मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

रिक्त प्याल्याच्या तळाशी...

सत्यजित... ·

In reply to by शार्दुल_हातोळकर

सत्यजित... गुरुवार, 04/06/2017 - 15:13
>>>फक्त शेवटच्या ओळीतील "पोकळी आभाळते" हे थोडेसे खटकले.>>> उलट तोच खरा गझलेचा शेर,आणि त्यातही ते दोन शब्द सार आहेत गझलेचे! असो!

In reply to by सत्यजित...

शार्दुल_हातोळकर गुरुवार, 04/06/2017 - 18:44
पण "आभाळते" म्हणजे नक्की काय? मराठीमधे हा शब्द पहिल्यांदाच पाहिला! हा शब्द तुम्ही स्वतः योजला आहे का? आणि त्याचा तुम्हाला अभिप्रेत अर्थ काय आहे?

In reply to by शार्दुल_हातोळकर

सत्यजित... Fri, 04/07/2017 - 02:37
सदर शब्द माझ्या वाचनात अनेकवेळा आलेला आहे! बहुतेक भट साहेबांच्या गझलेतही मी हा शब्द वाचलेला आहे!व्यापणे,व्यापून उरणे या अर्थी,तर कधी शब्दशः आभाळच होवून जाणे,अश्या अर्थाने वापरलेला दिसतो! आभाळली/आभाळल्या/आभाळता/आभाळताना ई. शब्द गुगळले तरी सहज हा शब्द वापरल्याची उदाहरणे मिळतील! मला कुणाचातरी एक सुंदर मतला आठवतो वाचलेला... 'का झेप पाखराची सांडी मुजोर वारा आभाळल्या जिवाचा पंखात कोंडमारा!' मी या आधीही हा शब्द वापरलेला आहे,येणेप्रमाणे... 'आहेत जीवघेणे काही सुरे परंतू त्यांच्या उरात माझ्या गंधाळल्यात जखमा! होईल चांदणे का माझे भल्या दुपारी? वाटे जरा भरोसा,आभाळल्यात जखमा!

प्रसाद गोडबोले गुरुवार, 04/06/2017 - 15:18
सुंदर कच्चा माल ! एकदम तांबीय बिडंबन पाडता येईल अशी बघ उद्या होईल नक्की रिक्त हा कोठा तुझा रिक्त प्याल्याच्या तळाशी, कच्ची ताडी हासते ! =))))

In reply to by प्रसाद गोडबोले

सत्यजित... गुरुवार, 04/06/2017 - 16:25
माफ करा,पण हे 'तांबीय बिडंबन' म्हणजे? विडंबन म्हणत असाल तर स्वागत! त्यातही गझलेचे विडंबन गझलेत,किंवा फार तर हझलेतच झाले तर अजून मजा येईल वाचायला! बाकी विडंबन ही अद्भूतच कला आहे!कुणाच्या पेल्यात काय?कुणाच्या पेल्यात काय!!अनुभव ज्यचा-त्याचा! शुभेच्छा!

In reply to by शार्दुल_हातोळकर

सत्यजित... गुरुवार, 04/06/2017 - 15:13
>>>फक्त शेवटच्या ओळीतील "पोकळी आभाळते" हे थोडेसे खटकले.>>> उलट तोच खरा गझलेचा शेर,आणि त्यातही ते दोन शब्द सार आहेत गझलेचे! असो!

In reply to by सत्यजित...

शार्दुल_हातोळकर गुरुवार, 04/06/2017 - 18:44
पण "आभाळते" म्हणजे नक्की काय? मराठीमधे हा शब्द पहिल्यांदाच पाहिला! हा शब्द तुम्ही स्वतः योजला आहे का? आणि त्याचा तुम्हाला अभिप्रेत अर्थ काय आहे?

In reply to by शार्दुल_हातोळकर

सत्यजित... Fri, 04/07/2017 - 02:37
सदर शब्द माझ्या वाचनात अनेकवेळा आलेला आहे! बहुतेक भट साहेबांच्या गझलेतही मी हा शब्द वाचलेला आहे!व्यापणे,व्यापून उरणे या अर्थी,तर कधी शब्दशः आभाळच होवून जाणे,अश्या अर्थाने वापरलेला दिसतो! आभाळली/आभाळल्या/आभाळता/आभाळताना ई. शब्द गुगळले तरी सहज हा शब्द वापरल्याची उदाहरणे मिळतील! मला कुणाचातरी एक सुंदर मतला आठवतो वाचलेला... 'का झेप पाखराची सांडी मुजोर वारा आभाळल्या जिवाचा पंखात कोंडमारा!' मी या आधीही हा शब्द वापरलेला आहे,येणेप्रमाणे... 'आहेत जीवघेणे काही सुरे परंतू त्यांच्या उरात माझ्या गंधाळल्यात जखमा! होईल चांदणे का माझे भल्या दुपारी? वाटे जरा भरोसा,आभाळल्यात जखमा!

प्रसाद गोडबोले गुरुवार, 04/06/2017 - 15:18
सुंदर कच्चा माल ! एकदम तांबीय बिडंबन पाडता येईल अशी बघ उद्या होईल नक्की रिक्त हा कोठा तुझा रिक्त प्याल्याच्या तळाशी, कच्ची ताडी हासते ! =))))

In reply to by प्रसाद गोडबोले

सत्यजित... गुरुवार, 04/06/2017 - 16:25
माफ करा,पण हे 'तांबीय बिडंबन' म्हणजे? विडंबन म्हणत असाल तर स्वागत! त्यातही गझलेचे विडंबन गझलेत,किंवा फार तर हझलेतच झाले तर अजून मजा येईल वाचायला! बाकी विडंबन ही अद्भूतच कला आहे!कुणाच्या पेल्यात काय?कुणाच्या पेल्यात काय!!अनुभव ज्यचा-त्याचा! शुभेच्छा!
लेखनविषय:
काव्यरस
ओततो पेल्यात जेंव्हा,दुःख मी फेसाळते विरघळाया लागतो मी,वेदना साकाळते! ओल राहू दे जराशी आतवर कोठेतरी कोरडी पडली जखम की,खोलवर भेगाळते! तू नको येऊ पुन्हा बागेमधे भेटायला पाहिल्यावरती तुला हर पाकळी ओशाळते! तू निघुन गेलीस तेंव्हा फक्त इतके वाटले चंद्र नसताना नभाशी..रात्रही डागाळते! केवढी असते तुफानी,आठवांची सर तुझ्या वाट चुकल्या गल्बताला,हर दिशा धुंडाळते! नीट बघ,दिसतो तुला का?रिक्त हा पेला तुझा रिक्त प्याल्याच्या तळाशी,पोकळी आभाळते! —सत्यजित

फुलपाखरु मनाचे हळुवार होत आहे!

