मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

सुवर्णप्रभा..

प्राजु ·

घाटावरचे भट 21/01/2009 - 12:36
>>How a poem can be GAY ?? वाहिदाजी.....गैरसमज!! लैच मोठ्ठा गैरसमज. 'गेय' म्हणजे गाण्यास योग्य, म्हणजेच जी कविता एखाद्या तालात, सुरावटीत म्हणता येईल अशी, सुसूत्र रचना असणारी. 'वाचनीय', 'श्रवणीय', 'प्रातःस्मरणीय' इत्यादी शब्दांसारखाच 'गेय' हा शब्द आहे. विंग्रजी 'गे'शी त्याचा संबंध नाही.

चंबू गबाळे 15/02/2009 - 13:49
How a poem can be GAY ?? =)) =)) =)) पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात शनी-मंगळ युती आली आहे. :D

विसोबा खेचर 21/01/2009 - 07:35
कविता छान आहे पण, वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... ह्या ओळी सहजसोप्या वाटल्या. अन्य ओळी जरा जरा शब्दजड आणि कठीण वाटल्या.. तात्या.

संदीप चित्रे 21/01/2009 - 08:31
पहिलीच ओळ एकदम आवडेश :) >> वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... >>सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... हे सुद्धा खूप छान जमलंय.... विशेषतः 'विश्वतीर पेटताच' ही शब्दरचना खूप छान जमलीये प्राजु. शीर्षक समर्पक आहे :)

मऊमाऊ 21/01/2009 - 10:50
सुरेख कविता आहे प्राजु ! तुझे थोडे जुने साहित्यही शोधून वाचले..ते पण आवडले.

झेल्या 21/01/2009 - 11:03
निशा, प्रभा , उषा ...... एकदम सुंदर. :) 'सकाळ' ची कविता वाचली की 'पितात सारे गोड हिवाळा' ची आठवण होते...! -झेल्या मी लिहिलेलं.. (वाचा आणि कळवा आणि इतरांना वाचवा (वाचायला सांगा..)! )

वृषाली 21/01/2009 - 12:42
सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... फार सुंदर.

अंकुश चव्हाण 21/01/2009 - 14:13
कविता सुन्दर आहे यात प्रश्नच नाही. पण जर दिव्य तेज फाकताच जागली दिशांत आस... या शब्दास एखादा पर्यायी शब्द वापरला असता तर आणखी मजा आली असती. कारण तुमच्या कवितेतील सर्व शब्द एका थराविक साच्यातील आहेत ज्यांमध्ये फाकताच हा शब्द बसत नाही. लहान तोंडी मोठा घास घेतला आहे त्याबद्दल क्शमा करा. अंकुश चव्हाण.

विजुभाऊ 21/01/2009 - 18:46
बरेच दिवसानी प्राजु उगवली. छान ल्हिले आहेस आपण एखादा विचार ;एखादी गोष्ट करतो किंवा करायचे टाळतो ते आनन्द मिळवणे किंवा वेदना टाळणे या दोन्ही साठीच

राघव 21/01/2009 - 18:48
काय लिहिलेयस प्राजु! अभिनंदन!! संपूर्ण कविताच सुंदर. त्यातही - सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच गारवा हवेत आणि वेड लागते मनांस... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... दाटले धुक्यात रान, कोवळ्या उन्हांत पान स्वप्न की प्रभात काल, प्रश्न हाच लोचनास... हे अगदी खास.. बोले तो, झकाSSSSSSSSस! शब्द अगदी सहज आल्यासारखे वाटताहेत.. एका दमात लिहून काढलीयेस का काय पूर्ण कविता?? चालही छान बसतेय.. :) मुमुक्षु

अनामिक 21/01/2009 - 18:52
थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब का जपून पाकळीत ठेवलेय मोतियास? कविता अगदी मस्तच आहे, पण वरच्या ओळी खूप आवडल्या... अनामिक

ब्रिटिश 21/01/2009 - 19:08
प्राजुतै, तुमची कवीता डायरेक कालजाला भिडत बगा! सुंदर ! मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

रेवती 21/01/2009 - 19:24
सकाळी सकाळी कविता वाचली. खरच सुप्रभात आहे असे वाटले. रेवती

शितल 21/01/2009 - 20:35
वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... प्राजु, मस्तच रचले आहेस. :)

धनंजय 21/01/2009 - 21:16
असेच म्हणतो! वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद ... थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब ... सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच वगैरे ठिकाणी दोन-दोन अक्षरी पुनरुक्ती आणि अनुप्रास वृत्ताशी फारच सुंदर ठेका जुळवतात. वा! (तसे शब्द अधिक पखरायला पाहिजे होते असे वाटते - इतक्याने तृप्त झालो नाही.) ("अग्निरंग होत दंग..." चालेल का? पुढे गंधही धुंदच होणार आहेत, म्हणून इथे कुठलातरी वेगळा शब्द, वेगळी कल्पना अधिक वैविध्य देऊ शकेल.)

टारझन 21/01/2009 - 23:28
आपल्याला पहाटेचा केशरी रंग फारंच आवडतो . प्राजु ने शब्द लै भारी गुंफलेले आहेत ... ते वृत्त वगैरेच्या चुका आम्हाला णाय समजत ... पण वाचून अंमळ भारी वाटली . - संध्याकाळचा उगवता चंद्र) टारझण

मदनबाण 21/01/2009 - 23:48
सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच गारवा हवेत आणि वेड लागते मनांस... हे लयं आवडल बघा.. :) (गारव्याच्या शोधात...) मदनबाण..... Each work has to pass through these stages—Ridicule, Opposition, and then Acceptance. Those who think ahead of their time are sure to be Misunderstood. Swami Vivekananda.

मैत्र 22/01/2009 - 16:02
मालवून टाक दीप ची आठवण झाली. त्यांच्या एका कॅसेट मध्ये अशाच वृत्तात त्यांनी कविता ऐकवली होती. त्या तिथे फुलाफुलात पेंगते अजून रात सावकाश घे टिपून एक एक रुप रंग प्राजू ताई - अतिशय सुंदर कविता. छान शब्द आणि वर्णन...

