मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

जेथे बघेन तेथे... (विडंबन)

बेसनलाडू ·

सर्किट Fri, 03/07/2008 - 00:07
विडंबन आवडले. येथील सर्व विडंबनकारांना च्यालेंज देतो. दारू, बायको ह्या दोन गोष्टींचा उल्लेख न करता विडंबन जमू शकते का ? कळवा. - सर्किट

बेसनलाडू Fri, 03/07/2008 - 00:15
मनातले च्यालेन्ज दिलेत. इनाम वगैरे लावले असेल, तर ५०% माझ्याकडून :) इन फ्याक्ट असे विडंबन येथील विडंबनकार नक्कीच करू शकतात, अशी मला खात्री आहे. पण 'करायचेच नाही' आणि गुत्ते, पेले, दारू, प्रेयसी-बायकोच्या तीर्थरूपांकडून धुलाई यातच अडकून रहायचे असा आत्मघातकी निश्चय केला असेल, तर कठीण आहे. तोवर आम्ही आमच्या विडंबनाच्या सुरनळीतून असे चणे मारतच राहू ;) (सूचक)बेसनलाडू

प्रा सुरेश खेडकर गुरुवार, 03/06/2008 - 17:38
छान . आभिनंदन ================================================ मित्रांनो, येत्या रविवारी ( ९ मार्च ०८) ला संध्याकाळी ५ नंतर मी डोंबिविली येथे असून एक दीड तासांचा स्वरचित विडंबन गीतांचा कार्यक्रम डोंबिविली किंवा जवळपास करू इच्छितो. एरव्ही मानधन स्विकारतो पण वेळेचा सदुपयोग करण्यासाठी एक कार्यक्रम नि:शुल्क करण्याचे योजिले आहे. निशुल्क कार्यक्रमासाठी संपर्क करा. spkhedkarngp@gmail.com अधिक माहिती साठी पहा: http://www.orkut.com/Profile.aspx?uid=44441327930350077 आणि : http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=28868095

विसोबा खेचर Sat, 03/08/2008 - 09:38
मी गुत्त्यामध्येच इतकाइतका रमून जातो; उधळीत रंग माझे, मज सर्व नग्न दिसते... वा वा! तात्या.

सर्किट Fri, 03/07/2008 - 00:07
विडंबन आवडले. येथील सर्व विडंबनकारांना च्यालेंज देतो. दारू, बायको ह्या दोन गोष्टींचा उल्लेख न करता विडंबन जमू शकते का ? कळवा. - सर्किट

बेसनलाडू Fri, 03/07/2008 - 00:15
मनातले च्यालेन्ज दिलेत. इनाम वगैरे लावले असेल, तर ५०% माझ्याकडून :) इन फ्याक्ट असे विडंबन येथील विडंबनकार नक्कीच करू शकतात, अशी मला खात्री आहे. पण 'करायचेच नाही' आणि गुत्ते, पेले, दारू, प्रेयसी-बायकोच्या तीर्थरूपांकडून धुलाई यातच अडकून रहायचे असा आत्मघातकी निश्चय केला असेल, तर कठीण आहे. तोवर आम्ही आमच्या विडंबनाच्या सुरनळीतून असे चणे मारतच राहू ;) (सूचक)बेसनलाडू

प्रा सुरेश खेडकर गुरुवार, 03/06/2008 - 17:38
छान . आभिनंदन ================================================ मित्रांनो, येत्या रविवारी ( ९ मार्च ०८) ला संध्याकाळी ५ नंतर मी डोंबिविली येथे असून एक दीड तासांचा स्वरचित विडंबन गीतांचा कार्यक्रम डोंबिविली किंवा जवळपास करू इच्छितो. एरव्ही मानधन स्विकारतो पण वेळेचा सदुपयोग करण्यासाठी एक कार्यक्रम नि:शुल्क करण्याचे योजिले आहे. निशुल्क कार्यक्रमासाठी संपर्क करा. spkhedkarngp@gmail.com अधिक माहिती साठी पहा: http://www.orkut.com/Profile.aspx?uid=44441327930350077 आणि : http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=28868095

विसोबा खेचर Sat, 03/08/2008 - 09:38
मी गुत्त्यामध्येच इतकाइतका रमून जातो; उधळीत रंग माझे, मज सर्व नग्न दिसते... वा वा! तात्या.
जेथे बघेन तेथे डोळ्यांस स्वप्न दिसते फटकावले मला की भार्या प्रसन्न दिसते... आहे खरी अवदसा ही वेगळीच दृष्टी ! का लागलीच कविता मज मात्र भिन्न दिसते...? जेव्हा लिहून बघतो, जग हासतेच वेडे जेव्हा पडीक असतो, जग खिन्न-खिन्न दिसते... मी गुत्त्यामध्येच इतकाइतका रमून जातो; उधळीत रंग माझे, मज सर्व नग्न दिसते... "हणतोच", तो म्हणाला, मी ऐकलेच नाही मी एकटाच आता, अन सर्व सुन्न दिसते... मी लेखनास आता पेल्यात बंद केले कोणी किती म्हणू दे "मडकेच भग्न दिसते"... आमची प्रेरणा: अजबरावांची मस्त गझल - पाणावले तरीही

सुरापुराण - प्रथम अध्याय..

अनिकेत ·

नंदन गुरुवार, 03/06/2008 - 13:58
सुरुवात झालीय. पुढील अध्यायांची वाट पाहतो आहे. ह्या अध्यायात साधलेला लयीचा 'तोल' [सुरेबद्दल काव्य असले तरी :)] पाहता पुढील भागही 'सुरेख होतील नि:संशय'याची खात्री वाटते :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 14:16
वा अनिकेता! भन्नाटच लिहिले आहेस... क्या बात है, क्या केहेने....! तुझ्या सुरापुराणाचे सर्व अध्याय लिहून झाले की पोथी छापून प्रसिद्ध करायची जबाबदारी आपण घेतली बॉस! आधीच लंबर लावून ठेवतो, न जाणे उद्या तुझ्या दारात प्रकाशकांच्या रांगा लागायच्या इतकी तुझी वाणी रसाळ आणि ओघवती आहे! मला तर नेवाश्यात बसून ज्ञानेश्वरी ऐकतो आहे की काय किंवा शिरडीत बसून साईसत् चरिताची पोथी वाचतोय की काय असेच क्षणभर वाटले इतकी तुझी भाषा सात्विक आणि फुल्टू(!) पोथी ष्टाईल आहे! मानलं बॉस! :) आणि संत तात्याबा महाराजांनी म्हटलेलंच आहे की, "शेवटी ओवी म्हणजे तरी काय हो? जी कानाला गोड लागते ती ओवी!" "आणि जी थेट हृदयाला जाऊन भिडते आणि माणसामाणसातला ओलावा वाढवते ती शिवी!" :) तुझ्या सुरापुराणातल्या ओळींतही अगदी ओवीचेच सात्विक भाव आहेत बरं! जियो!! :) बाय द वे, मी काय बोलतो, तुझी पोथी पूर्ण झाली की मुखपृष्ठावर सिंगल माल्टच्या बाटलीचं एखादं चित्र टाकूया का? :) जरी त्यांनी अनेक लिहिली | स्तुतिपर काव्ये तुजप्रती भली | ना तुझी पोथी लिहिली | म्हणून हा ग्रंथप्रपंच ||३|| क्या बात है, क्या बात है! भले शाब्बास रे अनिकेता! जियो...!! आपला, (बाईबाटलीतला) तात्या.

अनिकेत गुरुवार, 03/06/2008 - 14:36
आपल्या प्रतिसादाने आला हुरूप | जरूर लिहू ओव्या खूप | सिंगल माल्टचे गोजिरे रूप | अवश्य टाकू मुखपृष्ठी || या ग्रंथाचे खरे कारण | "कांगारू" ही कविता जाण | वाटले लिहाव्या ओव्या आपण | जशा लिहिल्या चतुरंगे || आणि एका प्रतिक्रियेवरला | "सुरापुराण" हा शब्द वाचला | भलताच तो आवडला | "युरेका युरेका" ओरडलो ||

चतुरंग गुरुवार, 03/06/2008 - 21:34
वाचता पुराण | आली मज जाण | अभ्यासू कवन | 'अनिकेते' || हवा निज ध्यास | करिता अभ्यास | घेता मदिरेस | कवळुनी || कारण ग्रंथाचे | 'कांगारु' ते साचे | श्रेय मज तुझे | नको देवा || तरि तुझे मन | नम्र तेही जाण | झाले समाधान | चतुरंगा || चतुरंग

ओल्डमंक गुरुवार, 03/06/2008 - 20:48
पहिला अध्याय लैच भारी... आता एकामागोमाग अध्याय येऊ देत... इनाकारनी ग्याप नको.. अनिकेत हा जोडोनि कर | विनंती करितो एकवार | टाळण्या हा हँगओव्हर | नशेत सदा रहावे ||१६|| सदा नशेत ठेवा... ह्यांगोवर नको..

सुधीर कांदळकर गुरुवार, 03/06/2008 - 22:28
वाचूनच नशा आली. अनिकेत, तात्या आणि चतुरंग या सर्व संतांस धन्यवाद. पण शुद्धीवर राहून वाचू नये अशी कांही अट आहे का? अट घालण्याएवढी शुद्ध आहे का? असल्यास घालवा. वाचवून (सेव्ह करून) ठेवली आहे. शुद्ध गेल्यावर पुन्हा वाचीन.

इनोबा म्हणे गुरुवार, 03/06/2008 - 23:57
अनिकेतबाबा आत्ता वाईच जास झाल्यामुळे तुमचे चरणकमल निट दिसत नाहीत.उतरल्यावर बियरने धुऊन काढीन. पुढच्या अध्यायांच्या प्रतिक्षेत. आपलाच, संत सुरादास "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा(मिसळबोध)

लिखाळ Sun, 03/09/2008 - 23:51
अरे वा ! रसपुर्ण सुरापुराण वाचून आनंद झाला. फार कल्पक ! फारच छान झाले आहे. पुढचे अध्याय वाचायला उत्सूक. --(सुरापान करणारा :) लिखाळ. 'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

पिवळा डांबिस Mon, 03/10/2008 - 02:31
आम्हाला काव्य करता येत नाही हे (एव्हाना) सर्वज्ञात आहे. परंतू चांगले काव्य व भंगार यातील फरक मात्र कळतो. वरील काव्य निसंशय उत्तम!! जरी हा अनिकेत मूढमती | काव्यात मुळीच नाही गती | खरीच जी तुजवर भक्ती | ग्रंथ तडीस नेईल हा ||४|| ती काळजी नको. तुम्ही सुंदर लिहिता आहांत. आणि विषय इतका उत्तम आहे! शिवाय, मूकं करोति वाचालं, पंगुं लंघयते गिरिम असं म्हटलंच आहे!:)) पुढील अध्यायांच्या प्रतिक्षेत! एकच नम्र सूचना, सुरापुराण याऐवजी "मदिरासप्तशती" नांव कसे वाटते? "या देवी सर्वभूतेषु, मदिरारूपेण संस्थिता| नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो: नमः|| शाक्तपंथीय, पिवळा डांबिस

धमाल मुलगा Mon, 03/10/2008 - 17:14
केवळ अप्रतीम. म्हणोन मी ऐसे म्हणतो | तुझे चरणतीर्थ आधी प्राशितो | त्यावरीच हा ग्रंथ लिहितो | सुरेख होईल नि:संशय ||५|| तेव्हा आता माते | तूच माझिया हस्ते | लिहावेस ह्या ग्रंथाते | कृपा करावी भक्तांवर ||६|| ह्या ग्रंथाचे करोनि पठण | भक्तांस होईल परमानंद | आणि जे अज्ञानी जन | तुझी महती जाणतील की ||७| क्या बात है! बाकी डा॑बिसकाका॑च्या सुचनेवर जरूर विचार करावा अशी णम्र इन॑ती. "या देवी सर्वभूतेषु, मदिरारूपेण संस्थिता| नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो: नमः|| प्रभो, भरुन पावलो हो!!! शाक्तपंथीय,पिवळा डांबिस हा हा हा....लय लय भारी. सुरापूरवासिनीच्या टाचेखालचा राक्षस -ध मा ल.

अनिकेत Wed, 03/19/2008 - 22:25
सध्या परीक्षा चालू आहेत :( वेळच मिळत नाहिये.... एप्रिलमध्ये परीक्षा संपवून उन्हाळी चाकरी करायला दिल्लीस जाऊ. तेव्हा २ महिन्यात संपवून टाकू. अनिकेत

सचिन Wed, 03/19/2008 - 23:57
अनिकेता, पहिलाच एकदम पतियाळा रे !! बाकीचेही ओत लवकर....आमच्या ग्लासात !! तुझ्यासवे भक्तिरसात डुंबल्यावर नास्तिकही (..आहेत का कोणी ?) आस्तिक होतील !! ...एक बारकरी .. आय मीन वारकरी !!