सत्यजित... ·

In reply to by संदीप-लेले

माहितगार गुरुवार, 04/13/2017 - 11:50
'चिमणी' शब्दाच्या अर्थछटेवर अवलंबून आहे का? कविचं 'हृदय' अशी अर्थछटा फिट बसते का ? आणि 'चिमणी' या शब्दाची अर्थछटा कच्ची बच्ची पिलावळ (लहानमुले) घेतली तर झेपणे अवघड गेल्यास नवल नसावे.

In reply to by माहितगार

सत्यजित... गुरुवार, 04/13/2017 - 21:42
स्वतःला शोधत असताना (सोबतच व्यवहाराच्या कसोटीवर स्वतःचे यश-अपयश जोखताना) स्वतःची एक अशीकाहीशी प्रतिमा कवीसमोर येते आहे,ज्यामुळे त्याच्या मनात एक विचित्र द्वंद्व उभे होते आहे!ज्याप्रमाणे एखादी चिमणी आरश्यातला आपल्याच प्रतिमेला कुणी और (प्रतिस्पर्धी ई.) समजून सारखी चोचीने टोचणी मारत राहते!

पैसा गुरुवार, 04/13/2017 - 12:52
सुरेखच!
पणती जपून ठेवा अंधार होत आहे!
यातली 'पणती जपून ठेवा' ही आधी वाचलेली कल्पना आहे.

In reply to by संदीप-लेले

माहितगार गुरुवार, 04/13/2017 - 11:50
'चिमणी' शब्दाच्या अर्थछटेवर अवलंबून आहे का? कविचं 'हृदय' अशी अर्थछटा फिट बसते का ? आणि 'चिमणी' या शब्दाची अर्थछटा कच्ची बच्ची पिलावळ (लहानमुले) घेतली तर झेपणे अवघड गेल्यास नवल नसावे.

In reply to by माहितगार

सत्यजित... गुरुवार, 04/13/2017 - 21:42
स्वतःला शोधत असताना (सोबतच व्यवहाराच्या कसोटीवर स्वतःचे यश-अपयश जोखताना) स्वतःची एक अशीकाहीशी प्रतिमा कवीसमोर येते आहे,ज्यामुळे त्याच्या मनात एक विचित्र द्वंद्व उभे होते आहे!ज्याप्रमाणे एखादी चिमणी आरश्यातला आपल्याच प्रतिमेला कुणी और (प्रतिस्पर्धी ई.) समजून सारखी चोचीने टोचणी मारत राहते!

पैसा गुरुवार, 04/13/2017 - 12:52
सुरेखच!
पणती जपून ठेवा अंधार होत आहे!
यातली 'पणती जपून ठेवा' ही आधी वाचलेली कल्पना आहे.
लेखनविषय:
काव्यरस
मग्रूर काजव्यांचा संचार होत आहे पणती जपून ठेवा अंधार होत आहे! वाटेत सावल्यांचे थांबे नकोत मजला माझ्याच सावलीचा मज भार होत आहे! झाली नवीन ओळख,माझी मला अशी की ऐन्यासमोर चिमणी बेजार होत आहे! सुरवंट वेदनेचा कोषांत वाढताना फुलपाखरु मनाचे हळुवार होत आहे! हे कोणत्या ऋतूचे नादावलेत पैंजण? एकेक पाकळीचा गुलजार होत आहे! —सत्यजित

'नाते' म्हणून आहे!

सत्यजित... ·

वाह! क्या बात! आधीच्या काफियाला अलगद दुस-या शेरात वळवलंय ,हे प्रथमच बघितलं, आवडलं. एकच शंका, "खात्यात नाव त्याचे,'दाते' म्हणून आहे!" इथे एकतर त्यांचे हवं किंवा दाता हवं ना?

In reply to by संजय क्षीरसागर

सत्यजित... Tue, 03/28/2017 - 14:29
आ.संजयजी, आपल्या स्पष्ट मताबद्दल मनःपूर्वक आभार!नोंद घेतली आहे!बेहतर लिखाणाचे प्रयत्न सुरु राहतील!आपले मार्गदर्शन लाभत राहील या अपेक्षेसह एक छोटेसे स्पष्टीकरण लिहितो आहे! आपला प्रतिसाद वाचल्यानंतर,आपणांस यमक जुळवण्याचा प्रयास करावा लागला,असं का वाटलं असेल?असाच प्रश्न माझ्या मनात निर्माण झाला! खरेतर दुसऱ्या नि तिसऱ्या शेराच्या दुसऱ्या ओळी...'खाते' नि 'दाते' एक सलग मतलाच सुचावा अश्या सुचल्या होत्या! 'न्हाते' हा शेर या गझलेचा मला सुचलेला पहिलाच शेर होता,गझल तिथूनच आकार घेती झाली,तेंव्हा त्यात यमक जुळवावं लागलं नाहीच! शेवटचा समारोपाचा शेर,'हे सारं माझ्यासोबतच असणार आहे' अश्या काहिश्या विचारातून आला आहे! फिरत्या पात्याचा विचार करताना मात्र खयाल शोधावा लागलेला! धन्यवाद!

In reply to by सत्यजित...

गुस्ताखी माफ ! तुटल्यात सर्व तारा, तरीही मी गात आहे, मैफिल रंगलेली, मी ‘असते’ म्हणून आहे| निर्व्याज सोबतीच्या भेटी गहाळ झाल्या, घर रेशमीच आपुले ‘राहाते’ तसेच आहे | जेवण, चुडा नि साड्या, देतोच ना मला तो, हृदयात नांव त्याचे, ‘जपते’ म्हणून आहे । गजरा गुलाब अत्तर, निर्गंध होत गेले शृंगारगंध हलकासा, ‘लाजते’ म्हणून आहे! स्मरते नि छिन्न करते, एकेक गीत त्याचे हे दु:ख काळजात, ‘शिरते’ म्हणून आहे!

सत्यजित... Tue, 03/28/2017 - 13:29
सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल आभार! 'दाते'बद्दल... 'दाता'म्हणायचं म्हंटल्यावर एकेरी म्हणनं कसं बरं वाटेल हो?? म्हणून ते असं आदरार्थी बहुवचनी(अर्थात उपहासात्मक) आहे.आमचे दाते रा.रा. वगैरे!

