मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

अल्लखकरण

निनाद ·

पैसा Fri, 03/30/2012 - 08:31
यावेळेला जरा अर्थ लावण्यात यश प्राप्त झालं आहे! अवगाहन होताच बद्धरूपांतरण झालं. मग विक्षेपसंक्रमण, गुलमोहरी अवतरण, चषक अल्लखकरण एवढं सगळं झाल्यानंतर शब्दांचे कर्षित्रचर्वण होणारच की! (हुश्श्य! आता निनादच्या कालच्या कवितेचा पण अर्थ लागू शकेलसं वाटतंय!)

पैसा Fri, 03/30/2012 - 08:31
यावेळेला जरा अर्थ लावण्यात यश प्राप्त झालं आहे! अवगाहन होताच बद्धरूपांतरण झालं. मग विक्षेपसंक्रमण, गुलमोहरी अवतरण, चषक अल्लखकरण एवढं सगळं झाल्यानंतर शब्दांचे कर्षित्रचर्वण होणारच की! (हुश्श्य! आता निनादच्या कालच्या कवितेचा पण अर्थ लागू शकेलसं वाटतंय!)
लेखनविषय:
कविता
मुक्तक
काव्यरस
शृंगार
बिभत्स
अद्भुतरस
अल्लखकरण मी तुला पाहताच मनोमन बद्धरुपांतरण| रोजच ते अनुभववावे तव धन्यमरण|| ती आज आली घेऊन गुलमोहतरण| मला देतेसे चषक तेच अल्लखकरण|| अजूनी ते येतातच पाहताच झल्लकसरण| तसे पाहता नजरेचे हे विक्षेपसंक्रमण|| शब्दांचे असे कसे सदैव कर्षित्रचर्वण| एकटाभयाण विचार ते बिंबाणुश्रवण||

<उगा मारखा>

रमताराम ·

पैसा गुरुवार, 03/29/2012 - 13:02
तुम्ही पण? आज नक्की मार खाणार तुम्ही!=)) =))

परिकथेतील राजकुमार गुरुवार, 03/29/2012 - 13:04
विडंबन आवडल्या गेले आहे. मात्र ह्या प्रकाराचा अनुभव नसल्याने फक्त प्रतिसाद पोच दिली आहे. (मंद बायका, पती गर्भगळीत ह्या सारख्या द्विरुक्त्या टाळल्या असत्या तर पद्य अधिक कसदार झाले असते असे वाटते.) जाणकारांच्या प्रतिक्रियेच्या प्रतिक्षेत.

राजेश घासकडवी गुरुवार, 03/29/2012 - 19:19
मात्र ह्या प्रकाराचा अनुभव नसल्याने फक्त प्रतिसाद पोच दिली आहे.
घ्या. आणि हे म्हणे बाया नाचवणारे. बाकी 'रमताराममामांना रमणींचा मार' यात केवढा अनुप्रास आहे...

परिकथेतील राजकुमार Fri, 03/30/2012 - 12:35
घ्या. आणि हे म्हणे बाया नाचवणारे.
अहो गुर्जी, बाया नाचवणे आणि बाया नांदवणे ह्यात किती मोठा फरक आहे हे तुमच्या सारख्या बेरकी माणसाला माहिती नाही काय ?

वपाडाव Fri, 03/30/2012 - 12:53
पर्‍या, जरा २ पुस्तकं विक अन आम्हालाही काम करु दे रे... आता काय बसल्या-बसल्या जीव द्यावा का माणसानं?

नंदन गुरुवार, 03/29/2012 - 13:10
तुझी-माझी गाठ डोक्याला शॉट निघायची वेळ आता वेणीफणी?
अगागागा, पूर्ण वेणीसंहारच की! विडंबन झक्कास.

सहज गुरुवार, 03/29/2012 - 13:19
लग्न ठरलं वाटतं!!! नाही वास्तववादी वगैरे म्हणताय म्हणून हो

सहज गुरुवार, 03/29/2012 - 15:58
ते पती वगैरे उल्लेख आला व आम्ही जरासे जुन्या वळणाचे म्हणून लग्न असे समाजमान्य शब्दप्रयोग केले. :-) बाकी आधुनिकोत्तरात बहुदा गरज कसलीच नसते, असलीच तर ती केवळ सोय! जाणकार लोक सोयीचा अर्थ सांगतीलच

रमताराम गुरुवार, 03/29/2012 - 16:38
दोन परंपराद्वेष्ट्या ज्येष्ठांनी एका वृद्धाची चालवलेली नृशंस थट्टा पाहून 'उठा ले ना रे बाऽबाऽ' असे म्हणावेसे वाटले. तो आकाशातला बाप यांना सद्बुद्धी देवो.

रमताराम गुरुवार, 03/29/2012 - 13:30
इथे उलट आहे. विडंबन हा आमचा प्रांत नव्हे. आम्हीच पोराटोरांपैकी एकाचा गंडा बांधायचा विचार करतोय. पण पर्याय इतके आहेत की बहुधा अवधूतासारखे चोवीस गुरू करावे लागतील की काय. पर्‍या बहुधा सर्वात शेवटचा (पर्‍याचे नाव पोराटोरांमधे घेतलेले पाहून खुद्द पर्‍याचेच ड्वाले पानावतील हे ठौक आहे.) असेल. अवांतरः 'रमतारामाला गुरु...' हा शब्दप्रयोग वाचून उगाचच आपल्या खांद्यावर एक धनुष्य आहे नि उग्र चेहर्‍यावरच्या विशाल भालप्रदेशी लाल-केशरी टिळा आहे असा भास झाला.

मेघवेडा गुरुवार, 03/29/2012 - 13:34
पोरा टोरांनी रमतारामाला गुरू मानुन धडे गिरवावे.
असेच म्हणतो. कधी येऊ दीक्षा घ्यायला गुर्जी? विडंबन फस्क्लास! या रमत्या रामानं पती-पत्नीबद्दलची वास्तववादी कविता लिहिलेली पाहून नि त्यात वनवास, दुर्लंघ्य सागर इ. उल्लेख पाहून त्या प्रभू श्रीरामाचीही या चक्रातून सुटका झाली नसावी की काय असं वाटलं! ;)

रमताराम Fri, 03/30/2012 - 12:34
त्या बिचार्‍याला तर त्या कांचनमृगापाठी कुठे काट्याकुट्यात भटकावं लागलं. उगाच नाही त्याला पुरुषोत्तम म्हणत.

मी-सौरभ गुरुवार, 03/29/2012 - 13:26
गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! (पोरा-टोरांमधे मोजला जाणारा)

प्रीत-मोहर Fri, 03/30/2012 - 15:33
आज्जोबांचा त्रिवार निषेध!!!! तुर्तास इतकेच पोच म्हणुन.. सविस्तर मोर्चा नंतर सवडीने घेउन येउ उगा मारद्या म्हणत (मिपा महिला आघाडी सदस्या) प्रीमो ही आमची फुलाची पाकळी उगा रडका>> मस्त बायका त्या नांदवती घरी तरी रडका तु सदोदित| तुझे सहकारी नित्य आनंदात जरी तू डोक्याने जरा उणा| अंगणीचे कूप जैसे तुझे मन तेच्-तेच पैलू दावितसे| किंवा अंगणीचा कूप जैसे तुझे मन पाडिन म्हणते नवे पैलू| तुझी माझी गाठ पडे कोण क्षणी मेंदु ही शिणला विचारात| - प्रीमो *विशेष आभारः ररा गुर्जी :)

पैसा Fri, 03/30/2012 - 15:38
पण आभार ररा ना कशाला! त्याना मार द्यायचाय ना? आणि एक सुधारणा अंगणीचा कूप जैसे तुझे मन मंडूक त्यातून फेका आता.

रमताराम Fri, 03/30/2012 - 21:29
शिकवणीकडे नीट लक्ष न दिल्याचा परिणाम पहा. तुझी सहचरी नित्य आनंदात जरी तू डोक्याने जरा उणा| सहकारी आनंदात असण्याचा नि पतीच्या डोक्याने उणा असल्याचा काय संबंध. डोक्याने उणा पती असूनही सहचरी आनंदी राहू शकते हे श्रेय सांगण्याजोगे. छ्या: हल्लीचे विद्यार्थी अजिबात वर्गात लक्ष देत नाहीत बॉ.

दिपक गुरुवार, 03/29/2012 - 15:01
तुझी-माझी गाठ डोक्याला शॉट निघायची वेळ आता वेणीफणी?
हा हा हा ! सहीच. हे घ्या आता प्रोटेक्श्नसाठी ;)

रमताराम गुरुवार, 03/29/2012 - 16:35
असे एकमेका साह्य करत राहिलो तर अशा वादळांना तोंड देऊनही हा भवसागर तरुन जाणे अवघड नाही.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Fri, 03/30/2012 - 05:44
"पती गर्भगळित" यात फाऊल विनोद असला तरी मात्रा जमत नाहीयेत. "पती घाबरती" चालेल का? आणि शेवटचा चरणः
तुझी-माझी गाठ डोक्याला शॉट निघायची वेळ आता वेणीफणी?
या ऐवजी तुझी-माझी गाठ डोक्यालाही शॉट वेणीफणी आता ऐनवेळी? चालेल का? मीटरात मावतंय म्हणून विचारलं. बाकी तुमचा घाऊक स्त्री-द्वेष चालू द्या. तुम्ही पाजलेल्या लिंबूपाण्याला जागून मी काही बोलत नाहीये.

धन्या Fri, 03/30/2012 - 10:51
निन्ने येना कंडु..मोट्टो मोट्टो शिरुने कंडु..वातिलोमाका निरे निरे वंडु ...निरुलोमा शिरुलोमा शिरुने कंडु...!!
हा कंडु कन्नडमधला का? तेलुगू आणि तमिळ वाटत नाही. ररा, खुप दिवसांनी "क्वालिटी" विडंबन वाचायला मिळालं. हल्लीची विडंबने वाचली की केसुगुर्जींची विडंबने आठवून उसासे निघतात. असो. (आता इथून पळावे नाहीतर लोक टल्ली होऊन एखादया अतृप्त आत्म्यासारखे मागे लागतील ;) )

रमताराम Fri, 03/30/2012 - 12:31
'मात्रा' स्त्रिलिंगी असल्याने घाऊक द्वेषाला स्मरून त्यांना फाट्यावर मारले आहे. (पळा आता नायतर इथेच 'रराचा खिमा' असा नवा पदार्थ मेन्यू कार्डावर दिसायला लागेल.)

निनाद Fri, 03/30/2012 - 06:37
आवडली. टीपही आवडली. जसा वनवास करे हतोत्साही तसा सहवास जीवघेणा । दुर्लंघ्य सागर जैसे तुझे मन भलतेच पैलू दावितसे । दोन्ही कडवी आशय घन आहेत...

