा अनुभव आहे.

Bhakti 30/05/2024 - 08:57
पुढे स्वामीजींनी विद्या आणि प्रज्ञा ह्यातील फरक सकाळी सांगितला होता. विद्या म्हणजे तुम्ही जे काहे पुस्तकातुन किंवा अनत्र ठिकाणुन शिकता ते. प्रज्ञा म्हणजे जे तुम्हाला अंतर्स्फुर्तीने उमगते ते !
पूर्णपणे सहमत
ध्यानाचा दुसर्‍या प्रयत्नातच मन इतके खोल उतरत असेल तर अजून पुढे चित्तत् खोल काय आहे हे दिसेल , ह्या उत्सुकतेने मी शहारुन गेलो. (त्याविषयी काहीही लिहिणे मी जाणीवपुर्वक टाळत आहे. )
@प्रगो पण दोन लेख वाचता ,ही नवी जीवनशैली मिळाली आहे ती कायम ठेवण्याचा प्रयत्न करताच.

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धन्यवाद सर ! आपल्यासारखे हितचिंतक आहेत हे फार सुखद फीलींग आहे ! बाकी निवडणुकांच्या निकानंतर भेटुयातच ! संपादित. व्यक्तिगत टिपणी आढळल्यास कारवाई केली जाईल. -व्यवस्थापन

नठ्यारा 31/05/2024 - 22:02
अवांतर : गोरा जीझस ख्राईस्ट वाचून अंमळ हसू आलं. मिडल ईस्टातला प्यालेस्टीनातला इसम आंग्लशख्स गौरवर्णी असणं निव्वळ अशक्य. निदान २००० वर्षांपूर्वी तरी अशक्य म्हणायला पाहिजे. येशू माझ्या मते काळा व बुटका असावा. अर्थात, तो काळा की गोरा हा जीवनमरणाचा प्रश्न नव्हे. -नाठाळ नठ्या

चौथा कोनाडा 03/06/2024 - 18:07
रोचक वर्णन... भारी वाटलं वाचताना. फोटो दिसत नाहीत त्यामुळं भ्रमनिरास झाला. वातावरण मिस झाल्यासारखे वाटले ! धागा संपादित करून परत फोटो डकवा,

चित्रगुप्त 30/05/2024 - 03:53
हा भाग वाचला. उत्तमच आहे. नंतर पुन्हा वाचून काही प्रश्न असले तर ते लिहीन. सध्या पहिला प्रश्न म्हणजे फळांबरोबर वाटीत काय आहे ? सांजा किंवा गुळासारखे वाटते आहे.

कंजूस 30/05/2024 - 08:17
हा आश्रम आवडला. अशा ठिकाणी कोणत्याही मंत्राची गरज नाही. जेवणाचे आणि नाश्त्याचे म्हणाल तर काहीच अडचण नाही. हेच खातो. पायऱ्यांची ही अडचण नाही सवय आहे. आणि शुद्ध हवा. कोणताही गुरू नको. गरजच नाही. मुक्त मोकाट राहायचे. भटकायचे.

खरेतर वैदिक आश्रम असल्याने कोवळ्या बोकडाच्या बोन मॅरोचा सुर्वा २४ तास मिळायला हवा. शिवाय ऋग्वेदात सांगितल्याप्रमाणे प्रसंगी एखाद्या घोड्याचेही बार्बेक्यू मिळायला हवे. त्यातही पुरोहितांना पुढच्या-उजव्या मांडीचे मांस तर हक्काने मिळायला हवे.

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

खरेतर वैदिक आश्रम असल्याने कोवळ्या बोकडाच्या बोन मॅरोचा सुर्वा २४ तास मिळायला हवा.
हे राम. असं नसतं हो. मन शुद्ध, सात्विक राहण्यासाठी सकाळी फ़ार साखर नसलेला काजु-शिरा. इडली-मेदूवडाही चालेल मला. दुपारी, बोकड्याचं खुराचं मटण विथ सूपही चालेल. दुपारी, आराम. लोळण्याचा कंटाळा आलाकी सायंकाळी सहा-सात किमी निसर्ग सानिध्यात इव्हीनींग वॉक होईल. सायंकाळी चार मित्र टेबल गप्पा मैफ़िल अहाहा. कमी आवाजात गजल, शायरी, कवितेच्या आवडत्या ओळी. -दिलीप बिरुटे (आनंद आश्रमातला आनंदी) :)

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

@व्यवस्थापन , हा प्रतिसाद पहा. ह्यातील एका तरी वाक्याचा मुळ हिमालयातील भटकंती बाबत असलेल्या लेखनाशी काडीमात्र तरी संबंध आहे का ? केवळ विषयांतर करणे , धागा भरकटवणे हाच उद्देश आहे. ही त्यांची मोडस ऑपरेंडी आहे. तुम्ही ह्याचावर कारवाई करत नाही. पुढील प्रतिसादात माझ्यावर वैयक्तिक टीका करतात, तेही साळासुदपणे काळजी करत असल्याचा आव आणुन . तुम्ही त्यावर देखील कारवाई करत नाही. असे असेल तर इथे कोणी प्रांजळपणे काहीही लिहिणे हेच मुर्खपणाचे ठरते. मी माझ्या लेखांमध्ये राजकारण , भाजप - काँग्रेस वगैरे काहीही तिळमात्र उद्देश नसताना , ते इथे येऊन विषयांतर करतात , मला काळजी घ्या वगैरे उपरोधिक टोमणे मारतात. ते व्यवस्थापन जाणीवपुर्वक दुर्लक्षित करते. वाह !

In reply to by अहिरावण

अगदी अगदी . मी आजही जमेल तितके तुकोबांचे प्रमाणे आचरण करायला शिकत आहे , किमान तसा प्रयत्न करत आहे. मला माहीत होते की काही लोकं माझ्या लेखनावर येऊन मुद्दामुन विषयांतर करणार , माझी त्याला ना नव्हती, आजही नाही. मी माझ्या पुरती गट.क्र.१ आणि गट क्र.२ अशी जी विभागणी केली आहे ती मला अत्यंत शांततादायक ठरलेली आहे :) व्यवस्थापकांनी आधी केवळ माझ्या प्रत्युत्तराचे संपादन केले , हे असे एकांगी संपादन पाहुन मात्र मी वैतागलो . मी लगेच त्यांच्या निदर्शनास आणुन दिले की त्यांनी विनाकारण आणि सरळ सरळ माझ्यावर वैयक्तिक टिप्पण्णी केलेले आहे म्हणुन मी प्रतुत्तर दिले. तेव्हा मग व्यवस्थापनाने त्यांच्याही प्रतिसाद संपादित केला. असो. स्वभावाला औषध नाही ! जन देव तरी पाया चि पडावे | त्याचिया स्वभावे चाड नाही ||१|| अग्नीचे सौजन्य शीतनिवारण | पालवी बांधोनि नेता नये ||२|| तुका म्हणे विंचु सर्प नारायण | वंदावे दुरोन शिवो नये ||३||

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

सामिष आहार सामिष आहाराबद्दल मी किमान २-३ दा विचारणा केली त्यांचासोबत. त्यांचा म्हणजे तेथील आयुर्वेदाचार्य आणि खुद्द स्वामीजी सोबत. अन त्यावर त्यांनी दिलेले उत्तर म्हणजे - कोणत्याही प्रकारचे फार्म प्रोडुस्ड , व्यावसायिक तत्वावर बनवलेले मांस खाण्यायोग्य नाही. चिकन मटन तयार करताना त्या प्राण्याला किती अन काय कसली इंजेक्शन्स दिली असतील ह्याची आपल्याला कल्पनाच नसते. कोंबड्यांना जास्त अंडी देण्याकरिता इंजेक्शन देतात. शेळ्या मेंढ्यांना वजन वाढीसाठी खुराक. त्यामुळे आपण अंडी , चिकन मटन खाताना आपल्या पोटात अक्षरशः विष ढकलत आहोत. इतकेच काय तर दुध बनवण्याकरिता गायींना इस्ट्रोजेन हे हार्मोन दिले जाते हे आता सर्वज्ञात आहे, त्याव्यतिरिक्त अजुन काय इंजेक्श्नन देत असतील ह्याची आपल्याला कल्पनाही नाही. त्यामुळे ते दुधही धोकादायकच आहे. त्या दुधामुळे लहान मुलं मुली लवकर वयात येणे हे परिणाम आधीच निदर्शनास आलेले आहेत. ह्या उपर राहिले मासे आणि प्रॉन्स वगैरे. नदीतील अन समुद्री मास्यांच्या बाबतीत मर्क्युरी आणि अर्सेनिक पॉईझनिंगचे प्रमाण अफाट आहे. शिवाय मायक्रोप्लॅस्टिक्स ही आहेत . तसेच कृत्रिम तलावात वाढवलेल्या माशांच्या बाबतीत तोच प्रकार आहे. तस्मात सर्व अवघड झालेले आहे. मांसाहार करायचा असल्यास स्वतः शिकार करुन जंगली प्राणीचे मांस खाणे हे उत्तम . त्यातही काळवीट सर्वोत्तम. मात्र वन संरक्षण नियमांच्यामुळे आता हे शक्य नाही. त्यामुळे मांसाहार टाळणे हेच आरोग्याच्या दृष्टीने उत्तम आहे, पण त्यातल्या त्यात कमी दोषयुक्त म्हणुन मासे , तेही फक्त फ्रेश मासे चालतील, अन्य मांसाहार हा आरोग्याच्या दृष्टीने घातक असल्याने टाळलाच पाहिजे.
शरीरमाद्यं खलु धर्मसाधनं |
शरीर हेच खरे धर्माचे साधन आहे. तेच जर निरोगी नसेल तर ध्यान धारणा जमणे अशक्य आहे, समाधीची तर शक्यताच मावळुन जाते. आता इतके सविस्तर आणि तर्कपूर्ण उत्तर मिळाल्यामुळे माझ्यासारखा चवीने खाणारा , सामिष आहाराचा कट्टर समर्थक देखील निरुत्तर झाला :| अवांतर : कृष्णमृग अर्थात काळवीट खाण्यास सर्वोत्तम असे स्वामीजींनी म्हणाल्यावर राजस्थानातुन आलेल्या ३ साधकांचे चेहरे असे पडले की ते पाहुन मौज वाटली =))))

In reply to by प्रसाद गोडबोले

Bhakti 30/05/2024 - 12:34
एकदम बरोबर माहिती सांगितली स्वामीजींनी! सध्या सर्व प्रदूषण ग्रासित झाले आहे. किंवा स्वतः बोकड वाढवावा, ओरग्यानिक खाऊ पिऊ घालावा,मग तो भक्षण करावा.

In reply to by प्रसाद गोडबोले

आलं आणि तत्सम दोन तीन जिन्नस घेऊन शिजवलेले मांस (आम्ही घरचेच मटण खातो, कोंबड्या आणि बोकडे) बरेच हलके, लघु, सात्विक वृत्तीचे असते असा माझा अनुभव आहे.

Bhakti 30/05/2024 - 08:57
पुढे स्वामीजींनी विद्या आणि प्रज्ञा ह्यातील फरक सकाळी सांगितला होता. विद्या म्हणजे तुम्ही जे काहे पुस्तकातुन किंवा अनत्र ठिकाणुन शिकता ते. प्रज्ञा म्हणजे जे तुम्हाला अंतर्स्फुर्तीने उमगते ते !
पूर्णपणे सहमत
ध्यानाचा दुसर्‍या प्रयत्नातच मन इतके खोल उतरत असेल तर अजून पुढे चित्तत् खोल काय आहे हे दिसेल , ह्या उत्सुकतेने मी शहारुन गेलो. (त्याविषयी काहीही लिहिणे मी जाणीवपुर्वक टाळत आहे. )
@प्रगो पण दोन लेख वाचता ,ही नवी जीवनशैली मिळाली आहे ती कायम ठेवण्याचा प्रयत्न करताच.

