मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

मांडतो आहे नव्याने...

सत्यजित... ·

सत्यजित... Fri, 08/25/2017 - 00:13
अमरेंद्र,हरवलेला...प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद! बिरुटे सर,गा.पै.जी, आपलेही मनःपूर्वक धन्यवाद! आपले प्रतिसाद पाहून-वाचून आनंद झाला!

सत्यजित... Fri, 08/25/2017 - 00:13
अमरेंद्र,हरवलेला...प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद! बिरुटे सर,गा.पै.जी, आपलेही मनःपूर्वक धन्यवाद! आपले प्रतिसाद पाहून-वाचून आनंद झाला!
लेखनविषय:
काव्यरस
चाललो शहराकडे मी..गाव सांभाळून घे मांडतो आहे नव्याने..डाव सांभाळून घे! सवय झाली एकदा की क्षीण होते वेदना लागतो जो जो जिव्हारी..घाव सांभाळून घे!

भरवू नकात आता...

सत्यजित... ·

राघव Tue, 08/15/2017 - 21:52
रचना ठीक. पण एक सांगावेसे वाटले, म्हणून.. तुमच्या रचना छान असतात, गेय असतात. त्यांचा थोडा संदर्भ, रूपरेषा जर आधी किंचित मांडली तर कवितेशी समरस होऊन आस्वाद घेणे अधिक आवडेल. पटले तर प्रयोग करुन बघावा. चु.भु.द्या.घ्या. राघव

In reply to by राघव

सत्यजित... Wed, 08/16/2017 - 00:29
राघवजी,प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद! माझ्याकडून सहसा,गझल लिहिण्याचाच प्रयत्न केला जातो! गझलेची रचना मुळातच छंदबद्ध असल्याने,तिच्यात गेयता सहजच उतरुन जाते! गझलेचा प्रत्येक शेर,ही एक स्वतंत्र कविता असल्याने,तसेच प्रत्येक शेरात वेगळा विषय मांडण्याचे स्वातंत्र्य (गैरमुसलसल)गझल देत असल्याने,संपूर्ण गझलेची रुपरेषा मांडणे (निदान गैरमुसलसल गझलेबाबतीत) अवघड आहे! शिवाय गझलेत विधाने केली जात नाहीत.एक विचार एकाच शेरांत पूर्णपणे व्यक्त होणे गरजेचे असतानाच,प्रत्येक शेर आपआपल्या प्रतिमांत व्यक्त होणे गरजेचे असते! शिवाय रसिकांना आप-आपले अनुभव,ईच्छा ई. अनुसार प्रतिमांचे अर्थ,संदर्भ शोधण्याचे स्वातंत्र्य गझल देत असते,हि तिची एक खासियत आहे! धन्यवाद!

शब्दबम्बाळ Wed, 08/16/2017 - 08:38
खरं तर माफ करा म्हटलं पाहिजे! जे काही लोक चांगलं लिहितात ते बऱ्याचदा दुर्लक्षित राहत... इतक्या दिवसांनी पहिली हि गझल, तुम्ही लिहिता छानच.. लिहीत रहा! :) खासकरून हे दोन आवडले - "तू ही परी प्रमाणे स्वप्नात बागडावे देऊ कसा तुला मी उपहार अारश्यांचा!" "अाजन्म राहिलो मी वस्तीत आंधळ्यांच्या केला कसा न जाणे,व्यापार आरश्यांचा!"

In reply to by शब्दबम्बाळ

सत्यजित... Wed, 08/16/2017 - 12:25
प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक आभार शब्दबंबाळ! >>>खरं तर माफ करा म्हटलं पाहिजे! जे काही लोक चांगलं लिहितात ते बऱ्याचदा दुर्लक्षित राहत...>>>आवड आणि सवड यांची सांगड घालताना रसिकांकडून असं होत असावं कधी-कधी! पण अनेक वाचनांनंतरही कसलाच,एकही अभिप्राय मिळाला नाही तेंव्हा आपण रसिकापर्यंत पोहोचू शकलो नाही की काय अशी खंत डोकावून जाते एखादवेळी! अशांत आपल्या प्रतिसादासारखा येणारा अनुभव मात्र ऐन दुष्काळात एखादी सर कोसळून जावी असा अल्हाददायक असतो! धन्यवाद!

