मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

काय अपशकून घडला

पाषाणभेद ·

शुचि 25/05/2010 - 05:03
आवडली. खरच हळवेपण येतच असणार कितीही मन कठोर केलं तरी. कोरस आवडला. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

शुचि 25/05/2010 - 05:03
आवडली. खरच हळवेपण येतच असणार कितीही मन कठोर केलं तरी. कोरस आवडला. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||
काव्यरस
काय अपशकून घडला
महाराजांकडचा एक सैनिक उत्तरेला लढाईला जातो अन तो तेथे अडकून पडतो. इकडे त्याच्या घरी काय होते ते पहा: (कोरस तसा अनावश्यक वाटतो आहे. तोडा विरस होतो आहे.

नकोस माझी आठवण काढू

पाषाणभेद ·
काव्यरस
नकोस माझी आठवण काढू नकोस माझी आठवण काढू नकोस मजला मोही पाडू भोगले क्षण ते ओले नकोच त्यांना आता कुरवाळू || ओठांवरी ओठ घट्ट मिटी ते शब्दही त्यातून नच फुटी ते कढ दु:खाचे बाहेर काढण्या हुंदकाही नकोच सांडू || उष्ण उमाळा अंतरी गाभ्यात लाव्ह्यापरी जाळे तो मनास काय राहीली शेवटली बाकी गणितही त्याचे नकोच करू || - पाषाणभेद (दगडफोड्या) २३/०५/२०१०

प्रतिक्षा ? ? ?

निरन्जन वहालेकर ·

sur_nair 19/05/2010 - 19:14
तुमच्या कवितेत मृत्यू, सरण वगैरे नेहमी येतात असे जाणवले.

In reply to by sur_nair

शुचि 19/05/2010 - 19:15
होय असेच म्हणते. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

स्पंदना 19/05/2010 - 20:19
असेल ही तस ! ...पण त्यामुळे कवीता कुठे उणी नाही होत. कुणाला एव्हढ "मिस" करताय? विरह वेदना अगदी प्रकर्षाने जाणवते. :| शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

श्रीमान सुरेशजी, शुचि, तसेच अपर्णा ताई, प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद व आभार ! मृत्यू , विरह, ह्याशिवायहि कविता मिपा वर दिल्या आहेतच पण हाही आयुष्याचा एक भाग असतोच ना? कविता लिहिली तरी प्रत्येक कवितेचा व्यक्तिगत जीवनाशी काही संबंध असतोच असे नाही पण निस्सीम प्रेमातील असफलता, विरह, व मृत्यू याचा विचार केला व " जे न देखे रवी ....... सुचले ते लिहिले. पुन्हा एकदा मनःपूर्वक आभार ! ! ! सस्नेह निरंजन .

फटू 20/05/2010 - 09:57
अगदी सक्काळी सक्काळी अशी कविता वाचायला नको होती. असो. कविता छान झाली आहे. तुझ्या आठवणीच्या वाती, अजूनही तेवती उरी, आसवांच्या दीपांनी, नयनांच्या ज्योती घेऊन हे छानच ! - फटू

पक्या 20/05/2010 - 21:00
छान कविता...आवडली. >>चंद्रमाच झाला लुप्त धरणीवर, >>काळ्या मेघाआड. इथे लुप्त ऐवजी प्रकट या अर्थी शब्द हवाय का? आणि लुप्त हवा असेल तर धरणी ऐवजी आकाश हवे का? जय महाराष्ट्र , जय मराठी !

In reply to by पक्या

प्रतिक्रियेसाठी मनस्वी आभार ! ! ! तिचा मुखचंद्रमा केशसंभारामुळे दिसेनासा झाला म्हणून "लुप्त" असे म्हटले आहे. सस्नेह निरंजन

sur_nair 19/05/2010 - 19:14
तुमच्या कवितेत मृत्यू, सरण वगैरे नेहमी येतात असे जाणवले.

In reply to by sur_nair

शुचि 19/05/2010 - 19:15
होय असेच म्हणते. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

स्पंदना 19/05/2010 - 20:19
असेल ही तस ! ...पण त्यामुळे कवीता कुठे उणी नाही होत. कुणाला एव्हढ "मिस" करताय? विरह वेदना अगदी प्रकर्षाने जाणवते. :| शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

श्रीमान सुरेशजी, शुचि, तसेच अपर्णा ताई, प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद व आभार ! मृत्यू , विरह, ह्याशिवायहि कविता मिपा वर दिल्या आहेतच पण हाही आयुष्याचा एक भाग असतोच ना? कविता लिहिली तरी प्रत्येक कवितेचा व्यक्तिगत जीवनाशी काही संबंध असतोच असे नाही पण निस्सीम प्रेमातील असफलता, विरह, व मृत्यू याचा विचार केला व " जे न देखे रवी ....... सुचले ते लिहिले. पुन्हा एकदा मनःपूर्वक आभार ! ! ! सस्नेह निरंजन .

फटू 20/05/2010 - 09:57
अगदी सक्काळी सक्काळी अशी कविता वाचायला नको होती. असो. कविता छान झाली आहे. तुझ्या आठवणीच्या वाती, अजूनही तेवती उरी, आसवांच्या दीपांनी, नयनांच्या ज्योती घेऊन हे छानच ! - फटू

पक्या 20/05/2010 - 21:00
छान कविता...आवडली. >>चंद्रमाच झाला लुप्त धरणीवर, >>काळ्या मेघाआड. इथे लुप्त ऐवजी प्रकट या अर्थी शब्द हवाय का? आणि लुप्त हवा असेल तर धरणी ऐवजी आकाश हवे का? जय महाराष्ट्र , जय मराठी !

In reply to by पक्या

प्रतिक्रियेसाठी मनस्वी आभार ! ! ! तिचा मुखचंद्रमा केशसंभारामुळे दिसेनासा झाला म्हणून "लुप्त" असे म्हटले आहे. सस्नेह निरंजन
लेखनविषय:
काव्यरस
प्रतिक्षा ? ? ? निद्रेच्या अधिनस्तहि उगडेच असतात नेत्र, परतीच्या प्रतिक्षेत तुझ्या. न जाणो मिटले ते अन….. अवतरली तू अवचित…….. .? ? ? ? आजही स्मरतात ते दिवस ....... धुंद ! धुंद ! ! पुनवेच्या चांदण्यांत, मोकळ्या केशसंभारांत, निरागस उभी तू. मला वाटले, चंद्रमाच झाला लुप्त धरणीवर, काळ्या मेघाआड. पुन्हा बहरला तोच वसंत, तारकांची धुंद बरसात, आसमंती तोच मंद वारा, ? ? ? ?

अंगाई

क्रान्ति ·

दत्ता काळे 18/05/2010 - 10:22
शाकीरा, मॅडोना, जॅक्सन यांनी गिळली अंगाई! - नुस्ती अंगाई नाही तर . . . यांनी गिळली तरुणाई. देवकी, यशोदा नाही, आई हवी पैसेवाली - हे बरीक खरं हो !

तुमच्या लेखणीतून समर्थ काव्याची अपेक्षा असते. मूळ प्रस्थापित संदर्भांनाच उजाळा देणारी कविता पाहून निराशा झाली. लिंबोणीचं झाड ज्या क्रांतीतून उन्मळून पडलं तीतून नवनिर्माण काहीच झालं नाही का? नवीन अर्थ सापडले नाहीत तर विसर्जनासाठी गर्त का शोधू नये?

sur_nair 18/05/2010 - 19:16
राजेशजींच्या मताशी सहमत. हे compliment च समजा. राग नसावा. तुमच्याकडून आमच्या अपेक्षा मोठ्या आहेत एवढेच सुचवायचे आहे.

दत्ता काळे 18/05/2010 - 10:22
शाकीरा, मॅडोना, जॅक्सन यांनी गिळली अंगाई! - नुस्ती अंगाई नाही तर . . . यांनी गिळली तरुणाई. देवकी, यशोदा नाही, आई हवी पैसेवाली - हे बरीक खरं हो !

तुमच्या लेखणीतून समर्थ काव्याची अपेक्षा असते. मूळ प्रस्थापित संदर्भांनाच उजाळा देणारी कविता पाहून निराशा झाली. लिंबोणीचं झाड ज्या क्रांतीतून उन्मळून पडलं तीतून नवनिर्माण काहीच झालं नाही का? नवीन अर्थ सापडले नाहीत तर विसर्जनासाठी गर्त का शोधू नये?

sur_nair 18/05/2010 - 19:16
राजेशजींच्या मताशी सहमत. हे compliment च समजा. राग नसावा. तुमच्याकडून आमच्या अपेक्षा मोठ्या आहेत एवढेच सुचवायचे आहे.
लेखनविषय:
प्रेरणा {जगातल्या सगळ्या आया आणि त्यांच्या लेकरांची माफी मागून} अलिकडे निंबोणीचे झाड राहिलेच नाही चंद्र वेडा मोबाइलच्या टॉवरमागे झोपी जाई! गाय पदपथावर, चिमणीला घरटे नाही परस ना वेली, कुठे झोपतील जाई-जुई? शाकीरा, मॅडोना, जॅक्सन यांनी गिळली अंगाई! देवकी, यशोदा नाही, आई हवी पैसेवाली हट्ट पुरविता तिची झोळी रिकामीही झाली! नको रडगाणे, हवी जाहिरातीमधली आई!

डुडुळगावचा गोलंदाज

शरदिनी ·

शिर्षकावरुन क्रिकेटच्या गोलंदाजावर काही तरी आहे असे वाटले. पुढे मात्र चेंडु डोक्यावरुन गेला. आपल्या लौकिकाला साजेशी कविता. अजून येऊ दे. :) -दिलीप बिरुटे [निशब्द]

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

शरदिनी 16/05/2010 - 22:12
गोलाबारी, धुडुम्म आणि गोलंदाज या तीन शब्दांवरून मला तोफ चालवणार्‍याविषयी म्हणायचे आहे असे मला वाटते...

In reply to by शरदिनी

आपल्या कवितांचे 'रहस्य' समजून घेणे सोपे नाही. कोणी तरी म्हटले आहे, कवींच्या दोन जाती असतात : एक कवी आत्माविष्कार करीत असतो तर दुसरा विश्वाविष्कार करीत असतो. आत्माविष्कार करणार्‍या कवीची दृष्टी अंतर्मुख असते; आपल्या व्यक्तित्वाचा तो शोध घेत असतो तर विश्वाविष्कार करणार्‍या कवींची दृष्टी बहिर्मुख असते; तो बाह्य विश्वाचा शोध घेत असतो. आपण कवीच्या कोणत्या प्रकारात बसता आणि कोणत्या आविष्काराचा वेध घेत आहात हे समजून घ्यायला वेळ लागेल असे वाटते. मदतीबद्दल आभारी :) अवांतर : -दिलीप बिरुटे

In reply to by शरदिनी

मुक्तसुनीत 18/05/2010 - 06:27
काहो , डुडूळगावच्या शरदिनी ..चुकलो कमलिनी चा इथे काही संबंध ? शरदिनीबाई, जीए कुलकर्णी धारवाडच्या परिसरातले लिहायचे , माडगूळकर माणदेशाबद्दल.......तशा तुम्ही डुडुळगावबद्दल लिहिताय ! ;-) खरे ना ?