पैसा गुरुवार, 03/29/2012 - 13:02
तुम्ही पण? आज नक्की मार खाणार तुम्ही!=)) =))

परिकथेतील राजकुमार गुरुवार, 03/29/2012 - 13:04
विडंबन आवडल्या गेले आहे. मात्र ह्या प्रकाराचा अनुभव नसल्याने फक्त प्रतिसाद पोच दिली आहे. (मंद बायका, पती गर्भगळीत ह्या सारख्या द्विरुक्त्या टाळल्या असत्या तर पद्य अधिक कसदार झाले असते असे वाटते.) जाणकारांच्या प्रतिक्रियेच्या प्रतिक्षेत.

राजेश घासकडवी गुरुवार, 03/29/2012 - 19:19
मात्र ह्या प्रकाराचा अनुभव नसल्याने फक्त प्रतिसाद पोच दिली आहे.
घ्या. आणि हे म्हणे बाया नाचवणारे. बाकी 'रमताराममामांना रमणींचा मार' यात केवढा अनुप्रास आहे...

परिकथेतील राजकुमार Fri, 03/30/2012 - 12:35
घ्या. आणि हे म्हणे बाया नाचवणारे.
अहो गुर्जी, बाया नाचवणे आणि बाया नांदवणे ह्यात किती मोठा फरक आहे हे तुमच्या सारख्या बेरकी माणसाला माहिती नाही काय ?

वपाडाव Fri, 03/30/2012 - 12:53
पर्‍या, जरा २ पुस्तकं विक अन आम्हालाही काम करु दे रे... आता काय बसल्या-बसल्या जीव द्यावा का माणसानं?

नंदन गुरुवार, 03/29/2012 - 13:10
तुझी-माझी गाठ डोक्याला शॉट निघायची वेळ आता वेणीफणी?
अगागागा, पूर्ण वेणीसंहारच की! विडंबन झक्कास.

सहज गुरुवार, 03/29/2012 - 13:19
लग्न ठरलं वाटतं!!! नाही वास्तववादी वगैरे म्हणताय म्हणून हो

सहज गुरुवार, 03/29/2012 - 15:58
ते पती वगैरे उल्लेख आला व आम्ही जरासे जुन्या वळणाचे म्हणून लग्न असे समाजमान्य शब्दप्रयोग केले. :-) बाकी आधुनिकोत्तरात बहुदा गरज कसलीच नसते, असलीच तर ती केवळ सोय! जाणकार लोक सोयीचा अर्थ सांगतीलच

रमताराम गुरुवार, 03/29/2012 - 16:38
दोन परंपराद्वेष्ट्या ज्येष्ठांनी एका वृद्धाची चालवलेली नृशंस थट्टा पाहून 'उठा ले ना रे बाऽबाऽ' असे म्हणावेसे वाटले. तो आकाशातला बाप यांना सद्बुद्धी देवो.

रमताराम गुरुवार, 03/29/2012 - 13:30
इथे उलट आहे. विडंबन हा आमचा प्रांत नव्हे. आम्हीच पोराटोरांपैकी एकाचा गंडा बांधायचा विचार करतोय. पण पर्याय इतके आहेत की बहुधा अवधूतासारखे चोवीस गुरू करावे लागतील की काय. पर्‍या बहुधा सर्वात शेवटचा (पर्‍याचे नाव पोराटोरांमधे घेतलेले पाहून खुद्द पर्‍याचेच ड्वाले पानावतील हे ठौक आहे.) असेल. अवांतरः 'रमतारामाला गुरु...' हा शब्दप्रयोग वाचून उगाचच आपल्या खांद्यावर एक धनुष्य आहे नि उग्र चेहर्‍यावरच्या विशाल भालप्रदेशी लाल-केशरी टिळा आहे असा भास झाला.

मेघवेडा गुरुवार, 03/29/2012 - 13:34
पोरा टोरांनी रमतारामाला गुरू मानुन धडे गिरवावे.
असेच म्हणतो. कधी येऊ दीक्षा घ्यायला गुर्जी? विडंबन फस्क्लास! या रमत्या रामानं पती-पत्नीबद्दलची वास्तववादी कविता लिहिलेली पाहून नि त्यात वनवास, दुर्लंघ्य सागर इ. उल्लेख पाहून त्या प्रभू श्रीरामाचीही या चक्रातून सुटका झाली नसावी की काय असं वाटलं! ;)

रमताराम Fri, 03/30/2012 - 12:34
त्या बिचार्‍याला तर त्या कांचनमृगापाठी कुठे काट्याकुट्यात भटकावं लागलं. उगाच नाही त्याला पुरुषोत्तम म्हणत.

मी-सौरभ गुरुवार, 03/29/2012 - 13:26
गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! गुरु श्री श्री रमताराम महाराज की जय!! (पोरा-टोरांमधे मोजला जाणारा)

प्रीत-मोहर Fri, 03/30/2012 - 15:33
आज्जोबांचा त्रिवार निषेध!!!! तुर्तास इतकेच पोच म्हणुन.. सविस्तर मोर्चा नंतर सवडीने घेउन येउ उगा मारद्या म्हणत (मिपा महिला आघाडी सदस्या) प्रीमो ही आमची फुलाची पाकळी उगा रडका>> मस्त बायका त्या नांदवती घरी तरी रडका तु सदोदित| तुझे सहकारी नित्य आनंदात जरी तू डोक्याने जरा उणा| अंगणीचे कूप जैसे तुझे मन तेच्-तेच पैलू दावितसे| किंवा अंगणीचा कूप जैसे तुझे मन पाडिन म्हणते नवे पैलू| तुझी माझी गाठ पडे कोण क्षणी मेंदु ही शिणला विचारात| - प्रीमो *विशेष आभारः ररा गुर्जी :)

पैसा Fri, 03/30/2012 - 15:38
पण आभार ररा ना कशाला! त्याना मार द्यायचाय ना? आणि एक सुधारणा अंगणीचा कूप जैसे तुझे मन मंडूक त्यातून फेका आता.

रमताराम Fri, 03/30/2012 - 21:29
शिकवणीकडे नीट लक्ष न दिल्याचा परिणाम पहा. तुझी सहचरी नित्य आनंदात जरी तू डोक्याने जरा उणा| सहकारी आनंदात असण्याचा नि पतीच्या डोक्याने उणा असल्याचा काय संबंध. डोक्याने उणा पती असूनही सहचरी आनंदी राहू शकते हे श्रेय सांगण्याजोगे. छ्या: हल्लीचे विद्यार्थी अजिबात वर्गात लक्ष देत नाहीत बॉ.

दिपक गुरुवार, 03/29/2012 - 15:01
तुझी-माझी गाठ डोक्याला शॉट निघायची वेळ आता वेणीफणी?
हा हा हा ! सहीच. हे घ्या आता प्रोटेक्श्नसाठी ;)

रमताराम गुरुवार, 03/29/2012 - 16:35
असे एकमेका साह्य करत राहिलो तर अशा वादळांना तोंड देऊनही हा भवसागर तरुन जाणे अवघड नाही.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Fri, 03/30/2012 - 05:44
"पती गर्भगळित" यात फाऊल विनोद असला तरी मात्रा जमत नाहीयेत. "पती घाबरती" चालेल का? आणि शेवटचा चरणः
तुझी-माझी गाठ डोक्याला शॉट निघायची वेळ आता वेणीफणी?
या ऐवजी तुझी-माझी गाठ डोक्यालाही शॉट वेणीफणी आता ऐनवेळी? चालेल का? मीटरात मावतंय म्हणून विचारलं. बाकी तुमचा घाऊक स्त्री-द्वेष चालू द्या. तुम्ही पाजलेल्या लिंबूपाण्याला जागून मी काही बोलत नाहीये.

धन्या Fri, 03/30/2012 - 10:51
निन्ने येना कंडु..मोट्टो मोट्टो शिरुने कंडु..वातिलोमाका निरे निरे वंडु ...निरुलोमा शिरुलोमा शिरुने कंडु...!!
हा कंडु कन्नडमधला का? तेलुगू आणि तमिळ वाटत नाही. ररा, खुप दिवसांनी "क्वालिटी" विडंबन वाचायला मिळालं. हल्लीची विडंबने वाचली की केसुगुर्जींची विडंबने आठवून उसासे निघतात. असो. (आता इथून पळावे नाहीतर लोक टल्ली होऊन एखादया अतृप्त आत्म्यासारखे मागे लागतील ;) )

रमताराम Fri, 03/30/2012 - 12:31
'मात्रा' स्त्रिलिंगी असल्याने घाऊक द्वेषाला स्मरून त्यांना फाट्यावर मारले आहे. (पळा आता नायतर इथेच 'रराचा खिमा' असा नवा पदार्थ मेन्यू कार्डावर दिसायला लागेल.)

निनाद Fri, 03/30/2012 - 06:37
आवडली. टीपही आवडली. जसा वनवास करे हतोत्साही तसा सहवास जीवघेणा । दुर्लंघ्य सागर जैसे तुझे मन भलतेच पैलू दावितसे । दोन्ही कडवी आशय घन आहेत...
लेखनविषय:
धोरण
संस्कृती
विडंबन
जीवनमान
क्रीडा
काव्यरस
शृंगार
भयानक
बिभत्स
प्रेरणा: मित्रवर्य अन्या दातार यांची हीनि कविता नि दुसरी अतृप्त आत्मा यांचेहे विडंबन आणि अर्थातच महिला मंडळाकडून मार खाण्याचे आमचे आजचे भविष्य. मंद बायका त्या कडाडती घरी पती गर्भगळित सदोदित । जसा वनवास करे हतोत्साही तसा सहवास जीवघेणा । दुर्लंघ्य सागर जैसे तुझे मन भलतेच पैलू दावितसे । तुझी-माझी गाठ डोक्याला शॉट निघायची वेळ आता वेणीफणी? टीपः वास्तववादी कविता लिहिण्याचा पहिलाच प्रयत्न आहे, जमली नसल्यास आधुनिकोत्तर आहे असे समजावे.

अलखपैंजणी परखडमोती

शरदिनी ·

पैसा Tue, 03/27/2012 - 08:11
काल शरदिनीतैंना ऑनलाईन पाहिल्याबरोबर त्यांच्या खवमधलं कॉपी करून ठेवलं होतं, पण कविता व्हायला उशीर झाल्यामुळे नंदोबांनी माझ्या आधी नंबर लावला. आता फक्त +१. छान गं. मस्त गं कसं जमतं गं डोळे पाणावले गं

नंदन Wed, 03/28/2012 - 01:13
>>> साहित्यिक रूट-कॅनालच हे!!! अंत'र्मुख' करणारी 'दर्दी' प्रतिक्रिया ;)

यकु Tue, 03/27/2012 - 02:03
छ्या! दर्जा गंडला शरूतै. तुम्हाला कधीपासून कथाकारी स्टान्स घावा लागतोय? तुम्ही तर नुसते वाट्टेल तसे शब्द मांडत सुटायचे आणि त्यातून अर्थ, प्रतिमा, गेयता, कथा बाहेर पडायची असे पूर्वी होत होते ब्वॉ.

तर्री Tue, 03/27/2012 - 02:29
चिवित्रसंध्या गरळगोजिरे मलम विषारी खलतो अलखपैंजणी परखडमोती निरोप दुर्लभ सलतो. कविता पूर्ण समजली नाही , पण ह्या दोन ओळी मनात रुतल्या गेलेल्या आहेत.