राघव Tue, 08/15/2017 - 21:52
रचना ठीक. पण एक सांगावेसे वाटले, म्हणून.. तुमच्या रचना छान असतात, गेय असतात. त्यांचा थोडा संदर्भ, रूपरेषा जर आधी किंचित मांडली तर कवितेशी समरस होऊन आस्वाद घेणे अधिक आवडेल. पटले तर प्रयोग करुन बघावा. चु.भु.द्या.घ्या. राघव

In reply to by राघव

सत्यजित... Wed, 08/16/2017 - 00:29
राघवजी,प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद! माझ्याकडून सहसा,गझल लिहिण्याचाच प्रयत्न केला जातो! गझलेची रचना मुळातच छंदबद्ध असल्याने,तिच्यात गेयता सहजच उतरुन जाते! गझलेचा प्रत्येक शेर,ही एक स्वतंत्र कविता असल्याने,तसेच प्रत्येक शेरात वेगळा विषय मांडण्याचे स्वातंत्र्य (गैरमुसलसल)गझल देत असल्याने,संपूर्ण गझलेची रुपरेषा मांडणे (निदान गैरमुसलसल गझलेबाबतीत) अवघड आहे! शिवाय गझलेत विधाने केली जात नाहीत.एक विचार एकाच शेरांत पूर्णपणे व्यक्त होणे गरजेचे असतानाच,प्रत्येक शेर आपआपल्या प्रतिमांत व्यक्त होणे गरजेचे असते! शिवाय रसिकांना आप-आपले अनुभव,ईच्छा ई. अनुसार प्रतिमांचे अर्थ,संदर्भ शोधण्याचे स्वातंत्र्य गझल देत असते,हि तिची एक खासियत आहे! धन्यवाद!

शब्दबम्बाळ Wed, 08/16/2017 - 08:38
खरं तर माफ करा म्हटलं पाहिजे! जे काही लोक चांगलं लिहितात ते बऱ्याचदा दुर्लक्षित राहत... इतक्या दिवसांनी पहिली हि गझल, तुम्ही लिहिता छानच.. लिहीत रहा! :) खासकरून हे दोन आवडले - "तू ही परी प्रमाणे स्वप्नात बागडावे देऊ कसा तुला मी उपहार अारश्यांचा!" "अाजन्म राहिलो मी वस्तीत आंधळ्यांच्या केला कसा न जाणे,व्यापार आरश्यांचा!"

In reply to by शब्दबम्बाळ

सत्यजित... Wed, 08/16/2017 - 12:25
प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक आभार शब्दबंबाळ! >>>खरं तर माफ करा म्हटलं पाहिजे! जे काही लोक चांगलं लिहितात ते बऱ्याचदा दुर्लक्षित राहत...>>>आवड आणि सवड यांची सांगड घालताना रसिकांकडून असं होत असावं कधी-कधी! पण अनेक वाचनांनंतरही कसलाच,एकही अभिप्राय मिळाला नाही तेंव्हा आपण रसिकापर्यंत पोहोचू शकलो नाही की काय अशी खंत डोकावून जाते एखादवेळी! अशांत आपल्या प्रतिसादासारखा येणारा अनुभव मात्र ऐन दुष्काळात एखादी सर कोसळून जावी असा अल्हाददायक असतो! धन्यवाद!
लेखनविषय:
काव्यरस
भरवू नकात आता बाजार आरश्यांचा येथे कुणी न उरला खरिदार आरश्यांचा! अाजन्म राहिलो मी वस्तीत आंधळ्यांच्या केला कसा न जाणे,व्यापार आरश्यांचा!

फुंकिले मी प्राण माझे...

सत्यजित... ·
लेखनविषय:
काव्यरस
फुंकिले मी प्राण माझे,बासुरीचा सूर झाले गायचे तू टाळलेले..गीत मग मशहूर झाले! हे बरे झाले खरे तर..मी तुला मंजूर नव्हते जाहले नाही तुझी पण,या जगा मंजूर झाले! चालले होते कुठे मी? मज कुठे रस्ते कळाले? पाय जेथे थांबले ते,गाव ही निष्ठूर झाले! सांगतो आहेस आता,खूण माझ्या आठवांची पास मी होते तुझ्या तर,कोण होते दूर झाले! काजवे घेवून हाती,शोध माझ्या सावल्या तू घेवुनी हाती उन्हे मी,चांदण्याचा धूर झाले! जीवना बघ..मी तुझाही,साजरा मधुमास केला तू विखारी दंश करता,अमृताचा पूर झाले! —सत्यजित

कधी मध्यम,कधी पंचम...