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धन्यवाद सर ! आपल्यासारखे हितचिंतक आहेत हे फार सुखद फीलींग आहे ! बाकी निवडणुकांच्या निकानंतर भेटुयातच ! संपादित. व्यक्तिगत टिपणी आढळल्यास कारवाई केली जाईल. -व्यवस्थापन

नठ्यारा 31/05/2024 - 22:02
अवांतर : गोरा जीझस ख्राईस्ट वाचून अंमळ हसू आलं. मिडल ईस्टातला प्यालेस्टीनातला इसम आंग्लशख्स गौरवर्णी असणं निव्वळ अशक्य. निदान २००० वर्षांपूर्वी तरी अशक्य म्हणायला पाहिजे. येशू माझ्या मते काळा व बुटका असावा. अर्थात, तो काळा की गोरा हा जीवनमरणाचा प्रश्न नव्हे. -नाठाळ नठ्या

चौथा कोनाडा 03/06/2024 - 18:07
रोचक वर्णन... भारी वाटलं वाचताना. फोटो दिसत नाहीत त्यामुळं भ्रमनिरास झाला. वातावरण मिस झाल्यासारखे वाटले ! धागा संपादित करून परत फोटो डकवा,
२० मे २०२४ - ध्यानाचा पाहिला दिवस काल इतका दमलो होतो त्यामुळे गाढ झोप लागली. पण इथे अतिषय कडक नियम असल्याने सकाळी सात वाजता ध्यानाला उपस्थित राहणे गरजेचे होते. त्यात मला यायला काल उशीर झाल्याने स्वामीजींनी ध्यानविषयक रीतसर मार्गदर्शन केलेले नव्हते. त्यांनी मला आधी त्यांच्या ऑफिस मध्ये बोलावले होते. ह्या सगळ्या विचारात खडबडुन पहाटे पहाटे जाग आली. हवेत नितांत सुंदर गारवा होता. अजुन सुर्योदय झाला नव्हता पण पुर्वेला ताम्बंड फुटलं होतं .

परत एकदा हिमालयाच्या कुशीत - १

प्रसाद गोडबोले ·

चित्रगुप्त 30/05/2024 - 03:42
सुरुवात जबरदस्त झालेली आहे. अगदी पहिल्या प्रतिमेत दिसणार्‍या रंगांच्या छटा अद्भुत आहेत, अगदी पेंटिंग बनवण्यासारख्या. अंधारातली प्रतिमा पण सुंदर. त्यात खालच्या बाजूला दिसणारा त्रिकोण कसला आहे हे आधी समजले नव्हते, पण वळणावरची खालच्या दरीच्या बाजूची दगडी भिंत आहेसे दिसते. तुम्हाला आजोबांचा चांगला सहवास लाभलेला दिसतो. खूप नशीबवान आहात. (या बाबतीत आमच नशीब फुटके. दोन्हीकडले आजोबा आणि आज्या आमचे आई-वडील लहान असतानाच निवर्तले). लेखाचे लहान लहान भाग पण छान वाटतात.

हिमालय नवरसांची अनुभुती देतो. अप्रतिम आहे. एकदाच काय होईना हिमालय बघायला हवा. नोकरी मुळे बर्याचश्या छटा अनुभवायला मिळाल्या. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.

कंजूस 30/05/2024 - 06:45
तुमचं हिमालय प्रेम जाणवत आहे. जागेची नावं सांगितली की त्यांची वाट लागते हे बरोबर. ((हिमालयाबद्ल ( म्हणजे उत्तराखंड आणि हिमाचला प्रदेश) वाचून आणि त्याचे अंतर, प्रवास माहिती यातून ठरवून टाकले की हिमालय पर्यटन करायचे नाही. अगदी एकदा कधीतरी गेलोच तरी आवडला म्हणून वारंवार जाणे शक्य नाही. )) लेख वाचणार. पर्यटनावर अध्यात्मिक विचारही मांडता.

चौथा कोनाडा 02/06/2024 - 17:47
व्वा, सुंदर लिहिलंत ! आणि प्रचि ही समर्पक !
हिमालय म्हणजे कसा अगदी आपल्या आजोबांचा सारखा वाटतो. आजोबा म्हणजे आईचे बाबा. वडीलांचे बाबा म्हणजे सह्याद्री . राकट कणखर कठोर. लहानपणापासुन सह्याद्रीच्या अंगाखांद्यावर बागडलो, पण तिथलं प्रेम हे खरं म्हणजे भीतीयुक्त आदर आहे. पण हिमालयात एक वेगळं आपलंपण आहे. इथेही आदर आहेच पण इथं भिती नाही, किंवा कदाचित आधीच थंडगार वार्‍याच्या झुळुकांपासुन वाचण्यासाठी स्वेटर घातलेला असल्याने उबदार वाटत असतं , त्यामुळे लहानपणी आजोबांनी अलगद उचलुन हातात घ्यावं अन आपण शांत झोपी जावं अशा आठवणी जाग्या होतात.
आजही जास्त फिरंणं सह्याद्रीतच होतं, हिमालय क्वचित , उन्हाळ्याच्या सुट्टीत. तरी बराच फिरलो. लेह लडाख, हिमाचल , उत्तराखंड . सर्वात सुंदर वाटला तो हिमाचल मधुन दिसणारा हिमालय. एकदम आजोबांचा सुंदर टुमदार वाडा होता तसा काहीसा
वाह, क्या बात ! हे खूप आवडलं !

In reply to by किसन शिंदे

चौथा कोनाडा 04/06/2024 - 14:35
च्यामारी ... फोटो खरंच गायबले की ! मी प्रतिसाद दिला तेव्हा होते की ! आता "URL signature expired" असं दिसतंय ! प्रगो भाऊ, नक्की काय अडचण येतेय ? बघा, जमतंय का काही !

चित्रगुप्त 30/05/2024 - 03:42
सुरुवात जबरदस्त झालेली आहे. अगदी पहिल्या प्रतिमेत दिसणार्‍या रंगांच्या छटा अद्भुत आहेत, अगदी पेंटिंग बनवण्यासारख्या. अंधारातली प्रतिमा पण सुंदर. त्यात खालच्या बाजूला दिसणारा त्रिकोण कसला आहे हे आधी समजले नव्हते, पण वळणावरची खालच्या दरीच्या बाजूची दगडी भिंत आहेसे दिसते. तुम्हाला आजोबांचा चांगला सहवास लाभलेला दिसतो. खूप नशीबवान आहात. (या बाबतीत आमच नशीब फुटके. दोन्हीकडले आजोबा आणि आज्या आमचे आई-वडील लहान असतानाच निवर्तले). लेखाचे लहान लहान भाग पण छान वाटतात.

हिमालय नवरसांची अनुभुती देतो. अप्रतिम आहे. एकदाच काय होईना हिमालय बघायला हवा. नोकरी मुळे बर्याचश्या छटा अनुभवायला मिळाल्या. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.

कंजूस 30/05/2024 - 06:45
तुमचं हिमालय प्रेम जाणवत आहे. जागेची नावं सांगितली की त्यांची वाट लागते हे बरोबर. ((हिमालयाबद्ल ( म्हणजे उत्तराखंड आणि हिमाचला प्रदेश) वाचून आणि त्याचे अंतर, प्रवास माहिती यातून ठरवून टाकले की हिमालय पर्यटन करायचे नाही. अगदी एकदा कधीतरी गेलोच तरी आवडला म्हणून वारंवार जाणे शक्य नाही. )) लेख वाचणार. पर्यटनावर अध्यात्मिक विचारही मांडता.

चौथा कोनाडा 02/06/2024 - 17:47
व्वा, सुंदर लिहिलंत ! आणि प्रचि ही समर्पक !
हिमालय म्हणजे कसा अगदी आपल्या आजोबांचा सारखा वाटतो. आजोबा म्हणजे आईचे बाबा. वडीलांचे बाबा म्हणजे सह्याद्री . राकट कणखर कठोर. लहानपणापासुन सह्याद्रीच्या अंगाखांद्यावर बागडलो, पण तिथलं प्रेम हे खरं म्हणजे भीतीयुक्त आदर आहे. पण हिमालयात एक वेगळं आपलंपण आहे. इथेही आदर आहेच पण इथं भिती नाही, किंवा कदाचित आधीच थंडगार वार्‍याच्या झुळुकांपासुन वाचण्यासाठी स्वेटर घातलेला असल्याने उबदार वाटत असतं , त्यामुळे लहानपणी आजोबांनी अलगद उचलुन हातात घ्यावं अन आपण शांत झोपी जावं अशा आठवणी जाग्या होतात.
आजही जास्त फिरंणं सह्याद्रीतच होतं, हिमालय क्वचित , उन्हाळ्याच्या सुट्टीत. तरी बराच फिरलो. लेह लडाख, हिमाचल , उत्तराखंड . सर्वात सुंदर वाटला तो हिमाचल मधुन दिसणारा हिमालय. एकदम आजोबांचा सुंदर टुमदार वाडा होता तसा काहीसा
वाह, क्या बात ! हे खूप आवडलं !

In reply to by किसन शिंदे

चौथा कोनाडा 04/06/2024 - 14:35
च्यामारी ... फोटो खरंच गायबले की ! मी प्रतिसाद दिला तेव्हा होते की ! आता "URL signature expired" असं दिसतंय ! प्रगो भाऊ, नक्की काय अडचण येतेय ? बघा, जमतंय का काही !
प्रस्तावना : १. सदर लेखन हे वैयक्तिक अनुभवांवर आधारीत असुन इथे कोणताही अभिनिवेषयुक्त प्रचार प्रसार करण्याचा उद्देश नाही. लिहुन ठेवलेल्या गोष्टी जास्त चांगल्या स्मरणात राहतात हा आजवरचा अनुभव आहे. शिवाय "if you can't explain it simply, you don't understand it well enough." हे लहानपणी शिकल्याने किमान आपलं आपल्याला कळेल इतकं तरी सोप्प्या शब्दात वर्णन करुन सांगता येणे गरजेचे वाटते . म्हणुन हा लेखनप्रपंच . २. सदर लेखनात स्थानाचा उल्लेख जाणीवपुर्वक टाळण्यात आला आहे. एखादे सुंदर स्थान प्रसिध्द झाले की लोकं त्याची कशी वाट लावतात हे आम्ही आमच्या "कास पठाराच्या" उदाहरणाने चांगलेच शिकलो आहोत.

अर्धा कप दुध...

कर्नलतपस्वी ·

ब्याऐंशी वर्षाची होती. एक वर्षापुर्वीच सहस्र चंद्र दर्शन सोहळा संपन्न झाला होता. सैन्यात नोकरीमुळे कधीच बरोबर रहायला मिळाले नाही. शेवट मात्र बरोबर होती. बायको मुले एकमताची असल्याने मला तारेवरची कसरत कधीच करावी लागली नाही. शेवट पर्यंत मधुमेह, हृदयविकार असे दुर्धर आजार नव्हते. चुल ,बंब, शेगडी,स्टोव्ह यांनी मात्र आपल्या आठवणी मागे सोडून गेल्यामुळे श्वसनाचा त्रास होता. शेवटपर्यंत दवाखाना नाममात्र. जसे घडले तसेच लिहीले आहे. एक मुलगा म्हणून मातृ पितृ ऋण फेडण्याचा प्रयत्न केला पण व्याजच इतके भरपूर आहे त्यामुळे या जन्मातले ऋण पुढच्या जन्मात कॅरी फाॅरवर्ड करण्याची देवाजवळ प्रार्थना. सर्व प्रतिसादकांचे आभार.