चौकटराजा Tue, 03/28/2017 - 15:15
सतार फुटेल हो तुटणार नाही. तार तुटेल फुटणार नाही. आपल्याला तार तोडायची आहे की सतार ..... ? रूतलीच तान असं काही बसतंय का ? बाकीचे शेरे मस्त जुळलेत.

In reply to by चौकटराजा

सत्यजित... Tue, 03/28/2017 - 16:06
राजे 'फुटली' पण बसतंय की!वाचा 'फुटली सतार..'! बाकी वाद्यांचा माझा संबंध लक्षात आलाच असेल एव्हाना!त्यावरुन तार नाही तरी तारेच तुटलेत माझ्याकडून असं दिसतंय!कृ.ह.घ्या!

In reply to by सत्यजित...

चौकटराजा Tue, 03/28/2017 - 17:48
मी तळेगावी रहात असताना तिथे आमच्या आळीत एक उदयोन्मुख कवि आमच्या कडे येत व आपली नवी कविता मोठ्या आग्रहाने मला ऐकवीत. एका कवितेत अतिशय खिन्न भिन्न अशी अवस्था दाखवायची होती त्याना. मृदंगाच्या तुटल्या तारा.. अशी शब्दकळा पाहून मी त्याना म्हणालो " अहो साहेब मृदंगाला कोठे तारा असतात का .. निदान मृदंगाच्या तुटल्या वाद्या असे तरी म्हणा..... "

वाह! क्या बात! आधीच्या काफियाला अलगद दुस-या शेरात वळवलंय ,हे प्रथमच बघितलं, आवडलं. एकच शंका, "खात्यात नाव त्याचे,'दाते' म्हणून आहे!" इथे एकतर त्यांचे हवं किंवा दाता हवं ना?

In reply to by संजय क्षीरसागर

सत्यजित... Tue, 03/28/2017 - 14:29
आ.संजयजी, आपल्या स्पष्ट मताबद्दल मनःपूर्वक आभार!नोंद घेतली आहे!बेहतर लिखाणाचे प्रयत्न सुरु राहतील!आपले मार्गदर्शन लाभत राहील या अपेक्षेसह एक छोटेसे स्पष्टीकरण लिहितो आहे! आपला प्रतिसाद वाचल्यानंतर,आपणांस यमक जुळवण्याचा प्रयास करावा लागला,असं का वाटलं असेल?असाच प्रश्न माझ्या मनात निर्माण झाला! खरेतर दुसऱ्या नि तिसऱ्या शेराच्या दुसऱ्या ओळी...'खाते' नि 'दाते' एक सलग मतलाच सुचावा अश्या सुचल्या होत्या! 'न्हाते' हा शेर या गझलेचा मला सुचलेला पहिलाच शेर होता,गझल तिथूनच आकार घेती झाली,तेंव्हा त्यात यमक जुळवावं लागलं नाहीच! शेवटचा समारोपाचा शेर,'हे सारं माझ्यासोबतच असणार आहे' अश्या काहिश्या विचारातून आला आहे! फिरत्या पात्याचा विचार करताना मात्र खयाल शोधावा लागलेला! धन्यवाद!

In reply to by सत्यजित...

गुस्ताखी माफ ! तुटल्यात सर्व तारा, तरीही मी गात आहे, मैफिल रंगलेली, मी ‘असते’ म्हणून आहे| निर्व्याज सोबतीच्या भेटी गहाळ झाल्या, घर रेशमीच आपुले ‘राहाते’ तसेच आहे | जेवण, चुडा नि साड्या, देतोच ना मला तो, हृदयात नांव त्याचे, ‘जपते’ म्हणून आहे । गजरा गुलाब अत्तर, निर्गंध होत गेले शृंगारगंध हलकासा, ‘लाजते’ म्हणून आहे! स्मरते नि छिन्न करते, एकेक गीत त्याचे हे दु:ख काळजात, ‘शिरते’ म्हणून आहे!

सत्यजित... Tue, 03/28/2017 - 13:29
सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल आभार! 'दाते'बद्दल... 'दाता'म्हणायचं म्हंटल्यावर एकेरी म्हणनं कसं बरं वाटेल हो?? म्हणून ते असं आदरार्थी बहुवचनी(अर्थात उपहासात्मक) आहे.आमचे दाते रा.रा. वगैरे!

चौकटराजा Tue, 03/28/2017 - 15:15
सतार फुटेल हो तुटणार नाही. तार तुटेल फुटणार नाही. आपल्याला तार तोडायची आहे की सतार ..... ? रूतलीच तान असं काही बसतंय का ? बाकीचे शेरे मस्त जुळलेत.

In reply to by चौकटराजा

सत्यजित... Tue, 03/28/2017 - 16:06
राजे 'फुटली' पण बसतंय की!वाचा 'फुटली सतार..'! बाकी वाद्यांचा माझा संबंध लक्षात आलाच असेल एव्हाना!त्यावरुन तार नाही तरी तारेच तुटलेत माझ्याकडून असं दिसतंय!कृ.ह.घ्या!

In reply to by सत्यजित...

चौकटराजा Tue, 03/28/2017 - 17:48
मी तळेगावी रहात असताना तिथे आमच्या आळीत एक उदयोन्मुख कवि आमच्या कडे येत व आपली नवी कविता मोठ्या आग्रहाने मला ऐकवीत. एका कवितेत अतिशय खिन्न भिन्न अशी अवस्था दाखवायची होती त्याना. मृदंगाच्या तुटल्या तारा.. अशी शब्दकळा पाहून मी त्याना म्हणालो " अहो साहेब मृदंगाला कोठे तारा असतात का .. निदान मृदंगाच्या तुटल्या वाद्या असे तरी म्हणा..... "
लेखनविषय:
काव्यरस
तुटली सतार पण मी गाते म्हणून आहे या मैफलीत मीही,'नाते' म्हणून आहे! निर्व्याज सोबतीच्या भेटी गहाळ झाल्या नाते अता खरेतर 'खाते' म्हणून आहे! जेवण,चुडा नि साड्या,देतोच ना मला तो खात्यात नाव त्याचे,'दाते' म्हणून आहे! गजरा गुलाब अत्तर,निर्गंध होत गेले शृंगारही अताशा,'न्हाते' म्हणून आहे! स्मरते नि छिन्न करते,एकेक गीत त्याचे या काळजात फिरते पाते म्हणून आहे! या लेखणीस कितिदा,तोडून पाहते पण माझ्यासवेच तीही,'जाते' म्हणून आहे! —सत्यजित

तो खुला बाजार होता!

