मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

शब्दचित्र

कर्नलतपस्वी ·
संपले का रंग सारे का कुंचले मोडले दोन रंगात सारे विश्व का रे रेखले नीळा सावळया निर्झराचा रंग कोठे लपवीला काय ठावे तुझ्या मानसी शुभ्र धवल का रे भावला अंथरुन कालीन धवल लपवले रंग सारे उजळून विश्व सारे दीप तेज मंदावले नील गगन ,धवल तारे वाहती उष्ण वारे शोषून धवल रंग हळूच फुटती धुमारे येता ऋतुराज यौवनाचा उघडेल मूठ त्याची आशा हीच उद्याची उधळून रंग सारे उमटतील चित्रं नव पल्लवांची
कविता
छायाचित्रण
रेखाटन
कधी कधी निसर्गाला सुद्धा रंग खेळण्याचा मोह आवरत नाही आणि मग सुरु होते रंगांची किमया मनाला प्रसन्न करणारी
निसर्ग

काटेकोरांटीच्या विडंबनाचा लसावी......

गड्डा झब्बू ·

आनन्दा 08/12/2020 - 16:24
बोंबला... पण खरं सांगू, नाही आवडले इतके. म्हणजे हसलो खूप, पण ती कथा खूपच तरल आहे, त्याचे असे धिंडवडे सहन नाही झाले..

अथांग आकाश 08/12/2020 - 17:29
+१ असेच म्हणेन! विडंबन जमलंय! हसू खूप आले!! पण ती कथा इतकी छान आहे की तिच्या चिंधड्या उडताना नाही बघवत!!! द्विधा मनस्थिती झाली आहे, बरे झाले पूर्ण कथेचे विडंबन नाही केलेत ते __/\__ .

ज्ञानोबाचे पैजार 09/12/2020 - 10:37
काटेकोरांटीचे विडंबन? कंजूस काकांनी त्या धाग्यावर हे आव्हान केले तेव्हाच खरतर चर्र झाले होते. पैजारबुवा,

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:59
काही गोष्टी काही लेख असल्या राळी साठी निवडू नयेत.
त्यांची यादी मिळेल का? प्लीज... इथं शोधली पण भेटली नाही.

तर्कवादी 05/02/2022 - 23:30
तुमचे विडंबन आवडले. मूळ कथा मलाही फार आवडलीये. ती तरल, भावूक आहे हे खरंच पण म्हणून तिचं विडंबन केलं जावू नये असं काही नाही. इथे अनेकांनी अशी भावना व्यक्त केलीय पण मला वाटतं भावूकता बाजूला ठेवून खुल्या मनानं बघायला हवं.. येवू द्या अजून..

कंजूस 08/12/2020 - 18:59
नावाने कुठले कुठले लेख विडंबनासाठी उचलत होते आणि काकोंचीफुले अधुनमधून वर डोकं काढतो. म्हटलं याचाही काढा लसाविमसावि. पण प्रयत्न बरा आहे.

चामुंडराय 11/12/2020 - 08:18
विजुभौ, मोकलाया दाहिदिशा हि क्विता हा मिपाच्या इतिहासात मैल्याचा दगड आहे. त्या कवितेचे सुडंबन आणि नंतर त्याचे विडंबन करून त्यावर भावार्थ लिहण्याचा प्रमाद माझ्या कडून घडला होता. त्या विडंबनाचा काही भाग खाली देत आहे. निसटली चादर हातातूनी ती मला खुणवीत आहे ओढून घेतो अंगावरी कि मी आता निद्रिस्त आहे ऐकू द्या मज घोरणे त्या ढेकणांच्या खाटेतुनी बग गंध मोहक एकदा भरू द्या मला श्वासांतुनी रात्रीच्या तिमिरात प्यायले रक्तबिंदू मारुनी डंख तेच दिसती मज सकाळी जणू रक्ताग्नीचे पंख . . . आणि हि लिंक... https://www.misalpav.com/node/44300

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 12:06
नाही आवडले ...
चालतंय की... तुमच्या मताचा संपूर्ण आदर आहे!
काही कलाकृती विडंबना साठी नसतात.
त्यांची यादी द्याल का प्लीज? नाही म्हंजे पुढल्या वेळी अशी चूक होणार नाही..... रच्याक. एखादी गोष्ट कलाकृती आहे की नाही हे कोण ठरवते? तसे प्रमाणपत्र देणारी संस्था आहे का कुठली? कृपया मार्गदर्शन करावे अशी णम्र इनंती.....

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:27
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:49
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

आनन्दा 10/12/2020 - 10:26
बाकी तुम्ही बोला.. पण मी तुम्ही घेतलेल्या आक्षेपात येतो म्हणून माझी भूमिका स्पष्ट करतो - काथ्याकूट म्हणजे कलाकृती नव्हे.. एखादया कलाकृतीचे विडंबन म्हणजे मूळ कालाकृतीवरती शिंतोडे उडल्यासारखे होते, कारण पण सांगतो - आज रामदासकाका ज्या काळाचे वर्णन करतायत हो काळ काही प्रमाणात माझ्या वडील आत्या वगैरेंनी भोगलेला आहे, त्याचे पडसाद आमच्या जीवनात उमटलेले आहेत, अश्या वेळेस हे विडंबन जेव्हा visualise होते तेव्हा तिथे माझे आतोबा दारूचे ग्लास बसलेले मला डोळ्यासमोर येतात त्याचा त्रास होतो.. म्हणूनच मी लेखकाला तू चुकलास असे नाही म्हणालो.. मला विडंबन सहन बाही झाले असे म्हणालो. कारण काही प्रमाणात ते माझ्या वैयक्तिक आयुष्याशी जोडलेले आहे.

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:57
ये विडंबन जिनको आवड्या उनका भी भला और जिनको नही आवड्या उनका भी भला! काही प्रतिसाद वाचून गम्मत वाटली आणि काही प्रश्न पडले ते त्यांनाच विचारतो :-)

मराठी_माणूस 10/12/2020 - 17:35
विडंबनाचे कशाशी तरी संबंध जोडण्याने समस्या निर्माण होत आहे. इथे कितीतरी "तरल" कवितांचे विडंबन झाले आहे. लोकांनी त्याचा आनंद ही घेतला आहे. काही वेळेस तर मुळ कवी ने सुध्दा दाद दीली आहे. तसे बघायला गेले तर ते दुसरे विडंबन सुध्दा चुकीचे वाटु शकते. कशाशीही रीलेट न करता त्याच्याकडे बघायला हवे.

टर्मीनेटर 11/12/2020 - 10:54
पण मिठाच्या वाटीत बोट बुडवून चाटण्यात आणि थू... थू ...करत खारट थुंकी एकमेकांच्या अंगावर उडवण्यात जास्त मजा यायची.
गावठी पिणाऱ्यांच्या ह्या सवयीचा चपखल वापर केलेला बघून (हसून हसून) ठार मेलो. मी टवाळ आहे म्हणून मला विनोद आवडतो, की मला विनोद आवडतो म्हणून मी टवाळ आहे हे माहित नाही 😀 पण भारीच झालंय विडंबन, जाम हसलो राव! (स्वर्गवासी) टर्मीनेटर

कर्नलतपस्वी 10/03/2023 - 19:45
हे त्या कलाकृतीचा सन्मान आहे असे मला वाटते. गडकरी, केशवसुत सारख्या दिग्गज साहित्यिकांच्या कलाकृती सुद्धा यातून सुटल्या नाहीत. काही गंभीर प्रकृतीचे तर काही टवाळखोर त्यामुळेच संदीप खऱे यांनी लिहीलेली कविता चपखल वाटते. मी हजार चिंतानी हे डोके खाजवतो तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो शिळं वाजवतो भगवद्गीतेचेच विडंबन केले ही तर लेखन सीमा. व्यंगचित्र हे सुद्धा विडंबनच, किती मोठा संदेश यातून कलाकार देतो हे महत्वाचे. मी पण बरेच वेळा स्वतःला थाबंवतो. मला विडंबन आवडते. ताण तणाव दुर करण्याचे उत्तम साधन आहे.

आनन्दा 08/12/2020 - 16:24
बोंबला... पण खरं सांगू, नाही आवडले इतके. म्हणजे हसलो खूप, पण ती कथा खूपच तरल आहे, त्याचे असे धिंडवडे सहन नाही झाले..

अथांग आकाश 08/12/2020 - 17:29
+१ असेच म्हणेन! विडंबन जमलंय! हसू खूप आले!! पण ती कथा इतकी छान आहे की तिच्या चिंधड्या उडताना नाही बघवत!!! द्विधा मनस्थिती झाली आहे, बरे झाले पूर्ण कथेचे विडंबन नाही केलेत ते __/\__ .

ज्ञानोबाचे पैजार 09/12/2020 - 10:37
काटेकोरांटीचे विडंबन? कंजूस काकांनी त्या धाग्यावर हे आव्हान केले तेव्हाच खरतर चर्र झाले होते. पैजारबुवा,

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:59
काही गोष्टी काही लेख असल्या राळी साठी निवडू नयेत.
त्यांची यादी मिळेल का? प्लीज... इथं शोधली पण भेटली नाही.

तर्कवादी 05/02/2022 - 23:30
तुमचे विडंबन आवडले. मूळ कथा मलाही फार आवडलीये. ती तरल, भावूक आहे हे खरंच पण म्हणून तिचं विडंबन केलं जावू नये असं काही नाही. इथे अनेकांनी अशी भावना व्यक्त केलीय पण मला वाटतं भावूकता बाजूला ठेवून खुल्या मनानं बघायला हवं.. येवू द्या अजून..

कंजूस 08/12/2020 - 18:59
नावाने कुठले कुठले लेख विडंबनासाठी उचलत होते आणि काकोंचीफुले अधुनमधून वर डोकं काढतो. म्हटलं याचाही काढा लसाविमसावि. पण प्रयत्न बरा आहे.

चामुंडराय 11/12/2020 - 08:18
विजुभौ, मोकलाया दाहिदिशा हि क्विता हा मिपाच्या इतिहासात मैल्याचा दगड आहे. त्या कवितेचे सुडंबन आणि नंतर त्याचे विडंबन करून त्यावर भावार्थ लिहण्याचा प्रमाद माझ्या कडून घडला होता. त्या विडंबनाचा काही भाग खाली देत आहे. निसटली चादर हातातूनी ती मला खुणवीत आहे ओढून घेतो अंगावरी कि मी आता निद्रिस्त आहे ऐकू द्या मज घोरणे त्या ढेकणांच्या खाटेतुनी बग गंध मोहक एकदा भरू द्या मला श्वासांतुनी रात्रीच्या तिमिरात प्यायले रक्तबिंदू मारुनी डंख तेच दिसती मज सकाळी जणू रक्ताग्नीचे पंख . . . आणि हि लिंक... https://www.misalpav.com/node/44300

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 12:06
नाही आवडले ...
चालतंय की... तुमच्या मताचा संपूर्ण आदर आहे!
काही कलाकृती विडंबना साठी नसतात.
त्यांची यादी द्याल का प्लीज? नाही म्हंजे पुढल्या वेळी अशी चूक होणार नाही..... रच्याक. एखादी गोष्ट कलाकृती आहे की नाही हे कोण ठरवते? तसे प्रमाणपत्र देणारी संस्था आहे का कुठली? कृपया मार्गदर्शन करावे अशी णम्र इनंती.....

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:27
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 10/12/2020 - 08:49
जिथे गीता विडंबकांच्या तावडीतून सुटली नाही तिथे बाकिच्यांची काय गोष्ट करायची. पैजारबुवा,

आनन्दा 10/12/2020 - 10:26
बाकी तुम्ही बोला.. पण मी तुम्ही घेतलेल्या आक्षेपात येतो म्हणून माझी भूमिका स्पष्ट करतो - काथ्याकूट म्हणजे कलाकृती नव्हे.. एखादया कलाकृतीचे विडंबन म्हणजे मूळ कालाकृतीवरती शिंतोडे उडल्यासारखे होते, कारण पण सांगतो - आज रामदासकाका ज्या काळाचे वर्णन करतायत हो काळ काही प्रमाणात माझ्या वडील आत्या वगैरेंनी भोगलेला आहे, त्याचे पडसाद आमच्या जीवनात उमटलेले आहेत, अश्या वेळेस हे विडंबन जेव्हा visualise होते तेव्हा तिथे माझे आतोबा दारूचे ग्लास बसलेले मला डोळ्यासमोर येतात त्याचा त्रास होतो.. म्हणूनच मी लेखकाला तू चुकलास असे नाही म्हणालो.. मला विडंबन सहन बाही झाले असे म्हणालो. कारण काही प्रमाणात ते माझ्या वैयक्तिक आयुष्याशी जोडलेले आहे.

गड्डा झब्बू 10/12/2020 - 11:57
ये विडंबन जिनको आवड्या उनका भी भला और जिनको नही आवड्या उनका भी भला! काही प्रतिसाद वाचून गम्मत वाटली आणि काही प्रश्न पडले ते त्यांनाच विचारतो :-)

मराठी_माणूस 10/12/2020 - 17:35
विडंबनाचे कशाशी तरी संबंध जोडण्याने समस्या निर्माण होत आहे. इथे कितीतरी "तरल" कवितांचे विडंबन झाले आहे. लोकांनी त्याचा आनंद ही घेतला आहे. काही वेळेस तर मुळ कवी ने सुध्दा दाद दीली आहे. तसे बघायला गेले तर ते दुसरे विडंबन सुध्दा चुकीचे वाटु शकते. कशाशीही रीलेट न करता त्याच्याकडे बघायला हवे.

टर्मीनेटर 11/12/2020 - 10:54
पण मिठाच्या वाटीत बोट बुडवून चाटण्यात आणि थू... थू ...करत खारट थुंकी एकमेकांच्या अंगावर उडवण्यात जास्त मजा यायची.
गावठी पिणाऱ्यांच्या ह्या सवयीचा चपखल वापर केलेला बघून (हसून हसून) ठार मेलो. मी टवाळ आहे म्हणून मला विनोद आवडतो, की मला विनोद आवडतो म्हणून मी टवाळ आहे हे माहित नाही 😀 पण भारीच झालंय विडंबन, जाम हसलो राव! (स्वर्गवासी) टर्मीनेटर

कर्नलतपस्वी 10/03/2023 - 19:45
हे त्या कलाकृतीचा सन्मान आहे असे मला वाटते. गडकरी, केशवसुत सारख्या दिग्गज साहित्यिकांच्या कलाकृती सुद्धा यातून सुटल्या नाहीत. काही गंभीर प्रकृतीचे तर काही टवाळखोर त्यामुळेच संदीप खऱे यांनी लिहीलेली कविता चपखल वाटते. मी हजार चिंतानी हे डोके खाजवतो तो कट्ट्यावर बसतो, घुमतो शिळं वाजवतो भगवद्गीतेचेच विडंबन केले ही तर लेखन सीमा. व्यंगचित्र हे सुद्धा विडंबनच, किती मोठा संदेश यातून कलाकार देतो हे महत्वाचे. मी पण बरेच वेळा स्वतःला थाबंवतो. मला विडंबन आवडते. ताण तणाव दुर करण्याचे उत्तम साधन आहे.
हे वाह्यात लेखन http://www.misalpav.com/comment/1088367#comment-1088367 इथं प्रतिसादात लिहिल होतं...त्याला शेपरेट प्रशिद्ध करतोय..... वरीजनल काटेकोरांटीची फुलं कथा खूप म्हंजे खूप म्हंजे खूपच छान आहे. तिच्या समोर हा लसावी म्हंजे सूर्या समोर काजवाच जणू. संवेदनशील कथेचा सत्यानाश करायची डेरींग झाली नाही म्हणून पहिल्या काही परिच्छेदांचे विडंबन..... ###### जावई कधीही प्यायचे. त्यांना दारूत पाणी मिसळायची गरज नव्हती. गटारीसाठी यायचे असले तर त्यांच्या बरोबर चार मित्रही यायचे. घरात एकच धांदल असायची.
धोरण
नृत्य
संगीत
वाङ्मय
बालगीत
विडंबन
गझल
उखाणे
वाक्प्रचार
व्युत्पत्ती
सुभाषिते
विनोद
आईस्क्रीम
उपहाराचे पदार्थ
कैरीचे पदार्थ
ग्रेव्ही
पारंपरिक पाककृती
मटणाच्या पाककृती
मत्स्याहारी
मायक्रोवेव्ह
राहती जागा
वन डिश मील
शेती
सिंधी पाककृती
फलज्योतिष
शिक्षण
छायाचित्रण
स्थिरचित्र
प्रतिक्रिया
विरंगुळा

नवरात्र बेंगळुरूची - संपूर्ण

पॉइंट ब्लँक ·

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:24
धन्यवाद. नऊ धागे खुप जास्त होतील बहुतेक. परत एखद्याला पुन्हा वाचयचा किंवा शेअर करयचा असेल तर त्यानाहि त्रास होइल. बघु कसं जमतय ते :)

नूतन 18/10/2020 - 16:55
फुलांनी सजवलेली देवी फारंच सुंदर!

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:28
धन्यवाद , पुजारी मेकअप आर्टिस्ट सुद्धा असतात का असा प्रश्न बर्‍याच वेळा मनात येतो. सगळं कसं एकदम क्रियेटिव्ह आणि परफेक्ट असतं.

