Skip to main content
लेखक टवाळ कार्टा यांनी शुक्रवार, 25/09/2026 16:37 या दिवशी प्रकाशित केले.

पेर्णा

 

पोटाला आवळून तो स्वमग्न होता

रांगेतल्या डोक्यांचा हिशोब लावीत होता

मिन्नते बहू केली परी न कोणी बधला

छळावयास सर्वांना परत जोरात पादला

नाके दाबूनी कावले सगळे जेव्हा

रांग सोडून सर्व, म्हणाले......

हो मोकळा एकदाचा, तेंव्हा.....

 

-अतितृप्त टकाराम (गुर्जी शिष्य)

काव्यरस
लेखनविषय:

वाचने 253
प्रतिक्रिया 13

प्रतिक्रिया

बरेच दिवसानी लिहीले आणी त्या साठी मनापासून आभार. 

 

लिहीत  रहा, कच्चा माल नक्कीच पुरवणार. 

 


मिपावर एक कथा वाचली होती. गावातील दोन पोरे त्यांच्या मुंबईतील झोपड्पट्टीवासी नातेवाईकाकडे जातात. त्यांना मोकळे व्हायचे असते बराच वेळ, बहुधा दिवसभर काही संधी मिळत नाही. शेवटी ते नाल्याशेजारी डब्बा घेऊन जातात. कथेच्या शेवटी "फॉक्कन मोकळा झालो" असे वाक्य होते. त्या कथेची आठवण झाली.  

कुणाला मिळाली तर लिंक द्या. 


In reply to by कांदा लिंबू

तो लेख बहुतेक ब्रिटिश टिंग्या या आयडीचा होता, आता त्यांचे लेखन दिसत नाही.


माझी काव काव:

 

माझा कावळा अजब 

जीवखड्याशी खेळतो 

इहलोकीच्या अंगणी 

परलोक धुंडाळतो 

 

माझा कावळा गणिती 

तेरा आकडे मोजतो 

आठ नख्यांच्या अष्टकी 

पंचप्राण मिळवितो 

 

माझा कावळा तत्वज्ञ 

गुह्य विश्वाचे जाणतो 

जे जे पिंडी ते ब्रह्मांडी 

पिंड फोडून सांगतो 

 

पैलतीरी कोकताना 

हळवा का होसी काऊ 

जीवखड्याची रे माझ्या 

आज नको वाट पाहू