>>>ओमर खय्याम ....भाग ->>> बाकी १५ भाग कधी प्रकाशीत झाले माहितच नाही ,खूपच वेळ काढावा लागेल वाचायला .

या भागातही भारी मजा आणलीत! इथे

ती लोळण घेतात माझ्या पायाशी,

ती ऐवजी ते हवं आहे का, तेवढं बघा बरं.... बाकी

संयम, मद्याचा सोडून चांगला, सुंदरीच्या हाती मिळाले तर बहार. पिणे, होणे कलंदर आणि चुकणे हेही छान, मद्याचा एक घोट माह ते माही हा करार.

व्यर्थ शोक, किती वेळ करणार, नाही त्याचा आणि व्यर्थ शोध, सुखाचा आयुष्यात पुढच्या. त्यापेक्षा माझा पेला भरु देत, हा श्वास, नाही माहीत, होणार आहे का उच्छ्वास.

क्रूर जगातील दु:खाला नको जाऊ शरण, नको आठवू, जे गेले त्यांचे मरण. हे ह्रदय दे सुंदर प्रेयसीला, नको राहूस मदीरेविना, मुळीच नको सोडूस हे आयुष्य वार्‍यावर !

आवडलं, खरंच आवडलं. एकदम भन्नाट आहे......

>>>ओमर खय्याम ....भाग ->>> बाकी १५ भाग कधी प्रकाशीत झाले माहितच नाही ,खूपच वेळ काढावा लागेल वाचायला .

या भागातही भारी मजा आणलीत! इथे

ती लोळण घेतात माझ्या पायाशी,

ती ऐवजी ते हवं आहे का, तेवढं बघा बरं.... बाकी

संयम, मद्याचा सोडून चांगला, सुंदरीच्या हाती मिळाले तर बहार. पिणे, होणे कलंदर आणि चुकणे हेही छान, मद्याचा एक घोट माह ते माही हा करार.

व्यर्थ शोक, किती वेळ करणार, नाही त्याचा आणि व्यर्थ शोध, सुखाचा आयुष्यात पुढच्या. त्यापेक्षा माझा पेला भरु देत, हा श्वास, नाही माहीत, होणार आहे का उच्छ्वास.

क्रूर जगातील दु:खाला नको जाऊ शरण, नको आठवू, जे गेले त्यांचे मरण. हे ह्रदय दे सुंदर प्रेयसीला, नको राहूस मदीरेविना, मुळीच नको सोडूस हे आयुष्य वार्‍यावर !

आवडलं, खरंच आवडलं. एकदम भन्नाट आहे......

छान आहे हा भागही.

प्रेयसीबरोबर संगत, आणि पिणे

इथे प्रेयसीच्या साथीने मद्याची संगत असं काहीसं असतं तर आणखी छान वाटलं असतं.

या स्वर्गीय घुमटात तुझ्या, माझ्या, नाशासाठी आपल्या शुध्द आत्म्यांविरुध्द युध्द पुकारलेय त्यांनी हे प्रिये ये! ह्या मातीत बस. आपल्या चुकीमुळे राखेतून आपल्या, इथेच हिरवळ उमलणार आहे.

निव्वळ सुंदर.....

फायदा येण्यातला आणि जाण्यातला मोज ! वस्त्राची उभी आडवी वीण कुठे आहे ? अनेक प्रेते जाळली जातात रोज त्यांचा धूर कुठे आहे ?

यातली कल्पना चांगल्यापैकी समजली आहे पण एक शंका भेडसावते - खय्याम, आधी (वडिलांच्या वेळचा) झोराष्ट्रियन आणि नंतर मुसलमान असताना त्याने प्रेतांच्या जाळण्याची कल्पना कशी काय मांडली? बाकी तुमचे लिखाण आवडते हे वे. सां. न.

रास्त शंका आहे. पण मला उत्तर माहीत नाही. असे त्याने म्हटले आहे हे खरे आहे. संशोधनाचा विषय आहे. मी जरा शोधतो याचे उत्तर ! बघू सापडते आहे का..... प्रास, आपण या रुबाया मन लाऊन वाचताय हे बघून आनंद झाला.

छान आहे हा भागही.

प्रेयसीबरोबर संगत, आणि पिणे

इथे प्रेयसीच्या साथीने मद्याची संगत असं काहीसं असतं तर आणखी छान वाटलं असतं.