चौथा कोनाडा 18/10/2020 - 18:05
व्वा, खुप सुंदर ! देवीचे फोटो अप्रतिम ! जय पिलेकम्मा, जय चौडेश्वरीची माता !
... वाहन पोपट, त्याचा उसाच्या खांडक्यापासून बनवलेला धनुष्य आणि फुलांचा बाण .
अशी सजावट म्हणजे फळे, फुले, पाने, भाज्या रोपटी, हळद, कुंकू इ. विविध नैसर्गिक घटकांनी केलेली सजावट म्हणजे बंगळुरूची खासीयत आहे. ही सुंदरता खुप भारी वाटते बघायला ! मस्त हो पॉइंट ब्लँकजी ! रोज याच धाग्यावर असे फोटो पहायला आवडतील ! || नवरात्र हार्दिक शुभेच्छा ||

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:30
हो नैसर्गिक घटकांनी केलेली सजावट बघायला खुप छान वाटते. >>रोज याच धाग्यावर असे फोटो पहायला आवडतील ! धागा एडिट करयचा पर्याय कुठे दिसला नाहि. कसा करतात ते सांगु शकाल का?

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:34
एकदोन अपवाद वगळ्ता मला असा अनुभव नाहि आला. कधी कधी मंदिर ASI च्या ताब्यात असेल तर ते उगाच अड्काठि करतात. पण इतरत्र कुणि इतका त्रास नाहि दिला :)

कंजूस 18/10/2020 - 18:24
बऱ्याच ठिकाणी काढू देत नाहीत. खरं म्हणजे देऊळ जुने असेल तर आतली शिल्पकला टिपणे हा हेतू असतो पण क्याम्राच नेऊ देत नाहीत. बाकी फोटो मस्तच.

पॉइंट ब्लँक 19/10/2020 - 07:52
तुम्हि फारच मोठ्या लिग मधील मंदिराबद्दल बोलताय. काहि ठिकाणी कॅमेराच काय मोबाईल फोन सुद्धा मंदिरात नेता येत नाहि. असो, ह्या तीन्ही मंदिरांना भेट देन्याचा योग आला नाहि अजुन. :(

तुषार काळभोर 18/10/2020 - 22:15
अतिशय सुरेख फोटो. पूर्ण नवरात्रीचे फोटो याच मूळ धाग्यात राहिल्यास हा धागा सदा संस्मरणीय होईल यात शंका नाही!

चौथा कोनाडा 18/10/2020 - 22:15
जुनी मंदिरे, गर्दीची देवस्थाने इथं कॅमेराला मनाई असतेच. हे पिलेकाम्मा आणि चौडेश्वरी मंदिर नवे आणि कमी गर्दीचे असणार. बेंगळूरुत कॉलन्यात, नविन उपनगरात अशी मंदिरे असतात. एका वर्षी नृसिंह जयंती दरम्यान टिचर्स कॉलनी (बनशंकरी रोड) इथल्या छोटेखानी नृसिंह मंदिरात गेलो होतो, तेथे ही मुर्तीची सजावट अशी सुंदर असल्याचे आठवतेय.

पॉइंट ब्लँक 19/10/2020 - 08:29
हो. पिलेकाम्मा आणि चौडेश्वरी मंदिर लहान आणि तुलनेने कमी गर्दिची आहेत. ग्रामदेवता आहेत दोन्हि तुब्रहल्लीच्या. पण कहि प्राचीन मंदिरांमध्ये पण खुप सुखद अनुभव आले आहेत फोटोग्राफी संदर्भात. त्यातील दोन तीन नमुद करेन इथे. १. एकदा सांगलीहुन बेंगलोरला येताना , डयव्हर्जन घेवून कुरुवट्टीला भेट दिली होती. जवळपास ७००-८०० वर्ष जुने मल्लिकार्जुन मंदिर आहे . जवळ्पास दोन अडिच तास फोटोग्राफी केली त्या मंदिरात. तिथे एक भला मोठा नंदि सुद्धा आहे. मी जेव्हा त्या नंदिचे फोटो काढले तेव्हा त्या पुजार्‍याने ते बघायला मागितले. फोटो बघितल्यावर त्याने मला सांगितले -"तु आज इथेच रहा. उदया सकाळी जेव्हा पुजा उतरवली जाईल तेव्हा नुसत्या नंदिचा एक फोटो काढुन दे. तुझ्या जेवणाची आणि राहण्याची सोय आमच्या घरी करु " पण मला दुसर्या दिवशी जॉब जॉईन करायच असल्यामुळे ते शक्य झालं नाही. तरीही त्याने त्याचा फोन नंबर दिला आणि रहायचा प्लॅन करुन परत ये असं सांगितल. २. दुसरा अनुभव अवनी शारादा पिठाचा आहे. हे खुप प्राचीन पीठ आहे. आणि त्यांच्या बरर्‍याच शाखा सुद्धा आहेत कर्नाटकामध्ये. तिथे आधि मुल देवतेची फोटो काढायला पुजार्‍याने परवानगी नव्हती दिली. पण बाकि फोटो काढु दिले. मी फोटो काढत असताना त्याने मंदिराची माहिती दिली बरेच. मग आम्हि दोघांनी बसुन कॅमेरामधल्या फोटोची एक उजळनी केली. त्यानंतर काय मनात आले त्याच्या माहिती नाहि. मला स्वत:हुन देवीचे फोटो काढायला सांगितले. त्यांनंतर स्वतःच कार्ड दिल. आणि दसर्याला उत्सव असतो तेव्हा ये परत फोटो काढायला अस आमंत्रण सुद्धा दिल. ३. बेंगलोर मध्ये व्हाईट्फिल्ड मध्ये बर्‍याच मंदिरात मी नियमित जातो तिथे एक-दोनदा फोटो काढल्यावर, ते पुजारी जर विशेष पूजा असेल तर स्वतःहुन आधी सांगतात की ह्या दिवशी खास कार्यक्रम आहे आणि कॅमेरा घेवून ये तु :) दहा वर्षांपूर्वी जेव्हा डिएसलारचा सुळ्सुळाट नव्हता तेव्हा तर अजुन मज्जा होती. बर्‍याच मंदिरात मला - "तु कुठल्या वर्तमान पत्राचा रिपोर्टर आहेस आणि आमच्या मंंदिर कुठल्या चॅनेल वर झळ्कनार" असं विचारला जायच. पण मी रिपोर्टर नाही हे ऐकुन हिरमुसायचे बिचारे. असो सांगायला खुप आठवणी आहेत , पण धागा भरकटेल उगाच. मंदिरामध्ये गेल्यावर पुजर्‍याना विनम्रपने विचारल आणि त्यांच्या प्रश्नांची "फोटो का काढतोय ?" ह्याची समाधानकारक उत्तर त्याना दिल की ते सहसा मनाई नाहि करत. मोडकी तोड्की का होईना पन कन्नडा बोलता येते ही जमेची बाजु आहे. बर्‍याच पूजार्‍याना हिंदी -ईंग्रजी नीट बोलता नाही येत इथे. चार गप्पा मारता आल्या पाहिजेत त्यंच्याशी. आमच्या मित्र मात्र "तुझ्याकडे डिएसलार आहे म्हणुन तुला उगाच भाव मिळतो" असा टोमणा आवर्जुन मारतात.

कंजूस 19/10/2020 - 05:00
मूर्तीची पुजा होत असणाऱ्या मंदिरात फोटो काढण्याला मनाई असते. हे पिल्लेकाम्मा पिल्ले नावाच्या ( बिल्डरचे ?) किंवा दुसऱ्या कुणाच्या मालकीचे खासगी मंदिर हौसेने बांधलेले असेल. ASI कडे ताबा असणाऱ्या मूर्तींची पुजा स्थानीक करत नसतात. किंवा कुणी जेमतेव दिवा लावतो हार घालतो पण ग्रामदेवता नसते.

पॉइंट ब्लँक 19/10/2020 - 08:45
>> ASI कडे ताबा असणाऱ्या मूर्तींची पुजा स्थानीक करत नसतात. किंवा कुणी जेमतेव दिवा लावतो हार घालतो पण ग्रामदेवता नसते. हे तितकस बरोबर नाही आहे. बेंगलोर जवळ नंदि हिल्स च्या पायथ्याशी भोगानंदिश्वरा नावचं मोठ मंदिर आहे. नंदिग्रामची ग्रामदेवता आहे ती. हजार वर्षे जुनं हे मंदिर ASI च्या ताब्यात आहे. पन तिथे रोज पूजा होते , इतकच नव्हे तर अन्नछत्र सुद्धा चालत. तशी परिस्थिती हेमावाती सुद्धा आहे. बाकि बेंगलोरजवळ असनारी तळ्कडू, नुंजनगड , होसुर चंद्रचौडेश्वर मंदिर, सोमपल्ले अशी अनेक मंदिर ASI च्या देखरेखि खाली आहेत. तिथे रोज पूजा चालते आणि खुप सारे लोक दर्शनाला येतात. तुम्ही ज्या मंदिराबद्दल बोलताय तिथे पूजा न होण्याची वेगळी कारण आहे. उदा- सोमनाथपुरा, कदंबलुर, कोरांग्नाथर ह्या मंदिरांमध्ये पूजा नाहि होत, कारण तिथल्या मुळ देवता खंडित झाल्या आहेत किंवा मंदिरांचा विटाळ झाला आहे. >>हे पिल्लेकाम्मा पिल्ले नावाच्या ( बिल्डरचे ?) किंवा दुसऱ्या कुणाच्या मालकीचे खासगी मंदिर हौसेने बांधलेले असेल. शक्यता कमी वाटतिये कारण इथले स्थानिक लोक दरवर्षी जत्रा भरवतात इथे. ग्रामदेवता आहे ही तुब्रहल्ली ची.

चौथा कोनाडा 23/10/2020 - 17:33
द्वितिया: तृतिया. चतुर्थी, पंचमी सर्वच प्रचि अप्रतिम ! नविन माहिती वाचायला मिळालई ! आणि षष्ठीचे फोटो, अर्थातच सुंदर !
पिलेकाम्माचा पूर्ण पोषाख आज लोण्यापासुन बनला होता
ही लोण्याची कला भारी असते ! खरंच, कला-संस्कृती मंदिरसंस्थेच्या आश्रयाने वर्धित होते !

पॉइंट ब्लँक 23/10/2020 - 21:46
>>खरंच, कला-संस्कृती मंदिरसंस्थेच्या आश्रयाने वर्धित होते ! ह्या विचाराशी पूर्णतः सहमत. कित्येक लहान सहान मंदिरांकडुन कलेला आश्रय दिला जातो आणि ती लोकांसमोर आणली जाते. देवाची पूजा अर्चना ह्यातुन संस्कृती तर दर्शन तर होतच रहातं. शिवाय सणासुदिला अशा मंदिरांमध्ये सांस्कृतिक कार्यक्रम सुद्धा आयोजित केले जातात- उदा. भरतनाट्यम, किंवा गायनाचा कार्यक्रम. एक विशेष गोष्ट म्हणजे, इथल्या एका बालाजी मंदिरात बर्‍याच वेळा शनिवारी भजन किर्तनाचा कार्यक्रम असतो, त्यात विठोबाची मराठी भक्ती गीते सुध्दा गायली जातात. :)

तुषार काळभोर 24/10/2020 - 14:49
एकदम कल्पक आणि सर्जनशील थीम्/विषय आणि अतिशय साजेशी सजावट! ** ही सर्व माहिती तुम्ही कशी मिळवता? म्हणजे आधीच हे सर्व माहिती आहे (पोपट म्हणून कामाक्षी, नोटांची सजावट असताना लक्ष्मी, नंतर अन्नपूर्णा इत्यादी) की कोणी सांगतं तिथं?

पॉइंट ब्लँक 24/10/2020 - 16:09
रोज मंदिरात फोटो काढताना पूजार्‍यांकडुन बरीच माहिती मिळते. ते रोज सांगतात कुठल्या स्वरुपाची पूजा आहे. पूजेमध्ये पैसे ठेवले की ती लक्ष्मी असते आणि वीणा म्हणजे सरस्वती ह्या गोष्टी आपल्याला लहानपनापसुन माहिती असतात कारण आपण त्या आपल्याकडे दिवाळीच्या पूजेमध्ये किंवा दसरर्‍याला मंदिरामध्ये नेहमी पहान्यात असतात. द्रौपदी, कामाक्षी किंवा अन्नपूर्णा ह्या देवतांचं आपल्याकडे प्रस्थ नाहीये. त्यामुळे आपल्याला जास्त माहिती नसतात त्यांच्या पूजेचे स्वरुप. पण जवळपास पंधरा वर्ष बेंगलोर मध्ये काढल्यावर आणि दक्षिण भारता बरीच भटकंती ( विशेषतः मंदिर) केल्यामुळे ह्या देवता थोड्या परिचयाच्या झाल्या आहेत. तसचं फेसबुकवर बरेच हेरिटे़ज किंवा कल्चर स्वरुपाचे ग्रुप आहेत जिथे बरीच माहिती वाचायला मिळते. थोडक्यात सांगायचं तर माझं ह्या विषयातलं क्नोलेज सेकंड हँड आहे. स्वतःहुन काही अभ्यास केला नाहिये.

चौथा कोनाडा 25/10/2020 - 20:48
व्वा, अष्टमी निमित्त देवीचे महिषासुर रमर्दिनी रुप अप्रतिम ! मालिका पाहायला मजा आली. अभिनव कल्पना होती ! देवींची माहिती आणि वेगवेगळी सुंदर रूपे व अप्रतिम सजावट बघायला मिळाली. पुढेचमागे अशीच मालिका वाचायला पाहायला आवडेल. पॉइंट ब्लँक साहेब, 🙏

तुषार काळभोर 26/10/2020 - 19:44
ज्यांनी आरास केली त्यांची आणि तुमची पण. खूप कल्पकतेने फोटो दिलेत. म्हणजे केवळ आधी अर्धी देवी, नंतर अर्धा महादेव, हेच नाही. हिमालयाची आरास दाखवताना हळू हळू बाहेर येणं हे सुद्धा.. तुमच्याकडून अजून खूप काही पाहायला आवडेल.

पॉइंट ब्लँक 27/10/2020 - 00:19
सतत प्रोस्ताहान दिल्याबद्दल आभारी. पूजारी मंडळींचे कष्ट खुप जास्त आहेत आणि त्यांची कल्पकता सुद्धा. ऱोज जवळपास सहा तास लागतात त्यांना पूजेच्या तयारीसाठि. त्यांच कौतुक करावं तितक कमीच आहे :)

पॉइंट ब्लँक 27/10/2020 - 00:21
संपादक मंडळाचे विशेष आभार रोज धागा संपादित करण्याची तदतुद करुन दिल्याबद्दल _/\_

मदनबाण 11/10/2021 - 22:58
सुंदर फोटो ! धागा उघडल्याचे सार्थक झाले ! शिवशक्तीचे रुप पाहुन मला कोल्हापूरच्या महालक्ष्मी [ अंबाबाईची आठवण आली. ] तीचे देखील असेच रुप केलेला फोटो माझ्या पाहण्यात आलेला आहे. तीची अन्य रुपात मांडलेली पुजा देखील पहावी अशीच असते... P1

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Mahalakshmi Ashtakam I Uthara Unnikrishnan

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:24
धन्यवाद. नऊ धागे खुप जास्त होतील बहुतेक. परत एखद्याला पुन्हा वाचयचा किंवा शेअर करयचा असेल तर त्यानाहि त्रास होइल. बघु कसं जमतय ते :)

नूतन 18/10/2020 - 16:55
फुलांनी सजवलेली देवी फारंच सुंदर!

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:28
धन्यवाद , पुजारी मेकअप आर्टिस्ट सुद्धा असतात का असा प्रश्न बर्‍याच वेळा मनात येतो. सगळं कसं एकदम क्रियेटिव्ह आणि परफेक्ट असतं.

चौथा कोनाडा 18/10/2020 - 18:05
व्वा, खुप सुंदर ! देवीचे फोटो अप्रतिम ! जय पिलेकम्मा, जय चौडेश्वरीची माता !
... वाहन पोपट, त्याचा उसाच्या खांडक्यापासून बनवलेला धनुष्य आणि फुलांचा बाण .
अशी सजावट म्हणजे फळे, फुले, पाने, भाज्या रोपटी, हळद, कुंकू इ. विविध नैसर्गिक घटकांनी केलेली सजावट म्हणजे बंगळुरूची खासीयत आहे. ही सुंदरता खुप भारी वाटते बघायला ! मस्त हो पॉइंट ब्लँकजी ! रोज याच धाग्यावर असे फोटो पहायला आवडतील ! || नवरात्र हार्दिक शुभेच्छा ||

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:30
हो नैसर्गिक घटकांनी केलेली सजावट बघायला खुप छान वाटते. >>रोज याच धाग्यावर असे फोटो पहायला आवडतील ! धागा एडिट करयचा पर्याय कुठे दिसला नाहि. कसा करतात ते सांगु शकाल का?

पॉइंट ब्लँक 18/10/2020 - 18:34
एकदोन अपवाद वगळ्ता मला असा अनुभव नाहि आला. कधी कधी मंदिर ASI च्या ताब्यात असेल तर ते उगाच अड्काठि करतात. पण इतरत्र कुणि इतका त्रास नाहि दिला :)

कंजूस 18/10/2020 - 18:24
बऱ्याच ठिकाणी काढू देत नाहीत. खरं म्हणजे देऊळ जुने असेल तर आतली शिल्पकला टिपणे हा हेतू असतो पण क्याम्राच नेऊ देत नाहीत. बाकी फोटो मस्तच.

