अहो चतुरंग, तुमचे संपादकीय लिहून महिनाही नाही झाला हो... !!! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

घेर ढेरीचा कितीही वाढला घोरण्याचे मी न आता टाळतो! हे बाकी मस्त रे रंगा...! :) आपला, (ढेरपोट्या) तात्या.

अहो चतुरंग, तुमचे संपादकीय लिहून महिनाही नाही झाला हो... !!! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

घेर ढेरीचा कितीही वाढला घोरण्याचे मी न आता टाळतो! हे बाकी मस्त रे रंगा...! :) आपला, (ढेरपोट्या) तात्या.

छान लिहिलेत. काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या काळरात्री तो जणू अंगार झाला. या ओळी विशेष आवडल्यात. :) मुमुक्षु

काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या काळरात्री तो जणू अंगार झाला. हे खूप छान.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आवडली. खास करून घात होता तो बघा फनकार झाला! http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.

होत गेला हो जयाला पारखा जो होउनी आराध्य तो साकार झाला. या ओळी हेच तर सांगत नाहीत ना की शाळेत मध्ये ढब्बू म्हणून हिणवला गेलेला एखादा गुणी मुलगा पुढे मेहनतीच्या जोरावर नाव कमवतो :) सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

आवडली ! ज्या जिवाला देत दाणा वाढवे मी तो जिवाणू होय! हा फुत्कार झाला. ..छान आहे

आयला धन्याशेठ! लै भारी गझल लिहिली आहेस बाबा! समजायला अंमळ कठीणच गेली.... तात्या.

होत गेला हो जयाला पारखा जो होउनी आराध्य तो साकार झाला. मस्त! अपयश ही यशाची पहिली पायरी असते एवढंच म्या औरंगजेबाचं म्हणणं! काव्य छान आहे.

कल्पना चांगल्या आहेत. गझल आवडली. सातत्याने गझला करण्याचा विचार करू शकता. मात्रांबद्दल तुम्हाला उत्तम जाण आहेच. 'कार' - 'गार' याबद्दल 'बाराखडी' आहे. सु'संस्कृत' मराठी माणसाच्या सुरुवातीच्या गझल अशाच असतात. अजून सोपे शब्द वापरायचा प्रयत्न करावा. जाणकारांचे मत घ्यावे. जमते जमते जमेगा. बाकी हे मत 'माझे सूर्यासमोर काजवे चमकावणे आहे'.

काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या काळरात्री तो जणू अंगार झाला.

हे आवडले.. बाकी किंचित जड गेली समजायला याच्याशी सहमत.. तुम्हीच काहि कठीण शेरांचे रसग्रहण कराल काय? -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

गझलेस पोषक गुणः १. मात्रांची आणि वृत्तांची उत्तम जाण - वृत्तांची नावे काय वगैरे पुस्तकी सामान्यज्ञान अवगत असलेनसले तरी मात्रा आणि लय यांची चांगली जाणीव असल्याने ओळींमध्ये आलेली सहजता २. द्विपदींमधून दिसत असलेले गझलेचा आकृतीबंध आणि व्याकरण - एकंदरीत तंत्र अवगत आहे. ३. 'मला काय सांगायचे आहे', हे नक्की(च) माहीत आहे. पण मंत्राचे काय? वास्तविक हा प्रश्न विचारण्याइतका अधिकार माझ्याकडे नाही; पण एकूणच जे शिकले आहे, अनुभवले आहे, थोरामोठ्यांकडून ऐकले आहे त्यावरून हे लिहिण्याचे धाडस करतो आहे. (माझ्या मते मला) दिसत असलेले कच्चे दुवे - १. संस्कृतप्रचुरता, 'सौरभ' सारखे असामान्य मराठी शब्द; पुसणे,जयाला यांसारखे जुन्या वळणाचे/ क्लासिकल मराठी कवितांमधील शब्द - सामान्य मराठी शब्दांपासून द्विपदी जितक्या दूर, तितके आस्वादक आनंदापासून, गझलेपासून दूर. जुनी वळणे शक्यतो टाळता आल्यास उत्तम! २. द्विपदींच्या ओळींचा कमकुवत परस्परसंबंध - हा संबंध, ओळींची वीण जितकी घट्ट, तितका शेर दमदार आणि कल्पना स्पष्ट. वर बरेच आस्वादकांनी शेर न कळल्याची तक्रार, रसग्रहणाची विनंती केली आहे त्याचे हे मूळ कारण - ओळींचा सैल संबंध आणि अस्पष्ट कल्पना. मलाही अनेक शेर कळले नाहीत. मला सगळेच कळले पाहिजे असे नाही,पण बरेचसे कळले नाही, तर साहजिकच मी गझलेपासून दूर जाणार. बहुतेक वाचकांचे हेच झाले असल्याचा (माझा) अंदाज आहे. असो. सुरुवात करण्यासाठी सर्वोत्तम मार्गदर्शक म्हणजे गझलेचे नवनीत असलेली बाराखडी. तुमच्या आधीच्या रचना आणि कवितांवरील चर्चेतील सहभाग व विचार पाहता तुम्ही तंत्राबरोबरच मंत्र अवगत केल्यास बहारदार गझला लिहू शकाल, अशी खात्री आहे. वानगीदाखल चित्तरंजन भट, सुभाषचंद्र आपटे, मिलिंद फणसे, प्रसाद शिरगांवकर, प्रदीप कुलकर्णी, अभिमन्यू आळतेकर यांच्या गझला जरूर वाचाव्यात. मनःपूर्वक शुभेच्छा! (गझलप्रेमी)बेसनलाडू

