मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

भाउबंदकी

बेसनलाडू ·

सचिन 11/03/2008 - 02:07
बेसनलाडूजी, "स्वतःचा स्वानुभव" की काय ? असो, पण कविता आवडली ! BALANCE चाङ्गला आहे.

प्राजु 11/03/2008 - 02:24
"स्वतःचा स्वानुभव" की काय ? अहो.. मुलिंची कन्याशाळा नका हो करू... कविता छान आहे. भाऊबंदकीचे चांगले वर्णन केले आहे. नव्या वातावरणात अगदी फिट्ट बसते आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 02:11
अखेर नॉर्थ कॅरोलिनावरून सूत्र हलली म्हणायची! :)) पण कविता बाकी झकास... चिलटांची या मस्ती कसली? वशिंड भरले, शिंगे दणकट! अगदी खरं! वशिंड भरलेल्या आणि शिंग दणकट असलेल्या पुतण्यांच्या संस्थाळवर काका हल्ली वाचनमात्रच असतात! झणझणीत तिखट मिसळ काकांना पचली नाही म्हणायची! :) माउलीसुधा सुटली नाही लेकरे अशी दिवटी, हलकट हम्म! खरं आहे! नकली आयडी घेऊन दुसर्‍याच्या कविता तिसर्‍याच संस्थळावर टाकण्याचा दिवटेपणा माऊलीच्याच लेकरांनी करावा या सारखं माऊलीचं दुसरं दर्दैव ते काय! :) असो, छान कविता... आपला, (निदान माऊलीचं नांव घेऊन किंवा तिची झूल पांघरून संस्थळांवर पालथे धंदे न करणारा!) तात्या.

इनोबा म्हणे 11/03/2008 - 02:47
काका कुठला?पुतणे कुठले? भाउबंदकी होवो बळकट आपण वकील आहात काय? च्यायला भाऊबंदकीच्या नावाखाली गळे काढणारे स्वत: त्याच पाण्यात उभे राहून दूसयांना कोरडे रहायला सांगत आहेत. बे.ला. आपण एक चांगले कवि आहात यात दूमत नाही,पण त्याचा वापर कसा करत आहात यावर सगळं अवलंबून आहे.उगाच वाद वाढवत बसू नये ही विनंती. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

बेसनलाडू 11/03/2008 - 03:24
आपला हा शिरसावंद्य उपदेश येथील सर्वांनाच कराल काय? लेखक-कवी तसेच वाचकवर्ग, प्रतिसादकर्ते? (शालजोडीतला)बेसनलाडू

इनोबा म्हणे 11/03/2008 - 10:59
आपला हा शिरसावंद्य उपदेश येथील सर्वांनाच कराल काय? लेखक-कवी तसेच वाचकवर्ग, प्रतिसादकर्ते? हा उपदेश नसून विनंती आहे. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

बेसनलाडू 11/03/2008 - 04:09
अहो मुळातच तशा शरसंधानास व्यासरचित महाभारताची परवानगीच आहे :) (शब्दशिखंडीआडचा)बेसनलाडू

सुधीर कांदळकर 11/03/2008 - 19:59
संदर्भ माहीत असते तर दु:खच झाले असते. असो. कविता छानच आहे. माउलीसुधा सुटली नाही लेकरे अशी दिवटी, हलकट चिलटांची या मस्ती कसली? वशिंड भरले, शिंगे दणकट! वर्णन जोरदार आहे.

सचिन 11/03/2008 - 02:07
बेसनलाडूजी, "स्वतःचा स्वानुभव" की काय ? असो, पण कविता आवडली ! BALANCE चाङ्गला आहे.

प्राजु 11/03/2008 - 02:24
"स्वतःचा स्वानुभव" की काय ? अहो.. मुलिंची कन्याशाळा नका हो करू... कविता छान आहे. भाऊबंदकीचे चांगले वर्णन केले आहे. नव्या वातावरणात अगदी फिट्ट बसते आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 02:11
अखेर नॉर्थ कॅरोलिनावरून सूत्र हलली म्हणायची! :)) पण कविता बाकी झकास... चिलटांची या मस्ती कसली? वशिंड भरले, शिंगे दणकट! अगदी खरं! वशिंड भरलेल्या आणि शिंग दणकट असलेल्या पुतण्यांच्या संस्थाळवर काका हल्ली वाचनमात्रच असतात! झणझणीत तिखट मिसळ काकांना पचली नाही म्हणायची! :) माउलीसुधा सुटली नाही लेकरे अशी दिवटी, हलकट हम्म! खरं आहे! नकली आयडी घेऊन दुसर्‍याच्या कविता तिसर्‍याच संस्थळावर टाकण्याचा दिवटेपणा माऊलीच्याच लेकरांनी करावा या सारखं माऊलीचं दुसरं दर्दैव ते काय! :) असो, छान कविता... आपला, (निदान माऊलीचं नांव घेऊन किंवा तिची झूल पांघरून संस्थळांवर पालथे धंदे न करणारा!) तात्या.

इनोबा म्हणे 11/03/2008 - 02:47
काका कुठला?पुतणे कुठले? भाउबंदकी होवो बळकट आपण वकील आहात काय? च्यायला भाऊबंदकीच्या नावाखाली गळे काढणारे स्वत: त्याच पाण्यात उभे राहून दूसयांना कोरडे रहायला सांगत आहेत. बे.ला. आपण एक चांगले कवि आहात यात दूमत नाही,पण त्याचा वापर कसा करत आहात यावर सगळं अवलंबून आहे.उगाच वाद वाढवत बसू नये ही विनंती. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

बेसनलाडू 11/03/2008 - 03:24
आपला हा शिरसावंद्य उपदेश येथील सर्वांनाच कराल काय? लेखक-कवी तसेच वाचकवर्ग, प्रतिसादकर्ते? (शालजोडीतला)बेसनलाडू

इनोबा म्हणे 11/03/2008 - 10:59
आपला हा शिरसावंद्य उपदेश येथील सर्वांनाच कराल काय? लेखक-कवी तसेच वाचकवर्ग, प्रतिसादकर्ते? हा उपदेश नसून विनंती आहे. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

बेसनलाडू 11/03/2008 - 04:09
अहो मुळातच तशा शरसंधानास व्यासरचित महाभारताची परवानगीच आहे :) (शब्दशिखंडीआडचा)बेसनलाडू

सुधीर कांदळकर 11/03/2008 - 19:59
संदर्भ माहीत असते तर दु:खच झाले असते. असो. कविता छानच आहे. माउलीसुधा सुटली नाही लेकरे अशी दिवटी, हलकट चिलटांची या मस्ती कसली? वशिंड भरले, शिंगे दणकट! वर्णन जोरदार आहे.
कट्ट्यावरचे वासू तर्कट वाचा विष्ठा, मनही मळकट! मांड्यांची चव कोणा कळली? म्हटले सगळे - "तळकट, तुपकट!" माउलीसुधा सुटली नाही लेकरे अशी दिवटी, हलकट चिलटांची या मस्ती कसली? वशिंड भरले, शिंगे दणकट! काका कुठला?पुतणे कुठले? भाउबंदकी होवो बळकट

नान्या..!

विसोबा खेचर ·

प्राजु 11/03/2008 - 01:55
पण नान्याचा आवडीचा छंद किंवा विरंगुळा मात्र एकच. तो म्हणजे लोकांच्या मर्तिकाला जाणे! :) काय पण छंद...! असतो एकेकाला.. काय करणार? छ्या! या नान्याचं मर्तिकाचं खूळ केव्हा जाणारे कुणास ठाऊक! गणपतीच्या दिवशीही "सगळ्यांना मुक्ति मिळू दे रे बाबा!" या आरोळीच्या रुपाने ते खूळ नान्याच्या पायात पाय घालायला येतंच तिच्यायला! ते सुद्धा नान्याच्या नकळत! कारण आपण असं काही बोललो हे देखील नान्याच्या गावी नसतं! :) मला तर एखाद् वर्षी "देवा गणपतीराया, या वर्षी लाकडं जरा स्वस्त होऊ देत रे बाबा!" असंही नान्या ओरडेल की काय अशी भिती वाटते! :)) हाहाहा.. तात्या, खरंच मलाही शंका आली ही जेव्हा मी पहिलं वाक्य वाचलं गणपती बसण्याचा उल्लेख आला लेखात तेव्हा... मैफलीच्या सुरवातीलाच गायकाला भैरवीची फर्माईश करणारा नान्या हा जगातला एकमेव श्रोता असेल! :) हे मात्र एकदम भारी... सह्हीच.. नाना नवाथे या व्यक्तिमत्त्वातील साधेपणाचे कंगोरे अतिशय सुंदर वर्णन केले आहेत तुम्ही. नेहमी प्रमाणेच.. सरस व्यक्तिचित्र.. - (सर्वव्यापी)प्राजु

बेसनलाडू 11/03/2008 - 02:02
खास तात्यांच्या शैलीतील उत्तम व्यक्तिचित्र. काही काही वाक्यं तर निव्वळ लाजवाब. जसे - नुकतीच पोरगी पटलेल्या एखाद्या युवकाने ज्या लगबगीने तिच्याबरोबर सहाचा शो पाहायला जावं, त्याच उत्साहाने नान्या कुणाच्याही मयताला निघतो! :) मर्तिकसम्राट हा शब्द तर भारीच आवडला. हे व्यक्तिचित्र जरा आखडते घेतले आहे का? की मुळातच फक्त तोंडओळखच करून द्यायची होती? (आस्वादक)बेसनलाडू

सर्किट 11/03/2008 - 02:19
खल्लास. (मर्तिक सम्राटाचे व्यक्तिचित्र आवडले, म्हणून...) बाकी बे.ला. शी सहमत, जरा आखडते घेतल्यासारखे वाटले आहे.. - सर्किट

चतुरंग 11/03/2008 - 02:33
तुमच्या व्यक्तिचित्र लिखाणावरची भाईकाकांची सावली अगदी जाणवते! मर्तिकसम्राट नानूचे चित्रणही असेच हटके. (थोडा सफाईचा हात कमी पडला असे मला जाणवले, कुठे-कुठे तेच उल्लेख दोनवेळा आलेले दिसले...) पण एकून तुमचा ह्या लेखनप्रकारावर हात बसलेला आहे ह्यात शंका नाही. जोरदार अभिनंदन! चतुरंग

मुक्तसुनीत 11/03/2008 - 02:39
तात्यांना भाषेची उत्तम जाण असल्याने, थोडे कॅज्युअल असे वाटणारे त्यांचे लिखाणसुद्धा दर्जेदार बनते. माणसांचे बारकावे, त्यांच्या लकबी, त्यांच्यातल्या गमतीदार वाटतील अशा विसंगती आणि या सगळ्याला मैत्रीची , माणुसकीची किनार. अहो, बेत बिर्याणीचा असो की साध्या कोशींबीरीचा , ते करणे जाणत्याचे .... पुलंचा बापू काणे आणि मिरासदारांचा कथानायक यांचा क्रॉस्-ब्रीड म्हणजे तात्यांचा नान्या ! :-)

धनंजय 11/03/2008 - 07:40
> पुलंचा बापू काणे आणि मिरासदारांचा कथानायक यांचा क्रॉस्-ब्रीड म्हणजे तात्यांचा नान्या ! :-) एकेक वल्ली जमायला लागल्या आहेत.

आनंदयात्री 11/03/2008 - 10:23
लेख तात्या स्टाइल मधे आहे ... आवडला हे. सा. न लगे .. आता आमची किरकिर : बरे झाले यात क्रमशः नव्हते ! नाही आम्हा वाचक लोकांना अजुन एका लेखमालेचा ट्रॅक ठेवावा लागला असता.

व्यंकट 11/03/2008 - 03:13
सगळ्यात आधी क्रमशः आहे का ते पाहीलं, नव्हतं हे बरं आहे. >> गणपतीच्या दिवशीही "सगळ्यांना मुक्ति मिळू दे रे बाबा!" हे आवडले. " :) " जरा जास्ती वेळा पडलयं, सहज म्हणून मोजलं तर २२ वेळा भरलं. ऑल्मोस्ट पूर्णविरामाला स्बस्टीट्यूट. बाकी वल्ली उत्तमच रेखाटली गेलीये ! आम्ही येथे भेटू शकतो.. http://baglya.blogspot.com/

आपला आभि 11/03/2008 - 06:06
तात्या एकदम 'काटा 'लेख लिहला आहे.. माझ्या डोळ्या समोर तर आमच्या गावात राहनारे शामादादा आले.. त्यांचा पण हाच छन्द होता... तिरडी कशी बाधावी ? खान्दा कसा आणि कुनी द्यावा ? झटपट अंघोळ कशी उरकावी ? .. लाकडावर झोपवल्यावर आग नीट लागन्यासाठी काय काय करावे ? या विषयात त्यांना आजच्या जमान्यात 'Ph D' सहज मिळाली असती.. स्मशानात भाषणे देण्याचा प्रकार तर औरच !!!!!.... त्यावर काहितरी येवूद्या.. (विनंती आहे हो .. आम्हाला काही उद्योगच नाहित ना लेख वाचन्याशिवाय..) आपला आआआभि

सृष्टीलावण्या 11/03/2008 - 07:20
"राजद्वारे श्मशाने च य: तिष्ठति स: बान्धव: ।" तोच खरा बान्धव जो राजाचे किंवा यमाचे बोलावणे आल्यावर आपल्याला दरवाजापर्यंत सोबत करतो. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सहज 11/03/2008 - 08:20
तात्यांना भाषेची उत्तम जाण असल्याने, थोडे कॅज्युअल असे वाटणारे त्यांचे लिखाणसुद्धा दर्जेदार बनते. माणसांचे बारकावे, त्यांच्या लकबी, त्यांच्यातल्या गमतीदार वाटतील अशा विसंगती आणि या सगळ्याला मैत्रीची , माणुसकीची किनार. अहो, बेत बिर्याणीचा असो की साध्या कोशींबीरीचा , ते करणे जाणत्याचे .... मुक्तसुनित यांच्याशी सहमत!

प्रमोद देव 11/03/2008 - 08:32
नान्या आवडला. तरीही तात्या 'नान्या'कडे तू हवे तितके लक्ष दिलेले दिसत नाहीये असे राहून राहून वाटतेय. एखाद्या खमंग पदार्थात 'मीठ' घालायचे राहून गेले असावे तसे झालेय. शांतचित्ताने पुन्हा एकदा संपादनाचे सोपस्कार करून त्यात सुधारणा करावीस अशी प्रामाणिक इच्छा व्यक्त करतो.

धोंडोपंत 11/03/2008 - 08:39
तात्या, अप्रतिम व्यक्तिचित्र. मजा आली वाचून. अत्यंत सुंदर. बोलकं, ओघवतं कथन. क्या बात है!! आपला, (संतुष्ट) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 11/03/2008 - 09:33

तात्या,
तुमच्या नान्या आवडला राव आपल्याला !!!
मैफलीच्या सुरवातीलाच गायकाला भैरवीची फर्माईश करणारा नान्या हा जगातला एकमेव श्रोता असेल! :) हाहाहाहा, हे तर लै भारी !!! :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धमाल मुलगा 11/03/2008 - 11:40
असा नान्या प्रत्येक गावात एक तरी असतोच का? आमच्या गावातही एक गृहस्थ असेच मर्तिकसम्राट आहेत. बर॑, जे काही "मर्तिकसम्राट" पाहिलेत, ते सगळे असेच साधे सरळ, भोळे-भाबडे, आहे त्यात समाधानी असे असतात. खरी..अस्स्ल माणूसकी पहायची असेल तर एखाद्या 'नान्या' शी फक्त ओळख करुन घ्या...मैत्रीसुद्धा नाही म्हणत मी. ती आपोआप होऊन जाते. बाकी, डोळ्यासमोर चित्र उभे करण्याची एकदम टिपिकल तात्या-इश्टाईल. खास करून गणपतीच्या आरतीचा आणि त्यान॑तरचा गाण्याचा किस्सा आवडला. तरी पण तात्याबा, उरकल्यासारख॑ का वाटत॑य? आपला, एका 'नान्या'चा मित्र -ध मा ल.

विसुनाना 11/03/2008 - 12:52
चित्रण! तात्या, ज्याम आवडला तुमचा 'नाना नवाथे'. (आता इतर लेखनही असेच एकटाकी किंवा एकटंकी संपवा, ही मल्लीनाथी)

शेखर 11/03/2008 - 12:56
तात्यांचे लिखाण एकदम लाजबाब असते. प्रत्यक्ष नान्याला भेटल्या सारखे वाटले ..... शेखर

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 13:22
'नेहमीच्या गिर्‍हाईकाला फसवू नका, मिस्टर' आठवले :) धन्यवाद रे नंदनसायबा, मी तर खूपच लहान आणि कडमड्या लेखक आहे, परंतु माझ्या मते आज परिस्थिती अशी आहे की लहानमोठ्या सर्वच लेखकांना व्यक्तिचित्रण करायचे असेल तर भाईकाकांचे बोट धरल्यशिवाय पुढे जाता येणार नाही! मी फक्त त्यांचा वरदहस्त माझ्यावर रहावा एवढेच चिंतितो आणि माझ्या लेखनावर त्यांची सहज सावली तरी पडवी एवढेच पाहतो. कुठेही नक्कल होऊ न देण्याचा मात्र कसोशिने प्रयत्न करतो. तरीही खूप जड जातं आणि सांभाळावं लागतं! :) आजदेखील माझा एकही दिवस त्यांच्या आठवणीशिवाय जात नाही! स्वप्नातही आंगठा न मागणार्‍या या प्रेमळ गुरूकडे मनोमन माझी एकलव्यासारखी तालिम सुरू आहे, कितपत यश येतं ते पाहायचं! अवांतर - व्यंकटेशतात्या माडगुळकरांच्या व्यक्तिरेखाही मला अतिशय आवडतात. तात्या माडगुळकरांची 'माणदेशी माणसं' वाचून तर मी थक्कच झालो. फारच सुरेख! एकंदरीतच 'व्यक्तिचित्र' हा माझा सर्वात लाडका साहित्यप्रकार आहे! असो, आपला, (भाईकाकांच्या व्यक्तिचित्रांनी सगळं आयुष्यच भारावून गेलेला!) तात्या. -- मात्र जगाच्या दृष्टीने सारी अशुद्धे केलेला हा माणूस माझ्या लेखी मात्र देवटाक्याच्या पाण्याइतकाच शुद्ध होता! -- (रावसाहेब!)

राजमुद्रा 11/03/2008 - 15:08
तात्याबा नान्या आवडला! आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आमच्या धीर धरण्याला सीमा आहेत :) फार ताणल्याने तुटतील अशी (प्रेमळ) धमकी मी तुम्हाला देत आहे. राजमुद्रा :)

सुमीत 11/03/2008 - 17:24
तात्यांचा हातखंडाच आहे प्रभावी व्यक्ती चित्रण करण्याचा. तात्यांना व्यक्तीचित्रण आवडते आणि ती आवड खरे तर त्यांच्या लोकसंग्रह जमवायच्या आवडी मुळेच आहे.

लिखाळ 11/03/2008 - 17:58
तात्या, नेहमी प्रमाणेच व्यक्तिचित्रण आवडले. खास. सुरुवातीपासूनच नाना ही व्यक्ती अंगकाठीने कशी असेल याचे मनाशी चित्र रंगवले आणि ते आपण केलेल्या वर्णनाशी जुळले. तुमचा व्यक्तिचित्रणात हातखंडाच आहे. पण या पूर्ण लेखात एकदाही एखद्या पात्राबद्दल 'यावर सुद्धा एक स्वतंत्र लेख लिहावा' असे आपण लिहिले नसल्याने, हा लेख आखडल्यासारख झाला आहे की काय ? असे अनेकांना वाटले असेल :) शिंत्रे गुरुजींची मालिका पूर्ण झाली का? त्याचा दुवा देता का? पुलेशु. --लिखाळ. 'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 18:40
आपल्यासारख्या चोखंदळ वाचकाने सर्वांशी थोडी थोडी सहमती दाखवली हेच आमच्याकरता मोप आहे! बाय द वे, गोळेकाकांचा संदर्भ आवडला. बाकी गोळेकाका तसा भला माणूस हो! :) असो, आपला, (गोळेकाकांच्या संतुलीत आहारविषयक नियमांचा शिष्य!) तात्या.

किशोरी 11/03/2008 - 18:39
नान्या तर आवडलेच पण लेख वाचुन त्यांच्या चिऊला पाहण्याची खूप इच्छा झाली मजा आली वाचुन !!

सुधीर कांदळकर 11/03/2008 - 19:52
मर्तिकसम्राट छानच. गणगोतापैकी असण्याचा अभिमान, चिऊचे भुर्रकन येऊन बिलगणे, पुलंचा एकेरी उल्लेख. वाह. .............. वा. वर्णनातील अनौपचारिकता व आपल्या मैत्रीतील जिव्हाळा ठाव घेणारा. अप्रतिम. राजमुद्राताईंना रुसावे लागू देऊ नका. नाहीतर आम्ही लेखणीसंपावर जाऊ. 'पेन डाऊन' ऐवजी 'की बोर्ड ऑफ्फ'. धन्यवाद. रोशनीची वाट पाहात आहे. सुधीर कांदळकर

वरदा 11/03/2008 - 20:36
खूप छान आहे हेही व्यक्तिचित्र एकंदरीतच 'व्यक्तिचित्र' हा माझा सर्वात लाडका साहित्यप्रकार आहे! ते सा. न. ला. आम्हाला दिसतय ते तुमच्या सगळ्या व्यक्तीचित्रातून आणि ह्याचं कारण तुमचं सहज माणसं जोडणं आहे हेही नक्की.. सगळ्या व्यक्तीचित्रात एक सहजता असते तुमच्या सहज गप्पा मारताना, प्रतिसाद देताना तुम्ही जसं लिहिता तिच भाषा व्यक्तिचित्रात असते. त्यामुळे ते एकदम ओरिजिनल बनतं आणि वाचायला खूप मजा येते. अभिनंदन ह्या उत्क्रुष्ठ व्यक्तिचित्राबद्दल!

सर्वसाक्षी 11/03/2008 - 22:58
जोरदार! खरेतर अंत्यविधीला जाणे ही एक सामाजिक गरज आहे. अनेकदा गेलेल्याच्या घरचे सगळे मोठ्या वयाचे असतात, मुलेबाळे जवळ नसतात मग धावपळ करायला कुणीतरी हव ना? मी देखिल एकवेळ लग्न चुकवतो पण ओळखीत कुणी गेले तर आवर्जुन जातो. बाकी व्यक्तिचित्र तुझ्या खास शैलितलं, आवडल हो!