पॉइंट ब्लँक 19/10/2020 - 07:52
तुम्हि फारच मोठ्या लिग मधील मंदिराबद्दल बोलताय. काहि ठिकाणी कॅमेराच काय मोबाईल फोन सुद्धा मंदिरात नेता येत नाहि. असो, ह्या तीन्ही मंदिरांना भेट देन्याचा योग आला नाहि अजुन. :(

तुषार काळभोर 18/10/2020 - 22:15
अतिशय सुरेख फोटो. पूर्ण नवरात्रीचे फोटो याच मूळ धाग्यात राहिल्यास हा धागा सदा संस्मरणीय होईल यात शंका नाही!

चौथा कोनाडा 18/10/2020 - 22:15
जुनी मंदिरे, गर्दीची देवस्थाने इथं कॅमेराला मनाई असतेच. हे पिलेकाम्मा आणि चौडेश्वरी मंदिर नवे आणि कमी गर्दीचे असणार. बेंगळूरुत कॉलन्यात, नविन उपनगरात अशी मंदिरे असतात. एका वर्षी नृसिंह जयंती दरम्यान टिचर्स कॉलनी (बनशंकरी रोड) इथल्या छोटेखानी नृसिंह मंदिरात गेलो होतो, तेथे ही मुर्तीची सजावट अशी सुंदर असल्याचे आठवतेय.

पॉइंट ब्लँक 19/10/2020 - 08:29
हो. पिलेकाम्मा आणि चौडेश्वरी मंदिर लहान आणि तुलनेने कमी गर्दिची आहेत. ग्रामदेवता आहेत दोन्हि तुब्रहल्लीच्या. पण कहि प्राचीन मंदिरांमध्ये पण खुप सुखद अनुभव आले आहेत फोटोग्राफी संदर्भात. त्यातील दोन तीन नमुद करेन इथे. १. एकदा सांगलीहुन बेंगलोरला येताना , डयव्हर्जन घेवून कुरुवट्टीला भेट दिली होती. जवळपास ७००-८०० वर्ष जुने मल्लिकार्जुन मंदिर आहे . जवळ्पास दोन अडिच तास फोटोग्राफी केली त्या मंदिरात. तिथे एक भला मोठा नंदि सुद्धा आहे. मी जेव्हा त्या नंदिचे फोटो काढले तेव्हा त्या पुजार्‍याने ते बघायला मागितले. फोटो बघितल्यावर त्याने मला सांगितले -"तु आज इथेच रहा. उदया सकाळी जेव्हा पुजा उतरवली जाईल तेव्हा नुसत्या नंदिचा एक फोटो काढुन दे. तुझ्या जेवणाची आणि राहण्याची सोय आमच्या घरी करु " पण मला दुसर्या दिवशी जॉब जॉईन करायच असल्यामुळे ते शक्य झालं नाही. तरीही त्याने त्याचा फोन नंबर दिला आणि रहायचा प्लॅन करुन परत ये असं सांगितल. २. दुसरा अनुभव अवनी शारादा पिठाचा आहे. हे खुप प्राचीन पीठ आहे. आणि त्यांच्या बरर्‍याच शाखा सुद्धा आहेत कर्नाटकामध्ये. तिथे आधि मुल देवतेची फोटो काढायला पुजार्‍याने परवानगी नव्हती दिली. पण बाकि फोटो काढु दिले. मी फोटो काढत असताना त्याने मंदिराची माहिती दिली बरेच. मग आम्हि दोघांनी बसुन कॅमेरामधल्या फोटोची एक उजळनी केली. त्यानंतर काय मनात आले त्याच्या माहिती नाहि. मला स्वत:हुन देवीचे फोटो काढायला सांगितले. त्यांनंतर स्वतःच कार्ड दिल. आणि दसर्याला उत्सव असतो तेव्हा ये परत फोटो काढायला अस आमंत्रण सुद्धा दिल. ३. बेंगलोर मध्ये व्हाईट्फिल्ड मध्ये बर्‍याच मंदिरात मी नियमित जातो तिथे एक-दोनदा फोटो काढल्यावर, ते पुजारी जर विशेष पूजा असेल तर स्वतःहुन आधी सांगतात की ह्या दिवशी खास कार्यक्रम आहे आणि कॅमेरा घेवून ये तु :) दहा वर्षांपूर्वी जेव्हा डिएसलारचा सुळ्सुळाट नव्हता तेव्हा तर अजुन मज्जा होती. बर्‍याच मंदिरात मला - "तु कुठल्या वर्तमान पत्राचा रिपोर्टर आहेस आणि आमच्या मंंदिर कुठल्या चॅनेल वर झळ्कनार" असं विचारला जायच. पण मी रिपोर्टर नाही हे ऐकुन हिरमुसायचे बिचारे. असो सांगायला खुप आठवणी आहेत , पण धागा भरकटेल उगाच. मंदिरामध्ये गेल्यावर पुजर्‍याना विनम्रपने विचारल आणि त्यांच्या प्रश्नांची "फोटो का काढतोय ?" ह्याची समाधानकारक उत्तर त्याना दिल की ते सहसा मनाई नाहि करत. मोडकी तोड्की का होईना पन कन्नडा बोलता येते ही जमेची बाजु आहे. बर्‍याच पूजार्‍याना हिंदी -ईंग्रजी नीट बोलता नाही येत इथे. चार गप्पा मारता आल्या पाहिजेत त्यंच्याशी. आमच्या मित्र मात्र "तुझ्याकडे डिएसलार आहे म्हणुन तुला उगाच भाव मिळतो" असा टोमणा आवर्जुन मारतात.

कंजूस 19/10/2020 - 05:00
मूर्तीची पुजा होत असणाऱ्या मंदिरात फोटो काढण्याला मनाई असते. हे पिल्लेकाम्मा पिल्ले नावाच्या ( बिल्डरचे ?) किंवा दुसऱ्या कुणाच्या मालकीचे खासगी मंदिर हौसेने बांधलेले असेल. ASI कडे ताबा असणाऱ्या मूर्तींची पुजा स्थानीक करत नसतात. किंवा कुणी जेमतेव दिवा लावतो हार घालतो पण ग्रामदेवता नसते.

पॉइंट ब्लँक 19/10/2020 - 08:45
>> ASI कडे ताबा असणाऱ्या मूर्तींची पुजा स्थानीक करत नसतात. किंवा कुणी जेमतेव दिवा लावतो हार घालतो पण ग्रामदेवता नसते. हे तितकस बरोबर नाही आहे. बेंगलोर जवळ नंदि हिल्स च्या पायथ्याशी भोगानंदिश्वरा नावचं मोठ मंदिर आहे. नंदिग्रामची ग्रामदेवता आहे ती. हजार वर्षे जुनं हे मंदिर ASI च्या ताब्यात आहे. पन तिथे रोज पूजा होते , इतकच नव्हे तर अन्नछत्र सुद्धा चालत. तशी परिस्थिती हेमावाती सुद्धा आहे. बाकि बेंगलोरजवळ असनारी तळ्कडू, नुंजनगड , होसुर चंद्रचौडेश्वर मंदिर, सोमपल्ले अशी अनेक मंदिर ASI च्या देखरेखि खाली आहेत. तिथे रोज पूजा चालते आणि खुप सारे लोक दर्शनाला येतात. तुम्ही ज्या मंदिराबद्दल बोलताय तिथे पूजा न होण्याची वेगळी कारण आहे. उदा- सोमनाथपुरा, कदंबलुर, कोरांग्नाथर ह्या मंदिरांमध्ये पूजा नाहि होत, कारण तिथल्या मुळ देवता खंडित झाल्या आहेत किंवा मंदिरांचा विटाळ झाला आहे. >>हे पिल्लेकाम्मा पिल्ले नावाच्या ( बिल्डरचे ?) किंवा दुसऱ्या कुणाच्या मालकीचे खासगी मंदिर हौसेने बांधलेले असेल. शक्यता कमी वाटतिये कारण इथले स्थानिक लोक दरवर्षी जत्रा भरवतात इथे. ग्रामदेवता आहे ही तुब्रहल्ली ची.

चौथा कोनाडा 23/10/2020 - 17:33
द्वितिया: तृतिया. चतुर्थी, पंचमी सर्वच प्रचि अप्रतिम ! नविन माहिती वाचायला मिळालई ! आणि षष्ठीचे फोटो, अर्थातच सुंदर !
पिलेकाम्माचा पूर्ण पोषाख आज लोण्यापासुन बनला होता
ही लोण्याची कला भारी असते ! खरंच, कला-संस्कृती मंदिरसंस्थेच्या आश्रयाने वर्धित होते !

पॉइंट ब्लँक 23/10/2020 - 21:46
>>खरंच, कला-संस्कृती मंदिरसंस्थेच्या आश्रयाने वर्धित होते ! ह्या विचाराशी पूर्णतः सहमत. कित्येक लहान सहान मंदिरांकडुन कलेला आश्रय दिला जातो आणि ती लोकांसमोर आणली जाते. देवाची पूजा अर्चना ह्यातुन संस्कृती तर दर्शन तर होतच रहातं. शिवाय सणासुदिला अशा मंदिरांमध्ये सांस्कृतिक कार्यक्रम सुद्धा आयोजित केले जातात- उदा. भरतनाट्यम, किंवा गायनाचा कार्यक्रम. एक विशेष गोष्ट म्हणजे, इथल्या एका बालाजी मंदिरात बर्‍याच वेळा शनिवारी भजन किर्तनाचा कार्यक्रम असतो, त्यात विठोबाची मराठी भक्ती गीते सुध्दा गायली जातात. :)

तुषार काळभोर 24/10/2020 - 14:49
एकदम कल्पक आणि सर्जनशील थीम्/विषय आणि अतिशय साजेशी सजावट! ** ही सर्व माहिती तुम्ही कशी मिळवता? म्हणजे आधीच हे सर्व माहिती आहे (पोपट म्हणून कामाक्षी, नोटांची सजावट असताना लक्ष्मी, नंतर अन्नपूर्णा इत्यादी) की कोणी सांगतं तिथं?

पॉइंट ब्लँक 24/10/2020 - 16:09
रोज मंदिरात फोटो काढताना पूजार्‍यांकडुन बरीच माहिती मिळते. ते रोज सांगतात कुठल्या स्वरुपाची पूजा आहे. पूजेमध्ये पैसे ठेवले की ती लक्ष्मी असते आणि वीणा म्हणजे सरस्वती ह्या गोष्टी आपल्याला लहानपनापसुन माहिती असतात कारण आपण त्या आपल्याकडे दिवाळीच्या पूजेमध्ये किंवा दसरर्‍याला मंदिरामध्ये नेहमी पहान्यात असतात. द्रौपदी, कामाक्षी किंवा अन्नपूर्णा ह्या देवतांचं आपल्याकडे प्रस्थ नाहीये. त्यामुळे आपल्याला जास्त माहिती नसतात त्यांच्या पूजेचे स्वरुप. पण जवळपास पंधरा वर्ष बेंगलोर मध्ये काढल्यावर आणि दक्षिण भारता बरीच भटकंती ( विशेषतः मंदिर) केल्यामुळे ह्या देवता थोड्या परिचयाच्या झाल्या आहेत. तसचं फेसबुकवर बरेच हेरिटे़ज किंवा कल्चर स्वरुपाचे ग्रुप आहेत जिथे बरीच माहिती वाचायला मिळते. थोडक्यात सांगायचं तर माझं ह्या विषयातलं क्नोलेज सेकंड हँड आहे. स्वतःहुन काही अभ्यास केला नाहिये.

चौथा कोनाडा 25/10/2020 - 20:48
व्वा, अष्टमी निमित्त देवीचे महिषासुर रमर्दिनी रुप अप्रतिम ! मालिका पाहायला मजा आली. अभिनव कल्पना होती ! देवींची माहिती आणि वेगवेगळी सुंदर रूपे व अप्रतिम सजावट बघायला मिळाली. पुढेचमागे अशीच मालिका वाचायला पाहायला आवडेल. पॉइंट ब्लँक साहेब, 🙏

तुषार काळभोर 26/10/2020 - 19:44
ज्यांनी आरास केली त्यांची आणि तुमची पण. खूप कल्पकतेने फोटो दिलेत. म्हणजे केवळ आधी अर्धी देवी, नंतर अर्धा महादेव, हेच नाही. हिमालयाची आरास दाखवताना हळू हळू बाहेर येणं हे सुद्धा.. तुमच्याकडून अजून खूप काही पाहायला आवडेल.

पॉइंट ब्लँक 27/10/2020 - 00:19
सतत प्रोस्ताहान दिल्याबद्दल आभारी. पूजारी मंडळींचे कष्ट खुप जास्त आहेत आणि त्यांची कल्पकता सुद्धा. ऱोज जवळपास सहा तास लागतात त्यांना पूजेच्या तयारीसाठि. त्यांच कौतुक करावं तितक कमीच आहे :)

पॉइंट ब्लँक 27/10/2020 - 00:21
संपादक मंडळाचे विशेष आभार रोज धागा संपादित करण्याची तदतुद करुन दिल्याबद्दल _/\_

मदनबाण 11/10/2021 - 22:58
सुंदर फोटो ! धागा उघडल्याचे सार्थक झाले ! शिवशक्तीचे रुप पाहुन मला कोल्हापूरच्या महालक्ष्मी [ अंबाबाईची आठवण आली. ] तीचे देखील असेच रुप केलेला फोटो माझ्या पाहण्यात आलेला आहे. तीची अन्य रुपात मांडलेली पुजा देखील पहावी अशीच असते... P1

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Mahalakshmi Ashtakam I Uthara Unnikrishnan
बंगळुरूला व्हाईटफिल्डमध्ये देवीचं एक मंदिर  आहे -पिलेकाम्मा देवी मंदिर . दरवर्षी  नवरात्री मध्ये  ह्या मंदिरात पिलेकाम्मा (दुर्गा ) आणि चौडेश्वरी  ह्या दोन्ही देवींची  नऊ वेगवेगळ्या स्वरूपात पूजा केली जाते. नऊ दिवस ह्या नऊ स्वरुपाची आरास इथे प्रकाशित करण्याची इच्छा आहे. ( हाच धागा रोज एडिट करता येईल का?
छायाचित्रण
लेख

फोटोग्राफीतले तीन काळ

फुटूवाला ·

यशोधरा 27/12/2018 - 15:55
स्टार्टर मध्ये आलेला पनीरचा तुकडा दंतकाडीच्या सहाय्याने तोंडाजवळ धरतात अन वाकडे तिकडे तोंड करुन सेल्फी घेतात. लगेच स्टेटस “ Enjoying starter in taj hotel @wedding”!!
=)))

प्रसाद_१९८२ 27/12/2018 - 17:32
लेख खूप आवडला. लिहित राहा असे अनुभव. -- अहो काका, आंघोळ घालतायत नवरीला. चुकून पदर सरकला तर ती क्लिप कशाला पाहिजे मोबाईलमध्ये? तुम्ही काका आहेत हे मला आत्ता कळतय. पण कोणी टुकाराच्या मोबाईल मध्ये अशी क्लिप गेली तर परिणाम काय होऊ शकतात याचा विचार केलात का?” -- यावर काय उत्तर दिले त्या काकांनी ?

फुटूवाला 27/12/2018 - 17:55
मी एकदम बरोबर आणि स्पष्ट शब्दांत फटकारलेलं त्यांनी मान्य केलं होत. त्यांनी मान हलवत “हॅ दुसरं कोण कशाला करेल, मीही सहज आत्ताच करत होतो” मी - “तुम्हाला मी काय म्हणतोय ते कळलं असेलच, या आता बाजूला आम्हाला अडचण नका करु” लग्नात असे बरेच विधीसंस्कार असतात जेथे असे अपघात होऊ शकतात.

श्रीरंग_जोशी 27/12/2018 - 19:48
लेखनशैली आवडली. व्यावसायिक इव्हेंट फोटोग्राफीमधल्या घडामोडी व बदलते कल खुमासदार शैलीत वर्णिले आहेत. आजकाल सेल्फी अन व्हॉट्सअ‍ॅपचे अतिरेकी वेड काळजी वाटायला लावणारे आहे. भविष्यात निमंत्रण पत्रिकांमध्ये तळटीप यावी की, 'सोहळ्याचे क्षण कॅमेर्‍याद्वारे टिपायला व्यावसायिक छायाचित्रकार असणार आहेत त्यामुळे कृपया फोटोज, सेल्फिज काढण्याची तसदी घेऊ नये.' या क्षेत्रातले तुमचे इतर अनुभव वाचायला आवडतील.

कंजूस 27/12/2018 - 19:53
विडिओ शुटिंग फार रटाळ असतय. बराचा वेळ धगधगत्या अथवा धुर येणाऱ्या आगीपुढे जोडपे बसलेले दाखवतात. पाहुण्यातल्या गमतीदार चेहऱ्यावर कॅम्रा रोखला तर पैसे मिळणार नाही म्हणून होम होम होम॥ नंतर मिक्सिंगच्या नावाखाली कोणतेतरी टाकलेले संगीत काढताही येत नाही. नातेवाइकांतल्याच कुणाला मोबाइलने फोटो विडिओ काढायला सांगणे उत्तम. किंवा सेल्फी. मोबाइल आले हे उत्तम. शंभरेक लोक उभे करून मोबाइलने तीन फोटो काढून जोडल्यास उत्तम.

