ती लोळण घेतात माझ्या पायाशी,

संयम, मद्याचा सोडून चांगला, सुंदरीच्या हाती मिळाले तर बहार. पिणे, होणे कलंदर आणि चुकणे हेही छान, मद्याचा एक घोट माह ते माही हा करार.

व्यर्थ शोक, किती वेळ करणार, नाही त्याचा आणि व्यर्थ शोध, सुखाचा आयुष्यात पुढच्या. त्यापेक्षा माझा पेला भरु देत, हा श्वास, नाही माहीत, होणार आहे का उच्छ्वास.

क्रूर जगातील दु:खाला नको जाऊ शरण, नको आठवू, जे गेले त्यांचे मरण. हे ह्रदय दे सुंदर प्रेयसीला, नको राहूस मदीरेविना, मुळीच नको सोडूस हे आयुष्य वार्‍यावर !

ती लोळण घेतात माझ्या पायाशी,

संयम, मद्याचा सोडून चांगला, सुंदरीच्या हाती मिळाले तर बहार. पिणे, होणे कलंदर आणि चुकणे हेही छान, मद्याचा एक घोट माह ते माही हा करार.

व्यर्थ शोक, किती वेळ करणार, नाही त्याचा आणि व्यर्थ शोध, सुखाचा आयुष्यात पुढच्या. त्यापेक्षा माझा पेला भरु देत, हा श्वास, नाही माहीत, होणार आहे का उच्छ्वास.

क्रूर जगातील दु:खाला नको जाऊ शरण, नको आठवू, जे गेले त्यांचे मरण. हे ह्रदय दे सुंदर प्रेयसीला, नको राहूस मदीरेविना, मुळीच नको सोडूस हे आयुष्य वार्‍यावर !

प्रेयसीबरोबर संगत, आणि पिणे

या स्वर्गीय घुमटात तुझ्या, माझ्या, नाशासाठी आपल्या शुध्द आत्म्यांविरुध्द युध्द पुकारलेय त्यांनी हे प्रिये ये! ह्या मातीत बस. आपल्या चुकीमुळे राखेतून आपल्या, इथेच हिरवळ उमलणार आहे.

फायदा येण्यातला आणि जाण्यातला मोज ! वस्त्राची उभी आडवी वीण कुठे आहे ? अनेक प्रेते जाळली जातात रोज त्यांचा धूर कुठे आहे ?

प्रेयसीबरोबर संगत, आणि पिणे

या स्वर्गीय घुमटात तुझ्या, माझ्या, नाशासाठी आपल्या शुध्द आत्म्यांविरुध्द युध्द पुकारलेय त्यांनी हे प्रिये ये! ह्या मातीत बस. आपल्या चुकीमुळे राखेतून आपल्या, इथेच हिरवळ उमलणार आहे.

फायदा येण्यातला आणि जाण्यातला मोज ! वस्त्राची उभी आडवी वीण कुठे आहे ? अनेक प्रेते जाळली जातात रोज त्यांचा धूर कुठे आहे ?

आयुष्याचे गुलाम किती काळ राहणार ? एक दिवस जगलो काय आणि एक वर्ष जगलो काय ! तो पेला भर त्या लालचुटुक मद्याने आपल्या मातीचे पेले होण्याआधी.

जरी मी दयेचा अर्ज घेऊन आलो आहे मशिदीत, शपथ तुझी सांगतो, प्रार्थना करायला नाही. एकदा मी येथून प्रार्थनेची सतरंजी चोरली आहे, पापांनी ती झिजली की मला येथे यावेच लागते.

आयुष्याचे गुलाम किती काळ राहणार ? एक दिवस जगलो काय आणि एक वर्ष जगलो काय ! तो पेला भर त्या लालचुटुक मद्याने आपल्या मातीचे पेले होण्याआधी.

जरी मी दयेचा अर्ज घेऊन आलो आहे मशिदीत, शपथ तुझी सांगतो, प्रार्थना करायला नाही. एकदा मी येथून प्रार्थनेची सतरंजी चोरली आहे, पापांनी ती झिजली की मला येथे यावेच लागते.

चैतन्याला म्हणजे ह्या शुध्द मद्याला ते तुटलेल्या ह्रदयावरचे उत्तम औषध समजतात. पटकन माझ्यासमोर भरलेले प्याले लावा, समजत नाही, याला का वाईट म्हणतात ते !

आकाशाखाली आपण गोंधळलेले, हा एक कंदील जादूचा. ज्योत एक सूर्य आणि विश्व ती काच. उरलेले आपण या मधल्या आकृत्या.

चैतन्याला म्हणजे ह्या शुध्द मद्याला ते तुटलेल्या ह्रदयावरचे उत्तम औषध समजतात. पटकन माझ्यासमोर भरलेले प्याले लावा, समजत नाही, याला का वाईट म्हणतात ते !

आकाशाखाली आपण गोंधळलेले, हा एक कंदील जादूचा. ज्योत एक सूर्य आणि विश्व ती काच. उरलेले आपण या मधल्या आकृत्या.