किशोरी 12/03/2008 - 17:36
लेख तर छानच आहे ,आणी गुरुजीच नाव टिल्लू असत हे वाचुन गुरुजी जीन्स मधे,केस रंगवलेले अस चित्र डोळ्यासमोर उभ राहील :))))

विसोबा खेचर 13/03/2008 - 07:59
आपुलकीने प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिक वाचकवरांचे मनापासून आभार मानतो... प्रतिसाद न देणार्‍यांचेही अनेकानेक आभार! बघून घेईन तिच्यायला! ---- (स्वगत!) :) काही मंडळींनी लेख संपवतांना जरा घाई झाली आहे किंवा लेख थोडा गुंडाळला गेला आहे असं मोकळेपणाने कळवलं त्यांचे आभार मानतो. परंतु लिहिताना मला तरी व्यक्तिश: तसं जाणवलं नाही. जसं जमेल तसं लिहीत गेलो. असो... लिखाळराव, शिंत्रेगुरुजींची आठवण करून दिल्याबदल तुम्हाला मनापासून धन्यवाद देतो! साफ विसरूनच गेलो होतो. मनोगतावर शिंत्रेगुरुजींना खूप चांगला रिस्पॉन्स मिळाला होता. तूर्तास त्याचे पहिले दोन भाग माझ्या ब्लॉगावर प्रसिद्ध करत आहे. ते आपल्याला इथे आणि इथे वाचता येतील. तिसरा भाग लवकरच लिहीन. रौशनीबद्दलही काही मंडळींनी विचारलं आहे, तीही लौकरच पुरी करण्याचा प्रयत्न करतो. रोजच्या कामधंद्यातून थोडा निवांतपणा मिळायला हवा! पुन्हा एकदा सर्वांचे आभार.. नान्याचं व्यक्तिचित्र मी आमच्या भाईकाकांची आयुष्यभर साथ करणार्‍या आणि त्यांना सांभाळणार्‍या सुनिताबाईंच्या चरणी अर्पण करतो... तात्या.

प्राजु 11/03/2008 - 01:55
पण नान्याचा आवडीचा छंद किंवा विरंगुळा मात्र एकच. तो म्हणजे लोकांच्या मर्तिकाला जाणे! :) काय पण छंद...! असतो एकेकाला.. काय करणार? छ्या! या नान्याचं मर्तिकाचं खूळ केव्हा जाणारे कुणास ठाऊक! गणपतीच्या दिवशीही "सगळ्यांना मुक्ति मिळू दे रे बाबा!" या आरोळीच्या रुपाने ते खूळ नान्याच्या पायात पाय घालायला येतंच तिच्यायला! ते सुद्धा नान्याच्या नकळत! कारण आपण असं काही बोललो हे देखील नान्याच्या गावी नसतं! :) मला तर एखाद् वर्षी "देवा गणपतीराया, या वर्षी लाकडं जरा स्वस्त होऊ देत रे बाबा!" असंही नान्या ओरडेल की काय अशी भिती वाटते! :)) हाहाहा.. तात्या, खरंच मलाही शंका आली ही जेव्हा मी पहिलं वाक्य वाचलं गणपती बसण्याचा उल्लेख आला लेखात तेव्हा... मैफलीच्या सुरवातीलाच गायकाला भैरवीची फर्माईश करणारा नान्या हा जगातला एकमेव श्रोता असेल! :) हे मात्र एकदम भारी... सह्हीच.. नाना नवाथे या व्यक्तिमत्त्वातील साधेपणाचे कंगोरे अतिशय सुंदर वर्णन केले आहेत तुम्ही. नेहमी प्रमाणेच.. सरस व्यक्तिचित्र.. - (सर्वव्यापी)प्राजु

बेसनलाडू 11/03/2008 - 02:02
खास तात्यांच्या शैलीतील उत्तम व्यक्तिचित्र. काही काही वाक्यं तर निव्वळ लाजवाब. जसे - नुकतीच पोरगी पटलेल्या एखाद्या युवकाने ज्या लगबगीने तिच्याबरोबर सहाचा शो पाहायला जावं, त्याच उत्साहाने नान्या कुणाच्याही मयताला निघतो! :) मर्तिकसम्राट हा शब्द तर भारीच आवडला. हे व्यक्तिचित्र जरा आखडते घेतले आहे का? की मुळातच फक्त तोंडओळखच करून द्यायची होती? (आस्वादक)बेसनलाडू

सर्किट 11/03/2008 - 02:19
खल्लास. (मर्तिक सम्राटाचे व्यक्तिचित्र आवडले, म्हणून...) बाकी बे.ला. शी सहमत, जरा आखडते घेतल्यासारखे वाटले आहे.. - सर्किट

चतुरंग 11/03/2008 - 02:33
तुमच्या व्यक्तिचित्र लिखाणावरची भाईकाकांची सावली अगदी जाणवते! मर्तिकसम्राट नानूचे चित्रणही असेच हटके. (थोडा सफाईचा हात कमी पडला असे मला जाणवले, कुठे-कुठे तेच उल्लेख दोनवेळा आलेले दिसले...) पण एकून तुमचा ह्या लेखनप्रकारावर हात बसलेला आहे ह्यात शंका नाही. जोरदार अभिनंदन! चतुरंग

मुक्तसुनीत 11/03/2008 - 02:39
तात्यांना भाषेची उत्तम जाण असल्याने, थोडे कॅज्युअल असे वाटणारे त्यांचे लिखाणसुद्धा दर्जेदार बनते. माणसांचे बारकावे, त्यांच्या लकबी, त्यांच्यातल्या गमतीदार वाटतील अशा विसंगती आणि या सगळ्याला मैत्रीची , माणुसकीची किनार. अहो, बेत बिर्याणीचा असो की साध्या कोशींबीरीचा , ते करणे जाणत्याचे .... पुलंचा बापू काणे आणि मिरासदारांचा कथानायक यांचा क्रॉस्-ब्रीड म्हणजे तात्यांचा नान्या ! :-)

धनंजय 11/03/2008 - 07:40
> पुलंचा बापू काणे आणि मिरासदारांचा कथानायक यांचा क्रॉस्-ब्रीड म्हणजे तात्यांचा नान्या ! :-) एकेक वल्ली जमायला लागल्या आहेत.

आनंदयात्री 11/03/2008 - 10:23
लेख तात्या स्टाइल मधे आहे ... आवडला हे. सा. न लगे .. आता आमची किरकिर : बरे झाले यात क्रमशः नव्हते ! नाही आम्हा वाचक लोकांना अजुन एका लेखमालेचा ट्रॅक ठेवावा लागला असता.

व्यंकट 11/03/2008 - 03:13
सगळ्यात आधी क्रमशः आहे का ते पाहीलं, नव्हतं हे बरं आहे. >> गणपतीच्या दिवशीही "सगळ्यांना मुक्ति मिळू दे रे बाबा!" हे आवडले. " :) " जरा जास्ती वेळा पडलयं, सहज म्हणून मोजलं तर २२ वेळा भरलं. ऑल्मोस्ट पूर्णविरामाला स्बस्टीट्यूट. बाकी वल्ली उत्तमच रेखाटली गेलीये ! आम्ही येथे भेटू शकतो.. http://baglya.blogspot.com/

आपला आभि 11/03/2008 - 06:06
तात्या एकदम 'काटा 'लेख लिहला आहे.. माझ्या डोळ्या समोर तर आमच्या गावात राहनारे शामादादा आले.. त्यांचा पण हाच छन्द होता... तिरडी कशी बाधावी ? खान्दा कसा आणि कुनी द्यावा ? झटपट अंघोळ कशी उरकावी ? .. लाकडावर झोपवल्यावर आग नीट लागन्यासाठी काय काय करावे ? या विषयात त्यांना आजच्या जमान्यात 'Ph D' सहज मिळाली असती.. स्मशानात भाषणे देण्याचा प्रकार तर औरच !!!!!.... त्यावर काहितरी येवूद्या.. (विनंती आहे हो .. आम्हाला काही उद्योगच नाहित ना लेख वाचन्याशिवाय..) आपला आआआभि

सृष्टीलावण्या 11/03/2008 - 07:20
"राजद्वारे श्मशाने च य: तिष्ठति स: बान्धव: ।" तोच खरा बान्धव जो राजाचे किंवा यमाचे बोलावणे आल्यावर आपल्याला दरवाजापर्यंत सोबत करतो. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

सहज 11/03/2008 - 08:20
तात्यांना भाषेची उत्तम जाण असल्याने, थोडे कॅज्युअल असे वाटणारे त्यांचे लिखाणसुद्धा दर्जेदार बनते. माणसांचे बारकावे, त्यांच्या लकबी, त्यांच्यातल्या गमतीदार वाटतील अशा विसंगती आणि या सगळ्याला मैत्रीची , माणुसकीची किनार. अहो, बेत बिर्याणीचा असो की साध्या कोशींबीरीचा , ते करणे जाणत्याचे .... मुक्तसुनित यांच्याशी सहमत!

प्रमोद देव 11/03/2008 - 08:32
नान्या आवडला. तरीही तात्या 'नान्या'कडे तू हवे तितके लक्ष दिलेले दिसत नाहीये असे राहून राहून वाटतेय. एखाद्या खमंग पदार्थात 'मीठ' घालायचे राहून गेले असावे तसे झालेय. शांतचित्ताने पुन्हा एकदा संपादनाचे सोपस्कार करून त्यात सुधारणा करावीस अशी प्रामाणिक इच्छा व्यक्त करतो.

धोंडोपंत 11/03/2008 - 08:39
तात्या, अप्रतिम व्यक्तिचित्र. मजा आली वाचून. अत्यंत सुंदर. बोलकं, ओघवतं कथन. क्या बात है!! आपला, (संतुष्ट) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 11/03/2008 - 09:33

तात्या,
तुमच्या नान्या आवडला राव आपल्याला !!!
मैफलीच्या सुरवातीलाच गायकाला भैरवीची फर्माईश करणारा नान्या हा जगातला एकमेव श्रोता असेल! :) हाहाहाहा, हे तर लै भारी !!! :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धमाल मुलगा 11/03/2008 - 11:40
असा नान्या प्रत्येक गावात एक तरी असतोच का? आमच्या गावातही एक गृहस्थ असेच मर्तिकसम्राट आहेत. बर॑, जे काही "मर्तिकसम्राट" पाहिलेत, ते सगळे असेच साधे सरळ, भोळे-भाबडे, आहे त्यात समाधानी असे असतात. खरी..अस्स्ल माणूसकी पहायची असेल तर एखाद्या 'नान्या' शी फक्त ओळख करुन घ्या...मैत्रीसुद्धा नाही म्हणत मी. ती आपोआप होऊन जाते. बाकी, डोळ्यासमोर चित्र उभे करण्याची एकदम टिपिकल तात्या-इश्टाईल. खास करून गणपतीच्या आरतीचा आणि त्यान॑तरचा गाण्याचा किस्सा आवडला. तरी पण तात्याबा, उरकल्यासारख॑ का वाटत॑य? आपला, एका 'नान्या'चा मित्र -ध मा ल.

विसुनाना 11/03/2008 - 12:52
चित्रण! तात्या, ज्याम आवडला तुमचा 'नाना नवाथे'. (आता इतर लेखनही असेच एकटाकी किंवा एकटंकी संपवा, ही मल्लीनाथी)

शेखर 11/03/2008 - 12:56
तात्यांचे लिखाण एकदम लाजबाब असते. प्रत्यक्ष नान्याला भेटल्या सारखे वाटले ..... शेखर

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 13:22
'नेहमीच्या गिर्‍हाईकाला फसवू नका, मिस्टर' आठवले :) धन्यवाद रे नंदनसायबा, मी तर खूपच लहान आणि कडमड्या लेखक आहे, परंतु माझ्या मते आज परिस्थिती अशी आहे की लहानमोठ्या सर्वच लेखकांना व्यक्तिचित्रण करायचे असेल तर भाईकाकांचे बोट धरल्यशिवाय पुढे जाता येणार नाही! मी फक्त त्यांचा वरदहस्त माझ्यावर रहावा एवढेच चिंतितो आणि माझ्या लेखनावर त्यांची सहज सावली तरी पडवी एवढेच पाहतो. कुठेही नक्कल होऊ न देण्याचा मात्र कसोशिने प्रयत्न करतो. तरीही खूप जड जातं आणि सांभाळावं लागतं! :) आजदेखील माझा एकही दिवस त्यांच्या आठवणीशिवाय जात नाही! स्वप्नातही आंगठा न मागणार्‍या या प्रेमळ गुरूकडे मनोमन माझी एकलव्यासारखी तालिम सुरू आहे, कितपत यश येतं ते पाहायचं! अवांतर - व्यंकटेशतात्या माडगुळकरांच्या व्यक्तिरेखाही मला अतिशय आवडतात. तात्या माडगुळकरांची 'माणदेशी माणसं' वाचून तर मी थक्कच झालो. फारच सुरेख! एकंदरीतच 'व्यक्तिचित्र' हा माझा सर्वात लाडका साहित्यप्रकार आहे! असो, आपला, (भाईकाकांच्या व्यक्तिचित्रांनी सगळं आयुष्यच भारावून गेलेला!) तात्या. -- मात्र जगाच्या दृष्टीने सारी अशुद्धे केलेला हा माणूस माझ्या लेखी मात्र देवटाक्याच्या पाण्याइतकाच शुद्ध होता! -- (रावसाहेब!)

राजमुद्रा 11/03/2008 - 15:08
तात्याबा नान्या आवडला! आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आता रौशनी कधी? आमच्या धीर धरण्याला सीमा आहेत :) फार ताणल्याने तुटतील अशी (प्रेमळ) धमकी मी तुम्हाला देत आहे. राजमुद्रा :)

सुमीत 11/03/2008 - 17:24
तात्यांचा हातखंडाच आहे प्रभावी व्यक्ती चित्रण करण्याचा. तात्यांना व्यक्तीचित्रण आवडते आणि ती आवड खरे तर त्यांच्या लोकसंग्रह जमवायच्या आवडी मुळेच आहे.

लिखाळ 11/03/2008 - 17:58
तात्या, नेहमी प्रमाणेच व्यक्तिचित्रण आवडले. खास. सुरुवातीपासूनच नाना ही व्यक्ती अंगकाठीने कशी असेल याचे मनाशी चित्र रंगवले आणि ते आपण केलेल्या वर्णनाशी जुळले. तुमचा व्यक्तिचित्रणात हातखंडाच आहे. पण या पूर्ण लेखात एकदाही एखद्या पात्राबद्दल 'यावर सुद्धा एक स्वतंत्र लेख लिहावा' असे आपण लिहिले नसल्याने, हा लेख आखडल्यासारख झाला आहे की काय ? असे अनेकांना वाटले असेल :) शिंत्रे गुरुजींची मालिका पूर्ण झाली का? त्याचा दुवा देता का? पुलेशु. --लिखाळ. 'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 18:40
आपल्यासारख्या चोखंदळ वाचकाने सर्वांशी थोडी थोडी सहमती दाखवली हेच आमच्याकरता मोप आहे! बाय द वे, गोळेकाकांचा संदर्भ आवडला. बाकी गोळेकाका तसा भला माणूस हो! :) असो, आपला, (गोळेकाकांच्या संतुलीत आहारविषयक नियमांचा शिष्य!) तात्या.

किशोरी 11/03/2008 - 18:39
नान्या तर आवडलेच पण लेख वाचुन त्यांच्या चिऊला पाहण्याची खूप इच्छा झाली मजा आली वाचुन !!

सुधीर कांदळकर 11/03/2008 - 19:52
मर्तिकसम्राट छानच. गणगोतापैकी असण्याचा अभिमान, चिऊचे भुर्रकन येऊन बिलगणे, पुलंचा एकेरी उल्लेख. वाह. .............. वा. वर्णनातील अनौपचारिकता व आपल्या मैत्रीतील जिव्हाळा ठाव घेणारा. अप्रतिम. राजमुद्राताईंना रुसावे लागू देऊ नका. नाहीतर आम्ही लेखणीसंपावर जाऊ. 'पेन डाऊन' ऐवजी 'की बोर्ड ऑफ्फ'. धन्यवाद. रोशनीची वाट पाहात आहे. सुधीर कांदळकर

वरदा 11/03/2008 - 20:36
खूप छान आहे हेही व्यक्तिचित्र एकंदरीतच 'व्यक्तिचित्र' हा माझा सर्वात लाडका साहित्यप्रकार आहे! ते सा. न. ला. आम्हाला दिसतय ते तुमच्या सगळ्या व्यक्तीचित्रातून आणि ह्याचं कारण तुमचं सहज माणसं जोडणं आहे हेही नक्की.. सगळ्या व्यक्तीचित्रात एक सहजता असते तुमच्या सहज गप्पा मारताना, प्रतिसाद देताना तुम्ही जसं लिहिता तिच भाषा व्यक्तिचित्रात असते. त्यामुळे ते एकदम ओरिजिनल बनतं आणि वाचायला खूप मजा येते. अभिनंदन ह्या उत्क्रुष्ठ व्यक्तिचित्राबद्दल!

सर्वसाक्षी 11/03/2008 - 22:58
जोरदार! खरेतर अंत्यविधीला जाणे ही एक सामाजिक गरज आहे. अनेकदा गेलेल्याच्या घरचे सगळे मोठ्या वयाचे असतात, मुलेबाळे जवळ नसतात मग धावपळ करायला कुणीतरी हव ना? मी देखिल एकवेळ लग्न चुकवतो पण ओळखीत कुणी गेले तर आवर्जुन जातो. बाकी व्यक्तिचित्र तुझ्या खास शैलितलं, आवडल हो!

किशोरी 12/03/2008 - 17:36
लेख तर छानच आहे ,आणी गुरुजीच नाव टिल्लू असत हे वाचुन गुरुजी जीन्स मधे,केस रंगवलेले अस चित्र डोळ्यासमोर उभ राहील :))))

विसोबा खेचर 13/03/2008 - 07:59
आपुलकीने प्रतिसाद देणार्‍या सर्व रसिक वाचकवरांचे मनापासून आभार मानतो... प्रतिसाद न देणार्‍यांचेही अनेकानेक आभार! बघून घेईन तिच्यायला! ---- (स्वगत!) :) काही मंडळींनी लेख संपवतांना जरा घाई झाली आहे किंवा लेख थोडा गुंडाळला गेला आहे असं मोकळेपणाने कळवलं त्यांचे आभार मानतो. परंतु लिहिताना मला तरी व्यक्तिश: तसं जाणवलं नाही. जसं जमेल तसं लिहीत गेलो. असो... लिखाळराव, शिंत्रेगुरुजींची आठवण करून दिल्याबदल तुम्हाला मनापासून धन्यवाद देतो! साफ विसरूनच गेलो होतो. मनोगतावर शिंत्रेगुरुजींना खूप चांगला रिस्पॉन्स मिळाला होता. तूर्तास त्याचे पहिले दोन भाग माझ्या ब्लॉगावर प्रसिद्ध करत आहे. ते आपल्याला इथे आणि इथे वाचता येतील. तिसरा भाग लवकरच लिहीन. रौशनीबद्दलही काही मंडळींनी विचारलं आहे, तीही लौकरच पुरी करण्याचा प्रयत्न करतो. रोजच्या कामधंद्यातून थोडा निवांतपणा मिळायला हवा! पुन्हा एकदा सर्वांचे आभार.. नान्याचं व्यक्तिचित्र मी आमच्या भाईकाकांची आयुष्यभर साथ करणार्‍या आणि त्यांना सांभाळणार्‍या सुनिताबाईंच्या चरणी अर्पण करतो... तात्या.
"तात्या, पोष्टाजवळचा टकल्या सातपुते खपला रे. वेळ असेल तर ये!" रात्री अकराच्या सुमारास जरा कुठे डोळा लागतो न लागतो तोच नान्याचा फोन! शिवनाथ पांडुरंग नवाथे, ऊर्फ नाना नवाथे, ऊर्फ नान्या! हा प्राणी मला कधी भेटला, कधी आमची घट्ट दोस्ती जमली आणि कधी हा माझा झाला ते कळलंच नाही. नान्याला मर्तिकं पोचवायची भारी हौस. छंदच म्हणा ना! जरा ओळखीपाळखीतलं कुणी मरायचा अवकाश, नान्या त्या घरात सर्वात पहिल्यांदा हजर! नुकतीच पोरगी पटलेल्या एखाद्या युवकाने ज्या लगबगीने तिच्याबरोबर सहाचा शो पाहायला जावं, त्याच उत्साहाने नान्या कुणाच्याही मयताला निघतो!

विरह

सचिन ·

सर्किट 11/03/2008 - 00:07
मस्त कविता. पण पुन्हा तिला जवळ केले तर घरे पडतील काळजाला हे तर मस्तच !! - सर्किट

इनोबा म्हणे 11/03/2008 - 00:24
तुमच्या आमच्या सारख्या भावी साहित्यिकांना हा धूर किती गरजेचा आहे याचा अजूनही कुणालाच अंदाज आलेला दिसत नाही.समाजाने याचा गंभीरपणे विचार करायला हवा.(तुम्ही गंभीर होऊ नका म्हणजे झालं) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

प्राजु 11/03/2008 - 00:35
अप्रतिम कविता... एकदमच आवडली.. गुगली आहे खरी... - (सर्वव्यापी)प्राजु

व्यंकट 11/03/2008 - 01:41
adhun madhun samarthyadata gGaDev is undefined ashi error deto ani devanagri typing band padatay. mhanoon english madhe pratisad. आम्ही येथे भेटू शकतो.. http://baglya.blogspot.com/

सचिन 11/03/2008 - 01:45
माझ्यासारख्या नवोदिताच्या (आतापर्यन्तच्या) दोनही कवितन्ना मि.पा. वाचकान्नी उत्साहवर्धक प्रतिसाद दिलाय ! जर्रानवाजीका तेहेदिलसे शुक्रिया !!!