कवीने करू नये! कवीला अभिप्रेत नसलेले अर्थही जर वाचकाला सापडलेत तर ते चूक नसतात. वाचकाला अर्थच जाणवला नाही, निरर्थक तालकाव्य म्हणून वाचले तरीही काही चूक नसते. पण लिहिताना मनात काय विचार होते, ते खाली पांढर्‍या अक्षरांत टंकलेले आहेत. चौकट अशी आहे. प्रत्येक द्विपदीत आधी आनंद देणारी गोष्ट बदलून दु:ख देते. द्विपदींना जोडणारा "सिलसिला" - ती जी दु:खदायक गोष्ट आहे ती टप्प्या-टप्प्याने अधिक उदात्त होत जाते. शक्यतोवर शेवटी बदललेली "दु:खद" परिस्थिती पूर्वीच्या "सुखद" परिस्थितीपेक्षाही आशादायी वाटली पाहिजे. १, २ :पहिले दोन शेर - शाब्दिक स्पष्ट ३ : जीव (माणसाचा जीव किंवा लहान प्राणी : श्लेष); जिवाणू (सर्प/विषारी जंतू किंवा जिवाचे परमतत्त्व : श्लेष) - पर्म्युटेशन-काँबिनेशनने वेगवेगळे अर्थ ४ : शब्दार्थ स्पष्ट (अंगार हा ऊब देणारा की जाळणारा हे संदिग्ध) ५. "अंतर" (दूर किंवा आतमध्ये : श्लेष) - पर्म्युटेशन-काँबिनेशनने वेगवेगळे अर्थ ६. जयाने (तीन अर्थी श्लेष : कवीचे नाव, ज्याने=जयाने, विजयाने=जयाने) - काँबिनेशनने वेगवेगळे अर्थ

सर्वांना धन्यवाद. गझल करायचा प्रथमच प्रयत्न असल्यामुळे काही दोष होणारच होते. सुधारणा सुचवल्याबद्दल धन्यवाद. काही संस्कृताळलेले आणि जुन्या वळणाचे शब्द बदलले आहेत. प्रतिसादांचा रोख कळावा म्हणून मुळातल्या द्विपदी येथे देत आहे. १. वाटले की शेवटी होकार झाला - का पुन्हा पुसता तुम्हा इन्कार झाला? २. सौख्यवाचा ज्या कवीची वांझ होती घात होता तो बघा फनकार झाला! ५. सौरभाने ज्या फुलाला अंतरीले अंतरी त्या भृंगही स्वीकार झाला.

उत्तम्!!!

तुमच्या कविता एरवी आवडतात. पण इथे शब्द फारच अवघडल्यासारखे झाले आहेतसे वाटते - अगदी तुमच्या नवीन , व्याकरणादृष्ट्या सुधारित आवृत्तीमधे सुद्धा. ही संकल्पनेची किंवा शब्दरचनेची दुर्बोधता नव्हे. अगदी साधी गोष्ट. मराठीमधे होकार "येतो", "होत" नाही. (तुमचे "इकरार हुवा है" चे भाषांतर इथे थोडे चुकले आहेसे वाटते.) "जो कवी आनंद होता वांझ होता" ही ओळ मला पार हुकलेली वाटते. एकूण तुमची जादूची कांडी इथे फिरली नाही बुवा. असो. आपल्या लेखनकृतीवरच्या टीकेला व्यक्तिगत न घेण्याचा दुर्मिळ गुण तुमच्यात आहे हे मनात असल्यानेच उपरोक्त धाडसी विधाने केली आहेत. युवर क्लास इज पर्मनंट ; आय मिस्ड द फॉर्म इन धिस वन...

परीक्षानळी आणि चंचुपात्रातून गजलेचा प्रवास लवकरच नक्षीदार सुरईकडे होईल ही खात्री आहे! B) पुलेशु. चतुरंग

धनंजय, एका ज्ञानकार माणसाला आम्ही काय गझल समजावून सांगावी ! तसे आम्हाला गझल कुठे कळते. पण गझलेतला शेराचा मेंदूत अर्थ जातो न जातो तोच, परस्पर र्‍हदयातून आवाज आला पाहिजे. 'व्वा ! क्या बात है , असा. ती गझल उत्तम हे आमचं ज्ञान !!! आपल्या गझलेत कोणता गूण दिसला म्हणाल, तर मला दोन ओळींचा परस्परांशी असलेला संबंध दिसला आणि त्या ओळीही विशेष आवडल्या !!! काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या आणि काळरात्री तो जणू अंगार झाला. धुंद गंधाने फुला ज्या अंतरीले आणि त्यात भुंगा अंतरी स्वीकार झाला. शेरात जे सांगायचे त्याची प्रस्तावना पहिली ओळ आणि पहिल्या ओळीचा प्रभावी समारोप म्हणजे दुसरी ओळ हे तर आपल्या रचनेत आलेच आहे. मात्र आपल्याकडून दमदार गझलेसाठी फार काळ वाट पाहावी लागणार नाही, हेही आम्हाला माहित आहे.

