(खाज)
उबलेले धोतर आणि कपडे डागाळलेले
खाज मला घामोळ्याची, केसही ओलावलेले
बघ ठुसते ते बेंड...., गरमीच्या दु:खाने
ओघळ ते पुवाचे मी सोग्याने झाकोळलेले
कसे काचणे धोत्राचे अवघडजागी वळकटलेले
साम्राज्य हे घामाचे अन नखही वखवखलेले
बल्बफुटणे लाईट नसणे , बिब्बे आणणे शेजार्याचे
बेंडा शेकता कळवळाणारा,बेंड ही पिकुळलेले
असेच खाईन तिखटखाणे, 'बसेन' आधाराने
पिकलेले बेंडसपाट, मीच कधीचे खरवडलेले
आमच्या कवितेची प्रेरणा 'माज'
काव्यरस
(टुर्र)
(मला कवितेतले काहीही कळत नाही त्यामुळे मी कधीही काव्य विभागात फिरकत नाही. आमचे मित्र ही आणि ही सम्राट टारोबा ढेकर यांनी आम्हाला शरदिनी यांच्या कवितांचा खजिना दाखवला आणि आमचा कमी झोपेचा त्रास अजूनच वाढला. मागील २-३ रात्री जागून अथक परिश्रम करून आम्ही त्यांच्या कविता वाचल्या आणि अथक परिश्रम करून अर्थ समजण्याचा प्रयत्न केला. त्यांची पूल ही कविता पाहून एक विडंबन आमच्यातल्या सुप्त विडंबन्कारास स्फुरले.
माहित नाही
(प्रेरणा: समझनेवाले, समझ गये है, ना समझे वो अनाडी है)
माहीती नाही,
कोण ते लोक, ज्यांच्या
प्रेमाला प्रेम मिळाले....
आम्ही तर फक्त,
कळ्या मागितल्या,
पण मिळाले, काट्यांचेच हार
निघून गेला....
निघून गेला.....
निघून गेला, प्रत्येक मित्र
देऊन, दोन क्षणांची साथ
वेळ कुणाला, इथे जो देतो,
वेड्यांचीही साथ
मला तर माझी छायाही
नेहमीच मिळाली बेजार
आम्ही तर फक्त,
कळ्या मागितल्या,
पण मिळाले, काट्यांचेच हार
ह्यालाच जीवन म्हणतात तर
असेच जगुन घेऊ
तक्रार नाही करणार
ओठ शिवून घेणार
अश्रू पिऊन घेऊ
दु:खाला नाही घाबरणार
कारण शंभरदा ते मिळणार
आम्ही तर फक्त,
कळ्या मागितल्या,
पण मिळाले, काट्यांचेच हार
हाय काय
काव्यरस
माझा प्रियतम
(प्रेरणा: ओळखा पाहू ?)
माझा प्रियतम गेला रंगून
आणि दूरध्वनी केला तिथून
तुझी आठवण मला येते
हृदयात आग माझ्या लावते
मी सोडुन हिंदुस्तान
खूप पस्तावलो,
खूप पस्तावलो..
झाली चूकच माजी, तुला
घेऊन नाही आलो
घेउन नाही आलो...
मी म्यान्मार्च्या गल्लीत
आणि तू आहे डेराडुनात,
तूझी आठवण गं येते..
तूझी आठवण गं येते..
जबरा, हाय का नाई ?
हरलात ?? हरलात ????
कळवा.. खरडवहीतून उत्तर कळवण्यात येईल...
काव्यरस
कावीळलेल्या भींती
भिजलेली रास खडीची, गंजत पडलेले पत्रे
निसरड्या पायरीवरती हुंगत बसलेले कुत्रे
कचरापेट्यांना आली बुरशीची दमट नव्हाळी
कावीळलेल्या भींती आता झाल्या शेवाळी
बिथरला डांबरी रस्ता, बिचकली मातकट धरती
विटकरी गांडुळे आली माना वेडावत वरती
पागोळ्यांच्या गोळ्या टपर्यांवर तडतड करती
चहाळ वाफा आल्या की मेणकापडे चळती
दरवाज्यावरती आली वाळवी तरणीताठी
कुरबुर करण्यात उलटली बिजागरींची साठी
वैचित्र्यातील सौंदर्ये पाऊस घेऊनी आला
मनातल्या चिखलाचा शिंतोडा एक उडाला
काव्यरस
(कट्ट्यानंतरचे कवित्व)
कच्चा माल
ह. घ्या...
लालभडक मिसळीने केली
आतड्यांची विकल चिरफाड
मिपाकट्ट्याच्या द्वितीय दिवशी
तासभर 'बसून' काढले भरताड
घामाघूम शरीर ओथंबली मने
धुंद पार्टीचे परिणाम आता भोगणे
पंजरी कमोडच्या थकलेला भीष्म
तेजस्वी तळपला मामलेदारी ग्रीष्म
म्हणायलाच सपत्नीक
तिच्या शिव्या अगणित
पँक
पूंक
फुर्र
ढूम
:)
मिसळपाव