ऋषिकेश 16/05/2010 - 22:01
शरदिनी तैंचा विजय असो ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

टारझन 16/05/2010 - 22:49
आंब्यांचा सिझन संपत आलाय .. आता काय कडक माल भेटेलंच असं नाही ... घ्या पिचपिचीत माल चालवुन ;) -(आंबा प्रेमी) कडकराव

डुडुळगावच्या गोलंदाजांचे उसळते चेंडु सोडुन देण्यात आम्ही धन्यता मानतो! :) - टिंगेश रैना

कविता मला समजली ती अशी:
स्वप्नी निवडू धुडूम्म गाज डुडुळगावचा गोलंदाज
सध्याच्या वीसविसाटाच्या* (T-20) जमान्यात जिथे जवळजवळ हरेक चेंडूलाच धावांची बरसात होत असते त्यावरून कवयित्रीला काही स्वप्न पडले असावे. टी-२०त गोलंदाज मार खातात, किंबहूना तशीच त्या खेळाची रचना आहे...
तोराबोरा ओमरसामा काय ललाटी ओ ओ मामा
... पण या षटकात, आपलं, कडव्यात शरदिनीतै ओव्हर द विकेट येतात, आपलं, मोहोरा बदलतात. तोराबोरा या अफगाण-पाकिस्तान सीमेवरच्या गावात झालेल्या लढाईचा संदर्भ देतात. ओसामा बिन लादेन याच गावात लपला होता अशीही तेव्हा शंका होती, अमेरिकन सैन्याशी लढताना 'ओसामा मर' या परवलीच्या शब्दातून ओमर हा दहशतवादी आणि ओसामा हे अमेरिकन सैन्याला मामा बनवून दोघेजण निसटतात या ठिकाणी षटक संपवतात.
गोलाबारी सुसूत्र ताडन रुजुवातीला करूण धावन शोषण भीषण पोषण वेसण धवल गिटारी कडकड मंथन
या कडव्याचं/षटकाचं फारसं वर्णन करण्याची गरज नसावी. शरदिनीं मॅडमनी वर्णन केल्याप्रमाणे हे सर्व गोलंदाजीचं** वर्णन आहे.
तित्तिरबाला ग्रंथीलाला ग्रसनी जिव्हा कुरूप भोला यमनाला घालू तेलघडा हाका बिचारी मुकी चिडा
या कडव्याचे पहिले दोन उसळते चेंडू मी सोडून दिले आहेत. अलिकडे गमन हा शब्द आता यमनापेक्षा जास्त ओळखीचा असल्यामुळे त्याबद्दल घडाभर तेल घालूनच शरदिनी यमनाची माहिती सांगत आहेत. अर्थात यमनाबद्दल बोलण्यात शरदिनी दुसरा क्रमांक नक्कीच मिळवतील. "हाका बिचारी" हा मात्र श्लेष आहे. रझाक खान 'भागमभाग' या चित्रपटात "हाका" या नावाने गुंडरूपात समोर येतो आणि इतर काही चित्रपटांमधे (उदा: हंगामा) तो वेटरचं बापुडवाणं काम करतो त्यामुळे हाका बिचारी हा अतिशय उच्च श्लेष आहे. तर या हाकाच्या कामावर कोणीही मूकपणे चिडा असं शरदिनी सुचवतात. कठीण शब्दांचे अर्थः * गुडगुडाट आणि फुडफुडाटाच्या चालीवर! ** गोलंदाज म्हणजे तोफा चालवणारे पुरवणी अर्थः डुडुळगाव हे गावाचं काल्पनिक नाव गुगलवरून किंवा गुग्गुळवरून आलं असावं... गुग्गुळ या शब्दावरून आलं असेल तर, शरदिनीताई, तुमची तब्येत चांगली आहे ना? अदिती

In reply to by मस्त कलंदर

गणपा 17/05/2010 - 17:05
शरदिनी = अदिती :? (ईतकी अंदरकी बात (कवितेच्या अर्थासंदर्भात बोलतोय) खुद्द कवयत्री खेरीज कोण जाणु शकेल ? )

In reply to by Nile

टुकुल 17/05/2010 - 17:17
-१.१ कवितेला प्रतिसाद देण्याची औकात नाही त्यामुळे प्रतिसादाला प्रतिसाद ;-) --टुकुल

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

विजुभाऊ 18/05/2010 - 10:25
अरे गरीबांच्या संजीव कपूर, मेलं तेज्यायला...... कुठून बोललास रे गणपाभौ. स्वतःच्याच गोलंदाजीवर फलंदाजी करणारा अजून जन्मलेला नाही आहे रे! अरेच्चा.... अजून क्रिकेट मध्ये डुप्लिकेट आयडी ही कॉन्सेप्ट यायचेय्य होय?

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

पंगा 18/05/2010 - 08:22
अलिकडे गमन हा शब्द आता यमनापेक्षा जास्त ओळखीचा असल्यामुळे त्याबद्दल घडाभर तेल घालूनच शरदिनी यमनाची माहिती सांगत आहेत. अर्थात यमनाबद्दल बोलण्यात शरदिनी दुसरा क्रमांक नक्कीच मिळवतील.
'यमन' बोले तो 'येमेन' असू शकेल काय? (USS Cole वगैरह?) नाही, 'तेलघडा' बोले तो 'आइल बैरल'चा ज़िक्र केला आहे म्हणून वाटले... ;) (च्या**, या कवितेतले काहीतरी कळल्यासारखे वाटले, लगता है दिमाग़ सटक गया है हमारा! =))) (वैसे, 'यमनाला तेलघडा घालणे' हे 'sending coals to Newcastle'सारखे वाटत नाही काय? ;)) - पंडित गागाभट्ट

साधारण अर्थ असा वाटतो - सकृत्दर्शनी तरी तोफगोळे हे शाब्दिक वाटतात. असा प्रचंड आवाज करणारे, तोंडाने वायफळ वाफ दवडणारे, ससूत्र वाक्ताडन करणारे, शोषण, पोषण वगैरे भीषण शब्द वापरणारे, शुभ्र चारित्र्याबाबत कडकड मंथन करणारे तथाकथित नेते - जनतेला मनाला भावतात. त्यांना निवडून देण्याची स्वप्न पडतात. अशा नेत्यांच्या हाती मुकी बिचारी कुणी हाका अशी जनता आहे म्हणून आपल्यालाच चीड येते. चीड येण्यापलिकडे हाती तरी काय असतं? अधिक विशिष्ट अर्थ काढायचा झाला तर मिपावरच्या गेल्या काही दिवसात घडलेल्या घटनांशी नातं जोडता येतं असं वाटतं. विशेषत शेवटच्या कडव्यातले उल्लेख (तित्तिरबाला, ग्रसनी जिव्हा, यमन) जुळतात. तसं असेल तर वरच्या कडव्यांच्या अर्थामध्ये किंचित फेरफार (ओसामा, सुसूत्र ताडन) करावा लागतो. (अधिक विचार करताना मला हाच अर्थ आवडायला लागला आहे) डु़डुळगावचा संदर्भ लागला नाही. अदितीने म्हटल्याप्रमाणे ते गूगल वरून आलं असू शकेल, किंवा डूडल वरून आलं असेल - संस्थळांशी निगडित वाटतं.

In reply to by राजेश घासकडवी

अधिक विशिष्ट अर्थ काढायचा झाला तर मिपावरच्या गेल्या काही दिवसात घडलेल्या घटनांशी नातं जोडता येतं असं वाटतं. मलाही तेच वाटलं. पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Phoenix

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

टुकुल 17/05/2010 - 18:35
माझी थोडी भर. डु़डुळगाव = मिसळपाव गोलंदाज = तात्या. हि कविता तात्यांना अर्पण केलेली आहे. --टुकुल

शुचि 17/05/2010 - 05:50
कोणीतरी वेसण घालून पोषण केलं आणि नंतर भीषण शोषण केलं. रुजुवात शब्द आलाय. "काय ललाटी ओ ओ मामा" -----> अनिश्चितता दर्शवतो. ठीक वाटली.

sur_nair 17/05/2010 - 06:05
उगाच लावायचा म्हणून जो तो हवा तो संदर्भ लावतो त्याला कविता म्हणायची कि इंग्रजीत असतात तसं 'nonsense verse ' म्हणायचं? शब्दांची मांडणी अतिशय गेय आहे हे मान्य असले तरी बाकी अर्थाने मला निरर्थक वाटली.

स्पंदना 17/05/2010 - 07:21
साष्टान्ग नमस्कार!!!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

काय ललाटी ओ ओ मामा
त्यांनाच (ओबामा-ओसामा) माहिती. सुरुवातीला यो यो मा वाचले.
धवल गिटारी कडकड मंथन
हे जॅक व्हाइट या गिटारप्लेयरशी संबंधित आहे का? अवांतर: वाचकांना उत्तरे देण्याच्या प्रयत्नाचे स्वागत.