छान लिहिलेत. काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या काळरात्री तो जणू अंगार झाला. या ओळी विशेष आवडल्यात. :) मुमुक्षु

काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या काळरात्री तो जणू अंगार झाला. हे खूप छान.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आवडली. खास करून घात होता तो बघा फनकार झाला! http://ramadasa.wordpress.com/ हा माझा ब्लॉग आहे.

होत गेला हो जयाला पारखा जो होउनी आराध्य तो साकार झाला. या ओळी हेच तर सांगत नाहीत ना की शाळेत मध्ये ढब्बू म्हणून हिणवला गेलेला एखादा गुणी मुलगा पुढे मेहनतीच्या जोरावर नाव कमवतो :) सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

आवडली ! ज्या जिवाला देत दाणा वाढवे मी तो जिवाणू होय! हा फुत्कार झाला. ..छान आहे

आयला धन्याशेठ! लै भारी गझल लिहिली आहेस बाबा! समजायला अंमळ कठीणच गेली.... तात्या.

होत गेला हो जयाला पारखा जो होउनी आराध्य तो साकार झाला. मस्त! अपयश ही यशाची पहिली पायरी असते एवढंच म्या औरंगजेबाचं म्हणणं! काव्य छान आहे.

कल्पना चांगल्या आहेत. गझल आवडली. सातत्याने गझला करण्याचा विचार करू शकता. मात्रांबद्दल तुम्हाला उत्तम जाण आहेच. 'कार' - 'गार' याबद्दल 'बाराखडी' आहे. सु'संस्कृत' मराठी माणसाच्या सुरुवातीच्या गझल अशाच असतात. अजून सोपे शब्द वापरायचा प्रयत्न करावा. जाणकारांचे मत घ्यावे. जमते जमते जमेगा. बाकी हे मत 'माझे सूर्यासमोर काजवे चमकावणे आहे'.

काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या काळरात्री तो जणू अंगार झाला.

हे आवडले.. बाकी किंचित जड गेली समजायला याच्याशी सहमत.. तुम्हीच काहि कठीण शेरांचे रसग्रहण कराल काय? -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

गझलेस पोषक गुणः १. मात्रांची आणि वृत्तांची उत्तम जाण - वृत्तांची नावे काय वगैरे पुस्तकी सामान्यज्ञान अवगत असलेनसले तरी मात्रा आणि लय यांची चांगली जाणीव असल्याने ओळींमध्ये आलेली सहजता २. द्विपदींमधून दिसत असलेले गझलेचा आकृतीबंध आणि व्याकरण - एकंदरीत तंत्र अवगत आहे. ३. 'मला काय सांगायचे आहे', हे नक्की(च) माहीत आहे. पण मंत्राचे काय? वास्तविक हा प्रश्न विचारण्याइतका अधिकार माझ्याकडे नाही; पण एकूणच जे शिकले आहे, अनुभवले आहे, थोरामोठ्यांकडून ऐकले आहे त्यावरून हे लिहिण्याचे धाडस करतो आहे. (माझ्या मते मला) दिसत असलेले कच्चे दुवे - १. संस्कृतप्रचुरता, 'सौरभ' सारखे असामान्य मराठी शब्द; पुसणे,जयाला यांसारखे जुन्या वळणाचे/ क्लासिकल मराठी कवितांमधील शब्द - सामान्य मराठी शब्दांपासून द्विपदी जितक्या दूर, तितके आस्वादक आनंदापासून, गझलेपासून दूर. जुनी वळणे शक्यतो टाळता आल्यास उत्तम! २. द्विपदींच्या ओळींचा कमकुवत परस्परसंबंध - हा संबंध, ओळींची वीण जितकी घट्ट, तितका शेर दमदार आणि कल्पना स्पष्ट. वर बरेच आस्वादकांनी शेर न कळल्याची तक्रार, रसग्रहणाची विनंती केली आहे त्याचे हे मूळ कारण - ओळींचा सैल संबंध आणि अस्पष्ट कल्पना. मलाही अनेक शेर कळले नाहीत. मला सगळेच कळले पाहिजे असे नाही,पण बरेचसे कळले नाही, तर साहजिकच मी गझलेपासून दूर जाणार. बहुतेक वाचकांचे हेच झाले असल्याचा (माझा) अंदाज आहे. असो. सुरुवात करण्यासाठी सर्वोत्तम मार्गदर्शक म्हणजे गझलेचे नवनीत असलेली बाराखडी. तुमच्या आधीच्या रचना आणि कवितांवरील चर्चेतील सहभाग व विचार पाहता तुम्ही तंत्राबरोबरच मंत्र अवगत केल्यास बहारदार गझला लिहू शकाल, अशी खात्री आहे. वानगीदाखल चित्तरंजन भट, सुभाषचंद्र आपटे, मिलिंद फणसे, प्रसाद शिरगांवकर, प्रदीप कुलकर्णी, अभिमन्यू आळतेकर यांच्या गझला जरूर वाचाव्यात. मनःपूर्वक शुभेच्छा! (गझलप्रेमी)बेसनलाडू