प्राजु 22/01/2009 - 20:06
सुवर्णप्रभा आवडलेल्या सर्वांचे मनापासून आभार. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आपला अभिजित 23/01/2009 - 00:46
तारकांत लोपली निशा उषेस पाठवून अग्निरंग होत धुंद पूर्व रेखिते नभांस... तारकांत लोपली निशा मस्तच! सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... विश्वतीर पण भारी! कशी काय सुचली ही कल्पना? पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... आम्र नाही कळले... दाटले धुक्यात रान, कोवळ्या उन्हांत पान स्वप्न की प्रभात काल, प्रश्न हाच लोचनास... `प्रभातकाल' एक शब्द हवा. - कविता न कळणारा, अभिजित.

स्वाती राजेश 23/01/2009 - 02:27
सुंदर काव्य... वृत्त वगैरे काही माहित नाही...:) थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब का जपून पाकळीत ठेवलेय मोतियास? ... या ओळी खासच...

श्रीकृष्ण सामंत 16/02/2009 - 06:31
प्राजु, हिच नव्हे तर तुझी प्रत्येक कविता अप्रतिम असते. सुधीर फडके म्हणतात, "हे जे माझ्या हातून होत आहे ते माझं मलाच कळत नाही.परत करीन म्हटलं तर पुन्हा असंच होईल हे सांगता येत नाही.कोण तरी माझ्याकडून करवून घेतो." म्हणून म्हणतो, "प्रतिभा उरी धरूनी तू गीत लिहित रहावे" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

क्रान्ति 10/03/2009 - 17:52
नपेक्षा उशीर बरा ! उशीरा प्रतिक्रिया देतेय पण कविता खूपच सुन्दर आहे. सुन्दर सोनेरी सकाळ दिसतेय समोर! मला माझा एक मित्र नेहमी म्हणतो की तू राहतेस शहरात, सीमेंटच्या जन्गलात, पण कविता मात्र लिहितेस फार्म हाउसवर रहात असल्यासारख्या! तसच वाटतय. खूप सुन्दर वर्णन आहे. मी शरण! क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

पिवळा डांबिस 11/03/2009 - 05:39
अरेच्चा, ही कविता कशी नजरेतून निसट्ली! छान कविता आहे प्राजु. शब्दांची निवड मस्त आहे... आवडली!!

घाटावरचे भट 21/01/2009 - 12:36
>>How a poem can be GAY ?? वाहिदाजी.....गैरसमज!! लैच मोठ्ठा गैरसमज. 'गेय' म्हणजे गाण्यास योग्य, म्हणजेच जी कविता एखाद्या तालात, सुरावटीत म्हणता येईल अशी, सुसूत्र रचना असणारी. 'वाचनीय', 'श्रवणीय', 'प्रातःस्मरणीय' इत्यादी शब्दांसारखाच 'गेय' हा शब्द आहे. विंग्रजी 'गे'शी त्याचा संबंध नाही.

चंबू गबाळे 15/02/2009 - 13:49
How a poem can be GAY ?? =)) =)) =)) पडत्या पावसाला पाहुन तुम्ही आतुन भिजला नाहीत तर स्वतःच्या कोरडेपणाची तारीफ करु नका तर हे मान्य करा की तुमच्या आयुष्यात शनी-मंगळ युती आली आहे. :D

विसोबा खेचर 21/01/2009 - 07:35
कविता छान आहे पण, वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... ह्या ओळी सहजसोप्या वाटल्या. अन्य ओळी जरा जरा शब्दजड आणि कठीण वाटल्या.. तात्या.

संदीप चित्रे 21/01/2009 - 08:31
पहिलीच ओळ एकदम आवडेश :) >> वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... >>सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... हे सुद्धा खूप छान जमलंय.... विशेषतः 'विश्वतीर पेटताच' ही शब्दरचना खूप छान जमलीये प्राजु. शीर्षक समर्पक आहे :)

मऊमाऊ 21/01/2009 - 10:50
सुरेख कविता आहे प्राजु ! तुझे थोडे जुने साहित्यही शोधून वाचले..ते पण आवडले.

झेल्या 21/01/2009 - 11:03
निशा, प्रभा , उषा ...... एकदम सुंदर. :) 'सकाळ' ची कविता वाचली की 'पितात सारे गोड हिवाळा' ची आठवण होते...! -झेल्या मी लिहिलेलं.. (वाचा आणि कळवा आणि इतरांना वाचवा (वाचायला सांगा..)! )

वृषाली 21/01/2009 - 12:42
सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... फार सुंदर.

अंकुश चव्हाण 21/01/2009 - 14:13
कविता सुन्दर आहे यात प्रश्नच नाही. पण जर दिव्य तेज फाकताच जागली दिशांत आस... या शब्दास एखादा पर्यायी शब्द वापरला असता तर आणखी मजा आली असती. कारण तुमच्या कवितेतील सर्व शब्द एका थराविक साच्यातील आहेत ज्यांमध्ये फाकताच हा शब्द बसत नाही. लहान तोंडी मोठा घास घेतला आहे त्याबद्दल क्शमा करा. अंकुश चव्हाण.

विजुभाऊ 21/01/2009 - 18:46
बरेच दिवसानी प्राजु उगवली. छान ल्हिले आहेस आपण एखादा विचार ;एखादी गोष्ट करतो किंवा करायचे टाळतो ते आनन्द मिळवणे किंवा वेदना टाळणे या दोन्ही साठीच

राघव 21/01/2009 - 18:48
काय लिहिलेयस प्राजु! अभिनंदन!! संपूर्ण कविताच सुंदर. त्यातही - सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच गारवा हवेत आणि वेड लागते मनांस... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... दाटले धुक्यात रान, कोवळ्या उन्हांत पान स्वप्न की प्रभात काल, प्रश्न हाच लोचनास... हे अगदी खास.. बोले तो, झकाSSSSSSSSस! शब्द अगदी सहज आल्यासारखे वाटताहेत.. एका दमात लिहून काढलीयेस का काय पूर्ण कविता?? चालही छान बसतेय.. :) मुमुक्षु

अनामिक 21/01/2009 - 18:52
थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब का जपून पाकळीत ठेवलेय मोतियास? कविता अगदी मस्तच आहे, पण वरच्या ओळी खूप आवडल्या... अनामिक

ब्रिटिश 21/01/2009 - 19:08
प्राजुतै, तुमची कवीता डायरेक कालजाला भिडत बगा! सुंदर ! मिथुन काशिनाथ भोईर (जल्ला सगला काय नावानच हाय)

रेवती 21/01/2009 - 19:24
सकाळी सकाळी कविता वाचली. खरच सुप्रभात आहे असे वाटले. रेवती

शितल 21/01/2009 - 20:35
वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... प्राजु, मस्तच रचले आहेस. :)

धनंजय 21/01/2009 - 21:16
असेच म्हणतो! वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद ... थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब ... सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच वगैरे ठिकाणी दोन-दोन अक्षरी पुनरुक्ती आणि अनुप्रास वृत्ताशी फारच सुंदर ठेका जुळवतात. वा! (तसे शब्द अधिक पखरायला पाहिजे होते असे वाटते - इतक्याने तृप्त झालो नाही.) ("अग्निरंग होत दंग..." चालेल का? पुढे गंधही धुंदच होणार आहेत, म्हणून इथे कुठलातरी वेगळा शब्द, वेगळी कल्पना अधिक वैविध्य देऊ शकेल.)