In reply to by अक्षय पुर्णपात्रे

आनंदयात्री 17/05/2010 - 09:34
गिटार वाजवणे हे एका विविक्षित सदस्याची आवड आहे. गिटारीच्या संदर्भावरुन कडकड करणारा सदस्य निर्देशिला आहे. (अर्थात असे वाटते ;) )

In reply to by आनंदयात्री

विजुभाऊ 17/05/2010 - 11:33
गिटार वाजवताना कधी कधी स्ट्रायकर चा फडफड आवाज येतो तारा तुटताना तटतट असा आवाज येतो कदाचित गिटार वाजवताना गायकाच्या ग़ळ्यातून एखादी यमनातली तान तळपत्या विजेपरी कडाडून गेली असेल. डोळ्यापुढे अंधेरी आली असेल म्हणून. ( ए कोण रे तो म्हणाला विजुभाऊ तुम्ही पार्लेकर अंधेरीपुढे जरा जा म्हणून ......आकशेप) गिटारचा आवाज कडकड असा भासला असेल डु़डुळगावचा संदर्भ लागला नाही डहुळलेल्या डोहात उतरलेल्या कृष्णाला कालीयाने डोहात वसवलेले गाव गवसलेले त्या गावाचा संदर्भ घेऊन ज्या गावाचा नाश करायचा आहे त्या गावा संदर्भात काही असावे.... अर्थात इथे असलेले अभ्यासू पुणे ३० वाले सदस्य इथे प्रकाश टाक्तील्च

In reply to by विजुभाऊ

डहुळलेल्या डोहात उतरलेल्या कृष्णाला कालीयाने डोहात वसवलेले गाव गवसलेले त्या गावाचा संदर्भ घेऊन ज्या गावाचा नाश करायचा आहे त्या गावा संदर्भात काही असावे =)) चालू द्या...चालू द्या..! 'तित्तिर बाला' हा शब्द मला कालपासून 'पाली’ भाषेशी काही संबंधीत तर नसावा असे वाटत आहे. च्यायला ही कवयित्री कविता करुन जाते. आणि आपल्या डोक्याला उगाच ताप होतो. :) बरं या 'शोषण भीषण पोषण वेसण' शब्दांनी नाद साधलाय हे खरं आहे. पण नाकात वेसण घालून फिरणार्‍या 'मदन' करणार्‍या बैलांची आठवण झाली. -दिलीप बिरुटे

नितिन थत्ते 17/05/2010 - 09:04
कवितेची गेयता एकदम छान जमली आहे. आता अवांतर सुरू >>करूण धावन हे सुरुवातीला करुण घावन* असे वाचले आणि पोटात खड्डा पडला. पूर्वी केव्हातरी वाचलेल्या कथेत राजाच्या मेव्हण्याला मेजवानी म्हणून हरणाची मादी आणलेली असते. आपल्या मागे आपल्या पिलांचे कसे होणार अशी चिंता तिच्या डोळ्यात पाहून राजा त्या हरिणीला सोडून देतो असे काहीसे आठवले. हरणाचे कारूण्य ठीक हो... आता ते यःकश्चित घावन जर आपल्याला करूण वगैरे वाटू लागले तर मग आपण खाणार काय? तोफगोळे? नितिन थत्ते *घावन हा शब्द तोफांच्या कवितेत कसा येईल हे शरदिनीतैंच्या कवितेबाबत कोणी म्हणू नये.

In reply to by नितिन थत्ते

सविता 22/05/2010 - 09:54
मी पण घावन च वाचले.... =)) ------------ आयुष्याचे हे चक्र चालते....साद घालते आशा....स्वप्नामागून सत्य धावते...ही दैवाची रेषा...... जन्मापासून कोण खेळवी...तुलाच नाही ठावे......हवे...हवे.....ची हाव सरेना...किती हिंडशी गावे.....

टारझन 17/05/2010 - 11:23
=)) =)) =)) =)) =)) =)) शरदिनीच्या कवितेतुन अर्थ काढण्याची णिश्फळ धडपड पाहुन ह ह पु वा झाली =))

In reply to by शैलेन्द्र

टारझन 17/05/2010 - 21:10
अजुन ही काही हस्यास्पद प्रतिसाद वाचण्यात आले .... =)) =)) =)) शरदिणीची कविता "आपल्यालाच्च कशी (आणि किती)समजली , हे दाखवण्याचा हळवा प्रयत्न" पाहुन अंमळ करमणुक झाली ;) अवांतर : काय शरदिनी मॅडम , सायकॉलॉजीचे क्लासेस कसे चालु आहेत ? एस्पीच्या कट्ट्यावर भेटुयाय .. चहा-कॉफ्या पिऊयात , इत्यादी इत्यादी =)) -दैणंदिणी

दत्ता काळे 17/05/2010 - 11:35
शरदिनीच्या कवितेतुन अर्थ काढण्याची णिश्फळ धडपड पाहुन ह ह पु वा झाली - पण मी प्रयत्न केलाच नाही. एकवारच वाचली. शॉर्टपिच बाऊन्सर आहे, हे लक्षात आल्यावर सोडून दिला. (निष्फळ ) प्रयत्नसुध्दा केला नाही.

विजुभाऊ 17/05/2010 - 11:51
शॉर्टपिच बाऊन्सर आहे, हे लक्षात आल्यावर सोडून दिला माताय........२०-२० च्या म्याचच काय पण पाच दिवसाच्या टेस्ट म्याचमध्ये सुद्धा मध्ये शॉर्ट्पिच बाउन्सर हा हमखास छकडी साठी आवातण असते........ आणि तुम्ही सोडून देताय.... बाय द वे तुम्ही जेफ बायकॉटचे स्टुडन्ट्स का?

त्यावर अजून चरायला कोण आलं म्हणून कधी नव्हं ते कविता वाचली! #:S हुश्श.... #:S अशीच गोलंदाजी, फलंदाजी क्षेत्ररक्षण चालणार असेल तर काय हारकत न्हाय ! बाकी तुमचं चालूद्या ! जे पी

In reply to by जे.पी.मॉर्गन

मेघवेडा 17/05/2010 - 12:35
जेपीशी शब्दशः सहमत.. मी म्हटलं कोण हा गोलंदाज बघूया तरी.. गार्नर, मार्शल, होल्डींग, अक्रम, ली वगैरे सर्वांपेक्षा खतरनाक गोलंदाज निघाला!! :) पाठ्यपुस्तकात हे असले बाऊन्सर्स सोडावेत असंच शिकवलं जातं, त्यामुळे, बाऊन्सर सोडलेला आहे!! :) -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

jaypal 17/05/2010 - 13:03
क्रमिक पाठ्य पुस्तकात आलिच पाहीजे =)) *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

मनीषा 17/05/2010 - 13:35
अडगळ भाऊंनी http://misalpav.com/node/12355 येथे अर्थोत्पत्ती बिकट विडा, हे सांगीतले आहेच... आपण सुद्धा तसेच म्हणू.. बाकी शरदिनी ताईंच्या कविते मधे काय अर्थ आहे? म्हणजे त्यांच्या कवितेचा अर्थ शोधण्यात काय अर्थ आहे? फक्त एन्जॉय (शदिनी ताईंची) कविता !!!

धमाल मुलगा 17/05/2010 - 15:51
खरं सांगायचं तर सदर रचना ही केवळ नाद-गेयता आणि अर्थक्लिष्टता ह्यांच्या कसोटीस उतरत असल्याने ती शरदिनी ह्यांची आहे असे वाटावे ह्यापलिकडे काही नाही...इतपत अपेक्षाभंग सदर रचनेमुळे झाला आहे असे माझे वैयक्तिक मत आहे. एके काळी अत्यंत दमदार, आषयगर्भाच्या काळोख्या आवरणातुन स्फुट-अस्फुट भावकल्लोळांना जागतिक युध्दघटनांशी नाळ सांगणार्‍या अश्या अनावृत्त काव्यरचनेच्या जन्मांचे श्रेय असलेल्या शरदिनी ह्यांच्या गुढगर्भ काव्यकौशल्यास अशी कोण्या कारणाने क्षती दिसु लागली ह्या गढुळचिंतेने माझी शब्दसंपदाच खुंटली आहे. असो, शरदिनी ह्यांनी बर्‍याच काळानंतर इथे आपली रचना सादर केली, त्यामध्ये पुर्वीची सफाई जाणवत नाही, ह्याचा अर्थ आम्ही असा लावतो, की काळ त्यांनी काव्यसन्यासच घेतला असावा. त्यामुळे अतार्किकतेच्या कोसळकड्यावरची विचारचक्रे काहीशी गंजली असावी आणि सदर रचना अस्स्सल शरदिनी अभिव्यक्तीची जमली नसावी असा कयास आहे. एकदा लिहायला सुरु केलेच आहे, तर आता हळुहळु विचारचक्रे गंज झटकुन पुन्हा नव्या जोमाने खडखडु लागतील आणि आम्हा रसिकांना नवनवी मेजवानी मिळेल अशी एक ओशटआशा आहे.

In reply to by धमाल मुलगा

Nile 17/05/2010 - 16:10
थोडक्यात, शरदीनीं बाईंनाही मास्तरांकडुन गाईंडन्स घेण्याची आवश्यकता आहे असे तुला म्हणायचे आहे का रे धम्या? -Nile

In reply to by Nile

धमाल मुलगा 17/05/2010 - 17:33
मास्तरांकडुन गायडन्स? आणि शरदिनींना? हा हन्त हन्त!! अरे त्या स्वयंभू आहेत हे त्यांच्या काव्यरचनांवरुन दिसुन येत नाही काय? त्या प्रगल्भ काव्यप्रतिभेचा असा चुकुनही उपमर्द घडु नये ही नम्र विनंती.!

In reply to by धमाल मुलगा

विजुभाऊ 18/05/2010 - 10:47
आम्हा रसिकांना नवनवी मेजवानी मिळेल अशी एक ओशटआशा आहे. धमाल पंत.. आता कसल्या जेवणावळी... पुण्याची पेशवाई बुडाली.. पण हेही नसे थोडके.अकबराच्या दरबारात नवरत्ने होते बहादूरशहा जफरच्या दरबारात जौक, गालीब सारखी नररत्ने होते........ नवरत्ने आणि नररत्ने यांची तुलना अग्राह्य आहे पण तरिही एक निश्फळ प्रयत्न... तुम्ही ज्या अपेक्षा व्यक्त केल्या आहेत त्या योग्य आहेत पण युद्धात असलेले सैन्य युद्ध संपल्यानन्तर सुद्धा त्याच मोड मध्ये रहाणे अशी आशा ठेवणे गैर आहे... सैनीक आणि त्या सैनीकाला आदेश देणारा हे देखील स्खलनशील मर्त्य मानव असतात हे विसरलात मर्त्याने अमर्त्यासारखे वागणे म्हणजे स्वतःची नैसर्गीक स्खलनशीलता नाकारून द्वैत वाद निर्माण करण्यासारखे आहे... शंकरभाष्यावर बोलताना एकदा श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) हे बोलले होते. श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) यांची एक आठवण येथे सांगितल्यास ते अप्रस्तूत ठरू नये.... ते एकदा आमच्या प्रासादावर मुक्कामी असताना त्यानी एका निद्रेमध्ये असताना ४० लोकाना उपदेशांमृत पाजले होते... अमॄत ग्रहण करणारे लोकही योगनिद्रेमध्ये होते. त्याकारणे त्यांच्या स्मृतीपटलावरून हा प्रसंग श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) यानी पुसून टाकला. सद्गुरुचा चमत्कार या पेक्षा काय वेगळा असतो....... हा अर्थात प्रत्येकाच्या श्रद्देचा प्रश्न आहे........ अंधश्रद्धा नसावी हे १०० % बरोबर पण श्रद्धा असायला काय हरकत आहे .आता तुम्ही म्हणाल की श्रद्द्धा हीच अंधश्रद्धा असते......... हे खरे आहे आणि खोटेदेखील आहे....... इतिहासात थोर पुरुष होऊन गेले ही श्रद्धा आहे..... पण त्याना जन्माला घालणार्‍या आणि त्या स्त्रियानाही जन्माला घालणार्‍या थोर स्त्रिया यांची थोरवी त्यामुळे झाकली जाते...... ही वस्तुसस्थिती आहे.. वस्तुतः त्या स्त्रीयाच थोर....... त्या नसत्या तर हे थोर पुरुष जन्माला आले असते का? असो.... इथे तुमच्या श्रद्धेचा कस लागतो...... शेवटी कसाला पुरून उरते ते खरे सोने....... सोन्याचे भाव हल्ली कडाडल्यामुळे लोक १ ग्रॅमचे स्वर्गचे दागिने वापरतात. शरदिनी तैंची कविता त्या १ ग्रॅम दागिन्याप्रमाणे आहे. ते कसदार बावनकशी आहेच पण्त्याच बरोबर जे झाकायचे ते बरोबर झाकते आणि थोड्याशा शब्दात सुद्धा उत्तम उठावदारपणा आणते. असो.... ही साठा उत्तराची प्रतिसादी पाचाउत्तरी सफळ होवो. ही श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) यांच्या दूरवीक्षणाने ती सफळ होईलही याची त्यांना आणि अंटार्टीका पासून टुंड्रा प्रदेशा पर्यन्त जगभर पसरलेल्या त्या दिवशीच्या सर्व भक्ताना खात्री आहे