योगी९०० 27/12/2018 - 23:32
फोटोग्राफरचे कसे विचार असतात ते आत्ता कळतंय...अजून किस्से येऊ द्यात. लेख आवडला.

जेडी 28/12/2018 - 08:52
माझ्या भावाच्या लग्नात त्याचा एक मित्र नवरीच्या अतिशय सुंदर मावसबहिणीचे फोटो काढत होता. क्लोज अप काढता येतील इतका जवळ होता. मी मात्र माझ्या चुलत भावाला सांगुन त्याला थांबायला सांगितले जरी तो माझ्या भावाचा मित्र होता.

जुइ 29/12/2018 - 01:57
आता बहुतेक नवरा नवरी स्वतःच म्हणत असतील "गुरुजी थांबा एक सेल्फी काढूद्यात" ;-) . प्रिंटेड फोटो पाहून आजही जे समाधान लाभते ते स्क्रीनवर पाहिलेल्या फोटोतून मिळत नाही. लेख आवडला.

चामुंडराय 29/12/2018 - 03:08
छान लिहिलंय, और आंदो :) ज्याच्या हाती ससा तो पारधी या धर्तीवर ज्याच्या हाती मोबाईल तो फोटोग्राफर अशी सध्याची अवस्था आहे, हे मात्र खरं.

टर्मीनेटर 29/12/2018 - 10:55
मजा आली तुमचे अनभव वाचायला. आता प्री वेडिंग फोटोग्राफिचे प्रस्थ जोरात वाढत असल्याने पुन्हा व्यावसायिक फोटोग्राफर्सना सुगीचे दिवस आल्याचे ऐकिवात आहे.

फुटूवाला 31/12/2018 - 01:57
हो! काळानुसार अपग्रेड झालेल्यांना सुगी आहेच. फोटोग्राफी एके फोटोग्राफी करणारे मागे पडताहेत. प्रिवेडींग, पोस्टवेडींग, बेबी शाॅवर असे बरेच काही चालू झाले आहे आता. शिवाय आधीच्या सारखे एक फोटोसाठी अन एक व्हिडीओ साठी राहीलं नाही. थेट प्रक्षेपण, एक वरपित्यासोबत मागे, एक वधूपित्यासोबत, एक मंडपाच्या प्रवेशद्वारावर, स्टेजवर दोन असे पाच पेक्षा जास्त एका लग्नात व्हिडीओग्राफर असतात आता.

महासंग्राम 01/01/2019 - 16:06
त्यातहि आता एकसुरीपणा यायला लागला आहे. गोष्ट कॅमेरे स्वस्त झाल्यामुळे जो उठतो तो वेडिंग फोटोग्राफर म्हणवून घेतो. लग्नासारख्या समारंभात जेव्हा सगळे विधी कॅप्चर करणं महत्वाचं असत तेव्हा एखादा विधी सुटला आणि नंतर क्लायंट ला कळलं कि जी काही बिनपाण्याची होते तेव्हा अश्या फोटोग्राफर ची खरी मजा असते.

नूतन 29/12/2018 - 13:22
मत जुळतंय.प्रत्यक्ष आनंद घ्यायचा सोडून नंतरच्या आठवणीची जास्त काळजी.

अनिंद्य 31/12/2018 - 13:21
@ फुटूवाला, कॅमेरामागचे मनोगत धमाल आहे. सेल्फीचे अतिरेकी वेड - पर्यटनस्थळे, एअरपोर्ट, रेस्टोरेंट्स पाठोपाठ आता तर लग्नस्थळी खास 'सेल्फीपॉईंट' दिसायला लागला आहे :-)

खटपट्या 31/12/2018 - 17:13
खूपच छान धागा. आज काल लग्न फक्त फोटो काढण्यासाठी करतात असं वाटू लागलं आहे. पुर्वी भटजींना मान असायचा. आता फोटो काढण्यासाठी भटजींना विधी थांबवायला सांगतात :) आपले आत्मुगुरुजी याबद्द्ल बरच काही सांगतील.

निशाचर 01/01/2019 - 19:59
मस्त लिहिलंय. काही दिवसांपूर्वी नात्यातली नवरी 'प्रीवेडिंग केलं' सांगत होती. मला काहीही कळेना. शेवटी 'प्रीवेडिंग काय केलं' असं डायरेक्ट विचारावं लागलं ;) पर्यटनस्थळांचा प्रीवेडिंग टेक ओवर गेल्या काही दिवसांत बघायला मिळाला. काही ठिकाणी बंदी घातली आहे ते आवडलं.

यशोधरा 27/12/2018 - 15:55
स्टार्टर मध्ये आलेला पनीरचा तुकडा दंतकाडीच्या सहाय्याने तोंडाजवळ धरतात अन वाकडे तिकडे तोंड करुन सेल्फी घेतात. लगेच स्टेटस “ Enjoying starter in taj hotel @wedding”!!
=)))

प्रसाद_१९८२ 27/12/2018 - 17:32
लेख खूप आवडला. लिहित राहा असे अनुभव. -- अहो काका, आंघोळ घालतायत नवरीला. चुकून पदर सरकला तर ती क्लिप कशाला पाहिजे मोबाईलमध्ये? तुम्ही काका आहेत हे मला आत्ता कळतय. पण कोणी टुकाराच्या मोबाईल मध्ये अशी क्लिप गेली तर परिणाम काय होऊ शकतात याचा विचार केलात का?” -- यावर काय उत्तर दिले त्या काकांनी ?

फुटूवाला 27/12/2018 - 17:55
मी एकदम बरोबर आणि स्पष्ट शब्दांत फटकारलेलं त्यांनी मान्य केलं होत. त्यांनी मान हलवत “हॅ दुसरं कोण कशाला करेल, मीही सहज आत्ताच करत होतो” मी - “तुम्हाला मी काय म्हणतोय ते कळलं असेलच, या आता बाजूला आम्हाला अडचण नका करु” लग्नात असे बरेच विधीसंस्कार असतात जेथे असे अपघात होऊ शकतात.

श्रीरंग_जोशी 27/12/2018 - 19:48
लेखनशैली आवडली. व्यावसायिक इव्हेंट फोटोग्राफीमधल्या घडामोडी व बदलते कल खुमासदार शैलीत वर्णिले आहेत. आजकाल सेल्फी अन व्हॉट्सअ‍ॅपचे अतिरेकी वेड काळजी वाटायला लावणारे आहे. भविष्यात निमंत्रण पत्रिकांमध्ये तळटीप यावी की, 'सोहळ्याचे क्षण कॅमेर्‍याद्वारे टिपायला व्यावसायिक छायाचित्रकार असणार आहेत त्यामुळे कृपया फोटोज, सेल्फिज काढण्याची तसदी घेऊ नये.' या क्षेत्रातले तुमचे इतर अनुभव वाचायला आवडतील.

कंजूस 27/12/2018 - 19:53
विडिओ शुटिंग फार रटाळ असतय. बराचा वेळ धगधगत्या अथवा धुर येणाऱ्या आगीपुढे जोडपे बसलेले दाखवतात. पाहुण्यातल्या गमतीदार चेहऱ्यावर कॅम्रा रोखला तर पैसे मिळणार नाही म्हणून होम होम होम॥ नंतर मिक्सिंगच्या नावाखाली कोणतेतरी टाकलेले संगीत काढताही येत नाही. नातेवाइकांतल्याच कुणाला मोबाइलने फोटो विडिओ काढायला सांगणे उत्तम. किंवा सेल्फी. मोबाइल आले हे उत्तम. शंभरेक लोक उभे करून मोबाइलने तीन फोटो काढून जोडल्यास उत्तम.

योगी९०० 27/12/2018 - 23:32
फोटोग्राफरचे कसे विचार असतात ते आत्ता कळतंय...अजून किस्से येऊ द्यात. लेख आवडला.

जेडी 28/12/2018 - 08:52
माझ्या भावाच्या लग्नात त्याचा एक मित्र नवरीच्या अतिशय सुंदर मावसबहिणीचे फोटो काढत होता. क्लोज अप काढता येतील इतका जवळ होता. मी मात्र माझ्या चुलत भावाला सांगुन त्याला थांबायला सांगितले जरी तो माझ्या भावाचा मित्र होता.

जुइ 29/12/2018 - 01:57
आता बहुतेक नवरा नवरी स्वतःच म्हणत असतील "गुरुजी थांबा एक सेल्फी काढूद्यात" ;-) . प्रिंटेड फोटो पाहून आजही जे समाधान लाभते ते स्क्रीनवर पाहिलेल्या फोटोतून मिळत नाही. लेख आवडला.

चामुंडराय 29/12/2018 - 03:08
छान लिहिलंय, और आंदो :) ज्याच्या हाती ससा तो पारधी या धर्तीवर ज्याच्या हाती मोबाईल तो फोटोग्राफर अशी सध्याची अवस्था आहे, हे मात्र खरं.

टर्मीनेटर 29/12/2018 - 10:55
मजा आली तुमचे अनभव वाचायला. आता प्री वेडिंग फोटोग्राफिचे प्रस्थ जोरात वाढत असल्याने पुन्हा व्यावसायिक फोटोग्राफर्सना सुगीचे दिवस आल्याचे ऐकिवात आहे.

फुटूवाला 31/12/2018 - 01:57
हो! काळानुसार अपग्रेड झालेल्यांना सुगी आहेच. फोटोग्राफी एके फोटोग्राफी करणारे मागे पडताहेत. प्रिवेडींग, पोस्टवेडींग, बेबी शाॅवर असे बरेच काही चालू झाले आहे आता. शिवाय आधीच्या सारखे एक फोटोसाठी अन एक व्हिडीओ साठी राहीलं नाही. थेट प्रक्षेपण, एक वरपित्यासोबत मागे, एक वधूपित्यासोबत, एक मंडपाच्या प्रवेशद्वारावर, स्टेजवर दोन असे पाच पेक्षा जास्त एका लग्नात व्हिडीओग्राफर असतात आता.

महासंग्राम 01/01/2019 - 16:06
त्यातहि आता एकसुरीपणा यायला लागला आहे. गोष्ट कॅमेरे स्वस्त झाल्यामुळे जो उठतो तो वेडिंग फोटोग्राफर म्हणवून घेतो. लग्नासारख्या समारंभात जेव्हा सगळे विधी कॅप्चर करणं महत्वाचं असत तेव्हा एखादा विधी सुटला आणि नंतर क्लायंट ला कळलं कि जी काही बिनपाण्याची होते तेव्हा अश्या फोटोग्राफर ची खरी मजा असते.

नूतन 29/12/2018 - 13:22
मत जुळतंय.प्रत्यक्ष आनंद घ्यायचा सोडून नंतरच्या आठवणीची जास्त काळजी.

अनिंद्य 31/12/2018 - 13:21
@ फुटूवाला, कॅमेरामागचे मनोगत धमाल आहे. सेल्फीचे अतिरेकी वेड - पर्यटनस्थळे, एअरपोर्ट, रेस्टोरेंट्स पाठोपाठ आता तर लग्नस्थळी खास 'सेल्फीपॉईंट' दिसायला लागला आहे :-)

खटपट्या 31/12/2018 - 17:13
खूपच छान धागा. आज काल लग्न फक्त फोटो काढण्यासाठी करतात असं वाटू लागलं आहे. पुर्वी भटजींना मान असायचा. आता फोटो काढण्यासाठी भटजींना विधी थांबवायला सांगतात :) आपले आत्मुगुरुजी याबद्द्ल बरच काही सांगतील.

निशाचर 01/01/2019 - 19:59
मस्त लिहिलंय. काही दिवसांपूर्वी नात्यातली नवरी 'प्रीवेडिंग केलं' सांगत होती. मला काहीही कळेना. शेवटी 'प्रीवेडिंग काय केलं' असं डायरेक्ट विचारावं लागलं ;) पर्यटनस्थळांचा प्रीवेडिंग टेक ओवर गेल्या काही दिवसांत बघायला मिळाला. काही ठिकाणी बंदी घातली आहे ते आवडलं.
२००० साला आधी फोटोग्राफरची काम करण्याची पद्धत वेगळी होती. त्यानंतर २०१२ पर्यंतची वेगळी आणि आता तर खूपच वेगळी. येत्या काही वर्षात काय होणारय देव जाणे. मी फोटोग्राफीला सुरवात केली नव्हती तेव्हा म्हणजे २००० पुर्वी फोटोग्राफरला लग्न लागायच्या वेळी बोलवायला/घ्यायला यायचे म्हणे. आणि लग्न झाल्यावर सोडायलाही. नंतर आले डिजीटल कॅमेरे. रोल संपणार नाही आणि फोटो लगेच दिसणार. म्हणून फोटोग्राफर लोक कितीही फोटो काढायचे आणि चांगले ठेऊन बाकीचे उडवायचे. त्यांच्या याच वृत्तीचा गैरफायदा ग्राहकवर्गाने घेतला. तो असा, सकाळीच मांडवपुजेपासून बिदाई, गृहप्रेवेशापर्यंत फोटोग्राफर लग्नघराच्या दावणीचा बैलच झाला.
छायाचित्रण

फुलांचा फोटो

शिव कन्या ·

अनिंद्य 11/05/2018 - 11:04
@ शिवकन्या, हळुवार, ओघवतं आणि सौष्ठवपूर्ण लेखन. न जानें क्यों ये पढ़ते हुए कहीं दूर से अख्तरी बेगम के स्वर कानों में घुलते-पिघलते से लगे.... अनिंद्य

शाली 11/05/2018 - 11:28
वाह! सुरेखच! लेखनशैली तर भारीच! तुमचे ईतर लिखानही वाचायला घेतोय.

शिव कन्या 11/05/2018 - 12:43
माझ्या इतर लेखनाने तुमचा अपेक्षाभंग होणार नाही, ही आशा. वाचत असल्या बद्दल धन्यवाद.

अभ्या.. 11/05/2018 - 11:30
ओहहहह, फार दिवसांनी असे वाचायला मिळाले. थँक्स शिवकन्या.

शिव कन्या 11/05/2018 - 12:45
तुमच्या सारख्या कलावंताची दाद या कथेला मिळाली, यात सगळं आलं. मनोहर तुमच्या पर्यंत पोहचला, समाधान वाटले. धन्यवाद.

नीलकांत 11/05/2018 - 13:21
अतिशय तलम लिहीलं आहे. लेखन खिळवून ठेवतं. सुंदर कथा. आवडली. - नीलकांत

शिव कन्या 11/05/2018 - 18:41
मलाही लिहिताना हे जाणवले. पण ते गालबोटा इतके वाटत असेल, तर परत विचार केला जाईल. पुनर्लेखन करताना, काही सुधारणा करता येईल का ते नक्की पाहीन. उत्तम वाचन. प्रांजळ अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद.

नाखु 11/05/2018 - 19:11
आणि अव्यक्त दोन्ही आवडलं गुमराह मधील ,"वो अफसाना "हेच कडव तंतोतंत लागू पडते वाचकांची पत्रेवाला नाखु

खिलजि 11/05/2018 - 19:49
असं आठवणींना साथ देणारं अचानक कुणीतरी भेटतं अन मग इथं पुढं आलेलं आयुष्य परत मनाला भूतकाळात रेटतं लिखाणात तो वेग, ती गहनता अशीच कायम आहे हीच तर तुमची ताई , खरं गम्मत आहे मस्तंय लेख शिवकन्या ताई आणि त्यातील अपूर्णता हा त्याचा आत्मा आहे . मला आवर्जून यावर व्यक्त व्हावंस वाटलं म्हणून अभिप्राय देत आहे . पुलेशु सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

राही 14/05/2018 - 20:05
कुठे कुणाच्या जुळल्या गाठी त्या झुकल्या सुमनाची गाथा स्मृती अजूनही गाती! अपरिमित अपुरेपणा हेच तर मानवाचे जगणे. कथा आवडली. फोटोग्राफी हा विषय चित्राच्या वॉशसारखा घेऊन एक सुंदर प्रेमकथा मराठीत लिहिली गेली आहे. अनंत सामंताची 'ओश्तोरीज'. कॅमेरा, लेन्स आणि भोवतालची जीवसृष्टी यांचं एक तरल नातं त्यांत उलगडलं आहे. अर्थात ओश्तोरीज आणि या कथेचे पोत आणि मध्यवर्ती सूत्र अगदीच वेगळे, पण या कथेने जुनी आठवण जागी केली.

शिव कन्या 15/05/2018 - 21:18
नाही, अनंत सामंत यांची 'ओश्तोरीज' नाही वाचली. आता वाचणार. रसिकतेने वाचन केलेत, आवडले. धन्यवाद.