सत्यजित... ·

सत्यजीतजी, कृपया गैरसमज नसावा, पण का कुणास ठावुक, वाचताना उगाचच असे वाटत होते की ही गझल प्रत्येक शेरागणीक उलगडते आहे. आणि मी हे यामुळे अजिबात म्हणत नाहीये की सर्व शेर समान मुडचे आहेत. वास्तविक आपल्याला माहितीच आहे की गझलेचा प्रत्येक शेर हा एक स्वतंत्र कविताच असतो, मग ते सारे शेर समान मुडचे असोत वा वेगवेगळ्या मुडचे. उदाहरणार्थ, खालील दोन शेर स्वतंत्रपणे सुटे वाचले असता त्यातुन फारसा अर्थबोध होत नाहीये. चार फांद्या वाकलेल्या दोन खिडक्या झाकलेल्या सांधले काही कवडसे..फाकला अंधार होता! मनचले भुंगे उगाचच,फूल गोंजारुन बघती पाकळ्या चुरगाळलेल्या..स्पर्श थंडा-गार होता! त्यामुळे उगाचच असे वाटले की गझलपेक्षा ही गझलच्या फॉरमॅट मधील कविता आहे..... शेवटचा शेर मात्र मनापासुन आवडला. हासताना जिंदगीची राख ती उधळीत होती... हो,तिच्या देहात नक्की शायरी अंगार होता! बाकी माझ्या अर्थमंथनात काही कमीअधिक झाले असेल तर माफी असावी. __/\__ एकुण रचना आणि आशय दोन्ही उत्तम!!

सत्यजित... Fri, 03/24/2017 - 02:42
आ.शार्दूलजी, सविस्तर प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद! गझल मुसलसल असल्याने ती उलगडत जात असल्याचा अथवा अधिक गहिरी होत असल्याचा अनुभव होणे,तसे फारसे नवीन नाही!(वै.म.) आपण उद्धृत केलेल्या शेरांपैकी पहिला,'चार फांद्या...'च्या बाबतीत,मलाही अापण म्हणता तसा, तो स्वतंत्र वाचल्यास थेट पोहचत नसल्याचे वाटत होते! मुळात ही गझल लिहिताना,किंबहुना असा खयाल मनात आला तेंव्हाच,मनात अनेक विचार,भावना,शब्द,पर्याय ई.ची कल्लोळमय सरमिसळ होत होती! मी येथे नवीनच लिखाण करतो आहे,तेंव्हा एकदा प्रकाशीत केलेली रचना संपादीत कशी करावी याच विचारात होतो! कृपया तो शेर असा वाचावा... 'चार फांद्या वाकलेल्या..दोन खिडक्या झाकताना सांधुनी काही कवडसे..फाकला अंधार होता!' आशा करतो की तो अता नीट पोहचत असावा! दुसऱ्या,'मनचले भुंगे...' च्या बाबतीत मात्र मलातरी तसे वाटत नाही!अर्थातच,मतांतर असले तरी आपल्या मताचा आदर आहेच! गझल म्हणा वा उगाचंच वाटलेली गझल फाॅॅरमॅट कविता म्हणा,मला जे म्हणायचं आहे ते पोहोचलं मात्र पाहिजे,इतकंच! खरेतर सध्या यत्न करुनही मला मनासारखी एखादी कविता लिहून होत नाहीये!तेंव्हा,i will take it as a compliment!स्मित!(कृ.ह.घ्या.) कृपया...कृ.गै.न.,माफी असावी ई.बाबी उद्धृत करण्याची गरज नसावी,किंबहुना स्नेह गृहीत असावा!निर्भेळ चर्चा व्हावी!त्यातही आपला अनुभव मोठा आहे तेंव्हा हक्काने सूचना कराव्यात,मार्गदर्शन करावे अशी अपेक्षा बाळगतो! शेवटच्या शेरास मनापासून दाद दिलीत तसेच एकूण रचना नि आशय आपणांस उत्तम वाटला,त्याबद्दल पुन्हा एकदा मनापासून आभार!

चौकटराजा Sun, 03/26/2017 - 15:15
आपल्या मागच्या गजले प्रमाणेच यातही विरोधी मुळांची गुंफण आपण केलीय. कवडसे अन्धार, राख अंगार ! शेवटी "शायरी "हा शब्द काय सांगतो? की तीन अक्षरे हवीत म्हणून शायरीला कामाला लावलेय ? अर्थात शायराचा शब्द " त्याचा" असतो पण अंतरी हा शब्द मला आवडला असता. कारण वरकरणी राखरूपाने का होईना ती हास्याची उधळण करीत आहे पण ती आतून संतापलेली च आहे असा अर्थ लागला असता. असो. बाकी मस्त जमतय राव !

In reply to by चौकटराजा

सत्यजित... Sun, 03/26/2017 - 16:43
आ.अरुणजी, सर्वप्रथम,आपण दिलेली दाद आणि अभ्यासपूर्ण प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार! शेवटच्या शेरातील 'शायरी' बद्दल...कवीला ती कुठेतरी स्वतःसारखी भासते आहे,स्वतःच्या दुःखालाही रुपेरी कडा देवून प्रदर्शीत करणारा तिचा तो अंदाज,त्याला 'शायराना' वाटतो आहे...आणि म्हणूनच की काय या गझलियतभऱ्या आयुष्यावर असं काहीसं सहज सुचून जातं!

सत्यजीतजी, कृपया गैरसमज नसावा, पण का कुणास ठावुक, वाचताना उगाचच असे वाटत होते की ही गझल प्रत्येक शेरागणीक उलगडते आहे. आणि मी हे यामुळे अजिबात म्हणत नाहीये की सर्व शेर समान मुडचे आहेत. वास्तविक आपल्याला माहितीच आहे की गझलेचा प्रत्येक शेर हा एक स्वतंत्र कविताच असतो, मग ते सारे शेर समान मुडचे असोत वा वेगवेगळ्या मुडचे. उदाहरणार्थ, खालील दोन शेर स्वतंत्रपणे सुटे वाचले असता त्यातुन फारसा अर्थबोध होत नाहीये. चार फांद्या वाकलेल्या दोन खिडक्या झाकलेल्या सांधले काही कवडसे..फाकला अंधार होता! मनचले भुंगे उगाचच,फूल गोंजारुन बघती पाकळ्या चुरगाळलेल्या..स्पर्श थंडा-गार होता! त्यामुळे उगाचच असे वाटले की गझलपेक्षा ही गझलच्या फॉरमॅट मधील कविता आहे..... शेवटचा शेर मात्र मनापासुन आवडला. हासताना जिंदगीची राख ती उधळीत होती... हो,तिच्या देहात नक्की शायरी अंगार होता! बाकी माझ्या अर्थमंथनात काही कमीअधिक झाले असेल तर माफी असावी. __/\__ एकुण रचना आणि आशय दोन्ही उत्तम!!

