वीररस

आमची प्रेरणा : ही भयभीषण कविता

कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर
विसर षंढ-गंध आता , जाळुनीया राख कर

वेड होते त्या मिपाला, मांडिशी तू भोंडला
वेड 'तात्या'ला तुझे जो, कायमीचा झोपला
यायचे ते ना पुन्हा, तू वाट बघणे बास कर..
कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर

टांगण्या वेशीवरी तव लक्तरे सारे पुढे
चिंधड्या तव "कव्वितेच्या" फ़ाडती शेंबडी मुले
ना कुणी तुज तारीफेला , तू अपेक्षा लाख कर!!
कुंथताति अक्षरे गे आदिती तू बास कर

दिल्लीची कैरोच्या दिशेने वाटचाल?

शरदीनितैंच्या कविता आम्हाला नेहेमीच आवडतात, त्यातल्याच लेटेष्ट बावळे बुडाले धामी यावरून प्रेरणा घेउन..

मावळे बुडाले कामी

//एक //

धडक उरावर तप्त पर्वणी
नर्मपणिचे उन्नत चरणी
मिकामुकातील संथ चुंबनी
मंतरले सावंतासदनी

//दोन//

अल्प त्यावरी भर्जर त्राता
राहुलभजनी विचित्रवस्त्रा
भर्कन शोधा मोडीत मूढा
त्रिकोणमग्रूर तुरंतखोला

//तीन//

भंगअपेक्षा नाकफेंदरी
स्वयंवराची हावहावरी
बंधननक्षी उभयापक्षी
प्रसिद्धीकिडा चावलवक्षी

रोज रोज संध्याकाळी ; टिंब रंगते एक होळी
आडरानी पंक्चरणार्‍या टायराची रांगोळी
मर्तीकेची गर्दभे येती चढवुनी कैफ गोळी
येती सारी येकजात देता एक साधी हाळी

चिवडा आणि अंडी उकडली ; फेकूनी द्या ती भाजी पोळी
संपवुनी चखणा आणि चोखुनी नळी
गडी पहुडले तर्र झोकुनी ; हाती घेवूनी रात्र काजळी
उजेड फुटतो भल्या सकाळी

आड भिंतीपलीकडे ओकलेली पित्तनळी
उभे रहाता पाउले पकडती दिशा वेगवेगळी
ओघळे ढेरी खेळती डोळे कोशिंबीर आंधळी
बंद पाकीटाला ओढ एक तारखेची आगळी

मिपावरच्या सर्व कार्ट्यांस समर्पित.

(चालः चल री सजनी अब क्या सोचे)

लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे
डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे
लिही रे...

टाकून खरडी भिक्षा मागणे
जमवून कंपू गोंधळ घालणे
असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे
लिही रे...

असेलही तुझी लेखणी धमाल
करिती इथले सगळेचि लाल
स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे
लिही रे...

लिहीले जरी तू ओतुनि तनमन
गेले जरी पुढच्या पानी ते पटकन
दबलेलाऽ कोळसाऽ तो होईल हिरा रे
लिही रे...

संकल्प सिद्धी

मिळेल जीवनात खात्रीने जय.
पहिलं पक्क असावं अंतिम ध्येय.

स्वप्नरंजनातच न व्हावं चकित.
कागदावर ध्येयाच होऊ दे लिखित.

नवी कल्पना नित्य लिखितात भरु दे.
अंतिम ध्येयाला परिपूर्णत्व येऊ दे.

सार्याय कल्पनांची आता योजना बनु दे.
प्राथमिकता महत्ते अनुक्रम ठरू दे.

नुसत्या ध्येयाला ना आरंभ ना शेवट.
पूर्णत्वाची समय सीमा असावी चिवट.

आता ना कशाची वाट पहावी.
तत्काळ कार्याला सुरुवात करावी.

एक ही दिन ना व्यर्थ असावा.
अंतिम ध्येय प्राप्तीतच अर्थ दिसावा.

कालच्या सामन्याच्या मानकर्‍यांसाठी आणि अर्थात आमच्या लाडक्या सचिनदेवासाठी हे कवन...

मी आहे

मी आहे एक सट्टा
पाच हजार कोटींचा
(सगळे खेळाडू नि बुकी मिळून)

मी आहे एक कमांडो स्क्वाड
काही डझनांचा
(पोलीस बिलिस चिल्लर सोडून )

मी आहे एक खेळ
बावीस जणांचा
(बदनाम झालो युद्ध युद्ध म्हणून)

मी आहे एक झिंग
मी आहे शिव्यांचा पाऊस
मी आहे टाळ्यांचा कडकडाट
मी आहे एक ईर्षा
मी आहे चढलेला त्वेष
मी आहे दडपलेला द्वेष
मी आहे एक भोळसट प्रार्थना
मी आहे एक करोडोंची संधी
मी आहे एक जिंकल्यावर मारलेली आरोळी
मी आहे एक हरल्यावर केलेली आत्महत्या
मी आहे एक दिवस
काल आणि आजसारखाच.