ब्याऐंशी वर्षाची होती. एक वर्षापुर्वीच सहस्र चंद्र दर्शन सोहळा संपन्न झाला होता. सैन्यात नोकरीमुळे कधीच बरोबर रहायला मिळाले नाही. शेवट मात्र बरोबर होती. बायको मुले एकमताची असल्याने मला तारेवरची कसरत कधीच करावी लागली नाही. शेवट पर्यंत मधुमेह, हृदयविकार असे दुर्धर आजार नव्हते. चुल ,बंब, शेगडी,स्टोव्ह यांनी मात्र आपल्या आठवणी मागे सोडून गेल्यामुळे श्वसनाचा त्रास होता. शेवटपर्यंत दवाखाना नाममात्र. जसे घडले तसेच लिहीले आहे. एक मुलगा म्हणून मातृ पितृ ऋण फेडण्याचा प्रयत्न केला पण व्याजच इतके भरपूर आहे त्यामुळे या जन्मातले ऋण पुढच्या जन्मात कॅरी फाॅरवर्ड करण्याची देवाजवळ प्रार्थना. सर्व प्रतिसादकांचे आभार.
ऑफिसला जायच्या घाई गडबडीत होता. घरात शांतता होती. त्याला एक हलकासा आवाज आला, "अरे,किती दिवस नोकरी करणार,पासष्ट झाले की. आई,लवकर उठलीस, चहा घेणार? नको ,तुला उशीर होतोय. बरं निघतो मी". क्लिनीक मधे खुप गर्दी होती. पटापटा काम उरकत असतानाच मोबाईलची घंटी वाजली. " आहो,सासूबाई बघा ना उठत नाहीत. बराच वेळ झाला मी प्रयत्न करतेय. काय झालं. काही नाही,आज तू आंघोळ घाल म्हणाल्या. तेल लावून गरम पाण्याने आंघोळ घातली. अर्धा कप चहा देतीस का म्हणाल्या.

माझी नर्मदा परिक्रमा : इंद्रावती नदीत गोमातेकरवी वाचवले प्राण

Narmade Har ·

Narmade Har 06/05/2024 - 18:17
लेख कॉपी पेस्ट करताना अर्धा मुर्धा पेस्ट झाल्यामुळे आधीचा लेख चुकीचा छापला गेला आहे . तो एडिट किंवा डिलीट करता येत नाही .मी ऍडमिशन संपर्क साधलेला आहे . तरी कृपया तो लेख न वाचता हा लेख वाचावा ही नम्र प्रार्थना . तसदीबद्दल क्षमस्व ! मिसळपाव चे लेखनाचे नियम अजून या मूढमतीस लक्षात येत नाहीत .

In reply to by Narmade Har

अहिरावण 07/05/2024 - 09:59
>>मूढमतीस लक्षात येत नाहीत पुनरपि लेखनं पुनरपि प्रतिसादम् , पुनरपि वाचनम् रिफ्रेश करणम्। इह मिपा बहुदुस्तारे, कृपयाऽपारे पाहि संपादक अत्र लिखतु अत्र लिखतु , अत्र लिखतु मूढमते।

In reply to by अहिरावण

Narmade Har 07/05/2024 - 20:03
भो अहिरावण नमस्तुभ्यं । बुद्धोहम् त्वत्प्रसादतः ॥ वाचयामि मिपां सर्वं । न मे वाचति कश्चन ॥ Jokes apart, धन्यवाद . बहुतेक एडमिन महोदयांनी काहीतरी कृती केलेली दिसते .

nutanm 09/05/2024 - 04:16
खरोखर जीवघेणा अनुभव आहे आपल्याला आलेला. पण नर्मदा मैया तिच्या भकतांना व परीक्रमावासींना तारतेच तारते ,तसेच जेवण ,आश्रयाचया सर्व गोष्टी पूर्ण करतेच करते हे अनेक लेख परिक्रमेचे वर्णनातून वाचले आहे तसेच आपली श्रदधा व विश्वास वाचवतोच है पक्के लक्षात ठेवावे लागते .

नर्मदे हर बाबाजी ..... आवली घाटाजवळ डोह खोल असल्यामुळेच आम्ही तेथे गेलो असता शिवालयात आन्हिके उरकली होती. तेथे दक्षिण घाटावरील शिवमूर्ती मनमोहक आहे . आवली घाटाच्या माझ्याही काही आठवणी आहेत ... कारेन नमूद कधी वेळ मिळेल तेव्हा बाकी तुमचा अनुभव ऐकून डोळयात पाणी तरळले . नर्मदे हर !!!

In reply to by विअर्ड विक्स

Narmade Har 09/05/2024 - 15:16
तिथं तशी पाटी च लावली आहे की इथे खोल पाणी आहे . तिथली शिवमुर्ती नंदीची मूर्ती खूप सुंदर आहे . या घाटावर कायम गर्दी असते . परंतु किनाऱ्याच्या मार्गाने मात्र कोणीच नसते . खूप सुंदर किनारा आहे हा .

Narmade Har 06/05/2024 - 18:17
लेख कॉपी पेस्ट करताना अर्धा मुर्धा पेस्ट झाल्यामुळे आधीचा लेख चुकीचा छापला गेला आहे . तो एडिट किंवा डिलीट करता येत नाही .मी ऍडमिशन संपर्क साधलेला आहे . तरी कृपया तो लेख न वाचता हा लेख वाचावा ही नम्र प्रार्थना . तसदीबद्दल क्षमस्व ! मिसळपाव चे लेखनाचे नियम अजून या मूढमतीस लक्षात येत नाहीत .

In reply to by Narmade Har

अहिरावण 07/05/2024 - 09:59
>>मूढमतीस लक्षात येत नाहीत पुनरपि लेखनं पुनरपि प्रतिसादम् , पुनरपि वाचनम् रिफ्रेश करणम्। इह मिपा बहुदुस्तारे, कृपयाऽपारे पाहि संपादक अत्र लिखतु अत्र लिखतु , अत्र लिखतु मूढमते।

In reply to by अहिरावण

Narmade Har 07/05/2024 - 20:03
भो अहिरावण नमस्तुभ्यं । बुद्धोहम् त्वत्प्रसादतः ॥ वाचयामि मिपां सर्वं । न मे वाचति कश्चन ॥ Jokes apart, धन्यवाद . बहुतेक एडमिन महोदयांनी काहीतरी कृती केलेली दिसते .

nutanm 09/05/2024 - 04:16
खरोखर जीवघेणा अनुभव आहे आपल्याला आलेला. पण नर्मदा मैया तिच्या भकतांना व परीक्रमावासींना तारतेच तारते ,तसेच जेवण ,आश्रयाचया सर्व गोष्टी पूर्ण करतेच करते हे अनेक लेख परिक्रमेचे वर्णनातून वाचले आहे तसेच आपली श्रदधा व विश्वास वाचवतोच है पक्के लक्षात ठेवावे लागते .

नर्मदे हर बाबाजी ..... आवली घाटाजवळ डोह खोल असल्यामुळेच आम्ही तेथे गेलो असता शिवालयात आन्हिके उरकली होती. तेथे दक्षिण घाटावरील शिवमूर्ती मनमोहक आहे . आवली घाटाच्या माझ्याही काही आठवणी आहेत ... कारेन नमूद कधी वेळ मिळेल तेव्हा बाकी तुमचा अनुभव ऐकून डोळयात पाणी तरळले . नर्मदे हर !!!

In reply to by विअर्ड विक्स

Narmade Har 09/05/2024 - 15:16
तिथं तशी पाटी च लावली आहे की इथे खोल पाणी आहे . तिथली शिवमुर्ती नंदीची मूर्ती खूप सुंदर आहे . या घाटावर कायम गर्दी असते . परंतु किनाऱ्याच्या मार्गाने मात्र कोणीच नसते . खूप सुंदर किनारा आहे हा .
( याच नावाचा आधीचा लेख अपूर्ण आहे तो कृपया वाचू नये . संपूर्ण लेख इथे पुन्हा टाकत आहे . तसदीबद्दल क्षमस्व ) आवली घाटाच्या पुढे रस्ता नसल्यामुळे मोठ्या शिताफीने वरच्या एका शेतात शिरलो . शक्यतो नदीचे वळण जोपर्यंत आहे तोपर्यंत उभा कडा असतो . नंतर पुन्हा पाय ठेवण्यासारखी जागा निर्माण होते . अशी जागा दिसली रे दिसली की मी वरून खाली उडी मारत असे . कारण माझा अनुभव असा होता की अजून चांगली जागा शोधायच्या नादात आपण नर्मदेपासून हळूहळू लांब लांब निघून जातो . त्यापेक्षा जीवाला किमान धोका असलेली कुठलीही जागा उत्तम समजून खाली उतरणे श्रेयस्कर असते . जेणेकरून मैया चा काठ सुटणार नाही .

मी आणि समुद्रकिनारा

श्रीकृष्ण सामंत ·

चित्रगुप्त 01/05/2024 - 23:41
हे इंग्रजीतून AI / गूगलने केलेले मराठी भाषांतर आहे का ? कैच्याकै वाक्यरचना आहे. वाट्टेलतिथे वाक्ये मधेच तोडलेली आहे.
माझे प्रेम वाढत गेलं.
... अश्या चुका गूगल करू शकते, सराईत लेखक नाही. माझं प्रेम वाढत गेलं किंवा: माझे प्रेम वाढत गेले असे हवे. हे फक्त एक उदाहरण आहे.

In reply to by चित्रगुप्त

भागो 02/05/2024 - 00:42
दिल देखो, चेहरा ना देखो. चेहरेमे लाखो बुराइया, समुद्रावर निरंकुश भटकणे माझाही छंद. पण पुण्याला समुद्र कुठे आहे? ही एक खंत.

In reply to by चित्रगुप्त

भागो 02/05/2024 - 00:43
दिल देखो, चेहरा ना देखो. चेहरेमे लाखो बुराइया, समुद्रावर निरंकुश भटकणे माझाही छंद. पण पुण्याला समुद्र कुठे आहे? ही एक खंत.

In reply to by भागो

चौकस२१२ 02/05/2024 - 15:16
पण पुण्याला समुद्र कुठे आहे?,,,, ख्या ख्या ख्या आपली पण एकदा अशी फसगत झाली अमृतसर ला सुवर्णमंदिर वैगरे पाहून झाल्यावर स्थानिकाला विचारले कि इकडे अजून जवळ पास काय आहे पाहण्यासारखे त्याने उत्तर दिले "दर्या है ना " मी चकरावलो इथे कुठे आला समुद्र ! परत गुगल मॅप बघितले ... काय समजेना मग कळलं कि नदीच्या मोठ्या पात्राला त्या भागात दर्या म्हणतात !

In reply to by चौकस२१२

सुबोध खरे 02/05/2024 - 18:45
दर्या चा फारसी अर्थ मोठा जलाशय यात समुद्रा सारखेच नदी पण येते. उदा अमु दर्या हि एक तुर्कमेनिस्तान उझबेकिस्तानातील नदी आहे .https://www.google.com/search?gs_ssp=eJzj4tDP1TcwNLYoMWD04kzMLVVISSyqTAQAO-MGFg&q=amu+darya&rlz=1C1CHBD_enIN915IN915&oq=AMUDARYA&gs_lcrp=EgZjaHJvbWUqCQgBEC4YChiABDIGCAAQRRg5MgkIARAuGAoYgAQyCQgCEAAYChiABDIHCAMQABiABDIHCAQQABiABDIICAUQABgKGB4yBggGEAAYHjIGCAcQABgeMggICBAAGAoYHtIBCTQ3OTlqMGoxNagCCLACAQ&sourceid=chrome&ie=UTF-8 The meaning of River in Urdu is "دریا" as written in Urdu script, or "Darya" as written in Roman Urdu. Other possible Urdu translations for River include "Darya" झेलम दर्या असेही म्हटले जाते काश्मीर मध्ये आपल्याकडे दर्या म्हणजे फक्त समुद्र असे समजले जाते.