सत्यजित... ·

चौकटराजा Sun, 07/23/2017 - 18:52
मस्त अलबेली गजल आहे. तो निर्व्याज हा शब्द मात्र अस्थानी वाटतो. कारण फुलांना देखील मोहरावेसे वाटते असा स्पर्श निर्व्याज कसा असेल तो मादकच असणार !

सत्यजित... Mon, 07/24/2017 - 23:55
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद चौकटराजाजी! 'झाड/वेलीपासून अलग झालेली फुलेही,तुझ्या केसांत शिरताना (ऋतुंच्या स्पर्शाने मोहरुन जावी,इतक्या नैसर्गीक अंदाजात!) मोहरुन जातात!' असे काहिसे...

चौकटराजा Sun, 07/23/2017 - 18:52
मस्त अलबेली गजल आहे. तो निर्व्याज हा शब्द मात्र अस्थानी वाटतो. कारण फुलांना देखील मोहरावेसे वाटते असा स्पर्श निर्व्याज कसा असेल तो मादकच असणार !

सत्यजित... Mon, 07/24/2017 - 23:55
प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद चौकटराजाजी! 'झाड/वेलीपासून अलग झालेली फुलेही,तुझ्या केसांत शिरताना (ऋतुंच्या स्पर्शाने मोहरुन जावी,इतक्या नैसर्गीक अंदाजात!) मोहरुन जातात!' असे काहिसे...
लेखनविषय:
काव्यरस
कधी मध्यम कधी पंचम,सुरांचा साज अलबेला किती समतोल आहे हा,तुझा अंदाज अलबेला! मनाचा वेगही अाता अनावर वाढला आहे मला हाकारतो आहे तुझा आवाज अलबेला! असे भरतेस काजळ तू तुझ्या डोळ्यांत बंगाली निशाणा बांधतो कोणी निशाणेबाज अलबेला!

...नवल!

सत्यजित... ·

राघव Tue, 07/18/2017 - 21:59
असे शब्द.. अर्थात ओथंबलेले! समजूनही पुन्हा वाचणे.. नवल! भाषेत अपुल्या कशी ती करामत! पुन्हा भाव "तो".. उमजणे.. नवल! गझल खूप आवडली. शेवटचा ट्विस्ट कातिल! :-)

राघव Tue, 07/18/2017 - 21:59
असे शब्द.. अर्थात ओथंबलेले! समजूनही पुन्हा वाचणे.. नवल! भाषेत अपुल्या कशी ती करामत! पुन्हा भाव "तो".. उमजणे.. नवल! गझल खूप आवडली. शेवटचा ट्विस्ट कातिल! :-)
लेखनविषय:
नजर टाळणे..पण पहाणे..नवल! तुझे लाजणे अन् बहाणे..नवल! मला जाग आली सुगंधी किती! तुझे अत्तराचे नहाणे...नवल! जुनी वाट हरवून गेली तरी तुझे रोज येणे नि जाणे..नवल!

झाली...पहाट झाली!

सत्यजित... ·
लेखनविषय:
रानात पाखरांची..चर्चा अफाट झाली उगवेन सूर्य आता ही रात्र दाट झाली! फांदीवरुन कानी येतात सूर काही मी ऐकतो भुपाळी जी चिवचिवाट झाली! गेला चुकून ताफा येथून राजशाही इतक्यात राजरस्ता ही पायवाट झाली!

ये,बैस ना जराशी...

सत्यजित... ·

In reply to by प्राची अश्विनी

सत्यजित... Fri, 07/07/2017 - 23:16
आपण लिहितो ते भावत असल्याचं रसिक अवर्जून कळवतात,शाबासकी/शुभेच्छा देतात,ही कुठल्याही कवी/लेखकासाठी एक विलक्षण समाधानाची,आनंदाची बाब आहे! आपली लेखणी,रसिकांशी कुठेतरी relate होवू शकते,त्यांना ती आपलीशी वाटते,ही जाणिवच तिला सतत चालते ठेवते! प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार!