वाहीदा 17/05/2010 - 18:21
शरदिनी , तुझी कविता म्हणून वाचायला घेतली पण भ्रमनिरास झाला . ही कविता तुझ्या आधीच्या कवितांसारखी फुललेली दिसली नाही . तुझ्या कवितेच थोडक्यात रसग्रहण तुच देत जा ग ... नाहीतर आम्ही पामर येईल तसे अर्थ काढू . आदीतीचे रसग्रहण चपलख बसले आहे की नाही ते तरी सांग #:S ~ वाहीदा

श्रावण मोडक 18/05/2010 - 16:05
ओ बाई, लई भारी बरं का... वरचे प्रतिसाद पाहता अनेकांच्या विकेटी पडल्या की. आमचीबी पडली बघा. गंडलो की राव पार... चुकलं. गंडलो की बाई पार!!! :)

jaypal 17/05/2010 - 19:09
m *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

In reply to by jaypal

अनिल हटेला 17/05/2010 - 19:44
=)) =)) =)) =)) अवांतरः लै दिवसाणी शरदीनीतैची कविता वाचायला मिळाली..:) (ओ की ट्ठो न कळालेला) बैलोबा चायनीजकर !!!उर्फ.. АНИЛ ХАТЕЛА :D

sur_nair 17/05/2010 - 20:04
एक हत्ती आणि पाच आंधळे यांची गोष्ट माहित आहे का? तसेच काहीसे चाललेले दिसते या कवितेचे आणि ती वाचणार्यांचे. चालू दे, कविता कशीही असली तरी TP चांगला आहे http://www.wordinfo.info/words/index/info/view_unit/1

स्पंदना 17/05/2010 - 20:20
कसला टी.पी. राव!! जे समजत नाही त्याला नमस्कार करुन पुढे जायच्या आम्च्या सन्स्कारान आज सकाळ पासुन हात भरुन आले. सार् या कवीता कश्या कड कट्ट, कड कट्ट अश्या टाईप राइटरच्या आवाजा सकट इथ येवुन पडल्या . विडम्बन जरा तरी कळली पण ही कविता आत्ता वरच्या जयपालान्च्या व्यन्ग्य चित्रा मुळ कळली. आता शान्त झोपायला हरकत नाही. आभार जयपाल, असच काय काय तरी पाळत जावा, म्हणजे ऐन वेळी बाहेर काढुन वेळ भागवता येते. शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

पाषाणभेद 17/05/2010 - 23:31
या आधीच्या कविता पाहून शरदिनी ताई प्रतिसाद देत नाही असे लक्षात आले होते. आता या कवितेत त्यांनी वर प्रतिसाद दिलेला आहे. त्यानंतर एवढ्या चर्चेनंतरही त्यांनी कवितेची उकल केलेली नाही. हे म्हणजे उंदिर मांजराशी खेळते तसे वाटते आहे. त्यांनी या व या आधिच्या कवितांचे रसग्रहण करवून द्यावे (हा आग्रह त्यांना). The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा माझी जालवही

In reply to by पाषाणभेद

पंगा 18/05/2010 - 08:27
त्यांनी या व या आधिच्या कवितांचे रसग्रहण करवून द्यावे (हा आग्रह त्यांना).
आग्रह? की शिक्षा? (मराठी शिक्षा!) - पंडित गागाभट्ट

सुधीर काळे 18/05/2010 - 07:19
नोस्ट्राडामसच्या भविष्यकथनाची आठवण झाली. ज्याने-त्याने आपला-आपला अर्थ घटना घडल्यावर काढावा! ------------------------ सुधीर काळे, पुन्हा विठोबाच्या पंढरीत (वॉशिंग्टन डी. सी.) परत! 'ई-सकाळ'वरील फसवणूक मालिकेचे दुवे: प्रकरण तिसरे: http://tinyurl.com/2br29tx आधीच्या प्रकरणांचे दुवे 'सकाळ'ने लेखाच्या सुरुवातीला दिले आहेत.

शिर्षकावरुन क्रिकेटच्या गोलंदाजावर काही तरी आहे असे वाटले. पुढे मात्र चेंडु डोक्यावरुन गेला. आपल्या लौकिकाला साजेशी कविता. अजून येऊ दे. :) -दिलीप बिरुटे [निशब्द]

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

शरदिनी 16/05/2010 - 22:12
गोलाबारी, धुडुम्म आणि गोलंदाज या तीन शब्दांवरून मला तोफ चालवणार्‍याविषयी म्हणायचे आहे असे मला वाटते...

In reply to by शरदिनी

आपल्या कवितांचे 'रहस्य' समजून घेणे सोपे नाही. कोणी तरी म्हटले आहे, कवींच्या दोन जाती असतात : एक कवी आत्माविष्कार करीत असतो तर दुसरा विश्वाविष्कार करीत असतो. आत्माविष्कार करणार्‍या कवीची दृष्टी अंतर्मुख असते; आपल्या व्यक्तित्वाचा तो शोध घेत असतो तर विश्वाविष्कार करणार्‍या कवींची दृष्टी बहिर्मुख असते; तो बाह्य विश्वाचा शोध घेत असतो. आपण कवीच्या कोणत्या प्रकारात बसता आणि कोणत्या आविष्काराचा वेध घेत आहात हे समजून घ्यायला वेळ लागेल असे वाटते. मदतीबद्दल आभारी :) अवांतर : -दिलीप बिरुटे

In reply to by शरदिनी

मुक्तसुनीत 18/05/2010 - 06:27
काहो , डुडूळगावच्या शरदिनी ..चुकलो कमलिनी चा इथे काही संबंध ? शरदिनीबाई, जीए कुलकर्णी धारवाडच्या परिसरातले लिहायचे , माडगूळकर माणदेशाबद्दल.......तशा तुम्ही डुडुळगावबद्दल लिहिताय ! ;-) खरे ना ?

ऋषिकेश 16/05/2010 - 22:01
शरदिनी तैंचा विजय असो ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.

In reply to by बिपिन कार्यकर्ते

टारझन 16/05/2010 - 22:49
आंब्यांचा सिझन संपत आलाय .. आता काय कडक माल भेटेलंच असं नाही ... घ्या पिचपिचीत माल चालवुन ;) -(आंबा प्रेमी) कडकराव

डुडुळगावच्या गोलंदाजांचे उसळते चेंडु सोडुन देण्यात आम्ही धन्यता मानतो! :) - टिंगेश रैना

कविता मला समजली ती अशी:
स्वप्नी निवडू धुडूम्म गाज डुडुळगावचा गोलंदाज
सध्याच्या वीसविसाटाच्या* (T-20) जमान्यात जिथे जवळजवळ हरेक चेंडूलाच धावांची बरसात होत असते त्यावरून कवयित्रीला काही स्वप्न पडले असावे. टी-२०त गोलंदाज मार खातात, किंबहूना तशीच त्या खेळाची रचना आहे...
तोराबोरा ओमरसामा काय ललाटी ओ ओ मामा
... पण या षटकात, आपलं, कडव्यात शरदिनीतै ओव्हर द विकेट येतात, आपलं, मोहोरा बदलतात. तोराबोरा या अफगाण-पाकिस्तान सीमेवरच्या गावात झालेल्या लढाईचा संदर्भ देतात. ओसामा बिन लादेन याच गावात लपला होता अशीही तेव्हा शंका होती, अमेरिकन सैन्याशी लढताना 'ओसामा मर' या परवलीच्या शब्दातून ओमर हा दहशतवादी आणि ओसामा हे अमेरिकन सैन्याला मामा बनवून दोघेजण निसटतात या ठिकाणी षटक संपवतात.
गोलाबारी सुसूत्र ताडन रुजुवातीला करूण धावन शोषण भीषण पोषण वेसण धवल गिटारी कडकड मंथन
या कडव्याचं/षटकाचं फारसं वर्णन करण्याची गरज नसावी. शरदिनीं मॅडमनी वर्णन केल्याप्रमाणे हे सर्व गोलंदाजीचं** वर्णन आहे.
तित्तिरबाला ग्रंथीलाला ग्रसनी जिव्हा कुरूप भोला यमनाला घालू तेलघडा हाका बिचारी मुकी चिडा
या कडव्याचे पहिले दोन उसळते चेंडू मी सोडून दिले आहेत. अलिकडे गमन हा शब्द आता यमनापेक्षा जास्त ओळखीचा असल्यामुळे त्याबद्दल घडाभर तेल घालूनच शरदिनी यमनाची माहिती सांगत आहेत. अर्थात यमनाबद्दल बोलण्यात शरदिनी दुसरा क्रमांक नक्कीच मिळवतील. "हाका बिचारी" हा मात्र श्लेष आहे. रझाक खान 'भागमभाग' या चित्रपटात "हाका" या नावाने गुंडरूपात समोर येतो आणि इतर काही चित्रपटांमधे (उदा: हंगामा) तो वेटरचं बापुडवाणं काम करतो त्यामुळे हाका बिचारी हा अतिशय उच्च श्लेष आहे. तर या हाकाच्या कामावर कोणीही मूकपणे चिडा असं शरदिनी सुचवतात. कठीण शब्दांचे अर्थः * गुडगुडाट आणि फुडफुडाटाच्या चालीवर! ** गोलंदाज म्हणजे तोफा चालवणारे पुरवणी अर्थः डुडुळगाव हे गावाचं काल्पनिक नाव गुगलवरून किंवा गुग्गुळवरून आलं असावं... गुग्गुळ या शब्दावरून आलं असेल तर, शरदिनीताई, तुमची तब्येत चांगली आहे ना? अदिती

In reply to by मस्त कलंदर

गणपा 17/05/2010 - 17:05
शरदिनी = अदिती :? (ईतकी अंदरकी बात (कवितेच्या अर्थासंदर्भात बोलतोय) खुद्द कवयत्री खेरीज कोण जाणु शकेल ? )

In reply to by Nile

टुकुल 17/05/2010 - 17:17
-१.१ कवितेला प्रतिसाद देण्याची औकात नाही त्यामुळे प्रतिसादाला प्रतिसाद ;-) --टुकुल

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

विजुभाऊ 18/05/2010 - 10:25
अरे गरीबांच्या संजीव कपूर, मेलं तेज्यायला...... कुठून बोललास रे गणपाभौ. स्वतःच्याच गोलंदाजीवर फलंदाजी करणारा अजून जन्मलेला नाही आहे रे! अरेच्चा.... अजून क्रिकेट मध्ये डुप्लिकेट आयडी ही कॉन्सेप्ट यायचेय्य होय?

