हजार कात्र्या आम्हा परजु दे, कर्तनयोगे त्या, आम्हाला कुरतडू दे सारे,
विवस्त्र कवटी आज होवू दे, टक्कल पार्याचे, गळू दे व्यर्थ भार सारे.
तैलसुरा प्राशुन माजले , तण डोईवरचे ,
जणु की कवड्यांच्या कविता,
आणि ग्रासिले मुख दाढीने , ओठ मिश्याखाली ,
लोपला नभाआड सविता.
क्षौरवीरा तव सुसाट कर्तन असेच चालू दे,
खुलो नक्षी डोक्यावरती,
मान गळ्यातून निघो कालवे भगव्या पाण्याचे,
नापिता, कळ आली भलती.
ही कानाची पाळी ठेवा , नीट खिश्यामध्ये
शिवुन घ्या जा नाक्यावरती,
नापित आम्ही शस्त्र फिरवतो प्राणकराराने,
जराशी माफ करा गलती.
चला झाडू द्या शुभ्र कापडे, केसांनी मळली ,
आण बे, चुना नि गायपुडी.
वीस टाळकी बारा दाढ्या
गगनावरी तिरंगा ....!!
गगनावरी तिरंग्या फ़डकत असेच जावे
ओलांडुनी नकाशे तू ब्रम्हस्थान घ्यावे ....!!
तू प्राण भारताचा, शक्ती ध्वजा-पताका
संगे हिमालयाला येण्यास मार हाका
समवेत घे सह्यांद्री, मेरूस ये म्हणावे
ओलांडुनी नकाशे तू ब्रम्हस्थान घ्यावे ....!!
साथीस ब्रम्हपुत्रा, गोदावरी नि यमुना
धारा तरंग स्फ़ूर्ती, देईल पावलांना
कन्या भगीरथाची, रस्ते तिला पुसावे
ओलांडुनी नकाशे तू ब्रम्हस्थान घ्यावे ....!!
तारांगणे उद्याची, कक्षा तुझी असावी
ही मान भारताची, सर्वत्र उंच व्हावी
आता अभय मनाच्या धुंदीस