टारझन 21/01/2009 - 23:28
आपल्याला पहाटेचा केशरी रंग फारंच आवडतो . प्राजु ने शब्द लै भारी गुंफलेले आहेत ... ते वृत्त वगैरेच्या चुका आम्हाला णाय समजत ... पण वाचून अंमळ भारी वाटली . - संध्याकाळचा उगवता चंद्र) टारझण

मदनबाण 21/01/2009 - 23:48
सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच गारवा हवेत आणि वेड लागते मनांस... हे लयं आवडल बघा.. :) (गारव्याच्या शोधात...) मदनबाण..... Each work has to pass through these stages—Ridicule, Opposition, and then Acceptance. Those who think ahead of their time are sure to be Misunderstood. Swami Vivekananda.

मैत्र 22/01/2009 - 16:02
मालवून टाक दीप ची आठवण झाली. त्यांच्या एका कॅसेट मध्ये अशाच वृत्तात त्यांनी कविता ऐकवली होती. त्या तिथे फुलाफुलात पेंगते अजून रात सावकाश घे टिपून एक एक रुप रंग प्राजू ताई - अतिशय सुंदर कविता. छान शब्द आणि वर्णन...

प्राजु 22/01/2009 - 20:06
सुवर्णप्रभा आवडलेल्या सर्वांचे मनापासून आभार. :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

आपला अभिजित 23/01/2009 - 00:46
तारकांत लोपली निशा उषेस पाठवून अग्निरंग होत धुंद पूर्व रेखिते नभांस... तारकांत लोपली निशा मस्तच! सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... विश्वतीर पण भारी! कशी काय सुचली ही कल्पना? पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास... आम्र नाही कळले... दाटले धुक्यात रान, कोवळ्या उन्हांत पान स्वप्न की प्रभात काल, प्रश्न हाच लोचनास... `प्रभातकाल' एक शब्द हवा. - कविता न कळणारा, अभिजित.

स्वाती राजेश 23/01/2009 - 02:27
सुंदर काव्य... वृत्त वगैरे काही माहित नाही...:) थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब का जपून पाकळीत ठेवलेय मोतियास? ... या ओळी खासच...

श्रीकृष्ण सामंत 16/02/2009 - 06:31
प्राजु, हिच नव्हे तर तुझी प्रत्येक कविता अप्रतिम असते. सुधीर फडके म्हणतात, "हे जे माझ्या हातून होत आहे ते माझं मलाच कळत नाही.परत करीन म्हटलं तर पुन्हा असंच होईल हे सांगता येत नाही.कोण तरी माझ्याकडून करवून घेतो." म्हणून म्हणतो, "प्रतिभा उरी धरूनी तू गीत लिहित रहावे" www.shrikrishnasamant.wordpress.com श्रीकृष्ण सामंत "कृष्ण उवाच" shrikrishnas@gmail.com

क्रान्ति 10/03/2009 - 17:52
नपेक्षा उशीर बरा ! उशीरा प्रतिक्रिया देतेय पण कविता खूपच सुन्दर आहे. सुन्दर सोनेरी सकाळ दिसतेय समोर! मला माझा एक मित्र नेहमी म्हणतो की तू राहतेस शहरात, सीमेंटच्या जन्गलात, पण कविता मात्र लिहितेस फार्म हाउसवर रहात असल्यासारख्या! तसच वाटतय. खूप सुन्दर वर्णन आहे. मी शरण! क्रान्ति {मी शतजन्मी मीरा!}

पिवळा डांबिस 11/03/2009 - 05:39
अरेच्चा, ही कविता कशी नजरेतून निसट्ली! छान कविता आहे प्राजु. शब्दांची निवड मस्त आहे... आवडली!!
लाल केशरात रंग खेळते पहाट खास दिव्य तेज फाकताच जागली दिशांत आस... तारकांत लोपली निशा उषेस पाठवून अग्निरंग होत धुंद पूर्व रेखिते नभांस... सूर्य बिंब लाल बुंद भेदते तमास पूर्ण विश्वतीर पेटताच जाहला सुवर्ण भास... वाहताच वात मंद , मंद मंद गंध धुंद सांडताच पारिजात भूवरी पडेल रास... थेंब थेंब पाकळ्यांत आळसांत चिंब चिंब का जपून पाकळीत ठेवलेय मोतियास? ... सागरात गाज आणि लाट जात उंच उंच गारवा हवेत आणि वेड लागते मनांस... पंचमात तान घेत आज कोकिळा स्वरांत मोहरून आम्रही सुगंधितो चराचरास...
आस्वाद
प्रतिभा
कविता
गझल

चूक..!

उपटसुंभ ·

राघव 19/01/2009 - 11:07
टाहो न ऐकले मी, धिक्कारल्या विनवण्या, रचला कलंक भाली, डोळे भरुन आले. निःशब्द ती तिथे अन आक्रोश आत माझ्या कल्लोळ भोवताली, डोळे भरुन आले. हे विशेष भिडलेत. अन् हा शेवटचा म्हणजे.. तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. अगदी टोचतो :( मुमुक्षु

अनिल हटेला 20/01/2009 - 15:55
तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. क्या बात है !! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

विसोबा खेचर 20/01/2009 - 23:51
तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. क्या केहेने..! तात्या.

प्राजु 20/01/2009 - 23:56
अतिशय करूण! हे वाचतानाच माझे डोळे भरून आले. खूपच सुरेख गझल. तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. जबरदस्त! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

संदीप चित्रे 21/01/2009 - 00:12
>> वदली अता जगाच्या छळतील रोज नजरा. मृत्युच एक वाली, डोळे भरुन आले. क्या बात है... एकदम उच्च गझल आहे ही,,, खूपच आवडली अभिजीत.