In reply to by ३_१४ विक्षिप्त अदिती

पंगा 18/05/2010 - 08:22
अलिकडे गमन हा शब्द आता यमनापेक्षा जास्त ओळखीचा असल्यामुळे त्याबद्दल घडाभर तेल घालूनच शरदिनी यमनाची माहिती सांगत आहेत. अर्थात यमनाबद्दल बोलण्यात शरदिनी दुसरा क्रमांक नक्कीच मिळवतील.
'यमन' बोले तो 'येमेन' असू शकेल काय? (USS Cole वगैरह?) नाही, 'तेलघडा' बोले तो 'आइल बैरल'चा ज़िक्र केला आहे म्हणून वाटले... ;) (च्या**, या कवितेतले काहीतरी कळल्यासारखे वाटले, लगता है दिमाग़ सटक गया है हमारा! =))) (वैसे, 'यमनाला तेलघडा घालणे' हे 'sending coals to Newcastle'सारखे वाटत नाही काय? ;)) - पंडित गागाभट्ट

साधारण अर्थ असा वाटतो - सकृत्दर्शनी तरी तोफगोळे हे शाब्दिक वाटतात. असा प्रचंड आवाज करणारे, तोंडाने वायफळ वाफ दवडणारे, ससूत्र वाक्ताडन करणारे, शोषण, पोषण वगैरे भीषण शब्द वापरणारे, शुभ्र चारित्र्याबाबत कडकड मंथन करणारे तथाकथित नेते - जनतेला मनाला भावतात. त्यांना निवडून देण्याची स्वप्न पडतात. अशा नेत्यांच्या हाती मुकी बिचारी कुणी हाका अशी जनता आहे म्हणून आपल्यालाच चीड येते. चीड येण्यापलिकडे हाती तरी काय असतं? अधिक विशिष्ट अर्थ काढायचा झाला तर मिपावरच्या गेल्या काही दिवसात घडलेल्या घटनांशी नातं जोडता येतं असं वाटतं. विशेषत शेवटच्या कडव्यातले उल्लेख (तित्तिरबाला, ग्रसनी जिव्हा, यमन) जुळतात. तसं असेल तर वरच्या कडव्यांच्या अर्थामध्ये किंचित फेरफार (ओसामा, सुसूत्र ताडन) करावा लागतो. (अधिक विचार करताना मला हाच अर्थ आवडायला लागला आहे) डु़डुळगावचा संदर्भ लागला नाही. अदितीने म्हटल्याप्रमाणे ते गूगल वरून आलं असू शकेल, किंवा डूडल वरून आलं असेल - संस्थळांशी निगडित वाटतं.

In reply to by राजेश घासकडवी

अधिक विशिष्ट अर्थ काढायचा झाला तर मिपावरच्या गेल्या काही दिवसात घडलेल्या घटनांशी नातं जोडता येतं असं वाटतं. मलाही तेच वाटलं. पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Phoenix

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

टुकुल 17/05/2010 - 18:35
माझी थोडी भर. डु़डुळगाव = मिसळपाव गोलंदाज = तात्या. हि कविता तात्यांना अर्पण केलेली आहे. --टुकुल

शुचि 17/05/2010 - 05:50
कोणीतरी वेसण घालून पोषण केलं आणि नंतर भीषण शोषण केलं. रुजुवात शब्द आलाय. "काय ललाटी ओ ओ मामा" -----> अनिश्चितता दर्शवतो. ठीक वाटली.

sur_nair 17/05/2010 - 06:05
उगाच लावायचा म्हणून जो तो हवा तो संदर्भ लावतो त्याला कविता म्हणायची कि इंग्रजीत असतात तसं 'nonsense verse ' म्हणायचं? शब्दांची मांडणी अतिशय गेय आहे हे मान्य असले तरी बाकी अर्थाने मला निरर्थक वाटली.

स्पंदना 17/05/2010 - 07:21
साष्टान्ग नमस्कार!!!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

काय ललाटी ओ ओ मामा
त्यांनाच (ओबामा-ओसामा) माहिती. सुरुवातीला यो यो मा वाचले.
धवल गिटारी कडकड मंथन
हे जॅक व्हाइट या गिटारप्लेयरशी संबंधित आहे का? अवांतर: वाचकांना उत्तरे देण्याच्या प्रयत्नाचे स्वागत.

In reply to by अक्षय पुर्णपात्रे

आनंदयात्री 17/05/2010 - 09:34
गिटार वाजवणे हे एका विविक्षित सदस्याची आवड आहे. गिटारीच्या संदर्भावरुन कडकड करणारा सदस्य निर्देशिला आहे. (अर्थात असे वाटते ;) )

In reply to by आनंदयात्री

विजुभाऊ 17/05/2010 - 11:33
गिटार वाजवताना कधी कधी स्ट्रायकर चा फडफड आवाज येतो तारा तुटताना तटतट असा आवाज येतो कदाचित गिटार वाजवताना गायकाच्या ग़ळ्यातून एखादी यमनातली तान तळपत्या विजेपरी कडाडून गेली असेल. डोळ्यापुढे अंधेरी आली असेल म्हणून. ( ए कोण रे तो म्हणाला विजुभाऊ तुम्ही पार्लेकर अंधेरीपुढे जरा जा म्हणून ......आकशेप) गिटारचा आवाज कडकड असा भासला असेल डु़डुळगावचा संदर्भ लागला नाही डहुळलेल्या डोहात उतरलेल्या कृष्णाला कालीयाने डोहात वसवलेले गाव गवसलेले त्या गावाचा संदर्भ घेऊन ज्या गावाचा नाश करायचा आहे त्या गावा संदर्भात काही असावे.... अर्थात इथे असलेले अभ्यासू पुणे ३० वाले सदस्य इथे प्रकाश टाक्तील्च

In reply to by विजुभाऊ

डहुळलेल्या डोहात उतरलेल्या कृष्णाला कालीयाने डोहात वसवलेले गाव गवसलेले त्या गावाचा संदर्भ घेऊन ज्या गावाचा नाश करायचा आहे त्या गावा संदर्भात काही असावे =)) चालू द्या...चालू द्या..! 'तित्तिर बाला' हा शब्द मला कालपासून 'पाली’ भाषेशी काही संबंधीत तर नसावा असे वाटत आहे. च्यायला ही कवयित्री कविता करुन जाते. आणि आपल्या डोक्याला उगाच ताप होतो. :) बरं या 'शोषण भीषण पोषण वेसण' शब्दांनी नाद साधलाय हे खरं आहे. पण नाकात वेसण घालून फिरणार्‍या 'मदन' करणार्‍या बैलांची आठवण झाली. -दिलीप बिरुटे

नितिन थत्ते 17/05/2010 - 09:04
कवितेची गेयता एकदम छान जमली आहे. आता अवांतर सुरू >>करूण धावन हे सुरुवातीला करुण घावन* असे वाचले आणि पोटात खड्डा पडला. पूर्वी केव्हातरी वाचलेल्या कथेत राजाच्या मेव्हण्याला मेजवानी म्हणून हरणाची मादी आणलेली असते. आपल्या मागे आपल्या पिलांचे कसे होणार अशी चिंता तिच्या डोळ्यात पाहून राजा त्या हरिणीला सोडून देतो असे काहीसे आठवले. हरणाचे कारूण्य ठीक हो... आता ते यःकश्चित घावन जर आपल्याला करूण वगैरे वाटू लागले तर मग आपण खाणार काय? तोफगोळे? नितिन थत्ते *घावन हा शब्द तोफांच्या कवितेत कसा येईल हे शरदिनीतैंच्या कवितेबाबत कोणी म्हणू नये.

In reply to by नितिन थत्ते

सविता 22/05/2010 - 09:54
मी पण घावन च वाचले.... =)) ------------ आयुष्याचे हे चक्र चालते....साद घालते आशा....स्वप्नामागून सत्य धावते...ही दैवाची रेषा...... जन्मापासून कोण खेळवी...तुलाच नाही ठावे......हवे...हवे.....ची हाव सरेना...किती हिंडशी गावे.....

टारझन 17/05/2010 - 11:23
=)) =)) =)) =)) =)) =)) शरदिनीच्या कवितेतुन अर्थ काढण्याची णिश्फळ धडपड पाहुन ह ह पु वा झाली =))

In reply to by शैलेन्द्र

टारझन 17/05/2010 - 21:10
अजुन ही काही हस्यास्पद प्रतिसाद वाचण्यात आले .... =)) =)) =)) शरदिणीची कविता "आपल्यालाच्च कशी (आणि किती)समजली , हे दाखवण्याचा हळवा प्रयत्न" पाहुन अंमळ करमणुक झाली ;) अवांतर : काय शरदिनी मॅडम , सायकॉलॉजीचे क्लासेस कसे चालु आहेत ? एस्पीच्या कट्ट्यावर भेटुयाय .. चहा-कॉफ्या पिऊयात , इत्यादी इत्यादी =)) -दैणंदिणी

दत्ता काळे 17/05/2010 - 11:35
शरदिनीच्या कवितेतुन अर्थ काढण्याची णिश्फळ धडपड पाहुन ह ह पु वा झाली - पण मी प्रयत्न केलाच नाही. एकवारच वाचली. शॉर्टपिच बाऊन्सर आहे, हे लक्षात आल्यावर सोडून दिला. (निष्फळ ) प्रयत्नसुध्दा केला नाही.

