वा!

डोळ्यांवरती जरा खालती ग्रहण हवे मज चंद्राचे त्या ग्रहणाला मोक्ष नसावा, केवळ अनुभव साक्ष असावा पोटामधले उदंड पाणी खळखळ अवघी डोळ्यांमधली एक मोजता दुजी उठावी लाट बोलकी मिटून जावी

सुंदर.

अगदी सुदंर अपेक्षा.

नेहमाप्रमाणेच.

कसे सावरू वयास माझ्या , तारुण्याचे वरदान कुठे ? रंगवून टाकल्या सफेद झालरी , काळा रंग लपला कुठे ? झिडकारुनी त्या वार्धक्क्यास , ठेवले माझे मन कोवळे मोतीबिंदूही हिरवे झाले , जीवन सोन्याहुनी पिवळे

वाह! क्या बात है!! अतिशय सुंदर

आता तो फक्त एक बागुलबुवा होता असे वाटते. आता सगळ्याच बाबतीत फक्त साक्षीदार या नात्याने जोडला जातो (आणि या साक्षीभावाचे प्रयोजन काय इतकाच विचार मनात असतो,) कारण नाविन्य असे काही नाहीच. वार्धक्य इतरांचे जवळून पाहिलेले म्हणून तेही अपेक्षितच अन... बालपण, तरुणपण स्वतःच अनुभवलेले म्हणून ते ही ताजे नाही. त्यामुळे हा साक्षीभाव पोसून करायचे काय, टाळून करायचे काय हा एक प्रश्नच आहे ? अर्थात शोध चालूच ठेवला की उत्तरे मिळतात खरी :)

सुरेख!!

सुंदर

आवडली! :-)

सर्व रसिकांचे आभार ...

वा!

डोळ्यांवरती जरा खालती ग्रहण हवे मज चंद्राचे त्या ग्रहणाला मोक्ष नसावा, केवळ अनुभव साक्ष असावा पोटामधले उदंड पाणी खळखळ अवघी डोळ्यांमधली एक मोजता दुजी उठावी लाट बोलकी मिटून जावी

सुंदर.

अगदी सुदंर अपेक्षा.

नेहमाप्रमाणेच.

कसे सावरू वयास माझ्या , तारुण्याचे वरदान कुठे ? रंगवून टाकल्या सफेद झालरी , काळा रंग लपला कुठे ? झिडकारुनी त्या वार्धक्क्यास , ठेवले माझे मन कोवळे मोतीबिंदूही हिरवे झाले , जीवन सोन्याहुनी पिवळे

वाह! क्या बात है!! अतिशय सुंदर

आता तो फक्त एक बागुलबुवा होता असे वाटते. आता सगळ्याच बाबतीत फक्त साक्षीदार या नात्याने जोडला जातो (आणि या साक्षीभावाचे प्रयोजन काय इतकाच विचार मनात असतो,) कारण नाविन्य असे काही नाहीच. वार्धक्य इतरांचे जवळून पाहिलेले म्हणून तेही अपेक्षितच अन... बालपण, तरुणपण स्वतःच अनुभवलेले म्हणून ते ही ताजे नाही. त्यामुळे हा साक्षीभाव पोसून करायचे काय, टाळून करायचे काय हा एक प्रश्नच आहे ? अर्थात शोध चालूच ठेवला की उत्तरे मिळतात खरी :)

सुरेख!!

सुंदर

आवडली! :-)

सर्व रसिकांचे आभार ...

अरे कोसळतोयस , पड धुवांधार अजुन होऊन देत त्या मुसळधार धारांच्या तलवारी बुडवून टाक , तुझ्या वखवखलेल्या असुयेत कैक दीपक , उज्वल भवितव्याचे आणि मायेचे फक्त जीवनच तर मागितले होते आज कैक बळी घेऊनही तुझी भूक शमत नाही तरीही लढतायत आणि पुढेही लढत राहतील हि बळीची पिल्ले घामाच्या चिलखताला तुझ्या तलवारी कापू नाही शकत तुझ्या तलवारीची धार , त्या घामात भिनते आणि पुन्हा देते अभेद्य ताकद , जा जाऊन सांग निरोप त्या महादेवाला निर्माण , सर्वनाश , उत्पत्ती, प्रकोप सर्वांचाच कारक तू आज जी बीजे आमच्यात रोवली गेली आहेत ती सहजासहजी तुटणारी नाही आहेत तण आत खोलवर रुजलेले आहेत आणि प्रत्येक प्रकोपात ते जवळ येत जातील बनेल मग एक दिमाखदार डेरेदार कल्पवृक्ष ज्याच्या छायेत मग तुलाही रममाण व्हावंसं वाटेल