राघव 19/01/2009 - 11:07
टाहो न ऐकले मी, धिक्कारल्या विनवण्या, रचला कलंक भाली, डोळे भरुन आले. निःशब्द ती तिथे अन आक्रोश आत माझ्या कल्लोळ भोवताली, डोळे भरुन आले. हे विशेष भिडलेत. अन् हा शेवटचा म्हणजे.. तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. अगदी टोचतो :( मुमुक्षु

अनिल हटेला 20/01/2009 - 15:55
तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. क्या बात है !! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

विसोबा खेचर 20/01/2009 - 23:51
तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. क्या केहेने..! तात्या.

प्राजु 20/01/2009 - 23:56
अतिशय करूण! हे वाचतानाच माझे डोळे भरून आले. खूपच सुरेख गझल. तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले. जबरदस्त! - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

संदीप चित्रे 21/01/2009 - 00:12
>> वदली अता जगाच्या छळतील रोज नजरा. मृत्युच एक वाली, डोळे भरुन आले. क्या बात है... एकदम उच्च गझल आहे ही,,, खूपच आवडली अभिजीत.
कैफात चूक झाली, डोळे भरून आले. "सैतान" ती म्हणाली, डोळे भरून आले. टाहो न ऐकले मी, धिक्कारल्या विनवण्या, रचला कलंक भाली, डोळे भरून आले. निःशब्द ती तिथे अन आक्रोश आत माझ्या कल्लोळ भोवताली, डोळे भरून आले. वदली अता जगाच्या छळतील रोज नजरा. मृत्यूच एक वाली, डोळे भरून आले. विझला इथे सुडाचा वणवा मनातला पण झाली चिते हवाली, डोळे भरून आले. तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन. खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरून आले. -- अभिजीत दाते
प्रकटन
विचार
गझल

खाज!

चतुरंग ·

श्रावण मोडक 15/01/2009 - 11:35
फटकेबाजी नव्हे, ट्वेंटी-ट्वेंटी सामन्यासारखी फटकेबाजी. पण ही मंडळी मोठ्या दमाची आहेत हे खरं. ही काही अशी चार-दोन षटकात संपणारी नाहीत.

श्रावण मोडक 15/01/2009 - 11:35
फटकेबाजी नव्हे, ट्वेंटी-ट्वेंटी सामन्यासारखी फटकेबाजी. पण ही मंडळी मोठ्या दमाची आहेत हे खरं. ही काही अशी चार-दोन षटकात संपणारी नाहीत.
'माज!' वाचल्यावर 'खाज' सुटली नाही तर रंग्या कसला? तेव्हा सादर आहे .. कालचा 'गजकर्ण' थोडा आज आहे , आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ कोणत्या वैद्याकडे मी जात नाही, आपल्या वैदूगिरीचा माज आहे ॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ कालच्या 'पेल्यातले' तात्पर्य थोडे, अन उद्याचा 'बेवडा' अंदाज आहे॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ घोरण्याचा ध्यासही आहे कधीचा, अंगणातच घोंगडी अन 'बाज' आहे॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे ॥ तोंड मी कोठे कधी लपवू पाहातो ना जनाची वा मनाची 'लाज' आहे ॥ आणि त्याची फार मोठी 'खाज' आहे चतुरंग
विरंगुळा
कविता
गझल
विडंबन

बर्फ जादाचा जणू...

केसुरंगा ·

प्राजु 13/01/2009 - 01:36
हाय! छळवादी किती आहे बघा हा सासरा मी असा 'कोमेजलो' तेव्हाच ते ही उगवले! ह्याचसाठी 'टाकुनी' जाण्यास घाबरतो घरी 'पंच', झाडू, लाथ हे! सारे हिच्या टप्प्यातले हाहाहा..! खूप दिवसांनी येणे केलेत. मस्त विडंबन. मजा आली वाचून. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

चतुरंग 13/01/2009 - 01:37
लई म्हणजे लईच खास हां केसुरंगा भाई! खूप दिवसांनी षटकार मारलात! ;) (खुद के साथ बातां : रंगा, काँपिटिशन आली रे परत, लेखणी परजायला हवी! :? ) चतुरंग

चेतन 13/01/2009 - 10:47
ह्याचसाठी 'टाकुनी' जाण्यास घाबरतो घरी 'पंच', झाडू, लाथ हे! सारे हिच्या टप्प्यातले फर्मास जमलयं बर्‍याच दिवसांनी तुमच्याकडुन मस्त विडंबन वाचायला मिळालं अवांतरः मिपावरचे विडंबनकार सुस्तावलेत की चांगला कच्चा माल मिळत नाही आहे :? चेतन

विसोबा खेचर 13/01/2009 - 13:13
चार चौघांसारखे माझे पिणे हे चालले चार चौघांसारखे मी चार प्याले ढोसले स्तब्ध आहे केवढे पाणी तुझ्या ग्लासातले बर्फ जादाचा जणू घालून आहे गोठले मस्त रे! :) तात्या.

केशवसुमार 14/01/2009 - 03:43
चार चौघांसारखे माझे पिणे हे चालले चार चौघांसारखे मी चार प्याले ढोसले स्तब्ध आहे केवढे पाणी तुझ्या ग्लासातले बर्फ जादाचा जणू घालून आहे गोठले चांगल चालयं.. चालू दे.. केशवसुमार

प्राजु 13/01/2009 - 01:36
हाय! छळवादी किती आहे बघा हा सासरा मी असा 'कोमेजलो' तेव्हाच ते ही उगवले! ह्याचसाठी 'टाकुनी' जाण्यास घाबरतो घरी 'पंच', झाडू, लाथ हे! सारे हिच्या टप्प्यातले हाहाहा..! खूप दिवसांनी येणे केलेत. मस्त विडंबन. मजा आली वाचून. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

चतुरंग 13/01/2009 - 01:37
लई म्हणजे लईच खास हां केसुरंगा भाई! खूप दिवसांनी षटकार मारलात! ;) (खुद के साथ बातां : रंगा, काँपिटिशन आली रे परत, लेखणी परजायला हवी! :? ) चतुरंग

चेतन 13/01/2009 - 10:47
ह्याचसाठी 'टाकुनी' जाण्यास घाबरतो घरी 'पंच', झाडू, लाथ हे! सारे हिच्या टप्प्यातले फर्मास जमलयं बर्‍याच दिवसांनी तुमच्याकडुन मस्त विडंबन वाचायला मिळालं अवांतरः मिपावरचे विडंबनकार सुस्तावलेत की चांगला कच्चा माल मिळत नाही आहे :? चेतन

विसोबा खेचर 13/01/2009 - 13:13
चार चौघांसारखे माझे पिणे हे चालले चार चौघांसारखे मी चार प्याले ढोसले स्तब्ध आहे केवढे पाणी तुझ्या ग्लासातले बर्फ जादाचा जणू घालून आहे गोठले मस्त रे! :) तात्या.