कवीने करू नये! कवीला अभिप्रेत नसलेले अर्थही जर वाचकाला सापडलेत तर ते चूक नसतात. वाचकाला अर्थच जाणवला नाही, निरर्थक तालकाव्य म्हणून वाचले तरीही काही चूक नसते. पण लिहिताना मनात काय विचार होते, ते खाली पांढर्‍या अक्षरांत टंकलेले आहेत. चौकट अशी आहे. प्रत्येक द्विपदीत आधी आनंद देणारी गोष्ट बदलून दु:ख देते. द्विपदींना जोडणारा "सिलसिला" - ती जी दु:खदायक गोष्ट आहे ती टप्प्या-टप्प्याने अधिक उदात्त होत जाते. शक्यतोवर शेवटी बदललेली "दु:खद" परिस्थिती पूर्वीच्या "सुखद" परिस्थितीपेक्षाही आशादायी वाटली पाहिजे. १, २ :पहिले दोन शेर - शाब्दिक स्पष्ट ३ : जीव (माणसाचा जीव किंवा लहान प्राणी : श्लेष); जिवाणू (सर्प/विषारी जंतू किंवा जिवाचे परमतत्त्व : श्लेष) - पर्म्युटेशन-काँबिनेशनने वेगवेगळे अर्थ ४ : शब्दार्थ स्पष्ट (अंगार हा ऊब देणारा की जाळणारा हे संदिग्ध) ५. "अंतर" (दूर किंवा आतमध्ये : श्लेष) - पर्म्युटेशन-काँबिनेशनने वेगवेगळे अर्थ ६. जयाने (तीन अर्थी श्लेष : कवीचे नाव, ज्याने=जयाने, विजयाने=जयाने) - काँबिनेशनने वेगवेगळे अर्थ

सर्वांना धन्यवाद. गझल करायचा प्रथमच प्रयत्न असल्यामुळे काही दोष होणारच होते. सुधारणा सुचवल्याबद्दल धन्यवाद. काही संस्कृताळलेले आणि जुन्या वळणाचे शब्द बदलले आहेत. प्रतिसादांचा रोख कळावा म्हणून मुळातल्या द्विपदी येथे देत आहे. १. वाटले की शेवटी होकार झाला - का पुन्हा पुसता तुम्हा इन्कार झाला? २. सौख्यवाचा ज्या कवीची वांझ होती घात होता तो बघा फनकार झाला! ५. सौरभाने ज्या फुलाला अंतरीले अंतरी त्या भृंगही स्वीकार झाला.

उत्तम्!!!

तुमच्या कविता एरवी आवडतात. पण इथे शब्द फारच अवघडल्यासारखे झाले आहेतसे वाटते - अगदी तुमच्या नवीन , व्याकरणादृष्ट्या सुधारित आवृत्तीमधे सुद्धा. ही संकल्पनेची किंवा शब्दरचनेची दुर्बोधता नव्हे. अगदी साधी गोष्ट. मराठीमधे होकार "येतो", "होत" नाही. (तुमचे "इकरार हुवा है" चे भाषांतर इथे थोडे चुकले आहेसे वाटते.) "जो कवी आनंद होता वांझ होता" ही ओळ मला पार हुकलेली वाटते. एकूण तुमची जादूची कांडी इथे फिरली नाही बुवा. असो. आपल्या लेखनकृतीवरच्या टीकेला व्यक्तिगत न घेण्याचा दुर्मिळ गुण तुमच्यात आहे हे मनात असल्यानेच उपरोक्त धाडसी विधाने केली आहेत. युवर क्लास इज पर्मनंट ; आय मिस्ड द फॉर्म इन धिस वन...

परीक्षानळी आणि चंचुपात्रातून गजलेचा प्रवास लवकरच नक्षीदार सुरईकडे होईल ही खात्री आहे! B) पुलेशु. चतुरंग

धनंजय, एका ज्ञानकार माणसाला आम्ही काय गझल समजावून सांगावी ! तसे आम्हाला गझल कुठे कळते. पण गझलेतला शेराचा मेंदूत अर्थ जातो न जातो तोच, परस्पर र्‍हदयातून आवाज आला पाहिजे. 'व्वा ! क्या बात है , असा. ती गझल उत्तम हे आमचं ज्ञान !!! आपल्या गझलेत कोणता गूण दिसला म्हणाल, तर मला दोन ओळींचा परस्परांशी असलेला संबंध दिसला आणि त्या ओळीही विशेष आवडल्या !!! काल रात्री काजव्याला देखिले ज्या आणि काळरात्री तो जणू अंगार झाला. धुंद गंधाने फुला ज्या अंतरीले आणि त्यात भुंगा अंतरी स्वीकार झाला. शेरात जे सांगायचे त्याची प्रस्तावना पहिली ओळ आणि पहिल्या ओळीचा प्रभावी समारोप म्हणजे दुसरी ओळ हे तर आपल्या रचनेत आलेच आहे. मात्र आपल्याकडून दमदार गझलेसाठी फार काळ वाट पाहावी लागणार नाही, हेही आम्हाला माहित आहे.

साक्षात मृत्युलाही सोशीत गेली माय... ही जाणही नसे त्या.. जन्मांत अर्थ कसला? हे आवडले.