सहज Tue, 03/27/2012 - 06:24
"पुरुषांची" खरच गरज आहे का? हा धागा अथवा कवी ग्रेस यांचे निधन किंवा या दोन्हीही या कवितेच्या प्रेरणा आहेत का? :-)

गवि Tue, 03/27/2012 - 10:10
शृंगाराचे सूचक वर्णन आवडले.. त्यातल्या काही ओळींना विशेष खोली आणि अन्य ओळींना लखलखती धार आहे..

गवि Tue, 03/27/2012 - 15:10
तू गप रे.. तुला रे मेल्या कशाला नसत्या चवकशा.. वशाड मेलो.

परिकथेतील राजकुमार Tue, 03/27/2012 - 11:21
सुकल्या ओष्ठी निबंधतस्कर मारे वारे स्त्रवतो रुधिर धाबळी साजणलपलप आस्वादातून डुबतो
मंडई झाली पार डोक्याची ! लै भारी. कशी आहेस गं ? आजकाल दिसत नाहीस जास्ती ऑनलाईन ?

विसुनाना Tue, 03/27/2012 - 11:31
विझल्या पणतीवरी धुराच्या नक्षीलाही गिळतो त्या वातीवर त्या गंधावर शतखंडाने जळतो
-या ओळी स्पष्टपणे कळण्यासारख्या आहेत. गल्ली चुकलं काय व्हो ते, पीएल्ल? ;) बाकी ग्रेसफुल कविता, बर्का! शरदिनीबाई.

शैलेन्द्र Tue, 03/27/2012 - 11:49
या कवितेतील शब्दांचे, अर्थांचे.. आणी इतरही कसले कसले समीक्षण करण्यासाठी चौकट राजा यांना सादर आमंत्रीत केले जात आहे.. कॉलींग चौरा काका कॉलींग कॉलींग..

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 03/27/2012 - 19:11
शरदिनी, डोळे पाणावले गं :) आपल्या रचना विशेषतः कवितेत येणार्‍या शब्दांची जी योजना असते ती पाहता अनेकदा दुर्बोध वाटावी अशी वाटत असली तरी आपल्या कवितेतून येणार्‍या शब्दाची जी सहजता आहे ती दोन बोटातून निसटणार्‍या रांगोळीसारखी आहे. आपल्या कवितेतील कोणत्याही ओळींचा कोणत्याही ओळीशी परस्पर संबंध नाही असे वाटते परंतु ती आस्वादकाची मर्यादा आहे, हे स्पष्ट जाणवते ते नम्रपणे नमूद करतो. उदाहरण म्हणून आपल्या वरील कवितेतील 'सुकल्या ओष्टी' 'डुबणे' 'विझलेल्या पणत्या' 'जळत्या वाती' अशा शब्दातून जी दु:खाची भावना व्यक्त होते त्याला मराठी साहित्यविश्वात तोड नाही. आपली कविता वाचल्यानंतर कप्पाळाला हात मारुन घेतल्यानंतर जे हलकेच 'हसू फूलतं' अशी निर्मिती काही मोजक्याच साहित्यरत्नांना जमली आहे. अशी जाणीव व्यक्त करण्याची आपली जी अद्भूत शक्ती ती मराठी काव्यपरंपरेत कुठेही दिसत नाही. आपल्या कवितेची निर्मितीप्रक्रिया आणि आपल्या काव्यप्रकृतीवर वेग-वेगळ्या अंगाने संशोधन होणे गरजेचे आहे, यात काही वाद नाही. ;) -दिलीप बिरुटे (शरदिनीच्या कवितेचा समीक्षक)

प्राजु Tue, 03/27/2012 - 23:40
भडभडून आले आहे... कित्येक महिन्यांनी शरदिनी ताईंच्या नविन काव्याचा लाभ घेता आला..! लिहित जा शरदिनी बै!.. बरं असतं अधून मधून कर्रकट्ट.. कर्रकट्ट!!

हारुन शेख Wed, 03/28/2012 - 20:59
खूपच शब्दबंबाळ कविता. वाचून भोवंड आली. तुम्ही मोरोपंतांच्या फ्यान आहात का? असल्यास 'निरोष्ठ रामायणाप्रमाणे' 'निरोष्ठ कामसुत्रही' लिहिता येऊ शकेल अशी आशा वाटायला लागलीय. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

शैलेन्द्र Wed, 03/28/2012 - 23:09
काय बुवा लोकांना प्रतिभेची कदरच नाही.. बघा आता हे कडव, किती गहीरा अर्थ दडलाय त्यात.. "चिवित्रसंध्या गरळगोजिरे मलम विषारी खलतो अलखपैंजणी परखडमोती निरोप दुर्लभ सलतो" इथे संध्या म्हणजे संध्याकाळची वेळ नाही तर "संध्या" हा दैनीक परिपाठ अपेक्षीत आहे.. हा विचित्र परिपाठ आहे, गोजीरेसे विष खलण्याचा.. म्हणजे विषारी आठवणी ज्या मलमासारख्या लावल्या की अनुनुभुत सुख देतात त्या आठवण्याचा दैनीक परिपाठ..पण हे उद्योग का करायचे? त्याच उत्तर दुसर्‍या चरणात.. अलख पैंजनी म्हणजे न बोलावता येणार्‍या याचकाचा नाद, हा याचक एक परखडसा निरोप घेवुन येतो .. आणी तो निरोप जी जखम करुन जातो त्यावर लावण्यासाठी हा आठवणींचा विखारी मलम.. ही दुखा:ची जात तर बघा.. विषाने विषाचा उतारा.. चला बर आता सगळ्यांनी एक एक कडव सोडवायला घ्या..

अजया Wed, 11/12/2014 - 09:14
शरदिनी, छान गं. मस्त गं कसं जमतं गं डोळे पाणावले गं (प्र १ व सा) परत ये गं तुझी झनन झांजरी शब्दकळा घेऊन, रुटकॅनाल काय आम्ही पण करतो!!

सुनील Wed, 11/12/2014 - 09:29
मला वाटलं नवी काही आलय काय? नाही. जुन्या मडक्यात जुनेच दगड! ;)

अजया Wed, 11/12/2014 - 10:53
असू द्या! कोणासाठी जुनं ते सोनं! कोणासाठी दगड! पसंद अपनी अपनी खयाल अपना अपना!!

पहाटवारा Fri, 11/14/2014 - 06:50
हि आर्त हाक ..तुझ्याच्साठी . मंत्रनिळाई सत्रपकाठा, खंडरात्रीला झरून ये | झडझड्कारी किनारपंखी, वानलवारा तरून ये || चिंबमिठाई गोड्मस्करे,लाळरकंदी स्मरून ये | मीनलपंखी स्वत्वमिनारे, माईनमूळी लवून ये || -पहाटवारा

अनन्त्_यात्री Tue, 09/02/2025 - 15:42
मूळ कविता सुबोध अन् चित्रदर्शी. हे चित्र अर्थसंपृक्त अन् व्यामिश्रतेचा लवलेश नसलेले. मूळ कविता कुठूनही वाचायला सुरुवात केली तरी तीच दिव्यानुभूती देणारी. हे चित्रही कोणत्याही बाजूने टांगले तरी रसनिष्पत्तीत बाधा येणार नाही याची हमी देणारे. असा समसमासंयोग पुन्हा न होणे.

कर्नलतपस्वी Tue, 09/02/2025 - 16:01
लहानपणी वहीच्या पृष्ठभागावर एक चित्र असायचे. सरळ बघीतले की दाढीवाला आणी उलटे केले की सरदारजी दिसायचा. वडिलांकडे तशीच वही घेऊन देण्याचा हट्ट सर्व बाळक करायचे. असेच काहिसे नवचित्राचे असावे. फक्त शब्द संग्रह भरपुर असायला हवा म्हणजे समर्पक व्याख्या करण्यास कठीण वाटत नाही. आमची समजदाणी छोटी असल्याने शारदिनी तैंच्या कवीता आणी गुगली गोलंदाजी समसमान वाटतात.

पैसा Tue, 03/27/2012 - 08:11
काल शरदिनीतैंना ऑनलाईन पाहिल्याबरोबर त्यांच्या खवमधलं कॉपी करून ठेवलं होतं, पण कविता व्हायला उशीर झाल्यामुळे नंदोबांनी माझ्या आधी नंबर लावला. आता फक्त +१. छान गं. मस्त गं कसं जमतं गं डोळे पाणावले गं

नंदन Wed, 03/28/2012 - 01:13
>>> साहित्यिक रूट-कॅनालच हे!!! अंत'र्मुख' करणारी 'दर्दी' प्रतिक्रिया ;)

यकु Tue, 03/27/2012 - 02:03
छ्या! दर्जा गंडला शरूतै. तुम्हाला कधीपासून कथाकारी स्टान्स घावा लागतोय? तुम्ही तर नुसते वाट्टेल तसे शब्द मांडत सुटायचे आणि त्यातून अर्थ, प्रतिमा, गेयता, कथा बाहेर पडायची असे पूर्वी होत होते ब्वॉ.

तर्री Tue, 03/27/2012 - 02:29
चिवित्रसंध्या गरळगोजिरे मलम विषारी खलतो अलखपैंजणी परखडमोती निरोप दुर्लभ सलतो. कविता पूर्ण समजली नाही , पण ह्या दोन ओळी मनात रुतल्या गेलेल्या आहेत.

सहज Tue, 03/27/2012 - 06:24
"पुरुषांची" खरच गरज आहे का? हा धागा अथवा कवी ग्रेस यांचे निधन किंवा या दोन्हीही या कवितेच्या प्रेरणा आहेत का? :-)

गवि Tue, 03/27/2012 - 10:10
शृंगाराचे सूचक वर्णन आवडले.. त्यातल्या काही ओळींना विशेष खोली आणि अन्य ओळींना लखलखती धार आहे..

गवि Tue, 03/27/2012 - 15:10
तू गप रे.. तुला रे मेल्या कशाला नसत्या चवकशा.. वशाड मेलो.

परिकथेतील राजकुमार Tue, 03/27/2012 - 11:21
सुकल्या ओष्ठी निबंधतस्कर मारे वारे स्त्रवतो रुधिर धाबळी साजणलपलप आस्वादातून डुबतो
मंडई झाली पार डोक्याची ! लै भारी. कशी आहेस गं ? आजकाल दिसत नाहीस जास्ती ऑनलाईन ?

विसुनाना Tue, 03/27/2012 - 11:31
विझल्या पणतीवरी धुराच्या नक्षीलाही गिळतो त्या वातीवर त्या गंधावर शतखंडाने जळतो
-या ओळी स्पष्टपणे कळण्यासारख्या आहेत. गल्ली चुकलं काय व्हो ते, पीएल्ल? ;) बाकी ग्रेसफुल कविता, बर्का! शरदिनीबाई.