केशवसुमार 14/01/2009 - 03:43
चार चौघांसारखे माझे पिणे हे चालले चार चौघांसारखे मी चार प्याले ढोसले स्तब्ध आहे केवढे पाणी तुझ्या ग्लासातले बर्फ जादाचा जणू घालून आहे गोठले चांगल चालयं.. चालू दे.. केशवसुमार
मिल्याचे 'स्वप्न एखादे जणू...' वाचताना आम्हाला सत्याची जाणीव झाली! ;) चार चौघांसारखे माझे पिणे हे चालले चार चौघांसारखे मी चार प्याले ढोसले स्तब्ध आहे केवढे पाणी तुझ्या ग्लासातले बर्फ जादाचा जणू घालून आहे गोठले टेबलाला धडकुनी पडलो कितींदा मी जरी भंगले नाही तरी प्याले कधी हातातले घेतली काढून त्यांनी बाटली हातातली वाटले मी टुन्न झालो; ग्लास सारे तोडले दोष हा माझा कसा? जर पाजले त्यांनी मला मीच हवर्‍यासारखे प्याले 'विरोधी' ढोसले? मी किती ठोठावले पण दार ती उघडेच ना का असे अमुचे कलत्र आज ही रागावले? हाय!
विरंगुळा
कविता
गझल
विडंबन

प्यार कुणावर...

चतुरंग ·

विसोबा खेचर 08/01/2009 - 01:00
दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... हे मात्र खरे...! :) तात्या.

प्राजु 08/01/2009 - 03:02
सह्ही.. :) दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... बाय द वे, कोण हो ही 'कविता' ? - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

पिवळा डांबिस 08/01/2009 - 03:12
गप्प जाहलो म्हणून कविजन करती थट्टा? विडंबनाने खोड सारखी जिरवत नाही... ते कविजन का कोण ते गेले उडत! तुम्ही करा हो विडंबनं, आवडतात आम्हाला!!!! :)

लिखाळ 08/01/2009 - 03:43
गप्प जाहलो म्हणून कविजन करती थट्टा? विडंबनाने खोड सारखी जिरवत नाही...
मस्त विडंबन ! मूळ गजलेतली ही व्दिपदी आवडली होती. आणि विडंबनसुद्धा. मजा आली. -- लिखाळ. माझी अनुदिनी 'काहीतरी कुठेतरी चुकते आहे.' असली वाक्ये आपल्या 'सूक्ष्म' विचारशक्तीची बतावणी करायला उपयोगी पडतात.

आनंदयात्री 08/01/2009 - 15:04
दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... सह्ही ... दादा कोंडक्यांची आठवण झाली ;) खरेच एवढी सुंदर आहे कविता ?

दत्ता काळे 08/01/2009 - 18:54
दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... काव्यस्फुर्ति उबळेसारखी असते, शांत झोपू देत नाही.

विसोबा खेचर 08/01/2009 - 01:00
दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... हे मात्र खरे...! :) तात्या.

प्राजु 08/01/2009 - 03:02
सह्ही.. :) दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... बाय द वे, कोण हो ही 'कविता' ? - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

पिवळा डांबिस 08/01/2009 - 03:12
गप्प जाहलो म्हणून कविजन करती थट्टा? विडंबनाने खोड सारखी जिरवत नाही... ते कविजन का कोण ते गेले उडत! तुम्ही करा हो विडंबनं, आवडतात आम्हाला!!!! :)

लिखाळ 08/01/2009 - 03:43
गप्प जाहलो म्हणून कविजन करती थट्टा? विडंबनाने खोड सारखी जिरवत नाही...
मस्त विडंबन ! मूळ गजलेतली ही व्दिपदी आवडली होती. आणि विडंबनसुद्धा. मजा आली. -- लिखाळ. माझी अनुदिनी 'काहीतरी कुठेतरी चुकते आहे.' असली वाक्ये आपल्या 'सूक्ष्म' विचारशक्तीची बतावणी करायला उपयोगी पडतात.

आनंदयात्री 08/01/2009 - 15:04
दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... सह्ही ... दादा कोंडक्यांची आठवण झाली ;) खरेच एवढी सुंदर आहे कविता ?

दत्ता काळे 08/01/2009 - 18:54
दिसता 'कविता' हात लागला लगेच चोळू धीर मुळीही 'रंगा'ला मग धरवत नाही... काव्यस्फुर्ति उबळेसारखी असते, शांत झोपू देत नाही.
'वार कुणावर...' झालेले बघून मला अगदी कसेसेच झाले आणि मग आम्हाला उमाळा आला!
प्रतिभा
विरंगुळा
कविता
गझल
विडंबन

गजल

mahesh jahagirdar ·

संदीप चित्रे 31/12/2008 - 20:54
सोपी मांडणी आवडली... साधे शब्द लिहिणं अवघडच असतं :) -------- >> छेदताना याद आली ह्या ठिकाणी 'छेडताना' जास्त चांगलं वाटेल का?

धनंजय 02/01/2009 - 20:31
पुढील लेखनासाठी महेश जहागिरदार यांना शुभेच्छा. **गझलेची काटेकोर नियमावली थोडक्यात चुकली आहे असे वाटते - रदिफ काय आहे, हे पहिल्या दोन द्विपदींत स्पष्ट होत नाही. पण कवीने अमुक नियम पाहिजेत असा काही नियम नाही. कल्पक कविता म्हणून आवडलीच.**

संदीप चित्रे 31/12/2008 - 20:54
सोपी मांडणी आवडली... साधे शब्द लिहिणं अवघडच असतं :) -------- >> छेदताना याद आली ह्या ठिकाणी 'छेडताना' जास्त चांगलं वाटेल का?

