सुरुवात झालीय. पुढील अध्यायांची वाट पाहतो आहे. ह्या अध्यायात साधलेला लयीचा 'तोल' [सुरेबद्दल काव्य असले तरी :)] पाहता पुढील भागही 'सुरेख होतील नि:संशय'याची खात्री वाटते :)
वा अनिकेता!
भन्नाटच लिहिले आहेस... क्या बात है, क्या केहेने....!
तुझ्या सुरापुराणाचे सर्व अध्याय लिहून झाले की पोथी छापून प्रसिद्ध करायची जबाबदारी आपण घेतली बॉस!
आधीच लंबर लावून ठेवतो, न जाणे उद्या तुझ्या दारात प्रकाशकांच्या रांगा लागायच्या इतकी तुझी वाणी रसाळ आणि ओघवती आहे! मला तर नेवाश्यात बसून ज्ञानेश्वरी ऐकतो आहे की काय किंवा शिरडीत बसून साईसत् चरिताची पोथी वाचतोय की काय असेच क्षणभर वाटले इतकी तुझी भाषा सात्विक आणि फुल्टू(!) पोथी ष्टाईल आहे! मानलं बॉस! :)
आणि संत तात्याबा महाराजांनी म्हटलेलंच आहे की,
"शेवटी ओवी म्हणजे तरी काय हो? जी कानाला गोड लागते ती ओवी!"
"आणि जी थेट हृदयाला जाऊन भिडते आणि माणसामाणसातला ओलावा वाढवते ती शिवी!" :)
तुझ्या सुरापुराणातल्या ओळींतही अगदी ओवीचेच सात्विक भाव आहेत बरं!
जियो!! :)
बाय द वे, मी काय बोलतो, तुझी पोथी पूर्ण झाली की मुखपृष्ठावर सिंगल माल्टच्या बाटलीचं एखादं चित्र टाकूया का? :)
जरी त्यांनी अनेक लिहिली | स्तुतिपर काव्ये तुजप्रती भली |
ना तुझी पोथी लिहिली | म्हणून हा ग्रंथप्रपंच ||३||
क्या बात है, क्या बात है!
भले शाब्बास रे अनिकेता! जियो...!!
आपला,
(बाईबाटलीतला) तात्या.
आपल्या प्रतिसादाने आला हुरूप | जरूर लिहू ओव्या खूप |
सिंगल माल्टचे गोजिरे रूप | अवश्य टाकू मुखपृष्ठी ||
या ग्रंथाचे खरे कारण | "कांगारू" ही कविता जाण |
वाटले लिहाव्या ओव्या आपण | जशा लिहिल्या चतुरंगे ||
आणि एका प्रतिक्रियेवरला | "सुरापुराण" हा शब्द वाचला |
भलताच तो आवडला | "युरेका युरेका" ओरडलो ||
पहिला अध्याय लैच भारी...
आता एकामागोमाग अध्याय येऊ देत... इनाकारनी ग्याप नको..
अनिकेत हा जोडोनि कर | विनंती करितो एकवार |
टाळण्या हा हँगओव्हर | नशेत सदा रहावे ||१६||
सदा नशेत ठेवा... ह्यांगोवर नको..
वाचूनच नशा आली.
अनिकेत, तात्या आणि चतुरंग या सर्व संतांस धन्यवाद. पण शुद्धीवर राहून वाचू नये अशी कांही अट आहे का? अट घालण्याएवढी शुद्ध आहे का? असल्यास घालवा.
वाचवून (सेव्ह करून) ठेवली आहे. शुद्ध गेल्यावर पुन्हा वाचीन.
अरे वा !
रसपुर्ण सुरापुराण वाचून आनंद झाला. फार कल्पक !
फारच छान झाले आहे. पुढचे अध्याय वाचायला उत्सूक.
--(सुरापान करणारा :) लिखाळ.
'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.
आम्हाला काव्य करता येत नाही हे (एव्हाना) सर्वज्ञात आहे.
परंतू चांगले काव्य व भंगार यातील फरक मात्र कळतो. वरील काव्य निसंशय उत्तम!!
जरी हा अनिकेत मूढमती | काव्यात मुळीच नाही गती |
खरीच जी तुजवर भक्ती | ग्रंथ तडीस नेईल हा ||४||
ती काळजी नको. तुम्ही सुंदर लिहिता आहांत. आणि विषय इतका उत्तम आहे!
शिवाय, मूकं करोति वाचालं, पंगुं लंघयते गिरिम असं म्हटलंच आहे!:))
पुढील अध्यायांच्या प्रतिक्षेत!
एकच नम्र सूचना, सुरापुराण याऐवजी "मदिरासप्तशती" नांव कसे वाटते?
"या देवी सर्वभूतेषु, मदिरारूपेण संस्थिता|
नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो: नमः||
शाक्तपंथीय,
पिवळा डांबिस
केवळ अप्रतीम.
म्हणोन मी ऐसे म्हणतो | तुझे चरणतीर्थ आधी प्राशितो |
त्यावरीच हा ग्रंथ लिहितो | सुरेख होईल नि:संशय ||५||
तेव्हा आता माते | तूच माझिया हस्ते |
लिहावेस ह्या ग्रंथाते | कृपा करावी भक्तांवर ||६||
ह्या ग्रंथाचे करोनि पठण | भक्तांस होईल परमानंद |
आणि जे अज्ञानी जन | तुझी महती जाणतील की ||७|
क्या बात है!
बाकी डा॑बिसकाका॑च्या सुचनेवर जरूर विचार करावा अशी णम्र इन॑ती.
"या देवी सर्वभूतेषु, मदिरारूपेण संस्थिता|
नमस्तस्यै, नमस्तस्यै, नमस्तस्यै नमो: नमः||
प्रभो, भरुन पावलो हो!!!
शाक्तपंथीय,पिवळा डांबिस
हा हा हा....लय लय भारी.
सुरापूरवासिनीच्या टाचेखालचा राक्षस
-ध मा ल.
छान
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
अफाट!
नक्कीच...
झकास रे अनिकेता!
लैच भारी
कझास.... माफ करा, झकास.......
कुठे आहेत तुझे पाय?
सुरेख
अरे वा
मदिरासप्तशती!
वा ! अनिकेता
:)))
दुसरा अध्याय
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
दुसरा अध्याय.....
पतियाळा!!