शैलेन्द्र Tue, 03/27/2012 - 11:49
या कवितेतील शब्दांचे, अर्थांचे.. आणी इतरही कसले कसले समीक्षण करण्यासाठी चौकट राजा यांना सादर आमंत्रीत केले जात आहे.. कॉलींग चौरा काका कॉलींग कॉलींग..

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Tue, 03/27/2012 - 19:11
शरदिनी, डोळे पाणावले गं :) आपल्या रचना विशेषतः कवितेत येणार्‍या शब्दांची जी योजना असते ती पाहता अनेकदा दुर्बोध वाटावी अशी वाटत असली तरी आपल्या कवितेतून येणार्‍या शब्दाची जी सहजता आहे ती दोन बोटातून निसटणार्‍या रांगोळीसारखी आहे. आपल्या कवितेतील कोणत्याही ओळींचा कोणत्याही ओळीशी परस्पर संबंध नाही असे वाटते परंतु ती आस्वादकाची मर्यादा आहे, हे स्पष्ट जाणवते ते नम्रपणे नमूद करतो. उदाहरण म्हणून आपल्या वरील कवितेतील 'सुकल्या ओष्टी' 'डुबणे' 'विझलेल्या पणत्या' 'जळत्या वाती' अशा शब्दातून जी दु:खाची भावना व्यक्त होते त्याला मराठी साहित्यविश्वात तोड नाही. आपली कविता वाचल्यानंतर कप्पाळाला हात मारुन घेतल्यानंतर जे हलकेच 'हसू फूलतं' अशी निर्मिती काही मोजक्याच साहित्यरत्नांना जमली आहे. अशी जाणीव व्यक्त करण्याची आपली जी अद्भूत शक्ती ती मराठी काव्यपरंपरेत कुठेही दिसत नाही. आपल्या कवितेची निर्मितीप्रक्रिया आणि आपल्या काव्यप्रकृतीवर वेग-वेगळ्या अंगाने संशोधन होणे गरजेचे आहे, यात काही वाद नाही. ;) -दिलीप बिरुटे (शरदिनीच्या कवितेचा समीक्षक)

प्राजु Tue, 03/27/2012 - 23:40
भडभडून आले आहे... कित्येक महिन्यांनी शरदिनी ताईंच्या नविन काव्याचा लाभ घेता आला..! लिहित जा शरदिनी बै!.. बरं असतं अधून मधून कर्रकट्ट.. कर्रकट्ट!!

हारुन शेख Wed, 03/28/2012 - 20:59
खूपच शब्दबंबाळ कविता. वाचून भोवंड आली. तुम्ही मोरोपंतांच्या फ्यान आहात का? असल्यास 'निरोष्ठ रामायणाप्रमाणे' 'निरोष्ठ कामसुत्रही' लिहिता येऊ शकेल अशी आशा वाटायला लागलीय. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

शैलेन्द्र Wed, 03/28/2012 - 23:09
काय बुवा लोकांना प्रतिभेची कदरच नाही.. बघा आता हे कडव, किती गहीरा अर्थ दडलाय त्यात.. "चिवित्रसंध्या गरळगोजिरे मलम विषारी खलतो अलखपैंजणी परखडमोती निरोप दुर्लभ सलतो" इथे संध्या म्हणजे संध्याकाळची वेळ नाही तर "संध्या" हा दैनीक परिपाठ अपेक्षीत आहे.. हा विचित्र परिपाठ आहे, गोजीरेसे विष खलण्याचा.. म्हणजे विषारी आठवणी ज्या मलमासारख्या लावल्या की अनुनुभुत सुख देतात त्या आठवण्याचा दैनीक परिपाठ..पण हे उद्योग का करायचे? त्याच उत्तर दुसर्‍या चरणात.. अलख पैंजनी म्हणजे न बोलावता येणार्‍या याचकाचा नाद, हा याचक एक परखडसा निरोप घेवुन येतो .. आणी तो निरोप जी जखम करुन जातो त्यावर लावण्यासाठी हा आठवणींचा विखारी मलम.. ही दुखा:ची जात तर बघा.. विषाने विषाचा उतारा.. चला बर आता सगळ्यांनी एक एक कडव सोडवायला घ्या..

अजया Wed, 11/12/2014 - 09:14
शरदिनी, छान गं. मस्त गं कसं जमतं गं डोळे पाणावले गं (प्र १ व सा) परत ये गं तुझी झनन झांजरी शब्दकळा घेऊन, रुटकॅनाल काय आम्ही पण करतो!!

सुनील Wed, 11/12/2014 - 09:29
मला वाटलं नवी काही आलय काय? नाही. जुन्या मडक्यात जुनेच दगड! ;)

अजया Wed, 11/12/2014 - 10:53
असू द्या! कोणासाठी जुनं ते सोनं! कोणासाठी दगड! पसंद अपनी अपनी खयाल अपना अपना!!

पहाटवारा Fri, 11/14/2014 - 06:50
हि आर्त हाक ..तुझ्याच्साठी . मंत्रनिळाई सत्रपकाठा, खंडरात्रीला झरून ये | झडझड्कारी किनारपंखी, वानलवारा तरून ये || चिंबमिठाई गोड्मस्करे,लाळरकंदी स्मरून ये | मीनलपंखी स्वत्वमिनारे, माईनमूळी लवून ये || -पहाटवारा

अनन्त्_यात्री Tue, 09/02/2025 - 15:42
मूळ कविता सुबोध अन् चित्रदर्शी. हे चित्र अर्थसंपृक्त अन् व्यामिश्रतेचा लवलेश नसलेले. मूळ कविता कुठूनही वाचायला सुरुवात केली तरी तीच दिव्यानुभूती देणारी. हे चित्रही कोणत्याही बाजूने टांगले तरी रसनिष्पत्तीत बाधा येणार नाही याची हमी देणारे. असा समसमासंयोग पुन्हा न होणे.

कर्नलतपस्वी Tue, 09/02/2025 - 16:01
लहानपणी वहीच्या पृष्ठभागावर एक चित्र असायचे. सरळ बघीतले की दाढीवाला आणी उलटे केले की सरदारजी दिसायचा. वडिलांकडे तशीच वही घेऊन देण्याचा हट्ट सर्व बाळक करायचे. असेच काहिसे नवचित्राचे असावे. फक्त शब्द संग्रह भरपुर असायला हवा म्हणजे समर्पक व्याख्या करण्यास कठीण वाटत नाही. आमची समजदाणी छोटी असल्याने शारदिनी तैंच्या कवीता आणी गुगली गोलंदाजी समसमान वाटतात.
लेखनविषय:
उखाणे
अर्थव्यवहार
मांडणी
संस्कृती
देशांतर
भाषा
सुभाषिते
क्रीडा
कृष्णमुर्ती
मौजमजा
स्थिरचित्र
काव्यरस
भयानक
बिभत्स
करुण
अद्भुतरस
सुशिरनभाले चरित्रक्रांता लखलख दर्जा झुरतो दर्द शिरशिरी बाधा व्याकूळ साहित्याला लुचतो नवगेयाच्या शिंकाळ्यावर तीर्थ दुपारी झडतो झळझळ जिव्हा हरित भुसनळे सम्यकधावन करतो सुकल्या ओष्ठी निबंधतस्कर मारे वारे स्त्रवतो रुधिर धाबळी साजणलपलप आस्वादातून डुबतो विझल्या पणतीवरी धुराच्या नक्षीलाही गिळतो त्या वातीवर त्या गंधावर शतखंडाने जळतो चिवित्रसंध्या गरळगोजिरे मलम विषारी खलतो अलखपैंजणी परखडमोती निरोप दुर्लभ सलतो शरदिनी.... पुणे २६ मार्च २०१२

एक हिंस्र कविता (?)... (१८+ only)

अस्वस्थामा ·

धन्या Fri, 03/16/2012 - 18:14
ते १८+ बहुतेक बोडक्यासाठी असेल. आमच्या रायगड जिल्ह्यात बोडके हा शब्द फारसा प्रचलित नाही. त्याऐवजी ** बोडकी अशी जोड शीवी खुपच प्रसिद्ध आहे.

दादा कोंडके Fri, 03/16/2012 - 19:44
१८+ बघून मोठ्ठ्या आशेने आलो होतो. हे म्हणजे अस्सल कोल्हापुरी मटण थाळी खाण्यासाठी हॉटेलात जावं आणि त्यानी शिकरण पुरी किंवा मटार उसळ आणून द्यावी तसं झालं! :)

सोत्रि Fri, 03/16/2012 - 23:18
अगदी अगदी! एकतर कविता ह्या दालनात मी येत नाही पण १८+ वाचून अपेक्षेने लाळ गाळतच आलो होतो पण..... KLPD ;) - (आंबट शौकीन) सोकाजी

अस्वस्थामा Fri, 03/16/2012 - 18:27
तुम्ही कसली आशा लावून बसले होते या 'जिलबी' कडून.. :) यात कसलेही साहित्यिक मूल्य शोधायला नका हो जाऊ.. वांत्या होतील.. इनो दूरच मग.. (तरी "हलके घ्या." असा बोर्ड पण लावला आहे.. ;) )

धन्या Fri, 03/16/2012 - 19:18
काय राव, मी इनोचं तुमच्यासाठी विचारलं होतं. :)
यात कसलेही साहित्यिक मूल्य शोधायला नका हो जाऊ..
कुठेतरी वाचल्यासारखं वाटतंय. ;)

चौकटराजा Fri, 03/16/2012 - 18:22
भा रा तांबे यानी वीररसात लिहिलेली " डुमडुमत डमरू ये" यातील" कडकडा फोड नभ उडव उडू मक्षिका , खडबडवी दिग्गजा तुडव रविमालिका " याची आठवण झाली. किवा" विरूप झाली शुर्पंणखा ही दाशरथीची कृती सूड घे त्याचा लंकापति" या गदिमांच्या ओळींची आठवण झाली. अवस्थामा आपण वीरू सेह" वाघ" चे काम केले आहे. धन्यवाद ! मुख्य म्हणजे कविता पटकन समजावी अशी लिहिलेली आहे. त्यासाठी खास आभार ! पुढे ही लिहित रहा !

अस्वस्थामा Fri, 03/16/2012 - 18:33
"चौकटराजा" आपले आधीच्या कवितांचे प्रतिसाद वाचले आहेत.. तेव्हा आपल्याकडून काही सुधारणा सुचवण्याची अपेक्षा होती तरी प्रोत्साहनाबद्दल आभार... बाकी गदिमांची कविता ऐकली आहे.. परंतु भा. रा. तांबे यांच्या कवितेबद्दल प्रथमच ऐकतोय.. शोधून वाचेन आता..

