मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

(सुटलेल्या पोटाची कहाणी)

यकु · · जे न देखे रवी...
प्रेरणा: दमलेल्या बाबाची कहाणी घामेजून ताणलेला एक पट्टा कुणी काचलेला लालेलाल वळ उठे झणी रोजचेच झाले आता नवे काही नाही इन कशी करु आता मला सांगा कुणी झोपेतच हात जातो ढेरी वरी जरी निजेतच स्वप्नी भासे स्लीम झाली ढेरी सांगायचे आहे काही माझ्‍या मनातले मला सुटलेल्या पोटाची ही कहाणी तुला ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना.... दाटदाट नगरात गर्दी होई सारी घामाघूम राजा नाही तरी एसीचा हा वारा रोज सकाळीच राजा निघताना बोले जिम मारायचे काल रा‍हूनिया गेले जमलेच नाही जरी चालायाला कधी आज परि चालतच मी येणारच घरी स्वप्नातल्या मांड्‍यांवरी मारु ताव थोडा ढेरी कमी झाली स्वप्नी पाही वेडा येता घरी दोन पेग मारु आज थोडे दोनच पेग त्यामुळे फार काही न घडे सुटलेल्या पोटाची ही कहाणी तुला ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना.... ऑफिसात उशीरा मी राही सदा बसून थंडावले जाल सारे लोक गेले उठून तास-तास गेला कसा प्रतिसादी निघून एक-एक भिडू गेला हळूच निघून अशा वेळी कसे सांगू काय-काय वाटे ढेरीपाशी हात जाई वेड्‍यापरी धावावेच वाटे वाटे मज सदासाठी रहावे उपाशी उगाचच पळावे नि खावी फळे खाशी उतरत उतरत उतरेल काही बघताना भान मला उरणार नाही हसूनिया दोस्तलोग मारतील ढुशा बसूनच स‍ेलिब्रेट करु आता उठ लेका नशा नको नको म्हणताना मारु दोन-दोन पेग क्षणोक्षणी ढेरी वाढे मज येई राग सांगायचे आहे काही माझ्‍या मनातले मला सुटलेल्या पोटाची ही कहाणी तुला ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना.... पीतापीता केव्हा तरी येईल जांभई जाऊ घरी हळूहळू जरी पाय धरवणार नाही झोपू मग दिवसभर तंगडे पसरुनी असे पूर्वीपेक्षा वाढे ढेरी असे उगा वाटे ढेरीच ती सांगताहे ऐक बाळा उगा तुझीच रे सदा आता मी तुज कधी सोडणार नाही सांगायचे आहे काही माझ्‍या मनातले मला सुटलेल्या पोटाची ही कहाणी तुला ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

वाचने 9156 वाचनखूण प्रतिक्रिया 40

श्रावण मोडक Wed, 01/18/2012 - 17:53
परिक्रमेचा लाभ काय रे हा? अर्ध्यामुर्ध्या परिक्रमेचा? भारीच! बादवे, आता 'हळव्या' प्रतिसादांची प्रतीक्षा करतोय. ;)

In reply to by श्रावण मोडक

यकु गुरुवार, 01/19/2012 - 00:08
मोडक, अहो काही लोकांना तर लाभ कमावण्यासाठी अर्धीमुर्धीही नर्मदा परिक्रमा करावी लागत नाही. ;-) आलं लक्षात की उकल करुन सांगू? ;-) हळवे प्रतिसाद बरेच आलेत. पाहून घेतले ना?

गणेशा Wed, 01/18/2012 - 16:18
विडंबन आवडले.. मजा आली वाचताना बाकी बोळ्क्या मधे लुक - लुकलेला ह्या गद्य ओली राहिल्या की वो .. देतो.
बोळ्क्या मधे लुक - लुकलेला तुझा पहीला दात आणि पहिल्यांदाच घेतलास जेंव्हा मऊ भात आई म्हणण्या आधी सुद्धा म्हणली होतीस बाबा रांगत रांगत घेतलास जेंव्हा घराचा ताबा लूटू लूटू उभ रहात टाकलस पाऊल पहिल दूर च् पाहत राहिलो फक्त जवळच पाहायच राहून गेल,
कमरेवरच ओघळलेला तुझा पहिला घाट, आणि पहिल्यांदाच घेतले जेंव्हा तुला प्रेमाणे आत ओह म्हणण्या आधीही म्हणालो होतो बास, हळु हळु घेतलास जेंव्हा सर्वांगाचा घास लुटु लुटु हालत हालत टाकलीस पहिली उडी.. लांबचे जावुद्या जवळच ही उडी मारणे जमलेच नाहि ला लाला ला !

यक्कूशेठ जियो... बेक्कार हसू येत होतं वाचताना...काही ओळींपुढे तर ---^--- @निजेतच स्वप्नी भासे स्लीम झाली ढेरी @येता घरी दोन पेग मारु आज थोडे दोनच पेग त्यामुळे फार काही न घडे @हसूनिया दोस्तलोग मारतील ढुशा बसूनच स‍ेलिब्रेट करु आता उठ लेका नशा

नि३सोलपुरकर Wed, 01/18/2012 - 17:19
यशवंत राव्,भट्टी मस्त जमलीय.. खूप हसू येत होतं वाचताना ..... @ गणेशा ...अ‍ॅडीशन पण छान जमलीय.

उदय के'सागर Wed, 01/18/2012 - 18:15
दमलेल्या बाबाची कहाणी ऐकतांना जेवढा 'सेन्टी' झालो नव्हतो तेवढा हि कविता वाचुन 'सेन्टी' झालो :( असो, पोट सुटलेल्याचे दु:ख कोणाला तरी समजले .. धन्स यकुजी!!! ;)

५० फक्त Wed, 01/18/2012 - 21:33
यक्कुशेट, आमच्या वरुन लिहिलेल्या कवितेला सलाम, आपल्याकडं ती दगडं उभी करायची पद्धत असती ना तर हीच कविता लिहायला सांगितलं असतं मी..

गवि गुरुवार, 01/19/2012 - 11:40
वा वा यशवंता... क्या बात है.. पण बेल्टमधून बाहेर ओघळलेल्या पोटाप्रमाणे अनेक ओळीत शब्द मूळ गाण्याचा मीटर फोडून फोफावलेत की.. ;) कपड्यांचे कपाट उपसताना करुण सत्यपरिस्थितीतून मलाही "पुरानी जीन्स, और गिटार"च्या धर्तीवर "जुनी जीन्स , पण पोट फार.. **च्या वरती चढेनाच यार.." असं गाणं सुचलं होतं. पण ते अपुरं राहिलं.. तुझी कविता वाचून समाधान पावलो.

आदिजोशी गुरुवार, 01/19/2012 - 17:12
पण विडंबन मिटर मधे नसल्याने वाचायला अजिबात मजा आली नाही. मूळ चालीत, मूळ गेयतेसकट विडंबन म्हणता आलं नाही तर ते वाचायला मजा येत नाही.

सूड गुरुवार, 01/19/2012 - 20:00
आवडलं, सुदैवाने माझं पोट आटोक्यात आलं म्हणावं तर उगा झैरात केल्यासारखं वाटायचं म्हणून गप्प बसायचं ठरवलं आहे.

वपाडाव गुरुवार, 01/19/2012 - 21:23
अन यकु त्ये मीटर बीतर ग्येलं चुलीत.... आपाण आपली व्यथा सांगुन व्हा मोकळे.... -(समदु:खी) वपाडाव