सत्यजित... Fri, 03/24/2017 - 02:42
आ.शार्दूलजी, सविस्तर प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद! गझल मुसलसल असल्याने ती उलगडत जात असल्याचा अथवा अधिक गहिरी होत असल्याचा अनुभव होणे,तसे फारसे नवीन नाही!(वै.म.) आपण उद्धृत केलेल्या शेरांपैकी पहिला,'चार फांद्या...'च्या बाबतीत,मलाही अापण म्हणता तसा, तो स्वतंत्र वाचल्यास थेट पोहचत नसल्याचे वाटत होते! मुळात ही गझल लिहिताना,किंबहुना असा खयाल मनात आला तेंव्हाच,मनात अनेक विचार,भावना,शब्द,पर्याय ई.ची कल्लोळमय सरमिसळ होत होती! मी येथे नवीनच लिखाण करतो आहे,तेंव्हा एकदा प्रकाशीत केलेली रचना संपादीत कशी करावी याच विचारात होतो! कृपया तो शेर असा वाचावा... 'चार फांद्या वाकलेल्या..दोन खिडक्या झाकताना सांधुनी काही कवडसे..फाकला अंधार होता!' आशा करतो की तो अता नीट पोहचत असावा! दुसऱ्या,'मनचले भुंगे...' च्या बाबतीत मात्र मलातरी तसे वाटत नाही!अर्थातच,मतांतर असले तरी आपल्या मताचा आदर आहेच! गझल म्हणा वा उगाचंच वाटलेली गझल फाॅॅरमॅट कविता म्हणा,मला जे म्हणायचं आहे ते पोहोचलं मात्र पाहिजे,इतकंच! खरेतर सध्या यत्न करुनही मला मनासारखी एखादी कविता लिहून होत नाहीये!तेंव्हा,i will take it as a compliment!स्मित!(कृ.ह.घ्या.) कृपया...कृ.गै.न.,माफी असावी ई.बाबी उद्धृत करण्याची गरज नसावी,किंबहुना स्नेह गृहीत असावा!निर्भेळ चर्चा व्हावी!त्यातही आपला अनुभव मोठा आहे तेंव्हा हक्काने सूचना कराव्यात,मार्गदर्शन करावे अशी अपेक्षा बाळगतो! शेवटच्या शेरास मनापासून दाद दिलीत तसेच एकूण रचना नि आशय आपणांस उत्तम वाटला,त्याबद्दल पुन्हा एकदा मनापासून आभार!

चौकटराजा Sun, 03/26/2017 - 15:15
आपल्या मागच्या गजले प्रमाणेच यातही विरोधी मुळांची गुंफण आपण केलीय. कवडसे अन्धार, राख अंगार ! शेवटी "शायरी "हा शब्द काय सांगतो? की तीन अक्षरे हवीत म्हणून शायरीला कामाला लावलेय ? अर्थात शायराचा शब्द " त्याचा" असतो पण अंतरी हा शब्द मला आवडला असता. कारण वरकरणी राखरूपाने का होईना ती हास्याची उधळण करीत आहे पण ती आतून संतापलेली च आहे असा अर्थ लागला असता. असो. बाकी मस्त जमतय राव !

In reply to by चौकटराजा

सत्यजित... Sun, 03/26/2017 - 16:43
आ.अरुणजी, सर्वप्रथम,आपण दिलेली दाद आणि अभ्यासपूर्ण प्रतिसादाबद्दल मनापासून आभार! शेवटच्या शेरातील 'शायरी' बद्दल...कवीला ती कुठेतरी स्वतःसारखी भासते आहे,स्वतःच्या दुःखालाही रुपेरी कडा देवून प्रदर्शीत करणारा तिचा तो अंदाज,त्याला 'शायराना' वाटतो आहे...आणि म्हणूनच की काय या गझलियतभऱ्या आयुष्यावर असं काहीसं सहज सुचून जातं!
लेखनविषय:
चोरटा व्यापार कसला?तो खुला बाजार होता वासना अन् भूक यांचा..रोजचा व्यवहार होता! चार फांद्या वाकलेल्या दोन खिडक्या झाकलेल्या सांधले काही कवडसे..फाकला अंधार होता! मनचले भुंगे उगाचच,फूल गोंजारुन बघती पाकळ्या चुरगाळलेल्या..स्पर्श थंडा-गार होता! देह विझलेले जगाची वासना जाळीत होते चालला रस्त्याकडेने भोंगळा यल्गार होता! हासताना जिंदगीची राख ती उधळीत होती... हो,तिच्या देहात नक्की शायरी अंगार होता! —सत्यजित

पेटुनी आरक्त संध्या...

सत्यजित... ·

चतुरंग Wed, 03/22/2017 - 05:56
मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे!
हा शेर आरपार गेला! लाजवाब!!

चतुरंग Wed, 03/22/2017 - 05:59
एक बारीकशी सूचना. ओळींच्या पुढे टिंबे देण्याची गरज फार क्वचित असावी. अनेक ठिकाणी टिंबे दिल्याने शेरात व्यक्त झालेले विचार अधूरे आहेत की काय असे वाटून शेर विसविशीत व्हायची शक्यता वाटते.

चौकटराजा Wed, 03/22/2017 - 09:45
साधारण पणे मला कवितेतील रचनेत काही चूक आहे का पहायची (वाईट) सवय आहे. पण आपली ही गजल एकदम परफेक्ट .पहिल्या शेरात पहिली ओळ ही प्रकाशाशी संबंधित आहे मग दुसरी ओळ एकदम गंध या संकल्पनेवर का ? हे विचारण्याचे कारण असे की बाकी सर्व शेर वाचले असता पहिली ओळ व दुसरी ओळ यात एकच विषय व त्याची दुसरी बाजू मांडली आहे. उदा. सुनसान बाजार व वादळ, काजवे व सूर्य . ई. बाकी एक शेर माझ्या मानसिकतेशी जुळणारा आहे तो असा मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे! अर्थात सावन आये या ना आये जिया जब झूमे सावन है तार मिले जब दिलसे दिले वही समय मनभावन है ही ती मानसिकता . आपल्या रचनेचा आनंद घेतला आहे ! असेच मस्त लिहित रहा !