विजुभाऊ 17/05/2010 - 11:51
शॉर्टपिच बाऊन्सर आहे, हे लक्षात आल्यावर सोडून दिला माताय........२०-२० च्या म्याचच काय पण पाच दिवसाच्या टेस्ट म्याचमध्ये सुद्धा मध्ये शॉर्ट्पिच बाउन्सर हा हमखास छकडी साठी आवातण असते........ आणि तुम्ही सोडून देताय.... बाय द वे तुम्ही जेफ बायकॉटचे स्टुडन्ट्स का?

त्यावर अजून चरायला कोण आलं म्हणून कधी नव्हं ते कविता वाचली! #:S हुश्श.... #:S अशीच गोलंदाजी, फलंदाजी क्षेत्ररक्षण चालणार असेल तर काय हारकत न्हाय ! बाकी तुमचं चालूद्या ! जे पी

In reply to by जे.पी.मॉर्गन

मेघवेडा 17/05/2010 - 12:35
जेपीशी शब्दशः सहमत.. मी म्हटलं कोण हा गोलंदाज बघूया तरी.. गार्नर, मार्शल, होल्डींग, अक्रम, ली वगैरे सर्वांपेक्षा खतरनाक गोलंदाज निघाला!! :) पाठ्यपुस्तकात हे असले बाऊन्सर्स सोडावेत असंच शिकवलं जातं, त्यामुळे, बाऊन्सर सोडलेला आहे!! :) -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

jaypal 17/05/2010 - 13:03
क्रमिक पाठ्य पुस्तकात आलिच पाहीजे =)) *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

मनीषा 17/05/2010 - 13:35
अडगळ भाऊंनी http://misalpav.com/node/12355 येथे अर्थोत्पत्ती बिकट विडा, हे सांगीतले आहेच... आपण सुद्धा तसेच म्हणू.. बाकी शरदिनी ताईंच्या कविते मधे काय अर्थ आहे? म्हणजे त्यांच्या कवितेचा अर्थ शोधण्यात काय अर्थ आहे? फक्त एन्जॉय (शदिनी ताईंची) कविता !!!

धमाल मुलगा 17/05/2010 - 15:51
खरं सांगायचं तर सदर रचना ही केवळ नाद-गेयता आणि अर्थक्लिष्टता ह्यांच्या कसोटीस उतरत असल्याने ती शरदिनी ह्यांची आहे असे वाटावे ह्यापलिकडे काही नाही...इतपत अपेक्षाभंग सदर रचनेमुळे झाला आहे असे माझे वैयक्तिक मत आहे. एके काळी अत्यंत दमदार, आषयगर्भाच्या काळोख्या आवरणातुन स्फुट-अस्फुट भावकल्लोळांना जागतिक युध्दघटनांशी नाळ सांगणार्‍या अश्या अनावृत्त काव्यरचनेच्या जन्मांचे श्रेय असलेल्या शरदिनी ह्यांच्या गुढगर्भ काव्यकौशल्यास अशी कोण्या कारणाने क्षती दिसु लागली ह्या गढुळचिंतेने माझी शब्दसंपदाच खुंटली आहे. असो, शरदिनी ह्यांनी बर्‍याच काळानंतर इथे आपली रचना सादर केली, त्यामध्ये पुर्वीची सफाई जाणवत नाही, ह्याचा अर्थ आम्ही असा लावतो, की काळ त्यांनी काव्यसन्यासच घेतला असावा. त्यामुळे अतार्किकतेच्या कोसळकड्यावरची विचारचक्रे काहीशी गंजली असावी आणि सदर रचना अस्स्सल शरदिनी अभिव्यक्तीची जमली नसावी असा कयास आहे. एकदा लिहायला सुरु केलेच आहे, तर आता हळुहळु विचारचक्रे गंज झटकुन पुन्हा नव्या जोमाने खडखडु लागतील आणि आम्हा रसिकांना नवनवी मेजवानी मिळेल अशी एक ओशटआशा आहे.

In reply to by धमाल मुलगा

Nile 17/05/2010 - 16:10
थोडक्यात, शरदीनीं बाईंनाही मास्तरांकडुन गाईंडन्स घेण्याची आवश्यकता आहे असे तुला म्हणायचे आहे का रे धम्या? -Nile

In reply to by Nile

धमाल मुलगा 17/05/2010 - 17:33
मास्तरांकडुन गायडन्स? आणि शरदिनींना? हा हन्त हन्त!! अरे त्या स्वयंभू आहेत हे त्यांच्या काव्यरचनांवरुन दिसुन येत नाही काय? त्या प्रगल्भ काव्यप्रतिभेचा असा चुकुनही उपमर्द घडु नये ही नम्र विनंती.!

In reply to by धमाल मुलगा

विजुभाऊ 18/05/2010 - 10:47
आम्हा रसिकांना नवनवी मेजवानी मिळेल अशी एक ओशटआशा आहे. धमाल पंत.. आता कसल्या जेवणावळी... पुण्याची पेशवाई बुडाली.. पण हेही नसे थोडके.अकबराच्या दरबारात नवरत्ने होते बहादूरशहा जफरच्या दरबारात जौक, गालीब सारखी नररत्ने होते........ नवरत्ने आणि नररत्ने यांची तुलना अग्राह्य आहे पण तरिही एक निश्फळ प्रयत्न... तुम्ही ज्या अपेक्षा व्यक्त केल्या आहेत त्या योग्य आहेत पण युद्धात असलेले सैन्य युद्ध संपल्यानन्तर सुद्धा त्याच मोड मध्ये रहाणे अशी आशा ठेवणे गैर आहे... सैनीक आणि त्या सैनीकाला आदेश देणारा हे देखील स्खलनशील मर्त्य मानव असतात हे विसरलात मर्त्याने अमर्त्यासारखे वागणे म्हणजे स्वतःची नैसर्गीक स्खलनशीलता नाकारून द्वैत वाद निर्माण करण्यासारखे आहे... शंकरभाष्यावर बोलताना एकदा श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) हे बोलले होते. श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) यांची एक आठवण येथे सांगितल्यास ते अप्रस्तूत ठरू नये.... ते एकदा आमच्या प्रासादावर मुक्कामी असताना त्यानी एका निद्रेमध्ये असताना ४० लोकाना उपदेशांमृत पाजले होते... अमॄत ग्रहण करणारे लोकही योगनिद्रेमध्ये होते. त्याकारणे त्यांच्या स्मृतीपटलावरून हा प्रसंग श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) यानी पुसून टाकला. सद्गुरुचा चमत्कार या पेक्षा काय वेगळा असतो....... हा अर्थात प्रत्येकाच्या श्रद्देचा प्रश्न आहे........ अंधश्रद्धा नसावी हे १०० % बरोबर पण श्रद्धा असायला काय हरकत आहे .आता तुम्ही म्हणाल की श्रद्द्धा हीच अंधश्रद्धा असते......... हे खरे आहे आणि खोटेदेखील आहे....... इतिहासात थोर पुरुष होऊन गेले ही श्रद्धा आहे..... पण त्याना जन्माला घालणार्‍या आणि त्या स्त्रियानाही जन्माला घालणार्‍या थोर स्त्रिया यांची थोरवी त्यामुळे झाकली जाते...... ही वस्तुसस्थिती आहे.. वस्तुतः त्या स्त्रीयाच थोर....... त्या नसत्या तर हे थोर पुरुष जन्माला आले असते का? असो.... इथे तुमच्या श्रद्धेचा कस लागतो...... शेवटी कसाला पुरून उरते ते खरे सोने....... सोन्याचे भाव हल्ली कडाडल्यामुळे लोक १ ग्रॅमचे स्वर्गचे दागिने वापरतात. शरदिनी तैंची कविता त्या १ ग्रॅम दागिन्याप्रमाणे आहे. ते कसदार बावनकशी आहेच पण्त्याच बरोबर जे झाकायचे ते बरोबर झाकते आणि थोड्याशा शब्दात सुद्धा उत्तम उठावदारपणा आणते. असो.... ही साठा उत्तराची प्रतिसादी पाचाउत्तरी सफळ होवो. ही श्री श्री श्री डॉन महाराज ५५५( सिग्नेचरवाले) यांच्या दूरवीक्षणाने ती सफळ होईलही याची त्यांना आणि अंटार्टीका पासून टुंड्रा प्रदेशा पर्यन्त जगभर पसरलेल्या त्या दिवशीच्या सर्व भक्ताना खात्री आहे

वाहीदा 17/05/2010 - 18:21
शरदिनी , तुझी कविता म्हणून वाचायला घेतली पण भ्रमनिरास झाला . ही कविता तुझ्या आधीच्या कवितांसारखी फुललेली दिसली नाही . तुझ्या कवितेच थोडक्यात रसग्रहण तुच देत जा ग ... नाहीतर आम्ही पामर येईल तसे अर्थ काढू . आदीतीचे रसग्रहण चपलख बसले आहे की नाही ते तरी सांग #:S ~ वाहीदा

श्रावण मोडक 18/05/2010 - 16:05
ओ बाई, लई भारी बरं का... वरचे प्रतिसाद पाहता अनेकांच्या विकेटी पडल्या की. आमचीबी पडली बघा. गंडलो की राव पार... चुकलं. गंडलो की बाई पार!!! :)

jaypal 17/05/2010 - 19:09
m *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

In reply to by jaypal

अनिल हटेला 17/05/2010 - 19:44
=)) =)) =)) =)) अवांतरः लै दिवसाणी शरदीनीतैची कविता वाचायला मिळाली..:) (ओ की ट्ठो न कळालेला) बैलोबा चायनीजकर !!!उर्फ.. АНИЛ ХАТЕЛА :D

sur_nair 17/05/2010 - 20:04
एक हत्ती आणि पाच आंधळे यांची गोष्ट माहित आहे का? तसेच काहीसे चाललेले दिसते या कवितेचे आणि ती वाचणार्यांचे. चालू दे, कविता कशीही असली तरी TP चांगला आहे http://www.wordinfo.info/words/index/info/view_unit/1

स्पंदना 17/05/2010 - 20:20
कसला टी.पी. राव!! जे समजत नाही त्याला नमस्कार करुन पुढे जायच्या आम्च्या सन्स्कारान आज सकाळ पासुन हात भरुन आले. सार् या कवीता कश्या कड कट्ट, कड कट्ट अश्या टाईप राइटरच्या आवाजा सकट इथ येवुन पडल्या . विडम्बन जरा तरी कळली पण ही कविता आत्ता वरच्या जयपालान्च्या व्यन्ग्य चित्रा मुळ कळली. आता शान्त झोपायला हरकत नाही. आभार जयपाल, असच काय काय तरी पाळत जावा, म्हणजे ऐन वेळी बाहेर काढुन वेळ भागवता येते. शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