मिसळपाव 14/05/2018 - 20:34
शिवकन्या, फार छान लेखन आहे हे. परवा एक परिच्छेद वाचून थांबलो. माझा अंदाज होता त्याप्रमाणेच झालं. दोन दिवसानी वेळ काढून, निवांतपणे घुटके घेत चहा प्यावा तशी वाचली. व्वा! असं लेखन हवं - शब्द वाचताना डोळ्यांपुढे दृष्य उलगडत गेलं पाहिजे. मला वाटतं 'एक माणूस मिशी काढून' तुमचीच आहे ना? त्यानंतर दोन-तीन पोस्टस् वाचली होती. आता "अधली-मधली छान टपोरी, फुले नेमकी होती हुकली" असं झालं आहे का बघतो! तुम्ही अनिल बर्वेंची पुस्तकं वाचली आहेत का? नसल्यास 'स्टडफार्म' पासून सुरुवात करा. त्यानंतर 'डोंगर म्हातारा झाला', 'थँक्यू मिस्टर ग्लाड', 'अकरा कोटी गॅलन पाणी' पण वाचा हे मला सांगायला लागणार नाही :-). त्यांचं नाव घेतलं कारण छोट्या-छोट्या वाक्यातनं नेमका आशय सांगणं ही त्यांची हातोटी मला या तुमच्या कथेत जाणवली. टिपः माझा आयडी 'मिसळपाव' असला, मिपाच्या बाल्यावस्थेत तत्कालीन चालकांच्या संमतीने घेतलेला, तरी मी एक सामान्य सभासद आहे. या आयडीचा आणि या संस्थळाच्या चालकांचा / संपादकांचा काहीही संबंध नाही.

शिव कन्या 15/05/2018 - 21:15
सविस्तर प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद. 'एक माणूस मिशी काढून' माझीच. अनिल बर्वे यांचे ''थँक्यू मिस्टर ग्लाड', आणि 'बेगम बर्वे' वाचलेय. पण बाकीची आता वाचणार. पुस्तके सुचवल्या बद्दल आभार. कथेच्या प्रकृती नुसार वाक्ये येत जातात मनात.

सविता००१ 15/05/2018 - 17:17
आधी फेसबुक वर वाचून प्रतिक्रिया दिलीच होती तुला. तरीपण परत... खूप खूप हळवं आणि कातर करून टाकणारं लेखन असतं तुझं.. फार छान

शिव कन्या 15/05/2018 - 21:19
धन्यवाद. सविता ताई, दोनदा वाचून, दोनदा प्रतिक्रिया लिहिलीत, माझ्यासाठी फार मोलाचे आहे हे. परत एकदा आभार. :-)

अनिंद्य 11/05/2018 - 11:04
@ शिवकन्या, हळुवार, ओघवतं आणि सौष्ठवपूर्ण लेखन. न जानें क्यों ये पढ़ते हुए कहीं दूर से अख्तरी बेगम के स्वर कानों में घुलते-पिघलते से लगे.... अनिंद्य

शाली 11/05/2018 - 11:28
वाह! सुरेखच! लेखनशैली तर भारीच! तुमचे ईतर लिखानही वाचायला घेतोय.

शिव कन्या 11/05/2018 - 12:43
माझ्या इतर लेखनाने तुमचा अपेक्षाभंग होणार नाही, ही आशा. वाचत असल्या बद्दल धन्यवाद.

अभ्या.. 11/05/2018 - 11:30
ओहहहह, फार दिवसांनी असे वाचायला मिळाले. थँक्स शिवकन्या.

शिव कन्या 11/05/2018 - 12:45
तुमच्या सारख्या कलावंताची दाद या कथेला मिळाली, यात सगळं आलं. मनोहर तुमच्या पर्यंत पोहचला, समाधान वाटले. धन्यवाद.

नीलकांत 11/05/2018 - 13:21
अतिशय तलम लिहीलं आहे. लेखन खिळवून ठेवतं. सुंदर कथा. आवडली. - नीलकांत

शिव कन्या 11/05/2018 - 18:41
मलाही लिहिताना हे जाणवले. पण ते गालबोटा इतके वाटत असेल, तर परत विचार केला जाईल. पुनर्लेखन करताना, काही सुधारणा करता येईल का ते नक्की पाहीन. उत्तम वाचन. प्रांजळ अभिप्रायाबद्दल धन्यवाद.

नाखु 11/05/2018 - 19:11
आणि अव्यक्त दोन्ही आवडलं गुमराह मधील ,"वो अफसाना "हेच कडव तंतोतंत लागू पडते वाचकांची पत्रेवाला नाखु

खिलजि 11/05/2018 - 19:49
असं आठवणींना साथ देणारं अचानक कुणीतरी भेटतं अन मग इथं पुढं आलेलं आयुष्य परत मनाला भूतकाळात रेटतं लिखाणात तो वेग, ती गहनता अशीच कायम आहे हीच तर तुमची ताई , खरं गम्मत आहे मस्तंय लेख शिवकन्या ताई आणि त्यातील अपूर्णता हा त्याचा आत्मा आहे . मला आवर्जून यावर व्यक्त व्हावंस वाटलं म्हणून अभिप्राय देत आहे . पुलेशु सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

राही 14/05/2018 - 20:05
कुठे कुणाच्या जुळल्या गाठी त्या झुकल्या सुमनाची गाथा स्मृती अजूनही गाती! अपरिमित अपुरेपणा हेच तर मानवाचे जगणे. कथा आवडली. फोटोग्राफी हा विषय चित्राच्या वॉशसारखा घेऊन एक सुंदर प्रेमकथा मराठीत लिहिली गेली आहे. अनंत सामंताची 'ओश्तोरीज'. कॅमेरा, लेन्स आणि भोवतालची जीवसृष्टी यांचं एक तरल नातं त्यांत उलगडलं आहे. अर्थात ओश्तोरीज आणि या कथेचे पोत आणि मध्यवर्ती सूत्र अगदीच वेगळे, पण या कथेने जुनी आठवण जागी केली.

शिव कन्या 15/05/2018 - 21:18
नाही, अनंत सामंत यांची 'ओश्तोरीज' नाही वाचली. आता वाचणार. रसिकतेने वाचन केलेत, आवडले. धन्यवाद.

मिसळपाव 14/05/2018 - 20:34
शिवकन्या, फार छान लेखन आहे हे. परवा एक परिच्छेद वाचून थांबलो. माझा अंदाज होता त्याप्रमाणेच झालं. दोन दिवसानी वेळ काढून, निवांतपणे घुटके घेत चहा प्यावा तशी वाचली. व्वा! असं लेखन हवं - शब्द वाचताना डोळ्यांपुढे दृष्य उलगडत गेलं पाहिजे. मला वाटतं 'एक माणूस मिशी काढून' तुमचीच आहे ना? त्यानंतर दोन-तीन पोस्टस् वाचली होती. आता "अधली-मधली छान टपोरी, फुले नेमकी होती हुकली" असं झालं आहे का बघतो! तुम्ही अनिल बर्वेंची पुस्तकं वाचली आहेत का? नसल्यास 'स्टडफार्म' पासून सुरुवात करा. त्यानंतर 'डोंगर म्हातारा झाला', 'थँक्यू मिस्टर ग्लाड', 'अकरा कोटी गॅलन पाणी' पण वाचा हे मला सांगायला लागणार नाही :-). त्यांचं नाव घेतलं कारण छोट्या-छोट्या वाक्यातनं नेमका आशय सांगणं ही त्यांची हातोटी मला या तुमच्या कथेत जाणवली. टिपः माझा आयडी 'मिसळपाव' असला, मिपाच्या बाल्यावस्थेत तत्कालीन चालकांच्या संमतीने घेतलेला, तरी मी एक सामान्य सभासद आहे. या आयडीचा आणि या संस्थळाच्या चालकांचा / संपादकांचा काहीही संबंध नाही.

शिव कन्या 15/05/2018 - 21:15
सविस्तर प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद. 'एक माणूस मिशी काढून' माझीच. अनिल बर्वे यांचे ''थँक्यू मिस्टर ग्लाड', आणि 'बेगम बर्वे' वाचलेय. पण बाकीची आता वाचणार. पुस्तके सुचवल्या बद्दल आभार. कथेच्या प्रकृती नुसार वाक्ये येत जातात मनात.

सविता००१ 15/05/2018 - 17:17
आधी फेसबुक वर वाचून प्रतिक्रिया दिलीच होती तुला. तरीपण परत... खूप खूप हळवं आणि कातर करून टाकणारं लेखन असतं तुझं.. फार छान

शिव कन्या 15/05/2018 - 21:19
धन्यवाद. सविता ताई, दोनदा वाचून, दोनदा प्रतिक्रिया लिहिलीत, माझ्यासाठी फार मोलाचे आहे हे. परत एकदा आभार. :-)
‘ती आज येईल, तेव्हा तिला सांगेन,’ मनोहर कॅमेऱ्याची लेन्स पुसता पुसता स्वतःशीच म्हणाला. ‘तिला कळत नसेल, असं नाही, पण तिच्या लक्षात आलं नसेल. आपल्यातरी कुठं लक्षात आलेलं आधी!?’ सोनेरी फ्रेममधून त्याने बाहेर नजर टाकली. पाचगणीचा table land सकाळच्या कोवळ्या उन्हात फार लोभस दिसत होता. आज या batchला घेऊन जायचं होतं. आधी या मैदानावरून एक चक्कर, मग दऱ्याखोऱ्यात , जंगलात .....निसर्गाची प्रत्येक फ्रेम सुंदर, कशाचेही फोटो काढा! .... अठरा मुलंमुली, वेगवेगळ्या राज्यातून आलेल्या. आज तिसरा, उद्या शेवटचा दिवस. उद्या संध्याकाळी सगळे पांगतील. पुन्हा गाठ पडतील, न पडतील.... मनोहरला हे नवे नव्हते.
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
वाङ्मय
कथा
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
प्रकटन
प्रतिभा

मधुर, मोहक ताडगोळे

जागु ·

डॉ सुहास म्हात्रे 06/05/2018 - 10:20
++१. लेख वाचताना मन सहपणे बालपणात गेलं ! गेल्या काही दिवसांपासून घराशेजारच्या सार्वजनिक बागेच्या प्रवेशद्वाराजवळ प्रथमच एक टेंपोवाला ताडगोळे विकायला लागला आहे. त्यानिमित्ताने, कोवळे नारळपाणी सोडून असा पण काही चवदार मेवा असतो याबद्दल अनेकांचे शिक्षण होत आहे ! :)

रॉजरमूर 05/05/2018 - 15:06
अप्रतिम लेख.... सध्या उन्ह्याळाचं ताडगोळ्यांचा आस्वाद घेणं चालू आहे दोन चार दिवसांआड.... अर्थात विकत घेऊन ,प्रचंड महाग मिळतात आता १२० रु. डझन ... आम्हाला कुठे ताडाच्या झाडाखाली बसून चव चाखायला मिळणार ........ भाग्यवान आहेत तुम्ही अशा निसर्गाच्या सान्निध्यात तुमचे बालपण गेले.

जेम्स वांड 05/05/2018 - 15:06
काय सुंदर लिहिलंय, एका वृक्षाभोवती भिरभिरणारे बालपण मस्तच मांडले आहे तुम्ही, खूप आवडलं, एकदा एका पाहुण्यांनी ताडगोळे खायला घातले होते, ते आठवले. ताडाचे झाड अन ताडीचा काही संबंध असतो का? ताडी म्हणजेच केरळात मिळते ती पाम टॉडी असते का?

जागु 09/05/2018 - 11:21
आमच्याकडे ताडाच्या झाडापासून जी निघते तिला ताडीच म्हणतात. माड म्हणजे माडापासून निघते तिला माडी आणि शिंदी पासून निघते ती निरा. पण ही नावे वेगवेगळ्या ठिकाणी वेगवेगळी वापरतात अस लक्षात आल आहे.

अभ्या.. 09/05/2018 - 11:51
आमची समजूत होती की ताडाच्या झाडापासून रात्रभर मडके लावून काढलेली ती नीरा. पण सकाळपर्यंन्त नीरा, जसजसे उन्ह चढत जाते तसतसे ती आंबू लागते व त्याची ताडी तयार होते. त्या ताडीलच शिंदी असे म्हणतात. सोलापुरात ताडीचा फार मोठा इतिहास आहे. सुप्रसिध्द मार्शल लॉ हा ताडीच्या झाडाच्या तोडीचे तात्कालिक कारण घेउनच सुरु झालेला. सरकारी नियमानुसार शिंदीच्या झाडांची मोजणी होऊन तितक्या शिंदीखान्यांना परवानगी मिळते. सरकारी दारुच्या गुत्त्याप्रमाणे शिंदीखाने आहेत. पण सध्या झाडे नसल्यामुळे सगळे सरकारने बंद केलेत. आजही केमिकल्स वापरुन शिंदी बनवली जाते. ती कमी किंमतीमुळे कामगार आणि गरीब लोक पितात. दरवर्षी काही दुर्घटना होतात. पुन्हा जैसे थे चालू राहते. पुण्यात दिवसभर नीरा कशी विकतात त्याचे समीकरण अजुनही मला कळलेले नाही.

श्वेता२४ 05/05/2018 - 16:27
तुमच्या जिवंत लेखनाने ताडगोळ्यांच्या कधीही न पाहिलेल्या निसर्गरम्य जगात फिरवून आणले

माहितगार 05/05/2018 - 18:52
केवळ वर्णनच वाचू शकतो, आपल्या वर्णातून तादगोळ्याचेच नव्हे ग्रामीण जिवनाचे माधूर्य पोहोचले . निसर्गातीलच गोष्टींचा पुर्नवापराची लूप्त होणारी काहीशी कमर्शीअलाईज होत चाललेली संस्कृती जाणवली. लेख नुसताच वर्णनात्मक नव्हे माहितीने परिपूर्ण ठेवण्याचा प्रयासही महत्वाचा. चांगला लेख लिहिण्यासाठी वाचनात आणण्यासाठी अनेक आभार

डँबिस००७ 05/05/2018 - 19:29
जागु ताई, तुमच्या जिवंत लेखनाने मला पुन्हा माझ्या बालपणात नेल, २८ - ३० वर्षांपुर्वी जेंव्हा बोरीवलीला रहात असताना वसई वैगेरे साईड हुन आलेले ताड गोळे खाण्याच भाग्य मिळालेले, आताच्या पिढीला ताडाच्याखाली ताडगो ळे खाण्याचे भाग्य म्हणजे स्वप्नवतच आहे. आताश्या नारळ, सुपारी काढणारे मिळत नाहीत. गावाकडे नारळ , सुपारी झाडावर रहातेय !

एस 05/05/2018 - 23:00
ताडगोळे खाल्लेले आता जमाना उलटून गेलाय. फार भावला लेख. काही फोटो माझ्या ब्राऊजरमध्ये लोड झाले नाहीत. पण वर्णन वाचून भावना पोहोचल्या. खूप छान.

प्रमोद देर्देकर 06/05/2018 - 11:24
ताडगोळ्या विषयी एव्हढी माहिती प्रथमच वाचतोय. पूर्वीच्या लोकांनी खालेल्या काही पदार्थांची चव सुध्दा आत्ताच्या पिढीला चाखयला मिळणे मुश्किल आहे. खूप खूप धन्यवाद.

मंदार कात्रे 06/05/2018 - 17:25
कमरेला कोयता ठेवायचं एक लाकडी साधन दोरीने बांधलेलं असायचं त्याला कोयता अडकवलेला असायचा
या लाकडी साधनाला कोकणात " आकडी " असे म्हणतात . "आकडी- कोयती घेवून कामाला ये " असे गडीमाणसास सांगण्याची पद्धत आहे .

शब्दबम्बाळ 07/05/2018 - 09:44
घरात ८-१० ताडगोळे आणले असताना तुमचा लेख वाचला! :) महाराष्ट्रामध्ये असताना हे कुठेच दिसले नाहीत कधी! पण बेंगलोरला आल्यावर, हातगाड्यांवर छोटे काळसर नारळ असल्यासारखे काहीतरी फळ बऱ्याच ठिकाणी दिसत होते. आधी वाटले भाजी वगैरे करत असतील याची त्यामुळे घेतले नव्हते पण एकदा तिथेच उभा राहून एक माणूस याचा एक गोळा गट्टम करताना दिसला मग मात्र लागलीच तिथे जाऊन हे काय आहे? कसे खायचे? कुठल्या झाडावर उगवते? असे अनेक प्रश्न त्या विकणाऱ्याला विचारून १ ताडगोळा घेतला. त्यानं फळाचं नाव ताडी सांगितलं तेव्हा वाटलेलं कि 'चढते' कि काय? पण घरी आल्यावर जरा शोधाशोध केल्यावर कळलं कि फळाने ताडी तयार होत नाही. इथे १० रुपयाला एक ताडगोळा मिळतो एका फळामध्ये शक्यतो ३ तरी गोळे असतात. काहीजण ताडगोळ्यावरची साल न काढता एक्दम सगळा खाऊन टाकतात, पण मला त्याला पूर्ण सोलून मग मऊ चकाकणारा गर आणि त्यातले पाणी एकत्र खायला मजा येते! पण आपल्याइथे नीरा मिळते मग ताडगोळे का मिळत नाहीत हा प्रश्न पडतो... सोललेले ताडगोळे (चित्र आंजा वरून साभार) link

रॉजरमूर 07/05/2018 - 13:19
.
महाराष्ट्रामध्ये असताना हे कुठेच दिसले नाहीत कधी!
मिळतात महाराष्ट्रात पुण्या-नाशकात तर हमखास. आताही उन्हाळ्यात ठिक ठिकाणी ताडगोळ्यांच्या गाड्या लागतात किंवा रस्त्याच्या कडेला झाडाखाली घेऊन बसतात विक्रेते आणि तिथेच सोलून पण देतात. आता उत्तर भारतीय लोकं घुसलेत याही धंद्यात ...तेच दिसतात शक्यतो ...