सर्किट 11/03/2008 - 00:07
मस्त कविता. पण पुन्हा तिला जवळ केले तर घरे पडतील काळजाला हे तर मस्तच !! - सर्किट

इनोबा म्हणे 11/03/2008 - 00:24
तुमच्या आमच्या सारख्या भावी साहित्यिकांना हा धूर किती गरजेचा आहे याचा अजूनही कुणालाच अंदाज आलेला दिसत नाही.समाजाने याचा गंभीरपणे विचार करायला हवा.(तुम्ही गंभीर होऊ नका म्हणजे झालं) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

प्राजु 11/03/2008 - 00:35
अप्रतिम कविता... एकदमच आवडली.. गुगली आहे खरी... - (सर्वव्यापी)प्राजु

व्यंकट 11/03/2008 - 01:41
adhun madhun samarthyadata gGaDev is undefined ashi error deto ani devanagri typing band padatay. mhanoon english madhe pratisad. आम्ही येथे भेटू शकतो.. http://baglya.blogspot.com/

सचिन 11/03/2008 - 01:45
माझ्यासारख्या नवोदिताच्या (आतापर्यन्तच्या) दोनही कवितन्ना मि.पा. वाचकान्नी उत्साहवर्धक प्रतिसाद दिलाय ! जर्रानवाजीका तेहेदिलसे शुक्रिया !!!
मनावर दगड ठेवून म्हणालो तिला तुझा माझा सम्बन्ध आता सम्पला म्हणाली , हेच ऐकवण्यासाठी जवळ केले होतेस का मला ? आताशा एकटेपणा अक्षरशः खायला उठतो जिवाला पण पुन्हा तिला जवळ केले तर घरे पडतील काळजाला तिच्या नाही, तरी माझ्या घरचे विरोध नक्कीच करणार आणि त्यान्च्यापर्यन्त आमची कुणकुण तर गेलीच असणार आमचा समेट घडवायला मित्र सारे आतुर झालेत म्हणूनच रूमवरचे सारे ASH TRAY मी केव्हाच फेकून दिलेत (कवितेचे नाव "मोठी गोल्ड फ्लेक" ठेवणार होतो, पण मग सस्पेन्स राहिला नसता !)

पट्टी सामोसा

चकली ·

वरदा 10/03/2008 - 22:55
लावण्याऐवजी त्या पुरीचा कोन करुन हातानेच बंद करते मी समोसे...बाकी क्रुती सेम्...मस्त गरम गरम खावेसे वाट्टायत...

चकली 10/03/2008 - 22:56
समोश्या विषयी माहीती इथे वाचायला मिळेल. समोसा/ सामोसा हा शब्द कसा आला असावा म्हणून गूगलींग केलं तेव्हा हे सापडले दुवा चकली http://chakali.blogspot.com

प्राजु 11/03/2008 - 00:12
मग याला पट्टीचे समोसे का म्हणतात? माझी समजूत होती की, पोळपाटावर मोठी पोळी लाटून त्याच्या पट्ट्या कापायच्या आणि सुरुवातीला भाजी भरून उरलेली पट्टी त्रिकोणी घडी घालत समोसे बनवायचे ... म्हणजे माझ्या या कल्पनेला सुरूंग लागला.. :) बाकी इतर समोसे सुद्धा ती पोळी मधोमध कापूनच बनवत होते मी. पण पट्टीचे समोसे .. जरा अवघड वाटत होते.. आता नक्की करून बघेन. कृती एकदम मस्त. - (सर्वव्यापी)प्राजु

प्राजु 11/03/2008 - 00:28
करणारे माझ्यासारखे असतिल तर काय उपयोग.. मी नुसतेच पट्टीची खाणारी... - (सर्वव्यापी)प्राजु आवांतर : चतुरंग, विनोद आवडला.

स्वाती राजेश 11/03/2008 - 01:22
भिजवलेल्या पीठाच्या पोळ्या करताना... प्रथम एक पीठाची गोळी घेऊन त्याची छोटी पुरी लाटावी. त्या पुरीला तेल लावावे व त्यावर तांदळाची पीठी लावावी. दुसरी गोळी घेऊन तेवढीच पुरी लाटून त्या पुरीवर ठेवावी. दोन्ही पुर्‍या एकत्रितपणे फुलक्या एवढ्या लाटाव्यात. तव्यावर मंद भाजावी (चकलीने सांगितल्याप्रमाणे) डाग पडू देउ नयेत. गरम असतानाच त्याचे सुरीने अर्धे २ भाग करावे. त्या भागाचे २-२ भाग करावेत कारण २ पुर्‍या तेलाने चिकटवल्यामूळे सहज वेगळे वेगळे भाग होतात. म्हणजे एकूण ४ अर्धे भाग होतात. सारण भरेपर्यंत ओल्या फडक्याखाली ठेवाव्यात.पोळी न भाजलेल्या भागात सारण भरून तळतात. हे सामोसे नेहमी सामोसे करतो त्यापेक्षा छोटे करतात त्यामुळे एका पोळीचे छोटे छोटे भाग पट्टीसारखे दिसतात म्हणून याला पट्टीचे सामोसे म्हणत असतील असा माझा अंदाज...... टीपः पट्ट्या अदल्यादिवशी करून फ्रिजमध्ये एअर टाईट डब्यात ठेवाव्या व दुसर्‍या दिवशी सारण भरून सामोसे करावेत.

चकली 11/03/2008 - 21:28
स्वाती, उपयुक्त माहिती बद्दल धन्यवाद ! यामुळे पट्टि सामोसा आणि साधा सामोसा यातला फरक समजला. पुढ्च्यावेळी तू सांगितलेस तसे करून बघेन! चकली http://chakali.blogspot.com

प्राजु 11/03/2008 - 01:29
आत्ताच मी " हे नेहमिच्या समोस्यांप्रमाणेच करायचे " या निष्कर्षाला आले होते. त्यात आता ही वेगळीच कृती तू दिलीस. म्हणजे मला सांग, एका पोळीचे नक्की किती भाग होतात. चतकोर असे ४ का? आणि मग त्यात सारण भरायचे का? आणि त्या एकावर एक ठेवून का लाटायच्या? आणि कापताना दोन्ही एकत्रच कापायच्या का? आणि सारण भरताना डबल लेयर मध्ये भरायचे का? छे किती हे प्रश्न.... - (प्रचंड गोंधळेली)प्राजु

स्वाती राजेश 11/03/2008 - 01:49
१.प्रथम २ छोटे पीठाचे गोळे घे. २.पुरीएवढे दोन्ही लाट. ३.एकावर तेल लाव व तांदळाचे पीठ भुरभुरव. ४.दोन्ही पुर्‍या एकमेकांवर ठेऊन फुलक्याएवढ्या लाट. ५.मंद पांढर्‍या भाज.काळे डाग पडून देऊ नकोस. ६.प्रथम ती अर्धी कर म्हणजे भाकरी सारखे त्याचे पदर सुटलेले दिसतील. ७. ते पदर वेगळे वेगळे कर म्हणजे तुझ्याकडे अर्ध्या अर्ध्या ४ फुलक्या झाल्या. ८.त्या फुलक्या च्या आतील म्हणजे न भाजलेल्या भागात सारण घालून तळणे. कळले नसेल तर आणखी डिटेल्स देऊ का?

प्राजु 11/03/2008 - 02:00
हे अगदी नीट समजलं.. आत करेन्...फार डोकं खाल्लं का ग मी तुझं?? धन्यवाद.. :)स्वाती. - (सर्वव्यापी)प्राजु

स्वाती राजेश 11/03/2008 - 02:08
मला आवडते...जर कुणी विचारले (कुकींग) तर कारण मी सुद्धा असेच कुणाचे तरी डोके खाल्ले असेन ना?:)))) त्याची ही फळे आहेत म्हणजे तू डोके खातेस ही फळे नव्हेत, मला चांगले पदार्थ येतात ही फळे.

आपला आभि 11/03/2008 - 06:14
बरेच काही काही वाचलं... पण एवढच कळल की पदार्थ खातानाच नव्हे तर पाककृती वाचताना सुद्धा जीभेला चव जाणवते.. कुठल्या हाटिलात मिळतात हो हे सामुसे .. जाउन खायला बरे.. आम्ही बनवायला जाव तर सामोस्याचा बटाटे वडा व्हायचा... हॅ हॅ हॅ... मि पा भगिनी वर्ग येकदम 'form' मध्ये... आपला खादाड आणि आळशी (by default) आआआभि

सोनम 18/07/2009 - 20:07
पट्टीचे समोसे छान आहेत. करुन पाहिले पाहिजे. :) :) :) "आयुष्यात हारजीतला काही मोल नसते! मोल असते ते झगडण्याला! निकराने,प्राणबाजीने शर्थीने झुंजण्याला!"

वरदा 10/03/2008 - 22:55
लावण्याऐवजी त्या पुरीचा कोन करुन हातानेच बंद करते मी समोसे...बाकी क्रुती सेम्...मस्त गरम गरम खावेसे वाट्टायत...

चकली 10/03/2008 - 22:56
समोश्या विषयी माहीती इथे वाचायला मिळेल. समोसा/ सामोसा हा शब्द कसा आला असावा म्हणून गूगलींग केलं तेव्हा हे सापडले दुवा चकली http://chakali.blogspot.com

प्राजु 11/03/2008 - 00:12
मग याला पट्टीचे समोसे का म्हणतात? माझी समजूत होती की, पोळपाटावर मोठी पोळी लाटून त्याच्या पट्ट्या कापायच्या आणि सुरुवातीला भाजी भरून उरलेली पट्टी त्रिकोणी घडी घालत समोसे बनवायचे ... म्हणजे माझ्या या कल्पनेला सुरूंग लागला.. :) बाकी इतर समोसे सुद्धा ती पोळी मधोमध कापूनच बनवत होते मी. पण पट्टीचे समोसे .. जरा अवघड वाटत होते.. आता नक्की करून बघेन. कृती एकदम मस्त. - (सर्वव्यापी)प्राजु

प्राजु 11/03/2008 - 00:28
करणारे माझ्यासारखे असतिल तर काय उपयोग.. मी नुसतेच पट्टीची खाणारी... - (सर्वव्यापी)प्राजु आवांतर : चतुरंग, विनोद आवडला.

स्वाती राजेश 11/03/2008 - 01:22
भिजवलेल्या पीठाच्या पोळ्या करताना... प्रथम एक पीठाची गोळी घेऊन त्याची छोटी पुरी लाटावी. त्या पुरीला तेल लावावे व त्यावर तांदळाची पीठी लावावी. दुसरी गोळी घेऊन तेवढीच पुरी लाटून त्या पुरीवर ठेवावी. दोन्ही पुर्‍या एकत्रितपणे फुलक्या एवढ्या लाटाव्यात. तव्यावर मंद भाजावी (चकलीने सांगितल्याप्रमाणे) डाग पडू देउ नयेत. गरम असतानाच त्याचे सुरीने अर्धे २ भाग करावे. त्या भागाचे २-२ भाग करावेत कारण २ पुर्‍या तेलाने चिकटवल्यामूळे सहज वेगळे वेगळे भाग होतात. म्हणजे एकूण ४ अर्धे भाग होतात. सारण भरेपर्यंत ओल्या फडक्याखाली ठेवाव्यात.पोळी न भाजलेल्या भागात सारण भरून तळतात. हे सामोसे नेहमी सामोसे करतो त्यापेक्षा छोटे करतात त्यामुळे एका पोळीचे छोटे छोटे भाग पट्टीसारखे दिसतात म्हणून याला पट्टीचे सामोसे म्हणत असतील असा माझा अंदाज...... टीपः पट्ट्या अदल्यादिवशी करून फ्रिजमध्ये एअर टाईट डब्यात ठेवाव्या व दुसर्‍या दिवशी सारण भरून सामोसे करावेत.

चकली 11/03/2008 - 21:28
स्वाती, उपयुक्त माहिती बद्दल धन्यवाद ! यामुळे पट्टि सामोसा आणि साधा सामोसा यातला फरक समजला. पुढ्च्यावेळी तू सांगितलेस तसे करून बघेन! चकली http://chakali.blogspot.com

प्राजु 11/03/2008 - 01:29
आत्ताच मी " हे नेहमिच्या समोस्यांप्रमाणेच करायचे " या निष्कर्षाला आले होते. त्यात आता ही वेगळीच कृती तू दिलीस. म्हणजे मला सांग, एका पोळीचे नक्की किती भाग होतात. चतकोर असे ४ का? आणि मग त्यात सारण भरायचे का? आणि त्या एकावर एक ठेवून का लाटायच्या? आणि कापताना दोन्ही एकत्रच कापायच्या का? आणि सारण भरताना डबल लेयर मध्ये भरायचे का? छे किती हे प्रश्न.... - (प्रचंड गोंधळेली)प्राजु

स्वाती राजेश 11/03/2008 - 01:49
१.प्रथम २ छोटे पीठाचे गोळे घे. २.पुरीएवढे दोन्ही लाट. ३.एकावर तेल लाव व तांदळाचे पीठ भुरभुरव. ४.दोन्ही पुर्‍या एकमेकांवर ठेऊन फुलक्याएवढ्या लाट. ५.मंद पांढर्‍या भाज.काळे डाग पडून देऊ नकोस. ६.प्रथम ती अर्धी कर म्हणजे भाकरी सारखे त्याचे पदर सुटलेले दिसतील. ७. ते पदर वेगळे वेगळे कर म्हणजे तुझ्याकडे अर्ध्या अर्ध्या ४ फुलक्या झाल्या. ८.त्या फुलक्या च्या आतील म्हणजे न भाजलेल्या भागात सारण घालून तळणे. कळले नसेल तर आणखी डिटेल्स देऊ का?

प्राजु 11/03/2008 - 02:00
हे अगदी नीट समजलं.. आत करेन्...फार डोकं खाल्लं का ग मी तुझं?? धन्यवाद.. :)स्वाती. - (सर्वव्यापी)प्राजु

स्वाती राजेश 11/03/2008 - 02:08
मला आवडते...जर कुणी विचारले (कुकींग) तर कारण मी सुद्धा असेच कुणाचे तरी डोके खाल्ले असेन ना?:)))) त्याची ही फळे आहेत म्हणजे तू डोके खातेस ही फळे नव्हेत, मला चांगले पदार्थ येतात ही फळे.

आपला आभि 11/03/2008 - 06:14
बरेच काही काही वाचलं... पण एवढच कळल की पदार्थ खातानाच नव्हे तर पाककृती वाचताना सुद्धा जीभेला चव जाणवते.. कुठल्या हाटिलात मिळतात हो हे सामुसे .. जाउन खायला बरे.. आम्ही बनवायला जाव तर सामोस्याचा बटाटे वडा व्हायचा... हॅ हॅ हॅ... मि पा भगिनी वर्ग येकदम 'form' मध्ये... आपला खादाड आणि आळशी (by default) आआआभि

सोनम 18/07/2009 - 20:07
पट्टीचे समोसे छान आहेत. करुन पाहिले पाहिजे. :) :) :) "आयुष्यात हारजीतला काही मोल नसते! मोल असते ते झगडण्याला! निकराने,प्राणबाजीने शर्थीने झुंजण्याला!"
Taxonomy upgrade extras
हे ठिकाण
मला खूप आवडणारा पदार्थ : पट्टी सामोसा साहित्य: २ वाट्या मैदा १ वाटी बेसन मोहन घालायला ४ चमचे तेल १ ते दिड वाटी मटार २ बटाटे ३-४ मीरच्या पाउण वाटी ओले खोबरे फोडणीचे साहित्य: ३-४ चमचे तेल, मोहोरी, जिरे, हिंग, हळद १ चमचा गरम मसाला १ चमचा लिंबू रस मीठ तळण्यासाठी तेल कृती: १) सर्वप्रथम मैदा व बेसन एकत्र करावे. ४-५ चमचे तेल कडकडीत गरम करावे आणि पिठाला मोहन घालावे. चवीपुरते मीठ घालावे. पाणी घालून पिठ घट्टसर मळावे व झाकून ठेवावे. २) बटाटे सोलून त्याच्या बारीक चौकोनी फोडी कराव्यात. नॉनस्टीक फ्राईंग पॅनमध्ये ३-४ चमचे तेल गरम करावे.

हॉकीचा बोजवारा!

पिवळा डांबिस ·

सचिन 10/03/2008 - 23:32
हा एक कधीच न सम्पणारा विषय आहे. हॉकी हा राष्ट्रीय खेळ असूनही दुर्लक्षित आहे. विचार करा की त्या खेळाडून्ना मोटिव्हेशन काय असेल ? पैसे कोणाला नकोत ? ८-१० देशन्चा "वर्ल्ड कप" जिन्कणे हे खरोखरीच इतके ग्रेट आहे का ? आता तर चक्क लिलाव चलू आहे क्रिकेट मधे ! इतर खेळान्च्या खेळाडून्ना काय मोबदल मिळतो ? मी देखील क्रिकेटचा डाय हार्ड चाहता आहे...पण कुठेतरी कहीतरी चुकते आहे खास !!

छोटा डॉन 10/03/2008 - 23:45
आजकाल मी भारताच्या हॉकीच्या बातम्या ह्या " भारत सरकारने अमक्या अमक्या घटनेचा निषेध नोंदवला " या चालीवरच अतिशय निर्वीकारपणे व मुर्दाड मनाने वाचत असतो ... कारण त्याविषयी आता बोलण्यासारखे व करण्यासारखे काहिही राहिले नाही .... सारा कारभार आता " रामभरोसे व गिलसाहेब भरोसे" चालू आहे.... त्यामुळे आजची बातमी "भारतीय हॉकी संघ ऑलिंपिकच्या पात्रता फेरीतच पराभूत झाला." मी वाचली व "के पी एस गिलच्या **** चा घो " म्हणून मनातून थूंकुन टाकली ... त्यापेक्षा जास्त मी काहि करू शकत नाही व करण्याची इच्छा नाही ... आपण येवड्।या पोटतिडकीने लिहलात याबद्दल आपल्याला असलेल्या अपेक्षांचे कौतूक करू वाटते ... मी तर म्हणेन की "भारतीय हॉकी फेडरेशन , पदाधिकारी व ते निर्लज्ज खेडाळू" हे चौकात फटके मारण्याच्या लायकीचे पण उरले नाहित ... राहता राहिला प्रश्न दिलेल्या पैशाचा , तर मी असे म्हणेन की "भारताच्या हॉकीच्या सुवर्णयुगाचे श्राद्ध घालणार्‍या खेडाळूंची दक्षिणा म्हणून " हे पैसे दिले असे समजावे ... कुठे त्यांची तुलना पाकिस्तान , हॉलंड, ऑसीज् , इंग्लंड सारख्या जिगरबाज टीमशी करता ... त्यांना बसूदे कोडगेपणाने आपल्या निर्लज्जपणाचे प्रदर्शन करत .... बास झाले. मी पण आता "ध्यानचंद च्या" आत्म्याची क्षमा मागून व "भारतीय हॉकी फेडरेशन , पदाधिकारी व ते निर्लज्ज खेडाळू व के पी एस गिलच्या **** चा घो " या विषयाला कायमचा "रामराम ठोकतो" .......... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

llपुण्याचे पेशवेll 11/03/2008 - 00:05
भारतीय हॉकीला दरिद्री कळा आली आहे हे ठीक पण त्याची कारणमिमांसा करता असे दिसते की याला खेळाडू, पदाधिकार्‍यांएवढेच 'टर्फ'चे मैदानही कारणीभूत आहे. कारण टर्फवर खेळताना बॉलचा वेग जास्त असल्याकारणाने कौशल्यापेक्षा शारिरीक क्षमता जास्त निर्णायक असते. आणि भारतीय खेळाडू शारिरीक क्षमतेत नक्कीच कमी आहेत. पूर्वी जेव्हा हिरवळीच्या मैदानावरून हॉकी टर्फच्या मैदानावर खेळवायचा निर्णय झाला तेव्हा ऑस्ट्रेलिया या एकमेव देशाने याला विरोध केला कारण त्यामुळे कारण चेंडू हाताळण्याचा कौशल्यापेक्षा वेगाने पळण्यालाच जास्त महत्व राहीले असते. आणि ऑस्ट्रेलियन महासंघाने भारताला या विरोधात सामिल करून घेण्यासाठी ध्यानचंद यांच्या कौशल्याचाच दाखला दिला होता. पण भारताने यात सामिल होणे नाकारले. असो, पण भारतातील खेळाडूंनी स्वतःची शारिरीक क्षमता वाढवणे हा त्याला योग्य पर्याय आहे. पुण्याचे पेशवे

कोलबेर 11/03/2008 - 04:46
छान माहिती दिलीत. हिरवळीच्या मैदानासाठी ऑस्ट्रेलियाला पाठींबा न देणे हे र्‍हस्व दृष्टीचे लक्षण आहे. भारताची हॉकीमधे पीछेहाट का होत असावी ते आता लक्षात आले.

सृष्टीलावण्या 11/03/2008 - 07:44
हा पोलिसातील माणूस खरेतर भारतीय हॉकीला सुधारायला आणला होता पण म्हातारपणामुळे तो भ्रमिष्ट झाला आहे आणि सत्ता सर्व पडद्यामागून ज्योतिकुमार नावाचा माणूस चालवितो (इति इंडिया टीव्ही). आज सर्वजण गिललाच दोषी ठरवित आहेत पण ज्योतिकुमार मात्र सुरक्षित खेळ्या खेळत आहे. पण विशेष गोष्ट म्हणजे अगदी धनराजसुद्धा गिलने पैसे खाल्ले असे म्हणत नाहीये. हा पोलिसी माणूस पैश्याच्या बाबतीत भ्रष्टाचारमुक्त आहे. आयएचएफ सध्या शासकीय नियंत्रणाखाली आणणे हा एकच इलाज दिसतो आहे. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

मोहन 11/03/2008 - 15:41
हॉकी काय किंवा क्रिकेट काय. कुठल्याही खेळाच्या महासंघाच्या पदाधिकार्‍यांच्या पदाला काळ मर्यादा घालायला हवी. ती पाच वर्षापेक्ष जास्त नसावी. ( अन्यथा १४ वर्षे पदभार सांभाळलेले गीलसाहेब ईंस्टंट कॉफी चे दाखले देत आहेत! ) सध्याची बापाची जहागीर चालवण्याची पध्दत अमुलाग्र बदलायला हवी. खेल मंत्रालयाला जास्त अधीकार देवून प्रत्येक महासंघाच्या कार्यपध्धतीचा वार्षिक आढावा घेण्यात यावा. मंत्री पाच वर्षात एकदा बदलण्याची शक्यता असल्याने थोडा फार वचक राहू शकण्याची आशा आहे. मंत्र्यांनी वचक दिल्यास सूधारणा होवू शकते हे रेलमंत्र्यांनी दाखवून दिले आहे. ( खेलप्रेमी ) मोहन

विसोबा खेचर 12/03/2008 - 09:03
हॉकीपटूंनी उपोषण वगैरेच्या धमक्या देत सरकारवर दबाव आणत काही रक्कम उपटली होती. अशी उपोषणं वगैरे करून रक्कम उकळणं हेच मुळात मला चुकीचं वाटतं, लाचारीचं वाटतं! आता ती रक्कम व्याजासकट वसूल करून घ्यावी काय? १) सरकारने मुळात रक्कम देतांनाच विचार करायला हवा होता. २) रक्कम बिनाअट दिली गेली होती का? तशी दिली गेली असेल तर आता रक्कम वसूल करणे माझ्या मते अयोग्य होईल... आपला, (न्यायमूर्ती) तात्या.