नंदन गुरुवार, 03/06/2008 - 13:58
सुरुवात झालीय. पुढील अध्यायांची वाट पाहतो आहे. ह्या अध्यायात साधलेला लयीचा 'तोल' [सुरेबद्दल काव्य असले तरी :)] पाहता पुढील भागही 'सुरेख होतील नि:संशय'याची खात्री वाटते :)

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 14:16
वा अनिकेता! भन्नाटच लिहिले आहेस... क्या बात है, क्या केहेने....! तुझ्या सुरापुराणाचे सर्व अध्याय लिहून झाले की पोथी छापून प्रसिद्ध करायची जबाबदारी आपण घेतली बॉस! आधीच लंबर लावून ठेवतो, न जाणे उद्या तुझ्या दारात प्रकाशकांच्या रांगा लागायच्या इतकी तुझी वाणी रसाळ आणि ओघवती आहे! मला तर नेवाश्यात बसून ज्ञानेश्वरी ऐकतो आहे की काय किंवा शिरडीत बसून साईसत् चरिताची पोथी वाचतोय की काय असेच क्षणभर वाटले इतकी तुझी भाषा सात्विक आणि फुल्टू(!) पोथी ष्टाईल आहे! मानलं बॉस! :) आणि संत तात्याबा महाराजांनी म्हटलेलंच आहे की, "शेवटी ओवी म्हणजे तरी काय हो? जी कानाला गोड लागते ती ओवी!" "आणि जी थेट हृदयाला जाऊन भिडते आणि माणसामाणसातला ओलावा वाढवते ती शिवी!" :) तुझ्या सुरापुराणातल्या ओळींतही अगदी ओवीचेच सात्विक भाव आहेत बरं! जियो!! :) बाय द वे, मी काय बोलतो, तुझी पोथी पूर्ण झाली की मुखपृष्ठावर सिंगल माल्टच्या बाटलीचं एखादं चित्र टाकूया का? :) जरी त्यांनी अनेक लिहिली | स्तुतिपर काव्ये तुजप्रती भली | ना तुझी पोथी लिहिली | म्हणून हा ग्रंथप्रपंच ||३|| क्या बात है, क्या बात है! भले शाब्बास रे अनिकेता! जियो...!! आपला, (बाईबाटलीतला) तात्या.

अनिकेत गुरुवार, 03/06/2008 - 14:36
आपल्या प्रतिसादाने आला हुरूप | जरूर लिहू ओव्या खूप | सिंगल माल्टचे गोजिरे रूप | अवश्य टाकू मुखपृष्ठी || या ग्रंथाचे खरे कारण | "कांगारू" ही कविता जाण | वाटले लिहाव्या ओव्या आपण | जशा लिहिल्या चतुरंगे || आणि एका प्रतिक्रियेवरला | "सुरापुराण" हा शब्द वाचला | भलताच तो आवडला | "युरेका युरेका" ओरडलो ||

चतुरंग गुरुवार, 03/06/2008 - 21:34
वाचता पुराण | आली मज जाण | अभ्यासू कवन | 'अनिकेते' || हवा निज ध्यास | करिता अभ्यास | घेता मदिरेस | कवळुनी || कारण ग्रंथाचे | 'कांगारु' ते साचे | श्रेय मज तुझे | नको देवा || तरि तुझे मन | नम्र तेही जाण | झाले समाधान | चतुरंगा || चतुरंग

ओल्डमंक गुरुवार, 03/06/2008 - 20:48
पहिला अध्याय लैच भारी... आता एकामागोमाग अध्याय येऊ देत... इनाकारनी ग्याप नको.. अनिकेत हा जोडोनि कर | विनंती करितो एकवार | टाळण्या हा हँगओव्हर | नशेत सदा रहावे ||१६|| सदा नशेत ठेवा... ह्यांगोवर नको..

सुधीर कांदळकर गुरुवार, 03/06/2008 - 22:28
वाचूनच नशा आली. अनिकेत, तात्या आणि चतुरंग या सर्व संतांस धन्यवाद. पण शुद्धीवर राहून वाचू नये अशी कांही अट आहे का? अट घालण्याएवढी शुद्ध आहे का? असल्यास घालवा. वाचवून (सेव्ह करून) ठेवली आहे. शुद्ध गेल्यावर पुन्हा वाचीन.

इनोबा म्हणे गुरुवार, 03/06/2008 - 23:57
अनिकेतबाबा आत्ता वाईच जास झाल्यामुळे तुमचे चरणकमल निट दिसत नाहीत.उतरल्यावर बियरने धुऊन काढीन. पुढच्या अध्यायांच्या प्रतिक्षेत. आपलाच, संत सुरादास "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा(मिसळबोध)

लिखाळ Sun, 03/09/2008 - 23:51
अरे वा ! रसपुर्ण सुरापुराण वाचून आनंद झाला. फार कल्पक ! फारच छान झाले आहे. पुढचे अध्याय वाचायला उत्सूक. --(सुरापान करणारा :) लिखाळ. 'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

पिवळा डांबिस Mon, 03/10/2008 - 02:31
आम्हाला काव्य करता येत नाही हे (एव्हाना) सर्वज्ञात आहे. परंतू चांगले काव्य व भंगार यातील फरक मात्र कळतो. वरील काव्य निसंशय उत्तम!! जरी हा अनिकेत मूढमती | काव्यात मुळीच नाही गती | खरीच जी तुजवर भक्ती | ग्रंथ तडीस नेईल हा ||४|| ती काळजी नको. तुम्ही सुंदर लिहिता आहांत. आणि विषय इतका उत्तम आहे! शिवाय, मूकं करोति वाचालं, पंगुं लंघयते गिरिम असं म्हटलंच आहे!:)) पुढील अध्यायांच्या प्रतिक्षेत! एकच नम्र सूचना, सुरापुराण याऐवजी "मदिरासप्तशती" नांव कसे वाटते? "या देवी सर्वभूतेषु, मदिरारूपेण संस्थिता| नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो: नमः|| शाक्तपंथीय, पिवळा डांबिस

धमाल मुलगा Mon, 03/10/2008 - 17:14
केवळ अप्रतीम. म्हणोन मी ऐसे म्हणतो | तुझे चरणतीर्थ आधी प्राशितो | त्यावरीच हा ग्रंथ लिहितो | सुरेख होईल नि:संशय ||५|| तेव्हा आता माते | तूच माझिया हस्ते | लिहावेस ह्या ग्रंथाते | कृपा करावी भक्तांवर ||६|| ह्या ग्रंथाचे करोनि पठण | भक्तांस होईल परमानंद | आणि जे अज्ञानी जन | तुझी महती जाणतील की ||७| क्या बात है! बाकी डा॑बिसकाका॑च्या सुचनेवर जरूर विचार करावा अशी णम्र इन॑ती. "या देवी सर्वभूतेषु, मदिरारूपेण संस्थिता| नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो: नमः|| प्रभो, भरुन पावलो हो!!! शाक्तपंथीय,पिवळा डांबिस हा हा हा....लय लय भारी. सुरापूरवासिनीच्या टाचेखालचा राक्षस -ध मा ल.

अनिकेत Wed, 03/19/2008 - 22:25
सध्या परीक्षा चालू आहेत :( वेळच मिळत नाहिये.... एप्रिलमध्ये परीक्षा संपवून उन्हाळी चाकरी करायला दिल्लीस जाऊ. तेव्हा २ महिन्यात संपवून टाकू. अनिकेत

सचिन Wed, 03/19/2008 - 23:57
अनिकेता, पहिलाच एकदम पतियाळा रे !! बाकीचेही ओत लवकर....आमच्या ग्लासात !! तुझ्यासवे भक्तिरसात डुंबल्यावर नास्तिकही (..आहेत का कोणी ?) आस्तिक होतील !! ...एक बारकरी .. आय मीन वारकरी !!
ॐ नमो सुरादेवते | क्लेशहारिणी जगन्माते | जी आम्हा नशेप्रत नेते | अखंड नमन करितो तिज ||१|| जे तुझे परमभक्त | मूढ ज्यांस बेवडे म्हणत | मद्यपी ते सदोदित | तव स्तुती करती अहर्निशी ||२|| जरी त्यांनी अनेक लिहिली | स्तुतिपर काव्ये तुजप्रती भली | ना तुझी पोथी लिहिली | म्हणून हा ग्रंथप्रपंच ||३|| जरी हा अनिकेत मूढमती | काव्यात मुळीच नाही गती | खरीच जी तुजवर भक्ती | ग्रंथ तडीस नेईल हा ||४|| म्हणोन मी ऐसे म्हणतो | तुझे चरणतीर्थ आधी प्राशितो | त्यावरीच हा ग्रंथ लिहितो | सुरेख होईल नि:संशय ||५|| तेव्हा आता माते | तूच माझिया हस्ते | लिहावेस ह्या ग्रंथाते | कृपा करावी भक्तांवर ||६|| ह्या ग्रंथाचे करोनि

या गो दांड्यावरनं

आनंद घारे ·

नंदन गुरुवार, 03/06/2008 - 14:07
ह्या दुव्यावर हे गाणे ऐकायची तसेच उतरवून घ्यायची सोय आहे. वेसावकर आणि मंडळी यांच्या कोळीगीतांच्या ध्वनिफीतीतही हे गाणे आहे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

आनंद घारे गुरुवार, 03/06/2008 - 22:18
आपण दिलेले संकेतस्थळ सापडले पण तेथून डाउनलोड करणे जमले नाही. पुन्हा प्रयत्न करीन.

विजुभाऊ गुरुवार, 03/06/2008 - 17:04
या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो त्याच्या करवल्या गो करवल्या नाजूक साजूक या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो त्या नेसल्या गो नेसल्या पैठणी शालू या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो त्यान्चे भाउबंद गो भाउबंद फेटेवाले.... या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो

आनंद घारे गुरुवार, 03/06/2008 - 22:15
आठवणीतली गाणी या सं.स्थळावर खालील ओळी मिळाल्या. यात नवरदेवाच्या 'बाराती'चे सुरेख वर्णन आहे. मला याच हव्या होत्या. या गो दांड्यावरना बोलते नवरा कुनाचा येतो त्यांच्या करवल्या गो, करवल्या नाजुक-साजुक त्या नेसल्या गो, नेसल्या पैठणी सार्‍या त्यांच्या डोईमंदी, सायलीच्या गो येन्या पायी पैंजण गो, वाजती रुणझुण छुनछुन त्या चालल्या गो, चालल्या ठुमकत ठुमकत त्यांचे वर्‍हाडी गो, वर्‍हाडी फेटेवाले त्यांचे यजमान गो, यजमान चष्मेवाले त्यांचे भाऊबंद गो, भाऊबंद घोरेवाले त्यांनी उरविले, उरविले दारुगोले

धोंडोपंत Fri, 03/07/2008 - 08:56
वा वा वा वा, कोलीवारा रं राहिला दूर डोला लोटिला पान्याचा पूर संबाल संसार सारा...........संबाल संसार सारा माझ्या सारंगा राजा सारंगा डोलकरा रं धाकल्या दिरा रं, चल जावया घरा. मंडली, अजुन कोलीगीते येऊ द्या आपला, (दर्यासारंग) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Fri, 03/07/2008 - 09:05
या गो दांड्यावरनं नवरा कुनाचा येतो वा वा! आमचंही हे अतिशय आवडतं गाणं आहे... आपला, तात्या कोळी.

छोटा डॉन Fri, 03/07/2008 - 09:22
रिकाम्यावेळी ( म्हणजे जनरली दिवसभर ) गुणगुणण्यासाठी आम्हाला अशा प्रकारची गाणी हवी असतात. एका मंगलकार्यासाठी "मुंबईला" गेले असताना आम्ही हे गाणे प्रथम ऐकले होते व मला ते खूप आवडले होते..... "आमंदघना ने" पून्हा त्याची याद ताजा केली व नंतर त्याची पूर्ण "स्क्रीप्ट' दिली त्याबद्दल धन्यवाद .... त्यांचा वर्‍हाडी फेटेवाला छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ "] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........

नंदन गुरुवार, 03/06/2008 - 14:07
ह्या दुव्यावर हे गाणे ऐकायची तसेच उतरवून घ्यायची सोय आहे. वेसावकर आणि मंडळी यांच्या कोळीगीतांच्या ध्वनिफीतीतही हे गाणे आहे.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

आनंद घारे गुरुवार, 03/06/2008 - 22:18
आपण दिलेले संकेतस्थळ सापडले पण तेथून डाउनलोड करणे जमले नाही. पुन्हा प्रयत्न करीन.

विजुभाऊ गुरुवार, 03/06/2008 - 17:04
या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो त्याच्या करवल्या गो करवल्या नाजूक साजूक या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो त्या नेसल्या गो नेसल्या पैठणी शालू या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो त्यान्चे भाउबंद गो भाउबंद फेटेवाले.... या गो दांड्या वरुन बघते नवरा कुनाचा येतो

आनंद घारे गुरुवार, 03/06/2008 - 22:15
आठवणीतली गाणी या सं.स्थळावर खालील ओळी मिळाल्या. यात नवरदेवाच्या 'बाराती'चे सुरेख वर्णन आहे. मला याच हव्या होत्या. या गो दांड्यावरना बोलते नवरा कुनाचा येतो त्यांच्या करवल्या गो, करवल्या नाजुक-साजुक त्या नेसल्या गो, नेसल्या पैठणी सार्‍या त्यांच्या डोईमंदी, सायलीच्या गो येन्या पायी पैंजण गो, वाजती रुणझुण छुनछुन त्या चालल्या गो, चालल्या ठुमकत ठुमकत त्यांचे वर्‍हाडी गो, वर्‍हाडी फेटेवाले त्यांचे यजमान गो, यजमान चष्मेवाले त्यांचे भाऊबंद गो, भाऊबंद घोरेवाले त्यांनी उरविले, उरविले दारुगोले

धोंडोपंत Fri, 03/07/2008 - 08:56
वा वा वा वा, कोलीवारा रं राहिला दूर डोला लोटिला पान्याचा पूर संबाल संसार सारा...........संबाल संसार सारा माझ्या सारंगा राजा सारंगा डोलकरा रं धाकल्या दिरा रं, चल जावया घरा. मंडली, अजुन कोलीगीते येऊ द्या आपला, (दर्यासारंग) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Fri, 03/07/2008 - 09:05
या गो दांड्यावरनं नवरा कुनाचा येतो वा वा! आमचंही हे अतिशय आवडतं गाणं आहे... आपला, तात्या कोळी.