In reply to by चित्रगुप्त

अहिरावण 02/05/2024 - 14:33
हे एक उदाहरण आहे. नवी पिढी तर याच्यापेक्षा भयाण मराठी लिहिते, बोलते.

हे बघा चित्रगुप्त सर मी काय मोठा सायन साहित्यिक नाही मी जे मला माझ्या मनात विचार येतात ते मी लिहितो जोपर्यंत ाचणार्‍याला ते कळतात किंवा त्याच्यातल्या नगडण्या चुका सुद्धा करतात तिथपर्यंत मला मला काहीही वाटत नाही आणि एखादा इंग्लिश उतारा जर का मराठीत भाषांतर करून लिहिला तर त्यात कमी पण कसला ज्यांना तेव्हा वाचायला संधी नाही त्यांना ते दिसतं किंवा ते वाचतात मला तरी याच्यात कसला कमीपणा वाटत नाही अगदी सराईत लिहिणारा जरी मी नसलो तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे तरी मी माझे विचार मांडायला आतुर असतो. आता मी जे हे लिहिलं आहे ते मी प्रत्यक्ष लिहिलेलं नाही व्हॉइस व्हॉइस रेकॉर्डिंग होताना टायपिंग होतं तर त्यात तसं लिहिलं गेलं म्हणून कसला कमीपणा आता तुम्हाला जर चुकाच काढायचे असतील तर तुम्ही काढू शकता पण मी मात्र लिहीत राहणार जोपर्यंत मिसळ पाव मला किंवा माझ्या लिहिण्यावर बंदी आणत नाही तोपर्यंत तरी कळावे थँक्स

In reply to by श्रीकृष्ण सामंत

बाबुराव 02/05/2024 - 08:24
आदरणीय काका, लिहिते राहा. आपल्यावेळेसचं मिपा आता राह्यलं नाय. नुसतं राजकीय दंगा. कोणाकडे लक्ष देऊ नका. आपण आपलं पेरतं राव्हा.

In reply to by प्रचेतस

अहिरावण 02/05/2024 - 14:32
सामंत काका तुमच्याएवढे होते आणि उग्रसेन बाबुराव नावाने ओळखले जात होते तेव्हा... (खरड, जुने लेख चाळले की अख्खा इतिहास समोर येतो.. त्यासाठी फार प्रयत्न करावे लागत नाही.. पण काही भुजांमधे बळ असलेल्यांना ही अक्कल नसते. )

In reply to by अहिरावण

प्रचेतस 02/05/2024 - 15:04
ओहह ओके. बाकी उग्रसेन यांनी बाबुराव हे सदस्यनाम परत घ्यावं असं वाटतं. बाबुराव ह्या नावात जो दमदारपणा आहे तो उग्रसेन नावात दिसत नाही असं वाटतं.

In reply to by श्रीकृष्ण सामंत

चित्रगुप्त दिलेल्या कार्या नुसार आपले काम करत आहेत. आपण लक्ष द्यायचे नसते. स्मरणरंजन हाच विरंगुळा. गोंजारतो अताशा माझ्याच वेदना मी सांगा तरी नशा ही दुसर्‍या कशात आहे खेळात या नव्याने माझ्यात जन्मतो मी माझ्या शहास अंती माझीच मात आहे

चौथा कोनाडा 02/05/2024 - 17:27
समुद्रकिनारा मला आनंदाची भेटवस्तू द्यायचा.
उगाच "टाटा मीठ, शक्ती सॉल्ट, प्युरो सॉल्ट" इत्यादि मीठांचा सोनेरी कागदात गुंडाळलेला गिफ्टपॅक समुद्रकिनारा लेखकाकडे सुपुर्द करत आहे असं सुंदर चित्र माझ्या डोळ्यांपुढे तरळले ! Meeth125

चित्रगुप्त 01/05/2024 - 23:41
हे इंग्रजीतून AI / गूगलने केलेले मराठी भाषांतर आहे का ? कैच्याकै वाक्यरचना आहे. वाट्टेलतिथे वाक्ये मधेच तोडलेली आहे.
माझे प्रेम वाढत गेलं.
... अश्या चुका गूगल करू शकते, सराईत लेखक नाही. माझं प्रेम वाढत गेलं किंवा: माझे प्रेम वाढत गेले असे हवे. हे फक्त एक उदाहरण आहे.

In reply to by चित्रगुप्त

भागो 02/05/2024 - 00:42
दिल देखो, चेहरा ना देखो. चेहरेमे लाखो बुराइया, समुद्रावर निरंकुश भटकणे माझाही छंद. पण पुण्याला समुद्र कुठे आहे? ही एक खंत.

In reply to by चित्रगुप्त

भागो 02/05/2024 - 00:43
दिल देखो, चेहरा ना देखो. चेहरेमे लाखो बुराइया, समुद्रावर निरंकुश भटकणे माझाही छंद. पण पुण्याला समुद्र कुठे आहे? ही एक खंत.

In reply to by भागो

चौकस२१२ 02/05/2024 - 15:16
पण पुण्याला समुद्र कुठे आहे?,,,, ख्या ख्या ख्या आपली पण एकदा अशी फसगत झाली अमृतसर ला सुवर्णमंदिर वैगरे पाहून झाल्यावर स्थानिकाला विचारले कि इकडे अजून जवळ पास काय आहे पाहण्यासारखे त्याने उत्तर दिले "दर्या है ना " मी चकरावलो इथे कुठे आला समुद्र ! परत गुगल मॅप बघितले ... काय समजेना मग कळलं कि नदीच्या मोठ्या पात्राला त्या भागात दर्या म्हणतात !

In reply to by चौकस२१२

सुबोध खरे 02/05/2024 - 18:45
दर्या चा फारसी अर्थ मोठा जलाशय यात समुद्रा सारखेच नदी पण येते. उदा अमु दर्या हि एक तुर्कमेनिस्तान उझबेकिस्तानातील नदी आहे .https://www.google.com/search?gs_ssp=eJzj4tDP1TcwNLYoMWD04kzMLVVISSyqTAQAO-MGFg&q=amu+darya&rlz=1C1CHBD_enIN915IN915&oq=AMUDARYA&gs_lcrp=EgZjaHJvbWUqCQgBEC4YChiABDIGCAAQRRg5MgkIARAuGAoYgAQyCQgCEAAYChiABDIHCAMQABiABDIHCAQQABiABDIICAUQABgKGB4yBggGEAAYHjIGCAcQABgeMggICBAAGAoYHtIBCTQ3OTlqMGoxNagCCLACAQ&sourceid=chrome&ie=UTF-8 The meaning of River in Urdu is "دریا" as written in Urdu script, or "Darya" as written in Roman Urdu. Other possible Urdu translations for River include "Darya" झेलम दर्या असेही म्हटले जाते काश्मीर मध्ये आपल्याकडे दर्या म्हणजे फक्त समुद्र असे समजले जाते.

In reply to by चित्रगुप्त

अहिरावण 02/05/2024 - 14:33
हे एक उदाहरण आहे. नवी पिढी तर याच्यापेक्षा भयाण मराठी लिहिते, बोलते.

हे बघा चित्रगुप्त सर मी काय मोठा सायन साहित्यिक नाही मी जे मला माझ्या मनात विचार येतात ते मी लिहितो जोपर्यंत ाचणार्‍याला ते कळतात किंवा त्याच्यातल्या नगडण्या चुका सुद्धा करतात तिथपर्यंत मला मला काहीही वाटत नाही आणि एखादा इंग्लिश उतारा जर का मराठीत भाषांतर करून लिहिला तर त्यात कमी पण कसला ज्यांना तेव्हा वाचायला संधी नाही त्यांना ते दिसतं किंवा ते वाचतात मला तरी याच्यात कसला कमीपणा वाटत नाही अगदी सराईत लिहिणारा जरी मी नसलो तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे तरी मी माझे विचार मांडायला आतुर असतो. आता मी जे हे लिहिलं आहे ते मी प्रत्यक्ष लिहिलेलं नाही व्हॉइस व्हॉइस रेकॉर्डिंग होताना टायपिंग होतं तर त्यात तसं लिहिलं गेलं म्हणून कसला कमीपणा आता तुम्हाला जर चुकाच काढायचे असतील तर तुम्ही काढू शकता पण मी मात्र लिहीत राहणार जोपर्यंत मिसळ पाव मला किंवा माझ्या लिहिण्यावर बंदी आणत नाही तोपर्यंत तरी कळावे थँक्स

In reply to by श्रीकृष्ण सामंत

बाबुराव 02/05/2024 - 08:24
आदरणीय काका, लिहिते राहा. आपल्यावेळेसचं मिपा आता राह्यलं नाय. नुसतं राजकीय दंगा. कोणाकडे लक्ष देऊ नका. आपण आपलं पेरतं राव्हा.

In reply to by प्रचेतस

अहिरावण 02/05/2024 - 14:32
सामंत काका तुमच्याएवढे होते आणि उग्रसेन बाबुराव नावाने ओळखले जात होते तेव्हा... (खरड, जुने लेख चाळले की अख्खा इतिहास समोर येतो.. त्यासाठी फार प्रयत्न करावे लागत नाही.. पण काही भुजांमधे बळ असलेल्यांना ही अक्कल नसते. )

In reply to by अहिरावण

प्रचेतस 02/05/2024 - 15:04
ओहह ओके. बाकी उग्रसेन यांनी बाबुराव हे सदस्यनाम परत घ्यावं असं वाटतं. बाबुराव ह्या नावात जो दमदारपणा आहे तो उग्रसेन नावात दिसत नाही असं वाटतं.

In reply to by श्रीकृष्ण सामंत

चित्रगुप्त दिलेल्या कार्या नुसार आपले काम करत आहेत. आपण लक्ष द्यायचे नसते. स्मरणरंजन हाच विरंगुळा. गोंजारतो अताशा माझ्याच वेदना मी सांगा तरी नशा ही दुसर्‍या कशात आहे खेळात या नव्याने माझ्यात जन्मतो मी माझ्या शहास अंती माझीच मात आहे

चौथा कोनाडा 02/05/2024 - 17:27
समुद्रकिनारा मला आनंदाची भेटवस्तू द्यायचा.
उगाच "टाटा मीठ, शक्ती सॉल्ट, प्युरो सॉल्ट" इत्यादि मीठांचा सोनेरी कागदात गुंडाळलेला गिफ्टपॅक समुद्रकिनारा लेखकाकडे सुपुर्द करत आहे असं सुंदर चित्र माझ्या डोळ्यांपुढे तरळले ! Meeth125
निळा समुद्र, गरम वाळू, छोटे मासे, खारी हवा, समुद्राची झुळूक आणि तो उबदार सूर्य. ह्या माझ्या लहानपणी उपभोगलेल्या वातावरणाची आठवण येऊन परत ते जीवन जगायला कधीच मिळणार नाही असं मनात येऊन खंत होते.माझा समुद्रकिनाऱ्यावर खूप जीव होता.. मला वाटतं की, समुद्रकिनारा आणि माझे खूप खास आणि अनोखे संबंध होते. मला असं वाटतं की समुद्रकिनाऱ्याकडे मी त्यावेळी माझं श्रद्धास्थान समजायचो मला आठवतं की एकदा आम्ही गोव्याला गेलो होतो,तो बिच वेगळा होता, पाहून मी थक्क झालो होतो. पण कोकणातला, माझ्या आजोळ जवळचा बिच मला निराळा वाटायचा.

