मिसळपाव
आभाळाच्या मांडवाला भुई ची रे हाक
3
काव्यरस
रेखाटन
गजर (Journey of the soul)
गजर (Journey of the soul)
लेखक-दिगदर्शक : अजित भैरवकर
कलाकार : चिन्मय मांडलेकर, सुखदा यश, एडवर्ड, सुहास शिरसाट
---
१८ दिवस चालणारी पंढरीची वारी आणि ज्ञानेश्वरीचे १८ अध्याय यांचा योग्य संगम (नाविन्यपुर्ण विचार) मला खुपच आवडला .. या एका कल्पनेसाठीच लेखकाला सलाम, अजोड परिश्रम.. वारीच्या खरा अनुभव .. खर्या वारीमध्ये १८ दिवस केलेले शुटींग.. वारीतील प्रसंग.. रिंगण आणि इतर प्रथा... आणि एका माणसाच्या जीवनात वारीमुळे होणारा योग्य बदल हे ह्या सिनेमाच्या मुख्य बाजु वाटतात ..
त्यातच वारीतल्या शेतकर्यांच्या थोड्याश्या कहाण्या..
हर्षा!!!
बरी-वाईट कशीही का असेना माझी ही पहिली कथा तात्यांना अर्पण...:)
"हर्षा काल का नाही आलीस गं?" लॅपटॉप उघडून मी ऑफिसचे करतच बसले होते, तेव्हढ्यात दरवाज्यातून आत येणाऱ्या हर्षाला मी विचारलं.
"सॉरी गं ताई, खूप काम होतं घरी म्हणून येत आलं नाही." चेहऱ्यावर असलेली निराशा क्षणभर बाजूला सारत हर्षा बोलली खरी पण तिचा चेहराच इतका बोलका कि, काहीही न सांगता मला खूप काही बोलून जातो.
हर्षा!! एक अल्लड अनं निरागस मुलगी. गोरा वर्ण, बोलके डोळे, हसरा चेहरा आणि सतत बडबड करण्याची सवय यामुळेच कोणाच्याही लक्षात रहावी अशी.
कळत नाही...
अस कधीतरी होत कि आयुष्याच्या वळणावर कोणीतरी आपल्या बरोबर चालू लागत, आपल्या चालीशी चाल जुळवू पाहत, त्या साठी तो खूप तडजोडहि करतो, छान दिवस जाऊ लागतात, त्या माणसाची सवय होऊ लागते.. आणि...
आणि अचानक तो माणूस आपली चाल बदलतो, आणि पुढे निघून जातो. आपल्याला काळतच नाही कि काय झाल, मान्य असत कि आपण त्याच्या चालीने चालू शकलो नाही, शक्यही नव्हत, पण...
अलगद डोळ्यात पाणी येंत, कोणास ठाऊक कशामुळे, आता त्रास होत असतो, त्याच्याबरोबर चालता न आल्यामुळे, कि त्याला आता दुसर्याबरोबर चाल जुळवताना पाहिल्यामुळे,....
कार्ट्यांस...
मिपावरच्या सर्व कार्ट्यांस समर्पित.
(चालः चल री सजनी अब क्या सोचे)
लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे
डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे
लिही रे...
टाकून खरडी भिक्षा मागणे
जमवून कंपू गोंधळ घालणे
असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे
लिही रे...
असेलही तुझी लेखणी धमाल
करिती इथले सगळेचि लाल
स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे
लिही रे...
लिहीले जरी तू ओतुनि तनमन
गेले जरी पुढच्या पानी ते पटकन
दबलेलाऽ कोळसाऽ तो होईल हिरा रे
लिही रे...
जुन्या जाणत्यांचे लागावे चरणी
आतल्या गोटात लावावी वरणी
भाषा नाहीऽ शैली नाहीऽ पीआर हवा रे
लिही रे...
3D
नमस्कार
मागे दोन लेखात मी म्याट पेंटिंग नावाचा प्रकार फोटोशॉप मध्ये करून दाखवला होता
पण खरतर मला माझं 3D च काम इथे दाखवायचं होत, पण कामामुळे वेळ मिळत नव्हता. परवा शेवटी थोडा वेळ मिळाला
म्हणून एक सेट डीझाईन केलाय. छोटासाच आहे.
आम्ही जे काम करतो याची छोटीशी झलक .
बेसिकली आम्ही interior किंवा exterior बांधून होण्याच्या आधीच ते 3d मध्ये बांधतो :)
खरोखर बांधकाम पूर्ण झाल्यावर ते कसं दिसेल याची ती झलकच असते म्हणा ना, यामुळे क्लाएंटला समजतं कि तो एवढा पैसा ज्या प्रोजेक्ट मध्ये गुंतवणार आहे , ते शेवटी दिसेल कस?
यामुळे बर्याच गोष्टी साध्य होतात किंवा सोप्या होतात
१.
कृष्ण
कृष्ण - १
कधी कधी वाटते......
कृष्ण होण्यापेक्षा राधा व्हावे......
पहाटेच्या चांद्रवैभवाचे रुपेरी चांद्रकण गाळणार्या कदंब वृक्षाखाली..........
सुंदर मोरपिसांच्या........
मोठ्या मोठ्या डोळ्यांची नक्षी असलेली.....
उदात्त युगांतीत प्रेमाची भरजरी शाल पांघरावी....
म्हणजे मग.....
द्रौपदीच्या अब्रूचे धिंडवडे निघतांना.......
साध्या सुती साडीच्या दोन हात.....
तुकड्याची चिंता करण्याची गरज उरत नाही.......
कृष्ण - २
पण मग नंतर वाटते......
राधा होण्यापेक्षाही मीरा व्हावे.........
कृ
एकलाच (ओवी-गीत-गझल-कविता)
१. (ओवी)
प्रश्न प्रश्नांचे उत्तर
दु़:ख सुखाचे आधार
माझ्यासाठी मीच आता
एकलाच दारोदार ||
चांदण्यास चंद्र भार
नेत्रातुनी संथ धार
परका आप्तजनात
एकलाच मुक स्वर ||
भावनांचा कोरा पुर
स्वप्नांचाच स्वैर धुर
मनास अनोळखी मी
एकलाच दूर दूर ||
कोण कोणाचा इश्वर
माणुसकीचा संहार
कुरवाळत दु:खास
एकलाच जातो दूर ||
२. गीत
( राग लक्षात नाहिये, कारण त्यातील मला कळत नाहीच काही.. पण या गाण्याला 'दयाघना' या गाण्यास जो राग आहे तो राग वापरलेला आहे असे मित्राने गाताना सांगितले होते..
....आणि तरीही मी!
....आणि तरीही मी!
खरे तर सौमित्र यांच्या कवितांचे आकर्षण फार पुर्वी पासुनच आहे. म्हणजे जेव्हापासुन गारवा ऐकले होते तेव्हापासुन त्यांचा पंखा (गारव्यामुळे पंखा झालो ;) ) झालोच होतो. गारवा प्रकाशित झाला तेव्हा नुकतेच मिसरुडे फुटुन महाविद्यालयात दाखल झालो होतो, आणि त्यात असा सुंदर प्रेमकाव्य असलेला अल्बम म्हणजे काही विचारालाच नको. ;) असो.
सौमित्र यांचा '....आणि तरीही मी!' कविता संग्रह काही दिवसांपुर्वी वाचनात आला. आत्तापर्यंत त्याची बरीच पारायणे झाली. यातील प्रत्येक रचना ही खुप तरल आणि स्वाभाविक वाटते. या सर्व कवितांनी मनात घर केले.