मुकुल१ 12/03/2008 - 16:36
आपल्या पैकी किती जणांनी हॉकीची मॅच पदरचे पैसे खर्चून बघीतली आहे? खरं उत्तर द्या! ही आपली उदासीनताच हॉकीच्या नाशाला जबाबदार आहे. मला सांगा, हॉकी हा राष्ट्रीय खेळ असूनही त्याची लोकप्रियता की ती आहे? आपल्या पैकी प्रत्येक जण क्रिकेट खेळलेला असतो, पण हॉकी.. नो वे! लोकप्रिय खेळांच्या मागे मिडीया असणार आणि मिडीयेच्या पाठींब्याने तो खेळ अधीक लोकप्रिय होणार. हे एक चक्र आहे. क्रिकेटच्या बाबतीतही हेच झाल आहे. आता हरल्या नंतर सगळ्यांना साक्षात्कार झाला की अरे खरचं की हा आपला राष्ट्रीय खेळ आहे त्याच्या साठी काहीतरी केलं पाहीजे. आता हे सगळेजण करणार काय तर प्रशिक्षकाने राजिनामा द्यावा, गिल यांनी निघुन जावं, ध्यानचंद यांच नाव शंभर वेळा घ्यावं आणि तथाकथीत जाणकार बोलवून एकमेकाना शिव्या घालाव्या. याने काय साध्य होणार? खेळासाठी काही ठोस उपाययोजना होणार आहे का? काही नाही. दोनचार दिवस चौकशीचा फार्स होईल, मिडिया ला दुसरी बातमी मीळेल, क्रिकेटचे सामने चालू झाल्यावर हॉकी हा आपला रष्ट्रिय खेळ आहे हे आपण विसरुन जावू व आपली या खेळाबद्दलची उदासीनता अशीच चढत्या भाजणीत ठेवू. मुकुल

सुधीर कांदळकर 12/03/2008 - 21:03
करता येत नाही मग चेंडू प्रतिपक्षाचे खेळाडू सहज काढून घेतात, वेग कमी पडतो आणि पास घेता येत नाही. मग काय होणार? स्टॉप वॉच हाती घ्या आणि पाहा १. आपल्या डी पासून प्रतिपक्षाच्या डी पर्यंत चेंडू पास न देता सरळ न्यायला आपल्या खेळाडूंना किती वेळ लागतो व तेच काम प्रतिपक्ष किती वेळात करतो. २. ताब्यात असलेला चेंडू आपले खेळाडू आपल्या ताब्यात किती वेळ ठेवू शकतात? आणि प्रतिपक्ष किती वेळ ठेवू शकतो? मग लक्षात येते की आपल्याकडे मूळ कौशल्यच तोकडे आहे. पाकिस्तानी व ऑस्ट्रेलियनांकडे सर्वागीण कौशल्य आहे. हॉलंड (नेदरर्लँड) चे खेळाडू अतिशय वेगवान अशा लाकडी पृष्ठावर खेळण्याचा सराव करतात. त्यामुळे अतिशय वेगात देखील ते चेंडूचा ताबा कायम ठेवू शकतात. बाकी सगळे युरोपिअन खेळाडू आपल्या खेळाडूपेक्षा जास्त वेगात धावू शकतात. आपण इतकी वर्षे कसे असेच बाद कसे झालो नाही हे आश्चर्यच आहे. आणि लबाड युरोपिअन लोकांनी अंडरकटिंगविरोधी नियम आणून आपले दात पाडून टाकले. या सर्व प्राथमिक त्रुटि ज्या मला समजतात, खेळाडूंना व पदाधिका-यांना ठाऊक असणारच. आण्खी माझासारख्या सामान्याला न कळणा-या पण अनेक गोष्टी असतीलच. त्या त्रूटि का दूर होत नाहीत हे पण कोडेच आहे. आपण फक्त पाहायचे. एक निराश हॉकीरसिक सुधीर कांदळकर.

पिवळा डांबिस 12/03/2008 - 22:27
याला खेळाडू, पदाधिकार्‍यांएवढेच 'टर्फ'चे मैदानही कारणीभूत आहे. कारण टर्फवर खेळताना बॉलचा वेग जास्त असल्याकारणाने कौशल्यापेक्षा शारिरीक क्षमता जास्त निर्णायक असते. आणि भारतीय खेळाडू शारिरीक क्षमतेत नक्कीच कमी आहेत. पटण्या सारखे नाही. टर्फवर शारिरीक क्षमता जास्त लागते कबूल, पण टर्फवर खेळायचा निर्णय होऊन किती वर्षे झाली? का आपले खेळाडू ऍडॅप्ट करू शकले नाहीत? पाकिस्तानचे खेळाडू करू शकतात तर आपले का नाहीत? पाकिस्तानी माणसाची शारिरीक क्षमता भारतीयांपेक्षा सर्रास जास्त आहे काय? रक्कम बिनाअट दिली गेली होती का? तशी दिली गेली असेल तर आता रक्कम वसूल करणे माझ्या मते अयोग्य होईल... वा तात्या, तुम्ही तर साहित्यिक! शब्दांचा कीस कसला काढता? त्यातील भावना, उपरोधिकता जाणून घ्या ना! आपल्या पैकी किती जणांनी हॉकीची मॅच पदरचे पैसे खर्चून बघीतली आहे? खरं उत्तर द्या! लोक कशाला बघणार? काही चमकदार खेळ दाखवला, मॅच जिंकल्या तर लोकं बघणार! नुसता राष्ट्रीय खेळ म्हणून जाहीर करण्याने काय होतंय? अजितपाल सिंगच्या टीमने ऑलिंपिक मेडल जिंकलं होतं तेंव्हा लोकांनी कौतुक केलं होतंच ना! त्यावेळी तर गल्लीगल्लीत मुलं हॉकी खेळायला लागली होती. कौतुक करून घ्यायला हातून तसाच पराक्रम घडायला नको? मग लक्षात येते की आपल्याकडे मूळ कौशल्यच तोकडे आहे. बरोबर बोललात सुधीरभाऊ! आणि ते वाढवण्याची मुख्य जबाबदारी खेळाडूंची नाही काय? अरे सेमिफायनलला हरलांत तर आमचं काही म्हणणं नाही, पण तुम्हाला क्वालिफाय पण होता येऊ नये? आणि स्वत:ला राष्ट्रीय खेळाडू म्हणवता? आयला, थूत तुमच्या जिंदगानीवर!!! आपण या वेळि ग्याप घेतलि आहे आय होप सो! आय रीअली, रीअली होप सो..... वरील प्रतिकिया देणार्‍यांचा अपमान करण्याचा हेतू अजिबात नाही. पण खेळाडूंच्या बाबतीत म्हणाल तर तुमचा तो व्यवसाय आहे ना? आपल्या व्यवसायाशी प्रामाणिक न रहाणारी माणसं सन्मानाच्या अपेक्षेत पाहिली की आमचं रक्त खवळतं! असो! -डांबिसकाका

धर्मराजमुटके 27/06/2017 - 17:12
आयसीसी २०१७ च्या फायनलच्या दिवशी सगळ्या ऑनलाईन पेप्रांत १ ली बातमी क्रिकेटचीच होती. जसजशी भारतीय टीम हरत गेली तसतसे मग भारताने पाकीस्तानला हॉकीत चारी मुंड्या चीत केले याची बातमी पहिल्या पानावर यायला लागली. एकंदरीत उगवत्या सुर्याला नमस्कार कसा करावा हे माध्यमांकडून शिकावे.

सचिन 10/03/2008 - 23:32
हा एक कधीच न सम्पणारा विषय आहे. हॉकी हा राष्ट्रीय खेळ असूनही दुर्लक्षित आहे. विचार करा की त्या खेळाडून्ना मोटिव्हेशन काय असेल ? पैसे कोणाला नकोत ? ८-१० देशन्चा "वर्ल्ड कप" जिन्कणे हे खरोखरीच इतके ग्रेट आहे का ? आता तर चक्क लिलाव चलू आहे क्रिकेट मधे ! इतर खेळान्च्या खेळाडून्ना काय मोबदल मिळतो ? मी देखील क्रिकेटचा डाय हार्ड चाहता आहे...पण कुठेतरी कहीतरी चुकते आहे खास !!

छोटा डॉन 10/03/2008 - 23:45
आजकाल मी भारताच्या हॉकीच्या बातम्या ह्या " भारत सरकारने अमक्या अमक्या घटनेचा निषेध नोंदवला " या चालीवरच अतिशय निर्वीकारपणे व मुर्दाड मनाने वाचत असतो ... कारण त्याविषयी आता बोलण्यासारखे व करण्यासारखे काहिही राहिले नाही .... सारा कारभार आता " रामभरोसे व गिलसाहेब भरोसे" चालू आहे.... त्यामुळे आजची बातमी "भारतीय हॉकी संघ ऑलिंपिकच्या पात्रता फेरीतच पराभूत झाला." मी वाचली व "के पी एस गिलच्या **** चा घो " म्हणून मनातून थूंकुन टाकली ... त्यापेक्षा जास्त मी काहि करू शकत नाही व करण्याची इच्छा नाही ... आपण येवड्।या पोटतिडकीने लिहलात याबद्दल आपल्याला असलेल्या अपेक्षांचे कौतूक करू वाटते ... मी तर म्हणेन की "भारतीय हॉकी फेडरेशन , पदाधिकारी व ते निर्लज्ज खेडाळू" हे चौकात फटके मारण्याच्या लायकीचे पण उरले नाहित ... राहता राहिला प्रश्न दिलेल्या पैशाचा , तर मी असे म्हणेन की "भारताच्या हॉकीच्या सुवर्णयुगाचे श्राद्ध घालणार्‍या खेडाळूंची दक्षिणा म्हणून " हे पैसे दिले असे समजावे ... कुठे त्यांची तुलना पाकिस्तान , हॉलंड, ऑसीज् , इंग्लंड सारख्या जिगरबाज टीमशी करता ... त्यांना बसूदे कोडगेपणाने आपल्या निर्लज्जपणाचे प्रदर्शन करत .... बास झाले. मी पण आता "ध्यानचंद च्या" आत्म्याची क्षमा मागून व "भारतीय हॉकी फेडरेशन , पदाधिकारी व ते निर्लज्ज खेडाळू व के पी एस गिलच्या **** चा घो " या विषयाला कायमचा "रामराम ठोकतो" .......... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

llपुण्याचे पेशवेll 11/03/2008 - 00:05
भारतीय हॉकीला दरिद्री कळा आली आहे हे ठीक पण त्याची कारणमिमांसा करता असे दिसते की याला खेळाडू, पदाधिकार्‍यांएवढेच 'टर्फ'चे मैदानही कारणीभूत आहे. कारण टर्फवर खेळताना बॉलचा वेग जास्त असल्याकारणाने कौशल्यापेक्षा शारिरीक क्षमता जास्त निर्णायक असते. आणि भारतीय खेळाडू शारिरीक क्षमतेत नक्कीच कमी आहेत. पूर्वी जेव्हा हिरवळीच्या मैदानावरून हॉकी टर्फच्या मैदानावर खेळवायचा निर्णय झाला तेव्हा ऑस्ट्रेलिया या एकमेव देशाने याला विरोध केला कारण त्यामुळे कारण चेंडू हाताळण्याचा कौशल्यापेक्षा वेगाने पळण्यालाच जास्त महत्व राहीले असते. आणि ऑस्ट्रेलियन महासंघाने भारताला या विरोधात सामिल करून घेण्यासाठी ध्यानचंद यांच्या कौशल्याचाच दाखला दिला होता. पण भारताने यात सामिल होणे नाकारले. असो, पण भारतातील खेळाडूंनी स्वतःची शारिरीक क्षमता वाढवणे हा त्याला योग्य पर्याय आहे. पुण्याचे पेशवे

कोलबेर 11/03/2008 - 04:46
छान माहिती दिलीत. हिरवळीच्या मैदानासाठी ऑस्ट्रेलियाला पाठींबा न देणे हे र्‍हस्व दृष्टीचे लक्षण आहे. भारताची हॉकीमधे पीछेहाट का होत असावी ते आता लक्षात आले.

सृष्टीलावण्या 11/03/2008 - 07:44
हा पोलिसातील माणूस खरेतर भारतीय हॉकीला सुधारायला आणला होता पण म्हातारपणामुळे तो भ्रमिष्ट झाला आहे आणि सत्ता सर्व पडद्यामागून ज्योतिकुमार नावाचा माणूस चालवितो (इति इंडिया टीव्ही). आज सर्वजण गिललाच दोषी ठरवित आहेत पण ज्योतिकुमार मात्र सुरक्षित खेळ्या खेळत आहे. पण विशेष गोष्ट म्हणजे अगदी धनराजसुद्धा गिलने पैसे खाल्ले असे म्हणत नाहीये. हा पोलिसी माणूस पैश्याच्या बाबतीत भ्रष्टाचारमुक्त आहे. आयएचएफ सध्या शासकीय नियंत्रणाखाली आणणे हा एकच इलाज दिसतो आहे. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

मोहन 11/03/2008 - 15:41
हॉकी काय किंवा क्रिकेट काय. कुठल्याही खेळाच्या महासंघाच्या पदाधिकार्‍यांच्या पदाला काळ मर्यादा घालायला हवी. ती पाच वर्षापेक्ष जास्त नसावी. ( अन्यथा १४ वर्षे पदभार सांभाळलेले गीलसाहेब ईंस्टंट कॉफी चे दाखले देत आहेत! ) सध्याची बापाची जहागीर चालवण्याची पध्दत अमुलाग्र बदलायला हवी. खेल मंत्रालयाला जास्त अधीकार देवून प्रत्येक महासंघाच्या कार्यपध्धतीचा वार्षिक आढावा घेण्यात यावा. मंत्री पाच वर्षात एकदा बदलण्याची शक्यता असल्याने थोडा फार वचक राहू शकण्याची आशा आहे. मंत्र्यांनी वचक दिल्यास सूधारणा होवू शकते हे रेलमंत्र्यांनी दाखवून दिले आहे. ( खेलप्रेमी ) मोहन

विसोबा खेचर 12/03/2008 - 09:03
हॉकीपटूंनी उपोषण वगैरेच्या धमक्या देत सरकारवर दबाव आणत काही रक्कम उपटली होती. अशी उपोषणं वगैरे करून रक्कम उकळणं हेच मुळात मला चुकीचं वाटतं, लाचारीचं वाटतं! आता ती रक्कम व्याजासकट वसूल करून घ्यावी काय? १) सरकारने मुळात रक्कम देतांनाच विचार करायला हवा होता. २) रक्कम बिनाअट दिली गेली होती का? तशी दिली गेली असेल तर आता रक्कम वसूल करणे माझ्या मते अयोग्य होईल... आपला, (न्यायमूर्ती) तात्या.

मुकुल१ 12/03/2008 - 16:36
आपल्या पैकी किती जणांनी हॉकीची मॅच पदरचे पैसे खर्चून बघीतली आहे? खरं उत्तर द्या! ही आपली उदासीनताच हॉकीच्या नाशाला जबाबदार आहे. मला सांगा, हॉकी हा राष्ट्रीय खेळ असूनही त्याची लोकप्रियता की ती आहे? आपल्या पैकी प्रत्येक जण क्रिकेट खेळलेला असतो, पण हॉकी.. नो वे! लोकप्रिय खेळांच्या मागे मिडीया असणार आणि मिडीयेच्या पाठींब्याने तो खेळ अधीक लोकप्रिय होणार. हे एक चक्र आहे. क्रिकेटच्या बाबतीतही हेच झाल आहे. आता हरल्या नंतर सगळ्यांना साक्षात्कार झाला की अरे खरचं की हा आपला राष्ट्रीय खेळ आहे त्याच्या साठी काहीतरी केलं पाहीजे. आता हे सगळेजण करणार काय तर प्रशिक्षकाने राजिनामा द्यावा, गिल यांनी निघुन जावं, ध्यानचंद यांच नाव शंभर वेळा घ्यावं आणि तथाकथीत जाणकार बोलवून एकमेकाना शिव्या घालाव्या. याने काय साध्य होणार? खेळासाठी काही ठोस उपाययोजना होणार आहे का? काही नाही. दोनचार दिवस चौकशीचा फार्स होईल, मिडिया ला दुसरी बातमी मीळेल, क्रिकेटचे सामने चालू झाल्यावर हॉकी हा आपला रष्ट्रिय खेळ आहे हे आपण विसरुन जावू व आपली या खेळाबद्दलची उदासीनता अशीच चढत्या भाजणीत ठेवू. मुकुल

सुधीर कांदळकर 12/03/2008 - 21:03
करता येत नाही मग चेंडू प्रतिपक्षाचे खेळाडू सहज काढून घेतात, वेग कमी पडतो आणि पास घेता येत नाही. मग काय होणार? स्टॉप वॉच हाती घ्या आणि पाहा १. आपल्या डी पासून प्रतिपक्षाच्या डी पर्यंत चेंडू पास न देता सरळ न्यायला आपल्या खेळाडूंना किती वेळ लागतो व तेच काम प्रतिपक्ष किती वेळात करतो. २. ताब्यात असलेला चेंडू आपले खेळाडू आपल्या ताब्यात किती वेळ ठेवू शकतात? आणि प्रतिपक्ष किती वेळ ठेवू शकतो? मग लक्षात येते की आपल्याकडे मूळ कौशल्यच तोकडे आहे. पाकिस्तानी व ऑस्ट्रेलियनांकडे सर्वागीण कौशल्य आहे. हॉलंड (नेदरर्लँड) चे खेळाडू अतिशय वेगवान अशा लाकडी पृष्ठावर खेळण्याचा सराव करतात. त्यामुळे अतिशय वेगात देखील ते चेंडूचा ताबा कायम ठेवू शकतात. बाकी सगळे युरोपिअन खेळाडू आपल्या खेळाडूपेक्षा जास्त वेगात धावू शकतात. आपण इतकी वर्षे कसे असेच बाद कसे झालो नाही हे आश्चर्यच आहे. आणि लबाड युरोपिअन लोकांनी अंडरकटिंगविरोधी नियम आणून आपले दात पाडून टाकले. या सर्व प्राथमिक त्रुटि ज्या मला समजतात, खेळाडूंना व पदाधिका-यांना ठाऊक असणारच. आण्खी माझासारख्या सामान्याला न कळणा-या पण अनेक गोष्टी असतीलच. त्या त्रूटि का दूर होत नाहीत हे पण कोडेच आहे. आपण फक्त पाहायचे. एक निराश हॉकीरसिक सुधीर कांदळकर.

पिवळा डांबिस 12/03/2008 - 22:27
याला खेळाडू, पदाधिकार्‍यांएवढेच 'टर्फ'चे मैदानही कारणीभूत आहे. कारण टर्फवर खेळताना बॉलचा वेग जास्त असल्याकारणाने कौशल्यापेक्षा शारिरीक क्षमता जास्त निर्णायक असते. आणि भारतीय खेळाडू शारिरीक क्षमतेत नक्कीच कमी आहेत. पटण्या सारखे नाही. टर्फवर शारिरीक क्षमता जास्त लागते कबूल, पण टर्फवर खेळायचा निर्णय होऊन किती वर्षे झाली? का आपले खेळाडू ऍडॅप्ट करू शकले नाहीत? पाकिस्तानचे खेळाडू करू शकतात तर आपले का नाहीत? पाकिस्तानी माणसाची शारिरीक क्षमता भारतीयांपेक्षा सर्रास जास्त आहे काय? रक्कम बिनाअट दिली गेली होती का? तशी दिली गेली असेल तर आता रक्कम वसूल करणे माझ्या मते अयोग्य होईल... वा तात्या, तुम्ही तर साहित्यिक! शब्दांचा कीस कसला काढता? त्यातील भावना, उपरोधिकता जाणून घ्या ना! आपल्या पैकी किती जणांनी हॉकीची मॅच पदरचे पैसे खर्चून बघीतली आहे? खरं उत्तर द्या! लोक कशाला बघणार? काही चमकदार खेळ दाखवला, मॅच जिंकल्या तर लोकं बघणार! नुसता राष्ट्रीय खेळ म्हणून जाहीर करण्याने काय होतंय? अजितपाल सिंगच्या टीमने ऑलिंपिक मेडल जिंकलं होतं तेंव्हा लोकांनी कौतुक केलं होतंच ना! त्यावेळी तर गल्लीगल्लीत मुलं हॉकी खेळायला लागली होती. कौतुक करून घ्यायला हातून तसाच पराक्रम घडायला नको? मग लक्षात येते की आपल्याकडे मूळ कौशल्यच तोकडे आहे. बरोबर बोललात सुधीरभाऊ! आणि ते वाढवण्याची मुख्य जबाबदारी खेळाडूंची नाही काय? अरे सेमिफायनलला हरलांत तर आमचं काही म्हणणं नाही, पण तुम्हाला क्वालिफाय पण होता येऊ नये? आणि स्वत:ला राष्ट्रीय खेळाडू म्हणवता? आयला, थूत तुमच्या जिंदगानीवर!!! आपण या वेळि ग्याप घेतलि आहे आय होप सो! आय रीअली, रीअली होप सो..... वरील प्रतिकिया देणार्‍यांचा अपमान करण्याचा हेतू अजिबात नाही. पण खेळाडूंच्या बाबतीत म्हणाल तर तुमचा तो व्यवसाय आहे ना? आपल्या व्यवसायाशी प्रामाणिक न रहाणारी माणसं सन्मानाच्या अपेक्षेत पाहिली की आमचं रक्त खवळतं! असो! -डांबिसकाका

धर्मराजमुटके 27/06/2017 - 17:12
आयसीसी २०१७ च्या फायनलच्या दिवशी सगळ्या ऑनलाईन पेप्रांत १ ली बातमी क्रिकेटचीच होती. जसजशी भारतीय टीम हरत गेली तसतसे मग भारताने पाकीस्तानला हॉकीत चारी मुंड्या चीत केले याची बातमी पहिल्या पानावर यायला लागली. एकंदरीत उगवत्या सुर्याला नमस्कार कसा करावा हे माध्यमांकडून शिकावे.
आजच्या पेपरातील बातमी: "भारतीय हॉकी संघ ऑलिंपिकच्या पात्रता फेरीतच पराभूत झाला." माझा प्रश्नः जेंव्हा भारतीय क्रिकेट संघावर २०/२० चषक जिंकल्याबद्दल बक्षिसांची खैरात झाली होती तेंव्हा काही (३-४) हॉकीपटूंनी उपोषण वगैरेच्या धमक्या देत सरकारवर दबाव आणत काही रक्कम उपटली होती. आता ती रक्कम व्याजासकट वसूल करून घ्यावी काय? (खरंतर त्यांना चौकात उभे करून फटके मारावेत काय असे विचारणार होतो, पण आपण पाकिस्तान नाही याची आठवण ठेवत आहे...) तुमचे काय मत आहे? संतप्त, पिवळा डांबिस

किवता

छत्रपति ·

धमाल मुलगा 10/03/2008 - 17:19
महाराज, कविता कोणाची आहे त्याचा कृपया उल्लेख करावा ही विन॑ती. बाकी सा-या जरी बंद वाटा माझ्या मुक्या शब्दांच्या परी तु समजुन घे आयुष्य माझ तुझ्यात आहे. आवडल॑ हो.