पाषाणभेद 17/05/2010 - 23:31
या आधीच्या कविता पाहून शरदिनी ताई प्रतिसाद देत नाही असे लक्षात आले होते. आता या कवितेत त्यांनी वर प्रतिसाद दिलेला आहे. त्यानंतर एवढ्या चर्चेनंतरही त्यांनी कवितेची उकल केलेली नाही. हे म्हणजे उंदिर मांजराशी खेळते तसे वाटते आहे. त्यांनी या व या आधिच्या कवितांचे रसग्रहण करवून द्यावे (हा आग्रह त्यांना). The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा माझी जालवही

In reply to by पाषाणभेद

पंगा 18/05/2010 - 08:27
त्यांनी या व या आधिच्या कवितांचे रसग्रहण करवून द्यावे (हा आग्रह त्यांना).
आग्रह? की शिक्षा? (मराठी शिक्षा!) - पंडित गागाभट्ट

सुधीर काळे 18/05/2010 - 07:19
नोस्ट्राडामसच्या भविष्यकथनाची आठवण झाली. ज्याने-त्याने आपला-आपला अर्थ घटना घडल्यावर काढावा! ------------------------ सुधीर काळे, पुन्हा विठोबाच्या पंढरीत (वॉशिंग्टन डी. सी.) परत! 'ई-सकाळ'वरील फसवणूक मालिकेचे दुवे: प्रकरण तिसरे: http://tinyurl.com/2br29tx आधीच्या प्रकरणांचे दुवे 'सकाळ'ने लेखाच्या सुरुवातीला दिले आहेत.
लेखनविषय:
काव्यरस
स्वप्नी निवडू धुडूम्म गाज डुडुळगावचा गोलंदाज तोराबोरा ओमरसामा काय ललाटी ओ ओ मामा गोलाबारी सुसूत्र ताडन रुजुवातीला करूण धावन शोषण भीषण पोषण वेसण धवल गिटारी कडकड मंथन तित्तिरबाला ग्रंथीलाला ग्रसनी जिव्हा कुरूप भोला यमनाला घालू तेलघडा हाका बिचारी मुकी चिडा

वाढदिवस

sur_nair ·

शुचि 16/05/2010 - 02:47
वा रे वा वय तर वाढणारच. It's an honor & exclusive priviledge to get old side by side with each other :) वजन वाढणार ह्म्म्म :( That's sad =)) कविता आवडली. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

In reply to by शुचि

वाहीदा 20/05/2010 - 13:16
खरे आहे ! It is an absolute privilege and honour to grow together along with someone you really love. त्याच संदर्भात कुठेतरी सुंदरसे वाचलेले आठविले Wrinkles and scars they appear, but that's not what I see. I still see that lovely girl, I fell in love with so many years ago. Gracefully we journey and together we will grow old, I would not want it any other way. Loving you always even till the day I have to go. ~ वाहीदा

ऋषिकेश 16/05/2010 - 18:46
छान हळूवार कविता.. आवडली ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.

शिल्पा ब 20/05/2010 - 00:10
छान कविता... बघु या वेळेस वाढदिवस साजरा करता येतो का? :D *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

राघव 20/05/2010 - 12:44
छान मांडलय! आवडले. कोमेजणाऱ्या फुलांऐवजी मोगऱ्याचं रोप घ्यायचं पोकळ शब्दांच्या कार्डाऐवजी कवितेचं एक पुस्तक द्यायचं ... हे कडवे खूप खूप आवडले! येऊ देत अजून. :) राघव

In reply to by राघव

टुकुल 20/05/2010 - 12:48
हेच म्हणतो. कविता तर आवडलीच पण कोमेजणाऱ्या फुलांऐवजी मोगऱ्याचं रोप घ्यायचं पोकळ शब्दांच्या कार्डाऐवजी कवितेचं एक पुस्तक द्यायचं हि आयडीया चांगली आहे --टुकुल

शुचि 16/05/2010 - 02:47
वा रे वा वय तर वाढणारच. It's an honor & exclusive priviledge to get old side by side with each other :) वजन वाढणार ह्म्म्म :( That's sad =)) कविता आवडली. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

In reply to by शुचि

वाहीदा 20/05/2010 - 13:16
खरे आहे ! It is an absolute privilege and honour to grow together along with someone you really love. त्याच संदर्भात कुठेतरी सुंदरसे वाचलेले आठविले Wrinkles and scars they appear, but that's not what I see. I still see that lovely girl, I fell in love with so many years ago. Gracefully we journey and together we will grow old, I would not want it any other way. Loving you always even till the day I have to go. ~ वाहीदा

ऋषिकेश 16/05/2010 - 18:46
छान हळूवार कविता.. आवडली ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.

शिल्पा ब 20/05/2010 - 00:10
छान कविता... बघु या वेळेस वाढदिवस साजरा करता येतो का? :D *********************************************************** http://shilpasview.blogspot.com/

राघव 20/05/2010 - 12:44
छान मांडलय! आवडले. कोमेजणाऱ्या फुलांऐवजी मोगऱ्याचं रोप घ्यायचं पोकळ शब्दांच्या कार्डाऐवजी कवितेचं एक पुस्तक द्यायचं ... हे कडवे खूप खूप आवडले! येऊ देत अजून. :) राघव

In reply to by राघव

टुकुल 20/05/2010 - 12:48
हेच म्हणतो. कविता तर आवडलीच पण कोमेजणाऱ्या फुलांऐवजी मोगऱ्याचं रोप घ्यायचं पोकळ शब्दांच्या कार्डाऐवजी कवितेचं एक पुस्तक द्यायचं हि आयडीया चांगली आहे --टुकुल
लेखनविषय:
काव्यरस
वाढदिवस अलीकडे ते एकमेकांचा वाढदिवस साजरा करत नाहीत एकमेकांना छोटासा पुष्पगुच्छ साधसं भेटकार्डही देत नाहीत इतर कुठल्याही दिवसासारखी ती तारीख येते, निघून जाते मित्र मैत्रिणींच्या शुभेच्छामध्ये हरवतात दोघे एकमेकांचे 'वय वजन वाढते त्यात साजरं काय करायचं' ती म्हणते डिनर व केक, सुंदरशी भेट त्याची सर्व इच्छाच मरते कधी तोही असतो हिरमुसलेला तिच्यावर कशास्तव चिडलेला त्याचा आवडीचा पदार्थ करायचा मग तिचाही बेत रद्ध झालेला यावेळेस तो विचार करतोय निदान प्रयत्न तरी करायचा डिनर नको तर चौपाटीव

नांदी

सन्जोप राव ·

मितभाषी 15/05/2010 - 10:43
वा!!! एकदम आर्त. गण-गौळण, रंगबाजी-वग सोडुन थेट नांदी???????? :? ( कोंगाड्या )भावश्या.

सहज 15/05/2010 - 13:06
मालकद्वेष, संस्थळद्वेष यावर पोसले जाणारे एक बांडगूळ आता नव्या सावजाच्या शोधात इतकीच नांदीची टोटल लागली. किती करुण!!

In reply to by सहज

टारझन 15/05/2010 - 16:22
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) बांडगुळ हा शब्द काळजाला भिडला , बाकी शब्दक्रम चेंज करुन ह्यातुन अजुन मजेशीर शब्द निघतात :)

विजुभाऊ 15/05/2010 - 15:14
सहज भौ अगदी योग्य लीहिलेत अर्थात आपण व्यक्तीबद्दल बोलण्यापेक्षा या लिखाणाच्या घसरलेल्या क्वालिटीबद्दल बोलुया... हल्ली या नावाने कोणी वेगळेच लिहीत असावे किंवा लेखकाची प्रतिभा अगदीच हरवली असावी असा मला संशय आहे

शुचि 16/05/2010 - 01:12
नाट्य अप्रतिम रीत्या काव्यात उतरवलय. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

sur_nair 16/05/2010 - 19:01
वा. लाजवाब. विडंबन मुळी वाटतच नाही. सदर परिस्थिती वर उत्तम भाष्य जमलंय.

मितभाषी 15/05/2010 - 10:43
वा!!! एकदम आर्त. गण-गौळण, रंगबाजी-वग सोडुन थेट नांदी???????? :? ( कोंगाड्या )भावश्या.

सहज 15/05/2010 - 13:06
मालकद्वेष, संस्थळद्वेष यावर पोसले जाणारे एक बांडगूळ आता नव्या सावजाच्या शोधात इतकीच नांदीची टोटल लागली. किती करुण!!

In reply to by सहज

टारझन 15/05/2010 - 16:22
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) बांडगुळ हा शब्द काळजाला भिडला , बाकी शब्दक्रम चेंज करुन ह्यातुन अजुन मजेशीर शब्द निघतात :)

विजुभाऊ 15/05/2010 - 15:14
सहज भौ अगदी योग्य लीहिलेत अर्थात आपण व्यक्तीबद्दल बोलण्यापेक्षा या लिखाणाच्या घसरलेल्या क्वालिटीबद्दल बोलुया... हल्ली या नावाने कोणी वेगळेच लिहीत असावे किंवा लेखकाची प्रतिभा अगदीच हरवली असावी असा मला संशय आहे

शुचि 16/05/2010 - 01:12
नाट्य अप्रतिम रीत्या काव्यात उतरवलय. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

sur_nair 16/05/2010 - 19:01
वा. लाजवाब. विडंबन मुळी वाटतच नाही. सदर परिस्थिती वर उत्तम भाष्य जमलंय.
लेखनविषय:
काव्यरस
विडंबनाचे विडंबन हा नवा खाक्या स्वीकारुन किंवा जुन्या बाटलीत भरलेली नवी दारु म्हणून काही बोल बोलले , अन मौन काही अंतरी (सोलवटली ढोपरे, अन शेकल्या नडग्या तरी) काही लाह्या तडकल्या, अन मूग गिळले भर्भरी बंडझेंडे फडकले अन उग्र वळलेल्या मुठी काही म्हणती लाजुनि 'शोभा झाकलेली बरी' पाठमोर्‍या आकृतीला पाहुनि उद्गारले 'माणूस हा होता बरा' गोष्ट असतसे हीही खरी काय चमचे, किति पळ्या अन डाव कित्येकी येथे मेल्या म्हैशीला पिळुनि दावू दूध मणभरी हरवल्याचे दु:ख नाही, हरवले ते हरवले कोतवाला हाती फसलो, शल्य हे उरले उरी पालखी ती उतरली अन भोई खांदे चोळती

“बुडीत खाते“ माझेहि ! !