छोटा डॉन Fri, 03/07/2008 - 09:22
रिकाम्यावेळी ( म्हणजे जनरली दिवसभर ) गुणगुणण्यासाठी आम्हाला अशा प्रकारची गाणी हवी असतात. एका मंगलकार्यासाठी "मुंबईला" गेले असताना आम्ही हे गाणे प्रथम ऐकले होते व मला ते खूप आवडले होते..... "आमंदघना ने" पून्हा त्याची याद ताजा केली व नंतर त्याची पूर्ण "स्क्रीप्ट' दिली त्याबद्दल धन्यवाद .... त्यांचा वर्‍हाडी फेटेवाला छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ "] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........
या गो दांड्यावरनं नवरा कुनाचा येतो हे एक अत्यंत लोकप्रिय गाणे आहे. पण सुरुवातीच्या तीन चार ओळीनंतरचे शब्द मला माहीत नाहीत. ते पूर्ण कोणाला ठाऊक आहे कां किंवा ते कोठे मिळेल?

"केस कापणे : एक (दुर्दैवी) अनुभव........"

छोटा डॉन ·

छोटा डॉन गुरुवार, 03/06/2008 - 10:41
"मुळींचे तर विचारू नका त्यांना "रूमालात किती हसू आणो किती नको" असे झाले होते...." हे , मुलींचे तर ..... असे वाचावे .......... छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ "] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........

टारझन Sun, 12/21/2008 - 16:48
" हा साब, हो गया एकदम परफेक्ट" असा निर्वाळा दिला,. मी चष्मा लाउन माझ्याकेसांकडे पाहिल्यावर माझे डोळे ओले व्हायची वेळ आली. ती हेअर स्टाईल फार फार तर "शेतात काम करणारे गडी , खेड्यातले लहान मुल, कॉलेजमध्ये पुढे पुढे करणारी टीपिकल भावमारू पुनेरी पोरं, गावात येड्यासारखे हिंडणारी चंपक लोक" यांच्या लायकीची होती.
आग्गायायाया =)) =)) =)) मेलं रे मेलं !!! बाकी माझे केसं जेंव्हा लांब वाढवलेले होते ... च्यायला गल्ली सोडाच ... कंपनीत णविण जॉइन झालेलो ती लोकं पण टरकून होती ... च्यायला म्हंटलं आपली गुंडगीरी बास ... आणि आम्ही स्वेच्छेने केसं कापून आलो ... त्या दिवशी माझं वजन १० किलो कमी झाल्यासारखं वाटलं! ... तेंव्हा आमच्या जवळ येऊन कोणी बोलायचं धाडस केलं !!! बाकी डाण्या .... एवढं मोठ लिहीण्यापेक्षा फक्त तुझा स्नॅप जरी लावला असता तरी तुझ्या भावणा पोचल्या असत्या. .. परत =)) असं हसता आलं असतं त्ये येगळंच ! - टी.आर. ढोणी

तात्या विन्चू गुरुवार, 03/06/2008 - 11:32
आमच्या बेंगलोर मधील वास्तव्यात आम्हालाही अशाच प्रकारच्या अनुभवास १-२ वेळेस सामोरे जावे लागले होते. पण सरते शेवटी 'कोरामन्गला ८ वा ब्लोक' येथे आम्ही एक हिन्दी जाणणारा न्हावी शोधून काढला. आपला, एन्जोय माडी....सक्कत होट मगा....एवढच कन्नड जाणणारा तात्या विन्चू

छोटा डॉन गुरुवार, 03/06/2008 - 13:15
"शेवटी 'कोरामन्गला ८ वा ब्लोक' येथे आम्ही एक हिन्दी जाणणारा न्हावी शोधून काढला" नक्की कुठशिकं हो ? मी पण कोरामंगला मध्येच राहतो .... ८ वा ब्लॉक म्हणाजे "फोरम मॉल" ना ? छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ "] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........

तात्या विन्चू गुरुवार, 03/06/2008 - 13:17
हो, बरोबर! ७ व ब्लोक म्हणजे फोरम, ७ व्या ब्लोकलाच लागून ८ वा ब्लोक आहे ( फोरम कडून National Games Village ला जाणार्या रोड वर) याच रोड वर, बजाज शोरूम कडुन डावीकडे वळल्यावर, तिसरा राईट्.....त्या रोड वरती आहे हा न्हावी....... आपला, ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

जुना अभिजित गुरुवार, 03/06/2008 - 14:08
मीही हैदराबादला असताना तिकडे १-१.५ वर्षात फक्त दोन तीन वेळा केस कापले. तिकडे हिंदी कळते पण मजा नाही येत. हैदराबादमध्ये एक मात्र खास होतं दहा रुपयात डोक्याची झकास मालीश करून मिळायची. एकंदरीत मराठी माणसाला मराठी माणसाकडूनच हजामत करुन घ्यायला आवडते असं दिसतय. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

सुधीर कांदळकर गुरुवार, 03/06/2008 - 23:01
खमंग आणि खुसखुशीत शैलीचा छोटा डॉन. वाचून ताजेतवाने प्रसन्न वाटले. केस धरून हसलो. पुढच्याखेपेस असे नुकसान न होता खुसखुशीत वाचायला मिळो. लवकरच केस पूर्ववत वाढोत ही शुभेच्छा.

विसोबा खेचर Fri, 03/07/2008 - 08:50
खमंग आणि खुसखुशीत शैलीचा छोटा डॉन. वाचून ताजेतवाने प्रसन्न वाटले. केस धरून हसलो. हा हा हा! हेच म्हण्तो... छोट्या डॉना, और भी लिख्खो... तात्या.

छोटा डॉन Fri, 03/07/2008 - 09:16
"खमंग आणि खुसखुशीत शैलीचा छोटा डॉन. वाचून ताजेतवाने प्रसन्न वाटले. केस धरून हसलो. " "डब्बल तात्यासाहेब, सुधीर कांदळकर , राजमुद्रा, जुना अभिजीत " आपल्या सर्वांचे मला मिळालेल्या "सजे ची" कथा वाचून " मजा आल्याबद्दल" व त्याची प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आभार ... इथून पुढे केस कापण्यासाठी आम्ही फक्त आणि फक्त "पुणे" यालाच प्राधान्य देऊ असे आम्ही येथे नमूद करू ईच्छितो .... छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ " ] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........

देवदत्त Fri, 03/07/2008 - 22:36
येतील केस पुन्हा... दुसर्‍याच्या चुकीमुळे किंवा दुर्लक्षामुळे झाल्याचे वाईट वाटले. मी दाढी-मिशी वर प्रयोग करत असतो. म्हणतात ना घरकी खेती है ;) ठिकठिकाणच्या 'केशकर्तनालयांचे सर्वेक्षण ' केल्यावर 'बेंगलोर' हे आपल्याला केस कापण्यासाठी योग्य ठिकाण नाही अशा निर्णयांती आम्ही पोहचलो. मी असले सर्वेक्षण केले नाही. परंतु माझ्या २ वर्षांच्या वास्तव्यात मी ही कधीच बंगळूरू ला केस कापले नाहीत. नेहमी ठाण्याला घरी आल्यावरच केस कापण्याचा कार्यक्रम पाडत असे.(बंगळूरच काय पुण्यालाही नाही). मी आणि माझा मित्र तर असे ठरवायचो की लांब केस वाढवायचे आणि मग मॅनेजर ला सांगायचे "सर, सुट्टी द्या ना. घरी जायचे आहे". पण सुदैवाने माझ्या मॅनेजर ने ती पाळी येऊ दिली नाही. :)

टिउ Fri, 03/07/2008 - 22:53
एक नंबर लिहिलंय. आमचाही असाच अनुभव आहे. आमचे केस ना धड कुरळे ना धड सरळ. त्यामुळे सलुनमधला सगळ्यात अनुभवी न्हावीच आमच्या केसांना हात (म्हणजे कात्री) लावायची हिंम्मत करतो. बरं केस कापतांना बाकिच्या ट्रेनी न्हाव्यांना बोलावुन आमच्या केसांवर शिकवण्या घेतो. एखाद्या डॉक्टरकडे अवघड केस आल्यावर तो जसा बाकी शिकाउ डॉक्टरांना बोलावुन सांगतो की 'बघा. असे पेशंट नेहमी नेहमी बघायला मिळत नाहीत. परत असा अनुभव मिळणार नाही' तसा काहीतरी प्रकार. केसांवर असे काहिही प्रयोग करता येतात म्हणुनच डॉक्टर लोक 'केस' हाताळत असतील का?

सखाराम_गटणे™ Sun, 12/21/2008 - 18:57
चांगले लिहीले आहे. आता पुण्यात येशील तेव्हा चांगले सगळे केस फिट कर ---- सखाराम गटणे © २००८, लेखकाच्या लेखी परवानगीशिवाय ही प्रतिक्रिया वापरता येणार नाही.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Sun, 12/21/2008 - 17:03
झक्कास! डान्या, तुझी लेखणी (का कीबोर्ड) भारीच चालतो. डान्या, मलाही माझ्या युकेतल्या दिवसांची आठवण झाली. एका मैत्रीणीच्या केसांचं २५ पाऊंड देऊन जे काही टोपलं झालं ते बघून, ट्रेनच्या भाड्याचे ६ पाऊंड, केस कापण्याचे २५ पाऊंड आणि शिवाय या सगळ्या प्रकारासाठी लागणारे दोन-अडीच तास (स्टेशनला जायला १५ मिनिटं, मग ट्रेनमधे १० मिनिटं असं मोजत) हे सगळे वाचवून मी स्वतःचे स्वतः केस कापायला शिकले. गंमत म्हणजे तिकडच्या सुंदर शेक्रेटरीणींनीही मी "कुठून केस कापून घेतले, मलाही आता गरज आहे केस कापण्याची" अशी चौकशी केली तेव्हा "जमलं बुवा एकदाचं" याचा आनंद झाला. त्या आनंदात मी पुन्हा तीन महिन्यांनी केस कापले. पण मग मात्र जरा घोटाळाच झाला. मधल्या तीन महिन्यात घरात नवीनच आलेल्या चिनी मुलीने तिचे केस कापून देण्याची विनंती केली. गेले होते खगोलशास्त्र शिकायला पण त्याबरोबरच पार्लरवालीचं कामही शिकून आले. (आता सवयीला जागून अवांतरः हा एवढा जुना लेख एकदम वर कसा रे आला?)

यशोधरा Sun, 12/21/2008 - 18:12
"अब आया उंट पहाड के निचे" हे कन्नड भाषेत तुझ्या मित्रांनी कसे म्हटले रे डान्या?? :D

शितल Sun, 12/21/2008 - 18:55
डॉन्या, एकदम सह्ही लिहिले आहेस. :) तु़झी हेअर स्टाईल एका फोटोत छान दिसते आहे , ती ह्या बेंगलोरी न्हाव्याने केलेली असावी बहुधा ;)

रेवती Mon, 12/22/2008 - 03:36
लेख. मलाही असाच अनुभव आला पण अमेरिकन कारागिरणीचा. माझ्या भावाचे लग्न ठरले. आम्ही येथून निघून आठव्या दिवशी परत येणार होतो, म्हणजे फार घाईगर्दीची भारतवारी होती. म्हट्ले केसाचे काम तिथे गेल्यावर नको, तेवढेच एक काम कमी. त्या कर्तिकेला सांगितलं,"जसा आत्ता आहे तसाच हेयर कट असू दे, फक्त ट्रीम कर दोन इंच." आणि तीला फोन आला. झालं , बाईसाहेबांचा जो मूड गेला तो परत आलाच नाही. माझ्या केसांचं टोपलं झालं. रागावून तीला मी टिप दिली नाही व हेयरकट चुकल्याचे सांगितले. लग्नात सगळेजण मला विचारत होते की मी अशी वेगळीच का दिसतीये. लग्नाचे फोटू त्या हेयरकटची आठवण करून देतात. रेवती

विजुभाऊ Sun, 12/28/2008 - 10:02
डान्या खरे आहे रे. तुझ्या दु:खात सहमत आहे हल्ली मी केस कापायला जातो तेंव्हा तो नाभीक मला खुर्चीवर बसवतो केसाम्वर पाण्याचा फवारा मारतो. भांग पाडतो आणि " हो गया भौ " असे सांगुन खुर्चीवरुन पायउतार होण्यास सांगतो आपण एखादा विचार ;एखादी गोष्ट करतो किंवा करायचे टाळतो ते आनन्द मिळवणे किंवा वेदना टाळणे या दोन्ही साठीच

भास्कर केन्डे Mon, 12/29/2008 - 00:51
वा डॉन भाऊ... नेहमीप्रमाणे मस्त खुसखुशीत लिहिले आहे! हसून हसून आमची पुरेवाट होण्यासाठी तुम्हाला तुमच्या केशभुशेचा बळी द्यावा लागला हे वाचून अंमळ वाईट वाटले. थोडा धीर धरा. शेतात पिके पुन्हा लवकरच डोलायला लागतील व पिकावंर पुन्हा पक्षी चिवचिव करत घिरट्या घालायला लागतील. आम्हाला वाटले होते की आम्हा आंग्लदेशात आलेल्यांनाच आपल्या कडच्या केशकर्तनकारांच्या सेवेला मुकावे लागते. पण तुमचा अनुभव वाचून खुद्द भारतात सुद्धा अशी वेळ येते हे ज्ञान नवीनच मिळाले. आपला, (समदु:खी) भास्कर आम्ही येथे वसतो.

छोटा डॉन गुरुवार, 03/06/2008 - 10:41
"मुळींचे तर विचारू नका त्यांना "रूमालात किती हसू आणो किती नको" असे झाले होते...." हे , मुलींचे तर ..... असे वाचावे .......... छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ "] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........