सुधीर कांदळकर 10/03/2008 - 21:57
पुर्वार्ध तसा रंगला नाही. कवी चाचपडतोय असे वाटले. तु गेलीस तेव्हां घरानेही श्वास रोखलेला तुझ्या आठवणीचं वादळ माझ्या घरावर होत. गुदमरत होता बेभान वारा अगंणात माझ्या कधी तु माळलेल गुलाब त्या दारावर होत. कुपणांत म्हणे काल निवडूंग कुजबुजत होता त्याचही खुप प्रेम त्या निर्दयी अगंणावर होत. या द्विपदी आवडल्या. शुभेच्छा.

प्राजु 11/03/2008 - 00:57
तो मेघही वेडा आज उगाच बरसुन गेला आधीच आसंवाच पाणी माझ्या गालावर होत. ही द्विपदी आवडली. आणि आपल्याला किवता या ऐवजी कविता म्हणायचे आहे का? खुलासा करावा. - (सर्वव्यापी)प्राजु

धमाल मुलगा 10/03/2008 - 17:19
महाराज, कविता कोणाची आहे त्याचा कृपया उल्लेख करावा ही विन॑ती. बाकी सा-या जरी बंद वाटा माझ्या मुक्या शब्दांच्या परी तु समजुन घे आयुष्य माझ तुझ्यात आहे. आवडल॑ हो.

सुधीर कांदळकर 10/03/2008 - 21:57
पुर्वार्ध तसा रंगला नाही. कवी चाचपडतोय असे वाटले. तु गेलीस तेव्हां घरानेही श्वास रोखलेला तुझ्या आठवणीचं वादळ माझ्या घरावर होत. गुदमरत होता बेभान वारा अगंणात माझ्या कधी तु माळलेल गुलाब त्या दारावर होत. कुपणांत म्हणे काल निवडूंग कुजबुजत होता त्याचही खुप प्रेम त्या निर्दयी अगंणावर होत. या द्विपदी आवडल्या. शुभेच्छा.

प्राजु 11/03/2008 - 00:57
तो मेघही वेडा आज उगाच बरसुन गेला आधीच आसंवाच पाणी माझ्या गालावर होत. ही द्विपदी आवडली. आणि आपल्याला किवता या ऐवजी कविता म्हणायचे आहे का? खुलासा करावा. - (सर्वव्यापी)प्राजु
कस ओळखाव मी काय तुझ्या मनात आहे कस कळेल मला काय तुझ्या डोळ्यात आहे. नजरा मिळवण्या आधीच नजर चुकवतेस तु कसे ओळखावे कोणते शब्द बंद ओठात आहे. मी शोधतो जागा माझी सदा तुझ्या भोवताली पण हे मात्र खर की तु माझ्या काळजात आहे. सा-या जरी बंद वाटा माझ्या मुक्या शब्दांच्या परी तु समजुन घे आयुष्य माझ तुझ्यात आहे. तुला मागुही शकत नाही मी आज तुझ्यापासुन प्रश्न कोणताच नाही सार काही तुझ्या उत्तरात आहे. हो आज या नात्याला नाव अस कोणतच नाही आणि कशाला हव नाव अस काय नावात आहे. मला फ़क्‍त तु हवी आहेस आणी तुझा श्वास श्वासाशिवाय जगणा-या काय या देहात आहे. कधी तरी सागं भावना पोहचल्या मनापर्यंत कळालच नाही तर काय अर्थ

उखाणे

राजमुद्रा ·

विसोबा खेचर 10/03/2008 - 16:07
तात्याबा करतात शुध्दलेखनात भेसळ मी त्याची तर्री ते माझी मिसळ इश्य! इश्य! कस्स! कस्स! :) लाजलो बरं का मी! :)) आपला, (अनुष्काचा पागलप्रेमी) तात्या.

धमाल मुलगा 10/03/2008 - 16:55
खास मि. पा. च्या मालकिण (सौ.अनुष्का) उखाणा घेईल तेव्हा हे एकदम पेश्शल :))))) आणि त्यावर तात्याबा॑च॑ इश्य! इश्य! कस्स! कस्स! :) लाजलो बरं का मी! :)) लय भारी !!!! माझा एक ला॑बचा भाऊ (नात्याने बर॑का, नायतर उगाच चावत बसाल किती अ॑तराने अन् उत्तरेकडून का दक्षिणेकडून करत) तर हा, स्वतःच्या लग्नात भयानक कावला होता. जो उठायचा तो नाव घ्यायचा आग्रह करायचा. बर॑ हे महाराज सणकी...(भाऊ कोनाचा है म्हाराजा...म॑ग) त्यातून बिचार्‍याने काहीतरी ४-५ उखाणे कुठून-कुठून शोधून आणले होते. तर लोका॑चा आग्रह खासकरून वहिनीकडच्या॑चा, सारख॑ सारख॑ एकच्या एकच नको, नवा उखाणा हवा...हे ऐकून भाऊराया पिसाळलाच.... त्यान॑ एकच टाकला, पब्लीकची बोलतीच ब॑द. " पा॑ढरी को॑बडी पट्ट्या-पट्ट्याची, अन् अनिता माझ्या एका रट्ट्याची !!!!! आता ह्यापेक्षा वेगळा आणि नवा उखाणा हवा असेल तर मला नवी बायको आणून द्या! " आता बोला........ अवा॑तरः राजमुद्राताई, तयारी जोरात दिसतीये...उखाणे जमवण॑ चालू झालेल॑ आहे अस॑ दिसत॑य. :) तयारीला मदत लागेल नाही? सा॑ग हो कधी येऊ ते :)))))

सृष्टीलावण्या 10/03/2008 - 17:43
श्रावणात बरसती रिमझिम धारा। मी पिते कॉफी हे घालतात वारा ।। *-*-*-*-*-*-* एका हातात पिशवी, एका हातात रुमाल । नवरा बरोबर असताना हवा कशाला हमाल ।। > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

धमाल मुलगा 10/03/2008 - 17:45
माझी बायको उर्वशी .. बाकी सगळ्या म्हशी .... खल्ल्ल्ल्ल्लास्स्स्स्स !!!!!!

राजमुद्रा 10/03/2008 - 18:09
श्रावणात बरसती रिमझिम धारा। मी पिते कॉफी हे घालतात वारा ।। एका हातात पिशवी, एका हातात रुमाल । नवरा बरोबर असताना हवा कशाला हमाल ।। बशीत बशी ... बशीत बशी बशीत बशी ... बशीत बशी माझी बायको उर्वशी .. बाकी सगळ्या म्हशी .... समानतेचे आहे युग, कामाची करूया वाटणी मी करेन चहा,....राव वाटतील चटणी. खल्लास! एक से बढकर एक :) लगे रहो! राजमुद्रा :)

वरदा 10/03/2008 - 19:23
एका मैत्रीणीच्या नवर्‍याने घेतला लग्नाला झाली दोन वर्ष, आता बसतायत संसाराचे चटके ...च्या ब्युटीपार्लरच्या बिलाने, माझ्या खिशाला फटके. आणि मैत्रीणीने घेतलेला समुद्राकाठची आहे, मऊ मऊ वाळु ..राव दिसतात साधे, पण आहेत मात्र चालु

वरदा 10/03/2008 - 19:27
मंगळसूत्राच्या दोन वाट्या सासर नि माहेर ..रावांच्या संसारात, प्रेमाचा आहेर.

माझी दुनिया 12/03/2008 - 11:10
असाच एक मंगळसूत्राच्या दोन वाट्या सासर-माहेरची खूण ..............चं नाव घेते...............ची सून शिवाय उखाण्याची पध्दत जुनी, उखाणा मात्र हवा नवा, रोजंच ..........., .............( टोपणनाव) करायचं तर उखाणा कशाला हवा ? माझी दुनिया (http://majhimarathi.wordpress.com)

प्राजु 10/03/2008 - 19:36
तात्याबा करतात शुध्दलेखनात भेसळ मी त्याची तर्री ते माझी मिसळ इश्य! इश्य! कस्स! कस्स! :) लाजलो बरं का मी! :)) आपला, (अनुष्काचा पागलप्रेमी) तात्या. हे काहीतरी भलंतच घडतं आहे? तात्यांनी लाजावं??? जोक होता का?? ह्.घ्य. माझाही एक उखाणा.. उंच उंच डोंगर हिरवे.. त्याला टेकतं आभाळ.. ..... रावांचं काय नाव घेऊ.... कपाळ???????? "अ" रावांबरोबर सिनेमा पहायला गेले सायको... "ब" रावांचे नाव घेते "क" रावांची बायको....... :)))))) एक टिपिकल उखाणा.. जो ज्यांना उखाणे रचता येत नाही अशा स्त्रिया घेतात.. निलवर्ण नभात शोभतो शशि... ... नाव घेते....... दिवशी.. (इथे मग मंगळागौरी, दिवाळी, पाडवा, संक्रांतसण असे दिवस) सुर्यापरी रूप आणि चंद्रापरी मुख आहे... .... माझी बायको तर हेच तर खरे दु:ख आहे.. - (सर्वव्यापी)प्राजु

मदनबाण 11/03/2008 - 09:53
मला ई-पत्रा द्वारे आलेले काही उखाणे :-- अंगणात पेरले पोतेभर गहू लिस्ट आहे मोठी कोणाकोणाचे नाव घेऊ? ------------------------------------ इवल्या इवल्या हरणाचे इवले इवले ग पाय ----- अजुन आले नाहीत, पिऊन पडले की काय? ------------------------------------------ गणपतीच्या देवळात शंकराची आरती गणपतराव गेले वरती नी मी राहिले खालती ------------------------------------------- समुद्राच्या काठावर मऊमऊ वाळु गणपतराव दिसतात साधे,पण आतुन एकदम चालू ---------------------------------------------- रेशमी सदर्‍या ला प्लास्टिकचे बक्कल गणपतरावांना आहे टक्कल,पण डोक्यात नाही अक्क्ल ------------------------------------------------- पहिली सोनी,दुसरी मनी,तिसरी जनी सोडल्या तिघीजणी नी झालो ठकीचा धनी ------------------------------------- शिडीवर शिडी बत्त्तीस शिडी गणपतराव ओढतात विडी न मी लावते काडी ---------------------------------------- कुत्र्यात कुत्र अल्सेशियन कुत्र ------ बांधले गळ्यात मंगळ्सुत्र ----------------------------------------- निळे निळे डोंगर आणि हिरवे हिरवे रान ----- आवडता छंद म्हणजे सतत मदिरापान ------------------------------------------

धमाल मुलगा 11/03/2008 - 11:07
कुत्र्यात कुत्र अल्सेशियन कुत्र ------ बांधले गळ्यात मंगळ्सुत्र ??? कुत्र॑ ??? अरे कशाला काही धरब॑ध आहे की नाही??? हा हन्त हन्त!!! धर्म बुडाला हो !!! :)))))) च्यायला हा उखाणा वाचून मी फुल्टू फ्लॅट.... अरे काय चाललय काय? मी वापरु का माझ्या लग्नात हा उखाणा? निळे निळे डोंगर आणि हिरवे हिरवे रान ----- आवडता छंद म्हणजे सतत मदिरापान हा हा हा.....ए डॉन्या, हा बघ खास तुझ्या बायकोसाठी बनवलाय :))) (ह्याला म्हणतात, "आपल॑ ठेवायच॑ झाकून अन् दुसर्‍याच॑ बघायच॑ वाकून " हा उखाणा फक्त डॉन्यासाठी काय? आमच्या वाग्दत्त पणती..आपल॑, पत्नीन॑ वाचला तर युरेका...युरेका अस॑ (स-वस्त्र !) ओरडत आख्खी सदाशिव पेठ पालथी घालेल.)

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 11:15
राम नगरकरांच्या रामनगरीतला एक उखाणा आठवत आहे. तो काहीसा असा होत-- डोक्याला फेटा अन् कमरेला शेला बाबूराव मेला म्हणून गणपतराव केला! आपला, (गणपतराव) तात्या.

विवेकवि 11/03/2008 - 11:49
जाऊ बाई जोरात मधला एक ऊखाणा.. चा॑दीच्या ताटात जिलबीचे तुकडे घास भरवते मरतुकड्या थोबाड कर ईकडे... समोरच्या कोनाड्यात ठेवले होते गहू .......राव गेले दौर्यावर आता जरा ..... रावा॑कडे पाहू.... विनोदी आहेत फारसा विचार करु नये.. विवेक वि.

धमाल मुलगा 11/03/2008 - 11:53
ऍलुमिनीयमच्या ताटलीत शिळ्या भाकरीचे तुकडे घास भरवते मुडद्या थोबाड कर इकडे.. ह.ह.पु.वा.. आयला,केशवखुमार शेठ इथ॑ पण विड॑बन? लय म्हणजे लय जबरा आहात बॉ. माझ्या माहितीतला उखाणा साधारणतः असा आहे.. सोन्याच्या ताटात जिलबीचे तुकडे -----रावा॑च॑ नाव घेते, लक्ष द्या इकडे. पाय...शेठ पाय कुठे आहेत? फोटू काढून देव्हार्‍यात..नको, फ्लेक्स मारून भर चौकातच लावतो...२० फूट x २० फूट मापात.

राजमुद्रा 11/03/2008 - 13:53
मी उगाचच रडत होते की उखाणे घ्यायची पध्दत कमी होत चालली आहे म्हणून, इथे तर उखाण्यांवर उखाणे पडताहेत वा वा ! लगे रहो रे बाबांनो .... :) राजमुद्रा :)

मदनबाण 11/03/2008 - 18:04
मला ई-पत्रा द्वारे आलेला अजुन एक उखाणा :-- जर ऐश्वर्या राय ने उखाणा घेतला तर तो असा असेल :-- सलमान आणि विवेक ला लग्नाचे दिले होते वचन, दोघांना टांग देऊन धरला अभिषेक बच्चन...... --------------------------------------------- शगुन च्या मिठाईला चांदीचे कव्हर, अभिषेक चे नाव घेते मी सलमान ची लव्हर...... मदनबाण

किशोरी 11/03/2008 - 18:17
अरे वा!! लग्नाच्या मांडवात आल्या सारखे वाटते आहे :)) बाकी उखाणे तर एकदम ढिंच्याक आहेत >>तात्याबा करतात शुध्दलेखनात भेसळ मी त्याची तर्री ते माझी मिसळ मस्त आहे!! >>कुत्र्यात कुत्र अल्सेशियन कुत्र ------ बांधले गळ्यात मंगळ्सुत्र हा तर पहील्यांदाच ऐकला,चला लग्न ठरल्यावर कुठला उखाणा घ्यायचा म्हणुन काळजी नको :)) माझा पण एक् कोनाड्यात ठेवले होते गहु... लग्न नाही झाल तर नाव कुनाच घेऊ...

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 18:50
चला लग्न ठरल्यावर कुठला उखाणा घ्यायचा म्हणुन काळजी नको :)) म्हणजे?? अजून आपले लग्न व्हायचे आहे वाटतं! बरं बरं, आमच्याही मनापासून शुभेच्छा बरं का! सर्व मिपाकरांना लग्नाला बोलवा बरं का! :) आपला, (अविवाहीत!) तात्या. अवांतर - १ वरील 'अविवाहीत' हा शब्द लिहिण्यामागे कोणताही क्लू देण्याचा हेतूवजा प्रयत्न नाही! :) अवांतर - २ अवांतर १ सकट वरील संपूर्ण प्रतिसाद स्ट्र्क्ट्ली 'हलकेच घ्या' या सदरात मोडतो/मोडावा असे आम्ही जाहीर करतो! :) आपला, (थोडासा मजेशीर!) तात्या.

विजुभाऊ 12/03/2008 - 11:00
अविवाहित ब्राह्मण .....लग्नाला भटजी म्हणून चालतो काय?( हे म्हणजे लग्नात गणपती ची पूजा करावी...प्र.: मग गणपतीच्या लग्नात त्याने कोणाची पूजा केली होती?...सारखे झाले) तज्ञानी खुलासा करावा............ आपला शन्केखोर विजुभाऊ

इनोबा म्हणे 12/03/2008 - 11:35
आपला भ्रमण ध्वनी क्रमांक दिलात तर बरे होईल.धोंडोपंत फार महागात पडतात हो! (फुकट ते पौष्टीक मानणारा) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

सृष्टीलावण्या 12/03/2008 - 12:11
जाता जाता कोणीतरी धोंडोपंतसुद्धा पौरोहित्य करतात असा प्रचार करत आहे. सावधान. हा तर marketing चा प्रयत्न दिसतोय. (स्वस्त तेच मस्त मानणारी) सृलाताई. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

विसोबा खेचर 12/03/2008 - 12:39
जाता जाता कोणीतरी धोंडोपंतसुद्धा पौरोहित्य करतात असा प्रचार करत आहे. छ्या! धोंड्या काय पौरोहित्य करणार कप्पाळ? त्याला फोकलिच्याला अथर्वशीर्षापलिकडे काही म्हणता येत नाही! :) तात्या.

आनंदयात्री 12/03/2008 - 14:11
:) :) :) कोण कुठे कशा संदर्भात शिव्या खाईल, काही भरवसाच नाही बाबा !! असो ... आहेच जिन्दादिल मिसळ्पाव आमचे !! मिसळधर्माचा विजय असो !! धोंडोपंतांचा, सृष्टीलावण्येचा, विसोबा खेचरांचा, अन राहिलच तर आनंदयात्रीचा विजय असो !! विजय असो !! विजय असो !! विजय असो !!

सृष्टीलावण्या 12/03/2008 - 17:27
अथर्वशीर्ष येते हेच खूप नाही का... मी तर असे गुरुजी पाहिलेत की त्यांना धड अथर्वशीर्ष पण पूर्ण येत नाही (हे मी गीतेवर हात ठेऊन म्हणायला तयार आहे) पण फक्त गणेशोत्सवात त्यांचा तोरा पाहायचा. असो. अवांतर: (तात्या नोंद घ्यावी.) सहज एक विनोद आठवला. एक खेडूत प्रवचनकारांना म्हणतो, महाराज, ज्ञानेश्वरीत किती अध्याय आहेत. प्रवचनकार वसकन् ओरडतो, "ज्ञानेश्वरांनी सुरवातीलाच सांगितले आहे, ॐ न मोजी अध्याय..." > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

राजमुद्रा 12/03/2008 - 12:11
मुग्ध करून टाकतात रातराणीच्या कळ्या ----- रावांचे दात म्हणजे दुकानाच्या फळ्या गुलाबाचं फूल वार्‍याने हळूहळू उकललं ---- गेले कचरा टाकायला, त्यांना डुकराने ढकललं हा हा हा :) राजमुद्रा :)

किशोरी 12/03/2008 - 12:28
>>म्हणजे?? अजून आपले लग्न व्हायचे आहे वाटतं! बरं बरं, आमच्याही मनापासून शुभेच्छा बरं का! सर्व मिपाकरांना लग्नाला बोलवा बरं का! :) धन्यवाद तात्या!! आणी लग्नाला तर बोलवणारच हो,आधी एखादा नमुना तर भेटु दे(लग्नाआधी कीतीही छान वाट्ला तरी, लग्नानंतर आपल्याला नमुना भेटला आहे अस बरेच जण म्हणतात :)) >>वरील 'अविवाहीत' हा शब्द लिहिण्यामागे कोणताही क्लू देण्याचा हेतूवजा प्रयत्न नाही! :) हा हा हा हा....बर झाल सांगितलत :)) अहो तात्या तुम्ही आधीच अनुष्का पसंत करुन ठेवली आहे,नाहीतर अविवाहीत शब्द क्लू म्हणुन घेतला असता :)))) (आगाऊपणाबद्द्ल माफी करा,मजेत लिहीले आहे) :)

किशोरी 12/03/2008 - 17:20
>>गुलाबाचं फूल वार्‍याने हळूहळू उकललं ---- गेले कचरा टाकायला, त्यांना डुकराने ढकललं हा हा हा हा :)))) कुठुन सुचतात हो तुम्हाला असे उखाणे,मजा आली

मदनबाण 29/03/2008 - 08:02
ई-पत्रा द्वारे आलेले अजुन काही नवीनउखाणे:-- १) आजघर माजघर माजघराला नाही दार गणपतरावांच्या घरात मात्र विंडोज दोन हजार ------------------------------------- २) लग्नाच्या पंक्तीत घेतला उखाणा खास आणि गणपतरावांच्या घशात अडकला घास ------------------------------------- ३) गुलाबाच्या कळीला बकुळीचा वास गणपतराव बनले माझ्या आयुष्याचा त्रास ------------------------------------- ४) विड्याच्या पानावर पाव शेर कात गणपतरावांच्या कमरेत घातली गाढवाने लाथ ------------------------------------- ५) गोव्यावरुन आणले काजु गणपतरावांच्या थोबाडात वाजवायला मी का लाजु ------------------------------------- ६) अलिकडे अमेरिका पलिकडे अमेरिका नाव घ्यायला सांगु नका मी आहे कुमारीका -------------------------------------

उदय सप्रे 01/04/2008 - 09:47
हा उखाणा आहे, कुठल्याही जिवंत वा मृत व्यक्तीशी साधर्म्य आढळल्यास निव्वळ योगायोग समजावा ! अगाध असते देवाची करणी निर्मितो नारळात पाणी शेजारी चवळीची शेंग, मला मात्र "लोणच्याची बरणी" !