अरे कोसळतोयस , पड धुवांधार अजुन होऊन देत त्या मुसळधार धारांच्या तलवारी बुडवून टाक , तुझ्या वखवखलेल्या असुयेत कैक दीपक , उज्वल भवितव्याचे आणि मायेचे फक्त जीवनच तर मागितले होते आज कैक बळी घेऊनही तुझी भूक शमत नाही तरीही लढतायत आणि पुढेही लढत राहतील हि बळीची पिल्ले घामाच्या चिलखताला तुझ्या तलवारी कापू नाही शकत तुझ्या तलवारीची धार , त्या घामात भिनते आणि पुन्हा देते अभेद्य ताकद , जा जाऊन सांग निरोप त्या महादेवाला निर्माण , सर्वनाश , उत्पत्ती, प्रकोप सर्वांचाच कारक तू आज जी बीजे आमच्यात रोवली गेली आहेत ती सहजासहजी तुटणारी नाही आहेत तण आत खोलवर रुजलेले आहेत आणि प्रत्येक प्रकोपात ते जवळ येत जातील बनेल मग एक दिमाखदार डेरेदार कल्पवृक्ष ज्याच्या छायेत मग तुलाही रममाण व्हावंसं वाटेल

चाकोरीची कविता आवडली.

माझाच मी वाटाड्या झालो

भारी

छान

चाकोरीची कविता आवडली.

माझाच मी वाटाड्या झालो

भारी

छान

कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा विस्तारून सांगाल काय ?

संध्याकाळी तू गंगेतीरी व्याकुळसा बसू नकोस..... मला सांग ना तुलाही असेच वाटते ना कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा चार व्याकुळ डोळ्यांत प्रलय व्हावा... खास. लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

छान...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- रांजण गावाला, गावाला, महागणपती नांदला... :- Kartiki Barge | Unplugged |

कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा विस्तारून सांगाल काय ?

संध्याकाळी तू गंगेतीरी व्याकुळसा बसू नकोस..... मला सांग ना तुलाही असेच वाटते ना कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा चार व्याकुळ डोळ्यांत प्रलय व्हावा... खास. लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

छान...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- रांजण गावाला, गावाला, महागणपती नांदला... :- Kartiki Barge | Unplugged |

पु. शि. रेग्यांच्या सावित्री मध्ये घरट्यांचा उल्लेख दोनदा येतो. पहिला संघर्षाचा मन विषण्ण करणारा दुसर्‍यांदा येतो तेव्हा निसर्गचक्र त्याच्या क्रमाने हळुवारपणे पुर्वव्रत झालेले असते जे वाचकाला आश्वस्त करते.

सध्या अमेझॉन जंगलात लागलेल्या आ़गीच्या ( वणवा) पार्श्वभुमीवर कवितेची दाहकता अधिकच जाणवते आहे . __/\__.

पु. शि. रेग्यांच्या सावित्री मध्ये घरट्यांचा उल्लेख दोनदा येतो. पहिला संघर्षाचा मन विषण्ण करणारा दुसर्‍यांदा येतो तेव्हा निसर्गचक्र त्याच्या क्रमाने हळुवारपणे पुर्वव्रत झालेले असते जे वाचकाला आश्वस्त करते.

सध्या अमेझॉन जंगलात लागलेल्या आ़गीच्या ( वणवा) पार्श्वभुमीवर कवितेची दाहकता अधिकच जाणवते आहे . __/\__.

समईमधल्या दीपकळीवर विझू विझू ते डोळे दिसती... कोकणांत तिन्हीसांजा साजरा होणारा सामूहिक परवचा आठवला.

फक्त ही सांस्कृतिच आता परकी वाटावी इतका बदल स्वत: मधे झालेला असल्याने, संपूर्ण वृध्दत्व येत नाही तोपर्यंत हे काव्य काळजाला भिड़ेल असे वाटत नाही.