चौकटराजा Fri, 03/16/2012 - 19:18
ओ त्थामू बुवा ! इधर तोच तुम्हारा चुकता है ! भौ , मी काय इथं पाने ( कवितेची पाने नव्हे वर्कशॉप मधले पाने ) आणि पकड ( पकड म्हणजे जी कवि आस्वादकाची घेउन पहातो ती नव्हे ही पकड म्हणजे आईच्या भाषेत प्लायर ) घेऊन बसलोय काय ? जे निर्दोष आहे त्यात काय दुरुस्ती? त्या भारांच्या कवितेतील काही ओळी पाड सिहासने दुष्ट ती पालथी ओढ हतीवरूनी मत्त नृप खालती मुकुट रंकासी दे करटी भूपाप्रति झाड खट खट तुझे खडग रुद्रा ( ह्यातील मत्त राजा म्हणजे ब्रिटीश साहेब )

निश Fri, 03/16/2012 - 18:53
भा रा तांबे हे राज कवि होते. त्यांचि एक नितांत सुंदर कविता आहे , जन पळभर म्हणतिल हाय हाय, मि जाता राहिल कार्य काय, जन पळभर म्हणतिल हाय हाय. अप्रतिम कविता चौकटराजा साहेब, भा रा तांबे ह्यांचि आठवण करुन दिलित म्हणुन तुम्हाला धन्यवाद

शरदिनीआप्त Fri, 03/16/2012 - 20:24
वितंड तांडव अस्वस्थांचे रापोनिया पंख दिशांचे आत्म्यांचे भयात्कारी मुखवटे जळमटे जळमटे आणी जळमटे ...

अत्रुप्त आत्मा Fri, 03/16/2012 - 19:00
कोण कोण आहे हा अस्वस्थामा बनु पाही हळव्या कविंचा हा माम्मा ;-) नावापरी वाटे जख्मी कधीचा असा का हा आला..? करण्या पंचनामा :-p आंम्हास देण्यास जाशी धुरी तू पचवेल का रे आग नवकवितांना..? तैलार्त केसास आमुच्या उपटतांना तव पार्श्वभागे येवो मज्जा अपटतांना ;-) तरिही जर उरलास जख्मी अस्वस्थाम्मा ;-) करु आंम्ही तुझा वारंवार माम्मा :-p अवांतर--- ज्यांना क्षमस्व म्हणायचे त्यांना म्हणुन झाले,,,आणी आम्च्या एखाद वेळेस झालेल्या थोड्याश्या अवांतरपणाला तथाकथित टोला द्यायला,फुकाच्या जख्मा घेऊन हे अस्वस्थामा बनुन कशाला आले...? ते काहि केल्या कळेना..! ...असो... याउप्परही खेळायचे असल्यास अमच्याकडुन येलकम ;-)

अस्वस्थामा Fri, 03/16/2012 - 20:07
कावळा बसायला आणि फांदी तुटायला.. असे काहीसे झालंय वाटते.. मी स्वतः विडंबक पक्षाचा समर्थक असून अतृप्त आत्मा आणि वल्ली दोघांचा पण फ्यान आहे तसा.. पण
" ज्यांना क्षमस्व म्हणायचे त्यांना म्हणुन झाले,,,आणी आम्च्या एखाद वेळेस झालेल्या थोड्याश्या अवांतरपणाला तथाकथित टोला द्यायला,फुकाच्या जख्मा घेऊन हे अस्वस्थामा बनुन कशाला आले...? ते काहि केल्या कळेना..! "
हे अवांतर वाचून असे वाटतेय की अशुभ घडलेल्या ठिकाणी आम्ही पेढे वाटायला पोचलोत बहुतेक... येथे आधी काही घडले असल्यास मला काही कल्पना नाही आणि त्यात पडायचे ही नाही.. हे "विडंबकांचे विडंबन" असे काहीसे डोक्यातले गेल्या रविवारी लिहिलेले फक्त इथे टाकलेय.. अतृप्त आत्म्यास काही व्यक्तिगत वाटले असल्यास क्षमस्व.. परंतु तुमच्या लेखणीस दाद द्यावी तितकी कमीच... इथे व्यक्तीशः कोणास ओळखत नाही आणि वावर ही कमीच... त्यामुळे कोणाबद्दल काही राग अथवा लोभ नाहीय.. आणि कोणत्याही व्यक्तिगत वादापासून तर दूरच राहणे पसंत करीन .. बाकी खेळीमेळीने खेळणार असाल तर खेळू नायतर आमी कटाप आत्ताच.. ;)

प्रचेतस Fri, 03/16/2012 - 20:45
. मी स्वतः विडंबक पक्षाचा समर्थक असून अतृप्त आत्मा आणि वल्ली दोघांचा पण फ्यान आहे तसा.
आमचे नाव आल्यामुळे आम्ही भरून पावते झालोत. पण मी विडंबक नाही हो, एखाद दोन फुटकळ कधी मधी टाकली असतील तितकीच. बाकी आत्म्याबद्दल सांगायचे तर तो महान विडंबक आहे. तो सुद्धा खेळीमेळीने खेळात भाग घेईल हो.

पक पक पक Fri, 03/16/2012 - 22:04
तरी मी विडंबकांना सांगत होतो की आता नवकवी उठावाच्या तयारीत आहेत. सद्ध्या बोटांना तेल लावत आहे... ;)

अत्रुप्त आत्मा Fri, 03/16/2012 - 22:24
@तरी मी विडंबकांना सांगत होतो की आता नवकवी उठावाच्या तयारीत आहेत.>>> ऐका हो ऐका...! वल्ली विडंबक नाहित बंरं ;-)

५० फक्त Fri, 03/16/2012 - 19:14
छे हो, फारच हिंस्त्र लेखन आहे हे, अशा हिंस्त्र लेखनप्रकाराला कविता असे कोमल्,नाजुक नाव द्यायला तुमचं मन तरी कसं धजावलं ? बाकी, या लेखनात उल्लेखिलेला उपक्रम उत्तम, पण हळव्या कवींच्या, नवकवितांची धुरी करुन दिल्यावर नवकविता उरणारच नाहीत विडंबनं करायला,म्हणजे सुंठिवाचुन खोकला गेला असा प्रकार होईल. मग हे विश्व किती रुक्ष आणि रखरखीत होउन जाईल, बाहेर असलेल्या उन्हाळ्याप्रमाणे होउन जाईल हे विश्व. असो.

निश Fri, 03/16/2012 - 19:16
अत्रुप्त आत्मा हा खरच मोठया मनाचा मित्र आहे. मि सकाळी त्याच्या विड्बनाला आक्षेप घेतला होता. त्याने माझि माफि मागितलि अगदि मोठया मनाने. मित्र म्हटल त्याने मला. मग त्यावर मि राग कसा धरु. मित्रांवर राग धरायचा नसतो.

पक पक पक Fri, 03/16/2012 - 22:13
अत्रुप्त आत्मा हा खरच मोठया मनाचा मित्र आहे. त्यावर दुमत नाहीच मुळी.. :) मि सकाळी त्याच्या विड्बनाला आक्षेप घेतला होता. त्याने माझि माफि मागितलि अगदि मोठया मनाने. का घेतला..? मला आवड्ली होती :crazy: मित्र म्हटल त्याने मला. मग त्यावर मि राग कसा धरु. त्यावर राग धरु नकाच्..खुप चांगला आहे तो ...फक्त कविता तेव्ह्ड्या चांगल्या करा ;) मित्रांवर राग धरायचा नसतो. भड्भडुन आले आहे... :bigsmile: :bigsmile:

धन्या Fri, 03/16/2012 - 18:14
ते १८+ बहुतेक बोडक्यासाठी असेल. आमच्या रायगड जिल्ह्यात बोडके हा शब्द फारसा प्रचलित नाही. त्याऐवजी ** बोडकी अशी जोड शीवी खुपच प्रसिद्ध आहे.

दादा कोंडके Fri, 03/16/2012 - 19:44
१८+ बघून मोठ्ठ्या आशेने आलो होतो. हे म्हणजे अस्सल कोल्हापुरी मटण थाळी खाण्यासाठी हॉटेलात जावं आणि त्यानी शिकरण पुरी किंवा मटार उसळ आणून द्यावी तसं झालं! :)

सोत्रि Fri, 03/16/2012 - 23:18
अगदी अगदी! एकतर कविता ह्या दालनात मी येत नाही पण १८+ वाचून अपेक्षेने लाळ गाळतच आलो होतो पण..... KLPD ;) - (आंबट शौकीन) सोकाजी

अस्वस्थामा Fri, 03/16/2012 - 18:27
तुम्ही कसली आशा लावून बसले होते या 'जिलबी' कडून.. :) यात कसलेही साहित्यिक मूल्य शोधायला नका हो जाऊ.. वांत्या होतील.. इनो दूरच मग.. (तरी "हलके घ्या." असा बोर्ड पण लावला आहे.. ;) )

धन्या Fri, 03/16/2012 - 19:18
काय राव, मी इनोचं तुमच्यासाठी विचारलं होतं. :)
यात कसलेही साहित्यिक मूल्य शोधायला नका हो जाऊ..
कुठेतरी वाचल्यासारखं वाटतंय. ;)

चौकटराजा Fri, 03/16/2012 - 18:22
भा रा तांबे यानी वीररसात लिहिलेली " डुमडुमत डमरू ये" यातील" कडकडा फोड नभ उडव उडू मक्षिका , खडबडवी दिग्गजा तुडव रविमालिका " याची आठवण झाली. किवा" विरूप झाली शुर्पंणखा ही दाशरथीची कृती सूड घे त्याचा लंकापति" या गदिमांच्या ओळींची आठवण झाली. अवस्थामा आपण वीरू सेह" वाघ" चे काम केले आहे. धन्यवाद ! मुख्य म्हणजे कविता पटकन समजावी अशी लिहिलेली आहे. त्यासाठी खास आभार ! पुढे ही लिहित रहा !

अस्वस्थामा Fri, 03/16/2012 - 18:33
"चौकटराजा" आपले आधीच्या कवितांचे प्रतिसाद वाचले आहेत.. तेव्हा आपल्याकडून काही सुधारणा सुचवण्याची अपेक्षा होती तरी प्रोत्साहनाबद्दल आभार... बाकी गदिमांची कविता ऐकली आहे.. परंतु भा. रा. तांबे यांच्या कवितेबद्दल प्रथमच ऐकतोय.. शोधून वाचेन आता..

चौकटराजा Fri, 03/16/2012 - 19:18
ओ त्थामू बुवा ! इधर तोच तुम्हारा चुकता है ! भौ , मी काय इथं पाने ( कवितेची पाने नव्हे वर्कशॉप मधले पाने ) आणि पकड ( पकड म्हणजे जी कवि आस्वादकाची घेउन पहातो ती नव्हे ही पकड म्हणजे आईच्या भाषेत प्लायर ) घेऊन बसलोय काय ? जे निर्दोष आहे त्यात काय दुरुस्ती? त्या भारांच्या कवितेतील काही ओळी पाड सिहासने दुष्ट ती पालथी ओढ हतीवरूनी मत्त नृप खालती मुकुट रंकासी दे करटी भूपाप्रति झाड खट खट तुझे खडग रुद्रा ( ह्यातील मत्त राजा म्हणजे ब्रिटीश साहेब )

निश Fri, 03/16/2012 - 18:53
भा रा तांबे हे राज कवि होते. त्यांचि एक नितांत सुंदर कविता आहे , जन पळभर म्हणतिल हाय हाय, मि जाता राहिल कार्य काय, जन पळभर म्हणतिल हाय हाय. अप्रतिम कविता चौकटराजा साहेब, भा रा तांबे ह्यांचि आठवण करुन दिलित म्हणुन तुम्हाला धन्यवाद

शरदिनीआप्त Fri, 03/16/2012 - 20:24
वितंड तांडव अस्वस्थांचे रापोनिया पंख दिशांचे आत्म्यांचे भयात्कारी मुखवटे जळमटे जळमटे आणी जळमटे ...