बोलून दाटलो अन् दाटून सांडलो मी.. बहि-यांसमोर गाथा वदण्यांत अर्थ कसला? जमलये बर ..................... येउ देत अजुन .............. बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

साक्षात मृत्युलाही सोशीत गेली माय... ही जाणही नसे त्या.. जन्मांत अर्थ कसला? छान आहे

छान गझल :) ही जाणही नसे त्या.. जन्मांत अर्थ कसला? बहि-यांसमोर गाथा वदण्यांत अर्थ कसला? मरतो हरेक क्षण तर... जगण्यांत अर्थ कसला? या ओळी विशेष! मुमुक्षू

अजुन येउ दे.

अतिशय सुंदर गझल.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

खूप काळानंतर असे सूरेख काव्य मनाला भीडले. गझलचे सर्व गूण दिसलेच, पण मनाला भिडण्याची कमाल केलीत. छान!!

व्वा. फारच सुरेख गझल.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

सर्वांना मनापासून धन्यवाद! (आपला पुणेरी) अ. अ. जोशी

साक्षात मृत्युलाही सोशीत गेली माय... ही जाणही नसे त्या.. जन्मांत अर्थ कसला? हे आवडले.

बोलून दाटलो अन् दाटून सांडलो मी.. बहि-यांसमोर गाथा वदण्यांत अर्थ कसला? जमलये बर ..................... येउ देत अजुन .............. बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

साक्षात मृत्युलाही सोशीत गेली माय... ही जाणही नसे त्या.. जन्मांत अर्थ कसला? छान आहे

छान गझल :) ही जाणही नसे त्या.. जन्मांत अर्थ कसला? बहि-यांसमोर गाथा वदण्यांत अर्थ कसला? मरतो हरेक क्षण तर... जगण्यांत अर्थ कसला? या ओळी विशेष! मुमुक्षू

अजुन येउ दे.

अतिशय सुंदर गझल.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

खूप काळानंतर असे सूरेख काव्य मनाला भीडले. गझलचे सर्व गूण दिसलेच, पण मनाला भिडण्याची कमाल केलीत. छान!!

व्वा. फारच सुरेख गझल.. मदनबाण..... "Hinduism Is Not a Religion,It Is a Way Of Life." -- Swami Vivekananda

सर्वांना मनापासून धन्यवाद! (आपला पुणेरी) अ. अ. जोशी

अरे वा ! व्यायामाचे बरेच मनावर घेतलेले दिसते ! लिहिल्या अग्रलेखाला जागता आहात वाटते :) विडंबन मजेदार. नूर आणि खूर आवडले :) --(कडेने फोटो काढला गेला तरी न घाबरणारा) लिखाळ.

छान कविता! पण बोकडाचे खूरसुद्धा तुमच्याकडे खातात हे वाचून अजब वाटलं!!! :) द्या, रेसेपी द्या!!! :)

हा हा हा! मस्त रे रंगा! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! अरे बेसनाचे पदार्थ जरा कमी खा म्हण्जे वादळवारं सुटणार नाही! :) तात्या. अवांतर - अलिकडे मिपावर विडंबनाचा रेटा जरा कमी झाला आहे त्यामुळे आम्ही पुन्हा विडंबनांना प्रतिसाद देण्यास सुरवात केली आहे! :)

>>चांगले नक्कीच काही आज मी खाणार आहे... >>वेगळा माझ्या भुकेचा आज आहे नूर काही! लै भारी ... चामारी त्या उपासाच्या !! अवांतर - आपण विडंबने लिहली तर विडंबनाचा रेटा परत वाढेल का ? :)

रंगाशेठ, 'जोर'दार विडंबन, बाकी व्यायामच भलतच 'मणा'वर घेतलेले दिसते.. ;) (साईड फोटो का मारा)केशवसुमार [( स्वगतः रंग्याला कलंत्राने वॉरनिंग दिलेली असणार.. कारण तो व्यायाम करण दूर..व्यायाम हा शब्द सुद्धा लिहीत नव्हता अस कुठे तरी ऐकल होते.. :B

हि कल्पना, येक्दम बेश्ट मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही!

मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही! ओरडा कोणी कितीही - बाटल्या होती रिकाम्या तोंड अमुचे सोडते मग दाटलेला धूर काही! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! हे विशेष! मुमुक्षू

(खुद के साथ बातां : चला रंगा, विडंबनाच्या रेट्याने चेपले गेलेले लोक आता जरा मोकळा श्वास घेऊ लागलेले आहेत असे दिसते! ;) ) चतुरंग

अरे वा ! व्यायामाचे बरेच मनावर घेतलेले दिसते ! लिहिल्या अग्रलेखाला जागता आहात वाटते :) विडंबन मजेदार. नूर आणि खूर आवडले :) --(कडेने फोटो काढला गेला तरी न घाबरणारा) लिखाळ.