माझ्या मिपावरील लेखांचं इंग्रजी पुस्तक We are the Quarry, Fate is the Hunter

स्वीट टॉकर ·

तुमचे अनुभवकथनपर लेखन कायमच आवडले आहे. ते लेखन आता इंग्रजीमधे पुस्तकाच्या स्वरुपात उपलब्ध आहे ही खूपच आनंदाची बाब आहे. यासाठी हार्दिक अभिनंदन. 'We are the Quarry, Fate is the Hunter' हे पुस्तक या प्रकारचे लेखन वाचायला आवडणार्‍या व्यक्तिंना आवर्जून सुचवीन.

तुमचे अनुभवकथनपर लेखन कायमच आवडले आहे. ते लेखन आता इंग्रजीमधे पुस्तकाच्या स्वरुपात उपलब्ध आहे ही खूपच आनंदाची बाब आहे. यासाठी हार्दिक अभिनंदन. 'We are the Quarry, Fate is the Hunter' हे पुस्तक या प्रकारचे लेखन वाचायला आवडणार्‍या व्यक्तिंना आवर्जून सुचवीन.
माझे मिपावर लिहिलेले माझे बोटीवरचे आणि इतर सर्व अनुभव अर्थातच मराठीत आहेत. प्रतिसादामध्ये तुम्ही त्यांचं कौतुक खूपच केलंत. मात्र हल्ली बहुतांश मुलांना इंग्रजी माध्यमात शिक्षण झाल्यामुळे मराठी व्यवस्थित वाचता येत नाही. 'वाचता येत नाही' असं म्हणणं तितकसं बरोबर नाही. ते टाळतात. दुसरी गोष्ट म्हणजे माझे नव्वद टक्के विद्यार्थी अमराठी आहेत. त्यांना मी कॉलेजमध्ये जेव्हां यातल्या काही गोष्टी सांगितल्या तेव्हां त्यांनी आग्रह धरला की मी त्याचं इंग्रजीत पुस्तक करावं. मी सर्व अनुभव पुन्हा इंग्रजीत लिहिले आणि कालच त्याचं पुस्तक प्रकाशित केलं आहे.

माझी नर्मदा परिक्रमा : शुलपाणीच्या झाडीत

Narmade Har ·

नर्मदे हरचा हा भाग वाचनीय होता. वरीजनल आणि संधी मिळाली होती तर, मोहाची घ्यायला हवी होती. उन्मनी अवस्थेत ढोल अजून तालात वाजला असता. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत. -दिलीप बिरुटे

निनाद 02/04/2024 - 16:18
फार छान सिद्धहस्त लेखणी आहे. नर्मदामाते सह सरस्वतीमातेचा ही आशिर्वाद आहे तुम्हावर हे नक्की! हा भागपण चित्रदर्शी झाला आहे. वाचतो आहोत असे वाटतच नाही. डोळ्यासमोर चित्रपट चालू लागतो... असेच लेखन करत रहा हीच विनंती.

एक एक करुन सर्व भाग वाचत आहे / ऐकत आहे. काल - तुम्हाला जिथे नर्मदेश्वर शिवलिंग प्राप्ती झाली त्या भागापर्यंत पोहचलो. तुम्ही युट्युब वरे केलेल्या रेकॉर्डिंग्समुळे खुप सोयीचे झाले आहे. मनःपुर्वक धन्यवाद :)

गवि 03/04/2024 - 12:39
लेखन ओघवते आहे. चित्रदर्शी आहे. इतकी दीर्घ परिक्रमा, सर्व नियम पाळून चालत करणे हे साधे सोपे काम नव्हे. फार थोड्या लोकांना ते जमते. अनेक नर्मदा परिक्रमा वर्णने वाचून, (आणि त्यात मिपाकर यकुचे अनुभव देखील आठवणे अपरिहार्य ठरते), असे मत झाले आहे की या परिक्रमेत ती अनुभवणाऱ्या व्यक्तीत आपोआप एक सश्रद्धता निर्माण होऊन वाढत जाते. नंतर नंतर काही बाबतीत पॅरानॉर्मल घटना, भांग गांजा चिलीम, साधू, बाबा महाराज, गूढ अनुभव, चमत्कारांवर विश्वास बसत जाणे असे अपरिहार्यपणे सर्वच परिक्रमींच्या बाबतीत थोड्या फार फरकाने घडताना दिसते. हे खरे आहे का? की परिक्रमा पूर्ण करून देखील कोणताही गूढ अनुभव न आलेले लोकही आहेत? ही लेखमाला अजून सुरुवातीच्या स्टेजमध्ये आहे. रोचक आहे. पुढील भागांची उत्सुकता असेल. धन्यवाद आणि शुभेच्छा..

In reply to by गवि

Narmade Har 04/04/2024 - 09:44
इतकी दीर्घ परिक्रमा, सर्व नियम पाळून चालत करणे हे साधे सोपे काम नव्हे. फार थोड्या लोकांना ते जमते. > > बहुतेक सर्व लोक बहुतांश नियम पाळत परिक्रमा यशस्वीपणे करतात . जितके अवघड वाटते तितके अवघड नंतर ते राहत नाही . सवयीचे होऊन जाते . असे मत झाले आहे की या परिक्रमेत ती अनुभवणाऱ्या व्यक्तीत आपोआप एक सश्रद्धता निर्माण होऊन वाढत जाते. नंतर नंतर काही बाबतीत पॅरानॉर्मल घटना, भांग गांजा चिलीम, साधू, बाबा महाराज, गूढ अनुभव, चमत्कारांवर विश्वास बसत जाणे असे अपरिहार्यपणे सर्वच परिक्रमींच्या बाबतीत थोड्या फार फरकाने घडताना दिसते. हे खरे आहे का? > > मुळात श्रद्धा बलवान असेल तोच मनुष्य परिक्रमा उचलू शकतो . सर्वांच्याच बाबतीत वरील प्रमाणे घडते असे नाही . जसा त्याचा विवेक जितका जागृत आहे तसे अनुभव / आकलन तो घेतो . परिक्रमा पूर्ण करून देखील कोणताही गूढ अनुभव न आलेले लोकही आहेत? > > खूप लोक आहेत . मुळात ज्याला आपण गूढ अनुभव म्हणत आहात , तो त्या व्यक्तीला गूढ वाटेलच असे नाही . कुठल्याही गोष्टीचा कार्यकारणभाव लक्षात आला की तो चमत्कार वाटत नाही . मला असेही लोक भेटले दोघेजण जे परिक्रमे नंतर नास्तिक झाले . मुळात प्रत्येकाला अनुभव आलाच पाहिजे असे थोडीच आहे ? त्याचे झाले असे आहे की जगन्नाथ कुंटे यांना अश्वत्थामा भेटल्यामुळे आता प्रत्येकाला तो भेटलाच पाहिजे असे काहीसे गृहीतक लोकांनी मनात धरलेले आहे . हे चुकीचे आहे असे मला वाटते . खुल्या मनाने समोर जे घडते आहे ते पाहत राहावे . प्रत्येक गोष्टीत काहीतरी कार्यकारण भाव शोधलाच पाहिजे असे नाही . तुका म्हणे उगीच राहावे होईल ते सहज पाहावे । हेच उत्तम .

In reply to by प्रचेतस

रामचंद्र 03/04/2024 - 22:08
आपण म्हणताय त्यात नक्कीच तथ्य आहे पण या मार्गामुळेच एवढ्या मोठ्या वाचकवर्गाला या लेखनाची माहिती झाली हेसुद्धा तितकंच खरं.

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:52
आपण म्हणत आहात ते बरोबर आहे . परंतु इतके सर्व लेख इथे लिहिणे सोयीचे नाही असे लक्षात आले . शिवाय चित्रे व्हिडिओ लेखामध्ये घालणे फारसे सोयीचे नाही असे जाणवले . त्याच्यामध्ये प्रचंड वेळ वाया जात होता . म्हणून दुर्दैवाने इथे सारांश प्रकाशित केलेला आहे . त्यावरून कोणास वाटले तर ब्लॉग वाचन शक्य आहे . प्रत्येकाने ब्लॉग वाचावाच असा अट्टाहास कदापि नाही . आपल्याच एका वाचकांनी आग्रहपूर्वक मिसळ पाव बद्दल सांगून त्यावर लिखाण करण्यास प्रवृत्त केले . म्हणून हे घडले तरी . असो . त्या निमित्ताने क्लिकबेट हा नवीन शब्द कळला ! त्याबद्दल आपले आभार !

In reply to by Narmade Har

चक्कर_बंडा 04/04/2024 - 20:02
आपण जो कन्टेन्ट देताय तो पाहता क्लिकबेट संबंधित प्रतिक्रियांची फिकीर करण्याची अजिबातचं गरज नाही. व्यासपीठ कुठलेही असो, सर्वसामान्य वाचकांसाठी उत्तम साहित्य वाचायला मिळणे हेच महत्वाचे असते, मिपावरील तुमच्या पहिल्या लेखाने अनेकांसाठी त्यांपर्यंत पोहोचणे सुकर झाले असं म्हणणे वावगं ठरणार नाही.

In reply to by Narmade Har

प्रचेतस 07/04/2024 - 19:34
तुम्ही लेख लिहिलेच आहेत तर ते थेट इथे कॉपी पेस्ट करणे अजिबात अवघड नाहीये, तसेच चित्रेही ब्लॉगवर तुम्ही टाकलेली आहेत तेव्हा त्यांचा दुवा इथे लेखात संपादित करून टाकणे कष्टदायी न ठरावे, त्यातून काही अडचण असल्यास मिपाकर हर प्रकारे मदतीला तयार असतातच, फक्त सर्व लेख इथे द्यावेत ही विनंती.

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 07/04/2024 - 23:38
ते तितकेसे सोयीचे नाही असे मला जाणवले . विशेषतः मोबाईल वरून हे सर्व करणे खूप अवघड जाते . आपणासारख्या विद्वज्जनांचा नेत्रस्पर्श पामाराच्या लिखाणास एकवार तरी झाला यातच त्याची सार्थकता आहे . नर्मदे हर !

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:53
आपण म्हणत आहात ते बरोबर आहे . परंतु इतके सर्व लेख इथे लिहिणे सोयीचे नाही असे लक्षात आले . शिवाय चित्रे व्हिडिओ लेखामध्ये घालणे फारसे सोयीचे नाही असे जाणवले . त्याच्यामध्ये प्रचंड वेळ वाया जात होता . म्हणून दुर्दैवाने इथे सारांश प्रकाशित केलेला आहे . त्यावरून कोणास वाटले तर ब्लॉग वाचन शक्य आहे . प्रत्येकाने ब्लॉग वाचावाच असा अट्टाहास कदापि नाही . आपल्याच एका वाचकांनी आग्रहपूर्वक मिसळ पाव बद्दल सांगून त्यावर लिखाण करण्यास प्रवृत्त केले . म्हणून हे घडले तरी . असो . त्या निमित्ताने क्लिकबेट हा नवीन शब्द कळला ! त्याबद्दल आपले आभार !

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:53
आपण म्हणत आहात ते बरोबर आहे . परंतु इतके सर्व लेख इथे लिहिणे सोयीचे नाही असे लक्षात आले . शिवाय चित्रे व्हिडिओ लेखामध्ये घालणे फारसे सोयीचे नाही असे जाणवले . त्याच्यामध्ये प्रचंड वेळ वाया जात होता . म्हणून दुर्दैवाने इथे सारांश प्रकाशित केलेला आहे . त्यावरून कोणास वाटले तर ब्लॉग वाचन शक्य आहे . प्रत्येकाने ब्लॉग वाचावाच असा अट्टाहास कदापि नाही . आपल्याच एका वाचकांनी आग्रहपूर्वक मिसळ पाव बद्दल सांगून त्यावर लिखाण करण्यास प्रवृत्त केले . म्हणून हे घडले तरी . असो . त्या निमित्ताने क्लिकबेट हा नवीन शब्द कळला ! त्याबद्दल आपले आभार !