अत्रुप्त आत्मा Fri, 03/16/2012 - 19:00
कोण कोण आहे हा अस्वस्थामा बनु पाही हळव्या कविंचा हा माम्मा ;-) नावापरी वाटे जख्मी कधीचा असा का हा आला..? करण्या पंचनामा :-p आंम्हास देण्यास जाशी धुरी तू पचवेल का रे आग नवकवितांना..? तैलार्त केसास आमुच्या उपटतांना तव पार्श्वभागे येवो मज्जा अपटतांना ;-) तरिही जर उरलास जख्मी अस्वस्थाम्मा ;-) करु आंम्ही तुझा वारंवार माम्मा :-p अवांतर--- ज्यांना क्षमस्व म्हणायचे त्यांना म्हणुन झाले,,,आणी आम्च्या एखाद वेळेस झालेल्या थोड्याश्या अवांतरपणाला तथाकथित टोला द्यायला,फुकाच्या जख्मा घेऊन हे अस्वस्थामा बनुन कशाला आले...? ते काहि केल्या कळेना..! ...असो... याउप्परही खेळायचे असल्यास अमच्याकडुन येलकम ;-)

अस्वस्थामा Fri, 03/16/2012 - 20:07
कावळा बसायला आणि फांदी तुटायला.. असे काहीसे झालंय वाटते.. मी स्वतः विडंबक पक्षाचा समर्थक असून अतृप्त आत्मा आणि वल्ली दोघांचा पण फ्यान आहे तसा.. पण
" ज्यांना क्षमस्व म्हणायचे त्यांना म्हणुन झाले,,,आणी आम्च्या एखाद वेळेस झालेल्या थोड्याश्या अवांतरपणाला तथाकथित टोला द्यायला,फुकाच्या जख्मा घेऊन हे अस्वस्थामा बनुन कशाला आले...? ते काहि केल्या कळेना..! "
हे अवांतर वाचून असे वाटतेय की अशुभ घडलेल्या ठिकाणी आम्ही पेढे वाटायला पोचलोत बहुतेक... येथे आधी काही घडले असल्यास मला काही कल्पना नाही आणि त्यात पडायचे ही नाही.. हे "विडंबकांचे विडंबन" असे काहीसे डोक्यातले गेल्या रविवारी लिहिलेले फक्त इथे टाकलेय.. अतृप्त आत्म्यास काही व्यक्तिगत वाटले असल्यास क्षमस्व.. परंतु तुमच्या लेखणीस दाद द्यावी तितकी कमीच... इथे व्यक्तीशः कोणास ओळखत नाही आणि वावर ही कमीच... त्यामुळे कोणाबद्दल काही राग अथवा लोभ नाहीय.. आणि कोणत्याही व्यक्तिगत वादापासून तर दूरच राहणे पसंत करीन .. बाकी खेळीमेळीने खेळणार असाल तर खेळू नायतर आमी कटाप आत्ताच.. ;)

प्रचेतस Fri, 03/16/2012 - 20:45
. मी स्वतः विडंबक पक्षाचा समर्थक असून अतृप्त आत्मा आणि वल्ली दोघांचा पण फ्यान आहे तसा.
आमचे नाव आल्यामुळे आम्ही भरून पावते झालोत. पण मी विडंबक नाही हो, एखाद दोन फुटकळ कधी मधी टाकली असतील तितकीच. बाकी आत्म्याबद्दल सांगायचे तर तो महान विडंबक आहे. तो सुद्धा खेळीमेळीने खेळात भाग घेईल हो.

पक पक पक Fri, 03/16/2012 - 22:04
तरी मी विडंबकांना सांगत होतो की आता नवकवी उठावाच्या तयारीत आहेत. सद्ध्या बोटांना तेल लावत आहे... ;)

अत्रुप्त आत्मा Fri, 03/16/2012 - 22:24
@तरी मी विडंबकांना सांगत होतो की आता नवकवी उठावाच्या तयारीत आहेत.>>> ऐका हो ऐका...! वल्ली विडंबक नाहित बंरं ;-)

५० फक्त Fri, 03/16/2012 - 19:14
छे हो, फारच हिंस्त्र लेखन आहे हे, अशा हिंस्त्र लेखनप्रकाराला कविता असे कोमल्,नाजुक नाव द्यायला तुमचं मन तरी कसं धजावलं ? बाकी, या लेखनात उल्लेखिलेला उपक्रम उत्तम, पण हळव्या कवींच्या, नवकवितांची धुरी करुन दिल्यावर नवकविता उरणारच नाहीत विडंबनं करायला,म्हणजे सुंठिवाचुन खोकला गेला असा प्रकार होईल. मग हे विश्व किती रुक्ष आणि रखरखीत होउन जाईल, बाहेर असलेल्या उन्हाळ्याप्रमाणे होउन जाईल हे विश्व. असो.

निश Fri, 03/16/2012 - 19:16
अत्रुप्त आत्मा हा खरच मोठया मनाचा मित्र आहे. मि सकाळी त्याच्या विड्बनाला आक्षेप घेतला होता. त्याने माझि माफि मागितलि अगदि मोठया मनाने. मित्र म्हटल त्याने मला. मग त्यावर मि राग कसा धरु. मित्रांवर राग धरायचा नसतो.

पक पक पक Fri, 03/16/2012 - 22:13
अत्रुप्त आत्मा हा खरच मोठया मनाचा मित्र आहे. त्यावर दुमत नाहीच मुळी.. :) मि सकाळी त्याच्या विड्बनाला आक्षेप घेतला होता. त्याने माझि माफि मागितलि अगदि मोठया मनाने. का घेतला..? मला आवड्ली होती :crazy: मित्र म्हटल त्याने मला. मग त्यावर मि राग कसा धरु. त्यावर राग धरु नकाच्..खुप चांगला आहे तो ...फक्त कविता तेव्ह्ड्या चांगल्या करा ;) मित्रांवर राग धरायचा नसतो. भड्भडुन आले आहे... :bigsmile: :bigsmile:
लेखनविषय:
कविता
विनोद
विडंबन
काव्यरस
भयानक
हास्य
बिभत्स
हाणा रे हाणा , या विडंबकांना.. हे चावताती, हळव्या कवींना.. टांगून उलटे, माळावरी अन.. नवकवितांची धुरी द्या हो त्यांना.. जशी कोवळ्या कवितांची, पिसे हे उपटती.. यांच्या बोडक्याचे, केस केस उपटा.. तरीही जर उरले, अतृप्त अस्वस्थ आत्मे, हृद्य गद्य ललितात यांना बुडवून टाका.. (अपूर्ण आणि विस्तारासाठी सर्वाना खुले आवाहन... आणि ह. घ्या. हे सांगणे न लगे.. )

व्हाय धिस भानामती भानामती भानामती दी

राजघराणं ·

शशिकांत ओक गुरुवार, 02/23/2012 - 21:47
मित्रांनो,
आय वान्ट टू हियर नाव्वू गळू आय अ‍ॅम डायींग नाव्वू नरू इस हॅप्पी हाव्वू ? धीस यू साँग फॉर मंद बॉयी़ज वी डोन्ट हॅव चॉइस
भानामती जी भानामती जी, ने वेड लावले मला.... इति. राजघराण्यातील राजकुमार . मज़ा आया और आने दो यार...

शशिकांत ओक गुरुवार, 02/23/2012 - 21:47
मित्रांनो,
आय वान्ट टू हियर नाव्वू गळू आय अ‍ॅम डायींग नाव्वू नरू इस हॅप्पी हाव्वू ? धीस यू साँग फॉर मंद बॉयी़ज वी डोन्ट हॅव चॉइस
भानामती जी भानामती जी, ने वेड लावले मला.... इति. राजघराण्यातील राजकुमार . मज़ा आया और आने दो यार...
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
बिभत्स
प्रेरणा : http://www.misalpav.com/node/20768 भानामती गाण्यावरून कोलावरीची चाल चोरली आहे. तेंव्हा गाणे मूळ चालीत आणी अंगविक्षेप करतच म्ह्टले पाहिजे. चाल नीट समजल्या शिवाय मज्जा नै येणार. आधी ऐकले असेल तरी पुन्हा आइका आणी मगच वाचा: http://www.youtube.com/watch?v=YR12Z8f1Dh8 यो बॉयझ आय आम सिंग साँग सूपर साँग... फ्लॉप साँग .. व्हाय धिस भानामती भानामती भानामती दी व्हाय धिस भानामती भानामती भानामती दी र्‍हीदम करेकटा व्हाय धिस भानामती भानामती भानामती दी मेनटेन प्लीज व्हाय धिस भानामती.. आ दी. आ डिस्टन्स ला अनिसू अनिसू अनिसू जणू व्हाइटू. व्हाइट बॅकाग्राउंड नाइट नाईटू नाईट कलरु ब्लॅकू हाआन ..

(सुटलेल्या पोटाची कहाणी)

यकु ·

श्रावण मोडक Wed, 01/18/2012 - 17:53
परिक्रमेचा लाभ काय रे हा? अर्ध्यामुर्ध्या परिक्रमेचा? भारीच! बादवे, आता 'हळव्या' प्रतिसादांची प्रतीक्षा करतोय. ;)

यकु गुरुवार, 01/19/2012 - 00:08
मोडक, अहो काही लोकांना तर लाभ कमावण्यासाठी अर्धीमुर्धीही नर्मदा परिक्रमा करावी लागत नाही. ;-) आलं लक्षात की उकल करुन सांगू? ;-) हळवे प्रतिसाद बरेच आलेत. पाहून घेतले ना?

गणेशा Wed, 01/18/2012 - 16:18
विडंबन आवडले.. मजा आली वाचताना बाकी बोळ्क्या मधे लुक - लुकलेला ह्या गद्य ओली राहिल्या की वो .. देतो.
बोळ्क्या मधे लुक - लुकलेला तुझा पहीला दात आणि पहिल्यांदाच घेतलास जेंव्हा मऊ भात आई म्हणण्या आधी सुद्धा म्हणली होतीस बाबा रांगत रांगत घेतलास जेंव्हा घराचा ताबा लूटू लूटू उभ रहात टाकलस पाऊल पहिल दूर च् पाहत राहिलो फक्त जवळच पाहायच राहून गेल,
कमरेवरच ओघळलेला तुझा पहिला घाट, आणि पहिल्यांदाच घेतले जेंव्हा तुला प्रेमाणे आत ओह म्हणण्या आधीही म्हणालो होतो बास, हळु हळु घेतलास जेंव्हा सर्वांगाचा घास लुटु लुटु हालत हालत टाकलीस पहिली उडी.. लांबचे जावुद्या जवळच ही उडी मारणे जमलेच नाहि ला लाला ला !