छान कविता! पण बोकडाचे खूरसुद्धा तुमच्याकडे खातात हे वाचून अजब वाटलं!!! :) द्या, रेसेपी द्या!!! :)

हा हा हा! मस्त रे रंगा! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! अरे बेसनाचे पदार्थ जरा कमी खा म्हण्जे वादळवारं सुटणार नाही! :) तात्या. अवांतर - अलिकडे मिपावर विडंबनाचा रेटा जरा कमी झाला आहे त्यामुळे आम्ही पुन्हा विडंबनांना प्रतिसाद देण्यास सुरवात केली आहे! :)

>>चांगले नक्कीच काही आज मी खाणार आहे... >>वेगळा माझ्या भुकेचा आज आहे नूर काही! लै भारी ... चामारी त्या उपासाच्या !! अवांतर - आपण विडंबने लिहली तर विडंबनाचा रेटा परत वाढेल का ? :)

रंगाशेठ, 'जोर'दार विडंबन, बाकी व्यायामच भलतच 'मणा'वर घेतलेले दिसते.. ;) (साईड फोटो का मारा)केशवसुमार [( स्वगतः रंग्याला कलंत्राने वॉरनिंग दिलेली असणार.. कारण तो व्यायाम करण दूर..व्यायाम हा शब्द सुद्धा लिहीत नव्हता अस कुठे तरी ऐकल होते.. :B

हि कल्पना, येक्दम बेश्ट मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही!

मी जरी कुथलो कितीही जोर ते मारायला पण.... होत नाही 'बेडकी'चा सांड तो मगरूर काही! ओरडा कोणी कितीही - बाटल्या होती रिकाम्या तोंड अमुचे सोडते मग दाटलेला धूर काही! वाढते हे पोट माझे संथ, टप्प्याने परंतू 'वादळी' येऊन गेले आतमधुनी सूर काही ! हे विशेष! मुमुक्षू

(खुद के साथ बातां : चला रंगा, विडंबनाच्या रेट्याने चेपले गेलेले लोक आता जरा मोकळा श्वास घेऊ लागलेले आहेत असे दिसते! ;) ) चतुरंग

आता खरा चोप मिळतोय बहुतेक! मागच्या अठवड्यातले विडंबन ते तसे, आताचे हे असे! रेवती

पहा 'वेळ' झाली! 'ठमा' क्रूर आली! पळे भीत 'रिंकू'; लपेटून शाली. रिंकु होणार तर तुमची ;) 'ठमा' क्रूर आली! लैच भारी .. देव वाचवो तुम्हाला ! (अवांतरः मिपाकट्ट्याला प्राजु, शितल वैगेरेंची तुमच्या खटल्याशी ओळख झालीच असेल. फोन करुन खुशाली घ्यायला लावावी म्हणतोय.)

आता खरा चोप मिळतोय बहुतेक! मागच्या अठवड्यातले विडंबन ते तसे, आताचे हे असे! रेवती

पहा 'वेळ' झाली! 'ठमा' क्रूर आली! पळे भीत 'रिंकू'; लपेटून शाली. रिंकु होणार तर तुमची ;) 'ठमा' क्रूर आली! लैच भारी .. देव वाचवो तुम्हाला ! (अवांतरः मिपाकट्ट्याला प्राजु, शितल वैगेरेंची तुमच्या खटल्याशी ओळख झालीच असेल. फोन करुन खुशाली घ्यायला लावावी म्हणतोय.)

पैरणीला कंप, ढापणीला, हुद्दा, सगळेच मस्त ! वजन खूपच सुंदर सांभाळलेले आहे. - (ढेर-टकल्या) सर्किट

बरंच लक्ष असतं हो तुमचं आजूबाजूला.. थांबा सांगते विभाला फोन करून. मस्त विडंबन.. आवडले. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

ज ब र द स्त! फारच आवडले विडंबन! ओठ मादक, केवढा अन् रंग त्यावर बोलवी साहेब कसल्या चाचणीला? हाहाहाहाहाहाहा!!!!!!!!!!!!! टंच आहे टंकणारी बांधणीला सुद्धा लय् भारी! (हसरा)बेसनलाडू दुसर्‍या द्विपदीत 'आडलो' आणि 'आडला' ठळकपणे खटकते. 'अडकलो' आणि 'अडकला' चालेलसे वाटते;वजनातही बसते :) (सुधारक)बेसनलाडू

रंगाशेठ, केवळ उच्च विडंबन.. ९.५/१० गुण.. का पुढे बसवून गेली ढापणीला? हा ओळीत आजून रंगत आणता आली असती.. त्यासाठी १/२ मार्क कापला.. (आनंदी)केशवसुमार

टंच आहे टंकणारी बांधणीला ढेर-टकल्या सायबाच्या दावणीला टंचलेखिका .. सॉरी सॉरी ..चुकले टंकलेखिकेचे कडवे लैच भारी .. जपुन !! साहेब जर मराठी असेल अन चुकुन माकुन मिपावर येत असेल तर बोंबलले अप्राईजल तुमचे ;)

भन्नाट विडंबन! मजा आली

आणि आवडूनही न आवडल्यासारखे दाखविणार्‍या सर्व 'रसिकां'चे आभार! ;) चतुरंग

पैरणीला कंप, ढापणीला, हुद्दा, सगळेच मस्त ! वजन खूपच सुंदर सांभाळलेले आहे. - (ढेर-टकल्या) सर्किट

बरंच लक्ष असतं हो तुमचं आजूबाजूला.. थांबा सांगते विभाला फोन करून. मस्त विडंबन.. आवडले. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

ज ब र द स्त! फारच आवडले विडंबन! ओठ मादक, केवढा अन् रंग त्यावर बोलवी साहेब कसल्या चाचणीला? हाहाहाहाहाहाहा!!!!!!!!!!!!! टंच आहे टंकणारी बांधणीला सुद्धा लय् भारी! (हसरा)बेसनलाडू दुसर्‍या द्विपदीत 'आडलो' आणि 'आडला' ठळकपणे खटकते. 'अडकलो' आणि 'अडकला' चालेलसे वाटते;वजनातही बसते :) (सुधारक)बेसनलाडू