In reply to by प्रचेतस

शाम भागवत 07/04/2024 - 15:14
प्रचेतसजी, तुमचे लेखकाबद्दलच मत कसही असलं तरी ८३ नंबरचा भाग जरूर पहा. त्यात अगदी दुर्मीळ मंदिरांबद्दल माहीती व फोटो आहेत. तसेच जे महाराष्ट्रप्रेमी आहेत किंवा जे मराठीप्रेमी आहेत त्यांनाही या भागातील काही भाग वाचायला नक्कीच आवडेल.

In reply to by शाम भागवत

प्रचेतस 07/04/2024 - 19:31
आक्षेप लेखकाबद्दल आणि लेखनाबद्दल अजिबात नाही, (तसे ध्वनित होत असल्यास क्षमस्व) किंबहुना लेखन अप्रतिमच आहे. मात्र आधी पहिला लेख टाकून इथे थेट ८२ वा लेख तोही सारांश स्वरूपात टाकणे हे वाचकाला भुलवून ब्लॉग साईटवर नेण्यासारखे वाटले.

In reply to by प्रचेतस

शाम भागवत 07/04/2024 - 21:08
तुम्ही मांडलेला हा मुद्दा पटण्यासारखा आहे. त्यामुळे तुम्हाला आलेली शंका बिलकूल अनाठायी नाही. मात्र ब्लॉगवरचे जसेच्या तसे येथे आणणे खरेच कष्टाचे आहे असे वाटते. ऑडिओ रुपातील लेख येथे आणणे पण अवघड वाटते. असो.

In reply to by प्रचेतस

पहिला लेख टाकून इथे थेट ८२ वा लेख तोही सारांश स्वरूपात टाकणे हे वाचकाला भुलवून ब्लॉग साईटवर नेण्यासारखे वाटले
सहमत. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रचेतस

शाम भागवत 09/04/2024 - 17:46
आत्तापर्यंतच्या ८४ भागात लेखकाला अनेक प्रकारचे अनुभव आलेले आहेत. पण त्या सर्वांमधे उच्च दर्जाचा म्हणजे ध्यानावस्थेचा अनुभव ८२ व्या भागात आला आहे असे दिसते. हा भाग लेखकासाठी विशेष आहे अशी माझी समजूत आहे. त्यामुळे मोबाईलवरून येथे लेखन करणे अडचणीचे असूनही हा भाग लेखकाने इथे टाकला असावा. (लेखकाकडे लॅपटॉप अथवा डेस्कटॉप नाही. त्यांच्या सततच्या भ्रमंतीत त्याचे लोढणेच जास्त होते.) आपल्या ब्लॉगची जाहिरात व्हावी इतक्या फालतू कारणाने लेखक असे करत असावा असे वाटत नाही. मला तरी लेखक प्रामाणिक वाटतात. ताकाला जाऊन भांडे लपवत असतील असे वाटत नाही. प्रत्येक वेळेस दिसते तसे नसते. असो. माझी लेखकांस विनंती आहे की एखादा भाग खरोखरच महत्वाचा आहे असे वाटल्यास तो सारांश रुपाने येथे जरूर टाका. तुम्हाला काय महत्वाचे वाटते याचेच मला व आणखी जणांना महत्वाचे वाटते. याबाबत फक्त या संकेतस्थळाचे प्रशासकांनी सूचना केली तरच लक्ष द्या बाकी कोणाला काय वाटते याकडे लक्ष देऊ नका. हे बाकीचेही त्यांची मते प्रामाणिकपणेच मांडत आहे हे विसरू नका. प्रचेतसजी निव्वळ विरोधासाठी विरोध करणाऱ्यांपैकी नाहीत. हे लक्षात ठेवल्यास तुमच्या लेखनात विक्षेप न येता ते चालू राहील. नर्मदे हर 🙏

गरूडेश्वर,नानी मोटी पनौती या ठिकाणी मैय्याचे मनमोहक दर्शन घडले. एकवार मनात जरुर परिक्रमा करावी ही इच्छा जागृत झाली. जबलपूरला असताना भेडा घाटात मैय्याचे अद्भुत रुप व लोक मान्यता ऐकावयास मिळाल्या. परम पुज्य मामा देशपांडे (आजोबा) यांच्या कडून लहानपणी ऐकले होते. करोनाच्या आगोदर मुलीच्या सासूबाईंची परिक्रमा पुर्ण झाली त्यांचे अनुभव सुद्धा ऐकले. अद्भूत आहे.

In reply to by कंजूस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:46
अजिबात अवघड नाही ! एकावेळी एकच पाऊल टाकायचे . पुढच्या पावलाचा विचार करायचा नाही . यापेक्षा सोपे या जगात काय असू शकते !

अहिरावण 04/04/2024 - 11:02
ओ ! इथे असे संक्षिप्त भाग टाकण्यात वेळ घालवण्यापेक्षा तिकडे पटापट लिहा बरं !! नंतर बसा इथे तिथे भाग टाकत... आमचं काही म्हणणं नाही. आधी तिकडचं पुरं करा.... नर्मदे हर !!

चक्कर_बंडा 04/04/2024 - 19:33
ब्लॉगवरील आजपर्यंत प्रकाशित सर्व ८२ लेख वाचून नुकतेच पुर्ण झाले. अद्भुत असा वाचनानुभव दिला तुम्ही, मनापासून आभार ! प्रत्येक लेखात नर्मदामाईचे चित्र शब्दांमधून डोळ्यांसमोर साकार झाले. नर्मदामाता परिक्रमा अक्षरक्ष: "Virtually" अनुभवायला मिळाली. रामदासबाबा, मोहन साधू, अमरकंटकच्या जंगलातील मुक्कामावेळी रात्री जेवण घेऊन येणार तरुण, संत मीरामाई, इंद्रावती नदीत वाचवणारा लहान मुलगा, शिव्या-शाप देणारा यवन व त्यावेळी नावेत घेऊन नदी पार करवणारा केवट, नर्मदाकाठी झोपडीतील मुकी मुलगी व तिचा परिवार या व इतरही अनेकांची व्यक्तिचित्रे डोळ्यांसमोर शब्दशः उभी राहीली. याशिवाय, लेखांमधुन नैसर्गिकपणे समोर येणारी वेगवेगळ्या क्षेत्रांतील तुमची मनस्वी मुशाफिरी, अनेक कला आणि विद्या यांवर असलेलं प्रभुत्व, उदयोग-व्यवसायातील वैविध्य, गुणी लोकसंग्रह, आश्चर्याने तोंडात बोट घालायला लागावे इतकं विविध विषयांसंबंधी असलेलं सखोल ज्ञान, सगळंच अद्भुत ! पुन्हा एकदा तुमचे मनापासून आभार !

In reply to by चक्कर_बंडा

Narmade Har 05/04/2024 - 02:04
सगळ करणे जगदीशाचे । आणि कवित्वची काय मानुष्याचे । (कवित्व म्हणजे कौतुक ) ऐशा अप्रमाण बोलण्याचे । काय घ्यावे ॥ नर्मदे हर !

शाम भागवत 06/04/2024 - 22:10
अप्रतीम. _/\_ ताल व नाद आणि त्याच्या जोडीला नाम असेल तर ध्यानावस्थेचा अनुभव येणारच. ह्या स्थितीत सत्गुरूंचे सान्निध्य असेल तर निर्विचार स्थिती प्राप्त होणे हेही शक्य आहे.

नर्मदे हरचा हा भाग वाचनीय होता. वरीजनल आणि संधी मिळाली होती तर, मोहाची घ्यायला हवी होती. उन्मनी अवस्थेत ढोल अजून तालात वाजला असता. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत. -दिलीप बिरुटे

निनाद 02/04/2024 - 16:18
फार छान सिद्धहस्त लेखणी आहे. नर्मदामाते सह सरस्वतीमातेचा ही आशिर्वाद आहे तुम्हावर हे नक्की! हा भागपण चित्रदर्शी झाला आहे. वाचतो आहोत असे वाटतच नाही. डोळ्यासमोर चित्रपट चालू लागतो... असेच लेखन करत रहा हीच विनंती.

एक एक करुन सर्व भाग वाचत आहे / ऐकत आहे. काल - तुम्हाला जिथे नर्मदेश्वर शिवलिंग प्राप्ती झाली त्या भागापर्यंत पोहचलो. तुम्ही युट्युब वरे केलेल्या रेकॉर्डिंग्समुळे खुप सोयीचे झाले आहे. मनःपुर्वक धन्यवाद :)

गवि 03/04/2024 - 12:39
लेखन ओघवते आहे. चित्रदर्शी आहे. इतकी दीर्घ परिक्रमा, सर्व नियम पाळून चालत करणे हे साधे सोपे काम नव्हे. फार थोड्या लोकांना ते जमते. अनेक नर्मदा परिक्रमा वर्णने वाचून, (आणि त्यात मिपाकर यकुचे अनुभव देखील आठवणे अपरिहार्य ठरते), असे मत झाले आहे की या परिक्रमेत ती अनुभवणाऱ्या व्यक्तीत आपोआप एक सश्रद्धता निर्माण होऊन वाढत जाते. नंतर नंतर काही बाबतीत पॅरानॉर्मल घटना, भांग गांजा चिलीम, साधू, बाबा महाराज, गूढ अनुभव, चमत्कारांवर विश्वास बसत जाणे असे अपरिहार्यपणे सर्वच परिक्रमींच्या बाबतीत थोड्या फार फरकाने घडताना दिसते. हे खरे आहे का? की परिक्रमा पूर्ण करून देखील कोणताही गूढ अनुभव न आलेले लोकही आहेत? ही लेखमाला अजून सुरुवातीच्या स्टेजमध्ये आहे. रोचक आहे. पुढील भागांची उत्सुकता असेल. धन्यवाद आणि शुभेच्छा..

In reply to by गवि

Narmade Har 04/04/2024 - 09:44
इतकी दीर्घ परिक्रमा, सर्व नियम पाळून चालत करणे हे साधे सोपे काम नव्हे. फार थोड्या लोकांना ते जमते. > > बहुतेक सर्व लोक बहुतांश नियम पाळत परिक्रमा यशस्वीपणे करतात . जितके अवघड वाटते तितके अवघड नंतर ते राहत नाही . सवयीचे होऊन जाते . असे मत झाले आहे की या परिक्रमेत ती अनुभवणाऱ्या व्यक्तीत आपोआप एक सश्रद्धता निर्माण होऊन वाढत जाते. नंतर नंतर काही बाबतीत पॅरानॉर्मल घटना, भांग गांजा चिलीम, साधू, बाबा महाराज, गूढ अनुभव, चमत्कारांवर विश्वास बसत जाणे असे अपरिहार्यपणे सर्वच परिक्रमींच्या बाबतीत थोड्या फार फरकाने घडताना दिसते. हे खरे आहे का? > > मुळात श्रद्धा बलवान असेल तोच मनुष्य परिक्रमा उचलू शकतो . सर्वांच्याच बाबतीत वरील प्रमाणे घडते असे नाही . जसा त्याचा विवेक जितका जागृत आहे तसे अनुभव / आकलन तो घेतो . परिक्रमा पूर्ण करून देखील कोणताही गूढ अनुभव न आलेले लोकही आहेत? > > खूप लोक आहेत . मुळात ज्याला आपण गूढ अनुभव म्हणत आहात , तो त्या व्यक्तीला गूढ वाटेलच असे नाही . कुठल्याही गोष्टीचा कार्यकारणभाव लक्षात आला की तो चमत्कार वाटत नाही . मला असेही लोक भेटले दोघेजण जे परिक्रमे नंतर नास्तिक झाले . मुळात प्रत्येकाला अनुभव आलाच पाहिजे असे थोडीच आहे ? त्याचे झाले असे आहे की जगन्नाथ कुंटे यांना अश्वत्थामा भेटल्यामुळे आता प्रत्येकाला तो भेटलाच पाहिजे असे काहीसे गृहीतक लोकांनी मनात धरलेले आहे . हे चुकीचे आहे असे मला वाटते . खुल्या मनाने समोर जे घडते आहे ते पाहत राहावे . प्रत्येक गोष्टीत काहीतरी कार्यकारण भाव शोधलाच पाहिजे असे नाही . तुका म्हणे उगीच राहावे होईल ते सहज पाहावे । हेच उत्तम .