या स्वर्गीय घुमटात तुझ्या, माझ्या, नाशासाठी आपल्या शुध्द आत्म्यांविरुध्द युध्द पुकारलेय त्यांनी हे प्रिये ये! ह्या मातीत बस. आपल्या चुकीमुळे राखेतून आपल्या, इथेच हिरवळ उमलणार आहे.

निव्वळ सुंदर.....

फायदा येण्यातला आणि जाण्यातला मोज ! वस्त्राची उभी आडवी वीण कुठे आहे ? अनेक प्रेते जाळली जातात रोज त्यांचा धूर कुठे आहे ?

यातली कल्पना चांगल्यापैकी समजली आहे पण एक शंका भेडसावते - खय्याम, आधी (वडिलांच्या वेळचा) झोराष्ट्रियन आणि नंतर मुसलमान असताना त्याने प्रेतांच्या जाळण्याची कल्पना कशी काय मांडली? बाकी तुमचे लिखाण आवडते हे वे. सां. न.

रास्त शंका आहे. पण मला उत्तर माहीत नाही. असे त्याने म्हटले आहे हे खरे आहे. संशोधनाचा विषय आहे. मी जरा शोधतो याचे उत्तर ! बघू सापडते आहे का..... प्रास, आपण या रुबाया मन लाऊन वाचताय हे बघून आनंद झाला.

>>> आरती प्रभूंच्या कवितांवर इथेच या रूबायांनंतर लिहायचा विचार आहे. वाट पाह्तोय...! -दिलीप बिरुटे

>>> आरती प्रभूंच्या कवितांवर इथेच या रूबायांनंतर लिहायचा विचार आहे. वाट पाह्तोय...! -दिलीप बिरुटे

सुंदर . हा भाग ही मस्त रंगला आहे :) अमोल केळकर

सुंदर . हा भाग ही मस्त रंगला आहे :) अमोल केळकर

मस्त! मस्त!! मस्त!!! हा भाग देखिल छान उतरला आहे.

आयुष्याचे गुलाम किती काळ राहणार ? एक दिवस जगलो काय आणि एक वर्ष जगलो काय ! तो पेला भर त्या लालचुटुक मद्याने आपल्या मातीचे पेले होण्याआधी.

सुंदर, फारच सुंदर....

जरी मी दयेचा अर्ज घेऊन आलो आहे मशिदीत, शपथ तुझी सांगतो, प्रार्थना करायला नाही. एकदा मी येथून प्रार्थनेची सतरंजी चोरली आहे, पापांनी ती झिजली की मला येथे यावेच लागते.

नवी चोरायला (?) ;-) आवडला, हा भाग सुद्धा आवडला.....

"जरी मी दयेचा अर्ज घेऊन आलो आहे मशिदीत, शपथ तुझी सांगतो, प्रार्थना करायला नाही. एकदा मी येथून प्रार्थनेची सतरंजी चोरली आहे, पापांनी ती झिजली की मला येथे यावेच लागते" स्वतःच्या गरजेसाठी, आपण कित्ती जणांचा वापर करतो, त्यात देवालाही सोडत नाही, जेव्हा गरज सरेल तेव्हा सोयीने विसरतो, अन जेव्हा गरज असेल तेव्हा जवळीक साधून पुन्हा लाचार्यासारखा पायी घुटमळतो.

मस्त! मस्त!! मस्त!!! हा भाग देखिल छान उतरला आहे.

आयुष्याचे गुलाम किती काळ राहणार ? एक दिवस जगलो काय आणि एक वर्ष जगलो काय ! तो पेला भर त्या लालचुटुक मद्याने आपल्या मातीचे पेले होण्याआधी.

सुंदर, फारच सुंदर....

जरी मी दयेचा अर्ज घेऊन आलो आहे मशिदीत, शपथ तुझी सांगतो, प्रार्थना करायला नाही. एकदा मी येथून प्रार्थनेची सतरंजी चोरली आहे, पापांनी ती झिजली की मला येथे यावेच लागते.

नवी चोरायला (?) ;-) आवडला, हा भाग सुद्धा आवडला.....