In reply to by चौकटराजा

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 17:18
दिलखुलास प्रतिसादाबद्दल खूप-खूप धन्यवाद अरुणजी! माझ्या लेखनात सुधारणा होणार असेल तर रसिकांच्या सूचनांचे स्वागतच आहे!आवश्यकता वाटेल तेंव्हा तेंव्हा निःसंंकोचपणे कळवाल कृपया! पुनश्च धन्यवाद! मतल्याबद्दल— >>>पहिल्या ओळीत धग व दुसरीत शीतलता>>>मला असेच काही अपेक्षित होते!

अनन्त्_यात्री Wed, 03/22/2017 - 09:53
सत्यजित, सुन्दर ग़ज़ल ! एक अप्रिय,अनाहूत पण मनापासून सल्ला देतोय .... तुझ्यातल्या खर्‍या कवीला न्याय देण्यासाठी तुला ग़ज़लच्या बेड्या तोडाव्या लागतील. कवितेच्या कोणत्याही आकृतीब॓धात वा मुक्तछ॓दातही झळाळून उठेल अशी तुझ्या प्रतिभेची जातकुळी आहे, ती ओळख !!!

In reply to by अनन्त्_यात्री

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 17:37
आ.उदयजी, आपण माझ्या लेखणीबद्दल दाखवलेला विश्वास आणि सोबतच दिलेला सल्ला,हाती शुभेच्छा घेवून नव्या जबाबदारीप्रमाणे माझ्यासमोर उभे आहेत! आपण म्हणता तसे अधून-मधून इतर प्रकारांत लिहावयाचा प्रयत्न करुनही मनासारखे काही जमून येते असे वाटतच नाही! खरेतर सुरवात मुळी मुक्तछंदातूनच झालेली असली तरी माझ्याही नकळत,मराठी कवितेच्या या प्रकाराने एक प्रकारचे गारुडच घातले आहे मनावर!आपल्या सूचनेवर शक्य तेवढ्या त्वरेने लेखणी चालती होईल अशी स्वतःकडूनच अपेक्षा ठेवतो आहे!या प्रवासात मला आपल्या मार्गदर्शनाची गरज पडेलच! आपला स्नेह मिळत राहीलच या अपेक्षेसह... —सत्यजित

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 17:55
आ.आत्मबंधजी, आपल्याकडून मिळालेली ही मनमोकळी दाद...ऊराशी कवटाळावी इतकी अल्हादक आहे!त्यासोबतच पुढील लेखनाचा हुरुप वाढवून आदेशीत करणारी आहे! खूप-खूप धन्यवाद!

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 18:00
आ.संजयजी, ही गझल म्हणावी तशी आपल्या अपेक्षेस उतरली नसतानाही आपण मोठ्या मनाने कौतुकच केलेत! अजून बेहतर लिहिण्याचा यत्न राहीलच...आपल्या शुभेच्छा कायम असू द्यात पाठीशी!

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 18:06
संदीपजी,सौरा,प्राची अश्विनी,सानझरी,पैसा...आपले आणि सर्वच रसिक-प्रतिसादकांचे हार्दीक आभार! आपला स्नेहांकीत, —सत्यजित

सुंदर ! मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे! आणि सोबती कोणी न माझा,ना कुणाचा सोबती मी... मी निघालो त्या क्षणाला,काफिला निघणार आहे! या ओळी विशेष आवडल्या.

चतुरंग Wed, 03/22/2017 - 05:56
मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे!
हा शेर आरपार गेला! लाजवाब!!

चतुरंग Wed, 03/22/2017 - 05:59
एक बारीकशी सूचना. ओळींच्या पुढे टिंबे देण्याची गरज फार क्वचित असावी. अनेक ठिकाणी टिंबे दिल्याने शेरात व्यक्त झालेले विचार अधूरे आहेत की काय असे वाटून शेर विसविशीत व्हायची शक्यता वाटते.

चौकटराजा Wed, 03/22/2017 - 09:45
साधारण पणे मला कवितेतील रचनेत काही चूक आहे का पहायची (वाईट) सवय आहे. पण आपली ही गजल एकदम परफेक्ट .पहिल्या शेरात पहिली ओळ ही प्रकाशाशी संबंधित आहे मग दुसरी ओळ एकदम गंध या संकल्पनेवर का ? हे विचारण्याचे कारण असे की बाकी सर्व शेर वाचले असता पहिली ओळ व दुसरी ओळ यात एकच विषय व त्याची दुसरी बाजू मांडली आहे. उदा. सुनसान बाजार व वादळ, काजवे व सूर्य . ई. बाकी एक शेर माझ्या मानसिकतेशी जुळणारा आहे तो असा मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे! अर्थात सावन आये या ना आये जिया जब झूमे सावन है तार मिले जब दिलसे दिले वही समय मनभावन है ही ती मानसिकता . आपल्या रचनेचा आनंद घेतला आहे ! असेच मस्त लिहित रहा !

In reply to by चौकटराजा

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 17:18
दिलखुलास प्रतिसादाबद्दल खूप-खूप धन्यवाद अरुणजी! माझ्या लेखनात सुधारणा होणार असेल तर रसिकांच्या सूचनांचे स्वागतच आहे!आवश्यकता वाटेल तेंव्हा तेंव्हा निःसंंकोचपणे कळवाल कृपया! पुनश्च धन्यवाद! मतल्याबद्दल— >>>पहिल्या ओळीत धग व दुसरीत शीतलता>>>मला असेच काही अपेक्षित होते!

अनन्त्_यात्री Wed, 03/22/2017 - 09:53
सत्यजित, सुन्दर ग़ज़ल ! एक अप्रिय,अनाहूत पण मनापासून सल्ला देतोय .... तुझ्यातल्या खर्‍या कवीला न्याय देण्यासाठी तुला ग़ज़लच्या बेड्या तोडाव्या लागतील. कवितेच्या कोणत्याही आकृतीब॓धात वा मुक्तछ॓दातही झळाळून उठेल अशी तुझ्या प्रतिभेची जातकुळी आहे, ती ओळख !!!