अत्रुप्त आत्मा Wed, 01/18/2012 - 16:42
यक्कूशेठ जियो... बेक्कार हसू येत होतं वाचताना...काही ओळींपुढे तर ---^--- @निजेतच स्वप्नी भासे स्लीम झाली ढेरी @येता घरी दोन पेग मारु आज थोडे दोनच पेग त्यामुळे फार काही न घडे @हसूनिया दोस्तलोग मारतील ढुशा बसूनच स‍ेलिब्रेट करु आता उठ लेका नशा

नि३सोलपुरकर Wed, 01/18/2012 - 17:19
यशवंत राव्,भट्टी मस्त जमलीय.. खूप हसू येत होतं वाचताना ..... @ गणेशा ...अ‍ॅडीशन पण छान जमलीय.

उदय के'सागर Wed, 01/18/2012 - 18:15
दमलेल्या बाबाची कहाणी ऐकतांना जेवढा 'सेन्टी' झालो नव्हतो तेवढा हि कविता वाचुन 'सेन्टी' झालो :( असो, पोट सुटलेल्याचे दु:ख कोणाला तरी समजले .. धन्स यकुजी!!! ;)

५० फक्त Wed, 01/18/2012 - 21:33
यक्कुशेट, आमच्या वरुन लिहिलेल्या कवितेला सलाम, आपल्याकडं ती दगडं उभी करायची पद्धत असती ना तर हीच कविता लिहायला सांगितलं असतं मी..

गवि गुरुवार, 01/19/2012 - 11:40
वा वा यशवंता... क्या बात है.. पण बेल्टमधून बाहेर ओघळलेल्या पोटाप्रमाणे अनेक ओळीत शब्द मूळ गाण्याचा मीटर फोडून फोफावलेत की.. ;) कपड्यांचे कपाट उपसताना करुण सत्यपरिस्थितीतून मलाही "पुरानी जीन्स, और गिटार"च्या धर्तीवर "जुनी जीन्स , पण पोट फार.. **च्या वरती चढेनाच यार.." असं गाणं सुचलं होतं. पण ते अपुरं राहिलं.. तुझी कविता वाचून समाधान पावलो.

आदिजोशी गुरुवार, 01/19/2012 - 17:12
पण विडंबन मिटर मधे नसल्याने वाचायला अजिबात मजा आली नाही. मूळ चालीत, मूळ गेयतेसकट विडंबन म्हणता आलं नाही तर ते वाचायला मजा येत नाही.

सूड गुरुवार, 01/19/2012 - 20:00
आवडलं, सुदैवाने माझं पोट आटोक्यात आलं म्हणावं तर उगा झैरात केल्यासारखं वाटायचं म्हणून गप्प बसायचं ठरवलं आहे.

वपाडाव गुरुवार, 01/19/2012 - 21:23
अन यकु त्ये मीटर बीतर ग्येलं चुलीत.... आपाण आपली व्यथा सांगुन व्हा मोकळे.... -(समदु:खी) वपाडाव

श्रावण मोडक Wed, 01/18/2012 - 17:53
परिक्रमेचा लाभ काय रे हा? अर्ध्यामुर्ध्या परिक्रमेचा? भारीच! बादवे, आता 'हळव्या' प्रतिसादांची प्रतीक्षा करतोय. ;)

यकु गुरुवार, 01/19/2012 - 00:08
मोडक, अहो काही लोकांना तर लाभ कमावण्यासाठी अर्धीमुर्धीही नर्मदा परिक्रमा करावी लागत नाही. ;-) आलं लक्षात की उकल करुन सांगू? ;-) हळवे प्रतिसाद बरेच आलेत. पाहून घेतले ना?

गणेशा Wed, 01/18/2012 - 16:18
विडंबन आवडले.. मजा आली वाचताना बाकी बोळ्क्या मधे लुक - लुकलेला ह्या गद्य ओली राहिल्या की वो .. देतो.
बोळ्क्या मधे लुक - लुकलेला तुझा पहीला दात आणि पहिल्यांदाच घेतलास जेंव्हा मऊ भात आई म्हणण्या आधी सुद्धा म्हणली होतीस बाबा रांगत रांगत घेतलास जेंव्हा घराचा ताबा लूटू लूटू उभ रहात टाकलस पाऊल पहिल दूर च् पाहत राहिलो फक्त जवळच पाहायच राहून गेल,
कमरेवरच ओघळलेला तुझा पहिला घाट, आणि पहिल्यांदाच घेतले जेंव्हा तुला प्रेमाणे आत ओह म्हणण्या आधीही म्हणालो होतो बास, हळु हळु घेतलास जेंव्हा सर्वांगाचा घास लुटु लुटु हालत हालत टाकलीस पहिली उडी.. लांबचे जावुद्या जवळच ही उडी मारणे जमलेच नाहि ला लाला ला !

अत्रुप्त आत्मा Wed, 01/18/2012 - 16:42
यक्कूशेठ जियो... बेक्कार हसू येत होतं वाचताना...काही ओळींपुढे तर ---^--- @निजेतच स्वप्नी भासे स्लीम झाली ढेरी @येता घरी दोन पेग मारु आज थोडे दोनच पेग त्यामुळे फार काही न घडे @हसूनिया दोस्तलोग मारतील ढुशा बसूनच स‍ेलिब्रेट करु आता उठ लेका नशा

नि३सोलपुरकर Wed, 01/18/2012 - 17:19
यशवंत राव्,भट्टी मस्त जमलीय.. खूप हसू येत होतं वाचताना ..... @ गणेशा ...अ‍ॅडीशन पण छान जमलीय.

उदय के'सागर Wed, 01/18/2012 - 18:15
दमलेल्या बाबाची कहाणी ऐकतांना जेवढा 'सेन्टी' झालो नव्हतो तेवढा हि कविता वाचुन 'सेन्टी' झालो :( असो, पोट सुटलेल्याचे दु:ख कोणाला तरी समजले .. धन्स यकुजी!!! ;)

५० फक्त Wed, 01/18/2012 - 21:33
यक्कुशेट, आमच्या वरुन लिहिलेल्या कवितेला सलाम, आपल्याकडं ती दगडं उभी करायची पद्धत असती ना तर हीच कविता लिहायला सांगितलं असतं मी..

गवि गुरुवार, 01/19/2012 - 11:40
वा वा यशवंता... क्या बात है.. पण बेल्टमधून बाहेर ओघळलेल्या पोटाप्रमाणे अनेक ओळीत शब्द मूळ गाण्याचा मीटर फोडून फोफावलेत की.. ;) कपड्यांचे कपाट उपसताना करुण सत्यपरिस्थितीतून मलाही "पुरानी जीन्स, और गिटार"च्या धर्तीवर "जुनी जीन्स , पण पोट फार.. **च्या वरती चढेनाच यार.." असं गाणं सुचलं होतं. पण ते अपुरं राहिलं.. तुझी कविता वाचून समाधान पावलो.

आदिजोशी गुरुवार, 01/19/2012 - 17:12
पण विडंबन मिटर मधे नसल्याने वाचायला अजिबात मजा आली नाही. मूळ चालीत, मूळ गेयतेसकट विडंबन म्हणता आलं नाही तर ते वाचायला मजा येत नाही.

सूड गुरुवार, 01/19/2012 - 20:00
आवडलं, सुदैवाने माझं पोट आटोक्यात आलं म्हणावं तर उगा झैरात केल्यासारखं वाटायचं म्हणून गप्प बसायचं ठरवलं आहे.

वपाडाव गुरुवार, 01/19/2012 - 21:23
अन यकु त्ये मीटर बीतर ग्येलं चुलीत.... आपाण आपली व्यथा सांगुन व्हा मोकळे.... -(समदु:खी) वपाडाव
लेखनविषय:
संगीत
कथा
कविता
विडंबन
विनोद
मौजमजा
काव्यरस
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
प्रेरणा: दमलेल्या बाबाची कहाणी घामेजून ताणलेला एक पट्टा कुणी काचलेला लालेलाल वळ उठे झणी रोजचेच झाले आता नवे काही नाही इन कशी करु आता मला सांगा कुणी झोपेतच हात जातो ढेरी वरी जरी निजेतच स्वप्नी भासे स्लीम झाली ढेरी सांगायचे आहे काही माझ्‍या मनातले मला सुटलेल्या पोटाची ही कहाणी तुला ना ना ना ना ना..

तुम्ही पी एम बनणारच ..

ajay wankhede ·

प्रभाकर पेठकर Mon, 01/09/2012 - 10:05
''उन्ही से हमे जबरन मुस्करा के मिलना पडता है, हमारी कत्ल की साजिश मे जिनके दिन गुजरते है.'' ह्या ओळी जास्त प्रभावी वाटल्या.

प्रभाकर पेठकर Mon, 01/09/2012 - 10:05
''उन्ही से हमे जबरन मुस्करा के मिलना पडता है, हमारी कत्ल की साजिश मे जिनके दिन गुजरते है.'' ह्या ओळी जास्त प्रभावी वाटल्या.
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
भयानक
बिभत्स
एकदा आमचे युवराज वदून गेलेत .......त्याला कोणीही रोखू शकणार नाही तेव्हा आम्हा झाला साक्षात्कार खरेच..... चोऱ्या, दरोडे, खून, बलत्कार, जुगार या गोष्टी चालूच राहणार त्याला कोणीही रोखू शकणार नाही. भेसळ, साठेबाजी, नफेखोरी, कर बुडविणे या गोष्टी चालूच राहणार त्याला कोणीही रोखू शकणार नाही. भ्रष्टाचार, स्वीस बँकेतील काळा पैसा, पैसे, दारू वाटून निवडून येणे या गोष्टी चालूच राहणार त्याला कोणीही रोखू शकणार नाही गावात अमंळ लोड शेडींग कचरा, घाण,रस्त्याचे कडे वरील ....विधी या गोष्टी चालूच राहणार त्याला कोणीही रोखू शकणार नाही शहरात चार दिवसाआड पाणी, पुतळ्यांची गर्दी रस्त्यांवरील खड्डे,....निष्पापा

रस्सा...

गवि ·

प्रास Fri, 12/16/2011 - 15:22
हे भारीये, येकदम! मेलो, खपलो, ठार झालो......! बाजार उठवला नि टेंपोत बशिवला..... :-D

मेघवेडा Fri, 12/16/2011 - 15:23
आगागागा! बा जा र! =)) =)) =)) सीरिज तयार करा आता एक याची... पुभालटा पुभालटा पुभालटा पुभालटा!

चिगो Fri, 12/16/2011 - 15:34
धन्य आहे तुमची.. आता हे पण ग्राऊंड मारताय तुम्ही.. बादवे, "स्क्रि.का.मो.गो" पोचलंय. "मी ? म्हातारा ??" वाचून मलाही तसंच वाटलं की साला लै फास्ट बदलतंय माझं आणि माझ्यापुरतं जग.. लगे रहो..