टारझन Sun, 12/21/2008 - 16:48
" हा साब, हो गया एकदम परफेक्ट" असा निर्वाळा दिला,. मी चष्मा लाउन माझ्याकेसांकडे पाहिल्यावर माझे डोळे ओले व्हायची वेळ आली. ती हेअर स्टाईल फार फार तर "शेतात काम करणारे गडी , खेड्यातले लहान मुल, कॉलेजमध्ये पुढे पुढे करणारी टीपिकल भावमारू पुनेरी पोरं, गावात येड्यासारखे हिंडणारी चंपक लोक" यांच्या लायकीची होती.
आग्गायायाया =)) =)) =)) मेलं रे मेलं !!! बाकी माझे केसं जेंव्हा लांब वाढवलेले होते ... च्यायला गल्ली सोडाच ... कंपनीत णविण जॉइन झालेलो ती लोकं पण टरकून होती ... च्यायला म्हंटलं आपली गुंडगीरी बास ... आणि आम्ही स्वेच्छेने केसं कापून आलो ... त्या दिवशी माझं वजन १० किलो कमी झाल्यासारखं वाटलं! ... तेंव्हा आमच्या जवळ येऊन कोणी बोलायचं धाडस केलं !!! बाकी डाण्या .... एवढं मोठ लिहीण्यापेक्षा फक्त तुझा स्नॅप जरी लावला असता तरी तुझ्या भावणा पोचल्या असत्या. .. परत =)) असं हसता आलं असतं त्ये येगळंच ! - टी.आर. ढोणी

तात्या विन्चू गुरुवार, 03/06/2008 - 11:32
आमच्या बेंगलोर मधील वास्तव्यात आम्हालाही अशाच प्रकारच्या अनुभवास १-२ वेळेस सामोरे जावे लागले होते. पण सरते शेवटी 'कोरामन्गला ८ वा ब्लोक' येथे आम्ही एक हिन्दी जाणणारा न्हावी शोधून काढला. आपला, एन्जोय माडी....सक्कत होट मगा....एवढच कन्नड जाणणारा तात्या विन्चू

छोटा डॉन गुरुवार, 03/06/2008 - 13:15
"शेवटी 'कोरामन्गला ८ वा ब्लोक' येथे आम्ही एक हिन्दी जाणणारा न्हावी शोधून काढला" नक्की कुठशिकं हो ? मी पण कोरामंगला मध्येच राहतो .... ८ वा ब्लॉक म्हणाजे "फोरम मॉल" ना ? छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ "] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........

तात्या विन्चू गुरुवार, 03/06/2008 - 13:17
हो, बरोबर! ७ व ब्लोक म्हणजे फोरम, ७ व्या ब्लोकलाच लागून ८ वा ब्लोक आहे ( फोरम कडून National Games Village ला जाणार्या रोड वर) याच रोड वर, बजाज शोरूम कडुन डावीकडे वळल्यावर, तिसरा राईट्.....त्या रोड वरती आहे हा न्हावी....... आपला, ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

जुना अभिजित गुरुवार, 03/06/2008 - 14:08
मीही हैदराबादला असताना तिकडे १-१.५ वर्षात फक्त दोन तीन वेळा केस कापले. तिकडे हिंदी कळते पण मजा नाही येत. हैदराबादमध्ये एक मात्र खास होतं दहा रुपयात डोक्याची झकास मालीश करून मिळायची. एकंदरीत मराठी माणसाला मराठी माणसाकडूनच हजामत करुन घ्यायला आवडते असं दिसतय. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

सुधीर कांदळकर गुरुवार, 03/06/2008 - 23:01
खमंग आणि खुसखुशीत शैलीचा छोटा डॉन. वाचून ताजेतवाने प्रसन्न वाटले. केस धरून हसलो. पुढच्याखेपेस असे नुकसान न होता खुसखुशीत वाचायला मिळो. लवकरच केस पूर्ववत वाढोत ही शुभेच्छा.

विसोबा खेचर Fri, 03/07/2008 - 08:50
खमंग आणि खुसखुशीत शैलीचा छोटा डॉन. वाचून ताजेतवाने प्रसन्न वाटले. केस धरून हसलो. हा हा हा! हेच म्हण्तो... छोट्या डॉना, और भी लिख्खो... तात्या.

छोटा डॉन Fri, 03/07/2008 - 09:16
"खमंग आणि खुसखुशीत शैलीचा छोटा डॉन. वाचून ताजेतवाने प्रसन्न वाटले. केस धरून हसलो. " "डब्बल तात्यासाहेब, सुधीर कांदळकर , राजमुद्रा, जुना अभिजीत " आपल्या सर्वांचे मला मिळालेल्या "सजे ची" कथा वाचून " मजा आल्याबद्दल" व त्याची प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आभार ... इथून पुढे केस कापण्यासाठी आम्ही फक्त आणि फक्त "पुणे" यालाच प्राधान्य देऊ असे आम्ही येथे नमूद करू ईच्छितो .... छोटा डॉन [ आम्हाला इथे भेट द्या "http://chhota-don.blogspot.com/ " ] याव्यतिरिक्त आमची कोठेही शाखा नाही ...........

देवदत्त Fri, 03/07/2008 - 22:36
येतील केस पुन्हा... दुसर्‍याच्या चुकीमुळे किंवा दुर्लक्षामुळे झाल्याचे वाईट वाटले. मी दाढी-मिशी वर प्रयोग करत असतो. म्हणतात ना घरकी खेती है ;) ठिकठिकाणच्या 'केशकर्तनालयांचे सर्वेक्षण ' केल्यावर 'बेंगलोर' हे आपल्याला केस कापण्यासाठी योग्य ठिकाण नाही अशा निर्णयांती आम्ही पोहचलो. मी असले सर्वेक्षण केले नाही. परंतु माझ्या २ वर्षांच्या वास्तव्यात मी ही कधीच बंगळूरू ला केस कापले नाहीत. नेहमी ठाण्याला घरी आल्यावरच केस कापण्याचा कार्यक्रम पाडत असे.(बंगळूरच काय पुण्यालाही नाही). मी आणि माझा मित्र तर असे ठरवायचो की लांब केस वाढवायचे आणि मग मॅनेजर ला सांगायचे "सर, सुट्टी द्या ना. घरी जायचे आहे". पण सुदैवाने माझ्या मॅनेजर ने ती पाळी येऊ दिली नाही. :)

टिउ Fri, 03/07/2008 - 22:53
एक नंबर लिहिलंय. आमचाही असाच अनुभव आहे. आमचे केस ना धड कुरळे ना धड सरळ. त्यामुळे सलुनमधला सगळ्यात अनुभवी न्हावीच आमच्या केसांना हात (म्हणजे कात्री) लावायची हिंम्मत करतो. बरं केस कापतांना बाकिच्या ट्रेनी न्हाव्यांना बोलावुन आमच्या केसांवर शिकवण्या घेतो. एखाद्या डॉक्टरकडे अवघड केस आल्यावर तो जसा बाकी शिकाउ डॉक्टरांना बोलावुन सांगतो की 'बघा. असे पेशंट नेहमी नेहमी बघायला मिळत नाहीत. परत असा अनुभव मिळणार नाही' तसा काहीतरी प्रकार. केसांवर असे काहिही प्रयोग करता येतात म्हणुनच डॉक्टर लोक 'केस' हाताळत असतील का?

सखाराम_गटणे™ Sun, 12/21/2008 - 18:57
चांगले लिहीले आहे. आता पुण्यात येशील तेव्हा चांगले सगळे केस फिट कर ---- सखाराम गटणे © २००८, लेखकाच्या लेखी परवानगीशिवाय ही प्रतिक्रिया वापरता येणार नाही.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Sun, 12/21/2008 - 17:03
झक्कास! डान्या, तुझी लेखणी (का कीबोर्ड) भारीच चालतो. डान्या, मलाही माझ्या युकेतल्या दिवसांची आठवण झाली. एका मैत्रीणीच्या केसांचं २५ पाऊंड देऊन जे काही टोपलं झालं ते बघून, ट्रेनच्या भाड्याचे ६ पाऊंड, केस कापण्याचे २५ पाऊंड आणि शिवाय या सगळ्या प्रकारासाठी लागणारे दोन-अडीच तास (स्टेशनला जायला १५ मिनिटं, मग ट्रेनमधे १० मिनिटं असं मोजत) हे सगळे वाचवून मी स्वतःचे स्वतः केस कापायला शिकले. गंमत म्हणजे तिकडच्या सुंदर शेक्रेटरीणींनीही मी "कुठून केस कापून घेतले, मलाही आता गरज आहे केस कापण्याची" अशी चौकशी केली तेव्हा "जमलं बुवा एकदाचं" याचा आनंद झाला. त्या आनंदात मी पुन्हा तीन महिन्यांनी केस कापले. पण मग मात्र जरा घोटाळाच झाला. मधल्या तीन महिन्यात घरात नवीनच आलेल्या चिनी मुलीने तिचे केस कापून देण्याची विनंती केली. गेले होते खगोलशास्त्र शिकायला पण त्याबरोबरच पार्लरवालीचं कामही शिकून आले. (आता सवयीला जागून अवांतरः हा एवढा जुना लेख एकदम वर कसा रे आला?)

यशोधरा Sun, 12/21/2008 - 18:12
"अब आया उंट पहाड के निचे" हे कन्नड भाषेत तुझ्या मित्रांनी कसे म्हटले रे डान्या?? :D

शितल Sun, 12/21/2008 - 18:55
डॉन्या, एकदम सह्ही लिहिले आहेस. :) तु़झी हेअर स्टाईल एका फोटोत छान दिसते आहे , ती ह्या बेंगलोरी न्हाव्याने केलेली असावी बहुधा ;)

रेवती Mon, 12/22/2008 - 03:36
लेख. मलाही असाच अनुभव आला पण अमेरिकन कारागिरणीचा. माझ्या भावाचे लग्न ठरले. आम्ही येथून निघून आठव्या दिवशी परत येणार होतो, म्हणजे फार घाईगर्दीची भारतवारी होती. म्हट्ले केसाचे काम तिथे गेल्यावर नको, तेवढेच एक काम कमी. त्या कर्तिकेला सांगितलं,"जसा आत्ता आहे तसाच हेयर कट असू दे, फक्त ट्रीम कर दोन इंच." आणि तीला फोन आला. झालं , बाईसाहेबांचा जो मूड गेला तो परत आलाच नाही. माझ्या केसांचं टोपलं झालं. रागावून तीला मी टिप दिली नाही व हेयरकट चुकल्याचे सांगितले. लग्नात सगळेजण मला विचारत होते की मी अशी वेगळीच का दिसतीये. लग्नाचे फोटू त्या हेयरकटची आठवण करून देतात. रेवती

विजुभाऊ Sun, 12/28/2008 - 10:02
डान्या खरे आहे रे. तुझ्या दु:खात सहमत आहे हल्ली मी केस कापायला जातो तेंव्हा तो नाभीक मला खुर्चीवर बसवतो केसाम्वर पाण्याचा फवारा मारतो. भांग पाडतो आणि " हो गया भौ " असे सांगुन खुर्चीवरुन पायउतार होण्यास सांगतो आपण एखादा विचार ;एखादी गोष्ट करतो किंवा करायचे टाळतो ते आनन्द मिळवणे किंवा वेदना टाळणे या दोन्ही साठीच

भास्कर केन्डे Mon, 12/29/2008 - 00:51
वा डॉन भाऊ... नेहमीप्रमाणे मस्त खुसखुशीत लिहिले आहे! हसून हसून आमची पुरेवाट होण्यासाठी तुम्हाला तुमच्या केशभुशेचा बळी द्यावा लागला हे वाचून अंमळ वाईट वाटले. थोडा धीर धरा. शेतात पिके पुन्हा लवकरच डोलायला लागतील व पिकावंर पुन्हा पक्षी चिवचिव करत घिरट्या घालायला लागतील. आम्हाला वाटले होते की आम्हा आंग्लदेशात आलेल्यांनाच आपल्या कडच्या केशकर्तनकारांच्या सेवेला मुकावे लागते. पण तुमचा अनुभव वाचून खुद्द भारतात सुद्धा अशी वेळ येते हे ज्ञान नवीनच मिळाले. आपला, (समदु:खी) भास्कर आम्ही येथे वसतो.
अशी शक्यता आहे की तुम्ही लोक लेखाचे शिर्षक "केस कापणे : एक (दुर्दैवी) अनुभव" वाचूनच गोंधळात पडला असाल! बरोबर आहे ना , त्यात असा मोठा तीर मारला मी "केस कापून" ? त्यात काय नविन ? का आपलं आम्ही वाचतो म्हणून काही पण लिहाल ? तुमचं हे तर 'सुभाष घाई, रामु आणि करन जोहर सारख्या मंडळींच्या वर झाले , कारण त्यांचा असा विश्वास आहे की आपण काही पण दाखवले तरी लोक बघतातच ना, मग नंतर घालेनात का शिव्या आपले तर तुंबडी भरायचे काम झाले आहे... असो.