सौन्दर्य Sat, 07/08/2017 - 09:28
शेवटच्या दोन ओळी एकदम खास. गझल फार छान लिहिली आहे. एक शंका, 'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?

In reply to by सौन्दर्य

सत्यजित... Sun, 07/09/2017 - 00:40
>>>'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?>>>अगदी बरोबर सौन्दर्यजी! भट साहेबांनी सुद्धा हा शब्द वापरलेला आहे...'सूर्य येणारे मला कवळून गेले!' अवांतर—या सुंदर गझलेची आठवण झाली,म्हणून मतला देतो आहे... 'कोण जाणे कोण हे जवळून गेले! चांदणे रक्तामध्ये मिसळून गेले!!'

In reply to by सत्यजित...

रुपी Mon, 07/10/2017 - 02:41
मस्तच.. मूळ रचना आवडलीच, हा शेरही सुंदर आहे.. फक्त दोन्ही ओळींत 'अरश्यात' शब्द वापरण्याऐवजी आणखी काही सुचते का पाहा. (मला गझल, कवितेतलं फार काही कळत नाही. सहज सुचवलं). स्वल्पविरामानंतर एक 'स्पेस' द्या :)

राघव Mon, 07/10/2017 - 16:35
सगळेच शेर छान. स्वप्नांत भेट होते साक्षात चांदण्याची! आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची! या ओळी खास आवडल्यात. पुलेशु. :-)

मारवा गुरुवार, 07/13/2017 - 09:07
"आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची!" या ओळीवरुन हा शेर आठवला किसने भिगे हुए बालोसे ये झटका पानी झुम के आयी घटा टुटके बरसा पानी छतावरील वा बाल्कनीतील प्रेयसी न्हाउनिया केस ओले वाळवणारी प्रेयसी या थीम्स फारच रोमॅंटीक आहेत नेहमी आवडतात

In reply to by प्राची अश्विनी

सत्यजित... Fri, 07/07/2017 - 23:16
आपण लिहितो ते भावत असल्याचं रसिक अवर्जून कळवतात,शाबासकी/शुभेच्छा देतात,ही कुठल्याही कवी/लेखकासाठी एक विलक्षण समाधानाची,आनंदाची बाब आहे! आपली लेखणी,रसिकांशी कुठेतरी relate होवू शकते,त्यांना ती आपलीशी वाटते,ही जाणिवच तिला सतत चालते ठेवते! प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार!

सौन्दर्य Sat, 07/08/2017 - 09:28
शेवटच्या दोन ओळी एकदम खास. गझल फार छान लिहिली आहे. एक शंका, 'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?

In reply to by सौन्दर्य

सत्यजित... Sun, 07/09/2017 - 00:40
>>>'कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची' ह्यातील 'कवळून'चा अर्थ कळला नाही. तुम्हाला कवटाळून म्हणायचे आहे का ?>>>अगदी बरोबर सौन्दर्यजी! भट साहेबांनी सुद्धा हा शब्द वापरलेला आहे...'सूर्य येणारे मला कवळून गेले!' अवांतर—या सुंदर गझलेची आठवण झाली,म्हणून मतला देतो आहे... 'कोण जाणे कोण हे जवळून गेले! चांदणे रक्तामध्ये मिसळून गेले!!'

In reply to by सत्यजित...

रुपी Mon, 07/10/2017 - 02:41
मस्तच.. मूळ रचना आवडलीच, हा शेरही सुंदर आहे.. फक्त दोन्ही ओळींत 'अरश्यात' शब्द वापरण्याऐवजी आणखी काही सुचते का पाहा. (मला गझल, कवितेतलं फार काही कळत नाही. सहज सुचवलं). स्वल्पविरामानंतर एक 'स्पेस' द्या :)

राघव Mon, 07/10/2017 - 16:35
सगळेच शेर छान. स्वप्नांत भेट होते साक्षात चांदण्याची! आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची! या ओळी खास आवडल्यात. पुलेशु. :-)