In reply to by अनन्त्_यात्री

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 17:37
आ.उदयजी, आपण माझ्या लेखणीबद्दल दाखवलेला विश्वास आणि सोबतच दिलेला सल्ला,हाती शुभेच्छा घेवून नव्या जबाबदारीप्रमाणे माझ्यासमोर उभे आहेत! आपण म्हणता तसे अधून-मधून इतर प्रकारांत लिहावयाचा प्रयत्न करुनही मनासारखे काही जमून येते असे वाटतच नाही! खरेतर सुरवात मुळी मुक्तछंदातूनच झालेली असली तरी माझ्याही नकळत,मराठी कवितेच्या या प्रकाराने एक प्रकारचे गारुडच घातले आहे मनावर!आपल्या सूचनेवर शक्य तेवढ्या त्वरेने लेखणी चालती होईल अशी स्वतःकडूनच अपेक्षा ठेवतो आहे!या प्रवासात मला आपल्या मार्गदर्शनाची गरज पडेलच! आपला स्नेह मिळत राहीलच या अपेक्षेसह... —सत्यजित

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 17:55
आ.आत्मबंधजी, आपल्याकडून मिळालेली ही मनमोकळी दाद...ऊराशी कवटाळावी इतकी अल्हादक आहे!त्यासोबतच पुढील लेखनाचा हुरुप वाढवून आदेशीत करणारी आहे! खूप-खूप धन्यवाद!

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 18:00
आ.संजयजी, ही गझल म्हणावी तशी आपल्या अपेक्षेस उतरली नसतानाही आपण मोठ्या मनाने कौतुकच केलेत! अजून बेहतर लिहिण्याचा यत्न राहीलच...आपल्या शुभेच्छा कायम असू द्यात पाठीशी!

सत्यजित... Wed, 03/22/2017 - 18:06
संदीपजी,सौरा,प्राची अश्विनी,सानझरी,पैसा...आपले आणि सर्वच रसिक-प्रतिसादकांचे हार्दीक आभार! आपला स्नेहांकीत, —सत्यजित

सुंदर ! मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे! आणि सोबती कोणी न माझा,ना कुणाचा सोबती मी... मी निघालो त्या क्षणाला,काफिला निघणार आहे! या ओळी विशेष आवडल्या.
लेखनविषय:
पेटुनी आरक्त संध्या,मातला अंगार आहे... केवडा वा रातराणी..मोगराही फार आहे! मोकळे बाजार-रस्ते,शांत आहे शहर सारे... वाटते आहे उद्याचा,वादळाचा वार आहे! काजव्यांच्या चार ओळी,सारख्या फिरतात येथे... सांग त्यांना..पेटलो तर,सूर्य माझे सार आहे! एक तुकडा चांदण्याचा,बांधला होता उराशी... त्याच तुकड्याने नभीचा,चंद्र मी टिपणार आहे! मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे! सोबती कोणी न माझा,ना कुणाचा सोबती मी... मी निघालो त्या क्षणाला,काफिला निघणार आहे! —सत्यजित

नकळत

निनाव ·
लेखनविषय:
काव्यरस
प्रीतीत तुझ्या मज, तू बरेच शिकवून गेलीस निरक्षर होतो मी, मला पुस्तक करून गेलीस लावले होते वृक्ष मी आपल्या अंगणी बहरले ते अन सावली तू घेऊन गेलीस विश्वास करत गेलो, तू जे सांगत गेलीस फसत राहिलो मी, अन तू फसवत गेलीस निजलो मी, वचन पहाटेचे तू देत गेलीस नकळत मला, पहाट तू माझी घेऊन गेलीस -निनाव २१.०३.२०१७

तू नभीचा चंद्रमा हो...

सत्यजित... ·
लेखनविषय:
लांबती हे श्वास हल्ली..सोबती घेवून जा... तू मला भेटायला ये..एकदा येवून जा! शेवटी आयुष्यही असते प्रवासासारखे... तू तुझ्या गावात थांबा तेवढा ठेवून जा! तो तसा आला नि गेला..वादळाच्या सारखा... पण मला सांगून गेला..दीप हो,तेवून जा! वाहते आहे अनावर,तू मला प्राशून घे... या नदीला सागराची वा दिशा देवून जा! सूर्य विझता रातही चालून येते नेमकी... तू नभीचा चंद्रमा हो..चांदणे लेवून जा! —सत्यजित

घे भरारी..मन म्हणाले...

सत्यजित... ·
लेखनविषय:
घे भरारी..मन म्हणाले,पाखरु झालो... सोडले घरटे..नभाचे लेकरु झालो! जाहला अंधार तेंव्हा दाटली भीती... वाटले की..वाट चुकले कोकरु झालो! राजरस्त्याची तमा ना आडवाटेची... मी तुझ्या कळपात घुसलो,मेंढरु झालो! गाव सारा गाय का म्हणतो तुला कळले... धन्य झाला जन्म की मी वासरु झालो! बासरीचा सूर होणे मज कुठे जमले? राधिकेच्या पैंजणांचे घुंगरु झालो! हुंदके दाबून सारे स्वागता गेलो... अन तुझ्याही हुंदक्यांशी रुबरु झालो! घेतली हाती कलम बहुधा बरे झाले... मी मुक्या संवेदनांची आबरु झालो! —सत्यजित

मंद थोडासा तुझा आभास किणकिणतो ..

drsunilahirrao ·

गवि गुरुवार, 03/09/2017 - 13:10
क्या बात है सर.. अहाहा...
वेचतो माझेच मी अवशेष वाऱ्यावर नी स्वत:मध्ये स्वतःला आणुनी चिणतो चेहरा अपुला इथे जो तो बघुन जातो आरशावर केवढा कल्लोळ घणघणतो
केवळ अप्रतिम...