धनंजय 02/01/2009 - 20:31
पुढील लेखनासाठी महेश जहागिरदार यांना शुभेच्छा. **गझलेची काटेकोर नियमावली थोडक्यात चुकली आहे असे वाटते - रदिफ काय आहे, हे पहिल्या दोन द्विपदींत स्पष्ट होत नाही. पण कवीने अमुक नियम पाहिजेत असा काही नियम नाही. कल्पक कविता म्हणून आवडलीच.**
हासताना याद आली सोसताना याद आली अगणी प्राजक्त हा मी वेचताना याद आली सूर माझ्या अतरीचे छेदताना याद आली चादण्याशी बोलताना जागताना याद आली घेतला कोणी उखाणा ऐकताना याद आली रोखलेली आसवे तू या क्षणाना याद आली महेश जहागीरदार
गझल

प्राक्तन

संदीप चित्रे ·

प्राजु 29/12/2008 - 09:31
रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ सांग राणी आज झाले वाद शब्दांचे कसे ह्या? बासरीचा सूर जेव्हा रोज संवादात होता.... ६ हे अतिशय अर्थपूर्ण. प्राक्तन नाव एकदम समर्पक. मस्त.. एकदम मस्त. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

श्रावण मोडक 29/12/2008 - 14:38
सु रे ख रचना. प्राजू यांच्याशी सहमत. त्या दोन द्विपदी तर कहर जमून आल्या आहेत. पण संपूर्ण रचनांतील प्रतिमांचा विचार करता, नायटा खटकला. (साला नायटाच तो. खटकणारच किंवा टोचणारच!!!)

संदीप चित्रे 29/12/2008 - 10:22
प्राजु, अवलिया, बिपिन, आनंदयात्री, तात्या -- लगेच गझल वाचूल अभिप्राय दिल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद :) आता जरा झोप घेतो :)

धमाल मुलगा 29/12/2008 - 11:53
मी जरी की ह्या ठिकाणी मैफलींनी धुंदलेला तू दिलेल्या यातनांचा नायटा अंगात होता....२
हाऽऽय!!!
पाहताना तू मला हे प्रेम नाही का दिसेना तू मला वैर्‍यांत मोजावे ग हा आघात होता.... ३
ओहोहो...मार डाला!!!!! आपण साला खलास झालो ही गज़ल वाचूनच! जियो मिर्झा संदीप जियो :)

स्मिता श्रीपाद 29/12/2008 - 13:44
“मी तुझी रे वाट पाहे”, सार्थ गाणे मीलनाचे सात जन्मी साथ नाही, आठवा हातात होता.... ७ स्सहीच......कसलं मस्त जीवघेणं आहे ... खुप खुप छान... -स्मिता

लिखाळ 29/12/2008 - 17:38
बैठकीच्या लावणीने रंगलेल्या रात्र वेळी स्वप्नभंगा झाकणारा दागिना भांगात होता.... ४ रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ “मी तुझी रे वाट पाहे”, सार्थ गाणे मीलनाचे सात जन्मी साथ नाही, आठवा हातात होता.... ७
मस्त... फार छान. -- लिखाळ. माझ्या अनुदिनीला येथे भेट द्या. 'काहीतरी कुठेतरी चुकते आहे.' असली वाक्ये आपल्या 'सूक्ष्म' विचारशक्तीची बतावणी करायला उपयोगी पडतात.

चतुरंग 30/12/2008 - 04:27
बैठकीच्या लावणीने रंगलेल्या रात्र वेळी स्वप्नभंगा झाकणारा दागिना भांगात होता.... ४ सांग राणी आज झाले वाद शब्दांचे कसे ह्या? बासरीचा सूर जेव्हा रोज संवादात होता.... ६ हे एकदम मस्तच. पाहताना तू मला हे प्रेम नाही का दिसेना तू मला वैर्‍यांत मोजावे ग हा आघात होता.... ३ रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ वरील द्विपदींमधल्या अधोरेखित ओळींचा अर्थ लागला नाही. चतुरंग

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 30/12/2008 - 08:05
गझल मस्तच आहे ! पण- रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ मलाही याचा अर्थ डोक्याला तान देऊन लागेना !

संदीप चित्रे 30/12/2008 - 23:08
नवरा-बायको हे नातं संपूर्ण होण्यासाठी भावनिक आणि शारीरिक ह्या दोन्हींचे महत्व आहे. 'गावदासी'ची ('वेश्या' ह्या शब्दाला समानार्थी असा सुचलेला शब्द !) खंत ही आहे की कुठल्याही शारीरिक जवळकीचे रूपांतर 'नवरा - बायको' ह्या समाजमान्य पवित्र नात्यामधे झालेच नाही !!

संदीप चित्रे 30/12/2008 - 22:55
म्हणजे असं की माझं तुझ्यावर अव्यक्त प्रेम आहे ते तुला दिसत नाहीये हे ठीक आहे पण, कुठल्याही गैरसमजामुळे, निदान मला शत्रू तरी समजू नकोस !!

शितल 31/12/2008 - 01:01
संदिप, गझल छान केली आहेस . मी पहिला वाचली होती, पण जरा झेपली जरा नाही.:( आता प्रतिक्रीया वाचुन ती जास्त उमगली. :)

प्राजु 31/12/2008 - 23:50
मी जरी की ह्या ठिकाणी मैफलींनी धुंदलेला आठवांच्या वेदनांचा मारवा रंगात होता.... २ एकदम छान. आठवणींच्या वेदनेत, उदास मन:स्थितीत मारव्या सारखा रागच रंग घेऊ शकतो.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धनंजय 01/01/2009 - 00:03
चांगले असावेत, आधी खटकणारे काहीतरी आता तितके जाणवत नाहीत. (मला पूर्वीची आवृत्ती आठवत नाही - त्यामुळे नेमके काय बदल केलेत ते सांगता येत नाहीत. "मारवा" - धन्यवाद प्राजु) तू मला वैर्‍यांत मोजावे ग हा आघात होता आणि कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता? येथे "ग" लघु-अक्षर मानले आहे, ते मला तरी ऐकायला बरे वाटत नाही. "रे" "गं" वगैरे हाका मारायचे ध्वनी ह्रस्व म्हटलेले समाधानकारक वाटत नाहीत. पुनश्च - छानच गझल आहे.