मस्त लिवलंय .. जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या .. खासकरून कोकणातल्या घराच्या .. मी महिन्यात आम्ही सर्व भावंडे तिथे अंगणात सर्व स्तोत्रे म्हणायचो .. मला वाटत दहा पंधरा वर्षे तिथे आम्ही दरवर्षी दंगा करायचो पण आता सर्व जण शहरात स्थायिक झाले आणि ते भलेमोठे घर , त्यासमोरच अंगण , वृंदावन असेच ओस पडले आहे .. तिथे तुळस लावली जाते पण ती फक्त गणपतीत आणो होळीच्या सणालाच.. नाहीतर तिथे पूर्ण शुकशुकाट असतो ... कधी पुन्हा उजळेल सारे ? कधी उतरतील त्या अंगणात तारे ? कधी भिनेल गगनात स्तोत्र ध्वनी ? कधी बैसेल ती अनोखी पंगत पुन्हा अंगणी ? तूच तर आहेस त्या सर्वांचा उदगाता निर्माता तूच घडविलेस सर्व पसारे अन नजारे तूच दिलेस कैक आशीर्वाद तूच दिल्या या अनमोल ठेवी आम्हा लोचनी पुढारलो कि सुधारलो ते तूच जाणे पण मी अजूनही तिथेच लोळतो जिवंतपणी दे , कधीतरी पुन्हा दे करून जवळ त्या भूतकाळाला ओढ अनामिक ती हृदयात कायम राहिली

सुरेख.

निव्वळ अफलातून आहे. समजतेय असं वाटेपर्यंत निसटतेय आणि निसटताना समजतेय अशी अवस्था झाली आहे. मिपावर बाजूनेच निसटणारा सरधोपट वाचकांची पत्रेवाला नाखु

देखणे गो बाय तुझा देवघर.

कविता आवडली, नीटशी समजण्यासाठी बर्‍याचदा वाचावयास लागली (की अजून नीटशी समजली नाही असा प्रश्नही मनात येऊन गेला.)

बराच वेळ लागला समजायला.

समईमधल्या दीपकळीवर विझू विझू ते डोळे दिसती... कोकणांत तिन्हीसांजा साजरा होणारा सामूहिक परवचा आठवला.

फक्त ही सांस्कृतिच आता परकी वाटावी इतका बदल स्वत: मधे झालेला असल्याने, संपूर्ण वृध्दत्व येत नाही तोपर्यंत हे काव्य काळजाला भिड़ेल असे वाटत नाही.

मस्त लिवलंय .. जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या .. खासकरून कोकणातल्या घराच्या .. मी महिन्यात आम्ही सर्व भावंडे तिथे अंगणात सर्व स्तोत्रे म्हणायचो .. मला वाटत दहा पंधरा वर्षे तिथे आम्ही दरवर्षी दंगा करायचो पण आता सर्व जण शहरात स्थायिक झाले आणि ते भलेमोठे घर , त्यासमोरच अंगण , वृंदावन असेच ओस पडले आहे .. तिथे तुळस लावली जाते पण ती फक्त गणपतीत आणो होळीच्या सणालाच.. नाहीतर तिथे पूर्ण शुकशुकाट असतो ... कधी पुन्हा उजळेल सारे ? कधी उतरतील त्या अंगणात तारे ? कधी भिनेल गगनात स्तोत्र ध्वनी ? कधी बैसेल ती अनोखी पंगत पुन्हा अंगणी ? तूच तर आहेस त्या सर्वांचा उदगाता निर्माता तूच घडविलेस सर्व पसारे अन नजारे तूच दिलेस कैक आशीर्वाद तूच दिल्या या अनमोल ठेवी आम्हा लोचनी पुढारलो कि सुधारलो ते तूच जाणे पण मी अजूनही तिथेच लोळतो जिवंतपणी दे , कधीतरी पुन्हा दे करून जवळ त्या भूतकाळाला ओढ अनामिक ती हृदयात कायम राहिली

सुरेख.

निव्वळ अफलातून आहे. समजतेय असं वाटेपर्यंत निसटतेय आणि निसटताना समजतेय अशी अवस्था झाली आहे. मिपावर बाजूनेच निसटणारा सरधोपट वाचकांची पत्रेवाला नाखु

देखणे गो बाय तुझा देवघर.

कविता आवडली, नीटशी समजण्यासाठी बर्‍याचदा वाचावयास लागली (की अजून नीटशी समजली नाही असा प्रश्नही मनात येऊन गेला.)

बराच वेळ लागला समजायला.

आशय कळला नाही.

त्यांसही वाढ भत्ता दिला पाहिजे मेघही वागती की पगारी जसे हे आवडलं

आणखी लिहा.