झेप

अर्चना देशमुख ·

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 09:05
शीर्शक वाचून वाटले कविता आहे, म्हणून केसुच्या आधी आपले विडंबन टाकावे म्हणून वाचले, पण हे तर गद्य दिसते.. पूर्ण झाल्यावर एखादे गद्य विडंबन टाकू.. वाचतो अहे.. चालू द्या.. - सर्किट

पिवळा डांबिस गुरुवार, 03/06/2008 - 10:33
माननीय अर्चनाताई, आज मिसळपाववर प्रथमच तुमचे नांव व लिखाण पाहिले. तेंव्हा मिसळपाववर तुमचे मनःपूर्वक स्वागत!!! तुम्ही येथे मनमोकळेपणे लिहावे ही विनंती... पण एक धोक्याची सूचना देऊन ठेवतो. इथली मेंबरं म्हणजे अगदी इरसाल मंडळी आहेत. तुम्ही वर जे लिहिले आहे त्याचा आगा-पीछा काही लागत नाही हो! हा पुढे येणार्‍या अनेक भागांपैकी पहिला भाग जर असेल तर शेवटी क्रमशः असे लिहा म्हणजे आम्हाला समजेल. वर दिलेला लेख(?) जर परिपूर्ण (स्टँड अलोन) असेल तर कठीण आहे!! अहो वाचकांनी त्यातून काय अर्थबोध घ्यायचा? तुमचा हा पहिलाच प्रयत्न असल्याने आम्ही 'पहिला डाव देवाचा' असे म्हणतो व गप्प रहातो. पण असे 'हाफ व्हॉलीज" दिलेत तर षटकार मारायचा मोह अनावर होतो हो!!!:)) तुम्हाला कल्पना येणार नाही पण आम्ही समजू शकतो की वर सर्किटरावांनी किती संयम बाळगलाय प्रतिक्रिया देतांना ते!!!!:)) असो, तुमचे पुनः स्वागत! आपला, पिवळा डांबिस (आम्हाला डांबिसकाका असेही म्हणतात)

अनिला गुरुवार, 03/06/2008 - 12:55
पण एक धोक्याची सूचना देऊन ठेवतो. इथली मेंबरं म्हणजे अगदी इरसाल मंडळी आहेत. तुम्ही वर जे लिहिले आहे त्याचा आगा-पीछा काही लागत नाही हो! हा पुढे येणार्‍या अनेक भागांपैकी पहिला भाग जर असेल तर शेवटी क्रमशः असे लिहा म्हणजे आम्हाला समजेल. वर दिलेला लेख(?) जर परिपूर्ण (स्टँड अलोन) असेल तर कठीण आहे!! अहो वाचकांनी त्यातून काय अर्थबोध घ्यायचा? मी दिवसभर साँस बहुच्या सीरियल आणि माज्या कीटी पार्ट्या पण एन्जॉय करायची. मुलिंचा अभ्यास तर माझ्या डाव्या हाताचा खेळ असायचा. हे वाक्य म्हणजे पिकलेली आई बोलतेय.

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 12:00
अर्चनाताई, लेख छान आहे.. मी ठाण्याला होते तेव्हा ही जबाबदारी बिनदिक्कत निभवायची मला कधीही ह्या गोष्टींची चिंता नसायची. अरे वा! आपण ठाण्याच्या का? मीही ठाण्याचा बरं का! :) एकदा सहज TV समोर बसून कार्यक्रम बघत होती. अमेरिकन स्कुल च्या अँड़्मिशनचे दिव्य पार पाड्ल्यानन्तर मी जेव्हा तिचा अभ्यासक्रम बघितला तेव्हा मलाच जास्त टेंशन आले आणि मी चिंताग्रस्त झाली. आम्हाला आपल्या वैयक्तिक जातीपातीत काहीही रस नाही कारण इथे येणार्‍यांची मिसळपाव ही एकच जात असते आणि मिसळधर्म हा एकच धर्म असतो असे आम्ही मानतो. तरीही एक उत्सुकता म्हणून विचारतो की आपण सी के पी किंवा पाचकळशी आहात का? कारण ह्या जातीतली मंडळी बहुत करून 'मी गेली', 'मी आली' असे शब्दप्रयोग वापरतात असे आमचे निरिक्षण आहे. अर्थात, आमच्या कानाला हे शब्दप्रयोग गोडच लागतात, तसेच बोलीभाषा या विषयात आम्हाला प्रचंड रस असल्यामुळे केवळ उत्सुकतेपोटी आम्ही हे विचारत आहोत. कृपया गैरसमज नसावा. उत्तराची अपेक्षा आहे परंतु आग्रह नाही! अभ्यास कठिन नव्हता पण अभ्यासाची पध्हत मात्र निराळी होती. माझी थोरली जी पाचवीत आहे . आणि धाकटी कितवीत आहे? :) बाय द वे, पध्हत हा शब्द आवडला. आपण त्या सोकॉल्ड शुद्धलेखनाची आणि व्याकरणाची पार फुल्टूच करून टाकली आहे याचा आम्हाला अत्त्यानंद (मनोगती नव्हे!) झाला आहे! :) हे माझ्या लक्षात येइपर्यंत तिने आकाशात मोठी "झेप" घेवून तिने मला चकित केले. याचा अर्थ कळला नाही, कृपया खुलासा करावा... असो, मिसळपाववर आपलं मनापासून स्वागत.... तात्या.

पिवळा डांबिस Fri, 03/07/2008 - 05:31
अरे वा! आपण ठाण्याच्या का? मीही ठाण्याचा बरं का! :) आपण त्या सोकॉल्ड शुद्धलेखनाची आणि व्याकरणाची पार फुल्टूच करून टाकली आहे याचा आम्हाला अत्त्यानंद झाला आहे! :) वा, वा!! सगळे व्याकरणफुल्टू ठाण्याचे असतात हे बघून आम्हांलाही अत्यानंद झाला आहे!!! :)) (इथे आमच्या ठाणेकरीण बायकोने आमच्या पाठीत धपाटा घातला आहे..:))) आपण सी के पी किंवा पाचकळशी आहात का? कारण ह्या जातीतली मंडळी बहुत करून 'मी गेली', 'मी आली' असे शब्दप्रयोग वापरतात असे आमचे निरिक्षण आहे. ओ तात्या, ते सी.के.पी. नव्हेत, ते पाचकळशी (एस्.के.पी.)तसे म्हणतात. सी.के.पी. "मी गेले, मी आले" असेच म्हणतात. सी.के.प्यांच्या भावना दुखावल्याबद्दल आमच्या समस्त सासुरवाडच्या वतीने आम्ही तुमचा जाहीर निषेध करीत आहोत. (काय करणार, दोन वेळच्या मांसाहारी जेवणाचा प्रश्न आहे!):)) "अरे या तात्याला धरून जरा बाळासाहेब ठाकर्‍यांच्या पुढे उभा करा रे! मातोश्री लांब पडत असल्यास ठाण्यातल्या ठाण्यात निदान सतीश प्रधानांच्या पुढे तरी उभा करा..." :)) आपला (सीकेप्यांचा जावई), पिवळा डांबिस

विजुभाऊ गुरुवार, 03/06/2008 - 13:58
हे माझ्या लक्षात येइपर्यंत तिने आकाशात मोठी "झेप" घेवून तिने मला चकित केले. लै झ्याक अर्चना मावशी.....म्हणजे तुम्ही तिची पुस्तके वाचुन संपवायच्या आतच तिचे वर्ष संपले.....असे पालक पहिजेत्.....मुलाना वाटले तर पहिजे कि आई अभ्यास घेतेय्....अन्....नाय तर आमच्या वेळचे पालक्............अभ्यास घ्यायला बसायचे का धपाटे घालायची प्रॅक्टीस करायला बसायचे कोणास ठौक. पालकांचे धपाटे खाउन मज्बूत झालेला विजुभाऊ

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 09:05
शीर्शक वाचून वाटले कविता आहे, म्हणून केसुच्या आधी आपले विडंबन टाकावे म्हणून वाचले, पण हे तर गद्य दिसते.. पूर्ण झाल्यावर एखादे गद्य विडंबन टाकू.. वाचतो अहे.. चालू द्या.. - सर्किट

पिवळा डांबिस गुरुवार, 03/06/2008 - 10:33
माननीय अर्चनाताई, आज मिसळपाववर प्रथमच तुमचे नांव व लिखाण पाहिले. तेंव्हा मिसळपाववर तुमचे मनःपूर्वक स्वागत!!! तुम्ही येथे मनमोकळेपणे लिहावे ही विनंती... पण एक धोक्याची सूचना देऊन ठेवतो. इथली मेंबरं म्हणजे अगदी इरसाल मंडळी आहेत. तुम्ही वर जे लिहिले आहे त्याचा आगा-पीछा काही लागत नाही हो! हा पुढे येणार्‍या अनेक भागांपैकी पहिला भाग जर असेल तर शेवटी क्रमशः असे लिहा म्हणजे आम्हाला समजेल. वर दिलेला लेख(?) जर परिपूर्ण (स्टँड अलोन) असेल तर कठीण आहे!! अहो वाचकांनी त्यातून काय अर्थबोध घ्यायचा? तुमचा हा पहिलाच प्रयत्न असल्याने आम्ही 'पहिला डाव देवाचा' असे म्हणतो व गप्प रहातो. पण असे 'हाफ व्हॉलीज" दिलेत तर षटकार मारायचा मोह अनावर होतो हो!!!:)) तुम्हाला कल्पना येणार नाही पण आम्ही समजू शकतो की वर सर्किटरावांनी किती संयम बाळगलाय प्रतिक्रिया देतांना ते!!!!:)) असो, तुमचे पुनः स्वागत! आपला, पिवळा डांबिस (आम्हाला डांबिसकाका असेही म्हणतात)

अनिला गुरुवार, 03/06/2008 - 12:55
पण एक धोक्याची सूचना देऊन ठेवतो. इथली मेंबरं म्हणजे अगदी इरसाल मंडळी आहेत. तुम्ही वर जे लिहिले आहे त्याचा आगा-पीछा काही लागत नाही हो! हा पुढे येणार्‍या अनेक भागांपैकी पहिला भाग जर असेल तर शेवटी क्रमशः असे लिहा म्हणजे आम्हाला समजेल. वर दिलेला लेख(?) जर परिपूर्ण (स्टँड अलोन) असेल तर कठीण आहे!! अहो वाचकांनी त्यातून काय अर्थबोध घ्यायचा? मी दिवसभर साँस बहुच्या सीरियल आणि माज्या कीटी पार्ट्या पण एन्जॉय करायची. मुलिंचा अभ्यास तर माझ्या डाव्या हाताचा खेळ असायचा. हे वाक्य म्हणजे पिकलेली आई बोलतेय.

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 12:00
अर्चनाताई, लेख छान आहे.. मी ठाण्याला होते तेव्हा ही जबाबदारी बिनदिक्कत निभवायची मला कधीही ह्या गोष्टींची चिंता नसायची. अरे वा! आपण ठाण्याच्या का? मीही ठाण्याचा बरं का! :) एकदा सहज TV समोर बसून कार्यक्रम बघत होती. अमेरिकन स्कुल च्या अँड़्मिशनचे दिव्य पार पाड्ल्यानन्तर मी जेव्हा तिचा अभ्यासक्रम बघितला तेव्हा मलाच जास्त टेंशन आले आणि मी चिंताग्रस्त झाली. आम्हाला आपल्या वैयक्तिक जातीपातीत काहीही रस नाही कारण इथे येणार्‍यांची मिसळपाव ही एकच जात असते आणि मिसळधर्म हा एकच धर्म असतो असे आम्ही मानतो. तरीही एक उत्सुकता म्हणून विचारतो की आपण सी के पी किंवा पाचकळशी आहात का? कारण ह्या जातीतली मंडळी बहुत करून 'मी गेली', 'मी आली' असे शब्दप्रयोग वापरतात असे आमचे निरिक्षण आहे. अर्थात, आमच्या कानाला हे शब्दप्रयोग गोडच लागतात, तसेच बोलीभाषा या विषयात आम्हाला प्रचंड रस असल्यामुळे केवळ उत्सुकतेपोटी आम्ही हे विचारत आहोत. कृपया गैरसमज नसावा. उत्तराची अपेक्षा आहे परंतु आग्रह नाही! अभ्यास कठिन नव्हता पण अभ्यासाची पध्हत मात्र निराळी होती. माझी थोरली जी पाचवीत आहे . आणि धाकटी कितवीत आहे? :) बाय द वे, पध्हत हा शब्द आवडला. आपण त्या सोकॉल्ड शुद्धलेखनाची आणि व्याकरणाची पार फुल्टूच करून टाकली आहे याचा आम्हाला अत्त्यानंद (मनोगती नव्हे!) झाला आहे! :) हे माझ्या लक्षात येइपर्यंत तिने आकाशात मोठी "झेप" घेवून तिने मला चकित केले. याचा अर्थ कळला नाही, कृपया खुलासा करावा... असो, मिसळपाववर आपलं मनापासून स्वागत.... तात्या.

पिवळा डांबिस Fri, 03/07/2008 - 05:31
अरे वा! आपण ठाण्याच्या का? मीही ठाण्याचा बरं का! :) आपण त्या सोकॉल्ड शुद्धलेखनाची आणि व्याकरणाची पार फुल्टूच करून टाकली आहे याचा आम्हाला अत्त्यानंद झाला आहे! :) वा, वा!! सगळे व्याकरणफुल्टू ठाण्याचे असतात हे बघून आम्हांलाही अत्यानंद झाला आहे!!! :)) (इथे आमच्या ठाणेकरीण बायकोने आमच्या पाठीत धपाटा घातला आहे..:))) आपण सी के पी किंवा पाचकळशी आहात का? कारण ह्या जातीतली मंडळी बहुत करून 'मी गेली', 'मी आली' असे शब्दप्रयोग वापरतात असे आमचे निरिक्षण आहे. ओ तात्या, ते सी.के.पी. नव्हेत, ते पाचकळशी (एस्.के.पी.)तसे म्हणतात. सी.के.पी. "मी गेले, मी आले" असेच म्हणतात. सी.के.प्यांच्या भावना दुखावल्याबद्दल आमच्या समस्त सासुरवाडच्या वतीने आम्ही तुमचा जाहीर निषेध करीत आहोत. (काय करणार, दोन वेळच्या मांसाहारी जेवणाचा प्रश्न आहे!):)) "अरे या तात्याला धरून जरा बाळासाहेब ठाकर्‍यांच्या पुढे उभा करा रे! मातोश्री लांब पडत असल्यास ठाण्यातल्या ठाण्यात निदान सतीश प्रधानांच्या पुढे तरी उभा करा..." :)) आपला (सीकेप्यांचा जावई), पिवळा डांबिस

विजुभाऊ गुरुवार, 03/06/2008 - 13:58
हे माझ्या लक्षात येइपर्यंत तिने आकाशात मोठी "झेप" घेवून तिने मला चकित केले. लै झ्याक अर्चना मावशी.....म्हणजे तुम्ही तिची पुस्तके वाचुन संपवायच्या आतच तिचे वर्ष संपले.....असे पालक पहिजेत्.....मुलाना वाटले तर पहिजे कि आई अभ्यास घेतेय्....अन्....नाय तर आमच्या वेळचे पालक्............अभ्यास घ्यायला बसायचे का धपाटे घालायची प्रॅक्टीस करायला बसायचे कोणास ठौक. पालकांचे धपाटे खाउन मज्बूत झालेला विजुभाऊ
एकदा सहज TV समोर बसून कार्यक्रम बघत होती. आणि केव्हा लक्ष दुसरी कडे केंद्रित झाले समजलेच नाही .आणि मी त्या विचार मधे गुरफ़टून गेले. अमेरिकेत आल्यावर मला एकच प्रश्न नेहमी असायचा की इथे आल्या नंतर मुलींच्या अभ्यासचे कसे व्हायचे? मी ठाण्याला होते तेव्हा ही जबाबदारी बिनदिक्कत निभवायची मला कधीही ह्या गोष्टींची चिंता नसायची. मी दिवसभर साँस बहुच्या सीरियल आणि माज्या कीटी पार्ट्या पण एन्जॉय करायची. मुलिंचा अभ्यास तर माझ्या डाव्या हाताचा खेळ असायचा. अमेरिकन स्कुल च्या अँड़्मिशनचे दिव्य पार पाड्ल्यानन्तर मी जेव्हा तिचा अभ्यासक्रम बघितला तेव्हा मलाच जास्त टेंशन आले आणि मी चिंताग्रस्त झाली.