जागु 09/05/2018 - 11:28
मनीम्याऊ, अर्धवटराव, डॉ. सुहास, नंदन, रॉजर, जेम्स, श्वेता, उपेक्षीत, माहितगार, डँबीस, अभ्या, एस, शाली, प्रमोद, मंदार, बॅटमॅन, शब्दबंबाळ सगळ्यांचे खुप खुप धन्यवाद. सगळ्यांच्या प्रतिक्रियाही फार मधुर.

सुखीमाणूस 09/05/2018 - 15:46
तुमचा आठवणीचा समृद्ध ठेवा असाच आम्हाला वाचावयास मिळत राहुदे. या सगळ्या सुन्दर लेखांचे छान पुस्तक येऊदे लवकर.

गामा पैलवान 09/05/2018 - 17:16
जागूतै, कस्ली आठवण काढलीत म्हणून सांगू. ताडगोळ्याची गारशार मलई जिभेवर कशी दुलईसारखी अलगद पसरते ते आठवलं. आम्ही लहानपणी खाल्लेत हे गोळे. ताटगोळे म्हणायचो त्यांना. अर्थात दारावर विकत घेऊन. झाडावरचे ताजे खाण्याचं भाग्य लाभलं नाही तुमच्यासारखं, पण कल्पना करता येते. ताडगोळ्यांच्या मलईचा पोत काही वेगळाच असतो. अगदी तसाच एकदम चवदार पोताचा लेख आहे. धन्यवाद! :-) आ.न., -गा.पै.

सुधीर कांदळकर 18/05/2018 - 11:07
छान ताडगोळे मिळ्तात. फणसाचे गरे दिसायला लागले की ताडगोळे पण दिसू लागतात. रानडे रस्त्यावर भाजीवाल्यांच्या रांगेत ताडगोळेवाल्या बायका बसतात, सायकलची चार चाके लवलेल्या हातगाड्यावर देखील ताडगोळे विकले जातात. अंधेरी पूर्व स्थानकाजवळ, बोरिवली पश्चिम, स्थानकाबाहेर तसेच बाजाराबाहेर ताड्गोळेवाले दिसतात. दहा वर्षापूर्वी दहा रुपयांना तीन ते पाच मिळत. सोलून फ्रीजमध्ये ठेवून नुसतेच, शेवयांसारख्या लांब सळ्या काढून व्हॅनिला आइसक्रीमबरोबर छान लागतात. आम्ही स्ट्रॉबेरी जेली + ताडगोळ्यांचे शेवईवीसदृश काप आणि व्हॅनिला कस्टर्ड या थंडगार मिश्रणात देखील खात होतो. शनिवारी ताडगोळे आणायचे, रविवारी सकाळी हे सारे बनवून फ्रीजमध्ये सरकवायचे आणि दुपारी चहाऐवजी हा प्रकार असा शालेय विद्यार्थी असलेल्या चिरंजीवाच्या उन्हाळ्याच्या सुटीतला एखादा रविवार जायचा. हाती कला नसल्यामुळे हे सारे सजवायला दोनदोन तास लागत. एकदा तर उंच चौकोनी ग्लासात हे मिश्रण ठेवून त्याखाली फनेलने रोझ सिरप ओतले होते. त्यात घालायला फुगलेला सबजा नसल्यामुळे हळहळलो, पण दृश आणि चव दोन्ही अप्रतिम होते. ताडगोळ्यांच्या सळ्या कांदेपोह्यात घालून पण छान लागतात. ९०च्या दशकातल्या अशा अनेक आठवणी ताज्या करणारा एक रसाळ आणि अप्रतिम लेख. धन्यवाद.

डॉ सुहास म्हात्रे 06/05/2018 - 10:20
++१. लेख वाचताना मन सहपणे बालपणात गेलं ! गेल्या काही दिवसांपासून घराशेजारच्या सार्वजनिक बागेच्या प्रवेशद्वाराजवळ प्रथमच एक टेंपोवाला ताडगोळे विकायला लागला आहे. त्यानिमित्ताने, कोवळे नारळपाणी सोडून असा पण काही चवदार मेवा असतो याबद्दल अनेकांचे शिक्षण होत आहे ! :)

रॉजरमूर 05/05/2018 - 15:06
अप्रतिम लेख.... सध्या उन्ह्याळाचं ताडगोळ्यांचा आस्वाद घेणं चालू आहे दोन चार दिवसांआड.... अर्थात विकत घेऊन ,प्रचंड महाग मिळतात आता १२० रु. डझन ... आम्हाला कुठे ताडाच्या झाडाखाली बसून चव चाखायला मिळणार ........ भाग्यवान आहेत तुम्ही अशा निसर्गाच्या सान्निध्यात तुमचे बालपण गेले.

जेम्स वांड 05/05/2018 - 15:06
काय सुंदर लिहिलंय, एका वृक्षाभोवती भिरभिरणारे बालपण मस्तच मांडले आहे तुम्ही, खूप आवडलं, एकदा एका पाहुण्यांनी ताडगोळे खायला घातले होते, ते आठवले. ताडाचे झाड अन ताडीचा काही संबंध असतो का? ताडी म्हणजेच केरळात मिळते ती पाम टॉडी असते का?

जागु 09/05/2018 - 11:21
आमच्याकडे ताडाच्या झाडापासून जी निघते तिला ताडीच म्हणतात. माड म्हणजे माडापासून निघते तिला माडी आणि शिंदी पासून निघते ती निरा. पण ही नावे वेगवेगळ्या ठिकाणी वेगवेगळी वापरतात अस लक्षात आल आहे.

अभ्या.. 09/05/2018 - 11:51
आमची समजूत होती की ताडाच्या झाडापासून रात्रभर मडके लावून काढलेली ती नीरा. पण सकाळपर्यंन्त नीरा, जसजसे उन्ह चढत जाते तसतसे ती आंबू लागते व त्याची ताडी तयार होते. त्या ताडीलच शिंदी असे म्हणतात. सोलापुरात ताडीचा फार मोठा इतिहास आहे. सुप्रसिध्द मार्शल लॉ हा ताडीच्या झाडाच्या तोडीचे तात्कालिक कारण घेउनच सुरु झालेला. सरकारी नियमानुसार शिंदीच्या झाडांची मोजणी होऊन तितक्या शिंदीखान्यांना परवानगी मिळते. सरकारी दारुच्या गुत्त्याप्रमाणे शिंदीखाने आहेत. पण सध्या झाडे नसल्यामुळे सगळे सरकारने बंद केलेत. आजही केमिकल्स वापरुन शिंदी बनवली जाते. ती कमी किंमतीमुळे कामगार आणि गरीब लोक पितात. दरवर्षी काही दुर्घटना होतात. पुन्हा जैसे थे चालू राहते. पुण्यात दिवसभर नीरा कशी विकतात त्याचे समीकरण अजुनही मला कळलेले नाही.

श्वेता२४ 05/05/2018 - 16:27
तुमच्या जिवंत लेखनाने ताडगोळ्यांच्या कधीही न पाहिलेल्या निसर्गरम्य जगात फिरवून आणले

माहितगार 05/05/2018 - 18:52
केवळ वर्णनच वाचू शकतो, आपल्या वर्णातून तादगोळ्याचेच नव्हे ग्रामीण जिवनाचे माधूर्य पोहोचले . निसर्गातीलच गोष्टींचा पुर्नवापराची लूप्त होणारी काहीशी कमर्शीअलाईज होत चाललेली संस्कृती जाणवली. लेख नुसताच वर्णनात्मक नव्हे माहितीने परिपूर्ण ठेवण्याचा प्रयासही महत्वाचा. चांगला लेख लिहिण्यासाठी वाचनात आणण्यासाठी अनेक आभार

डँबिस००७ 05/05/2018 - 19:29
जागु ताई, तुमच्या जिवंत लेखनाने मला पुन्हा माझ्या बालपणात नेल, २८ - ३० वर्षांपुर्वी जेंव्हा बोरीवलीला रहात असताना वसई वैगेरे साईड हुन आलेले ताड गोळे खाण्याच भाग्य मिळालेले, आताच्या पिढीला ताडाच्याखाली ताडगो ळे खाण्याचे भाग्य म्हणजे स्वप्नवतच आहे. आताश्या नारळ, सुपारी काढणारे मिळत नाहीत. गावाकडे नारळ , सुपारी झाडावर रहातेय !

एस 05/05/2018 - 23:00
ताडगोळे खाल्लेले आता जमाना उलटून गेलाय. फार भावला लेख. काही फोटो माझ्या ब्राऊजरमध्ये लोड झाले नाहीत. पण वर्णन वाचून भावना पोहोचल्या. खूप छान.

प्रमोद देर्देकर 06/05/2018 - 11:24
ताडगोळ्या विषयी एव्हढी माहिती प्रथमच वाचतोय. पूर्वीच्या लोकांनी खालेल्या काही पदार्थांची चव सुध्दा आत्ताच्या पिढीला चाखयला मिळणे मुश्किल आहे. खूप खूप धन्यवाद.

मंदार कात्रे 06/05/2018 - 17:25
कमरेला कोयता ठेवायचं एक लाकडी साधन दोरीने बांधलेलं असायचं त्याला कोयता अडकवलेला असायचा
या लाकडी साधनाला कोकणात " आकडी " असे म्हणतात . "आकडी- कोयती घेवून कामाला ये " असे गडीमाणसास सांगण्याची पद्धत आहे .

शब्दबम्बाळ 07/05/2018 - 09:44
घरात ८-१० ताडगोळे आणले असताना तुमचा लेख वाचला! :) महाराष्ट्रामध्ये असताना हे कुठेच दिसले नाहीत कधी! पण बेंगलोरला आल्यावर, हातगाड्यांवर छोटे काळसर नारळ असल्यासारखे काहीतरी फळ बऱ्याच ठिकाणी दिसत होते. आधी वाटले भाजी वगैरे करत असतील याची त्यामुळे घेतले नव्हते पण एकदा तिथेच उभा राहून एक माणूस याचा एक गोळा गट्टम करताना दिसला मग मात्र लागलीच तिथे जाऊन हे काय आहे? कसे खायचे? कुठल्या झाडावर उगवते? असे अनेक प्रश्न त्या विकणाऱ्याला विचारून १ ताडगोळा घेतला. त्यानं फळाचं नाव ताडी सांगितलं तेव्हा वाटलेलं कि 'चढते' कि काय? पण घरी आल्यावर जरा शोधाशोध केल्यावर कळलं कि फळाने ताडी तयार होत नाही. इथे १० रुपयाला एक ताडगोळा मिळतो एका फळामध्ये शक्यतो ३ तरी गोळे असतात. काहीजण ताडगोळ्यावरची साल न काढता एक्दम सगळा खाऊन टाकतात, पण मला त्याला पूर्ण सोलून मग मऊ चकाकणारा गर आणि त्यातले पाणी एकत्र खायला मजा येते! पण आपल्याइथे नीरा मिळते मग ताडगोळे का मिळत नाहीत हा प्रश्न पडतो... सोललेले ताडगोळे (चित्र आंजा वरून साभार) link

रॉजरमूर 07/05/2018 - 13:19
.
महाराष्ट्रामध्ये असताना हे कुठेच दिसले नाहीत कधी!
मिळतात महाराष्ट्रात पुण्या-नाशकात तर हमखास. आताही उन्हाळ्यात ठिक ठिकाणी ताडगोळ्यांच्या गाड्या लागतात किंवा रस्त्याच्या कडेला झाडाखाली घेऊन बसतात विक्रेते आणि तिथेच सोलून पण देतात. आता उत्तर भारतीय लोकं घुसलेत याही धंद्यात ...तेच दिसतात शक्यतो ...

जागु 09/05/2018 - 11:28
मनीम्याऊ, अर्धवटराव, डॉ. सुहास, नंदन, रॉजर, जेम्स, श्वेता, उपेक्षीत, माहितगार, डँबीस, अभ्या, एस, शाली, प्रमोद, मंदार, बॅटमॅन, शब्दबंबाळ सगळ्यांचे खुप खुप धन्यवाद. सगळ्यांच्या प्रतिक्रियाही फार मधुर.

सुखीमाणूस 09/05/2018 - 15:46
तुमचा आठवणीचा समृद्ध ठेवा असाच आम्हाला वाचावयास मिळत राहुदे. या सगळ्या सुन्दर लेखांचे छान पुस्तक येऊदे लवकर.

गामा पैलवान 09/05/2018 - 17:16
जागूतै, कस्ली आठवण काढलीत म्हणून सांगू. ताडगोळ्याची गारशार मलई जिभेवर कशी दुलईसारखी अलगद पसरते ते आठवलं. आम्ही लहानपणी खाल्लेत हे गोळे. ताटगोळे म्हणायचो त्यांना. अर्थात दारावर विकत घेऊन. झाडावरचे ताजे खाण्याचं भाग्य लाभलं नाही तुमच्यासारखं, पण कल्पना करता येते. ताडगोळ्यांच्या मलईचा पोत काही वेगळाच असतो. अगदी तसाच एकदम चवदार पोताचा लेख आहे. धन्यवाद! :-) आ.न., -गा.पै.

सुधीर कांदळकर 18/05/2018 - 11:07
छान ताडगोळे मिळ्तात. फणसाचे गरे दिसायला लागले की ताडगोळे पण दिसू लागतात. रानडे रस्त्यावर भाजीवाल्यांच्या रांगेत ताडगोळेवाल्या बायका बसतात, सायकलची चार चाके लवलेल्या हातगाड्यावर देखील ताडगोळे विकले जातात. अंधेरी पूर्व स्थानकाजवळ, बोरिवली पश्चिम, स्थानकाबाहेर तसेच बाजाराबाहेर ताड्गोळेवाले दिसतात. दहा वर्षापूर्वी दहा रुपयांना तीन ते पाच मिळत. सोलून फ्रीजमध्ये ठेवून नुसतेच, शेवयांसारख्या लांब सळ्या काढून व्हॅनिला आइसक्रीमबरोबर छान लागतात. आम्ही स्ट्रॉबेरी जेली + ताडगोळ्यांचे शेवईवीसदृश काप आणि व्हॅनिला कस्टर्ड या थंडगार मिश्रणात देखील खात होतो. शनिवारी ताडगोळे आणायचे, रविवारी सकाळी हे सारे बनवून फ्रीजमध्ये सरकवायचे आणि दुपारी चहाऐवजी हा प्रकार असा शालेय विद्यार्थी असलेल्या चिरंजीवाच्या उन्हाळ्याच्या सुटीतला एखादा रविवार जायचा. हाती कला नसल्यामुळे हे सारे सजवायला दोनदोन तास लागत. एकदा तर उंच चौकोनी ग्लासात हे मिश्रण ठेवून त्याखाली फनेलने रोझ सिरप ओतले होते. त्यात घालायला फुगलेला सबजा नसल्यामुळे हळहळलो, पण दृश आणि चव दोन्ही अप्रतिम होते. ताडगोळ्यांच्या सळ्या कांदेपोह्यात घालून पण छान लागतात. ९०च्या दशकातल्या अशा अनेक आठवणी ताज्या करणारा एक रसाळ आणि अप्रतिम लेख. धन्यवाद.
आकाशाला भिडायला निघालेली, सरळ उंच वाढलेलं खोड त्यावर झुबकेदार टोकेरी पात्यांची भारदस्त झाडे म्हणजे ताड. ह्या ताडाच्या फळांच म्हणजे ताडगोळ्यांचं आणि माझा लहानपणापासून अतिशय सख्य. ताडगोळे म्हटल्यावरच माझ्या मनात शांत आणि मधुर भाव उमटतात. वाचताना कदाचित हे तुम्हाला हास्यास्पद वाटेल पण असच आहे हे पुढच्या लिखाणावरून कदाचित तुमच्यापर्यंत पोहोचेल. उरणला नागांवात माझ्या माहेरी वाडीत ताडाची ७-८ उंच झाडे होती. काही ठिकाणी एकमेकांना सोबत देत दोन-तीन झाडे एकत्र कुटुंब पद्धतीत होती तर कोणी एकटेच शांतताप्रीय, एखादे आपल्याच तोर्‍यात तर कोणी सदा प्रसन्न सळसळते.
छायाचित्रण
लेख

Dear Camera

शिव कन्या ·

विजुभाऊ 23/03/2018 - 08:53
किल्ला नावाचा एक नितांतसुंदर मराठी सिनेमा आहे. दिग्दर्शक हा मुळात कॅमेरामन आहे. कॅमेराच्या माध्यमातून प्रत्येक फ्रेम जिवंत आणि बोलकी केलेली आहे . अर्थात यामुळे कधीकधी आशयाला बाधा येते. हे समजूनही किल्ला चित्रपट पहाच कॅ,एर्‍याच्या भाषे साठी.

चौथा कोनाडा 24/03/2018 - 21:35
सुंदर लेख ! लेखनशैली क्लासिक ! उदा: गर्दीतला एकएक माणूस स्वतः बिनचेहऱ्याचा होत होत, गर्दीलाच एक मोठा चेहरा देतो. सुरेख !

विजुभाऊ 23/03/2018 - 08:53
किल्ला नावाचा एक नितांतसुंदर मराठी सिनेमा आहे. दिग्दर्शक हा मुळात कॅमेरामन आहे. कॅमेराच्या माध्यमातून प्रत्येक फ्रेम जिवंत आणि बोलकी केलेली आहे . अर्थात यामुळे कधीकधी आशयाला बाधा येते. हे समजूनही किल्ला चित्रपट पहाच कॅ,एर्‍याच्या भाषे साठी.