अत्रुप्त आत्मा Fri, 12/16/2011 - 15:35
डायरिया जिलब्या अन चपला ठोठो हसता कोणी खपला काळेबेरे काही नाही शब्दकोष टेंपोत बसवला.. ----^---- अबाबाबाबा ...फट फुट फट्याक...मेलो मेलो...वाचवा वाचवा...

गवि Fri, 12/16/2011 - 15:40
हहपुवा कसे सुटले?? अरे कमेंटकर्त्यांनी माझ्याकडून सुटलेल्या अशा असंख्य चिजा अ‍ॅड कराव्यात अशी इच्छा आहे..

पिलीयन रायडर Fri, 12/16/2011 - 15:51
ओ जरा दुसर्‍यांना पण स्कोप ठेवा की... !! असं सगळच तुम्ही करुन टाकलं, तेही इतकं भारी तर बाकीच्यांना "न्युनगंड" येइल ना...!!

गवि Fri, 12/16/2011 - 15:55
सगळंच कुठे?? पैल्यांदाच ट ला ट लिहिलं आहे.. सांभाळून घ्या... बाकी.. हरभर्‍याच्या झाडावर चढवू नये ही विनंती.. हरभर्‍याचे झाड फार मजबूत नसते असं ऐकून आहे.. आमच्या वजनाने वडाचे झाडही खाली येईलशी भीती वाटते तिथे हरभर्‍याची काय कथा.. ;)

पिलीयन रायडर Fri, 12/16/2011 - 16:38
जातीच्या सुंदराला काहीही शोभतं तसय तुमचं.. "जातीच्या प्रतिभावंताला काहीही जमतच..." आणि वर पुन्हा "कसच काय.. आम्ही आपलं ट ला ट जोडला... " असली वाक्य पण लिहायला लागलात... !! (टिपीकल "प्रतिभावंत" छाप वाक्य...!) ओळख राहु द्या गवि...

अन्या दातार Fri, 12/16/2011 - 16:00
आपलं "गद्यामध्ये एंटर पेरुनी" छाप प्रयत्न हहपुवा अन अधिक-वजा घाटावरती कोकण मेवा हुच्चभूंची काय कथा टेकडीवरुनी बघती गावा

मैत्र Fri, 12/16/2011 - 16:07
गवि.. आता कुठलाही प्रांत राहिला नाही तुमचा ... काय तोडलंय !! कॉलिंग शरदिनी तै... जोरदार स्पर्धा.. समजणारी / वजनात झकास बसणारी कविता... किंवा किंकविता :) पु भा ल टा ! पुभालटा!!

सोत्रि Fri, 12/16/2011 - 17:00
गवि, खुप छान ! मझा आला !! पुकशु आणी पुकप्र :) - (विचारमैथुनात मग्न असणारा) सोकाजी

स्वातीविशु Fri, 12/16/2011 - 17:14
गवि तुम्ही खरे कवी.......जिलब्या अन चपला ठोठो हसता कोणी खपला काळेबेरे काही नाही शब्दकोष टेंपोत बसवला..वा.....मस्त...

रमताराम Fri, 12/16/2011 - 21:04
(.. चाल सोडून...) हे लै भारी. एखादे कडवे 'ताल सोडून' असते तर अजून मझा आला असता.

विदेश Sat, 12/17/2011 - 14:44
चाल चलन वृत्त बदलून आमची रोती सूरत पार बदलून टाकली ! छान .

प्रास Fri, 12/16/2011 - 15:22
हे भारीये, येकदम! मेलो, खपलो, ठार झालो......! बाजार उठवला नि टेंपोत बशिवला..... :-D

मेघवेडा Fri, 12/16/2011 - 15:23
आगागागा! बा जा र! =)) =)) =)) सीरिज तयार करा आता एक याची... पुभालटा पुभालटा पुभालटा पुभालटा!

चिगो Fri, 12/16/2011 - 15:34
धन्य आहे तुमची.. आता हे पण ग्राऊंड मारताय तुम्ही.. बादवे, "स्क्रि.का.मो.गो" पोचलंय. "मी ? म्हातारा ??" वाचून मलाही तसंच वाटलं की साला लै फास्ट बदलतंय माझं आणि माझ्यापुरतं जग.. लगे रहो..

अत्रुप्त आत्मा Fri, 12/16/2011 - 15:35
डायरिया जिलब्या अन चपला ठोठो हसता कोणी खपला काळेबेरे काही नाही शब्दकोष टेंपोत बसवला.. ----^---- अबाबाबाबा ...फट फुट फट्याक...मेलो मेलो...वाचवा वाचवा...

गवि Fri, 12/16/2011 - 15:40
हहपुवा कसे सुटले?? अरे कमेंटकर्त्यांनी माझ्याकडून सुटलेल्या अशा असंख्य चिजा अ‍ॅड कराव्यात अशी इच्छा आहे..

पिलीयन रायडर Fri, 12/16/2011 - 15:51
ओ जरा दुसर्‍यांना पण स्कोप ठेवा की... !! असं सगळच तुम्ही करुन टाकलं, तेही इतकं भारी तर बाकीच्यांना "न्युनगंड" येइल ना...!!

गवि Fri, 12/16/2011 - 15:55
सगळंच कुठे?? पैल्यांदाच ट ला ट लिहिलं आहे.. सांभाळून घ्या... बाकी.. हरभर्‍याच्या झाडावर चढवू नये ही विनंती.. हरभर्‍याचे झाड फार मजबूत नसते असं ऐकून आहे.. आमच्या वजनाने वडाचे झाडही खाली येईलशी भीती वाटते तिथे हरभर्‍याची काय कथा.. ;)

पिलीयन रायडर Fri, 12/16/2011 - 16:38
जातीच्या सुंदराला काहीही शोभतं तसय तुमचं.. "जातीच्या प्रतिभावंताला काहीही जमतच..." आणि वर पुन्हा "कसच काय.. आम्ही आपलं ट ला ट जोडला... " असली वाक्य पण लिहायला लागलात... !! (टिपीकल "प्रतिभावंत" छाप वाक्य...!) ओळख राहु द्या गवि...

अन्या दातार Fri, 12/16/2011 - 16:00
आपलं "गद्यामध्ये एंटर पेरुनी" छाप प्रयत्न हहपुवा अन अधिक-वजा घाटावरती कोकण मेवा हुच्चभूंची काय कथा टेकडीवरुनी बघती गावा

मैत्र Fri, 12/16/2011 - 16:07
गवि.. आता कुठलाही प्रांत राहिला नाही तुमचा ... काय तोडलंय !! कॉलिंग शरदिनी तै... जोरदार स्पर्धा.. समजणारी / वजनात झकास बसणारी कविता... किंवा किंकविता :) पु भा ल टा ! पुभालटा!!

सोत्रि Fri, 12/16/2011 - 17:00
गवि, खुप छान ! मझा आला !! पुकशु आणी पुकप्र :) - (विचारमैथुनात मग्न असणारा) सोकाजी

स्वातीविशु Fri, 12/16/2011 - 17:14
गवि तुम्ही खरे कवी.......जिलब्या अन चपला ठोठो हसता कोणी खपला काळेबेरे काही नाही शब्दकोष टेंपोत बसवला..वा.....मस्त...

रमताराम Fri, 12/16/2011 - 21:04
(.. चाल सोडून...) हे लै भारी. एखादे कडवे 'ताल सोडून' असते तर अजून मझा आला असता.

विदेश Sat, 12/17/2011 - 14:44
चाल चलन वृत्त बदलून आमची रोती सूरत पार बदलून टाकली ! छान .
लेखनविषय:
प्रतिशब्द
पाकक्रिया
शब्दक्रीडा
मौजमजा
काव्यरस
भयानक
बिभत्स
(..चाल.. कोणतीही..) विचारमैथुन चालू असावे जेव्हा काही कामच नसते कचेरीमधे लेखन प्रसवत चोप्य पस्ते..चोप्य पस्ते.. (...चाल बदलून...) अंगलटीला उलटुन येता प्रतिक्रियांच्या पचपच पिंका ह.घ्या. ह.घ्या. हाकानाका पेरुन द्याव्या विकीलिंका.. (..चलन बदलून...) बोटावरची थुंकी बदलणे रुमाल टाकुन जागा धरता प्रकाटाआ डुकाटाआ अशक्य होईल बूच मारता. (..चालचलन आणि वृत्त बदलून..) अच्रत ब्वलत शीबै नैकै पुलेशुभेच्छुक पुभालटा तर्रीभरला शाब्दिकरस्सा इथे उकळतो रटारटा.. (.. चाल सोडून...) डायरिया जिलब्या अन चपला ठोठो हसता कोणी खपला काळेबेरे काही नाही शब्दकोष टेंपोत बसवला.. ..............................

<< बसकी >>

सुहास.. ·

शाहिर Wed, 11/30/2011 - 19:27
प्यार मे सब सहि होता है .. : करीना कपूर जब वुइ मेट मधे ... त्या मुळे तुम्ही कितिही मार दिलात तरी प्रेमाच्या प्रसववेदना थांबणार नाहीत

शाहिर Wed, 11/30/2011 - 19:27
प्यार मे सब सहि होता है .. : करीना कपूर जब वुइ मेट मधे ... त्या मुळे तुम्ही कितिही मार दिलात तरी प्रेमाच्या प्रसववेदना थांबणार नाहीत
लेखनविषय:
विडंबन
काव्यरस
बिभत्स
बरेच दिवसांनी प्रेरणा : काही गरज नाही ब्वा ! किती जिलब्या ती तळते का हा कंड बघ की ते तुझ्या लिहीण्याने निल-ज्ञान वाढते मचाकीय लेखकांस शांतता मिळते संस्थळी आयुष्य आता बदलले प्रगल्भ चावट-गुणी जाहले किती तु अति बोर मारणार किती ह्या शब्दांस जाळणार बास कराकी आता सहन होत नाही धाग्यांची दैनंदिनी आता बघवत नाही

जातकुळी

पेशवा ·
लेखनविषय:
कविता
काव्यरस
बिभत्स
काही वर्षापूर्वी बार्न्सच्या पुस्तकभांडारात आवडतीच्या सिंगलशॉट मोका सकट मी. दिशाहीनतेचे डर्टी हॅरी फोर्टी फोर मॅग्नम खेळवत... आजूबाजूची टेबले एकटेपणाच्या गर्दीने व्यापलेली तेव्हा भेटले होते पहिल्यांदा दहा तोंडाचे ते मूल लॅगरांज बिंदूचा रोग झालेले... लहानपणी आईने सांगितलेली धृवाची कथा... अढळपदातला अध्याहृत बंदिवास... डर्टि हॅरी रोखल्यावर आत्मभानाला सुटलेली घाण ह्यांच्यात बुडवून घेतले होते सारे वेडेबागडे शब्द दहा तोंडाच्या मुलाने रचलेल्या रचना रोशोमान सावल्यांचा खेळ... माझे हरवलेले डर्टी हॅरी, विभक्त झालेले एकटेपण आणि फोस्टर केअर मध्ये असलेले ते मूल माझा अढळपदाकडाचा बुर्ज्वा प्रवास कालच्या पानाव
Subscribe to बिभत्स