In reply to by प्रचेतस

रामचंद्र 03/04/2024 - 22:08
आपण म्हणताय त्यात नक्कीच तथ्य आहे पण या मार्गामुळेच एवढ्या मोठ्या वाचकवर्गाला या लेखनाची माहिती झाली हेसुद्धा तितकंच खरं.

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:52
आपण म्हणत आहात ते बरोबर आहे . परंतु इतके सर्व लेख इथे लिहिणे सोयीचे नाही असे लक्षात आले . शिवाय चित्रे व्हिडिओ लेखामध्ये घालणे फारसे सोयीचे नाही असे जाणवले . त्याच्यामध्ये प्रचंड वेळ वाया जात होता . म्हणून दुर्दैवाने इथे सारांश प्रकाशित केलेला आहे . त्यावरून कोणास वाटले तर ब्लॉग वाचन शक्य आहे . प्रत्येकाने ब्लॉग वाचावाच असा अट्टाहास कदापि नाही . आपल्याच एका वाचकांनी आग्रहपूर्वक मिसळ पाव बद्दल सांगून त्यावर लिखाण करण्यास प्रवृत्त केले . म्हणून हे घडले तरी . असो . त्या निमित्ताने क्लिकबेट हा नवीन शब्द कळला ! त्याबद्दल आपले आभार !

In reply to by Narmade Har

चक्कर_बंडा 04/04/2024 - 20:02
आपण जो कन्टेन्ट देताय तो पाहता क्लिकबेट संबंधित प्रतिक्रियांची फिकीर करण्याची अजिबातचं गरज नाही. व्यासपीठ कुठलेही असो, सर्वसामान्य वाचकांसाठी उत्तम साहित्य वाचायला मिळणे हेच महत्वाचे असते, मिपावरील तुमच्या पहिल्या लेखाने अनेकांसाठी त्यांपर्यंत पोहोचणे सुकर झाले असं म्हणणे वावगं ठरणार नाही.

In reply to by Narmade Har

प्रचेतस 07/04/2024 - 19:34
तुम्ही लेख लिहिलेच आहेत तर ते थेट इथे कॉपी पेस्ट करणे अजिबात अवघड नाहीये, तसेच चित्रेही ब्लॉगवर तुम्ही टाकलेली आहेत तेव्हा त्यांचा दुवा इथे लेखात संपादित करून टाकणे कष्टदायी न ठरावे, त्यातून काही अडचण असल्यास मिपाकर हर प्रकारे मदतीला तयार असतातच, फक्त सर्व लेख इथे द्यावेत ही विनंती.

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 07/04/2024 - 23:38
ते तितकेसे सोयीचे नाही असे मला जाणवले . विशेषतः मोबाईल वरून हे सर्व करणे खूप अवघड जाते . आपणासारख्या विद्वज्जनांचा नेत्रस्पर्श पामाराच्या लिखाणास एकवार तरी झाला यातच त्याची सार्थकता आहे . नर्मदे हर !

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:53
आपण म्हणत आहात ते बरोबर आहे . परंतु इतके सर्व लेख इथे लिहिणे सोयीचे नाही असे लक्षात आले . शिवाय चित्रे व्हिडिओ लेखामध्ये घालणे फारसे सोयीचे नाही असे जाणवले . त्याच्यामध्ये प्रचंड वेळ वाया जात होता . म्हणून दुर्दैवाने इथे सारांश प्रकाशित केलेला आहे . त्यावरून कोणास वाटले तर ब्लॉग वाचन शक्य आहे . प्रत्येकाने ब्लॉग वाचावाच असा अट्टाहास कदापि नाही . आपल्याच एका वाचकांनी आग्रहपूर्वक मिसळ पाव बद्दल सांगून त्यावर लिखाण करण्यास प्रवृत्त केले . म्हणून हे घडले तरी . असो . त्या निमित्ताने क्लिकबेट हा नवीन शब्द कळला ! त्याबद्दल आपले आभार !

In reply to by प्रचेतस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:53
आपण म्हणत आहात ते बरोबर आहे . परंतु इतके सर्व लेख इथे लिहिणे सोयीचे नाही असे लक्षात आले . शिवाय चित्रे व्हिडिओ लेखामध्ये घालणे फारसे सोयीचे नाही असे जाणवले . त्याच्यामध्ये प्रचंड वेळ वाया जात होता . म्हणून दुर्दैवाने इथे सारांश प्रकाशित केलेला आहे . त्यावरून कोणास वाटले तर ब्लॉग वाचन शक्य आहे . प्रत्येकाने ब्लॉग वाचावाच असा अट्टाहास कदापि नाही . आपल्याच एका वाचकांनी आग्रहपूर्वक मिसळ पाव बद्दल सांगून त्यावर लिखाण करण्यास प्रवृत्त केले . म्हणून हे घडले तरी . असो . त्या निमित्ताने क्लिकबेट हा नवीन शब्द कळला ! त्याबद्दल आपले आभार !

In reply to by प्रचेतस

शाम भागवत 07/04/2024 - 15:14
प्रचेतसजी, तुमचे लेखकाबद्दलच मत कसही असलं तरी ८३ नंबरचा भाग जरूर पहा. त्यात अगदी दुर्मीळ मंदिरांबद्दल माहीती व फोटो आहेत. तसेच जे महाराष्ट्रप्रेमी आहेत किंवा जे मराठीप्रेमी आहेत त्यांनाही या भागातील काही भाग वाचायला नक्कीच आवडेल.

In reply to by शाम भागवत

प्रचेतस 07/04/2024 - 19:31
आक्षेप लेखकाबद्दल आणि लेखनाबद्दल अजिबात नाही, (तसे ध्वनित होत असल्यास क्षमस्व) किंबहुना लेखन अप्रतिमच आहे. मात्र आधी पहिला लेख टाकून इथे थेट ८२ वा लेख तोही सारांश स्वरूपात टाकणे हे वाचकाला भुलवून ब्लॉग साईटवर नेण्यासारखे वाटले.

In reply to by प्रचेतस

शाम भागवत 07/04/2024 - 21:08
तुम्ही मांडलेला हा मुद्दा पटण्यासारखा आहे. त्यामुळे तुम्हाला आलेली शंका बिलकूल अनाठायी नाही. मात्र ब्लॉगवरचे जसेच्या तसे येथे आणणे खरेच कष्टाचे आहे असे वाटते. ऑडिओ रुपातील लेख येथे आणणे पण अवघड वाटते. असो.

In reply to by प्रचेतस

पहिला लेख टाकून इथे थेट ८२ वा लेख तोही सारांश स्वरूपात टाकणे हे वाचकाला भुलवून ब्लॉग साईटवर नेण्यासारखे वाटले
सहमत. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रचेतस

शाम भागवत 09/04/2024 - 17:46
आत्तापर्यंतच्या ८४ भागात लेखकाला अनेक प्रकारचे अनुभव आलेले आहेत. पण त्या सर्वांमधे उच्च दर्जाचा म्हणजे ध्यानावस्थेचा अनुभव ८२ व्या भागात आला आहे असे दिसते. हा भाग लेखकासाठी विशेष आहे अशी माझी समजूत आहे. त्यामुळे मोबाईलवरून येथे लेखन करणे अडचणीचे असूनही हा भाग लेखकाने इथे टाकला असावा. (लेखकाकडे लॅपटॉप अथवा डेस्कटॉप नाही. त्यांच्या सततच्या भ्रमंतीत त्याचे लोढणेच जास्त होते.) आपल्या ब्लॉगची जाहिरात व्हावी इतक्या फालतू कारणाने लेखक असे करत असावा असे वाटत नाही. मला तरी लेखक प्रामाणिक वाटतात. ताकाला जाऊन भांडे लपवत असतील असे वाटत नाही. प्रत्येक वेळेस दिसते तसे नसते. असो. माझी लेखकांस विनंती आहे की एखादा भाग खरोखरच महत्वाचा आहे असे वाटल्यास तो सारांश रुपाने येथे जरूर टाका. तुम्हाला काय महत्वाचे वाटते याचेच मला व आणखी जणांना महत्वाचे वाटते. याबाबत फक्त या संकेतस्थळाचे प्रशासकांनी सूचना केली तरच लक्ष द्या बाकी कोणाला काय वाटते याकडे लक्ष देऊ नका. हे बाकीचेही त्यांची मते प्रामाणिकपणेच मांडत आहे हे विसरू नका. प्रचेतसजी निव्वळ विरोधासाठी विरोध करणाऱ्यांपैकी नाहीत. हे लक्षात ठेवल्यास तुमच्या लेखनात विक्षेप न येता ते चालू राहील. नर्मदे हर 🙏

गरूडेश्वर,नानी मोटी पनौती या ठिकाणी मैय्याचे मनमोहक दर्शन घडले. एकवार मनात जरुर परिक्रमा करावी ही इच्छा जागृत झाली. जबलपूरला असताना भेडा घाटात मैय्याचे अद्भुत रुप व लोक मान्यता ऐकावयास मिळाल्या. परम पुज्य मामा देशपांडे (आजोबा) यांच्या कडून लहानपणी ऐकले होते. करोनाच्या आगोदर मुलीच्या सासूबाईंची परिक्रमा पुर्ण झाली त्यांचे अनुभव सुद्धा ऐकले. अद्भूत आहे.

In reply to by कंजूस

Narmade Har 04/04/2024 - 09:46
अजिबात अवघड नाही ! एकावेळी एकच पाऊल टाकायचे . पुढच्या पावलाचा विचार करायचा नाही . यापेक्षा सोपे या जगात काय असू शकते !

अहिरावण 04/04/2024 - 11:02
ओ ! इथे असे संक्षिप्त भाग टाकण्यात वेळ घालवण्यापेक्षा तिकडे पटापट लिहा बरं !! नंतर बसा इथे तिथे भाग टाकत... आमचं काही म्हणणं नाही. आधी तिकडचं पुरं करा.... नर्मदे हर !!