रंगाशेठ, केवळ उच्च विडंबन.. ९.५/१० गुण.. का पुढे बसवून गेली ढापणीला? हा ओळीत आजून रंगत आणता आली असती.. त्यासाठी १/२ मार्क कापला.. (आनंदी)केशवसुमार

टंच आहे टंकणारी बांधणीला ढेर-टकल्या सायबाच्या दावणीला टंचलेखिका .. सॉरी सॉरी ..चुकले टंकलेखिकेचे कडवे लैच भारी .. जपुन !! साहेब जर मराठी असेल अन चुकुन माकुन मिपावर येत असेल तर बोंबलले अप्राईजल तुमचे ;)

भन्नाट विडंबन! मजा आली

आणि आवडूनही न आवडल्यासारखे दाखविणार्‍या सर्व 'रसिकां'चे आभार! ;) चतुरंग

विडंबन चांगले झाले आहे, पण दारु व बार या शब्दांचा आता कंटाळा आला आहे. गटारिच्या निमित्तानेही हे शब्द बरेचदा वापरले गेले आहेत. वेगळ्या विडंबनच्या प्रतिक्षेत आहे. रेवती

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो हे वाचून खूप हसले.. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो या ओळी तर एकदम जबराट... :P पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो हाहाहाहाहाहाहा!!!!! रंगाशेठ,विडंबनाचा विषय 'तो'च असला,तरी आहे मात्र जबराट! (वाचक)बेसनलाडू

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो जबराट.... मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

'तो भाग' रंगाशेठ, 'हा भाग' एकदम झकास.. चालू द्या.. (चतुर )केशवसुमार

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो हे बाकी सह्ही लिहिलं आहेस रे रंगा! :)

विडंबन चांगले झाले आहे, पण दारु व बार या शब्दांचा आता कंटाळा आला आहे. गटारिच्या निमित्तानेही हे शब्द बरेचदा वापरले गेले आहेत. वेगळ्या विडंबनच्या प्रतिक्षेत आहे. रेवती

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो हे वाचून खूप हसले.. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो या ओळी तर एकदम जबराट... :P पुन्हा, सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो हाहाहाहाहाहाहा!!!!! रंगाशेठ,विडंबनाचा विषय 'तो'च असला,तरी आहे मात्र जबराट! (वाचक)बेसनलाडू

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो जबराट.... मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

'तो भाग' रंगाशेठ, 'हा भाग' एकदम झकास.. चालू द्या.. (चतुर )केशवसुमार

'तो भाग' शेकला पण ना बोललो कुणाला घालून शेपटी मी काढून धूर आलो हे बाकी सह्ही लिहिलं आहेस रे रंगा! :)

वा वा!!!!! अतिशय सुंदर कविता..... http://sucheltas.blogspot.com

झुकवुनी लाख पाहिले नजरेस मी माझीया । तीर तुझ्या नजरेचा काळजास वेधून गेला । व्वा.. ओळखले नसे कधीही माझ्याच मी जगाला । सौख्याचा क्षण मजला नेहमीच फसवून गेला । मस्तच.. मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

मस्त कविता आवडली -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

सुचेल-तसं, मदनबाण, अमोल ..........मनापासून आभार

मनिषा, फारच सुंदर कविता. वेचियेली मी दुःखेही माझ्या दोहो करांनी। फासा दुर्दैवाचा मज दान देऊन गेला । ओळखले नसे कधीही माझ्याच मी जगाला । सौख्याचा क्षण मजला नेहमीच फसवून गेला । बिपिन.

अतिशय सुंदर कविता. काही ठिकाणी थोडी लय चुकते आहे. पण शब्दसामर्थ जबरदस्त आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सर्वच ओळी आवडल्या, सुंदर कविता. अजून येऊ दे अशाच सुंदर शब्द-आशयांची रचना.

वा वा!!!!! अतिशय सुंदर कविता..... http://sucheltas.blogspot.com

झुकवुनी लाख पाहिले नजरेस मी माझीया । तीर तुझ्या नजरेचा काळजास वेधून गेला । व्वा.. ओळखले नसे कधीही माझ्याच मी जगाला । सौख्याचा क्षण मजला नेहमीच फसवून गेला । मस्तच.. मदनबाण..... "First, believe in the world-that there is meaning behind everything." -- Swami Vivekananda

मस्त कविता आवडली -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

सुचेल-तसं, मदनबाण, अमोल ..........मनापासून आभार

मनिषा, फारच सुंदर कविता. वेचियेली मी दुःखेही माझ्या दोहो करांनी। फासा दुर्दैवाचा मज दान देऊन गेला । ओळखले नसे कधीही माझ्याच मी जगाला । सौख्याचा क्षण मजला नेहमीच फसवून गेला । बिपिन.

अतिशय सुंदर कविता. काही ठिकाणी थोडी लय चुकते आहे. पण शब्दसामर्थ जबरदस्त आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

सर्वच ओळी आवडल्या, सुंदर कविता. अजून येऊ दे अशाच सुंदर शब्द-आशयांची रचना.