विसोबा खेचर 01/04/2008 - 10:03
अगाध असते देवाची करणी निर्मितो नारळात पाणी शेजारी चवळीची शेंग, मला मात्र "लोणच्याची बरणी" ! क्लास! :)

nit05 07/01/2009 - 18:20
विड्याच्या पानावर पाव शेर कात गणपतरावांच्या कमरेत घातली गाढवाने लाथ एक दम क्लास आहे.

ऋचा 07/01/2009 - 18:37
अजुन एक... खोक्यात खोका टि.व्ही.चा खोका मी तुझी मांजर तु माझा बोका "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

अनिल हटेला 07/01/2009 - 18:40
पेश है.....
हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , आरे ते जाउ देत, त्या हंड्याचा बॅलन्स बघा....
बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

योगी९०० 07/01/2009 - 19:50
द्रौपदी काय उखाणा घेईल ओ...? (मला माहित आहे पण थोडा चावट आहे म्हणून येथे देत नाही). कोणाला चांगला माहित आहे का? खादाडमाऊ

मूखदूर्बळ 13/01/2009 - 10:42
द्रौपदीचा उखाणा : . प्रेमाचा घास दिला नाही म्हणून अमूकराव भडकले प्रत्येकाला भरवता भरवता माझेच 'पंच'प्राण अडकले . मल्लीकाबाईंच्या अहोंचा उखाणा : . सोन्याच्या चुलीवर चांदीचा तवा मल्लीकाबाईंच्या केसात बारा गावच्या उवा .

सुहास. 15/01/2009 - 17:32
"चन्द्र वाढतो कलेकलेनी " "हीचे वजन वाढते किलोकिलोनी" (किलोकिलोनी नव्हे टनाटनानी) सुहास..... माहीती-त॑त्रज्ञानामधील गोदामाचा अभिया॑त्रीकी....

स्पृहा 16/01/2009 - 16:06
अजुन एक... झेन्डुचे फुल हल्ते डुलु डुलु, ---दिसतात जसे डुकराचे पिलु

मदनबाण 02/01/2014 - 12:47
सध्या अच्चीत गच्चीचा उखाणा व्हॅट्सअपवर जोरात फिरत आहे... त्यामुळेच हा धागा देखील आठवला. ;) बाकीत गच्चीत झाड हे किती लाडिक {नाटकी} पणाने म्हंटले आहे ते मला फार फार आवडले. ;) बाकी दुसर्‍या धाग्याचाही दुवा देतो... वाचकांनी लुफ्त घ्यावा. ;) ..उखाणे (काहीच्या बाही)..

सूड 02/01/2014 - 14:55
>>बाकीत गच्चीत झाड हे किती लाडिक {नाटकी} पणाने म्हंटले आहे ते मला फार फार आवडलं. अगदी. कामतकाकूंनी ती जागा अगदी झकासच घेतलीय.

विसोबा खेचर 10/03/2008 - 16:07
तात्याबा करतात शुध्दलेखनात भेसळ मी त्याची तर्री ते माझी मिसळ इश्य! इश्य! कस्स! कस्स! :) लाजलो बरं का मी! :)) आपला, (अनुष्काचा पागलप्रेमी) तात्या.

धमाल मुलगा 10/03/2008 - 16:55
खास मि. पा. च्या मालकिण (सौ.अनुष्का) उखाणा घेईल तेव्हा हे एकदम पेश्शल :))))) आणि त्यावर तात्याबा॑च॑ इश्य! इश्य! कस्स! कस्स! :) लाजलो बरं का मी! :)) लय भारी !!!! माझा एक ला॑बचा भाऊ (नात्याने बर॑का, नायतर उगाच चावत बसाल किती अ॑तराने अन् उत्तरेकडून का दक्षिणेकडून करत) तर हा, स्वतःच्या लग्नात भयानक कावला होता. जो उठायचा तो नाव घ्यायचा आग्रह करायचा. बर॑ हे महाराज सणकी...(भाऊ कोनाचा है म्हाराजा...म॑ग) त्यातून बिचार्‍याने काहीतरी ४-५ उखाणे कुठून-कुठून शोधून आणले होते. तर लोका॑चा आग्रह खासकरून वहिनीकडच्या॑चा, सारख॑ सारख॑ एकच्या एकच नको, नवा उखाणा हवा...हे ऐकून भाऊराया पिसाळलाच.... त्यान॑ एकच टाकला, पब्लीकची बोलतीच ब॑द. " पा॑ढरी को॑बडी पट्ट्या-पट्ट्याची, अन् अनिता माझ्या एका रट्ट्याची !!!!! आता ह्यापेक्षा वेगळा आणि नवा उखाणा हवा असेल तर मला नवी बायको आणून द्या! " आता बोला........ अवा॑तरः राजमुद्राताई, तयारी जोरात दिसतीये...उखाणे जमवण॑ चालू झालेल॑ आहे अस॑ दिसत॑य. :) तयारीला मदत लागेल नाही? सा॑ग हो कधी येऊ ते :)))))

सृष्टीलावण्या 10/03/2008 - 17:43
श्रावणात बरसती रिमझिम धारा। मी पिते कॉफी हे घालतात वारा ।। *-*-*-*-*-*-* एका हातात पिशवी, एका हातात रुमाल । नवरा बरोबर असताना हवा कशाला हमाल ।। > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

धमाल मुलगा 10/03/2008 - 17:45
माझी बायको उर्वशी .. बाकी सगळ्या म्हशी .... खल्ल्ल्ल्ल्लास्स्स्स्स !!!!!!

राजमुद्रा 10/03/2008 - 18:09
श्रावणात बरसती रिमझिम धारा। मी पिते कॉफी हे घालतात वारा ।। एका हातात पिशवी, एका हातात रुमाल । नवरा बरोबर असताना हवा कशाला हमाल ।। बशीत बशी ... बशीत बशी बशीत बशी ... बशीत बशी माझी बायको उर्वशी .. बाकी सगळ्या म्हशी .... समानतेचे आहे युग, कामाची करूया वाटणी मी करेन चहा,....राव वाटतील चटणी. खल्लास! एक से बढकर एक :) लगे रहो! राजमुद्रा :)

वरदा 10/03/2008 - 19:23
एका मैत्रीणीच्या नवर्‍याने घेतला लग्नाला झाली दोन वर्ष, आता बसतायत संसाराचे चटके ...च्या ब्युटीपार्लरच्या बिलाने, माझ्या खिशाला फटके. आणि मैत्रीणीने घेतलेला समुद्राकाठची आहे, मऊ मऊ वाळु ..राव दिसतात साधे, पण आहेत मात्र चालु

वरदा 10/03/2008 - 19:27
मंगळसूत्राच्या दोन वाट्या सासर नि माहेर ..रावांच्या संसारात, प्रेमाचा आहेर.

माझी दुनिया 12/03/2008 - 11:10
असाच एक मंगळसूत्राच्या दोन वाट्या सासर-माहेरची खूण ..............चं नाव घेते...............ची सून शिवाय उखाण्याची पध्दत जुनी, उखाणा मात्र हवा नवा, रोजंच ..........., .............( टोपणनाव) करायचं तर उखाणा कशाला हवा ? माझी दुनिया (http://majhimarathi.wordpress.com)

प्राजु 10/03/2008 - 19:36
तात्याबा करतात शुध्दलेखनात भेसळ मी त्याची तर्री ते माझी मिसळ इश्य! इश्य! कस्स! कस्स! :) लाजलो बरं का मी! :)) आपला, (अनुष्काचा पागलप्रेमी) तात्या. हे काहीतरी भलंतच घडतं आहे? तात्यांनी लाजावं??? जोक होता का?? ह्.घ्य. माझाही एक उखाणा.. उंच उंच डोंगर हिरवे.. त्याला टेकतं आभाळ.. ..... रावांचं काय नाव घेऊ.... कपाळ???????? "अ" रावांबरोबर सिनेमा पहायला गेले सायको... "ब" रावांचे नाव घेते "क" रावांची बायको....... :)))))) एक टिपिकल उखाणा.. जो ज्यांना उखाणे रचता येत नाही अशा स्त्रिया घेतात.. निलवर्ण नभात शोभतो शशि... ... नाव घेते....... दिवशी.. (इथे मग मंगळागौरी, दिवाळी, पाडवा, संक्रांतसण असे दिवस) सुर्यापरी रूप आणि चंद्रापरी मुख आहे... .... माझी बायको तर हेच तर खरे दु:ख आहे.. - (सर्वव्यापी)प्राजु

मदनबाण 11/03/2008 - 09:53
मला ई-पत्रा द्वारे आलेले काही उखाणे :-- अंगणात पेरले पोतेभर गहू लिस्ट आहे मोठी कोणाकोणाचे नाव घेऊ? ------------------------------------ इवल्या इवल्या हरणाचे इवले इवले ग पाय ----- अजुन आले नाहीत, पिऊन पडले की काय? ------------------------------------------ गणपतीच्या देवळात शंकराची आरती गणपतराव गेले वरती नी मी राहिले खालती ------------------------------------------- समुद्राच्या काठावर मऊमऊ वाळु गणपतराव दिसतात साधे,पण आतुन एकदम चालू ---------------------------------------------- रेशमी सदर्‍या ला प्लास्टिकचे बक्कल गणपतरावांना आहे टक्कल,पण डोक्यात नाही अक्क्ल ------------------------------------------------- पहिली सोनी,दुसरी मनी,तिसरी जनी सोडल्या तिघीजणी नी झालो ठकीचा धनी ------------------------------------- शिडीवर शिडी बत्त्तीस शिडी गणपतराव ओढतात विडी न मी लावते काडी ---------------------------------------- कुत्र्यात कुत्र अल्सेशियन कुत्र ------ बांधले गळ्यात मंगळ्सुत्र ----------------------------------------- निळे निळे डोंगर आणि हिरवे हिरवे रान ----- आवडता छंद म्हणजे सतत मदिरापान ------------------------------------------

धमाल मुलगा 11/03/2008 - 11:07
कुत्र्यात कुत्र अल्सेशियन कुत्र ------ बांधले गळ्यात मंगळ्सुत्र ??? कुत्र॑ ??? अरे कशाला काही धरब॑ध आहे की नाही??? हा हन्त हन्त!!! धर्म बुडाला हो !!! :)))))) च्यायला हा उखाणा वाचून मी फुल्टू फ्लॅट.... अरे काय चाललय काय? मी वापरु का माझ्या लग्नात हा उखाणा? निळे निळे डोंगर आणि हिरवे हिरवे रान ----- आवडता छंद म्हणजे सतत मदिरापान हा हा हा.....ए डॉन्या, हा बघ खास तुझ्या बायकोसाठी बनवलाय :))) (ह्याला म्हणतात, "आपल॑ ठेवायच॑ झाकून अन् दुसर्‍याच॑ बघायच॑ वाकून " हा उखाणा फक्त डॉन्यासाठी काय? आमच्या वाग्दत्त पणती..आपल॑, पत्नीन॑ वाचला तर युरेका...युरेका अस॑ (स-वस्त्र !) ओरडत आख्खी सदाशिव पेठ पालथी घालेल.)

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 11:15
राम नगरकरांच्या रामनगरीतला एक उखाणा आठवत आहे. तो काहीसा असा होत-- डोक्याला फेटा अन् कमरेला शेला बाबूराव मेला म्हणून गणपतराव केला! आपला, (गणपतराव) तात्या.

विवेकवि 11/03/2008 - 11:49
जाऊ बाई जोरात मधला एक ऊखाणा.. चा॑दीच्या ताटात जिलबीचे तुकडे घास भरवते मरतुकड्या थोबाड कर ईकडे... समोरच्या कोनाड्यात ठेवले होते गहू .......राव गेले दौर्यावर आता जरा ..... रावा॑कडे पाहू.... विनोदी आहेत फारसा विचार करु नये.. विवेक वि.

धमाल मुलगा 11/03/2008 - 11:53
ऍलुमिनीयमच्या ताटलीत शिळ्या भाकरीचे तुकडे घास भरवते मुडद्या थोबाड कर इकडे.. ह.ह.पु.वा.. आयला,केशवखुमार शेठ इथ॑ पण विड॑बन? लय म्हणजे लय जबरा आहात बॉ. माझ्या माहितीतला उखाणा साधारणतः असा आहे.. सोन्याच्या ताटात जिलबीचे तुकडे -----रावा॑च॑ नाव घेते, लक्ष द्या इकडे. पाय...शेठ पाय कुठे आहेत? फोटू काढून देव्हार्‍यात..नको, फ्लेक्स मारून भर चौकातच लावतो...२० फूट x २० फूट मापात.

राजमुद्रा 11/03/2008 - 13:53
मी उगाचच रडत होते की उखाणे घ्यायची पध्दत कमी होत चालली आहे म्हणून, इथे तर उखाण्यांवर उखाणे पडताहेत वा वा ! लगे रहो रे बाबांनो .... :) राजमुद्रा :)

मदनबाण 11/03/2008 - 18:04
मला ई-पत्रा द्वारे आलेला अजुन एक उखाणा :-- जर ऐश्वर्या राय ने उखाणा घेतला तर तो असा असेल :-- सलमान आणि विवेक ला लग्नाचे दिले होते वचन, दोघांना टांग देऊन धरला अभिषेक बच्चन...... --------------------------------------------- शगुन च्या मिठाईला चांदीचे कव्हर, अभिषेक चे नाव घेते मी सलमान ची लव्हर...... मदनबाण

किशोरी 11/03/2008 - 18:17
अरे वा!! लग्नाच्या मांडवात आल्या सारखे वाटते आहे :)) बाकी उखाणे तर एकदम ढिंच्याक आहेत >>तात्याबा करतात शुध्दलेखनात भेसळ मी त्याची तर्री ते माझी मिसळ मस्त आहे!! >>कुत्र्यात कुत्र अल्सेशियन कुत्र ------ बांधले गळ्यात मंगळ्सुत्र हा तर पहील्यांदाच ऐकला,चला लग्न ठरल्यावर कुठला उखाणा घ्यायचा म्हणुन काळजी नको :)) माझा पण एक् कोनाड्यात ठेवले होते गहु... लग्न नाही झाल तर नाव कुनाच घेऊ...

विसोबा खेचर 11/03/2008 - 18:50
चला लग्न ठरल्यावर कुठला उखाणा घ्यायचा म्हणुन काळजी नको :)) म्हणजे?? अजून आपले लग्न व्हायचे आहे वाटतं! बरं बरं, आमच्याही मनापासून शुभेच्छा बरं का! सर्व मिपाकरांना लग्नाला बोलवा बरं का! :) आपला, (अविवाहीत!) तात्या. अवांतर - १ वरील 'अविवाहीत' हा शब्द लिहिण्यामागे कोणताही क्लू देण्याचा हेतूवजा प्रयत्न नाही! :) अवांतर - २ अवांतर १ सकट वरील संपूर्ण प्रतिसाद स्ट्र्क्ट्ली 'हलकेच घ्या' या सदरात मोडतो/मोडावा असे आम्ही जाहीर करतो! :) आपला, (थोडासा मजेशीर!) तात्या.

विजुभाऊ 12/03/2008 - 11:00
अविवाहित ब्राह्मण .....लग्नाला भटजी म्हणून चालतो काय?( हे म्हणजे लग्नात गणपती ची पूजा करावी...प्र.: मग गणपतीच्या लग्नात त्याने कोणाची पूजा केली होती?...सारखे झाले) तज्ञानी खुलासा करावा............ आपला शन्केखोर विजुभाऊ

इनोबा म्हणे 12/03/2008 - 11:35
आपला भ्रमण ध्वनी क्रमांक दिलात तर बरे होईल.धोंडोपंत फार महागात पडतात हो! (फुकट ते पौष्टीक मानणारा) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

सृष्टीलावण्या 12/03/2008 - 12:11
जाता जाता कोणीतरी धोंडोपंतसुद्धा पौरोहित्य करतात असा प्रचार करत आहे. सावधान. हा तर marketing चा प्रयत्न दिसतोय. (स्वस्त तेच मस्त मानणारी) सृलाताई. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

विसोबा खेचर 12/03/2008 - 12:39
जाता जाता कोणीतरी धोंडोपंतसुद्धा पौरोहित्य करतात असा प्रचार करत आहे. छ्या! धोंड्या काय पौरोहित्य करणार कप्पाळ? त्याला फोकलिच्याला अथर्वशीर्षापलिकडे काही म्हणता येत नाही! :) तात्या.

आनंदयात्री 12/03/2008 - 14:11
:) :) :) कोण कुठे कशा संदर्भात शिव्या खाईल, काही भरवसाच नाही बाबा !! असो ... आहेच जिन्दादिल मिसळ्पाव आमचे !! मिसळधर्माचा विजय असो !! धोंडोपंतांचा, सृष्टीलावण्येचा, विसोबा खेचरांचा, अन राहिलच तर आनंदयात्रीचा विजय असो !! विजय असो !! विजय असो !! विजय असो !!

सृष्टीलावण्या 12/03/2008 - 17:27
अथर्वशीर्ष येते हेच खूप नाही का... मी तर असे गुरुजी पाहिलेत की त्यांना धड अथर्वशीर्ष पण पूर्ण येत नाही (हे मी गीतेवर हात ठेऊन म्हणायला तयार आहे) पण फक्त गणेशोत्सवात त्यांचा तोरा पाहायचा. असो. अवांतर: (तात्या नोंद घ्यावी.) सहज एक विनोद आठवला. एक खेडूत प्रवचनकारांना म्हणतो, महाराज, ज्ञानेश्वरीत किती अध्याय आहेत. प्रवचनकार वसकन् ओरडतो, "ज्ञानेश्वरांनी सुरवातीलाच सांगितले आहे, ॐ न मोजी अध्याय..." > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

राजमुद्रा 12/03/2008 - 12:11
मुग्ध करून टाकतात रातराणीच्या कळ्या ----- रावांचे दात म्हणजे दुकानाच्या फळ्या गुलाबाचं फूल वार्‍याने हळूहळू उकललं ---- गेले कचरा टाकायला, त्यांना डुकराने ढकललं हा हा हा :) राजमुद्रा :)

किशोरी 12/03/2008 - 12:28
>>म्हणजे?? अजून आपले लग्न व्हायचे आहे वाटतं! बरं बरं, आमच्याही मनापासून शुभेच्छा बरं का! सर्व मिपाकरांना लग्नाला बोलवा बरं का! :) धन्यवाद तात्या!! आणी लग्नाला तर बोलवणारच हो,आधी एखादा नमुना तर भेटु दे(लग्नाआधी कीतीही छान वाट्ला तरी, लग्नानंतर आपल्याला नमुना भेटला आहे अस बरेच जण म्हणतात :)) >>वरील 'अविवाहीत' हा शब्द लिहिण्यामागे कोणताही क्लू देण्याचा हेतूवजा प्रयत्न नाही! :) हा हा हा हा....बर झाल सांगितलत :)) अहो तात्या तुम्ही आधीच अनुष्का पसंत करुन ठेवली आहे,नाहीतर अविवाहीत शब्द क्लू म्हणुन घेतला असता :)))) (आगाऊपणाबद्द्ल माफी करा,मजेत लिहीले आहे) :)

किशोरी 12/03/2008 - 17:20
>>गुलाबाचं फूल वार्‍याने हळूहळू उकललं ---- गेले कचरा टाकायला, त्यांना डुकराने ढकललं हा हा हा हा :)))) कुठुन सुचतात हो तुम्हाला असे उखाणे,मजा आली

मदनबाण 29/03/2008 - 08:02
ई-पत्रा द्वारे आलेले अजुन काही नवीनउखाणे:-- १) आजघर माजघर माजघराला नाही दार गणपतरावांच्या घरात मात्र विंडोज दोन हजार ------------------------------------- २) लग्नाच्या पंक्तीत घेतला उखाणा खास आणि गणपतरावांच्या घशात अडकला घास ------------------------------------- ३) गुलाबाच्या कळीला बकुळीचा वास गणपतराव बनले माझ्या आयुष्याचा त्रास ------------------------------------- ४) विड्याच्या पानावर पाव शेर कात गणपतरावांच्या कमरेत घातली गाढवाने लाथ ------------------------------------- ५) गोव्यावरुन आणले काजु गणपतरावांच्या थोबाडात वाजवायला मी का लाजु ------------------------------------- ६) अलिकडे अमेरिका पलिकडे अमेरिका नाव घ्यायला सांगु नका मी आहे कुमारीका -------------------------------------

उदय सप्रे 01/04/2008 - 09:47
हा उखाणा आहे, कुठल्याही जिवंत वा मृत व्यक्तीशी साधर्म्य आढळल्यास निव्वळ योगायोग समजावा ! अगाध असते देवाची करणी निर्मितो नारळात पाणी शेजारी चवळीची शेंग, मला मात्र "लोणच्याची बरणी" !

विसोबा खेचर 01/04/2008 - 10:03
अगाध असते देवाची करणी निर्मितो नारळात पाणी शेजारी चवळीची शेंग, मला मात्र "लोणच्याची बरणी" ! क्लास! :)

nit05 07/01/2009 - 18:20
विड्याच्या पानावर पाव शेर कात गणपतरावांच्या कमरेत घातली गाढवाने लाथ एक दम क्लास आहे.