निरन्जन वहालेकर ·

विकास 14/05/2010 - 18:52
कविता छानच आहे. आवडली. धन्यवाद. -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

शुचि 14/05/2010 - 18:54
खूप आवडली. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

मदनबाण 14/05/2010 - 18:59
छान कविता... मदनबाण..... When you are in Love you can't fall asleep because reality is better than your dreams. Dr Seuss

टारझन 14/05/2010 - 19:06
छाण !! बाकी तुमचं "निरन्जन वहालेकर" हे नाव आमच्या एका अंतरजालीय मित्राशी ९५% साधर्म्य दाखवतं हे विषेश :)

प्रतिसादा साठी सन्माननीय सभासदाचे धन्यवाद ! व मनस्वी आभार.! ! टारझन साहेब, धन्यवाद ! " विदर्भाशिवाय (अकोला) आमची कुठेही शाखा नाही ".व "आमच्यासम आम्हीच" असल्यामुळे आजतागत आम्हाला आमच्या आडनावाचे कोणीच नोकरी च्या काळांत तरी आढळले नाही. त्यामुळे आपल्या मित्राची ओळख झाल्यास खूप आनद वाटेल. सस्नेह निरंजन

अरुण मनोहर 15/05/2010 - 08:27
>>>आयुष्याची ची कोरी पानं रंगांत कधी भिजलीच नाहीत. आम्ही मात्र तुमच्या कवितेच्या रंगात रंगलो. अवांतर- मी मुळचा नागपूरकर. ही कविता विदर्भाला देखील लागू होते असे वाटले.

विकास 14/05/2010 - 18:52
कविता छानच आहे. आवडली. धन्यवाद. -------------------------------- मी या आणि इतर संकेतस्थळावर केवळ "विकास" याच नावाने वावरतो. त्याच्या मागेपुढे उभ्या (||) आडव्या (=), तिरप्या (\\ //) आदी कुठल्याच प्रकाराच्या रेषा नसतात. त्या अर्थाने माझी कुठेही शाखा नाही. :-)

शुचि 14/05/2010 - 18:54
खूप आवडली. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

मदनबाण 14/05/2010 - 18:59
छान कविता... मदनबाण..... When you are in Love you can't fall asleep because reality is better than your dreams. Dr Seuss

टारझन 14/05/2010 - 19:06
छाण !! बाकी तुमचं "निरन्जन वहालेकर" हे नाव आमच्या एका अंतरजालीय मित्राशी ९५% साधर्म्य दाखवतं हे विषेश :)

प्रतिसादा साठी सन्माननीय सभासदाचे धन्यवाद ! व मनस्वी आभार.! ! टारझन साहेब, धन्यवाद ! " विदर्भाशिवाय (अकोला) आमची कुठेही शाखा नाही ".व "आमच्यासम आम्हीच" असल्यामुळे आजतागत आम्हाला आमच्या आडनावाचे कोणीच नोकरी च्या काळांत तरी आढळले नाही. त्यामुळे आपल्या मित्राची ओळख झाल्यास खूप आनद वाटेल. सस्नेह निरंजन

अरुण मनोहर 15/05/2010 - 08:27
>>>आयुष्याची ची कोरी पानं रंगांत कधी भिजलीच नाहीत. आम्ही मात्र तुमच्या कवितेच्या रंगात रंगलो. अवांतर- मी मुळचा नागपूरकर. ही कविता विदर्भाला देखील लागू होते असे वाटले.
लेखनविषय:
काव्यरस
सध्या मिपा वर सन्माननीय सभासदाचा प्रचंड "काथ्याकुट" सुरु आहे बुडीत “ खा s s त्या"च्या “ हिशेबाचा ! ! ! जो माझ्यासारख्या सामान्य व नवीन मिपाकराच्या आकलना पलीकडे आहे. वाटलं आपणही आपला “ हिशेब ” सांगून मोकळ झालेलं बरं ! कदाचित सन्माननीय सभासंदांना ह्या मनस्तापाचा ताण कमी होण्यांस थोडीफार मदत होईल कोरीच पान आयुष्याची ! ! !

आई

पंचम ·

भारद्वाज 10/05/2010 - 11:36
छान ...अजून येवू देत.... "मूल रडल्यावर जिला आयुष्यात एकदाच आनंद होतो ती म्हणजे आई"- ए.पी.जे. अब्दुल कलाम मातृदेवो भव

वाहीदा 09/05/2010 - 21:50
लबों पे उसके कभी बद्दुआ नहीं होती बस एक मां है जो कभी ख़फ़ा नहीं होती ।। इस तरह मेरे गुनाहों को वो धो देती है , मां बहुत गुस्‍से में होती है तो रो देती है | मेरी ख्‍वाहिश है कि मैं फिर से फ़रिश्‍ता हो जाऊं, मां से इस तरह लिपटूं कि बच्‍चा हो जाऊं ।। जब भी कश्‍ती मेरी सैलाब में आ जाती है , मां दुआ करती है, ख्‍वाब में आ जाती है ।। जब से गई है माँ मेरी रोया नहीं, बोझिल हैं पलकें फिर भी मैं सोया नहीं । साया उठा है माँ का मेरे सर से जब, सपनों की दुनिया में कभी खोया नहीं । सुख देती हुई मांओं को गिनती नहीं आती पीपल की घनी छायों को गिनती नहीं आती। किसी को घर मिला तो किसी के हिस्से में दुकान आयी, मैं घर में सबसे छोटा था मेरे हिस्से में माँ आयी | -- मुनव्वर राणा ~ वाहीदा

भारद्वाज 10/05/2010 - 11:36
छान ...अजून येवू देत.... "मूल रडल्यावर जिला आयुष्यात एकदाच आनंद होतो ती म्हणजे आई"- ए.पी.जे. अब्दुल कलाम मातृदेवो भव

वाहीदा 09/05/2010 - 21:50
लबों पे उसके कभी बद्दुआ नहीं होती बस एक मां है जो कभी ख़फ़ा नहीं होती ।। इस तरह मेरे गुनाहों को वो धो देती है , मां बहुत गुस्‍से में होती है तो रो देती है | मेरी ख्‍वाहिश है कि मैं फिर से फ़रिश्‍ता हो जाऊं, मां से इस तरह लिपटूं कि बच्‍चा हो जाऊं ।। जब भी कश्‍ती मेरी सैलाब में आ जाती है , मां दुआ करती है, ख्‍वाब में आ जाती है ।। जब से गई है माँ मेरी रोया नहीं, बोझिल हैं पलकें फिर भी मैं सोया नहीं । साया उठा है माँ का मेरे सर से जब, सपनों की दुनिया में कभी खोया नहीं । सुख देती हुई मांओं को गिनती नहीं आती पीपल की घनी छायों को गिनती नहीं आती। किसी को घर मिला तो किसी के हिस्से में दुकान आयी, मैं घर में सबसे छोटा था मेरे हिस्से में माँ आयी | -- मुनव्वर राणा ~ वाहीदा
लेखनविषय:
काव्यरस
आई मी सावलीत होतो कल्पतरूच्या तोवरी जाण नव्हती... तो कल्पतरू जळत होता, ज्याची मला तहान होती.... वात्सल्याच्या चार भावना, कुठल्या कुठे विरून गेल्या.... माणुसकी जिथे मातीत मिसळली , ती मातीसुद्धा अजाण होती.... अगतिक मी प्रेमाच्या शोधात चार दिशात हिंडलो. राहूनी या धरेवरती त्या परमेश्वराची आस होती..... शेवटी फिरूनी थकलो, आलो कल्पतरूच्या छायेत.. खरच परमेश्वरच स्थिरवला होता, त्या कल्पतरूच्या मायेत.... मिळाली तिची छाया साताजन्माची उतराई होती, तिच्या कुशीत शांतपणे घेणारी ती कल्पतरू माझी आई होती....... -निशां

आज अचानक उदास का वाटे

पाषाणभेद ·

मीनल 06/05/2010 - 01:19
मला पहिली २ कडवी आवडली. `मोबाइल` शब्दा मुळे त्यात भावना असली तरी कविता तिरपी गेल्यासारखी वाटली. मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

स्पंदना 06/05/2010 - 12:51
टण,टण टण टण, डीपि डीपि ढीपाण्ग, डीपि डीपि ढीपान्ग!! वाटल बर? L) शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

वाहीदा 06/05/2010 - 13:08
हा धागा वाच बरे... मस्त वाटेल तुला ..खरंच http://www.misalpav.com/node/12208 दुर अंतरावरी असता तू कसा निरोप देवू कोणाला निरोप देतो आहेस भाऊ ?? त्याला सांग ना 'तुसी ना जाओ ':-) ~ वाहीदा

आयच्यान, कायतरी बिघडलय तुमचं देवा ;-) पन कव्ता येकदम झ्याक बर्का, आवाडली :-) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

शुचि 06/05/2010 - 18:09
पाभे आज वाटतय का ठीक? जरा फिरून या झपझप. मस्त वाटेल. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

मीनल 06/05/2010 - 01:19
मला पहिली २ कडवी आवडली. `मोबाइल` शब्दा मुळे त्यात भावना असली तरी कविता तिरपी गेल्यासारखी वाटली. मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

स्पंदना 06/05/2010 - 12:51
टण,टण टण टण, डीपि डीपि ढीपाण्ग, डीपि डीपि ढीपान्ग!! वाटल बर? L) शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

वाहीदा 06/05/2010 - 13:08
हा धागा वाच बरे... मस्त वाटेल तुला ..खरंच http://www.misalpav.com/node/12208 दुर अंतरावरी असता तू कसा निरोप देवू कोणाला निरोप देतो आहेस भाऊ ?? त्याला सांग ना 'तुसी ना जाओ ':-) ~ वाहीदा

आयच्यान, कायतरी बिघडलय तुमचं देवा ;-) पन कव्ता येकदम झ्याक बर्का, आवाडली :-) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

शुचि 06/05/2010 - 18:09
पाभे आज वाटतय का ठीक? जरा फिरून या झपझप. मस्त वाटेल. सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||
काव्यरस
आज अचानक उदास का वाटे आज अचानक उदास का वाटे न रमे मन हे दिवसाही अंधार भासे ||धृ|| ईकडे पाहून तिकडे पाहून वेळ घालवू किती कसे कोण जाणे कितीक वेळ माझी जाते आज अचानक उदास का वाटे ||१|| किती मी चेहर्‍यांना वाचू किती अनूभव लेखू आवाज जवळी नसतांना साथीचे शब्दही पडत आहे थिटे आज अचानक उदास का वाटे ||२|| दुर अंतरावरी असता तू कसा निरोप देवू येथला निरोपही घेण्या मन माझे आक्रंदूनी उठे आज अचानक उदास का वाटे ||३|| - पाषाणभेद (दगडफोड्या) ०५/०५/२०१०