कुणी म्हणती वाघ म्हातारा कीं हो झाला SSSSSSSSSSS कुणी म्हणे त्याचा दरारा कीं संपला.... हो ओ SSSSSSSS पण महाराजा... शेर आखीर शेर होता है...... त्यानं सोडला नाही ठाव..SSS, सोसले..., गुमा SSS न सारे घाव SSS.... लावला नेम, पकडली येळ ..... अन डाव कीं हो साधला ..... जी ई ई SSSSSSS सन २०१०, वार बुधवार, स्थळ ग्वाल्हेरनगरी बडी पाव SSS न ... राजानं यवनांशी दावा कीं हो मांडला..SSSSS रणभेरी वाजलेली आहे, गनिम माजलेला आहे.... पहिल्याच घावात राजाचा सेनापती कीं हो पाडला.... शत्रुसैन्यात आनंदी आनंद झालेला आहे.... राजाच्या सैन्यात हाहाकार...

घन घोर मराठी पोर जातीची थोर लढाया आज पुढे धार पातीची वार छातीची ढाल धराया आज पुढे सात वेडे ते घाट मोडे जे आज मराया आज पुढे वीर थोडे ते प्राण सोडे जे लाज धराया आज पुढे धर्म रक्षिला मान बक्षीला कृथार्थ झाहलो आज कुठे सत्य निश्ठीला विठ्ठल भक्तीला पावन पडलो आज कुठे बाजी भक्तीला जीवा जातीला अमर जाहला आज इथे आज लाभला शिवा मातीला स्वराज घडला आज इथे आज मराठी कसा जागतो कोण साधतो राज इथे कसा वागतो असा नाचतो कोण पहाया आज इथे पुन्हा शिवाजी पुन्हा शिवाजी जयघोष चालला आज जिथे जो तो मातला स्वार्थात गुंतला खेळ मांडला आज इथे...........................

राणी वै-याची रात्र आहे...जागी रहा ! फक्त जागीच नव्हे..जागृत रहा..... सरस्वतीच्या मंदिरात सर्वासमोर जाळली गेलेली रिंकू... भर रस्त्यात चाकूच्या घावांनी तडफडणारी अमृता... टाहो फोडून आकांताने सांगताहेत राणी वै-याची रात्र आहे..जागी रहा... तथाकथित पौरुषाचा डंका पिटणारे भ्याड महाभाग खरतर अधमच.. खून, बलात्कार, जळीत..

************************************************ या विषयावर आजपर्यंत खुप जणांनी लिहीलेय, खुप सुंदर लिहीलेय. त्या सात महावीरांची आठवण आजही आपल्याला निष्ठेचे महत्व शिकवते.

मुळ कवी सागरलहरी ह्यांच्या ह्या अप्रतिम काव्याचे हे एक रुप चमचे ते तुझेच होते, काटेच हाती घेऊनिया.. स्वस्त नव्हतीच थाळी, म्हणे आमरस अनलिमिटेड घ्या तव मुलींशी घसट माझी, निमीत्त्य ते खाणावळी वातड सहा पोळ्या तोडतो, तिच्याकडे पाहून त्या उगीच नाही मी नोकरी, केली ती परगावी, आणिक बेचव डाळ-उसळींची, पर्वा मी केली का? तुझला आक्षेप नसे, तुच रचिला खेळ सारा, बराय हा जावईतरी, येथेच ह्याला जेवू द्या... दिन सरता डेप्युटेशनचे, दैव सारे पालटले, सुन्न मी तुझ्याच इतका, परदेसीच मला राहू द्या...

स्वातंत्र्यसिंह गर्जला गोरा हाकला फार माजला रेटा त्याच्या देशाला ब्रिटीशाला......हो जीरह जी जी जी...जीजीजी ........ जनसागर ये उधाणाला वीरामागे जमला विनायकी रमला एकाच सावरकरी हाकेला......हो जीरह जी जी जी...जीजीजी ........ शंका कोणीना काढी सोडली घोडी घेई आघाडी दावली सावरकरी धडाडी......हो जीरह जी जी जी...जीजीजी ........ सायबाची करी नासाडी घातल्या धाडी आवळली नाडी वीर तो इंग्रजास नाडी......हो जीरह जी जी जी...जीजीजी ........ तोडगा साहेब काढी बनवले बंदी शृंखला बाधी बोटीने अंदमाना धाडी......हो जीरह जी जी जी...जीजीजी ........ कचकडी भासली कडी संकल्प सोडी योजना वेडी कुपाचे तळही तो फोडी......हो जीरह जी जी

हे लुटण्या आले अमुच्या देशा, उर्मट सोजीर गोरे का लोकही अमुचे मिंधे होती, स्वत्व विकुनी सारे? हे गरीबा शोषून फ़िरती मजेने, मिजास दाविती मारे का खावी आम्ही मीठ भाकरी?

श्रावण मोडकांची माफी मागून- [मिपावर विडंबन अधिकृत साहित्य प्रकार आहे म्हणून हे धाडस; कृपया राग नसावा] बेलगाम, फुर्रर्रर्र गेला, बेभान, प्रसन्न पवार! पेठांच्या गल्लीबोळात, गर्दीच्या शनिवारातही उताराच्या भुसारीत, चढाच्या कात्रजातही ठरलेल्या वेळेत, जायची घाई नसुनही परवाच घेतलेल्या गाडीत, पुरती प्रॅक्टीस नसुनही वन्य प्राणीमात्रात, बांबूच्या दाट वनातही त्या गोंगाटाच्या रात्री, गणेश उत्सवातही ब्रेक नसलेल्या गाडीत, प्रसन्न बसतो फुकाचा कोण त्याचा मुक्तिदाता माहित असल्यास तुम्ही सांगणार!