(दृष्टी भ्रम)

केशवसुमार ·

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 08:43
उद्या स्वातीताईंना कळलं तर तुमची खैर नाही. त्यांच्या रागाला सुमार राहणार नाही. तुमच्या केशाचे त्या वपन (तुमची हजामत) करतील. मग गुत्यात चमकणारे दिवे. आता पाहतो तर, वाढलेले कान. गुत्त्यातील दिवे चमकायच्या ऐवजी दिवसा तारे चमकतील आणि कान खेचले गेल्याने लंबकर्ण व्हाल. बाकी जा. ह. डो. पा. (जास्त हसल्याने डोळ्यात पाणी आले आहे). ही धुंदी ताक पिऊन पण उतरायची नाही. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 08:46
लावण्यामावशी, धुंदी उतरायला मीठ टाकून लिंबू पाणी प्या.. ताक पिऊन उपयोग नाही.. स्वानुभव, - सर्किट आजोबा

केशवसुमार Fri, 03/07/2008 - 09:43
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! केशवसुमार

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 08:43
उद्या स्वातीताईंना कळलं तर तुमची खैर नाही. त्यांच्या रागाला सुमार राहणार नाही. तुमच्या केशाचे त्या वपन (तुमची हजामत) करतील. मग गुत्यात चमकणारे दिवे. आता पाहतो तर, वाढलेले कान. गुत्त्यातील दिवे चमकायच्या ऐवजी दिवसा तारे चमकतील आणि कान खेचले गेल्याने लंबकर्ण व्हाल. बाकी जा. ह. डो. पा. (जास्त हसल्याने डोळ्यात पाणी आले आहे). ही धुंदी ताक पिऊन पण उतरायची नाही. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 08:46
लावण्यामावशी, धुंदी उतरायला मीठ टाकून लिंबू पाणी प्या.. ताक पिऊन उपयोग नाही.. स्वानुभव, - सर्किट आजोबा

केशवसुमार Fri, 03/07/2008 - 09:43
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! केशवसुमार
आमची प्रेरणा श्वास स्वतीचा यांची कवितादृष्टी भ्रम (दृष्टी भ्रम) . गेले कित्येक दिवस मला मी .... जरा बरा वाटत होतो. मग गुत्यात चमकणारे दिवे. आता पाहतो तर, वाढलेले कान. उद्या कदाचित!! शेपटी ही दिसेल. आणि पुढे, खूर आलेले हात. किंवा मग आणखीन काही... अस्पष्टसं..... ढोस केशवसुमार ................ ०६-०३-२००८

दडपे पोहे

सृष्टीलावण्या ·

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 07:54
वा! दडप्या पोह्यांची पाकृ अगदी यथासांग दिली आहे. वाचूनच पोट भरले! :) अजूनही अश्याच उत्तमोत्तम पाकृ येऊ द्यात... आपला, (पोहेप्रेमी) तात्या.

चित्रा गुरुवार, 03/06/2008 - 09:20
पण आमच्याकडे थोडी वेगळी करत -म्हणजे कांदा, कोथिंबीर, इत्यादी बारीक चिरून खोबरे वगैरे घालून तसेच कच्चेच दडपून ठेवायचे, आणि मग वरून फक्त मोहरीची नेहमीची फोडणी शेंगदाणे घालून द्यायची. त्यात पोह्याचे (लाल) पापडही भाजून चुरा करून घालत.

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 09:51
पोह्याचे पापड म्हटले की वडखळ नाका, पांढर्‍या कांद्याच्या माळा आठवतात. कालच पोपा खमंग भाजून तांदळाच्या खिचडीबरोबर खाल्ले. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 09:24
आमच्या विदर्भात दडप्या पोह्यांची वैदर्भिय आवृत्ती म्हणजे कच्चा चिवडा.. फोडणी वगैरे काही नाही.. विस्तवाशी संबंध नाही.. म्हणजे "ग्रीन रेसिपी" !! पण जबरा !!! - सर्किट

सुवर्णमयी गुरुवार, 03/06/2008 - 21:13
ह्म्म, आठवणी जाग्या झाल्या. मी घरी कधी हा चिवडा खाते तर प्रसन्न आणि मुले हे काय असा चेहरा करुन बघत असतात..

विजुभाऊ गुरुवार, 03/06/2008 - 10:13
ही तर साध्या चिवड्यची पा क्रु. दडपे पोहे म्हणजे कच्चे पोहे...त्याला नारळाच्या पाण्यात हलके भिज्वावे...त्यात भरपुर खोबरे ओले किसुन टाकावे.हिरव्यामिरचीचे तुकडे , लिंबु पिळावे,मीठ साखर मग त्याला फोडणी द्यावी..... पोहे नारळाच्या पाण्यात हलके भिजवुन ठेव्तात आणि ते नीट भिजावे म्हणून दडपुन ठेवतात्..म्हणुन याला दडपे पोहे म्हणतात.

चतुरंग गुरुवार, 03/06/2008 - 21:16
मी प्रतिसाद बघत बघत जात होतो की नारळाचे पाणी आणि दडपून ठेवणे ह्या दोन्ही गोष्टी नसताना हे पोहे 'दडपे' कसे? आणि तुमचा प्रतिसाद भरुन पावला! सृष्टीताई, नारळाच्या पाण्याशिवाय आणि दडपून ठेवल्याशिवाय ती चव येत नाही हो! माझी बायको हे पोहे छान करते. (आईच्या हातचे तर खासच असतात पण अजून जवळजवळ १० महिने तरी वाट बघावी लागणारः(() चतुरंग

सृष्टीलावण्या Sun, 03/16/2008 - 08:08
तुम्ही हे नारळाच्या पाण्यात दडपता हे जाड पोहे आणि मी लिहिलेय ते पातळ पोह्याविषयी. इथेच सर्व घोळ झाला आहे. आम्ही कोकणातले असूनसुद्धा जेवणात फार नारळ वापरत नाही. म्हणून जाड पोह्यांऐवजी पातळ पोहे वापरतो. आता जर पातळ पोहे नारळाच्या पाण्यात दडपले तर लगदाच होईल. > > सदा सर्वदा देव सन्निध आहे । कृपाळूपणे अल्प धारिष्ट पाहे ।।

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 10:22
मंडळी, मीठ साखर मी पारच विसरले होते.. इजुभाव.. आम्ही करतो ते पोहे लांज्याकडचे.. तुम्ही म्हणताय ते अष्टागारातले... फरक असायचाच... . . परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 10:29
कुलाबा जिल्ह्यात, चिंचेचे जास्त उत्पादन. म्हणून पोह्यात चिंच घालून कोळाचे पोहे करतात. हातखंबा, संगमेश्वर पर्यंत नारळाची झाडे जास्त म्हणून खोबरे जास्त वापरतात पण लांजा, राजापूरकडे सुपारीचे उत्पादन जास्त आणि नारळाची झाडे कमी म्हणून स्वैपाकात खोबरे कमी वापरतात. . . . परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

वरदा गुरुवार, 03/06/2008 - 19:10
ही तर साध्या चिवड्यची पा क्रु. दडपे पोहे म्हणजे कच्चे पोहे...त्याला नारळाच्या पाण्यात हलके भिज्वावे...त्यात भरपुर खोबरे ओले किसुन टाकावे.हिरव्यामिरचीचे तुकडे , लिंबु पिळावे,मीठ साखर मग त्याला फोडणी द्यावी..... अगदी खरं....आणि थोडी कोथिंबिर आणि आणखी आंबटपणा हवा असल्यास टॉमॅटो घालावा....

स्वाती राजेश गुरुवार, 03/06/2008 - 23:53
विजूभाऊ नी लिहिल्याप्रमाणे दडपे म्हणजे दडपून केलेले.. प्रथम १/२ तास पातळ पोहे नारळाचे पाणी शिंपडून दडपून ठेवावे. नंतर खमंग फोडणी (मोहरी, जिरे, हिंग्,हळद) त्यात हिरव्या मिरच्या, कडिपत्ता, कांदे, भाजलेले शेंगदाणे घालून त्यावर घालावे. नंतर मेतकूत, मीठ्,साखर,लिंबू घालून कालवावे. सर्व्ह करताना वरील तयार पोहे, त्यावर ओले खोबरे आणिकोथिंबीर घालून द्यावे.

वरदा Fri, 03/07/2008 - 21:37
माझ्या घरी कांदाही कच्चाच असतो..तो फोडणीत नसतो..बाकी क्रुती सेम्...आणि मेतकूट नाही खाल्ले त्यात घालून आता ६ महिने वाट पाहेन मेतकूट आणेपर्यंत...

ॐकार Sun, 03/16/2008 - 11:20
आमच्याकडे ताकातले दडपे पोहे असतात. ताकात दडपून त्यात मीठ, साखर, तीखट/मिरच्या; वरून फोडणी आणि पेण/पनवेल हून आणलेले पोह्याचे पापड भाजून वर कुस्करून टाकायचे. ह्यापेक्षा जास्त शब्द आणि जिन्नस याची गरजच नाही!

प्रमोद देव Tue, 04/22/2008 - 16:09
साहित्य:- २ वाट्या पातळ पोहे, २ मध्यम आकाराचे कांदे, ३ हिरव्या मिरच्या, अर्धी वाटी खोवलेला नारळ, कोथिंबीर, चवीनुसार मीठ. कृती:- प्रथम पोहे ओव्हन मध्ये किंवा गँसवर भाजून घ्यावेत, पोहे थंड झाल्यावर हाताने ते चुरुन ठेवावेत. एका वेगळ्या डिश मध्ये चिरलेला कांदा घ्यावा, त्यात मीठ व मिरची चुरडून घालावी, नारळ , कोथिंबीर घालावी, व सर्वात शेवटी चुरडलेले पोहे घालावेत व मिश्रण एकत्र करावे. हे पोहे लगेचच खावे म्हणजे मस्त कुरकुरीत लागतात. हा प्रतिसाद मी माझ्या पुतणीच्या वतीने देतोय. कारण, मला खाता येतं. बनवता येत नाही. :)))))))) मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 07:54
वा! दडप्या पोह्यांची पाकृ अगदी यथासांग दिली आहे. वाचूनच पोट भरले! :) अजूनही अश्याच उत्तमोत्तम पाकृ येऊ द्यात... आपला, (पोहेप्रेमी) तात्या.

चित्रा गुरुवार, 03/06/2008 - 09:20
पण आमच्याकडे थोडी वेगळी करत -म्हणजे कांदा, कोथिंबीर, इत्यादी बारीक चिरून खोबरे वगैरे घालून तसेच कच्चेच दडपून ठेवायचे, आणि मग वरून फक्त मोहरीची नेहमीची फोडणी शेंगदाणे घालून द्यायची. त्यात पोह्याचे (लाल) पापडही भाजून चुरा करून घालत.

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 09:51
पोह्याचे पापड म्हटले की वडखळ नाका, पांढर्‍या कांद्याच्या माळा आठवतात. कालच पोपा खमंग भाजून तांदळाच्या खिचडीबरोबर खाल्ले. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 09:24
आमच्या विदर्भात दडप्या पोह्यांची वैदर्भिय आवृत्ती म्हणजे कच्चा चिवडा.. फोडणी वगैरे काही नाही.. विस्तवाशी संबंध नाही.. म्हणजे "ग्रीन रेसिपी" !! पण जबरा !!! - सर्किट

सुवर्णमयी गुरुवार, 03/06/2008 - 21:13
ह्म्म, आठवणी जाग्या झाल्या. मी घरी कधी हा चिवडा खाते तर प्रसन्न आणि मुले हे काय असा चेहरा करुन बघत असतात..

विजुभाऊ गुरुवार, 03/06/2008 - 10:13
ही तर साध्या चिवड्यची पा क्रु. दडपे पोहे म्हणजे कच्चे पोहे...त्याला नारळाच्या पाण्यात हलके भिज्वावे...त्यात भरपुर खोबरे ओले किसुन टाकावे.हिरव्यामिरचीचे तुकडे , लिंबु पिळावे,मीठ साखर मग त्याला फोडणी द्यावी..... पोहे नारळाच्या पाण्यात हलके भिजवुन ठेव्तात आणि ते नीट भिजावे म्हणून दडपुन ठेवतात्..म्हणुन याला दडपे पोहे म्हणतात.