मजा आहे बुवा... आवडले विडंबन. एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला चैन कवितेची मला करता न आली आहेर असतो रोज, घरचाच मजला हे जास्ती छान. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मी भरवसा त्या कवींचा काय द्यावा? छळतात जर त्याच त्या गजलाच मजला अरेरे !!! नवीन काहीच नाही काय कवींच्या कवितेमधे, समस्त कवींनो नुसत्या कविता ओता मिपावर आता, हीच वेळ आहे, क्रांतीची :) बाकी विडंबन झकास !!!

केशवसुमारांची गादी पुढे चालवली आहे. मस्त विडंबन .

पाताळयंत्री .. मध्ये लय गेली. बाकी ठीक. - (सडेतोड) सर्किट

रंगराव, उत्तरोत्तर रचनांमध्ये सुधारणा दिसत चालली आहे. मात्रापूर्तीसाठीचे भरीचे शब्द/अक्षरे टाळता आल्यास आणखी चांगले होऊ शकेल. काही द्विपदी आणखी स्पष्टही व्हायल्या हव्यात. पण एकंदर छान झालाय प्रयत्न. चालू द्यात. (वाचक)बेसनलाडू

>>एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन >>देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला >>चैन कवितेची मला करता न आली >>आहेर असतो रोज, घरचाच मजला ही दोन्ही कडवी लै लै भारी =)) (स्वगतः काउंटर इंटेलिजन्स वापरायला सुरुवात करायला हवी ;) )

मी भरवसा त्या कवींचा काय द्यावा? छळतात जर त्याच त्या गजलाच मजला संस्थळांची मात्र ह्या झाली दुकाने सर्व म्हणती माल घ्या हो हाच,मजला एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला वा! रंगा, मस्त रे! :)

(स्वगत - सुधारणेला भरपूर वाव आहे हे कोण म्हणालं रे? X( ) चतुरंग

एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला रन्गाशेठ !! लै भारी!!! -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

चांगलेच रंग उधळलेत की तुम्ही चतुरंगराव ! भयंकररावांनी काही लिहाव की नाही ! ;) पारिजातकाच आयुष्य लाभल तरी चालेल पण लयलूट करायची ती सुगंधाचीच !!!

:) (स्वगत- मला कधी जमेल असं लिहायला?)

रंगाशेठ, चांगल चलयं.. चालू द्या.. बेलाशेठ आणि सर्किटशेठ च्या सुचनांकडे लक्ष द्या.. पुलेशु.. (निवृत्त)केशवसुमार

मजा आहे बुवा... आवडले विडंबन. एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला चैन कवितेची मला करता न आली आहेर असतो रोज, घरचाच मजला हे जास्ती छान. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मी भरवसा त्या कवींचा काय द्यावा? छळतात जर त्याच त्या गजलाच मजला अरेरे !!! नवीन काहीच नाही काय कवींच्या कवितेमधे, समस्त कवींनो नुसत्या कविता ओता मिपावर आता, हीच वेळ आहे, क्रांतीची :) बाकी विडंबन झकास !!!

केशवसुमारांची गादी पुढे चालवली आहे. मस्त विडंबन .

पाताळयंत्री .. मध्ये लय गेली. बाकी ठीक. - (सडेतोड) सर्किट

रंगराव, उत्तरोत्तर रचनांमध्ये सुधारणा दिसत चालली आहे. मात्रापूर्तीसाठीचे भरीचे शब्द/अक्षरे टाळता आल्यास आणखी चांगले होऊ शकेल. काही द्विपदी आणखी स्पष्टही व्हायल्या हव्यात. पण एकंदर छान झालाय प्रयत्न. चालू द्यात. (वाचक)बेसनलाडू

>>एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन >>देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला >>चैन कवितेची मला करता न आली >>आहेर असतो रोज, घरचाच मजला ही दोन्ही कडवी लै लै भारी =)) (स्वगतः काउंटर इंटेलिजन्स वापरायला सुरुवात करायला हवी ;) )

मी भरवसा त्या कवींचा काय द्यावा? छळतात जर त्याच त्या गजलाच मजला संस्थळांची मात्र ह्या झाली दुकाने सर्व म्हणती माल घ्या हो हाच,मजला एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला वा! रंगा, मस्त रे! :)

(स्वगत - सुधारणेला भरपूर वाव आहे हे कोण म्हणालं रे? X( ) चतुरंग

एकदा सोडीन म्हटले मी विडंबन देती कसे पाताळयंत्री लाच मजला रन्गाशेठ !! लै भारी!!! -- ऍनयू उर्फ बैल ~~~ आमची कोठेही शाखा नाही~~~

चांगलेच रंग उधळलेत की तुम्ही चतुरंगराव ! भयंकररावांनी काही लिहाव की नाही ! ;) पारिजातकाच आयुष्य लाभल तरी चालेल पण लयलूट करायची ती सुगंधाचीच !!!

:) (स्वगत- मला कधी जमेल असं लिहायला?)

रंगाशेठ, चांगल चलयं.. चालू द्या.. बेलाशेठ आणि सर्किटशेठ च्या सुचनांकडे लक्ष द्या.. पुलेशु.. (निवृत्त)केशवसुमार