चौथा कोनाडा 24/03/2018 - 21:35
सुंदर लेख ! लेखनशैली क्लासिक ! उदा: गर्दीतला एकएक माणूस स्वतः बिनचेहऱ्याचा होत होत, गर्दीलाच एक मोठा चेहरा देतो. सुरेख !
Dear Camera, देवाने आम्हाला दोन डोळे दिले, पण त्यात एकच लेन्स बसवली. तू आलास, आणि मला तिसरी, चौथी, पाचवी.... कितवी तरी लेन्स मिळाली. जग तुला तिसरा डोळा म्हणते. मी म्हणत नाही. कारण तिसरा डोळा उघडला कि हाहाकार माजतो. मी तुला अंतर्चक्षु म्हणते. आतले डोळे. तू आलास, आणि मी एकटी चालायला शिकले. दूरदूर. चालण्याचा परीघ विस्तारला कि थांबण्याचा केंद्रबिंदू समृद्ध होतो. तुझी सोबत असली, कि नेहमीचे रस्ते नकोसे वाटतात. आडवळण अपोआप प्रिय होते. घरापासून चालत दूर गेले , मनाच्या जवळ बसता येते. मनाच्या जवळ बसले, कि तुझ्याबरोबर खेळणे चालू होते. आजूबाजूचा प्रचंड विस्तार, सुबक होतो.
वाङ्मय
साहित्यिक
तंत्र
प्रवास
भूगोल
छायाचित्रण
प्रकटन
विचार
माध्यमवेध
अनुभव
प्रतिभा

रंगंपचमी आपली आणि सह्याद्रीची सुध्दा..

हेमंत ववले ·

डॉ सुहास म्हात्रे 02/03/2018 - 21:55
मुक्तक आवडले ! फुलोर्‍याने भरलेल्या पळसाचे चित्र पाहून बालपणाच्या खूप आठवणी जाग्या झाल्या ! फुलोर्‍याच्या मोसमात पळसांनी भरलेला जंगलाचा भाग वणवा लागल्यासारखा दिसतो !!!

अनिंद्य 02/03/2018 - 22:11
जंगलाचा भाग वणवा लागल्यासारखा.... अगदी. कदाचित म्हणूनच त्याला ईंग्रजीत ‘flame of the forest’ म्हणत असावेत.

डॉ सुहास म्हात्रे 02/03/2018 - 21:55
मुक्तक आवडले ! फुलोर्‍याने भरलेल्या पळसाचे चित्र पाहून बालपणाच्या खूप आठवणी जाग्या झाल्या ! फुलोर्‍याच्या मोसमात पळसांनी भरलेला जंगलाचा भाग वणवा लागल्यासारखा दिसतो !!!

अनिंद्य 02/03/2018 - 22:11
जंगलाचा भाग वणवा लागल्यासारखा.... अगदी. कदाचित म्हणूनच त्याला ईंग्रजीत ‘flame of the forest’ म्हणत असावेत.
कालच संत ज्ञानेश्वर माऊलींच्या काही ओव्या वाचनात आल्या. त्यातील काव्यात्मकतेचा भाग , म्हणजे लक्ष्यार्थ जरी सोडला तरी माऊलींना ऋतुचक्रातील बारकावे अगदी व्यवस्थित माहीती होते हे समजते.
छायाचित्रण
लेख

छायाचित्रणकला स्पर्धा क्र. १८: फूड फोटोग्राफी

साहित्य संपादक ·

पद्मावति 09/12/2017 - 19:00
वाह! मिपाकरांकडून अनेकानेक उत्तम कलाकृतींच्या प्रतीक्षेत...

तुषार काळभोर 09/12/2017 - 19:11
मिपाकरांकडून अनेकानेक उत्तम कलाकृतींच्या प्रतीक्षेत... आणि पाककृतीच्याही प्रतीक्षेत!

तुषार काळभोर 11/12/2017 - 07:40
हॉटेलमध्ये काढलेले फोटो चालतील की घरचेच पदार्थ हवेत? की फक्त स्वतः बनवलेले?

नाखु 11/12/2017 - 09:05
चमचमीत, चटकदार मिसळीचा फोटो टाकून ये/del> टाकू नयेत मोर्चा काढला जाईल अखिल मिपा मिसळभक्त आस्वादक महामंडळ इशारा हलके घेणे स्पर्धकांना शुभेच्छा

एस 11/12/2017 - 23:14
काय राव शॉर्टकट मारताय. नवीन पाकृ पाहिजे तुमच्याकडून. काय म्हणता मिपाकर? ;-) छायाचित्र पूर्वप्रकाशित नसावे. पाकृ आधी प्रकाशित केलेली असली तरी चालेल.

सांगकाम्या राक्षस 11/12/2017 - 16:48
कोणी त्रिमितीय तंत्रज्ञान वापरून काढलेला फोटो पाठवला तर चालेल का?

एस 11/12/2017 - 23:16
एखादे उदाहरण देता का? म्हणजे तुम्हांला कसले त्रिमितीय छायाचित्र अभिप्रेत आहे हे समजेल.

सांगकाम्या राक्षस 12/12/2017 - 12:39
मी एखादे थ्री दि ऍनिमेशन सॉफ्टवेअर वापरून एखादा फोटो तयार केला तर कसे? एखाद्याकडे (म्हणजे मी) महागडा कॅमेरा नसल्यास bokeh आणि इतर इफेक्ट आणणे अडचणीचे जाते.

एस 12/12/2017 - 16:06
तुमची जे म्हणताय त्याला डिजिटल कोलाज किंवा डिजिटल पेंटिंग वगैरे म्हणता येईल. छायाचित्रण नाही. येथे छायाचित्रणाची 'कला' जास्त महत्त्वाची आहे. छायाचित्र कॅमेरा घेत नाही, कॅमेऱ्यामागचा छायाचित्रकार घेतो हे लक्षात घ्या. महागडी उपकरणे नाहीत म्हणून स्पर्धेत भाग घ्यायचा नाही असे करू नका. मोबाईलनेही छान फोटो घेता येतात.

सांगकाम्या राक्षस 12/12/2017 - 18:59
थ्री दि सॉफ्टवेअर जसे माया आणि ब्लेंडर मध्ये खाडी गोष्ट जसे उदा. लाडू पूर्ण हाताने बनवतो तसा मळून बनवता येतो.त्यानंतर त्याचे मटेरियल ठरवावे लागते. त्यानंतर प्रकाश योजना करावी लागते. शेवटी त्या सॉफ्टवेअर मध्ये अनेक उपलब्ध कॅमेऱ्यांपैकी (उदा कॅनन, निकॉन) एक वापरून फोटो घ्यावा लागतो. त्यामुळे हि गोष्ट जवळपास फोटोग्राफ़ीजवळ जाते आणि पुरेसे स्वातंत्र्य हि मिळते, त्यासाठी मी वरील शंका विचारली होती. बाकी महागडी उपकरणे नाहीत म्हणून स्पर्धेत भाग घ्यायचा नाही असं काही नाही, फक्त विचारण्यासाठी विचारले हो.

भाते 11/12/2017 - 16:57
स्पर्धेचा आणि आमचाही! प्रवेशिकेबरोबर खाद्यपदार्थाची थोडक्यात माहिती आवर्जून पाठवा. "नंतर पाकृचा संपूर्ण आणि सचित्र वेगळा धागा काढणे आवश्यक आहे." हि अट त्यात अवश्य घाला. संमं, कृपया निकाल शक्यतो विकांतालाच जाहिर करता आला तर बघा. ऑफिसमध्ये रोजच्या कामाच्या त्रासातून काही क्षण विरंगुळा म्हणुन मिपावर आल्यावर डोळयांवर आणि पोटावर अत्याचार नको. आधी दिपक आणि सानिकाला व्यनि करुन रोमावस्थेतून जागे करा.

किल्लेदार 12/12/2017 - 08:21
उगाच लोकांच्या भुका चाळवायला म्हणून. म्हणजे पटापट प्रवेशिका येतील पदार्थ कुठला ते आठवत नाही पण आधी ब्रँडी पेटवून हॉटेलवाल्याने पोट पेटवायचा प्रयत्न केला. IMG_0665

डॉ सुहास म्हात्रे 12/12/2017 - 23:15
इथे तुम्ही थंबनेलची लिंक दिलेली आहे. त्याऐवजी चित्र पूर्ण आकारात उघडून त्याची लिंक वापरल्यास चित्र दिसू लागेल.

चौकटराजा 17/12/2017 - 19:41
पुण्याला डॉ कानिट्कर हे एक गाजलेले छायाचित्रकार होते. त्यानी उत्तम फोटोची अगदी सोपी व्याख्या केली होती. ज्या फोटोत तुम्हाला शिरावेसे वाटते तो " उत्तम" फोटो. जकु साहेब ते डोसे फन्ना करावेसे वाटतायत हो !

समर्पक 14/12/2017 - 10:26
देशोदेशीचे खाद्यपदार्थ

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

पेरू : लिमा बीन्स सॅलड (पुनो)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

इटली : रिबन पास्ता (ग्वाटेमाला)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

जपान : सुशी (कोलोरॅडो)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

इथिओपिया : इंजिरा व भाज्या (वॉशिंग्टन)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

थाईलँड : टोफू करी (रंगून)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भारत : पारंपरिक आसामी थाळी (गुवाहाटी)

चांदणे संदीप 14/12/2017 - 10:50
आसले ऑस्ट्रेलियावाले बॅट्समन असल्यावर आम्ही केनियावाल्यांनी कुठं. जायाचं??? :( फुडाच्या फोटोग्राफीचा धसका घेतलेला... ;) Sandy

समर्पक 15/12/2017 - 01:05
आवं आस काय नसतंय... आपल्या आनंदासाठी आपण खेळायचं नि इतरांच्या खेळाचा आनंद घेत आपलाही खेळ अजून बरा करायचा झालं... त्यामुळे बिनधास्त टाका चौकार षटकार किंवा गुगलीसुद्धा...

डॉ सुहास म्हात्रे 17/12/2017 - 21:18
स्पर्धेकरिता नाही... पाहताक्षणी, मनात व डोळ्यांत भरणारे; आणि "गट्टम करावे की फक्त बघतच रहावे" अशी द्विधा मनःस्थिती करणारे खाद्यपदार्थांचे सादरीकरण...






(सर्व चित्रे जालावरून साभार)

भुमन्यु 19/12/2017 - 19:46
मागे एका consultancy प्रोजेक्टमध्ये मिशलिन स्टार चेफ्सना ट्रॅक करत होतो. भारी अनुभव होता. त्यांचे वेगवेगळ्या थीम्सचे रेस्टॉरंट्स, प्रत्येक रेसिपी मागची मेहनत आणि एकेका ईन्ग्रेडिएंट वापरण्यामागिल कल्पना आणि विचार थक्क करुन ठेवतो. म्हात्रे काकांनी म्हणल्याप्रमाणे !!गट्टम करावे की बघतच रहावे!! हा प्रश्न पडायचा.

तुषार काळभोर 21/12/2017 - 20:06
कालपासून abpमाझाच्या साईटवर आशिष सुर्यवंशीचा ब्लॉग सुरू झालाय. फोटोग्राफीवर. आज दुसऱ्या भागात नॅशनल जिओग्राफीक च्या त्या प्रसिद्ध फोटोविषयी लिहिलंय. Nat

श्रीरंग_जोशी 24/12/2017 - 10:58
मिपावरच्या छायाचित्रणकला स्पर्धा या लोकप्रिय उपक्रमाचे पुनरुज्जीवन केल्याबद्दल साहित्य संपादकांचे मनःपूर्वक धन्यवाद. यंदाचा विषय रोचक अन प्रथम दर्शनी वाटतो त्यापेक्षा बराच आव्हानात्मक आहे असे मला वाटते. हा एक विषयाच्या जवळ जाणारा मी फार पूर्वी काढलेला फोटो (स्पर्धेसाठी नाही).

समर्पक 25/12/2017 - 11:41
'स्वयं'पाक व घरगुती चित्रण

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

कोळाचे पोहे

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भरलीमिरची

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

शेवभाजी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

फणसाची भाजी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भरलीवांगी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

केळफुलाची भाजी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भरलेकारले

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

हळदीचे लोणचे : पूर्वतयारी

एस 25/12/2017 - 12:10
क्या बात है! फूड फोटोग्राफी म्हणजे कुठल्या फाइव्ह स्टार रेसिपीचेच फोटो असायला हवेत असे काही नसते, घरगुती साध्यासाध्या पदार्थांचेही फोटो तितकेच अप्रतिम आणि कलात्मक असू शकतात हे तुम्ही दाखवून दिले आहे.

सर्वसाक्षी 28/12/2017 - 19:33
खाद्यपदार्थ सजावट की खाद्यपदार्थाचे प्रकाशचित्रण. दोन्ही पूर्णतः भिन्न आहेत.भारी सजावट पदार्थाचे रुप खुलविते पण अनेकदा लक्ष्य सजावटीकडे अधिक वेधले जाते पण त्यात पदार्थाचा तपशिल गौण होतो.

तुषार काळभोर 28/12/2017 - 20:11
'फोटो' सुंदर हवा... 'साध्या पदार्थाचा चांगला फोटो' हा 'चांगल्या पदार्थाच्या साध्या फोटो'पेक्षा जास्त आवडेल, बहुधा... बाकी सर्व सदस्यशाही मतदानाने निवड होणार असल्याने सदस्यांना जे आणि जसे आवडेल तसे... कदाचित एखादा 'फोडणीच्या पोळीचा' 'सुंदर' फोटोही जिंकेल!

पॉइंट ब्लँक 03/01/2018 - 19:49
बेंगलोर मधील Le Charcoal ह्या रेस्टॉरंट साठि फुड फोटोग्राफि (प्रोफेशनल नव्हते) प्रायोगिक तत्वावर करायचा योग आला. त्यातील काहि इथे शेअर करत आहे. हा माझा फुड फोटोग्राफि चा पहिलाच प्रयत्न आहे. त्यामुळे सुधारणा करण्यास नक्किच स्कोप आहे. इथे असलेल्या उस्तदांनी जरुर सुचवाव्यात :) दोन एकदम साधे फोटो मालपोवा DSC_0160 दहि कबाब DSC_0309 मशरुम टिक्का मसाला DSC_0188_1 पुढिल डिशेस मांसाहारि आहेत, नावे विसरलो |: DSC_0165 DSC_0282 DSC_0277 दाल बुखारि DSC_0236 DSC_0241 मसाले वापरुन केलेलि सजावट DSC_0252 DSC_0256 पुलाव DSC_0316 DSC_0319 काहि पेयजल DSC_0230 DSC_0219 DSC_0206

ज्ञानोबाचे पैजार 05/01/2018 - 15:56
https://www.youtube.com/watch?v=FqP7gkwj4F0
व्हिडीओची एमेबेडेड लिंक टाकताना पूर्वपरीक्षण गंडत होते म्हणुन लिंक पण अ‍ॅडवली आहे. जर हिकडे दिसत नसेल तर लिंक वर क्लीकवा. पैजारबुवा,

श्रीरंग_जोशी 10/01/2018 - 08:38
मतदानाचा धागा अजुन प्रकाशित व्हायचा असल्याने आणखी एक 'स्पर्धेसाठी नाही' गटातला फोटो इथे डकवतो. हापिसातल्या हॉलिडे सिझन चॉकलेट्सचा फोन कॅमेर्‍याने काढलेला एक फोटो.

एस 12/01/2018 - 19:33
काही तांत्रिक अडचणींस्तव उशीर होत आहे. क्षमस्व. लवकरात लवकर प्रवेशिका आणि मतदानाचा धागा काढण्यात येईल.

पद्मावति 09/12/2017 - 19:00
वाह! मिपाकरांकडून अनेकानेक उत्तम कलाकृतींच्या प्रतीक्षेत...

तुषार काळभोर 09/12/2017 - 19:11
मिपाकरांकडून अनेकानेक उत्तम कलाकृतींच्या प्रतीक्षेत... आणि पाककृतीच्याही प्रतीक्षेत!

तुषार काळभोर 11/12/2017 - 07:40
हॉटेलमध्ये काढलेले फोटो चालतील की घरचेच पदार्थ हवेत? की फक्त स्वतः बनवलेले?

नाखु 11/12/2017 - 09:05
चमचमीत, चटकदार मिसळीचा फोटो टाकून ये/del> टाकू नयेत मोर्चा काढला जाईल अखिल मिपा मिसळभक्त आस्वादक महामंडळ इशारा हलके घेणे स्पर्धकांना शुभेच्छा

एस 11/12/2017 - 23:14
काय राव शॉर्टकट मारताय. नवीन पाकृ पाहिजे तुमच्याकडून. काय म्हणता मिपाकर? ;-) छायाचित्र पूर्वप्रकाशित नसावे. पाकृ आधी प्रकाशित केलेली असली तरी चालेल.

सांगकाम्या राक्षस 11/12/2017 - 16:48
कोणी त्रिमितीय तंत्रज्ञान वापरून काढलेला फोटो पाठवला तर चालेल का?

एस 11/12/2017 - 23:16
एखादे उदाहरण देता का? म्हणजे तुम्हांला कसले त्रिमितीय छायाचित्र अभिप्रेत आहे हे समजेल.