प्राजु 29/12/2008 - 09:31
रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ सांग राणी आज झाले वाद शब्दांचे कसे ह्या? बासरीचा सूर जेव्हा रोज संवादात होता.... ६ हे अतिशय अर्थपूर्ण. प्राक्तन नाव एकदम समर्पक. मस्त.. एकदम मस्त. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

श्रावण मोडक 29/12/2008 - 14:38
सु रे ख रचना. प्राजू यांच्याशी सहमत. त्या दोन द्विपदी तर कहर जमून आल्या आहेत. पण संपूर्ण रचनांतील प्रतिमांचा विचार करता, नायटा खटकला. (साला नायटाच तो. खटकणारच किंवा टोचणारच!!!)

संदीप चित्रे 29/12/2008 - 10:22
प्राजु, अवलिया, बिपिन, आनंदयात्री, तात्या -- लगेच गझल वाचूल अभिप्राय दिल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद :) आता जरा झोप घेतो :)

धमाल मुलगा 29/12/2008 - 11:53
मी जरी की ह्या ठिकाणी मैफलींनी धुंदलेला तू दिलेल्या यातनांचा नायटा अंगात होता....२
हाऽऽय!!!
पाहताना तू मला हे प्रेम नाही का दिसेना तू मला वैर्‍यांत मोजावे ग हा आघात होता.... ३
ओहोहो...मार डाला!!!!! आपण साला खलास झालो ही गज़ल वाचूनच! जियो मिर्झा संदीप जियो :)

स्मिता श्रीपाद 29/12/2008 - 13:44
“मी तुझी रे वाट पाहे”, सार्थ गाणे मीलनाचे सात जन्मी साथ नाही, आठवा हातात होता.... ७ स्सहीच......कसलं मस्त जीवघेणं आहे ... खुप खुप छान... -स्मिता

लिखाळ 29/12/2008 - 17:38
बैठकीच्या लावणीने रंगलेल्या रात्र वेळी स्वप्नभंगा झाकणारा दागिना भांगात होता.... ४ रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ “मी तुझी रे वाट पाहे”, सार्थ गाणे मीलनाचे सात जन्मी साथ नाही, आठवा हातात होता.... ७
मस्त... फार छान. -- लिखाळ. माझ्या अनुदिनीला येथे भेट द्या. 'काहीतरी कुठेतरी चुकते आहे.' असली वाक्ये आपल्या 'सूक्ष्म' विचारशक्तीची बतावणी करायला उपयोगी पडतात.

चतुरंग 30/12/2008 - 04:27
बैठकीच्या लावणीने रंगलेल्या रात्र वेळी स्वप्नभंगा झाकणारा दागिना भांगात होता.... ४ सांग राणी आज झाले वाद शब्दांचे कसे ह्या? बासरीचा सूर जेव्हा रोज संवादात होता.... ६ हे एकदम मस्तच. पाहताना तू मला हे प्रेम नाही का दिसेना तू मला वैर्‍यांत मोजावे ग हा आघात होता.... ३ रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ वरील द्विपदींमधल्या अधोरेखित ओळींचा अर्थ लागला नाही. चतुरंग

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 30/12/2008 - 08:05
गझल मस्तच आहे ! पण- रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ मलाही याचा अर्थ डोक्याला तान देऊन लागेना !

संदीप चित्रे 30/12/2008 - 23:08
नवरा-बायको हे नातं संपूर्ण होण्यासाठी भावनिक आणि शारीरिक ह्या दोन्हींचे महत्व आहे. 'गावदासी'ची ('वेश्या' ह्या शब्दाला समानार्थी असा सुचलेला शब्द !) खंत ही आहे की कुठल्याही शारीरिक जवळकीचे रूपांतर 'नवरा - बायको' ह्या समाजमान्य पवित्र नात्यामधे झालेच नाही !!

संदीप चित्रे 30/12/2008 - 22:55
म्हणजे असं की माझं तुझ्यावर अव्यक्त प्रेम आहे ते तुला दिसत नाहीये हे ठीक आहे पण, कुठल्याही गैरसमजामुळे, निदान मला शत्रू तरी समजू नकोस !!

शितल 31/12/2008 - 01:01
संदिप, गझल छान केली आहेस . मी पहिला वाचली होती, पण जरा झेपली जरा नाही.:( आता प्रतिक्रीया वाचुन ती जास्त उमगली. :)

प्राजु 31/12/2008 - 23:50
मी जरी की ह्या ठिकाणी मैफलींनी धुंदलेला आठवांच्या वेदनांचा मारवा रंगात होता.... २ एकदम छान. आठवणींच्या वेदनेत, उदास मन:स्थितीत मारव्या सारखा रागच रंग घेऊ शकतो.. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धनंजय 01/01/2009 - 00:03
चांगले असावेत, आधी खटकणारे काहीतरी आता तितके जाणवत नाहीत. (मला पूर्वीची आवृत्ती आठवत नाही - त्यामुळे नेमके काय बदल केलेत ते सांगता येत नाहीत. "मारवा" - धन्यवाद प्राजु) तू मला वैर्‍यांत मोजावे ग हा आघात होता आणि कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता? येथे "ग" लघु-अक्षर मानले आहे, ते मला तरी ऐकायला बरे वाटत नाही. "रे" "गं" वगैरे हाका मारायचे ध्वनी ह्रस्व म्हटलेले समाधानकारक वाटत नाहीत. पुनश्च - छानच गझल आहे.
साथ देण्याचा इरादा पाहिला स्वप्नात होता प्राक्तनाचा वार तेव्हा हाय रे अज्ञात होता....१ मी जरी की ह्या ठिकाणी मैफलींनी धुंदलेला आठवांच्या वेदनांचा मारवा रंगात होता.... २ पाहताना तू मला हे प्रेम नाही का दिसेना तू मला वैर्‍यांत मोजावे ग हा आघात होता.... ३ बैठकीच्या लावणीने रंगलेल्या रात्र वेळी स्वप्नभंगा झाकणारा दागिना भांगात होता.... ४ रंगवूनी ओठ घेताना म्हणे ती गावदासी कुंकवाचा योग नाही का ग संभोगात होता?... ५ सांग राणी आज झाले वाद शब्दांचे कसे ह्या? बासरीचा सूर जेव्हा रोज संवादात होता.... ६ “मी तुझी रे वाट पाहे”, सार्थ गाणे मीलनाचे सात जन्मी साथ नाही, आठवा हातात होता....
गझल