ऋचा 07/01/2009 - 18:37
अजुन एक... खोक्यात खोका टि.व्ही.चा खोका मी तुझी मांजर तु माझा बोका "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

अनिल हटेला 07/01/2009 - 18:40
पेश है.....
हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , हंड्यावर हंडा ,हंड्यावर हंडा , आरे ते जाउ देत, त्या हंड्याचा बॅलन्स बघा....
बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

योगी९०० 07/01/2009 - 19:50
द्रौपदी काय उखाणा घेईल ओ...? (मला माहित आहे पण थोडा चावट आहे म्हणून येथे देत नाही). कोणाला चांगला माहित आहे का? खादाडमाऊ

मूखदूर्बळ 13/01/2009 - 10:42
द्रौपदीचा उखाणा : . प्रेमाचा घास दिला नाही म्हणून अमूकराव भडकले प्रत्येकाला भरवता भरवता माझेच 'पंच'प्राण अडकले . मल्लीकाबाईंच्या अहोंचा उखाणा : . सोन्याच्या चुलीवर चांदीचा तवा मल्लीकाबाईंच्या केसात बारा गावच्या उवा .

सुहास. 15/01/2009 - 17:32
"चन्द्र वाढतो कलेकलेनी " "हीचे वजन वाढते किलोकिलोनी" (किलोकिलोनी नव्हे टनाटनानी) सुहास..... माहीती-त॑त्रज्ञानामधील गोदामाचा अभिया॑त्रीकी....

स्पृहा 16/01/2009 - 16:06
अजुन एक... झेन्डुचे फुल हल्ते डुलु डुलु, ---दिसतात जसे डुकराचे पिलु

मदनबाण 02/01/2014 - 12:47
सध्या अच्चीत गच्चीचा उखाणा व्हॅट्सअपवर जोरात फिरत आहे... त्यामुळेच हा धागा देखील आठवला. ;) बाकीत गच्चीत झाड हे किती लाडिक {नाटकी} पणाने म्हंटले आहे ते मला फार फार आवडले. ;) बाकी दुसर्‍या धाग्याचाही दुवा देतो... वाचकांनी लुफ्त घ्यावा. ;) ..उखाणे (काहीच्या बाही)..

सूड 02/01/2014 - 14:55
>>बाकीत गच्चीत झाड हे किती लाडिक {नाटकी} पणाने म्हंटले आहे ते मला फार फार आवडलं. अगदी. कामतकाकूंनी ती जागा अगदी झकासच घेतलीय.
उखाणे, म्हटंलं की मला पु. ल. चा 'समोरच्या कोनाड्यात उभी हींदमाता, बेंबटेरावाचं नाव घेते माझा नंबर पहिला' हा उखाणा आठवतो.तसं उखाण्याचं वेड आजकाल थोडं कमीच झालं आहे. तरीही वाचायला गोड वाटतात. असे म्हणतात की चारोळ्या हा कवितेतला नवा प्रकार. पण मी म्हणेन हे उखाणे म्हणजे आपल्या जुन्या चारोळ्याच (की दोनओळ्या)की!

अनुदिनींच्या शोधात...

वडापाव ·

आनंद घारे 10/03/2008 - 16:57
अनुदिन्यांची संख्या नऊशेच्या वर गेली आहे. लवकर आपली अनुदिनी सुरू करा म्हणजे पहिल्या हजारात याल. आणखी कांही दिवसांनी सगळेच लिहिणारे झाल्यावर वाचणारे दुर्मिळ होतील!

सृष्टीलावण्या 11/03/2008 - 09:13
ह्या इथे आनंदकाका घारे (आनंदघन) यांची अनुदिनी दिसेल जी मराठीचे वैभव आहे विशेषत: त्यांचे चंद्र या विषयावरील लेख छानच आहेत. इंग्रजी मध्ये चालणार असतील तर मी माझ्या अल्पस्वल्प बुद्धिने ह्या इथे काहीतरी पांढर्‍यावर काळे केलेले आहे.. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

आनंद घारे 10/03/2008 - 16:57
अनुदिन्यांची संख्या नऊशेच्या वर गेली आहे. लवकर आपली अनुदिनी सुरू करा म्हणजे पहिल्या हजारात याल. आणखी कांही दिवसांनी सगळेच लिहिणारे झाल्यावर वाचणारे दुर्मिळ होतील!

सृष्टीलावण्या 11/03/2008 - 09:13
ह्या इथे आनंदकाका घारे (आनंदघन) यांची अनुदिनी दिसेल जी मराठीचे वैभव आहे विशेषत: त्यांचे चंद्र या विषयावरील लेख छानच आहेत. इंग्रजी मध्ये चालणार असतील तर मी माझ्या अल्पस्वल्प बुद्धिने ह्या इथे काहीतरी पांढर्‍यावर काळे केलेले आहे.. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।
जुन्या-नव्या, माहितीचे वाटप करणा-या, गंमतीशीर अशा अनुदिनी असतात. या अनुदिनींवरील माहिती, काव्ये, अनुभव, विनोद, यांनी समाधानकारक असे मनोरंजन होते. अशाच नव्या अनुदिनींच्या शोधात........ (उदा. blogspot.com, wordpress.com, अथवा अजून एखादी)

क्रांतीज्योत सावित्रीबाई फुले - पुण्यतिथी

शेखर ·

राजमुद्रा 10/03/2008 - 12:48
आज आम्ही सर्व मुली ज्यांच्या कर्तुत्वामुळे शिक्षण घेत आहोत, स्वतःच्या पायावर उभे राहात आहोत त्या क्रांतीज्योती सावित्रीबाई फुले आणि महात्मा ज्योतिबा फुले यांना माझे विनम्र अभिवादन! जर यांनी आयुष्यात कष्ट सहन केले नसते तर आज मी कुठे असते याची कल्पना सुद्धा करता येत नाही. राजमुद्रा :)

राजमुद्रा 10/03/2008 - 12:50
पुण्यात मुलींची पहिली शाळेची स्थापना - १ जानेवारी १९४८ यातील साल १९४८ ऍवजी १८४८ आहे का? मला स्वतःला ते माहित नाही तसे नसल्यास क्षमा असावी राजमुद्रा :)

सृष्टीलावण्या 10/03/2008 - 14:09
एक स्त्री म्हणून सावित्रीबाई फुले, ज्योतिबा फुले, डॉ. भीमराव आंबेडकर यांचे ऋण खरोखरच मान्य करायला हवे. स्री - शिक्षण, घटनेने स्रियांना दिलेले समान अधिकार हे पाहून भारतीय विशेषत: महाराष्ट्रीय असल्याचा गर्व वाटतो. सावित्रीबाईंच्या स्मृतीस विनम्र अभिवादन. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

आनंद घारे 10/03/2008 - 16:53
सावित्रीबाई फुले (१८३१-१८९७) साता-याजवळच्या नायगांव येथे जन्मलेल्या सावित्रीबाई थोर समाजसुधारक होत्या. या कार्यात त्यांना त्यांचे पति महात्मा ज्योतीराव फुले यांचेकडून प्रोत्साहन मिळाले. ब्रिटीश राजवटीमध्ये स्त्रियांच्या हक्कासाठी झटणारी ती पहिली स्त्री होती. पुणे येथे सुरू झालेल्या महिलांच्या पहिल्या विद्यालयामधील पहिली शिक्षिका होण्याचा मान त्यांना मिळाला. स्त्रियांचे शिक्षण व पुरुषप्रधान संस्कृतीमध्ये होणा-या जाचापासून तिची मुक्तता करणे, विधवांचे विवाह आणि अस्पृष्यतानिवारण ही त्यांनी आपल्या जीवनाची उद्दिष्टे ठरवली. सन १८५२ मध्ये त्यांनी अस्पृष्य मुलींच्या शिक्षणासाठी शाळा उघडली. १९६८ साली त्यांनी अस्पृष्यांना आपल्या विहिरीमधून पाणी भरण्यासाठी आमंत्रित केले. १९७३ मध्ये एका विधवेच्या मुलाला दत्तक घेऊन त्यांनी समाजासाठी एक उदाहरण घालून दिले. ज्या काळांत स्त्रियांचे कार्यक्षेत्र चूल आणि मूल एवढ्यापुरतेच मर्यादित होते, त्या काळांत त्यांचे चौफेर कार्य इतर महिलांच्या तुलनेने ठळकपणे उठून दिसण्यासारखे होते. पुण्याच्या सनातनी लोकांनी त्यांच्या या तत्कालिन रूढीविरुध्द जाणा-या "अघोरी" कामगिरीवर जळजळीत टीकास्त्र सोडले व त्याला कडाडून विरोध केला. तरीही सत्यशोधक समाजाची सक्रिय सदस्य राहून त्या अस्पृष्य व महिलांच्या मुक्तीसाठी झटत राहिल्या.

वरदा 10/03/2008 - 19:11
जर यांनी आयुष्यात कष्ट सहन केले नसते तर आज मी कुठे असते याची कल्पना सुद्धा करता येत नाही. १००% सहमत. स्री - शिक्षण, घटनेने स्रियांना दिलेले समान अधिकार हे पाहून भारतीय विशेषत: महाराष्ट्रीय असल्याचा गर्व वाटतो. खरं आहे.

सुधीर कांदळकर 10/03/2008 - 21:52
दगडफेक केली. त्यांच्या अंगावर शेणाचे गोळे मारले. तरी त्या विचलित झाल्या नाहीत. त्यांना सहस्र प्रणाम. शेखरशेठ आपण हा धागा सुरू केल्याबद्दल धन्यवाद.

प्राजु 11/03/2008 - 01:35
आज आम्ही सर्व मुली ज्यांच्या कर्तुत्वामुळे शिक्षण घेत आहोत, स्वतःच्या पायावर उभे राहात आहोत त्या क्रांतीज्योती सावित्रीबाई फुले आणि महात्मा ज्योतिबा फुले यांना माझे विनम्र अभिवादन! जर यांनी आयुष्यात कष्ट सहन केले नसते तर आज मी कुठे असते याची कल्पना सुद्धा करता येत नाही. राजमुद्राताईंशी सहमत आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु

आपला आभि 11/03/2008 - 06:23
इनोदी लेख .. काळजाला हात घालणारे (आणि ते वडून काढणारे), भावनिक वगैरे वगैरे... असल काहि लिहनारे कमी नाहीत ..पण तुम्ही काहि सत्य आणि स्फुर्तीदायी लिहित आहत हे पाहुन , वाचुन आनन्द वाटला .. लिहीत रहा... --- थोरांच्या उपकारावर या दुनियेत अंग फुगवून वावरनारं आपल एक चिलट आआआभि

राजमुद्रा 10/03/2008 - 12:48
आज आम्ही सर्व मुली ज्यांच्या कर्तुत्वामुळे शिक्षण घेत आहोत, स्वतःच्या पायावर उभे राहात आहोत त्या क्रांतीज्योती सावित्रीबाई फुले आणि महात्मा ज्योतिबा फुले यांना माझे विनम्र अभिवादन! जर यांनी आयुष्यात कष्ट सहन केले नसते तर आज मी कुठे असते याची कल्पना सुद्धा करता येत नाही. राजमुद्रा :)

राजमुद्रा 10/03/2008 - 12:50
पुण्यात मुलींची पहिली शाळेची स्थापना - १ जानेवारी १९४८ यातील साल १९४८ ऍवजी १८४८ आहे का? मला स्वतःला ते माहित नाही तसे नसल्यास क्षमा असावी राजमुद्रा :)

सृष्टीलावण्या 10/03/2008 - 14:09
एक स्त्री म्हणून सावित्रीबाई फुले, ज्योतिबा फुले, डॉ. भीमराव आंबेडकर यांचे ऋण खरोखरच मान्य करायला हवे. स्री - शिक्षण, घटनेने स्रियांना दिलेले समान अधिकार हे पाहून भारतीय विशेषत: महाराष्ट्रीय असल्याचा गर्व वाटतो. सावित्रीबाईंच्या स्मृतीस विनम्र अभिवादन. > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

आनंद घारे 10/03/2008 - 16:53
सावित्रीबाई फुले (१८३१-१८९७) साता-याजवळच्या नायगांव येथे जन्मलेल्या सावित्रीबाई थोर समाजसुधारक होत्या. या कार्यात त्यांना त्यांचे पति महात्मा ज्योतीराव फुले यांचेकडून प्रोत्साहन मिळाले. ब्रिटीश राजवटीमध्ये स्त्रियांच्या हक्कासाठी झटणारी ती पहिली स्त्री होती. पुणे येथे सुरू झालेल्या महिलांच्या पहिल्या विद्यालयामधील पहिली शिक्षिका होण्याचा मान त्यांना मिळाला. स्त्रियांचे शिक्षण व पुरुषप्रधान संस्कृतीमध्ये होणा-या जाचापासून तिची मुक्तता करणे, विधवांचे विवाह आणि अस्पृष्यतानिवारण ही त्यांनी आपल्या जीवनाची उद्दिष्टे ठरवली. सन १८५२ मध्ये त्यांनी अस्पृष्य मुलींच्या शिक्षणासाठी शाळा उघडली. १९६८ साली त्यांनी अस्पृष्यांना आपल्या विहिरीमधून पाणी भरण्यासाठी आमंत्रित केले. १९७३ मध्ये एका विधवेच्या मुलाला दत्तक घेऊन त्यांनी समाजासाठी एक उदाहरण घालून दिले. ज्या काळांत स्त्रियांचे कार्यक्षेत्र चूल आणि मूल एवढ्यापुरतेच मर्यादित होते, त्या काळांत त्यांचे चौफेर कार्य इतर महिलांच्या तुलनेने ठळकपणे उठून दिसण्यासारखे होते. पुण्याच्या सनातनी लोकांनी त्यांच्या या तत्कालिन रूढीविरुध्द जाणा-या "अघोरी" कामगिरीवर जळजळीत टीकास्त्र सोडले व त्याला कडाडून विरोध केला. तरीही सत्यशोधक समाजाची सक्रिय सदस्य राहून त्या अस्पृष्य व महिलांच्या मुक्तीसाठी झटत राहिल्या.

वरदा 10/03/2008 - 19:11
जर यांनी आयुष्यात कष्ट सहन केले नसते तर आज मी कुठे असते याची कल्पना सुद्धा करता येत नाही. १००% सहमत. स्री - शिक्षण, घटनेने स्रियांना दिलेले समान अधिकार हे पाहून भारतीय विशेषत: महाराष्ट्रीय असल्याचा गर्व वाटतो. खरं आहे.

सुधीर कांदळकर 10/03/2008 - 21:52
दगडफेक केली. त्यांच्या अंगावर शेणाचे गोळे मारले. तरी त्या विचलित झाल्या नाहीत. त्यांना सहस्र प्रणाम. शेखरशेठ आपण हा धागा सुरू केल्याबद्दल धन्यवाद.

प्राजु 11/03/2008 - 01:35
आज आम्ही सर्व मुली ज्यांच्या कर्तुत्वामुळे शिक्षण घेत आहोत, स्वतःच्या पायावर उभे राहात आहोत त्या क्रांतीज्योती सावित्रीबाई फुले आणि महात्मा ज्योतिबा फुले यांना माझे विनम्र अभिवादन! जर यांनी आयुष्यात कष्ट सहन केले नसते तर आज मी कुठे असते याची कल्पना सुद्धा करता येत नाही. राजमुद्राताईंशी सहमत आहे. - (सर्वव्यापी)प्राजु

आपला आभि 11/03/2008 - 06:23
इनोदी लेख .. काळजाला हात घालणारे (आणि ते वडून काढणारे), भावनिक वगैरे वगैरे... असल काहि लिहनारे कमी नाहीत ..पण तुम्ही काहि सत्य आणि स्फुर्तीदायी लिहित आहत हे पाहुन , वाचुन आनन्द वाटला .. लिहीत रहा... --- थोरांच्या उपकारावर या दुनियेत अंग फुगवून वावरनारं आपल एक चिलट आआआभि
क्रांतीज्योत सावित्रीबाई फुले यांची आज पुण्यतिथी आहे. त्यांच्या पुण्यतिथीच्या दिनी विनम्र अभिवादन. थोडक्यात जीवनपट...... जन्म - ३ जानेवारी १८३१ लग्न - १८४० शिक्षणाची सुरवात - १८४१ मराठवाड्यात शाळेची स्थापना - १८४७ पुण्यात मुलींची पहिली शाळेची स्थापना - १ जानेवारी १९४८ प्रौढांसाठी शाळा चालू - १८४९ निधन - १० मार्च १८९७ - (नतमस्तक) शेखर

मंगेश पाडगांवकरांची गीते

आनंद घारे ·

सृष्टीलावण्या 10/03/2008 - 14:26
आजच सकाळी एफएम वर ऐकले. ही अजून काही त्यांची गाणी. मराठीवर्ल्ड वर संपूर्ण वाचता येतील. 1. Ghan barasat aale भुमानंद बोगम मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 2. Aaj antaryaamee उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 3. Jenvhaa tujhyaa bataannaa सुरेश वाडकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 4. Jaahalyaa kaahee chukaa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 5. Kaan Hari, saang उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 6. Bhaavanancaa too लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 7. Japoon chaal pori अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 8. Saavar re, saavar re लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर हृदयनाथ मंगेशकर 9. Maan velaavunee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 10. Paanyaahoon saanj उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 11. Pahileech bhet अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 12. Akherache yetil अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 13. Jari yaa pusoon शोभा जोशी मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 14. Dhuke daatalele अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 15. Vaatate sarva saangaave माहित नाही मंगेश पाडगांवकर माहित नाही 16. Asaa bebhaan haa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर हृदयनाथ मंगेशकर 17. Maajhe jeevan gaane जितेंद्र अभिषेकी मंगेश पाडगांवकर पु ल. देशपांडे 18. Dharilaa vrithaa chhand सुरेश वाडकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 19. Ootha re Raaghavaa उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 20. Tujhe geet gaanyaasaathee सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 21. Shukrataaraa manda vaaraa अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 22. Kadhi bahar, kadhi shishir सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 23. Neej maajhyaa nandalaalaa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 24. Door aarta saang kunee मधुबाला जवेरी मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 25. Shraavanaat ghan nilaa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 26. Tulaa te aathavel सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 27. Haat tujhaa haataatun अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 28. Ashee paakhare yetee सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 29. Sarva sarva visaroo de अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 30. Tyaa anaam veeraa माहित नाही मंगेश पाडगांवकर माहित नाही 31. Divas tujhe he अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 32. Shabda shabda japun सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 33. Tee raatra kusumbee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 34. Bhet tujhee maajhee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 35. Laajoon haasane हृदयनाथ मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 36. Dilyaa ghetalyaa अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 37. Yaa janmaavar, yaa अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 38. Shabdaavaachun kalale जितेंद्र अभिषेकी मंगेश पाडगांवकर पु ल. देशपांडे 39. Kuthe shodhishee raameshwar सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 40. Sobateelaa chandra dete लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 41. Bhaatukaleechyaa khelaamadhalee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 42. He haat ase सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 43. Jhaalee phule kalyaanchee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 44. Pausat tu bhijun aalis अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 45. Jeevanachya sohlyala jayache aahe अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 46. Aasvat hasanari prit kunachi अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 47. Hi har kunachi ? अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 48. Kale kale chanchal dole अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 49. Tu fule maluni अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 50. Budnar chandra aata सुरेश वाडकर मंगेश पाडगांवकर प्रभाकर पंडित 51. Radatach aalo yetana, pan अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 52. Mi chachal houni aale सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 53. Mi bolale n kahi सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 54. Pranam ha pranam ha मंगेश पाडगांवकर माहित नाही 55. Dukha jyane janile गजानन वाटवे मंगेश पाडगांवकर गजानन वाटवे 56. Lal fulani zulnari tu अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

तात्या विन्चू 10/03/2008 - 14:38
राणी वदली बघत एकटक दूरदूरचा तारा "उद्या पहाटे दुसऱ्या वाटा, दुज्या गावचा वारा" पण राजाला उशिरा कळली गूढ अटळ ही वाणी अर्ध्यावरती डाव मोडला, अधुरी एक कहाणी फक्त चार ओळी....पण खुप काही सान्गुन जातात...! आपला, ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

नंदन 10/03/2008 - 17:13
पाडगावकरांच्या गाण्यांतल्या वेचक ओळी फार सुरेख निवडल्या आहेत. तुम्ही उल्लेख केलेल्या ओळींबरोबरच 'जाहल्या काही चुका'मधलं शेवटचं कडवंही अतिशय आवडतं. संपता पूजा स्वरांची हात तू देशील का दाटुनि काळोख येता, तू घरी नेशील का पूर्णतेसाठीच या मी, सर्व काही साहिले शिवाय 'आणि फुले होण्यासाठी कळ्या जागताना' या वर्णनाला काय म्हणावे!

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

आनंद घारे 10/03/2008 - 22:29
'जाहल्या काही चुका'मधलं शेवटचं कडवं मलाही अतिशय आवडतं. मी ते आधी शॉर्टलिस्ट केले होते. 'तीन्ही लोक आनंदाने भरुन राहूदेरे' यासारखी कांही गाणी संपूर्णपणे अक्षर अन अक्षर 'आउट ऑफ धिस वर्ल्ड' आहेत. पण आपण एका लेखात त्यातली किती घेणार?

llपुण्याचे पेशवेll 10/03/2008 - 23:45
कविवर्य मंगेश पाडगावकरांच्या प्रतिभेला सलाम. त्यांची सलाम कविता फार आवडली. :) तसेच त्यांची एक 'गवताचे फूल' नावाची कविता माझ्या फार पूर्वी वाचनात आली होती. 'भिऊन तुझ्या शक्तिला लवून करतील सारे मुजरे, पण सांग कसे उमलावे ओठातील गाणे हसरे' अशा आशयाचे एक कडवे आहे त्यात. कोणाला ही कविता पूर्ण माहीत असेल तर कळवावे. 'गवताचे फूल' असे नाव आहे कवितेचे. पुण्याचे पेशवे

टिउ 10/03/2008 - 22:32
कोंबडीच्या अंड्यामधुन बाहेर आले पिल्लु, अगदी होते छोटे आणि उंचीलाही टिल्लु! कोंबडी म्हणाली पिल्लुबाय, सांग तुला हवे काय? किडे हवे तर किडे, दाणे हवे तर दाणे; आणुन देइन तुला हवे असेल ते खाणे! पिल्लु म्हणाले, 'आई, दुसरे नको काही, छोट्याश्या कपामधे चहा भरुन दे, मला एका अंड्याचे ऑम्लेट करुन दे!'