चांदणे संदीप गुरुवार, 03/09/2017 - 13:58
वाह! अप्रतिम! डॉक्टरसाहेब एकदा थोडासा वेळ मिळेल का तुमचा? निवांतपणे... तुमच्या गजला आणि कविता प्रत्यक्ष तुमच्या कडून ऐकण्याची इछा आहे! ___/\___ Sandy

drsunilahirrao Sat, 03/11/2017 - 08:20
___/\__ आत्मबंध, अनंतयात्री, गवि, शब्दबम्बाळ, चांदणे संदीप, अनुप ढेरे फुत्कार

वाटते आता भिती या चांदताऱ्यांची मी तमाचे गीत एकांतात गुणगुणतो हे खास ! आणि हे तर, शांततेवरची जरा रेषा हलत नाही मंद थोडासा तुझा आभास किणकिणतो त्याहून खास !

drsunilahirrao Tue, 03/14/2017 - 18:54
धन्यवाद सत्यजित, पैसा, प्रा. डॉ. दिलीप बिरुटे सर, संजय क्षीरसागर

गवि गुरुवार, 03/09/2017 - 13:10
क्या बात है सर.. अहाहा...
वेचतो माझेच मी अवशेष वाऱ्यावर नी स्वत:मध्ये स्वतःला आणुनी चिणतो चेहरा अपुला इथे जो तो बघुन जातो आरशावर केवढा कल्लोळ घणघणतो
केवळ अप्रतिम...

चांदणे संदीप गुरुवार, 03/09/2017 - 13:58
वाह! अप्रतिम! डॉक्टरसाहेब एकदा थोडासा वेळ मिळेल का तुमचा? निवांतपणे... तुमच्या गजला आणि कविता प्रत्यक्ष तुमच्या कडून ऐकण्याची इछा आहे! ___/\___ Sandy

drsunilahirrao Sat, 03/11/2017 - 08:20
___/\__ आत्मबंध, अनंतयात्री, गवि, शब्दबम्बाळ, चांदणे संदीप, अनुप ढेरे फुत्कार

वाटते आता भिती या चांदताऱ्यांची मी तमाचे गीत एकांतात गुणगुणतो हे खास ! आणि हे तर, शांततेवरची जरा रेषा हलत नाही मंद थोडासा तुझा आभास किणकिणतो त्याहून खास !

drsunilahirrao Tue, 03/14/2017 - 18:54
धन्यवाद सत्यजित, पैसा, प्रा. डॉ. दिलीप बिरुटे सर, संजय क्षीरसागर
काव्यरस
सूर्यही दिवटीप्रमाणे फक्त मिणमिणतो मी स्वत:भवती अशी कोळिष्टके विणतो वेचतो माझेच मी अवशेष वाऱ्यावर नी स्वत:मध्ये स्वतःला आणुनी चिणतो वाटते आता भिती या चांदताऱ्यांची मी तमाचे गीत एकांतात गुणगुणतो शांततेवरची जरा रेषा हलत नाही मंद थोडासा तुझा आभास किणकिणतो चेहरा अपुला इथे जो तो बघुन जातो आरशावर केवढा कल्लोळ घणघणतो डॉ. सुनील अहिरराव

शांत अता या गाजा होणे नाही ..

drsunilahirrao ·

गवि Wed, 02/08/2017 - 12:21
खुला अता दरवाजा होणे नाही ... मला तुझा अंदाजा होणे नाही
इथे जरा ओढाताण झालीय का? तुम्ही स्वतःच आमच्या अपेक्षा वाढवून ठेवल्या आहेत.
मी सारे विसरुन चाललो आहे घाव नव्याने ताजा होणे नाही
या दोन ओळींतला एकूण भाव खूप आवडला. यासदृश मूडवाल्या नासिर काजमीच्या दोन ओळी आठवतात: न अब वो यादोंका चढता दरिया न फुर्सतोंकी उदास बरखा यूंही जरासी कसक है दिलमें जो जख्म गहरा था भर गया वो

In reply to by गवि

drsunilahirrao गुरुवार, 02/09/2017 - 10:10
मला तसे जाणवले नाही, पण असू शकते.गझलेतून व्यक्त होताना बऱ्याच मर्यादा येतात. विशेषत: मला तुझा अंदाजा होणे नाही,यात. नासिरचा शेर ग्रेट ! खूप खूप धन्यवाद सरजी !

In reply to by योगेश लक्ष्मण बोरोले

पैसा Sun, 02/12/2017 - 11:54
अगदी! म्हणजे कवितेतली भावना आणि वृत्तात जरा पक्की असती तर अजून छान वाटली असती अशीही चुटपुट!

सत्यजित... Sat, 05/06/2017 - 07:40
>>>तू राणी आहेस चार भिंतीतच खुला अता दरवाजा होणे नाही>>>बहोत बढिया! >>>मी नेकी दर्यात टाकली आहे (शांत अता या गाजा होणे नाही)>>>गजब शेर!क्या बात!!

गवि Wed, 02/08/2017 - 12:21
खुला अता दरवाजा होणे नाही ... मला तुझा अंदाजा होणे नाही
इथे जरा ओढाताण झालीय का? तुम्ही स्वतःच आमच्या अपेक्षा वाढवून ठेवल्या आहेत.
मी सारे विसरुन चाललो आहे घाव नव्याने ताजा होणे नाही
या दोन ओळींतला एकूण भाव खूप आवडला. यासदृश मूडवाल्या नासिर काजमीच्या दोन ओळी आठवतात: न अब वो यादोंका चढता दरिया न फुर्सतोंकी उदास बरखा यूंही जरासी कसक है दिलमें जो जख्म गहरा था भर गया वो

In reply to by गवि

drsunilahirrao गुरुवार, 02/09/2017 - 10:10
मला तसे जाणवले नाही, पण असू शकते.गझलेतून व्यक्त होताना बऱ्याच मर्यादा येतात. विशेषत: मला तुझा अंदाजा होणे नाही,यात. नासिरचा शेर ग्रेट ! खूप खूप धन्यवाद सरजी !

In reply to by योगेश लक्ष्मण बोरोले

पैसा Sun, 02/12/2017 - 11:54
अगदी! म्हणजे कवितेतली भावना आणि वृत्तात जरा पक्की असती तर अजून छान वाटली असती अशीही चुटपुट!

सत्यजित... Sat, 05/06/2017 - 07:40
>>>तू राणी आहेस चार भिंतीतच खुला अता दरवाजा होणे नाही>>>बहोत बढिया! >>>मी नेकी दर्यात टाकली आहे (शांत अता या गाजा होणे नाही)>>>गजब शेर!क्या बात!!
लेखनविषय:
काव्यरस
रंक कधीही राजा होणे नाही (त्याचा गाजावाजा होणे नाही) तू राणी आहेस चार भिंतीतच खुला अता दरवाजा होणे नाही तू तेथे मीही येथे आहे पण मला तुझा अंदाजा होणे नाही मी सारे विसरुन चाललो आहे घाव नव्याने ताजा होणे नाही मी नेकी दर्यात टाकली आहे (शांत अता या गाजा होणे नाही) डॉ. सुनील अहिरराव