चतुरंग गुरुवार, 03/06/2008 - 21:16
मी प्रतिसाद बघत बघत जात होतो की नारळाचे पाणी आणि दडपून ठेवणे ह्या दोन्ही गोष्टी नसताना हे पोहे 'दडपे' कसे? आणि तुमचा प्रतिसाद भरुन पावला! सृष्टीताई, नारळाच्या पाण्याशिवाय आणि दडपून ठेवल्याशिवाय ती चव येत नाही हो! माझी बायको हे पोहे छान करते. (आईच्या हातचे तर खासच असतात पण अजून जवळजवळ १० महिने तरी वाट बघावी लागणारः(() चतुरंग

सृष्टीलावण्या Sun, 03/16/2008 - 08:08
तुम्ही हे नारळाच्या पाण्यात दडपता हे जाड पोहे आणि मी लिहिलेय ते पातळ पोह्याविषयी. इथेच सर्व घोळ झाला आहे. आम्ही कोकणातले असूनसुद्धा जेवणात फार नारळ वापरत नाही. म्हणून जाड पोह्यांऐवजी पातळ पोहे वापरतो. आता जर पातळ पोहे नारळाच्या पाण्यात दडपले तर लगदाच होईल. > > सदा सर्वदा देव सन्निध आहे । कृपाळूपणे अल्प धारिष्ट पाहे ।।

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 10:22
मंडळी, मीठ साखर मी पारच विसरले होते.. इजुभाव.. आम्ही करतो ते पोहे लांज्याकडचे.. तुम्ही म्हणताय ते अष्टागारातले... फरक असायचाच... . . परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 10:29
कुलाबा जिल्ह्यात, चिंचेचे जास्त उत्पादन. म्हणून पोह्यात चिंच घालून कोळाचे पोहे करतात. हातखंबा, संगमेश्वर पर्यंत नारळाची झाडे जास्त म्हणून खोबरे जास्त वापरतात पण लांजा, राजापूरकडे सुपारीचे उत्पादन जास्त आणि नारळाची झाडे कमी म्हणून स्वैपाकात खोबरे कमी वापरतात. . . . परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

वरदा गुरुवार, 03/06/2008 - 19:10
ही तर साध्या चिवड्यची पा क्रु. दडपे पोहे म्हणजे कच्चे पोहे...त्याला नारळाच्या पाण्यात हलके भिज्वावे...त्यात भरपुर खोबरे ओले किसुन टाकावे.हिरव्यामिरचीचे तुकडे , लिंबु पिळावे,मीठ साखर मग त्याला फोडणी द्यावी..... अगदी खरं....आणि थोडी कोथिंबिर आणि आणखी आंबटपणा हवा असल्यास टॉमॅटो घालावा....

स्वाती राजेश गुरुवार, 03/06/2008 - 23:53
विजूभाऊ नी लिहिल्याप्रमाणे दडपे म्हणजे दडपून केलेले.. प्रथम १/२ तास पातळ पोहे नारळाचे पाणी शिंपडून दडपून ठेवावे. नंतर खमंग फोडणी (मोहरी, जिरे, हिंग्,हळद) त्यात हिरव्या मिरच्या, कडिपत्ता, कांदे, भाजलेले शेंगदाणे घालून त्यावर घालावे. नंतर मेतकूत, मीठ्,साखर,लिंबू घालून कालवावे. सर्व्ह करताना वरील तयार पोहे, त्यावर ओले खोबरे आणिकोथिंबीर घालून द्यावे.

वरदा Fri, 03/07/2008 - 21:37
माझ्या घरी कांदाही कच्चाच असतो..तो फोडणीत नसतो..बाकी क्रुती सेम्...आणि मेतकूट नाही खाल्ले त्यात घालून आता ६ महिने वाट पाहेन मेतकूट आणेपर्यंत...

ॐकार Sun, 03/16/2008 - 11:20
आमच्याकडे ताकातले दडपे पोहे असतात. ताकात दडपून त्यात मीठ, साखर, तीखट/मिरच्या; वरून फोडणी आणि पेण/पनवेल हून आणलेले पोह्याचे पापड भाजून वर कुस्करून टाकायचे. ह्यापेक्षा जास्त शब्द आणि जिन्नस याची गरजच नाही!

प्रमोद देव Tue, 04/22/2008 - 16:09
साहित्य:- २ वाट्या पातळ पोहे, २ मध्यम आकाराचे कांदे, ३ हिरव्या मिरच्या, अर्धी वाटी खोवलेला नारळ, कोथिंबीर, चवीनुसार मीठ. कृती:- प्रथम पोहे ओव्हन मध्ये किंवा गँसवर भाजून घ्यावेत, पोहे थंड झाल्यावर हाताने ते चुरुन ठेवावेत. एका वेगळ्या डिश मध्ये चिरलेला कांदा घ्यावा, त्यात मीठ व मिरची चुरडून घालावी, नारळ , कोथिंबीर घालावी, व सर्वात शेवटी चुरडलेले पोहे घालावेत व मिश्रण एकत्र करावे. हे पोहे लगेचच खावे म्हणजे मस्त कुरकुरीत लागतात. हा प्रतिसाद मी माझ्या पुतणीच्या वतीने देतोय. कारण, मला खाता येतं. बनवता येत नाही. :)))))))) मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे
हा पदार्थ केवळ चांगली फोडणी करण्यावर अवलंबून असतो. फोडणी काजळीपूर्वक केली की पहिल्या घासातच मन तृप्त होते. फोडणी करण्याची पद्धत - १) फोडणीचे साहित्य नेहेमी तयार ठेवावे मगच तेल गरम करायला घ्यावे. २) सुरवातीला पोह्याच्या हिशोबाने तेल घ्यावे (साधारण अर्ध्या किलो पातळ पोह्याला ३ टेबलस्पून तेल) आणि कढल्यात मध्यम आचेवर गरम करायला ठेवावे. ते जरा कोमट झाले की हाताने अर्धा चमचा मोहोरी घालावी. ३) ती तडतडायला लागली की हातात अर्धा चमचा उडिदाची डाळ तयार ठेवावी. वाट पाहावी. मोहोरीच्या तडतडण्याचा आवाज बंद झाल्याक्षणी उडिदाची डाळ घालावी.

माझेही....

प्राजु ·

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 08:44
प्रयत्न ठीक वाटतो आहे, पुन्हा एकदा चालीत म्हणून पाहीन.. अवांतर - मन तळ्यात मळ्यात, जाईच्या कळ्यांत हे माझंही अत्यंत आवडतं गाणं आहे.... तात्या.

llपुण्याचे पेशवेll Sat, 03/08/2008 - 00:56
'मन तळ्यात मळ्यात, जाईच्या कळ्यांत' माझे पण फार आवडते गाणे आहे. 'भिडू लागे रात अंगालागी' हे मस्त कडवे आहे. काय सांगू! :) माफ करा जरा जास्तच 'भावुक'(सेंटी) झालो ना! पुण्याचे पेशवे

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 08:49
खरांची खरी मजा येते मटकीची उसळ खाताना अगदी त्यांचा रंगाचा दगड दाताखाली येऊन त्याची कळ मस्तकात उठल्यावर (बाकी ह्या वाणी लोकांचे रंगज्ञान चांगले असते हां). कविता वास्तवपूर्ण. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 09:19
प्राजु, कवितेतील भावना आवडली. आत उद्या मुक्तसुनीत वृत्तात सुधारणा करतील, तेव्हा पुन्हा वाचीन.. ;-) ;-) सध्या दातात सारखे खडे येत होते ;-) - सर्किट

मुक्तसुनीत Sat, 03/08/2008 - 03:06
विडंबनाने मीटरचे यमनियम पाळले आहेत. सर्कीटरावानी मूळ गाणे ऐकल्यानंतर त्याना या विशिष्ट कवितेतील अनियमित अशा मीटरचे स्वरूप लक्षांत येईल. विडंबनाची विश्वासार्हतासुद्धा तेव्हा पटेलच. मूळ गाण्यात कवी हाच संगीतकार असल्यामुळे अनियमित अशा मीटरला चालीमधे चपखल बसविणे / चालीला अनियमित मीटरमधे सामावून घेणे सहज शक्य झाले आहे.

पिवळा डांबिस Fri, 03/07/2008 - 08:33
माझ्या नयनी लक्ष त्या धारा आणि राग तुझ्या डोळ्यांत? च्यामारी, जास्त राग दाखवला ना, तर सांग! म्हणावं मी माझ्या डांबिसकाका आणि काकूंकडे रहायला जाईन. मग येशील नाकदुर्‍या काढत...:)))) आपण फुल्ल ढोस देऊ जावईबापूंना!!!:)))) पुतणीच्या नेहमी पाठीशी असलेला, डांबिसकाका

प्राजु Sun, 03/09/2008 - 05:28
धन्यवाद. आपल्या सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मुक्तसुनित, आपण "टेस्टेड् अँड सर्टिफाईड् , टू बी ऍक्सेप्टेड्" असे म्हंटल्यामुळे मला बरे वाटले. डांबिसकाका, खूप खूप बरं वाटलं. असेच रहा नेहमी पाठीशी माझ्या. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 08:44
प्रयत्न ठीक वाटतो आहे, पुन्हा एकदा चालीत म्हणून पाहीन.. अवांतर - मन तळ्यात मळ्यात, जाईच्या कळ्यांत हे माझंही अत्यंत आवडतं गाणं आहे.... तात्या.

llपुण्याचे पेशवेll Sat, 03/08/2008 - 00:56
'मन तळ्यात मळ्यात, जाईच्या कळ्यांत' माझे पण फार आवडते गाणे आहे. 'भिडू लागे रात अंगालागी' हे मस्त कडवे आहे. काय सांगू! :) माफ करा जरा जास्तच 'भावुक'(सेंटी) झालो ना! पुण्याचे पेशवे

सृष्टीलावण्या गुरुवार, 03/06/2008 - 08:49
खरांची खरी मजा येते मटकीची उसळ खाताना अगदी त्यांचा रंगाचा दगड दाताखाली येऊन त्याची कळ मस्तकात उठल्यावर (बाकी ह्या वाणी लोकांचे रंगज्ञान चांगले असते हां). कविता वास्तवपूर्ण. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 09:19
प्राजु, कवितेतील भावना आवडली. आत उद्या मुक्तसुनीत वृत्तात सुधारणा करतील, तेव्हा पुन्हा वाचीन.. ;-) ;-) सध्या दातात सारखे खडे येत होते ;-) - सर्किट

मुक्तसुनीत Sat, 03/08/2008 - 03:06
विडंबनाने मीटरचे यमनियम पाळले आहेत. सर्कीटरावानी मूळ गाणे ऐकल्यानंतर त्याना या विशिष्ट कवितेतील अनियमित अशा मीटरचे स्वरूप लक्षांत येईल. विडंबनाची विश्वासार्हतासुद्धा तेव्हा पटेलच. मूळ गाण्यात कवी हाच संगीतकार असल्यामुळे अनियमित अशा मीटरला चालीमधे चपखल बसविणे / चालीला अनियमित मीटरमधे सामावून घेणे सहज शक्य झाले आहे.

पिवळा डांबिस Fri, 03/07/2008 - 08:33
माझ्या नयनी लक्ष त्या धारा आणि राग तुझ्या डोळ्यांत? च्यामारी, जास्त राग दाखवला ना, तर सांग! म्हणावं मी माझ्या डांबिसकाका आणि काकूंकडे रहायला जाईन. मग येशील नाकदुर्‍या काढत...:)))) आपण फुल्ल ढोस देऊ जावईबापूंना!!!:)))) पुतणीच्या नेहमी पाठीशी असलेला, डांबिसकाका

प्राजु Sun, 03/09/2008 - 05:28
धन्यवाद. आपल्या सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. मुक्तसुनित, आपण "टेस्टेड् अँड सर्टिफाईड् , टू बी ऍक्सेप्टेड्" असे म्हंटल्यामुळे मला बरे वाटले. डांबिसकाका, खूप खूप बरं वाटलं. असेच रहा नेहमी पाठीशी माझ्या. - (सर्वव्यापी)प्राजु
संदीप खरे यांच्या काव्यांवर सध्या तलवार चालवली जाते आहे. केशवसुमार, धनंजय, सर्किट, ओगले साहेब यांच्या खमंग भाजलेल्या खार्‍या शेंगदाण्याच्या पुडित माझा हा खवट, कुसका शेंगदाणा खपवून घ्यावा ही विनंती. चाल : मन तळ्यात मळ्यात, जाईच्या कळ्यांत.... खर गव्हातं, तांदळातं, गूळाच्या शिर्‍यातं.. खर नाजूकशी एक गार, माझ्या वरण आणि भातात.. घरी चाळणींची चळचळ वाढे खरखरं उगी तशात इथे वाण्याला सांगतो आणि अरे वाणी.. असे भेसळ तुझ्या मालात.. भिडू लागे राख दातालाही माझ्या दातांची धार घशात... माझ्या नयनी लक्ष त्या धारा आणि राग तुझ्या डोळ्यांत... - प्राजु

(अताशा कसे हे मला काव्य होते?)

चतुरंग ·

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 03:40
जरी जालि त्या सोडिले काव्य कोणी 'रंग्या'स मलिदा धन्याला खरारा! वा ! क्या बात है !! संदीपचे काही खरे नाही आता ! - सर्किट

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 08:36
कवींना जरासा पुरे हा इशारा तुम्ही आवरावा कवने पसारा जरी जालि त्या सोडिले काव्य कोणी 'रंग्या'स मलिदा धन्याला खरारा! हा हा हा! मस्त रे रंगा.... आपला, (रंग्याचा फ्यॅन) तात्या.

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 08:36
कवींना जरासा पुरे हा इशारा तुम्ही आवरावा कवने पसारा जरी जालि त्या सोडिले काव्य कोणी 'रंग्या'स मलिदा धन्याला खरारा! हा हा हा! मस्त रे रंगा.... आपला, (रंग्याचा फ्यॅन) तात्या.