सांगकाम्या राक्षस 12/12/2017 - 12:39
मी एखादे थ्री दि ऍनिमेशन सॉफ्टवेअर वापरून एखादा फोटो तयार केला तर कसे? एखाद्याकडे (म्हणजे मी) महागडा कॅमेरा नसल्यास bokeh आणि इतर इफेक्ट आणणे अडचणीचे जाते.

एस 12/12/2017 - 16:06
तुमची जे म्हणताय त्याला डिजिटल कोलाज किंवा डिजिटल पेंटिंग वगैरे म्हणता येईल. छायाचित्रण नाही. येथे छायाचित्रणाची 'कला' जास्त महत्त्वाची आहे. छायाचित्र कॅमेरा घेत नाही, कॅमेऱ्यामागचा छायाचित्रकार घेतो हे लक्षात घ्या. महागडी उपकरणे नाहीत म्हणून स्पर्धेत भाग घ्यायचा नाही असे करू नका. मोबाईलनेही छान फोटो घेता येतात.

सांगकाम्या राक्षस 12/12/2017 - 18:59
थ्री दि सॉफ्टवेअर जसे माया आणि ब्लेंडर मध्ये खाडी गोष्ट जसे उदा. लाडू पूर्ण हाताने बनवतो तसा मळून बनवता येतो.त्यानंतर त्याचे मटेरियल ठरवावे लागते. त्यानंतर प्रकाश योजना करावी लागते. शेवटी त्या सॉफ्टवेअर मध्ये अनेक उपलब्ध कॅमेऱ्यांपैकी (उदा कॅनन, निकॉन) एक वापरून फोटो घ्यावा लागतो. त्यामुळे हि गोष्ट जवळपास फोटोग्राफ़ीजवळ जाते आणि पुरेसे स्वातंत्र्य हि मिळते, त्यासाठी मी वरील शंका विचारली होती. बाकी महागडी उपकरणे नाहीत म्हणून स्पर्धेत भाग घ्यायचा नाही असं काही नाही, फक्त विचारण्यासाठी विचारले हो.

भाते 11/12/2017 - 16:57
स्पर्धेचा आणि आमचाही! प्रवेशिकेबरोबर खाद्यपदार्थाची थोडक्यात माहिती आवर्जून पाठवा. "नंतर पाकृचा संपूर्ण आणि सचित्र वेगळा धागा काढणे आवश्यक आहे." हि अट त्यात अवश्य घाला. संमं, कृपया निकाल शक्यतो विकांतालाच जाहिर करता आला तर बघा. ऑफिसमध्ये रोजच्या कामाच्या त्रासातून काही क्षण विरंगुळा म्हणुन मिपावर आल्यावर डोळयांवर आणि पोटावर अत्याचार नको. आधी दिपक आणि सानिकाला व्यनि करुन रोमावस्थेतून जागे करा.

किल्लेदार 12/12/2017 - 08:21
उगाच लोकांच्या भुका चाळवायला म्हणून. म्हणजे पटापट प्रवेशिका येतील पदार्थ कुठला ते आठवत नाही पण आधी ब्रँडी पेटवून हॉटेलवाल्याने पोट पेटवायचा प्रयत्न केला. IMG_0665

डॉ सुहास म्हात्रे 12/12/2017 - 23:15
इथे तुम्ही थंबनेलची लिंक दिलेली आहे. त्याऐवजी चित्र पूर्ण आकारात उघडून त्याची लिंक वापरल्यास चित्र दिसू लागेल.

चौकटराजा 17/12/2017 - 19:41
पुण्याला डॉ कानिट्कर हे एक गाजलेले छायाचित्रकार होते. त्यानी उत्तम फोटोची अगदी सोपी व्याख्या केली होती. ज्या फोटोत तुम्हाला शिरावेसे वाटते तो " उत्तम" फोटो. जकु साहेब ते डोसे फन्ना करावेसे वाटतायत हो !

समर्पक 14/12/2017 - 10:26
देशोदेशीचे खाद्यपदार्थ

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

पेरू : लिमा बीन्स सॅलड (पुनो)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

इटली : रिबन पास्ता (ग्वाटेमाला)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

जपान : सुशी (कोलोरॅडो)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

इथिओपिया : इंजिरा व भाज्या (वॉशिंग्टन)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

थाईलँड : टोफू करी (रंगून)

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भारत : पारंपरिक आसामी थाळी (गुवाहाटी)

चांदणे संदीप 14/12/2017 - 10:50
आसले ऑस्ट्रेलियावाले बॅट्समन असल्यावर आम्ही केनियावाल्यांनी कुठं. जायाचं??? :( फुडाच्या फोटोग्राफीचा धसका घेतलेला... ;) Sandy

समर्पक 15/12/2017 - 01:05
आवं आस काय नसतंय... आपल्या आनंदासाठी आपण खेळायचं नि इतरांच्या खेळाचा आनंद घेत आपलाही खेळ अजून बरा करायचा झालं... त्यामुळे बिनधास्त टाका चौकार षटकार किंवा गुगलीसुद्धा...

डॉ सुहास म्हात्रे 17/12/2017 - 21:18
स्पर्धेकरिता नाही... पाहताक्षणी, मनात व डोळ्यांत भरणारे; आणि "गट्टम करावे की फक्त बघतच रहावे" अशी द्विधा मनःस्थिती करणारे खाद्यपदार्थांचे सादरीकरण...






(सर्व चित्रे जालावरून साभार)

भुमन्यु 19/12/2017 - 19:46
मागे एका consultancy प्रोजेक्टमध्ये मिशलिन स्टार चेफ्सना ट्रॅक करत होतो. भारी अनुभव होता. त्यांचे वेगवेगळ्या थीम्सचे रेस्टॉरंट्स, प्रत्येक रेसिपी मागची मेहनत आणि एकेका ईन्ग्रेडिएंट वापरण्यामागिल कल्पना आणि विचार थक्क करुन ठेवतो. म्हात्रे काकांनी म्हणल्याप्रमाणे !!गट्टम करावे की बघतच रहावे!! हा प्रश्न पडायचा.

तुषार काळभोर 21/12/2017 - 20:06
कालपासून abpमाझाच्या साईटवर आशिष सुर्यवंशीचा ब्लॉग सुरू झालाय. फोटोग्राफीवर. आज दुसऱ्या भागात नॅशनल जिओग्राफीक च्या त्या प्रसिद्ध फोटोविषयी लिहिलंय. Nat

श्रीरंग_जोशी 24/12/2017 - 10:58
मिपावरच्या छायाचित्रणकला स्पर्धा या लोकप्रिय उपक्रमाचे पुनरुज्जीवन केल्याबद्दल साहित्य संपादकांचे मनःपूर्वक धन्यवाद. यंदाचा विषय रोचक अन प्रथम दर्शनी वाटतो त्यापेक्षा बराच आव्हानात्मक आहे असे मला वाटते. हा एक विषयाच्या जवळ जाणारा मी फार पूर्वी काढलेला फोटो (स्पर्धेसाठी नाही).

समर्पक 25/12/2017 - 11:41
'स्वयं'पाक व घरगुती चित्रण

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

कोळाचे पोहे

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भरलीमिरची

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

शेवभाजी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

फणसाची भाजी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भरलीवांगी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

केळफुलाची भाजी

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

भरलेकारले

A post shared by Shardul Takalkar (@samarpak) on

हळदीचे लोणचे : पूर्वतयारी

एस 25/12/2017 - 12:10
क्या बात है! फूड फोटोग्राफी म्हणजे कुठल्या फाइव्ह स्टार रेसिपीचेच फोटो असायला हवेत असे काही नसते, घरगुती साध्यासाध्या पदार्थांचेही फोटो तितकेच अप्रतिम आणि कलात्मक असू शकतात हे तुम्ही दाखवून दिले आहे.

सर्वसाक्षी 28/12/2017 - 19:33
खाद्यपदार्थ सजावट की खाद्यपदार्थाचे प्रकाशचित्रण. दोन्ही पूर्णतः भिन्न आहेत.भारी सजावट पदार्थाचे रुप खुलविते पण अनेकदा लक्ष्य सजावटीकडे अधिक वेधले जाते पण त्यात पदार्थाचा तपशिल गौण होतो.

तुषार काळभोर 28/12/2017 - 20:11
'फोटो' सुंदर हवा... 'साध्या पदार्थाचा चांगला फोटो' हा 'चांगल्या पदार्थाच्या साध्या फोटो'पेक्षा जास्त आवडेल, बहुधा... बाकी सर्व सदस्यशाही मतदानाने निवड होणार असल्याने सदस्यांना जे आणि जसे आवडेल तसे... कदाचित एखादा 'फोडणीच्या पोळीचा' 'सुंदर' फोटोही जिंकेल!

पॉइंट ब्लँक 03/01/2018 - 19:49
बेंगलोर मधील Le Charcoal ह्या रेस्टॉरंट साठि फुड फोटोग्राफि (प्रोफेशनल नव्हते) प्रायोगिक तत्वावर करायचा योग आला. त्यातील काहि इथे शेअर करत आहे. हा माझा फुड फोटोग्राफि चा पहिलाच प्रयत्न आहे. त्यामुळे सुधारणा करण्यास नक्किच स्कोप आहे. इथे असलेल्या उस्तदांनी जरुर सुचवाव्यात :) दोन एकदम साधे फोटो मालपोवा DSC_0160 दहि कबाब DSC_0309 मशरुम टिक्का मसाला DSC_0188_1 पुढिल डिशेस मांसाहारि आहेत, नावे विसरलो |: DSC_0165 DSC_0282 DSC_0277 दाल बुखारि DSC_0236 DSC_0241 मसाले वापरुन केलेलि सजावट DSC_0252 DSC_0256 पुलाव DSC_0316 DSC_0319 काहि पेयजल DSC_0230 DSC_0219 DSC_0206

ज्ञानोबाचे पैजार 05/01/2018 - 15:56
https://www.youtube.com/watch?v=FqP7gkwj4F0
व्हिडीओची एमेबेडेड लिंक टाकताना पूर्वपरीक्षण गंडत होते म्हणुन लिंक पण अ‍ॅडवली आहे. जर हिकडे दिसत नसेल तर लिंक वर क्लीकवा. पैजारबुवा,

श्रीरंग_जोशी 10/01/2018 - 08:38
मतदानाचा धागा अजुन प्रकाशित व्हायचा असल्याने आणखी एक 'स्पर्धेसाठी नाही' गटातला फोटो इथे डकवतो. हापिसातल्या हॉलिडे सिझन चॉकलेट्सचा फोन कॅमेर्‍याने काढलेला एक फोटो.

एस 12/01/2018 - 19:33
काही तांत्रिक अडचणींस्तव उशीर होत आहे. क्षमस्व. लवकरात लवकर प्रवेशिका आणि मतदानाचा धागा काढण्यात येईल.
नमस्कार मंडळी, यापूर्वीच्या छायाचित्रणकला स्पर्धांना दिलेल्या प्रतिसादाबद्दल अनेक धन्यवाद. काही अवधीनंतर आज याच मालिकेतल्या नव्या स्पर्धेची घोषणा करताना आम्हांला अत्यंत आनंद होत आहे. या वेळचा विषय आहे - 'फूड फोटोग्राफी' किंवा 'खाद्यपदार्थांचे छायाचित्रण'. आकर्षक पद्धतीने सजविलेल्या खाद्यपदार्थाचे नेत्रसुखद छायाचित्र प्रवेशिका म्हणून अपेक्षित आहे.
छायाचित्रण
आस्वाद
समीक्षा
प्रतिभा
विरंगुळा

माझी मॅक्रो फोटोग्राफीशी ओळख

उदय आगाशे ·

डॉ सुहास म्हात्रे 17/09/2017 - 14:06
तुम्ही टाकलेल्या लिंक्स फोटोंच्या नाहीत तर त्यांच्या थंबनेल्सच्या आहेत, त्यामुळे फोटो दिसत नाहीत. १. प्रथम फोटो असलेल्या अल्बमला पब्लिक अ‍ॅक्सेस आहे याची खात्री करा. २. त्यानंतर प्रत्येक फोटो (आल्बममध्ये दिसणार्‍या थंबनेलवर डबल क्लिक करून) पूर्ण आकारात उघडून दिसणार्‍या इमेजची लिंक मिपात टाका. *************** ते सगळे फोटो आता इथेच एका प्रतिसादात टाकू शकलात तर ते लेखात हलविण्याची व्यवस्था करता येईल.

कंजूस 18/09/2017 - 06:50
फोटो दिसले. छान प्रयत्न आहेत. फ्लॅश न वापरता किटकांचे फोटो येतात का पाहा. ---- मोबाइल फोटो प्रयत्न या छोट्या चतुराला आम्ही सुई म्हणतो. फक्त तोंड, डोळे आले तर मायक्रो Micro म्हणता येईल. दोनचार सेंमिचे चित्र म्हणजे Macro तुमच्या लेन्झने किती दूरून किती लहान ( सेंमि,मिमि) चे चित्र मिळते?

दुर्गविहारी 18/09/2017 - 18:05
उत्कॄत्ष्ठ फोटो आणि छान माहिती. केटिडिडचा एक व्हिडिओ व्हॉटस अ‍ॅपवरती फिरत होता. खुपच जबरदस्त छ्द्मकला निसर्गाने या किड्याला दिली आहे. कासवपाठीचा बिट्ल हा किडा अनेक वेळा गारवेलीच्या पानांवर बघितला आहे. सुरवातीला केशरी रंगाचा आणि पाठिवर काळे ठिपके असणारा हा किडा नंतर सोनेरी रंगाचा होतो. फारच सुंदर दिसतो हा. मि.पा.कर एस यांनी फोटोग्राफीविषयी लिहीलेल्या मालिकेत या विषयी लिहीलेले आहेच. तरीही तुमचे अनुभव लिहा.
मग त्यानंतर च्या ट्रीप केल्या त्या नवीन लेन्स घेउनच. त्याविषयी विस्ताराने नंतर लिहिता येईल
याविषयी नक्की लिहा. पु.ले.शु.

डॉ सुहास म्हात्रे 17/09/2017 - 14:06
तुम्ही टाकलेल्या लिंक्स फोटोंच्या नाहीत तर त्यांच्या थंबनेल्सच्या आहेत, त्यामुळे फोटो दिसत नाहीत. १. प्रथम फोटो असलेल्या अल्बमला पब्लिक अ‍ॅक्सेस आहे याची खात्री करा. २. त्यानंतर प्रत्येक फोटो (आल्बममध्ये दिसणार्‍या थंबनेलवर डबल क्लिक करून) पूर्ण आकारात उघडून दिसणार्‍या इमेजची लिंक मिपात टाका. *************** ते सगळे फोटो आता इथेच एका प्रतिसादात टाकू शकलात तर ते लेखात हलविण्याची व्यवस्था करता येईल.

कंजूस 18/09/2017 - 06:50
फोटो दिसले. छान प्रयत्न आहेत. फ्लॅश न वापरता किटकांचे फोटो येतात का पाहा. ---- मोबाइल फोटो प्रयत्न या छोट्या चतुराला आम्ही सुई म्हणतो. फक्त तोंड, डोळे आले तर मायक्रो Micro म्हणता येईल. दोनचार सेंमिचे चित्र म्हणजे Macro तुमच्या लेन्झने किती दूरून किती लहान ( सेंमि,मिमि) चे चित्र मिळते?

दुर्गविहारी 18/09/2017 - 18:05
उत्कॄत्ष्ठ फोटो आणि छान माहिती. केटिडिडचा एक व्हिडिओ व्हॉटस अ‍ॅपवरती फिरत होता. खुपच जबरदस्त छ्द्मकला निसर्गाने या किड्याला दिली आहे. कासवपाठीचा बिट्ल हा किडा अनेक वेळा गारवेलीच्या पानांवर बघितला आहे. सुरवातीला केशरी रंगाचा आणि पाठिवर काळे ठिपके असणारा हा किडा नंतर सोनेरी रंगाचा होतो. फारच सुंदर दिसतो हा. मि.पा.कर एस यांनी फोटोग्राफीविषयी लिहीलेल्या मालिकेत या विषयी लिहीलेले आहेच. तरीही तुमचे अनुभव लिहा.
मग त्यानंतर च्या ट्रीप केल्या त्या नवीन लेन्स घेउनच. त्याविषयी विस्ताराने नंतर लिहिता येईल
याविषयी नक्की लिहा. पु.ले.शु.
तसा माझ्याकडे DSLR कॅमेरा 2010 पासून होता आणि त्यावर वेगवेगळे फोटो मी काढतही असे. पण मागच्या वर्षी (2016) मधे हा विषय जरा seriously घ्यावा असे वाटू लागले. मग त्या दृष्टीने हालचाल सुरू केली. अर्थात ह्या बरोबर थोडी जास्त investment सुद्धा लागणार होती हे लक्षात आल. २०१६ च्या मे महिन्यात मग नवीन advanced कॅमेरा घेण्यापासून सुरूवात केली. लगेच जून मध्ये माथेरान येथे फोटोग्राफी विशेष ट्रिप ला गेलो. ही अर्थात मॅक्रो विशेष सहल होती आणि मला तर ह्या विषयाची काहीच माहिती नव्हती. पण जाउन तर बघू म्हणून गेलो. सकाळी लवकर उठून लोकल ने नेरळ गाठल आणि जवळच न्याहारी करून तुफान पावसातच माथेरान येथे पोहोचलो.
मुक्तक
तंत्र
प्रवास
छायाचित्रण
लेख
Subscribe to छायाचित्रण
© 2026 मिसळपाव