मारवा गुरुवार, 07/13/2017 - 09:07
"आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची!" या ओळीवरुन हा शेर आठवला किसने भिगे हुए बालोसे ये झटका पानी झुम के आयी घटा टुटके बरसा पानी छतावरील वा बाल्कनीतील प्रेयसी न्हाउनिया केस ओले वाळवणारी प्रेयसी या थीम्स फारच रोमॅंटीक आहेत नेहमी आवडतात
लेखनविषय:
ये,बैस ना जराशी,कर बात चांदण्याची दररोज येत नाही ही रात चांदण्याची! हिणवून काल मजला,गेलाय चंद्र रात्री दे दाखवून त्याच्या औकात चांदण्याची! कळतेय ना मलाही,होतो उशीर आहे कवळून जा उराशी तादात चांदण्याची! येतेस तू अताशा,स्वप्नात रोज माझ्या स्वप्नांत भेट होते साक्षात चांदण्याची! स्वप्नांत चांदण्याच्या,गेल्या कितीक राती घेवून रात ये तू दारात चांदण्याची! आलीस ना छतावर झटकून केस ओले? शहरात होत आहे बरसात चांदण्याची! —सत्यजित

अन् फुलांचे देह ओले पेटवावे तू!

सत्यजित... ·

एस.योगी Tue, 07/04/2017 - 12:22
एवढा असतो रुमानी कोणता शेवट? पत्र माझे चुंबनांनी चुर्गळावे तू! _/\_ _/\_

एस.योगी Tue, 07/04/2017 - 12:22
एवढा असतो रुमानी कोणता शेवट? पत्र माझे चुंबनांनी चुर्गळावे तू! _/\_ _/\_
लेखनविषय:
बागडावे वाटले की बागडावे तू... मी फुलांना पाहिले की आठवावे तू! मी पिसे पिंजून माझी बांधले घरटे पाखरा,अलवार या घरट्यात यावे तू!

ती उत्तर मागत नाही...

सत्यजित... ·

जेनी... गुरुवार, 06/29/2017 - 21:45
सोसून कसा सोसावा! हा भार सुगंधी कोणी निष्णात कळीही कच्च्या देठावर येते तेंव्हा..... अफलातुन :) मोहक सुगंधित हसणे हलकेच दवाने सजणे ते रुप कळीचे खुलते थेंबांनी भिजते तेव्हा.....

In reply to by जेनी...

सत्यजित... Sun, 07/02/2017 - 00:25
प्रतिसादांच्या रखरखीत आपला हा काव्यमय प्रतिसाद,एखाद्या कळीने अलवार फुलून येण्याइतकाच अल्हाददायक अााहे! खूप-खूप धन्यवाद!

In reply to by अनन्त्_यात्री

सत्यजित... Mon, 07/03/2017 - 05:04
उसवून काळजाला,छिद्रे हजार झाली... ल्यालो नवीन जखमा..कळ आर-पार झाली! प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद!

जेनी... गुरुवार, 06/29/2017 - 21:45
सोसून कसा सोसावा! हा भार सुगंधी कोणी निष्णात कळीही कच्च्या देठावर येते तेंव्हा..... अफलातुन :) मोहक सुगंधित हसणे हलकेच दवाने सजणे ते रुप कळीचे खुलते थेंबांनी भिजते तेव्हा.....

In reply to by जेनी...

सत्यजित... Sun, 07/02/2017 - 00:25
प्रतिसादांच्या रखरखीत आपला हा काव्यमय प्रतिसाद,एखाद्या कळीने अलवार फुलून येण्याइतकाच अल्हाददायक अााहे! खूप-खूप धन्यवाद!

In reply to by अनन्त्_यात्री

सत्यजित... Mon, 07/03/2017 - 05:04
उसवून काळजाला,छिद्रे हजार झाली... ल्यालो नवीन जखमा..कळ आर-पार झाली! प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद!
लेखनविषय:
काव्यरस
निखळून स्वप्न एखादे गालावर येते तेंव्हा मी नाव टाळतो ज्याचे,ओठावर येते तेंव्हा! मी वादळातही करतो,मौजे मौजेची स्वारी ओढाळ नाव भरकटते,काठावर येते तेंव्हा!

घराला मनांचा उबारा करु!

सत्यजित... ·
लेखनविषय:
नको तेच ते तू दुबारा करु हवा देउनी मज निखारा करु! भिजू दे मला तू मिठीशी तुझ्या पुन्हा पावसाला इशारा करु! नको मोकळे केस झटकून तू इथे चांदण्याचा पसारा करु!