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 03:40
जरी जालि त्या सोडिले काव्य कोणी 'रंग्या'स मलिदा धन्याला खरारा! वा ! क्या बात है !! संदीपचे काही खरे नाही आता ! - सर्किट

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 08:36
कवींना जरासा पुरे हा इशारा तुम्ही आवरावा कवने पसारा जरी जालि त्या सोडिले काव्य कोणी 'रंग्या'स मलिदा धन्याला खरारा! हा हा हा! मस्त रे रंगा.... आपला, (रंग्याचा फ्यॅन) तात्या.

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 08:36
कवींना जरासा पुरे हा इशारा तुम्ही आवरावा कवने पसारा जरी जालि त्या सोडिले काव्य कोणी 'रंग्या'स मलिदा धन्याला खरारा! हा हा हा! मस्त रे रंगा.... आपला, (रंग्याचा फ्यॅन) तात्या.
संदीप खरे यांचे 'अताशा असे हे मला काय होते?' ही आमची प्रेरणा. अताशा कसे हे मला काव्य होते? कुण्या कवीच्या पाणी डोळ्यात देते बरा वागता वागता फीट येते विडंबून शब्दात ते काव्य येते जरी वाचता हा पसारा कवींचा कसा हर्षतो चोर माझ्या मनीचा असे हालते आत जोरात काही मिळे माल कच्चा तरी तो मलाही नसे ती दयाही, अनवधान नाही कसे ते विडंबू, असे भान तेही जसा चोर निघतो धनाच्या भिलाषा सगळे नकाशे, अनुमान नाही जसा ऐकू येतो कवींचा इशारा क्षणी दूर होतो मनींचा पिसारा विडंबून ज्या रोज जातो पळूनी कवींनाच त्या मागू जातो सहारा कशी ही अवस्था कवी

(नसतेस घरी तू जेव्हा )

केशवसुमार ·

चतुरंग गुरुवार, 03/06/2008 - 01:11
आज घरी कोणी दिसत नाहीये!:)) एकामागून एक धोबीपछाड सुरु आहेत म्हणून विचारतोय! हायक्लास विडंबन!! चतुरंग

इनोबा म्हणे गुरुवार, 03/06/2008 - 01:12
भन्नाट,रे केश्या.... नसतेस घरी तू जेव्हा जीव हलका हलका होतो पीण्याला जमती सारे अन्‌ एकच गलका होतो लईच जबरा... "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा(मिसळबोध)

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 01:17
तू सांग सख्या मज काय तू केले मी नसताना ? माझा मग जीव उगाच भात्यासम धडधड करतो आहाहा ! अती सुंदर !! - सर्किट

प्राजु गुरुवार, 03/06/2008 - 01:51
काय केशव, आज एकदम धडाधड विडंबने येत आहेत... खरं सांगायचं तर मला ते "नसतेस घरी तू जेव्हा" इतके नाही आवडत. पण विडंबन एकदम जबरा.. हेच जास्ती आवडले. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 09:47
तव घरात अवतरण्याच्या मज स्मरती घातकवेळा घर भरभर अवरून सगळे मी पुन्हा सात्त्विक होतो वा वा! क्या बात है... अवांतर - मी पुन्हा सात्त्विक होतो च्या ऐवजी, पुन्हा मी सात्विक होतो असे चालेल का? आपला (कवितेतलं फारसं काही न समजणारा) तात्या.

केशवसुमार गुरुवार, 03/06/2008 - 09:50
म्हणताना 'मी पुन्हा सात्त्विक होतो' हे जस्त चपखल बसते आहे.. आपला (गाण्यातल फारस काही न समजणारा)केशवसुमार

धोंडोपंत गुरुवार, 03/06/2008 - 12:04
वा वा केशवराव, अप्रतिम विडंबन . झकास . मजा आली. आपला, (आस्वादक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 03/06/2008 - 12:21
महाशिवरात्रीच्या निमित्ताने आपले एकापेक्षा एक सरस विडंबने वाचायला मिळत आहेत, आमची सुटी कारणी लागली :) नसतेस घरी तू जेव्हा जीव हलका हलका होतो पीण्याला जमती सारे अन्‌ एकच गलका होतो आपल्या विडंबनाची एकदा सुरुवात जोरदार झाली की, उत्तरार्ध, आणि शेवट लाजवाब होतो, हा आमचा अनुभव आहे. सारांश, विडंबन आवडले :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

केशवसुमार Fri, 03/07/2008 - 09:45
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! केशवसुमार

तात्या विन्चू Fri, 03/07/2008 - 09:53
माझ्या मते, जर हे विडम्बन खुद्द सन्दीप खरेनीदेखील वाचले, तर त्यानाही हसू आवरणार नाही. फार झक्कास जमलय! लगे रहो! आपला, ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

निखिलराव Sat, 04/11/2009 - 13:29
नभ फाटून वीज पडावी जल्लोश तसा मी करतो ही शुद्ध जरा क्षीण होते अन्‌ पती बोलका होतो
जय हो...........

समिधा Sat, 04/11/2009 - 22:49
एकदम मस्त विडंबन समिधा (चांगल्या मैत्री सारखे सुंदर दुसरे काही नाही.)

मीनल Sun, 04/12/2009 - 06:22
ओरिजिनल गाण खूप आवडत. विडंबने फारशी आवडत नाहित. पण हे आवडल. मीनल.

मदनबाण Sun, 04/12/2009 - 12:25
येताच विड्या ओठांशी मी दचकून बघतो मागे खिडकीशी थांबून ओढा मग गंध तयांचा जातो हा.हा.हा.... करेक्ट. :) मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

सुधीर कांदळकर Sun, 04/12/2009 - 19:01
व्रात्य नवर्‍याच्या सोनेरी अनुभवाची रम्य आठवण ताजी केली. पण खिडकीत उभें राहून धूम्रपान केलें तर लक्षांत ठेवा पडद्यांना धूम्रकाष्ठाचा - सिगारेटचा वास येतो. पण मूळ कविता अग्निकोल्ह्यावर दिसत नाहीं. सुधीर कांदळकर.

पैसा Tue, 10/26/2010 - 21:01
इंट्या, तुझं उत्खननाचं काम असंच जोरात चालू ठेव म्हणजे आम्हाला आयतेच जुने चांगले धागे वाचायला मिळतील.

प्यारे१ Fri, 10/04/2013 - 02:29
हा हा हा.... केसु ह्यांचं जबरा विडंबन वाचण्याचा योग आला. >>>इंटरनेटस्नेही, वय वर्षे २२ आता वाढलं असेल अशी अपेक्षा आहे. मात्र हल्ली हे आदरणीय सलग एकच जीन्स ४५ दिवस न धुता वगैरे वापरण्याचा विक्रम करत आहेत असं विशेष सूत्रांकडून समजतं.

Pearl Wed, 12/08/2010 - 14:44
मस्तच विडंबन! वाचताना मस्त मजा आली. ओरिजनल कवितेइतकेच विडंबन पण आवडले :)

एस Sat, 10/05/2013 - 14:21
पुनःपुन्हा वाचतो आहे आणि हसूनहसून गडाबडा लोळतो आहे... हे जबराट विडंबन मूळ कवितेइतकेच खास आहे यात तिळमात्र (किंवा थेंबमात्र) ही शंका नाही... हा धागा उत्खनन करून परत वर काढल्याबद्दल मिपापुरातत्त्वखातेप्रमुख श्री वहालेकरांना धन्यवाद. आणि केशवसुमार, टोपी काढून वर भिरकावली गेली आहे. क्या बात है. :D

चतुरंग गुरुवार, 03/06/2008 - 01:11
आज घरी कोणी दिसत नाहीये!:)) एकामागून एक धोबीपछाड सुरु आहेत म्हणून विचारतोय! हायक्लास विडंबन!! चतुरंग

इनोबा म्हणे गुरुवार, 03/06/2008 - 01:12
भन्नाट,रे केश्या.... नसतेस घरी तू जेव्हा जीव हलका हलका होतो पीण्याला जमती सारे अन्‌ एकच गलका होतो लईच जबरा... "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा(मिसळबोध)

सर्किट गुरुवार, 03/06/2008 - 01:17
तू सांग सख्या मज काय तू केले मी नसताना ? माझा मग जीव उगाच भात्यासम धडधड करतो आहाहा ! अती सुंदर !! - सर्किट

प्राजु गुरुवार, 03/06/2008 - 01:51
काय केशव, आज एकदम धडाधड विडंबने येत आहेत... खरं सांगायचं तर मला ते "नसतेस घरी तू जेव्हा" इतके नाही आवडत. पण विडंबन एकदम जबरा.. हेच जास्ती आवडले. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर गुरुवार, 03/06/2008 - 09:47
तव घरात अवतरण्याच्या मज स्मरती घातकवेळा घर भरभर अवरून सगळे मी पुन्हा सात्त्विक होतो वा वा! क्या बात है... अवांतर - मी पुन्हा सात्त्विक होतो च्या ऐवजी, पुन्हा मी सात्विक होतो असे चालेल का? आपला (कवितेतलं फारसं काही न समजणारा) तात्या.

केशवसुमार गुरुवार, 03/06/2008 - 09:50
म्हणताना 'मी पुन्हा सात्त्विक होतो' हे जस्त चपखल बसते आहे.. आपला (गाण्यातल फारस काही न समजणारा)केशवसुमार

धोंडोपंत गुरुवार, 03/06/2008 - 12:04
वा वा केशवराव, अप्रतिम विडंबन . झकास . मजा आली. आपला, (आस्वादक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 03/06/2008 - 12:21
महाशिवरात्रीच्या निमित्ताने आपले एकापेक्षा एक सरस विडंबने वाचायला मिळत आहेत, आमची सुटी कारणी लागली :) नसतेस घरी तू जेव्हा जीव हलका हलका होतो पीण्याला जमती सारे अन्‌ एकच गलका होतो आपल्या विडंबनाची एकदा सुरुवात जोरदार झाली की, उत्तरार्ध, आणि शेवट लाजवाब होतो, हा आमचा अनुभव आहे. सारांश, विडंबन आवडले :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

केशवसुमार Fri, 03/07/2008 - 09:45
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मनापासून आभार!! केशवसुमार

तात्या विन्चू Fri, 03/07/2008 - 09:53
माझ्या मते, जर हे विडम्बन खुद्द सन्दीप खरेनीदेखील वाचले, तर त्यानाही हसू आवरणार नाही. फार झक्कास जमलय! लगे रहो! आपला, ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

निखिलराव Sat, 04/11/2009 - 13:29
नभ फाटून वीज पडावी जल्लोश तसा मी करतो ही शुद्ध जरा क्षीण होते अन्‌ पती बोलका होतो
जय हो...........

समिधा Sat, 04/11/2009 - 22:49
एकदम मस्त विडंबन समिधा (चांगल्या मैत्री सारखे सुंदर दुसरे काही नाही.)

मीनल Sun, 04/12/2009 - 06:22
ओरिजिनल गाण खूप आवडत. विडंबने फारशी आवडत नाहित. पण हे आवडल. मीनल.

मदनबाण Sun, 04/12/2009 - 12:25
येताच विड्या ओठांशी मी दचकून बघतो मागे खिडकीशी थांबून ओढा मग गंध तयांचा जातो हा.हा.हा.... करेक्ट. :) मदनबाण..... I Was Born Intelligent,But Education Ruined Me. Mark Twain.

सुधीर कांदळकर Sun, 04/12/2009 - 19:01
व्रात्य नवर्‍याच्या सोनेरी अनुभवाची रम्य आठवण ताजी केली. पण खिडकीत उभें राहून धूम्रपान केलें तर लक्षांत ठेवा पडद्यांना धूम्रकाष्ठाचा - सिगारेटचा वास येतो. पण मूळ कविता अग्निकोल्ह्यावर दिसत नाहीं. सुधीर कांदळकर.

पैसा Tue, 10/26/2010 - 21:01
इंट्या, तुझं उत्खननाचं काम असंच जोरात चालू ठेव म्हणजे आम्हाला आयतेच जुने चांगले धागे वाचायला मिळतील.

प्यारे१ Fri, 10/04/2013 - 02:29
हा हा हा.... केसु ह्यांचं जबरा विडंबन वाचण्याचा योग आला. >>>इंटरनेटस्नेही, वय वर्षे २२ आता वाढलं असेल अशी अपेक्षा आहे. मात्र हल्ली हे आदरणीय सलग एकच जीन्स ४५ दिवस न धुता वगैरे वापरण्याचा विक्रम करत आहेत असं विशेष सूत्रांकडून समजतं.

Pearl Wed, 12/08/2010 - 14:44
मस्तच विडंबन! वाचताना मस्त मजा आली. ओरिजनल कवितेइतकेच विडंबन पण आवडले :)

एस Sat, 10/05/2013 - 14:21
पुनःपुन्हा वाचतो आहे आणि हसूनहसून गडाबडा लोळतो आहे... हे जबराट विडंबन मूळ कवितेइतकेच खास आहे यात तिळमात्र (किंवा थेंबमात्र) ही शंका नाही... हा धागा उत्खनन करून परत वर काढल्याबद्दल मिपापुरातत्त्वखातेप्रमुख श्री वहालेकरांना धन्यवाद. आणि केशवसुमार, टोपी काढून वर भिरकावली गेली आहे. क्या बात है. :D
आमची प्रेरणा संदिप खरे यांची अप्रतिम कविता नसतेस घरी तू जेव्हा नसतेस घरी तू जेव्हा जीव हलका हलका होतो पीण्याला जमती सारे अन्‌ एकच गलका होतो नभ फाटून वीज पडावी जल्लोश तसा मी करतो ही शुद्ध जरा क्षीण होते अन्‌ पती बोलका होतो येताच विड्या ओठांशी मी दचकून बघतो मागे खिडकीशी थांबून ओढा मग गंध तयांचा जातो तव घरात अवतरण्याच्या मज स्मरती घातकवेळा घर भरभर अवरून सगळे मी पुन्हा सात्त्विक होतो तू सांग सख्या मज काय तू केले मी नसताना ? माझा मग जीव उगाच भात्यासम धडधड करतो ना अजून झालो चालू ना ह
Subscribe to