भरवू नकात आता बाजार आरश्यांचा
येथे कुणी न उरला खरिदार आरश्यांचा!
अाजन्म राहिलो मी वस्तीत आंधळ्यांच्या
केला कसा न जाणे,व्यापार आरश्यांचा!
मीही जरा-जरासा संदिग्ध होत गेलो
संदिग्ध होत गेला व्यवहार आरश्यांचा!
तू ही परी प्रमाणे स्वप्नात बागडावे
देऊ कसा तुला मी उपहार अारश्यांचा!
ते वागले असावे लपवून चेहऱ्यांना
तेंव्हाच शक्य झाला अपहार आरश्यांचा!
सांभाळुनीच लावा आता जरा मुखवटे
होणार आज आहे,यल्गार आरश्यांचा!
—सत्यजित
वाचने
1958
प्रतिक्रिया
4
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
रचना ठीक. पण एक सांगावेसे
राघवजी,प्रतिसादाबद्दल
In reply to रचना ठीक. पण एक सांगावेसे by राघव
मस्तच आवडली!
प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक आभार
In reply to मस्तच आवडली! by शब्दबम्बाळ