हमी

उपटसुंभ ·

मदनबाण 22/12/2008 - 22:02
तुझ्या वेदनेची नशा और काही. तशी वेदनांची कमी आज नाही..! व्वा.. मदनबाण..... "Its God's Responsibility To Forgive The Terrorist Organizations It's Our Responsibility To Arrange The Meeting Between Them & God." - Indian Armed Forces -

इनोबा म्हणे 23/12/2008 - 00:40
तुझ्या वेदनेची नशा और काही. तशी वेदनांची कमी आज नाही..! गझल आवडली कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

अनिल हटेला 23/12/2008 - 08:54
गजल आवडली....... :-) बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

मदनबाण 22/12/2008 - 22:02
तुझ्या वेदनेची नशा और काही. तशी वेदनांची कमी आज नाही..! व्वा.. मदनबाण..... "Its God's Responsibility To Forgive The Terrorist Organizations It's Our Responsibility To Arrange The Meeting Between Them & God." - Indian Armed Forces -

इनोबा म्हणे 23/12/2008 - 00:40
तुझ्या वेदनेची नशा और काही. तशी वेदनांची कमी आज नाही..! गझल आवडली कर्मण्ये वाधिकारस्ते | मां फलकेशू कदाचनं : कार्यकर्त्यांनी कर्म करीत रहावे,आपल्या नावाचे फलक लागतील अशी अपेक्षा करु नये. -इनोबा म्हणे -मराठमोळे वॉलपेपर

अनिल हटेला 23/12/2008 - 08:54
गजल आवडली....... :-) बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..
कुणालाच माझी हमी आज नाही. जगाला कशी बातमी आज नाही ? मला एकट्याला नको दोष देऊ. तुझी प्रीतही संयमी आज नाही..! कधी मी म्हणालो हवे चंद्र तारे, कसा काजवाही तमी आज नाही..! जरा धाव घे आसवांच्या सवे तू. खरे दुःख हे, मोसमी आज नाही..! तुझ्या वेदनेची नशा और काही. तशी वेदनांची कमी आज नाही..! -- अभिजीत दाते
प्रकटन
विचार
विरंगुळा
गझल

आसाराम बापु

rahulkransubhe ·

शंकरराव 09/12/2008 - 02:52
सहमत+ हा डोक्यात जाणारा बापू अध्यात्माच्या नावावर बाजार , गून्हेगारी, फसवेगिरी ....

धनंजय 09/12/2008 - 02:53
पुढील कवितांसाठी शुभेच्छा. (पहिल्या अडीच कडव्यांत लय/ठेका/वृत्त सांभाळले होते - पण मग नंतर का सोडून दिले?)

विनायक प्रभू 09/12/2008 - 11:31
लोकसंख्येवर ह्या बापु कडे लै भारी उपाय आहेत. तो म्हणतो फक्त एकदाच करा. एकात नाय झाले तर काञ/ ह्या प्रश्नाचे उत्तर देत नाही.

वेताळ 09/12/2008 - 19:08
पण शेवट असा हवा होता. माणसाच्या श्रध्देचं हे नविन रूप मी पाहीलं होतं हजारोंच्या नावाने आज बापु पोट भरत होतं वेताळ

शंकरराव 09/12/2008 - 02:52
सहमत+ हा डोक्यात जाणारा बापू अध्यात्माच्या नावावर बाजार , गून्हेगारी, फसवेगिरी ....

धनंजय 09/12/2008 - 02:53
पुढील कवितांसाठी शुभेच्छा. (पहिल्या अडीच कडव्यांत लय/ठेका/वृत्त सांभाळले होते - पण मग नंतर का सोडून दिले?)

विनायक प्रभू 09/12/2008 - 11:31
लोकसंख्येवर ह्या बापु कडे लै भारी उपाय आहेत. तो म्हणतो फक्त एकदाच करा. एकात नाय झाले तर काञ/ ह्या प्रश्नाचे उत्तर देत नाही.

वेताळ 09/12/2008 - 19:08
पण शेवट असा हवा होता. माणसाच्या श्रध्देचं हे नविन रूप मी पाहीलं होतं हजारोंच्या नावाने आज बापु पोट भरत होतं वेताळ
बापुच्या प्रवचनाला गर्दी झाली फार ट्रक, बस, सुमो तर कोणी आणली कार मोकळ्या जागेत जणू वसलं होत गाव प्रत्येक वस्तूला तेथील आला होता भाव छोट्-छोट्या वस्तूंची अनेक मांडली दुकानं ग्राहक होते भरपुर खरेदी करत होते आवडीनं दोन-तीन लाख लोकांचा समुद्र तीथे लोटला बापुच्या भक्तीचा महिमा आज मलाही पटला माणसाच्या श्रध्देचं हे नविन रूप मी पाहीलं होतं बापुच्या नावाने आज हजारोंच पोट भरत होतं
-राहुल अरुणकिशन रणसुभे शास्त्रीनगर, सिडको औरंगाबाद.
विचार
गझल

(भणंग २)

चतुरंग ·

लिखाळ 07/12/2008 - 20:52
मस्त :) मस्त :) 'वेग' - बकःध्यान उ:शाप - गतिमान फार मस्त.. मजा आली. -- लिखाळ.

लिखाळ 07/12/2008 - 20:52
मस्त :) मस्त :) 'वेग' - बकःध्यान उ:शाप - गतिमान फार मस्त.. मजा आली. -- लिखाळ.
सकाळी सकाळी चमत्कारी ह्यांची 'भणंग २' ही गजल वाचून आमच्या मनात विचारांची गर्दी झाली आणि हे लगोलग हे विडंबन बाहेर पडले! ;) उषःपान झाले सकाळी सकाळी तुला 'छान' झाले सकाळी सकाळी चवीला बिडी मस्त ओठात घेता 'धुरापान' झाले सकाळी सकाळी 'तिथे' पोचता पाहिले एकमेका कसे ध्यान झाले सकाळी सकाळी जरा 'वेग' आल्यावरी लोक सारे गतीमान झाले सकाळी सकाळी इसबगोल सर्वास उ:शाप झाला बक:ध्यान झाले सकाळी सकाळी म्हणालाच 'रंगा', तरी शेवटाला समाधान झाले सकाळी सकाळी चतुरंग
प्रतिभा
विरंगुळा
कविता
गझल
विडंबन
Subscribe to गझल
© 2026 मिसळपाव