पिवळा डांबिस 10/03/2008 - 23:01
मला विलक्षण भावणार्‍या काव्यपंक्ति, पाचूच्या हिरव्या माहेरी, ऊन हळदीचे आले माझ्या भाळावर थेंबांचे, फुलपाखरू झाले मातीच्या गंधाने भरला, गगनाचा गाभारा... क्या बात है! याला बीईंग लार्जर दॅन लाईफ म्हणतात... अवांतरः तुम्हाला माहिती आहे का की पाडगांवकर इंजिनिअरिंगचे विद्यार्थी होते. तिथे दोन वर्षे करून झाल्यानंतर रक्तातील काव्य स्वस्थ बसू देईना म्हणून सोडून आर्ट्स ला गेले. मुळची कुशाग्र बुद्धी असल्याने त्यांची प्रतिभाही निराळीच झाली... -डांबिसकाका

पिवळा डांबिस 10/03/2008 - 22:52
मला विलक्षण भावणार्‍या काव्यपंक्ति, पाचूच्या हिरव्या माहेरी, ऊन हळदीचे आले माझ्या भाळावर थेंबांचे, फुलपाखरू झाले मातीच्या गंधाने भरला, गगनाचा गाभारा... क्या बात है! याला बीईंग लार्जर दॅन लाईफ म्हणतात... अवांतरः तुम्हाला माहिती आहे का की पाडगांवकर इंजिनिअरिंगचे विद्यार्थी होते. तिथे दोन वर्षे करून झाल्यानंतर रक्तातील काव्य स्वस्थ बसू देईना म्हणून सोडून आर्ट्स ला गेले. तरी मुळची कुशाग्र बुद्धी असल्याने त्यांची प्रतिभाही निराळीच झाली... -डांबिसकाका

चतुरंग 10/03/2008 - 23:27
काही काळ थबकवून टाकण्यात यशस्वी झाल्याचा परिणाम असावा..:) ह्या 'मंगेशाला' माझा साष्टांग दंडवत!! चतुरंग

सुवर्णमयी 10/03/2008 - 22:54
हे माझे आवडते काव्यसंग्रह आहेत. छोरी मधली त्यान्ची एक कविता तुला पाहिले मी हसतांना ढ्गाळलेल्या उदास दिवशी तुला पाहिले मी हसतांना तशीच हट्टी करुन जिवण जीव कुणाचासा घेतांना आठवणीतिल निळे चांदणे तीक्ष्ण बर्फ झाले गोठुनी आणि हरवल्या क्षितिजावरची जखमही आली पुन्हा दाटुनी मला वाटले पुन्हा करावी जखम तुझ्या हृदयातिल जागी उकरुनि वरचे निळे चांदणे अहेर द्यावी रात्र अभागी डोळ्यातिल पण तुझ्या चांदण्या दिसल्या थकलेल्या कोमुजुन डोळ्याखाली डोहच काळे ज्यात बुडाली नजर विस्कटुन न बोलताही मला म्हणालीसः स्मिते रंगवुन अशीच घ्यावी जमेल त्याने ठिकर्‍यांवरती रंगाची ठिगळे पसरावी आणि भासले मला म्हणालिस तशी च त्या अगतिक वाटेवर 'थकले रे..' शब्दांचे झाले काळोखाचे खोल सरोवर आणि कळले उरला केवळ काळोखच दोघांना बुडवुन डोळ्याखाली डोहच काळे तिथे उभे एकटे सुनेपण -मंगेश पाडगावकर

सुवर्णमयी 11/03/2008 - 00:15
काळ्यानिळ्या वेदनेचा झाला काळोखाला डंख तेव्हा शपथ घालून तोडलेस माझे पंख ओ़ळखीच्या अंधारात अनोळखी झालीस तू ..खोटे खोटे हासतांना खोल किंचाळले हेतू सारेच का खोटे होते? काय सारी भूल होती? पांगार्‍याला काट्यांआधी लाल फुले आली होती? माझ्या मनी काळोखात भिनलेला डंख उरे- वेदनेच्या पांगार्‍याचे मला काटे, तुला फुले (मंगेश पाडगावकर, छोरी)

सुवर्णमयी 11/03/2008 - 00:22
तू असतिस तर तू असतिस तर झाले असते गडे उन्हाचे गोड चांदणे मोहरले असते मौनातुन एक दिवाणे नवथर गाणे बकुळीच्या पुष्पापरि नाजुक फुलले असते गंधाने क्षण ही जिप्सी मधली माझी एक आवडती कविता आहे.

प्राजु 11/03/2008 - 00:26
सोनाली, अप्रतिम कविता...सार्‍याच कविता इथे दिल्याबद्दल धन्यवद. सारेच का खोटे होते? काय सारी भूल होती? पांगार्‍याला काट्यांआधी लाल फुले आली होती? पाडगांकरांच्या प्रतिभेला सलाम. - (सर्वव्यापी)प्राजु

मैत्र 21/01/2015 - 17:19
अचानक हा धागा सापडला आणि वर आणावासा वाटला.. एक कविता - ६६ साली म्हणजे जवळजवळ पन्नास वर्षांपूर्वी लिहिलेली तरी आजही तितकीच लागू होते पोपट प्रवासात आगगाडीतून येताना शेताच्या लाल लाल बांधावर दिसला एक हिरवाहिरवागार पोपट. मग पोपट हिरवेगार उडाला. पोपट माझ्या मनात शिरला. पोपट माझ्या मनात फिरला मन हिरवेगार करीत, विचार हिरवेगार करीत, स्वप्ने हिरवीगार करीत. पोपट बसला खांद्यावर आणि क्षणभर मी झालो एक हिरवेगार झाड... मी म्हटले, "मिस्टर पोपट, कसे काय?" तो म्हणाला, "मिस्टर कवी, कसे काय?" भलताच मिस्कील होता पोपट. हिरवाहिरवागार पोपट. प्रवासभर पोपट बोलत होता खूप. प्रवासभर मीही बोलत होतो खूप. पोपट म्हणाला, "मिस्टर कवी, करता काय?" मी म्हटले, "नोकरी करतो." पोपट म्हणाला, "नोकरीमध्ये करता काय?" मी म्हणालो, " नोकरीमध्ये खोटे हसतो. खोटे बोलतो. बंद गळ्याच्या मठठांना शहाणे म्हणतो. लाचारांना शूर म्हणतो. हलकटांना सज्जन म्हणतो. समर्थाच्या श्वानांना सलाम करतो. झकास करतो मूल्यांची पोपटपंची. पहिलीला पगार घेतो : रहाणीची मान जरा उंच करतो. " पोपटाने माझ्या डोळ्यांत पाहिले : मला भलतीच भीती वाटली. वाटले, हा भूल घालून नेईल मला हिरव्या हिरव्या पंखांवरून लाल लाल बांधावर. माझे एक प्रमोशन ड्यू होते : पोपटाची मला खूप भीती वाटली. पोपटाने पुन्हा एकदा माझ्या डोळ्यांत पाहिले : डोळे भरून माझ्या डोळ्यांत पाहिले आणि तो उडून गेला. हिरव्या हिरव्या पंखांवर निळे निळे आभाळ झेलीत लाल लाल बांधाकडे पोपट एकटा उडून गेला. -- मंगेश पाडगावकर ९-१०-१९६६ (साहित्य अकादमी विजेता काव्यसंग्रह -- सलाम)

मितान 21/01/2015 - 18:14
मैत्र, हा धागा वर आणल्याबद्दल धन्यवाद ! पाडगावकरांची गीते माझ्याही आवडीची. पण 'सलाम' साठी मात्र माझा पास ! अशा कविता लिहिल्याशिवाय साहित्य अकादमी मिळालेच नसते का ? ती सलाम ही कविता तर खरोखर डोक्यात जाते. विदुषक पण तशीच. या कविता वाचताना गीतकार, प्रेमकवी पाडगांकरांमध्ये कोणा जिल्ब्यापाडू नवकवी संचारला की काय असं वाटून दचकुन जातो आपण. अर्थात हे माझे वैयक्तिक मत, आवड वगेरे वगेरे... :)

सृष्टीलावण्या 10/03/2008 - 14:26
आजच सकाळी एफएम वर ऐकले. ही अजून काही त्यांची गाणी. मराठीवर्ल्ड वर संपूर्ण वाचता येतील. 1. Ghan barasat aale भुमानंद बोगम मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 2. Aaj antaryaamee उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 3. Jenvhaa tujhyaa bataannaa सुरेश वाडकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 4. Jaahalyaa kaahee chukaa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 5. Kaan Hari, saang उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 6. Bhaavanancaa too लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 7. Japoon chaal pori अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 8. Saavar re, saavar re लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर हृदयनाथ मंगेशकर 9. Maan velaavunee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 10. Paanyaahoon saanj उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 11. Pahileech bhet अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 12. Akherache yetil अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 13. Jari yaa pusoon शोभा जोशी मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 14. Dhuke daatalele अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 15. Vaatate sarva saangaave माहित नाही मंगेश पाडगांवकर माहित नाही 16. Asaa bebhaan haa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर हृदयनाथ मंगेशकर 17. Maajhe jeevan gaane जितेंद्र अभिषेकी मंगेश पाडगांवकर पु ल. देशपांडे 18. Dharilaa vrithaa chhand सुरेश वाडकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 19. Ootha re Raaghavaa उषा मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 20. Tujhe geet gaanyaasaathee सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 21. Shukrataaraa manda vaaraa अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 22. Kadhi bahar, kadhi shishir सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 23. Neej maajhyaa nandalaalaa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 24. Door aarta saang kunee मधुबाला जवेरी मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 25. Shraavanaat ghan nilaa लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 26. Tulaa te aathavel सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 27. Haat tujhaa haataatun अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 28. Ashee paakhare yetee सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 29. Sarva sarva visaroo de अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 30. Tyaa anaam veeraa माहित नाही मंगेश पाडगांवकर माहित नाही 31. Divas tujhe he अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 32. Shabda shabda japun सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 33. Tee raatra kusumbee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 34. Bhet tujhee maajhee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 35. Laajoon haasane हृदयनाथ मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 36. Dilyaa ghetalyaa अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 37. Yaa janmaavar, yaa अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 38. Shabdaavaachun kalale जितेंद्र अभिषेकी मंगेश पाडगांवकर पु ल. देशपांडे 39. Kuthe shodhishee raameshwar सुधीर फडके मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 40. Sobateelaa chandra dete लता मंगेशकर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 41. Bhaatukaleechyaa khelaamadhalee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 42. He haat ase सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 43. Jhaalee phule kalyaanchee अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 44. Pausat tu bhijun aalis अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 45. Jeevanachya sohlyala jayache aahe अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 46. Aasvat hasanari prit kunachi अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 47. Hi har kunachi ? अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 48. Kale kale chanchal dole अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 49. Tu fule maluni अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 50. Budnar chandra aata सुरेश वाडकर मंगेश पाडगांवकर प्रभाकर पंडित 51. Radatach aalo yetana, pan अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव 52. Mi chachal houni aale सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर श्रीनिवास खळे 53. Mi bolale n kahi सुमन कल्याणपुर मंगेश पाडगांवकर विश्वनाथ मोरे 54. Pranam ha pranam ha मंगेश पाडगांवकर माहित नाही 55. Dukha jyane janile गजानन वाटवे मंगेश पाडगांवकर गजानन वाटवे 56. Lal fulani zulnari tu अरुण दाते मंगेश पाडगांवकर यशवंत देव > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

तात्या विन्चू 10/03/2008 - 14:38
राणी वदली बघत एकटक दूरदूरचा तारा "उद्या पहाटे दुसऱ्या वाटा, दुज्या गावचा वारा" पण राजाला उशिरा कळली गूढ अटळ ही वाणी अर्ध्यावरती डाव मोडला, अधुरी एक कहाणी फक्त चार ओळी....पण खुप काही सान्गुन जातात...! आपला, ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

नंदन 10/03/2008 - 17:13
पाडगावकरांच्या गाण्यांतल्या वेचक ओळी फार सुरेख निवडल्या आहेत. तुम्ही उल्लेख केलेल्या ओळींबरोबरच 'जाहल्या काही चुका'मधलं शेवटचं कडवंही अतिशय आवडतं. संपता पूजा स्वरांची हात तू देशील का दाटुनि काळोख येता, तू घरी नेशील का पूर्णतेसाठीच या मी, सर्व काही साहिले शिवाय 'आणि फुले होण्यासाठी कळ्या जागताना' या वर्णनाला काय म्हणावे!

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

आनंद घारे 10/03/2008 - 22:29
'जाहल्या काही चुका'मधलं शेवटचं कडवं मलाही अतिशय आवडतं. मी ते आधी शॉर्टलिस्ट केले होते. 'तीन्ही लोक आनंदाने भरुन राहूदेरे' यासारखी कांही गाणी संपूर्णपणे अक्षर अन अक्षर 'आउट ऑफ धिस वर्ल्ड' आहेत. पण आपण एका लेखात त्यातली किती घेणार?

llपुण्याचे पेशवेll 10/03/2008 - 23:45
कविवर्य मंगेश पाडगावकरांच्या प्रतिभेला सलाम. त्यांची सलाम कविता फार आवडली. :) तसेच त्यांची एक 'गवताचे फूल' नावाची कविता माझ्या फार पूर्वी वाचनात आली होती. 'भिऊन तुझ्या शक्तिला लवून करतील सारे मुजरे, पण सांग कसे उमलावे ओठातील गाणे हसरे' अशा आशयाचे एक कडवे आहे त्यात. कोणाला ही कविता पूर्ण माहीत असेल तर कळवावे. 'गवताचे फूल' असे नाव आहे कवितेचे. पुण्याचे पेशवे

टिउ 10/03/2008 - 22:32
कोंबडीच्या अंड्यामधुन बाहेर आले पिल्लु, अगदी होते छोटे आणि उंचीलाही टिल्लु! कोंबडी म्हणाली पिल्लुबाय, सांग तुला हवे काय? किडे हवे तर किडे, दाणे हवे तर दाणे; आणुन देइन तुला हवे असेल ते खाणे! पिल्लु म्हणाले, 'आई, दुसरे नको काही, छोट्याश्या कपामधे चहा भरुन दे, मला एका अंड्याचे ऑम्लेट करुन दे!'

पिवळा डांबिस 10/03/2008 - 23:01
मला विलक्षण भावणार्‍या काव्यपंक्ति, पाचूच्या हिरव्या माहेरी, ऊन हळदीचे आले माझ्या भाळावर थेंबांचे, फुलपाखरू झाले मातीच्या गंधाने भरला, गगनाचा गाभारा... क्या बात है! याला बीईंग लार्जर दॅन लाईफ म्हणतात... अवांतरः तुम्हाला माहिती आहे का की पाडगांवकर इंजिनिअरिंगचे विद्यार्थी होते. तिथे दोन वर्षे करून झाल्यानंतर रक्तातील काव्य स्वस्थ बसू देईना म्हणून सोडून आर्ट्स ला गेले. मुळची कुशाग्र बुद्धी असल्याने त्यांची प्रतिभाही निराळीच झाली... -डांबिसकाका

पिवळा डांबिस 10/03/2008 - 22:52
मला विलक्षण भावणार्‍या काव्यपंक्ति, पाचूच्या हिरव्या माहेरी, ऊन हळदीचे आले माझ्या भाळावर थेंबांचे, फुलपाखरू झाले मातीच्या गंधाने भरला, गगनाचा गाभारा... क्या बात है! याला बीईंग लार्जर दॅन लाईफ म्हणतात... अवांतरः तुम्हाला माहिती आहे का की पाडगांवकर इंजिनिअरिंगचे विद्यार्थी होते. तिथे दोन वर्षे करून झाल्यानंतर रक्तातील काव्य स्वस्थ बसू देईना म्हणून सोडून आर्ट्स ला गेले. तरी मुळची कुशाग्र बुद्धी असल्याने त्यांची प्रतिभाही निराळीच झाली... -डांबिसकाका

चतुरंग 10/03/2008 - 23:27
काही काळ थबकवून टाकण्यात यशस्वी झाल्याचा परिणाम असावा..:) ह्या 'मंगेशाला' माझा साष्टांग दंडवत!! चतुरंग

सुवर्णमयी 10/03/2008 - 22:54
हे माझे आवडते काव्यसंग्रह आहेत. छोरी मधली त्यान्ची एक कविता तुला पाहिले मी हसतांना ढ्गाळलेल्या उदास दिवशी तुला पाहिले मी हसतांना तशीच हट्टी करुन जिवण जीव कुणाचासा घेतांना आठवणीतिल निळे चांदणे तीक्ष्ण बर्फ झाले गोठुनी आणि हरवल्या क्षितिजावरची जखमही आली पुन्हा दाटुनी मला वाटले पुन्हा करावी जखम तुझ्या हृदयातिल जागी उकरुनि वरचे निळे चांदणे अहेर द्यावी रात्र अभागी डोळ्यातिल पण तुझ्या चांदण्या दिसल्या थकलेल्या कोमुजुन डोळ्याखाली डोहच काळे ज्यात बुडाली नजर विस्कटुन न बोलताही मला म्हणालीसः स्मिते रंगवुन अशीच घ्यावी जमेल त्याने ठिकर्‍यांवरती रंगाची ठिगळे पसरावी आणि भासले मला म्हणालिस तशी च त्या अगतिक वाटेवर 'थकले रे..' शब्दांचे झाले काळोखाचे खोल सरोवर आणि कळले उरला केवळ काळोखच दोघांना बुडवुन डोळ्याखाली डोहच काळे तिथे उभे एकटे सुनेपण -मंगेश पाडगावकर

सुवर्णमयी 11/03/2008 - 00:15
काळ्यानिळ्या वेदनेचा झाला काळोखाला डंख तेव्हा शपथ घालून तोडलेस माझे पंख ओ़ळखीच्या अंधारात अनोळखी झालीस तू ..खोटे खोटे हासतांना खोल किंचाळले हेतू सारेच का खोटे होते? काय सारी भूल होती? पांगार्‍याला काट्यांआधी लाल फुले आली होती? माझ्या मनी काळोखात भिनलेला डंख उरे- वेदनेच्या पांगार्‍याचे मला काटे, तुला फुले (मंगेश पाडगावकर, छोरी)

सुवर्णमयी 11/03/2008 - 00:22
तू असतिस तर तू असतिस तर झाले असते गडे उन्हाचे गोड चांदणे मोहरले असते मौनातुन एक दिवाणे नवथर गाणे बकुळीच्या पुष्पापरि नाजुक फुलले असते गंधाने क्षण ही जिप्सी मधली माझी एक आवडती कविता आहे.

प्राजु 11/03/2008 - 00:26
सोनाली, अप्रतिम कविता...सार्‍याच कविता इथे दिल्याबद्दल धन्यवद. सारेच का खोटे होते? काय सारी भूल होती? पांगार्‍याला काट्यांआधी लाल फुले आली होती? पाडगांकरांच्या प्रतिभेला सलाम. - (सर्वव्यापी)प्राजु

मैत्र 21/01/2015 - 17:19
अचानक हा धागा सापडला आणि वर आणावासा वाटला.. एक कविता - ६६ साली म्हणजे जवळजवळ पन्नास वर्षांपूर्वी लिहिलेली तरी आजही तितकीच लागू होते पोपट प्रवासात आगगाडीतून येताना शेताच्या लाल लाल बांधावर दिसला एक हिरवाहिरवागार पोपट. मग पोपट हिरवेगार उडाला. पोपट माझ्या मनात शिरला. पोपट माझ्या मनात फिरला मन हिरवेगार करीत, विचार हिरवेगार करीत, स्वप्ने हिरवीगार करीत. पोपट बसला खांद्यावर आणि क्षणभर मी झालो एक हिरवेगार झाड... मी म्हटले, "मिस्टर पोपट, कसे काय?" तो म्हणाला, "मिस्टर कवी, कसे काय?" भलताच मिस्कील होता पोपट. हिरवाहिरवागार पोपट. प्रवासभर पोपट बोलत होता खूप. प्रवासभर मीही बोलत होतो खूप. पोपट म्हणाला, "मिस्टर कवी, करता काय?" मी म्हटले, "नोकरी करतो." पोपट म्हणाला, "नोकरीमध्ये करता काय?" मी म्हणालो, " नोकरीमध्ये खोटे हसतो. खोटे बोलतो. बंद गळ्याच्या मठठांना शहाणे म्हणतो. लाचारांना शूर म्हणतो. हलकटांना सज्जन म्हणतो. समर्थाच्या श्वानांना सलाम करतो. झकास करतो मूल्यांची पोपटपंची. पहिलीला पगार घेतो : रहाणीची मान जरा उंच करतो. " पोपटाने माझ्या डोळ्यांत पाहिले : मला भलतीच भीती वाटली. वाटले, हा भूल घालून नेईल मला हिरव्या हिरव्या पंखांवरून लाल लाल बांधावर. माझे एक प्रमोशन ड्यू होते : पोपटाची मला खूप भीती वाटली. पोपटाने पुन्हा एकदा माझ्या डोळ्यांत पाहिले : डोळे भरून माझ्या डोळ्यांत पाहिले आणि तो उडून गेला. हिरव्या हिरव्या पंखांवर निळे निळे आभाळ झेलीत लाल लाल बांधाकडे पोपट एकटा उडून गेला. -- मंगेश पाडगावकर ९-१०-१९६६ (साहित्य अकादमी विजेता काव्यसंग्रह -- सलाम)

मितान 21/01/2015 - 18:14
मैत्र, हा धागा वर आणल्याबद्दल धन्यवाद ! पाडगावकरांची गीते माझ्याही आवडीची. पण 'सलाम' साठी मात्र माझा पास ! अशा कविता लिहिल्याशिवाय साहित्य अकादमी मिळालेच नसते का ? ती सलाम ही कविता तर खरोखर डोक्यात जाते. विदुषक पण तशीच. या कविता वाचताना गीतकार, प्रेमकवी पाडगांकरांमध्ये कोणा जिल्ब्यापाडू नवकवी संचारला की काय असं वाटून दचकुन जातो आपण. अर्थात हे माझे वैयक्तिक मत, आवड वगेरे वगेरे... :)
माझ्या पिढीला मंगेश पाडगांवकरांच्या गीतांनी नुसतीच भुरळ घातली नाही तर जीवनाचा आस्वाद घेण्याची एक दृष्टी दिली. त्यांच्या या कवितांनी दिलेला संदेश पहा. माझे जीवन गाणे, माझे जीवन गाणे !
Subscribe to