रोल मॉडेल.....
धन्य ते सर्व ओंबळे कुटुंबिय...नतमस्तक त्यांच्यासमोर
--प्रभो
-----------------------------------------------------------------------
काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!
शहिद तुकाराम ओंबाळे आणी
२६ नोव्हेबरच्या हल्यात बळी पडलेल्या सर्वांना मानाचा मुजरा
खरच नेहमी घ्यायची सवय लागलेल्यांना हा आदर्श घालुन दिला आहे त्यांच्या कुटंबियांनी तस पाहायला गेल तर शहिदांच्या कुटंबियाच झालेल नुकसान कधिच भरुन न येण्याजोग आहे
(नतमस्तक) घाशीराम
**************************************************************
बोला पुंड्लीक वरदे हारी विठ्ठल,
श्री ज्ञानदेव तुकाराम,
पंढरीनाथ महाराजकी जय
उत्तम आदर्श. अशी पोलिस कुटुंबे असल्याचे ऐकुन समाधान वाटले.
काही प्रसिद्धीलोलुप माणसे मात्र बक्षिसे देण्याचा व बक्षिसे नाकारण्याचा पुर्वनियोजित प्रकार करतात. यामुळे देणारा व नाकारणारा दोघेही मोठे होतात.
प्रकाश घाटपांडे
आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.
ओंबळे यांच्या स्मृतीस अभिवादन व त्यांच्या पत्नीस व कन्येस मानाचा मुजरा!
मी काल-परवाच "To the last bullet" हे विनीता कामटे यांनी विनीता देशमुख यांच्या मदतीने लिहिलेले पुस्तक वाचले. अतीशय वाचनीय असे हे पुस्तक आहे. शहीद अशोक कामटे हे एक "पुरुषोत्तम" होते. शहीद ओंबळेही असेच नररत्न होते व त्यांच्या व्यक्तिमत्वाचा परिचय सर्वांना व्हावा असे मला वाटते. म्हणून असेच पुस्तक विनीता देशमुख यांनी ओंबळेंच्या पत्नी व कन्येशी बोलून लिहावे असे मला मनापासून वाटते.
"To the last bullet" बद्दल मी मिपावर पुढील एक-दोन दिवसात लिहिणार आहे.
मी मिपावरील सर्व सभासदांना आवाहन करतो कीं त्यांनी हे पुस्तक वाचनालयातून आणून न वाचता विकत घेऊन वाचावे.
विकासजींना हा लेख इथे दिल्याबद्दल धन्यवाद.....
------------------------
सुधीर काळे, सध्या फेअरफॅक्स, व्हर्जीनिया येथे मुक्काम
संस्कार आणि धैर्य यांचे एक अप्रतिम उदाहरण घालून दिलेय 'ओंबळे' कुटुंबाने..
दंडवत!
स्विस बॅंकेत खाते फुगवित जीवन घालवणार्या काही राजकारण्यांनी ह्या कुटुंबियांचे पाय धुवून त्याचे पाणी प्राशन करावे!
-
कोकणी फणस
कै. श्री. ओंबाळे ह्यांच्या स्मृतीला अभिवादन. दोनच दिवसांपूर्वी काही कारणाने, कसाबला पकडतांना कै. श्री. ओंबाळे ह्यांनी दाखवलेल्या विलक्षण धैर्य आणि त्यागाबद्दल आमची चर्चा झाली होती.
योगायोगाने आज त्याबद्दल आण्खी वाचयला मिळून पुन्हा तो सर्व प्रसंग कसा घडला असेल ह्याची मनोमन उजळणी झाली व पुन्हा एकदा कै. श्री. ओंबाळे ह्यांच्या बद्दल खूप आदराची भावना तयार झाली- त्यांनी एक खूप वारसा मागे ठेवला आहे म्हणून.
खर्या अर्थाने ते "मरावे पण कीर्तिरुपे (आदर्शरुपे) उरावे" ह्या म्हणीला जागले.
ज्या संस्थांना कै. श्री. ओंबाळे ह्यांनी केलेल्या त्यागाची जाणीव आहे व उत्स्फुर्तपणे त्यांनी मदतीचा हात पुढे केला हे ही एका सजग समाजाचे लक्षण आहे.
[ह्याचवेळी इतर शहीदांच्या कुटूंबीयांनी अशा व इतर स्वरुपाची मदत स्वीकारली असेल तर ते छोटे होत नाहीत असेही वाटते.]
आपल्या वरील दोन्ही वाक्यांशी पूर्ण सहमत.
वरील उदाहरणातील पार्सी शाळेचे अजून कौतूक वाटायचे कारण असे की, मुलांना "देण्याची" सवय लागण्यासाठी ते असे प्रकल्प नेहमी करतात. हा कित्ता इतरत्रही गिरवण्यासारखा आहे असे वाटले.
गरजूंनी मदत स्विकारली तर त्यात काही गैर नाही आणि त्यांना नक्कीच कमी लेखू नये/अथवा अशा उदाहरणांशी त्यांची तुलना देखील करू नये. वर घाटपांडेसाहेबांनी म्हणल्याप्रमाणे कधी कधी नाटके देखील होत असतात (तू दिल्यासारखे कर, मी नाकारल्यासाराखे करतो), पण असले खडे निवडून फेकून द्यावेत. गरजूंना मदत होऊ शकली तर समाधान मानावे आणि त्यातील एखादा तत्वाने आदर्श ठरला तर त्यासंदर्भात त्या व्यक्तीच्या वर्तनाची जाणीव ठेवणे (acknowledge) महत्वाचे असे वाटते.
प्रतिक्रिया
प्रणाम...
अतिशय स्फूर्तिदायक बातमी!
+१
+२
+३
Mist in the eyes and smile
हेच भाव!
हुतात्मा
हुतात्मा
ग्रेटच
नतमस्तक.
अचंबित करणारे धैर्य
दंडवत
प्रणाम...
आजच्या
रोल
शहिद
धन्य ते
येथे कर
उत्तम आदर्श
विश्वास
नतमस्तक...
छान उदाहरण
ओंबळे यांच्या स्मृतीस अभिवादन
सामर्थ्य
संस्कार..
हे आदर्श.
कै. श्री. ओंबाळे ह्यांच्या स्मृतीला अभिवादन
ज्या
अगदी बरोबर