"जरी मी दयेचा अर्ज घेऊन आलो आहे मशिदीत, शपथ तुझी सांगतो, प्रार्थना करायला नाही. एकदा मी येथून प्रार्थनेची सतरंजी चोरली आहे, पापांनी ती झिजली की मला येथे यावेच लागते" स्वतःच्या गरजेसाठी, आपण कित्ती जणांचा वापर करतो, त्यात देवालाही सोडत नाही, जेव्हा गरज सरेल तेव्हा सोयीने विसरतो, अन जेव्हा गरज असेल तेव्हा जवळीक साधून पुन्हा लाचार्यासारखा पायी घुटमळतो.

तुमचे ओमर खय्यामच्या रुबायांवरचे प्रत्येक भाग वाचतोय आणि जिथे शक्य होइल तिथे प्रतिसादही देतोय. तुमचं लेखन हे पहिल्या पासूनच ओघवतं होतंय. कदाचित तुम्ही तुमच्या सुहृदांसाठी जो दोन तासांचा रुबायांच्या रसग्रहणाचा कार्यक्रम केलेलात, त्याचा हा परिणाम असावा. पुन्हा कधी तसा कार्यक्रम करायचं योजलंत तर जरूर कळवावं हे विनंती. या भागामधलं

चैतन्याला म्हणजे ह्या शुध्द मद्याला ते तुटलेल्या ह्रदयावरचे उत्तम औषध समजतात. पटकन माझ्यासमोर भरलेले प्याले लावा, समजत नाही, याला का वाईट म्हणतात ते !

आकाशाखाली आपण गोंधळलेले, हा एक कंदील जादूचा. ज्योत एक सूर्य आणि विश्व ती काच. उरलेले आपण या मधल्या आकृत्या.

बेजोड, सुंदर, मस्त! एक आणखी विनंती - पहिल्या भाषांतरातला (चैतन्य = शुद्ध मद्य) तो 'ते' नीट अरेंज केला तर तिथे चांगलं यमक जुळेल असं वाटतंय. बघा जमलं तर.... आपण तुमचे फ्यान :-)

तुमचे ओमर खय्यामच्या रुबायांवरचे प्रत्येक भाग वाचतोय आणि जिथे शक्य होइल तिथे प्रतिसादही देतोय. तुमचं लेखन हे पहिल्या पासूनच ओघवतं होतंय. कदाचित तुम्ही तुमच्या सुहृदांसाठी जो दोन तासांचा रुबायांच्या रसग्रहणाचा कार्यक्रम केलेलात, त्याचा हा परिणाम असावा. पुन्हा कधी तसा कार्यक्रम करायचं योजलंत तर जरूर कळवावं हे विनंती. या भागामधलं

चैतन्याला म्हणजे ह्या शुध्द मद्याला ते तुटलेल्या ह्रदयावरचे उत्तम औषध समजतात. पटकन माझ्यासमोर भरलेले प्याले लावा, समजत नाही, याला का वाईट म्हणतात ते !

आकाशाखाली आपण गोंधळलेले, हा एक कंदील जादूचा. ज्योत एक सूर्य आणि विश्व ती काच. उरलेले आपण या मधल्या आकृत्या.

बेजोड, सुंदर, मस्त! एक आणखी विनंती - पहिल्या भाषांतरातला (चैतन्य = शुद्ध मद्य) तो 'ते' नीट अरेंज केला तर तिथे चांगलं यमक जुळेल असं वाटतंय. बघा जमलं तर.... आपण तुमचे फ्यान :-)

तुम्ही परत आपल्या भ्रष्ट वहिवाटीवर आला आहात. कुठले पाच नमाज आणि कसले काय ! जेथे प्याले आहेत तेथे बघा, आम्ही दिसू ताठ मानेने उभे, सुरईसारखे ! सर्वच रुपांतरे वाचनीय आणि संग्राह्य आहेत, धन्यवाद!

अप्रतिम भाग.. मस्त आनंदाने जगणे ही एक कला आहे .. अगदी बरोबर ...

वाचून हे लिहील्याबद्दल धन्यवाद !

तुम्ही परत आपल्या भ्रष्ट वहिवाटीवर आला आहात. कुठले पाच नमाज आणि कसले काय ! जेथे प्याले आहेत तेथे बघा, आम्ही दिसू ताठ मानेने उभे, सुरईसारखे ! सर्वच रुपांतरे वाचनीय आणि संग्राह्य आहेत, धन्यवाद!

अप्रतिम भाग.. मस्त आनंदाने जगणे ही एक कला आहे .. अगदी बरोबर ...

वाचून हे लिहील्याबद्दल धन्यवाद !