पहिल्याछुट मी तुमचे नाव वाचलेच नाही. मला वाटलं की ही "खिलजी" यांचीच कविता असणार. कारण अशी शिर्षके देण्याची जबाबदारी सध्या त्यांच्याच शिरावर आहे. असो ! बरेच दिवस मिपावर दिसला नाहीत ? जुने सभासद परत आल्यावर आनंद झाला. बाकी शेतकरी साहित्य, चळवळी बद्द्ल बरेच दिवस काही लिहिलं नाही. काहीतरी लिहित चला ना..

या हवेला कुणाची हवा लागली? चित्त कामामध्ये ना तिचे फारसे >> होय असे होतेय खरे!! :)

अनाकलनीय. जमल्यास सोपं करून सांगावं.

आशय कळला नाही.

त्यांसही वाढ भत्ता दिला पाहिजे मेघही वागती की पगारी जसे हे आवडलं

आणखी लिहा.

पहिल्याछुट मी तुमचे नाव वाचलेच नाही. मला वाटलं की ही "खिलजी" यांचीच कविता असणार. कारण अशी शिर्षके देण्याची जबाबदारी सध्या त्यांच्याच शिरावर आहे. असो ! बरेच दिवस मिपावर दिसला नाहीत ? जुने सभासद परत आल्यावर आनंद झाला. बाकी शेतकरी साहित्य, चळवळी बद्द्ल बरेच दिवस काही लिहिलं नाही. काहीतरी लिहित चला ना..

या हवेला कुणाची हवा लागली? चित्त कामामध्ये ना तिचे फारसे >> होय असे होतेय खरे!! :)

अनाकलनीय. जमल्यास सोपं करून सांगावं.

सुंदर आणि अफाट आहे हे! - (अनन्त्_यात्री नावाची दखल घेतलेला) सोकाजी

(तर्काच्या सीमेवरील अतर्क्य)- जॉनविक्क

छान! तर्कबुद्धीच्या पलिकडे असलेला, एक नवाच रोमांचकारी अनुभव, अवचित येण्याच्या क्षणाचे वर्णन खूप आवडले. :-) दुसरी कविताही त्याचेच वर्णन सांगतेय, होय ना?

सुंदर आणि अफाट आहे हे! - (अनन्त्_यात्री नावाची दखल घेतलेला) सोकाजी

(तर्काच्या सीमेवरील अतर्क्य)- जॉनविक्क

छान! तर्कबुद्धीच्या पलिकडे असलेला, एक नवाच रोमांचकारी अनुभव, अवचित येण्याच्या क्षणाचे वर्णन खूप आवडले. :-) दुसरी कविताही त्याचेच वर्णन सांगतेय, होय ना?

सगळी क्रिकेट मॅच नाही पण हायलाईट्स तरी पाहूदे हायलाईट पाहून चालला हात चोळीत अन मोका पाहुन त्यान गाठलं की बोळीत पैजारबुवा,

जास्त वेळ नाही पण थोडा वेळ तरी दे

अपेक्षाच असली दोन तीन मिनिटांची ठेवायची. मग कशाला ती देईल? तुझं तू हायलाईट इमॅजिन कर म्हणत आक्खी मॅचच खेळायला एखाद्या पंजाब्याकडे जाईल ती.

"नवर्‍याचे बायकोस अनावृत्त पत्र" हे दरवेळी क्रिकेट मॅच अगोदर व्हाटस अपवर प्रकाशित होणारे पत्र अगोदरच बायकोला दाखवले असते तर ही कारुण्यपुर्ण कविता लिहायची वेळ आली असती काय ?

आणी ?

:-))))

सगळी क्रिकेट मॅच नाही पण हायलाईट्स तरी पाहूदे हायलाईट पाहून चालला हात चोळीत अन मोका पाहुन त्यान गाठलं की बोळीत पैजारबुवा,

जास्त वेळ नाही पण थोडा वेळ तरी दे

अपेक्षाच असली दोन तीन मिनिटांची ठेवायची. मग कशाला ती देईल? तुझं तू हायलाईट इमॅजिन कर म्हणत आक्खी मॅचच खेळायला एखाद्या पंजाब्याकडे जाईल ती.

"नवर्‍याचे बायकोस अनावृत्त पत्र" हे दरवेळी क्रिकेट मॅच अगोदर व्हाटस अपवर प्रकाशित होणारे पत्र अगोदरच बायकोला दाखवले असते तर ही कारुण्यपुर्ण कविता लिहायची वेळ आली असती काय ?

आणी ?

:-))))

वा!

छान !

वा!

छान !