चक्कर_बंडा 04/04/2024 - 19:33
ब्लॉगवरील आजपर्यंत प्रकाशित सर्व ८२ लेख वाचून नुकतेच पुर्ण झाले. अद्भुत असा वाचनानुभव दिला तुम्ही, मनापासून आभार ! प्रत्येक लेखात नर्मदामाईचे चित्र शब्दांमधून डोळ्यांसमोर साकार झाले. नर्मदामाता परिक्रमा अक्षरक्ष: "Virtually" अनुभवायला मिळाली. रामदासबाबा, मोहन साधू, अमरकंटकच्या जंगलातील मुक्कामावेळी रात्री जेवण घेऊन येणार तरुण, संत मीरामाई, इंद्रावती नदीत वाचवणारा लहान मुलगा, शिव्या-शाप देणारा यवन व त्यावेळी नावेत घेऊन नदी पार करवणारा केवट, नर्मदाकाठी झोपडीतील मुकी मुलगी व तिचा परिवार या व इतरही अनेकांची व्यक्तिचित्रे डोळ्यांसमोर शब्दशः उभी राहीली. याशिवाय, लेखांमधुन नैसर्गिकपणे समोर येणारी वेगवेगळ्या क्षेत्रांतील तुमची मनस्वी मुशाफिरी, अनेक कला आणि विद्या यांवर असलेलं प्रभुत्व, उदयोग-व्यवसायातील वैविध्य, गुणी लोकसंग्रह, आश्चर्याने तोंडात बोट घालायला लागावे इतकं विविध विषयांसंबंधी असलेलं सखोल ज्ञान, सगळंच अद्भुत ! पुन्हा एकदा तुमचे मनापासून आभार !

In reply to by चक्कर_बंडा

Narmade Har 05/04/2024 - 02:04
सगळ करणे जगदीशाचे । आणि कवित्वची काय मानुष्याचे । (कवित्व म्हणजे कौतुक ) ऐशा अप्रमाण बोलण्याचे । काय घ्यावे ॥ नर्मदे हर !

शाम भागवत 06/04/2024 - 22:10
अप्रतीम. _/\_ ताल व नाद आणि त्याच्या जोडीला नाम असेल तर ध्यानावस्थेचा अनुभव येणारच. ह्या स्थितीत सत्गुरूंचे सान्निध्य असेल तर निर्विचार स्थिती प्राप्त होणे हेही शक्य आहे.
माझी नर्मदा परिक्रमा डॉट ब्लॉगस्पॉट डॉट कॉम या संकेतास्थळावरील लेखांक ८२ मधील संपादित सारांश . . . आता मी ज्या गावामध्ये पोहोचणार होतो ते अर्धे गाव मध्य प्रदेश मध्ये आहे आणि अर्धे महाराष्ट्रात आहे . मध्यप्रदेश मधील गावाला खारिया भादल किंवा खारा भादल असे म्हणतात . इथे नक्कर सिंग सोलंकी नावाचा एक मामा परिक्रमावास्यांची सेवा करतो . याच्या घरापाशी मी पोहोचलो . गावातील ज्या घरामध्ये दुकान आहे किंवा पिठाची गिरणी आहे ते घर सर्वात श्रीमंत मानले जाते . याच्याकडे दुकानही होते आणि पिठाची गिरणी देखील होती .

डोंगरवाटा , पुस्तक परीचय

बाजीगर ·

कंजूस 25/03/2024 - 21:42
चांगलं लिहिलंय. पण किंमत फार वाटतेय. रंगीत चित्रांमुळे किंमत वाढली असेल. ... बाकी वर्णनातला निसर्ग आणि गावजीवन अनुभवायचे असेल तर सुट्टीचे दिवस टाळावे लागतात.

कंजूस 25/03/2024 - 21:42
चांगलं लिहिलंय. पण किंमत फार वाटतेय. रंगीत चित्रांमुळे किंमत वाढली असेल. ... बाकी वर्णनातला निसर्ग आणि गावजीवन अनुभवायचे असेल तर सुट्टीचे दिवस टाळावे लागतात.
अजून वाचतोय...या पुस्तकाने भूरळ पाडली, गारुड केलं जणू, मंत्रमुग्ध झालो. --------------------------------------- डोंगरवाटा लेखक : शेखर राजेशिर्के प्रकाशन: सृजनरंग प्रकाशन मुद्रक : प्रमोद घोसाळकर संपादक : श्रीरंग पटवर्धन मुद्रीतशोधन : उदय शेवडे किंमत : रु.900 असं म्हणतात कि वीरांचे पोवाडे,वीरांनीच गावेत... त्याच न्यायाने, ह्या पुस्तकाचा परीचय लिहीण्याआधी पात्रता निकष ( क्लालीफीकेशन राऊंड ) पास करणे मला आवश्यक वाटले, म्हणून कनकेश्वर (अलीबाग) ट्रेक केला, काल पुण्यात पहाटे वेताळटेकडी वर जाऊन आलो.

रेल्वे रिटायरिंग रूम्स

अक्षय देपोलकर ·

गोरगावलेकर 16/03/2024 - 22:05
न्यू जलपायगुडी आणि कामाख्या या दोन ठिकाणी AC रूम वापरल्या आहेत. बाथरूम/टॉयलेट स्वच्छ असतात एव्हडे सोडून बाकी मुद्द्यांशी सहमत. ऑन लाईन रूम बुक करतांना दिवसा आठ ते रात्री आठ आणि रात्री आठ ते सकाळी आठ असे 12 तासाचे दोनच पर्याय होते.

कंजूस 17/03/2024 - 06:17
ओफ लाईन बुकिंग नेहमीच्या आरक्षण खिडकीवर होतं का? रेल्वे गाड्यांचं अमुक एक तारखेचं आरक्षण आहे का नाही ते जसं ओनलाइन रेल्वे साईट/ app वर पाहतो तसं या रिटायरींग रुम्सचं आरक्षण कसं पाहतात? एकदा विजापूर प्रवासात एका प्रवाशाने सांगितलं की सोलापूर स्टेशनची एसी रुम घेतल्याने तुळजापूर पटकन करता आलं. रुम चांगली होती. रेल्वे स्टेशनच्या अलीकडे राहण्याचं हॉटेल असेल आणि फिरण्याची जाग पलीकडे असेल तर ओटो रिक्षाचा मोठा फेरा पडतो. किंवा स्टेशनचे प्लॅटफॉर्म तिकीट काढून रेल्वे पुलाचा वापर करून पलीकडे जावं लागतं. भूवनेश्वरला हा अनुभव घेतला होता. पण स्टेशनचीच रिटायरींग रुम घेतली असती तर त्रास वाचला असता. रुममध्ये टीवी असतो का?

In reply to by कंजूस

खोल्यांचं आरक्षण ऑनलाईन बघू शकता IRCTC वेबसाईटवर आहे पण मला तरी एवढं उपयोगाचं नाही वाटलं.. ऑफलाईन आरक्षण जिथे रूम्स आहेत तिथे वेगळा रिसेप्शन एरिया आहे तिथून घेऊ शकता. थेट जाऊन रूम्स बघून घेतलेल्या बऱ्या नाहीच पसंत पडल्या तर बाहेर तरी बघू शकतो. डिलक्स रूम्स मध्ये टीव्ही चालू होता.

टर्मीनेटर 21/03/2024 - 22:10
सात-आठ वर्षांपूर्वी कामानिमीत्त केलेल्या केरळ ते हैदराबाद (नामपल्ली) आणि हैदराबाद ते मुंबई अशा रेल्वे प्रवासात (काहि तासांचा) ब्रेक जर्नी असल्याने हैदराबाद रेल्वे स्टेशन वरच्या रेल्वे रिटायरींग रूमचा अनूभव घेतला होता आणि तो समाधानकारक होता.

In reply to by टर्मीनेटर

कंजूस 22/03/2024 - 06:19
आपण एकटे असू आणि काही सामान आहे तर रिटाइरिंग रूम. पण दोघे असतील तर एसी वेटिंग रुम घेता येईल दहा रु तासाने. काही मोठ्या जंक्शन स्टेशनांवर मिळते. उदाहरणार्थ झाशी,हुबळी.

गोरगावलेकर 16/03/2024 - 22:05
न्यू जलपायगुडी आणि कामाख्या या दोन ठिकाणी AC रूम वापरल्या आहेत. बाथरूम/टॉयलेट स्वच्छ असतात एव्हडे सोडून बाकी मुद्द्यांशी सहमत. ऑन लाईन रूम बुक करतांना दिवसा आठ ते रात्री आठ आणि रात्री आठ ते सकाळी आठ असे 12 तासाचे दोनच पर्याय होते.

कंजूस 17/03/2024 - 06:17
ओफ लाईन बुकिंग नेहमीच्या आरक्षण खिडकीवर होतं का? रेल्वे गाड्यांचं अमुक एक तारखेचं आरक्षण आहे का नाही ते जसं ओनलाइन रेल्वे साईट/ app वर पाहतो तसं या रिटायरींग रुम्सचं आरक्षण कसं पाहतात? एकदा विजापूर प्रवासात एका प्रवाशाने सांगितलं की सोलापूर स्टेशनची एसी रुम घेतल्याने तुळजापूर पटकन करता आलं. रुम चांगली होती. रेल्वे स्टेशनच्या अलीकडे राहण्याचं हॉटेल असेल आणि फिरण्याची जाग पलीकडे असेल तर ओटो रिक्षाचा मोठा फेरा पडतो. किंवा स्टेशनचे प्लॅटफॉर्म तिकीट काढून रेल्वे पुलाचा वापर करून पलीकडे जावं लागतं. भूवनेश्वरला हा अनुभव घेतला होता. पण स्टेशनचीच रिटायरींग रुम घेतली असती तर त्रास वाचला असता. रुममध्ये टीवी असतो का?

In reply to by कंजूस

खोल्यांचं आरक्षण ऑनलाईन बघू शकता IRCTC वेबसाईटवर आहे पण मला तरी एवढं उपयोगाचं नाही वाटलं.. ऑफलाईन आरक्षण जिथे रूम्स आहेत तिथे वेगळा रिसेप्शन एरिया आहे तिथून घेऊ शकता. थेट जाऊन रूम्स बघून घेतलेल्या बऱ्या नाहीच पसंत पडल्या तर बाहेर तरी बघू शकतो. डिलक्स रूम्स मध्ये टीव्ही चालू होता.

टर्मीनेटर 21/03/2024 - 22:10
सात-आठ वर्षांपूर्वी कामानिमीत्त केलेल्या केरळ ते हैदराबाद (नामपल्ली) आणि हैदराबाद ते मुंबई अशा रेल्वे प्रवासात (काहि तासांचा) ब्रेक जर्नी असल्याने हैदराबाद रेल्वे स्टेशन वरच्या रेल्वे रिटायरींग रूमचा अनूभव घेतला होता आणि तो समाधानकारक होता.

In reply to by टर्मीनेटर

कंजूस 22/03/2024 - 06:19
आपण एकटे असू आणि काही सामान आहे तर रिटाइरिंग रूम. पण दोघे असतील तर एसी वेटिंग रुम घेता येईल दहा रु तासाने. काही मोठ्या जंक्शन स्टेशनांवर मिळते. उदाहरणार्थ झाशी,हुबळी.
रेल्वेचा प्रवास म्हणजे अस्वच्छ अशी छबी पुसून काढणाऱ्या अनेक गोष्टींपैकी अजून एक गोष्ट म्हणजे जंक्शनसारख्या ठिकाणी दिसणाऱ्या रेल्वे रिटायरिंग रूम्स.डिलक्स आणि डॉर्मिटरी प्रकारात सदर रूम उपलब्ध असतात. तीन तासापासून ते चौवीस तासापर्यंत आपल्या गरजेनुसार बुक करू शकता. फ्रेश होण्यासाठी दोन्ही प्रकारात स्वच्छ बाथरूम, टॉयलेट आणि अंघोळीसाठी गरम पाण्याची सोय असते. डिलक्स रूम ३ तासासाठी ५०० रुपये आणि डॉर्मिटरी बेड ३ तासासाठी १८० रुपये एवढा नाममात्र दर* आहे. आपल्या गरजेनुसार (३,६,१२,२४ तास) रूम किंवा बेड बुक करू शकता.रूम बुक करताना तिकिटाचा पीएनआर नंबर आणि ओळखपत्र द्यावं लागतं.