मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ती उत्तर मागत नाही...

सत्यजित... · · जे न देखे रवी...
लेखनविषय:
काव्यरस
निखळून स्वप्न एखादे गालावर येते तेंव्हा मी नाव टाळतो ज्याचे,ओठावर येते तेंव्हा! मी वादळातही करतो,मौजे मौजेची स्वारी ओढाळ नाव भरकटते,काठावर येते तेंव्हा! ती जाता सहजच म्हणते,'स्वप्नात आज मी येते' हलकेच झोपही माझ्या,डोळ्यावर येते तेंव्हा! सोसून कसा सोसावा! हा भार सुगंधी कोणी निष्णात कळीही कच्च्या देठावर येते तेंव्हा! हे आता उमगत आहे,माझीच गझल आहे 'ती' ती उत्तर मागत नाही,प्रश्नावर येते तेंव्हा! —सत्यजित

वाचने 2822 वाचनखूण प्रतिक्रिया 7

जेनी... गुरुवार, 06/29/2017 - 21:45
सोसून कसा सोसावा! हा भार सुगंधी कोणी निष्णात कळीही कच्च्या देठावर येते तेंव्हा..... अफलातुन :) मोहक सुगंधित हसणे हलकेच दवाने सजणे ते रुप कळीचे खुलते थेंबांनी भिजते तेव्हा.....

In reply to by जेनी...

सत्यजित... Sun, 07/02/2017 - 00:25
प्रतिसादांच्या रखरखीत आपला हा काव्यमय प्रतिसाद,एखाद्या कळीने अलवार फुलून येण्याइतकाच अल्हाददायक अााहे! खूप-खूप धन्यवाद!

In reply to by अनन्त्_यात्री

सत्यजित... Mon, 07/03/2017 - 05:04
उसवून काळजाला,छिद्रे हजार झाली... ल्यालो नवीन जखमा..कळ आर-पार झाली! प्रतिसादाबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद!