मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

अनुवादित पुस्तकं

पाटिल ·

कॉमी 11/07/2021 - 23:08
विस्तृत यादी, छानच. (आफ्टर द क्वेक माझे खूप आवडते पुस्तक आहे.) काही वाढ- शेरलॉक होम्स कथा- भालबा केळकर आणि गजानन क्षीरसागर दोन्ही मस्त. (क्षीरसागर संपूर्ण आहे.) चौघीजणी- (लिटल वुमन आणि गुड वाईव्हज- लुईसा मी अल्कॉट)- शांता शेळके बर्टनचे अनुवादित अरेबियन नाईट्स- गौरी देशपांडे

पाटिल 12/07/2021 - 08:08
चौघीजणी' बद्दल ऐकलं आहे बरंच.. आता बघायला पाहिजे.. अरेबियन नाईट्स चे अनुवाद पाहिले होते एकदा अक्षरधारा मध्ये, पण ते सगळे दहा-बारा खंड एकाच वेळी घ्यायला लागतील असं त्यांनी सांगितलं, म्हणून राहून गेलं ते.. तुम्ही सुचविलेली पुस्तकं विश लिस्ट मध्ये टाकतोय.. यादीत भर टाकल्याबद्दल धन्यवाद.. :-)

साहना 12/07/2021 - 03:48
मादाम बोवारी- गुस्ताव फ्लॉबेर (अनु. जयंत धुपकर) हे आवडते पुस्तके आहे. ह्यावर शाहरुख खान दीप साही ह्यांचा माया मेमसाब हा जबरदस्त चित्रपट येऊन गेलाय. हटके आहे आणि दीपा आणि शाहरुख दोघांनीही ह्यांत अनावृत्त सीन्स केले आहेत.

गॉडजिला 12/07/2021 - 08:51
सगळेच बिचारीची मजा घेतात :( फक्त शारुक न्हवे हा चित्रपट पाहिल्यावर मी दीपा साहिचे बरेच चित्रपट बघून काढले ज्यात शारुकचा ओ डार्लिंग ये हे इंडिया, अन जॅकीचा आर या पार मस्त वाटले इतरही अनेक चित्रपटात दीपा छान दिसली आहे पण चित्रपट डावे नितंब या केटेगारीतील असल्याने मला तसे भावले न्हवते... पण दीपाने दिल जित लिया था हे नक्की

कंजूस 12/07/2021 - 05:14
पण मूळ पुस्तकंच / किंवा इंग्रजी अनुवाद वाचणार. तेच बरे नसेल तर अनुवाद काय कामाचा. ॲना कॅरेनिना-कंटाळवाणे वाटले होते. ककोल्ड चांगले आहे. रावणा आणि एडी पहिला भाग चांगला आहे. एक्सट्रा फार लांबवल्यासारखा वाटला. २१ व्या शतकासाठी २१ धडे आणि अगोदरचे पुस्तक मानवाचा इतिहास कंटाळवाणे वाटले पण इंडिका हे दुसऱ्या एका लेखकाचे चांगले वाटले. काईट रनर कुणी अनुवादले का? ते आवडलेले। ( माझी आवड)

कॉमी 12/07/2021 - 08:17
काईट रनर नक्कीच अनुवादलेलं आहे. पाहिलं आहे. अनुवादकाचे नाव माहीत नाही. मी पण इंग्रजीत वाचतो बऱ्याचदा पण काही अनुवाद जास्त छान वाटतात. खास करून जुन्या वळणाची इंग्रजी फार नाटकी वाटते. ती अनुवादित असली की बरी वाटते.

कंजूस 12/07/2021 - 05:20
मूळ पुस्तकात कधीकधी उत्तम चित्रे असतात ,ती अनुवादक घेतात का?/ घेतली आहेत का? माझा आवडता लेखक विल्यम डर्लिंपल. त्याच्या व्हाईट मुघल्स, लास्ट मुघल या पुस्तकांत चित्रे आहेत. ती म्युझिअममधून मिळवली आहेत. ती रंगीत चित्रे घेतली नाहीत अनुवादांत तर गंमत जाईल.

रावसाहेब चिंगभूतकर 12/07/2021 - 09:03
डेझर्टर हे विजय देवधरांनी अनुवादित केलेले पुस्तक माझे आवडते पुस्तक. दुसरे आवडते म्हणजे रवींद्र गुर्जरांनी अनुवाद केलेले पॅपिलॉन (या पुस्तकात एक चूक मला नुकतीच सापडली. Splitting the money चे भाषांतर नोटांचे तुकडे करून वाटून घेतले असे केले आहे. असो.). ज्या अनुवादनात चुका असतात तो अनुवादक आणि ते पुस्तक माझ्या मनातून पूर्ण उतरते. काही काही पुस्तके घाईघाईत पाट्या टाकल्यासारखी अनुवादित केलेली आढळतात. अर्थात बरेच वाचक इंग्रजी वाचण्यासाठी असमर्थ असल्यामुळे त्यांना हे कळतच नाही, पण तरी वाचताना खडा आल्यासारखं वाटून वाचक गोंधळात पडतातच.

Bhakti 12/07/2021 - 11:19
वाह छान सांगितले. मी फक्त चारचौघी आणि पॅपिलॉन वाचलंय,तेही नीट आठवत नाही. आठवतं फक्त एकच 'द दा विंची कोड' मग Dan Brown चे. अजून एक toxin / poise वाचलं होतं..चांगल होते. मस्त यादी आहे.

प्रचेतस 12/07/2021 - 11:28
लेखाचा सुर डिटेक्टिव्ह, थ्रिलर प्रकारच्या कादंबर्‍यांना तुच्छ लेखण्याकडे दिसतोय. वास्तविक इंग्रजी साहित्यात अशा प्रकारच्या कादंबर्‍यांनी मोलाची भर घातलेली आहे. डॅन ब्राऊनचे दा विन्ची कोड, एन्जल्स अ‍ॅण्ड डिमन्स, फ्रेडरिक फोरसिथची द फिस्ट ऑफ गॉड, द निगोशियेटर. जेफ्री आर्चरची केन अ‍ॅण्ड अ‍ॅबल, द प्रिझनर ऑफ द बर्थ, सिडने शेल्डनचे द मास्टर ऑफ द गेम, ब्लडलाइन, अ‍ॅलिस्टर मॅक्लिनच्या द गन्स ऑफ नॅव्हरोन, व्हेअर इगल्स डेअर ह्यांच्या इतर आणि इतरही अनेक लेखकांच्या कादंबर्‍यांना वाचकांबरोबरच समिक्षकांची उदंड लोकप्रियता मिळालेली आहे. अगाथा ख्रिस्ती, सर आर्थर कॉनन डॉईल हे तर आज अभिजात गणले जातात. ब्रॅम स्टोकरची ड्रॅक्युला, मेरी शेलीची फ्रॅन्केनस्टाईन, एमिली ब्रॉन्टेची वुदरिंग हाईट्स ह्या थ्रिलर/हॉरर कादंबर्‍या आज अभिजात कादंबर्‍या म्हणून समजल्या जातात. डिटेक्टिव्ह/थ्रिलर कादंबर्‍यांचे सरसकटीकरण करुन त्यांना उकिरडा म्हणून हिणवणे योग्य नव्हे. काही जणांना आयर्न रॅंडचे ठोकळे रटाळ वाटू शकतील किंवा किरण नगरकरांच्या कादंबर्‍या अगम्य वाटू शकतात.

सौंदाळा 12/07/2021 - 12:24
+१ पुर्वी मिपावर वाचलेली सुशि आणि जीए यांची तुलना आठवली. जीए वाचणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक आणि सुशि वाचणारे उथळ वगैरे असा चर्चेचा सुर होता

गॉडजिला 13/07/2021 - 00:12
जीए वाचणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक आणि सुशि वाचणारे उथळ वगैरे असा चर्चेचा सुर होता
तसं नाहीये... खरं तर जीए समजू शकणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक वगैरे असतात... सुशीना समजून घेण्याची वेळ येण्यासाठी DNAमधे समजूतदारपणा संथ करणारे बदल आवश्यक आहेत असे प्रांजळ मत आहे.

रंगीला रतन 13/07/2021 - 02:06
जीए वाचणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक त्यात चुकीचं काहीच नाही. वाचायला घेताच सरदर्दी सुरू होइल असे लेखन वाचायची प्रगल्भता दाखवतात ते दर्दी वाचक. नोबेल विजेते,गुरूदेव वगैरे वगैरे रविंद्रनाथ टागोरांच्या लेवलचे दुसरे पकाउ लेखक जीए असे माझे प्रांजळ मत. सुशि वाचणारे उथळ इथे उथळ शब्द जींदादिल अशा अर्थी अभिप्रेत असावा. क्युंकी मुर्दादिल क्या खाक सुशि पढेंगे.

कंजूस 13/07/2021 - 13:52
असं बंगाली लेखकच म्हणतात. पण असं बोललं तर लगेच या़ंंना पोटदुखी आहे हा शेराही मिळतो. जिएंनी किती उचललं ?

गॉडजिला 13/07/2021 - 18:24
जिएंनी किती उचललं ?
माहीत नाही काही मोजके लिखाण सोडून इतर काही वाचले नाही, टागोरांबाबत विधानात थोडेफार नक्की तथ्य भासते

पाटिल 12/07/2021 - 13:29
गन्स ऑफ नॅव्हरोन, वुदरींग हाईट्स आणि फोरसिथची पुस्तकं हे काही सन्माननीय अपवाद आहेत.. _/\_ इतर ज्या लेखकांचा तुम्ही उल्लेख केलेला आहे, त्यांची पुस्तकं एकदा वाचून झाल्यावर पुन्हा पुन्हा वाचण्यासारखं त्यात काही आहे, असं मला वाटलं नाही.. अर्थात ही यादी माझ्या आवडी निवडींवर बेतलेली असल्यामुळे त्यात प्लस मायनस असं असणारच आहे... शिवाय डीटेक्टीव्ह/थ्रिलरच नाही तर आणखी बऱ्याच प्रकारची पुस्तकं आहेत, जी मला एकेकाळी आवडायची पण आता नाहीत आवडत... आणि ह्या आवडण्या/ न आवडण्याला काही इलाज नसतो.. :-) असं असलं तरीही, उकीरडा हा शब्द थोडा जास्तच झालेला आहे, आणि मी त्याबद्दल खेद व्यक्त करतो.. लिहिण्याच्या ओघात ते होऊन गेलं... तसा काही उद्देश नव्हता माझा.. :-))

कंजूस 12/07/2021 - 12:16
सहमत. पण अनुवादित पुस्तकांची यादी आहे. ओके. ----------- वाचनीय पुस्तके ( थोडक्यात गाभ्यासह) यादी असा लेख कुणी सुरू करा. इंडिया टुडे, टाइम्स आणि इंडिअन एक्सप्रेस मध्ये बुक रिव्यू वाचून मला पुस्तक निवडायला सोपे जाते. मध्यंतरी ब्याटमनने रिव्यू केलेले द हॉर्स वाचायला घेतले. आवडले.

चौथा कोनाडा 12/07/2021 - 12:25
द रेल्वे मॅन ( एरीक लोमॅक्स) ही उदय बुवा अनुवादित कांदबरीबद्दल नुकतीच माहिती मिळाली. https://www.mehtapublishinghouse.com/book-details/THE-RAILWAY-MAN/3324.aspx मलाया-सियामच्या निबिड जंगलात जपान्यांनी बलाढ्य ब्रिटिश सैन्याला शह दिला. अतिशय दुष्टप्राप्य खडतर अशा रेल्वे मार्गाच्या उभारणीचा चंग जपानी सैन्याने बांधला व त्यासाठी तब्बल २,००,००० दोस्त राष्ट्रांच्या ब्रिटिश, ऑस्ट्रेलियन व कॅनेडियन सैनिकांना युद्धबंदी बनवून त्यांच्याकडून हया रेल्वेमार्गाची उभारणी केली. वैयक्तिक पातळीवर ही अमानुषता अनुभवलेल्या एका सैनिकाची ही प्रथमपुरुषी कहाणी, परंतु एका विशिष्ट कालखंडाच्या इतिहासाचे दर्शन घडविणारी अद्भुत कथा.

चौथा कोनाडा 17/07/2021 - 20:29
टर्मीनेटर, त्या सिनेमा संदर्भात काही तपशील मिळाले तर जरूर पोस्टावे. मी शोधले पण सापडले नाहीत !

सुमो 18/07/2021 - 10:39
पोस्टरच मेहता पब्लिशिंगने पुस्तकाचं मुखपृष्ठ म्हणून वापरलंय. कॉलिन फर्थ आणि निकोल किडमन अभिनित हा सिनेमा इंटरनेट आर्काइव्हज वर बघण्या / डा लो करण्यासाठी उपलब्ध आहे.

टर्मीनेटर 19/07/2021 - 15:16
युट्युबवर ट्रेलर आहे. https://youtu.be/px04904hm88 IMDB ची लिंक. https://m.imdb.com/title/tt2058107/?ref_=ext_shr_lnk टोरंटवर हिंदी डब्ड त्यावेळी मिळाला होता, आता आहे की नाही ते बघावे लागेल.

विजुभाऊ 12/07/2021 - 16:53
"थ्री कप्स ऑफ टी" हे ग्रेग मोर्टेनसन लिखीत पुस्तक मेहता प्रकाशनाचे अनुवादीत उपलब्ध केले आहे. खरोखरच वाचनीय आहे. शिक्षणामुळे काय चमत्कार घडतो हे अनुभवण्यासारखे आहे.

टर्मीनेटर 12/07/2021 - 18:18
छान आहे यादी, ह्यातली फार थोडी पुस्तके वाचली आहेत! हॅमिश मॅकडोनाल्ड यांच्या अंबानी & सन्स ह्या इंग्रजी पुस्तकाचा मराठीत अनुवाद कोणी केलाय त्यांचे नाव आता विसरलो पण उठसूट रिलायन्स आणि अंबानींना शिव्या घालणाऱ्यांनी नक्की वाचावे असे हे पुस्तक आहे. समोर वाडीयांसारखा तुलनेने महाबलाढ्य प्रस्थापित प्रतिस्पर्धी, गोएंकांसारखा माध्यमातील मातब्बर विरोधक, सरकारची विचित्र उद्योगविषयक धोरणे, लायसन्स राज आणि भ्रष्ट बाबुशाही अशा प्रतिकूल परिस्थितीवर आपल्या जिद्दीने व अक्कलहुषारीने मात करुन आपला व्यवसाय भरभराटीला आणणाऱ्या धीरूभाई अंबानींची यशोगाथा वाचण्या सारखी आहे. ambani

Nitin Palkar 12/07/2021 - 22:03
मी वाचलेले (आणि लक्षात असलेले) काही अनुवाद: चिपर बाय द डझन - फ्रँक बंकर गिलब्रेथ (ज्यू) अनु मंगला निगुडकर लव मेडिसीन अँड miracle - बरनी सिगल अनू. डॉ. शुभदा राठी (हे पुस्तक तीस वर्षांपूर्वी इंग्रजी वाचले होते अलीकडे काही वर्षांपूर्वी अनुवाद वाचला ). 'गाव', 'शिवार'- (अनु. जी ए कुलकर्णी) या आधीचे कॉनराड रिक्टरचेच 'रान' (अनु. जी ए कुलकर्णी) ही तिन्ही पुस्तके अफलातून आहेत . 'द इयरलिंग' चा राम पटवरधनांनी केलेला 'पाडस' हा अनुवाद . भा. रा. भागवतांनी केलेले ज्युल व्हर्न चे अनुवाद. 'born free ' 'लिविंग फ्री' आणि 'forever फ्री' या जॉय Adomson च्या पुस्तकांचे अनुवाद साप डले नाहीत (इंग्रजीतूनच वाचली) पण तिच्या 'पिपा द चित्ता'या पुस्तकाचा मराठी अनुवाद वाचला. जीम corbet च्या अनेक पुस्तकांचे अनुवाद पैकी एकाचा अनुवाद सुभाष bhende नी केल्याचे आठवते. टारझनचे सर्व भाग बहुतेक कृष्ण कुमारी शेरतूकडे यांनी अनुवाद केलेल. इंद्रजाल कॉमिक्स ची खूपशी कॉमिक्स (मराठी) विजय देवधरांची अनेक पुस्तके.

तुषार काळभोर 12/07/2021 - 23:04
इंग्रजीतून भाषांतरित मराठी पुस्तके वाचायला आवडत नाही. प्रचेतस यांच्या प्रतिसादाशी सहमत. डॅन ब्राऊन आणि सिडने शेल्डन हे माझे आवडते लेखक. दोघांची झाडून सगळी पुस्तके वाचली आहेत. डिजिटल फॉर्ट्रेस, दा विंची कोड, एंजल्स अँड डेमंस तर अनेकदा. तसेच समग्र शेरलॉक होम्स सुद्धा अनेकदा वाचलंय. त्यातली व्हिक्टोरियन इंग्रजी भाषा एकदम भारी वाटते वाचायला. (तसं इंग्रजी मॅट्रिक्स रीलोडेड मधला आर्किटेक्ट बोलतो. :D) हॅरी पॉटर ची पुस्तके आणि चित्रपट तोंडपाठ होईपर्यंत पारायणे केलीत. मागच्या महिन्यात प्रचेतस यांच्याच सुचवणीवरून आधी लॉर्ड of द रिंग्ज चित्रपट पाहिले, नंतर पुस्तक वाचलं. आता हॉबिट पहायचं व वाचायचं आहे. मायकल क्रायटन यांची ज्युरासिक पार्क आणि प्रे ही पुस्तके आवडली होती. पुस्तके चांगली आहेतच. पण स्टीवन स्पीलबर्ग यांनी पिक्चर इतका भव्य बनवला आहे की हे चांगलं पुस्तक सुद्धा फिके वाटते. रॉबर्ट कुक यांची काही मेडिकल थ्रिलर वाचली आहेत. कोमा, ब्रेन, फीवर, ब्लाइंड साईट. ब्लाइंड साईट छान आहे. बरीच वाचायची राहिली आहेत. नॉन फिक्शन फारसे आवडत नाही. मात्र मित्तल यांनी आर्सेलर विकत घेतली त्याची कहाणी सांगणारे कोल्ड स्टील आवडले होते.

कॉमी 13/07/2021 - 11:40
मी पण. इंग्लिश मध्येच वाचतो. पण पाडस आणि चौघीजणी वैगेरे अनुवाद फारच छान, मराठीत वाचणे पर्वणी आहे.

सौन्दर्य 12/07/2021 - 23:07
नॉट विदाउट माय डॉटर - मूळ लेखिका बेट्टी मेहमूदी, मराठी भाषान्तर लीना सोहोनी. हे देखील उत्तम पुस्तक आहे. ह्या कथेसारखीच 'काबुलीवाल्याची बायको' ही कथा आहे पण ह्या दोन्ही कथेतील महत्त्वाचा फरक म्हणजे बेट्टी मेहमूदी आपल्या जीवावर खेळून आपल्या मुलीला घेऊन इराण मधून निसटली तर काबुलीवाल्याची बायको आपल्या मुलीला अफगाणिस्तानतच ठेऊनच बांगलादेशला परतते.

गॉडजिला 13/07/2021 - 09:13
कादंबऱ्यांचा उकिरडा उपसून,
हा शब्दप्रयोग फार आवडला अन तो वास्तवही आहे... काही मोजके वाचनीय सोडले अन आपण वाहवत गेलो की मग आपण कादंबऱ्यांचा उकिरडा उपसत आहोत हे समजायला फार वेळ अन पैसा निघून गेलेला असतो

रावसाहेब चिंगभूतकर 13/07/2021 - 10:30
लॉर्ड ऑफ द फ्लाईज चं जीएं नी केलेलं भाषांतर फार लहानपणी वाचलं होतं. सध्या ते शोधतोय, पण कुठे मिळत नाहीये (म्हणजे फ्री ऑनलाइन मिळत नाहीये). पण विकत घ्यायचे म्हटले तरी अगदी बुकगंगा वर पण त्याचे नाव दिसत नाही.

पाटिल 13/07/2021 - 11:07
लॉर्ड ऑफ फ्लाईजचा अनुवाद खूप जुना आहे.. बहुदा तो आऊट ऑफ प्रिंट असणार.. मला लायब्ररीमध्ये मिळाला होता..

रावसाहेब चिंगभूतकर 13/07/2021 - 11:13
सध्या स्कॅन करून अपलोड करणारे सज्जन लोक ही आहेत, पण बहुधा हे पुस्तक सुद्धा फार जणांना ठाऊक नसावे.

अमर विश्वास 13/07/2021 - 10:44
विजय देवधर आणि लीना सोहोनी ही अनुवादित पुस्तकातील दोन महत्वाची नवे फ्रेडरिक फोरसिथ , सिडने शेल्डन, रॉबर्ट कुक यांच्या अनेक कादंबऱ्या मराठीत आणण्याचे काम यांनी केलय

राघव 13/07/2021 - 18:02
ओह.. :-( त्याचा पुढला भागही त्यानं लिहिला होता बहुदा.. नाव आठवत नाहीये.

गॉडजिला 13/07/2021 - 18:10
अनुवादकाची त्यात पपी बदल्याचा विचार सोडून दे फलाना फलाना तुला स्त्री खूप सुखी ठेवेल इथेच रहा अशी काही वाक्यरचना वाचल्याचे स्मरते. मला काहींच त्या वाक्याचा अर्थ समजायचा नाही... तसही बदल्यासाठी इतकी साहसे पळापळ केल्यावर पपी त्याच्या अन्यायाचा बदला न घेताच सेटल होतो हे जाणून कपाळावर हात ठेवला होता...

जागु 13/07/2021 - 12:58
वा हे खुप उपयोगी पडेल. सध्या मी स्टोरी टेल अ‌ॅप वरुन पुस्तके वाचत असते. किचनची कामे उरकताना ते बर पडत. चारचौघी मी अधी वाचल आहे. मला आवडलेल. छानच आहे.

राघव 13/07/2021 - 18:01
माझीही थोडीशी भरः "दु:ख पर्वताएवढे": भा रा भागवतांनी केलेला विक्टर ह्युगोच्या ला मिझरेबल्सचा अनुवाद. "मला निसटलंच पाहिजे!": श्रीकांत लागू यांनी केलेला स्लावोमीर राविझच्या द लाँग वॉक चा अनुवाद

ज्ञानोबाचे पैजार 19/07/2021 - 14:49
अनुवादित पुस्तकांच्या यादीत एस भैरप्पा यांच्या उमा कुलकर्णी यांनी अनुवादीत केलेल्या पुस्तकांचा उल्लेख जरुर असला पाहिजे यादीत सगळ्यात पहिले आणि महत्वाचे पुस्तक म्हणजे "आवरण" त्या नंतर या यादीत त्यांच्या "पर्व", "तंतू", "मंद्र", "वंशवृक्ष ", "सार्थ" या कादंबर्‍या येतात. वर उल्लेख झालेल्या पुस्तकांशिवाय मॅक्स्झिम गॉर्की यांचे "आई" , चार्लस डिकिन्स यांचे "टेल ऑफ टू सिटीज" पैजारबुवा,

तुषार काळभोर 19/07/2021 - 15:44
दोन्ही एकदम भारी. विशेष म्हणजे उमा.कुलकर्णी यांनीदेखील भाषांतर असल्याचं जाणवू न देता लिहिलंय.

साबु 01/08/2021 - 19:43
वल्लि उर्फ प्रचेतसशी सहमत. मल आवडलेले अनुवाद : पपिलोन, डेझर्टेर, कोमा, सेवेन्थ सिक्रेट, फिस्ट ओफ गौड, सेकन्ड लेडि,कन्टेजन.

कॉमी 11/07/2021 - 23:08
विस्तृत यादी, छानच. (आफ्टर द क्वेक माझे खूप आवडते पुस्तक आहे.) काही वाढ- शेरलॉक होम्स कथा- भालबा केळकर आणि गजानन क्षीरसागर दोन्ही मस्त. (क्षीरसागर संपूर्ण आहे.) चौघीजणी- (लिटल वुमन आणि गुड वाईव्हज- लुईसा मी अल्कॉट)- शांता शेळके बर्टनचे अनुवादित अरेबियन नाईट्स- गौरी देशपांडे

पाटिल 12/07/2021 - 08:08
चौघीजणी' बद्दल ऐकलं आहे बरंच.. आता बघायला पाहिजे.. अरेबियन नाईट्स चे अनुवाद पाहिले होते एकदा अक्षरधारा मध्ये, पण ते सगळे दहा-बारा खंड एकाच वेळी घ्यायला लागतील असं त्यांनी सांगितलं, म्हणून राहून गेलं ते.. तुम्ही सुचविलेली पुस्तकं विश लिस्ट मध्ये टाकतोय.. यादीत भर टाकल्याबद्दल धन्यवाद.. :-)

साहना 12/07/2021 - 03:48
मादाम बोवारी- गुस्ताव फ्लॉबेर (अनु. जयंत धुपकर) हे आवडते पुस्तके आहे. ह्यावर शाहरुख खान दीप साही ह्यांचा माया मेमसाब हा जबरदस्त चित्रपट येऊन गेलाय. हटके आहे आणि दीपा आणि शाहरुख दोघांनीही ह्यांत अनावृत्त सीन्स केले आहेत.

गॉडजिला 12/07/2021 - 08:51
सगळेच बिचारीची मजा घेतात :( फक्त शारुक न्हवे हा चित्रपट पाहिल्यावर मी दीपा साहिचे बरेच चित्रपट बघून काढले ज्यात शारुकचा ओ डार्लिंग ये हे इंडिया, अन जॅकीचा आर या पार मस्त वाटले इतरही अनेक चित्रपटात दीपा छान दिसली आहे पण चित्रपट डावे नितंब या केटेगारीतील असल्याने मला तसे भावले न्हवते... पण दीपाने दिल जित लिया था हे नक्की

कंजूस 12/07/2021 - 05:14
पण मूळ पुस्तकंच / किंवा इंग्रजी अनुवाद वाचणार. तेच बरे नसेल तर अनुवाद काय कामाचा. ॲना कॅरेनिना-कंटाळवाणे वाटले होते. ककोल्ड चांगले आहे. रावणा आणि एडी पहिला भाग चांगला आहे. एक्सट्रा फार लांबवल्यासारखा वाटला. २१ व्या शतकासाठी २१ धडे आणि अगोदरचे पुस्तक मानवाचा इतिहास कंटाळवाणे वाटले पण इंडिका हे दुसऱ्या एका लेखकाचे चांगले वाटले. काईट रनर कुणी अनुवादले का? ते आवडलेले। ( माझी आवड)

कॉमी 12/07/2021 - 08:17
काईट रनर नक्कीच अनुवादलेलं आहे. पाहिलं आहे. अनुवादकाचे नाव माहीत नाही. मी पण इंग्रजीत वाचतो बऱ्याचदा पण काही अनुवाद जास्त छान वाटतात. खास करून जुन्या वळणाची इंग्रजी फार नाटकी वाटते. ती अनुवादित असली की बरी वाटते.

कंजूस 12/07/2021 - 05:20
मूळ पुस्तकात कधीकधी उत्तम चित्रे असतात ,ती अनुवादक घेतात का?/ घेतली आहेत का? माझा आवडता लेखक विल्यम डर्लिंपल. त्याच्या व्हाईट मुघल्स, लास्ट मुघल या पुस्तकांत चित्रे आहेत. ती म्युझिअममधून मिळवली आहेत. ती रंगीत चित्रे घेतली नाहीत अनुवादांत तर गंमत जाईल.

रावसाहेब चिंगभूतकर 12/07/2021 - 09:03
डेझर्टर हे विजय देवधरांनी अनुवादित केलेले पुस्तक माझे आवडते पुस्तक. दुसरे आवडते म्हणजे रवींद्र गुर्जरांनी अनुवाद केलेले पॅपिलॉन (या पुस्तकात एक चूक मला नुकतीच सापडली. Splitting the money चे भाषांतर नोटांचे तुकडे करून वाटून घेतले असे केले आहे. असो.). ज्या अनुवादनात चुका असतात तो अनुवादक आणि ते पुस्तक माझ्या मनातून पूर्ण उतरते. काही काही पुस्तके घाईघाईत पाट्या टाकल्यासारखी अनुवादित केलेली आढळतात. अर्थात बरेच वाचक इंग्रजी वाचण्यासाठी असमर्थ असल्यामुळे त्यांना हे कळतच नाही, पण तरी वाचताना खडा आल्यासारखं वाटून वाचक गोंधळात पडतातच.

Bhakti 12/07/2021 - 11:19
वाह छान सांगितले. मी फक्त चारचौघी आणि पॅपिलॉन वाचलंय,तेही नीट आठवत नाही. आठवतं फक्त एकच 'द दा विंची कोड' मग Dan Brown चे. अजून एक toxin / poise वाचलं होतं..चांगल होते. मस्त यादी आहे.

प्रचेतस 12/07/2021 - 11:28
लेखाचा सुर डिटेक्टिव्ह, थ्रिलर प्रकारच्या कादंबर्‍यांना तुच्छ लेखण्याकडे दिसतोय. वास्तविक इंग्रजी साहित्यात अशा प्रकारच्या कादंबर्‍यांनी मोलाची भर घातलेली आहे. डॅन ब्राऊनचे दा विन्ची कोड, एन्जल्स अ‍ॅण्ड डिमन्स, फ्रेडरिक फोरसिथची द फिस्ट ऑफ गॉड, द निगोशियेटर. जेफ्री आर्चरची केन अ‍ॅण्ड अ‍ॅबल, द प्रिझनर ऑफ द बर्थ, सिडने शेल्डनचे द मास्टर ऑफ द गेम, ब्लडलाइन, अ‍ॅलिस्टर मॅक्लिनच्या द गन्स ऑफ नॅव्हरोन, व्हेअर इगल्स डेअर ह्यांच्या इतर आणि इतरही अनेक लेखकांच्या कादंबर्‍यांना वाचकांबरोबरच समिक्षकांची उदंड लोकप्रियता मिळालेली आहे. अगाथा ख्रिस्ती, सर आर्थर कॉनन डॉईल हे तर आज अभिजात गणले जातात. ब्रॅम स्टोकरची ड्रॅक्युला, मेरी शेलीची फ्रॅन्केनस्टाईन, एमिली ब्रॉन्टेची वुदरिंग हाईट्स ह्या थ्रिलर/हॉरर कादंबर्‍या आज अभिजात कादंबर्‍या म्हणून समजल्या जातात. डिटेक्टिव्ह/थ्रिलर कादंबर्‍यांचे सरसकटीकरण करुन त्यांना उकिरडा म्हणून हिणवणे योग्य नव्हे. काही जणांना आयर्न रॅंडचे ठोकळे रटाळ वाटू शकतील किंवा किरण नगरकरांच्या कादंबर्‍या अगम्य वाटू शकतात.

सौंदाळा 12/07/2021 - 12:24
+१ पुर्वी मिपावर वाचलेली सुशि आणि जीए यांची तुलना आठवली. जीए वाचणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक आणि सुशि वाचणारे उथळ वगैरे असा चर्चेचा सुर होता

गॉडजिला 13/07/2021 - 00:12
जीए वाचणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक आणि सुशि वाचणारे उथळ वगैरे असा चर्चेचा सुर होता
तसं नाहीये... खरं तर जीए समजू शकणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक वगैरे असतात... सुशीना समजून घेण्याची वेळ येण्यासाठी DNAमधे समजूतदारपणा संथ करणारे बदल आवश्यक आहेत असे प्रांजळ मत आहे.

रंगीला रतन 13/07/2021 - 02:06
जीए वाचणारे प्रगल्भ, दर्दी वाचक त्यात चुकीचं काहीच नाही. वाचायला घेताच सरदर्दी सुरू होइल असे लेखन वाचायची प्रगल्भता दाखवतात ते दर्दी वाचक. नोबेल विजेते,गुरूदेव वगैरे वगैरे रविंद्रनाथ टागोरांच्या लेवलचे दुसरे पकाउ लेखक जीए असे माझे प्रांजळ मत. सुशि वाचणारे उथळ इथे उथळ शब्द जींदादिल अशा अर्थी अभिप्रेत असावा. क्युंकी मुर्दादिल क्या खाक सुशि पढेंगे.

कंजूस 13/07/2021 - 13:52
असं बंगाली लेखकच म्हणतात. पण असं बोललं तर लगेच या़ंंना पोटदुखी आहे हा शेराही मिळतो. जिएंनी किती उचललं ?

गॉडजिला 13/07/2021 - 18:24
जिएंनी किती उचललं ?
माहीत नाही काही मोजके लिखाण सोडून इतर काही वाचले नाही, टागोरांबाबत विधानात थोडेफार नक्की तथ्य भासते

पाटिल 12/07/2021 - 13:29
गन्स ऑफ नॅव्हरोन, वुदरींग हाईट्स आणि फोरसिथची पुस्तकं हे काही सन्माननीय अपवाद आहेत.. _/\_ इतर ज्या लेखकांचा तुम्ही उल्लेख केलेला आहे, त्यांची पुस्तकं एकदा वाचून झाल्यावर पुन्हा पुन्हा वाचण्यासारखं त्यात काही आहे, असं मला वाटलं नाही.. अर्थात ही यादी माझ्या आवडी निवडींवर बेतलेली असल्यामुळे त्यात प्लस मायनस असं असणारच आहे... शिवाय डीटेक्टीव्ह/थ्रिलरच नाही तर आणखी बऱ्याच प्रकारची पुस्तकं आहेत, जी मला एकेकाळी आवडायची पण आता नाहीत आवडत... आणि ह्या आवडण्या/ न आवडण्याला काही इलाज नसतो.. :-) असं असलं तरीही, उकीरडा हा शब्द थोडा जास्तच झालेला आहे, आणि मी त्याबद्दल खेद व्यक्त करतो.. लिहिण्याच्या ओघात ते होऊन गेलं... तसा काही उद्देश नव्हता माझा.. :-))

कंजूस 12/07/2021 - 12:16
सहमत. पण अनुवादित पुस्तकांची यादी आहे. ओके. ----------- वाचनीय पुस्तके ( थोडक्यात गाभ्यासह) यादी असा लेख कुणी सुरू करा. इंडिया टुडे, टाइम्स आणि इंडिअन एक्सप्रेस मध्ये बुक रिव्यू वाचून मला पुस्तक निवडायला सोपे जाते. मध्यंतरी ब्याटमनने रिव्यू केलेले द हॉर्स वाचायला घेतले. आवडले.

चौथा कोनाडा 12/07/2021 - 12:25
द रेल्वे मॅन ( एरीक लोमॅक्स) ही उदय बुवा अनुवादित कांदबरीबद्दल नुकतीच माहिती मिळाली. https://www.mehtapublishinghouse.com/book-details/THE-RAILWAY-MAN/3324.aspx मलाया-सियामच्या निबिड जंगलात जपान्यांनी बलाढ्य ब्रिटिश सैन्याला शह दिला. अतिशय दुष्टप्राप्य खडतर अशा रेल्वे मार्गाच्या उभारणीचा चंग जपानी सैन्याने बांधला व त्यासाठी तब्बल २,००,००० दोस्त राष्ट्रांच्या ब्रिटिश, ऑस्ट्रेलियन व कॅनेडियन सैनिकांना युद्धबंदी बनवून त्यांच्याकडून हया रेल्वेमार्गाची उभारणी केली. वैयक्तिक पातळीवर ही अमानुषता अनुभवलेल्या एका सैनिकाची ही प्रथमपुरुषी कहाणी, परंतु एका विशिष्ट कालखंडाच्या इतिहासाचे दर्शन घडविणारी अद्भुत कथा.

चौथा कोनाडा 17/07/2021 - 20:29
टर्मीनेटर, त्या सिनेमा संदर्भात काही तपशील मिळाले तर जरूर पोस्टावे. मी शोधले पण सापडले नाहीत !

सुमो 18/07/2021 - 10:39
पोस्टरच मेहता पब्लिशिंगने पुस्तकाचं मुखपृष्ठ म्हणून वापरलंय. कॉलिन फर्थ आणि निकोल किडमन अभिनित हा सिनेमा इंटरनेट आर्काइव्हज वर बघण्या / डा लो करण्यासाठी उपलब्ध आहे.

टर्मीनेटर 19/07/2021 - 15:16
युट्युबवर ट्रेलर आहे. https://youtu.be/px04904hm88 IMDB ची लिंक. https://m.imdb.com/title/tt2058107/?ref_=ext_shr_lnk टोरंटवर हिंदी डब्ड त्यावेळी मिळाला होता, आता आहे की नाही ते बघावे लागेल.

विजुभाऊ 12/07/2021 - 16:53
"थ्री कप्स ऑफ टी" हे ग्रेग मोर्टेनसन लिखीत पुस्तक मेहता प्रकाशनाचे अनुवादीत उपलब्ध केले आहे. खरोखरच वाचनीय आहे. शिक्षणामुळे काय चमत्कार घडतो हे अनुभवण्यासारखे आहे.

टर्मीनेटर 12/07/2021 - 18:18
छान आहे यादी, ह्यातली फार थोडी पुस्तके वाचली आहेत! हॅमिश मॅकडोनाल्ड यांच्या अंबानी & सन्स ह्या इंग्रजी पुस्तकाचा मराठीत अनुवाद कोणी केलाय त्यांचे नाव आता विसरलो पण उठसूट रिलायन्स आणि अंबानींना शिव्या घालणाऱ्यांनी नक्की वाचावे असे हे पुस्तक आहे. समोर वाडीयांसारखा तुलनेने महाबलाढ्य प्रस्थापित प्रतिस्पर्धी, गोएंकांसारखा माध्यमातील मातब्बर विरोधक, सरकारची विचित्र उद्योगविषयक धोरणे, लायसन्स राज आणि भ्रष्ट बाबुशाही अशा प्रतिकूल परिस्थितीवर आपल्या जिद्दीने व अक्कलहुषारीने मात करुन आपला व्यवसाय भरभराटीला आणणाऱ्या धीरूभाई अंबानींची यशोगाथा वाचण्या सारखी आहे. ambani

Nitin Palkar 12/07/2021 - 22:03
मी वाचलेले (आणि लक्षात असलेले) काही अनुवाद: चिपर बाय द डझन - फ्रँक बंकर गिलब्रेथ (ज्यू) अनु मंगला निगुडकर लव मेडिसीन अँड miracle - बरनी सिगल अनू. डॉ. शुभदा राठी (हे पुस्तक तीस वर्षांपूर्वी इंग्रजी वाचले होते अलीकडे काही वर्षांपूर्वी अनुवाद वाचला ). 'गाव', 'शिवार'- (अनु. जी ए कुलकर्णी) या आधीचे कॉनराड रिक्टरचेच 'रान' (अनु. जी ए कुलकर्णी) ही तिन्ही पुस्तके अफलातून आहेत . 'द इयरलिंग' चा राम पटवरधनांनी केलेला 'पाडस' हा अनुवाद . भा. रा. भागवतांनी केलेले ज्युल व्हर्न चे अनुवाद. 'born free ' 'लिविंग फ्री' आणि 'forever फ्री' या जॉय Adomson च्या पुस्तकांचे अनुवाद साप डले नाहीत (इंग्रजीतूनच वाचली) पण तिच्या 'पिपा द चित्ता'या पुस्तकाचा मराठी अनुवाद वाचला. जीम corbet च्या अनेक पुस्तकांचे अनुवाद पैकी एकाचा अनुवाद सुभाष bhende नी केल्याचे आठवते. टारझनचे सर्व भाग बहुतेक कृष्ण कुमारी शेरतूकडे यांनी अनुवाद केलेल. इंद्रजाल कॉमिक्स ची खूपशी कॉमिक्स (मराठी) विजय देवधरांची अनेक पुस्तके.

तुषार काळभोर 12/07/2021 - 23:04
इंग्रजीतून भाषांतरित मराठी पुस्तके वाचायला आवडत नाही. प्रचेतस यांच्या प्रतिसादाशी सहमत. डॅन ब्राऊन आणि सिडने शेल्डन हे माझे आवडते लेखक. दोघांची झाडून सगळी पुस्तके वाचली आहेत. डिजिटल फॉर्ट्रेस, दा विंची कोड, एंजल्स अँड डेमंस तर अनेकदा. तसेच समग्र शेरलॉक होम्स सुद्धा अनेकदा वाचलंय. त्यातली व्हिक्टोरियन इंग्रजी भाषा एकदम भारी वाटते वाचायला. (तसं इंग्रजी मॅट्रिक्स रीलोडेड मधला आर्किटेक्ट बोलतो. :D) हॅरी पॉटर ची पुस्तके आणि चित्रपट तोंडपाठ होईपर्यंत पारायणे केलीत. मागच्या महिन्यात प्रचेतस यांच्याच सुचवणीवरून आधी लॉर्ड of द रिंग्ज चित्रपट पाहिले, नंतर पुस्तक वाचलं. आता हॉबिट पहायचं व वाचायचं आहे. मायकल क्रायटन यांची ज्युरासिक पार्क आणि प्रे ही पुस्तके आवडली होती. पुस्तके चांगली आहेतच. पण स्टीवन स्पीलबर्ग यांनी पिक्चर इतका भव्य बनवला आहे की हे चांगलं पुस्तक सुद्धा फिके वाटते. रॉबर्ट कुक यांची काही मेडिकल थ्रिलर वाचली आहेत. कोमा, ब्रेन, फीवर, ब्लाइंड साईट. ब्लाइंड साईट छान आहे. बरीच वाचायची राहिली आहेत. नॉन फिक्शन फारसे आवडत नाही. मात्र मित्तल यांनी आर्सेलर विकत घेतली त्याची कहाणी सांगणारे कोल्ड स्टील आवडले होते.

कॉमी 13/07/2021 - 11:40
मी पण. इंग्लिश मध्येच वाचतो. पण पाडस आणि चौघीजणी वैगेरे अनुवाद फारच छान, मराठीत वाचणे पर्वणी आहे.

सौन्दर्य 12/07/2021 - 23:07
नॉट विदाउट माय डॉटर - मूळ लेखिका बेट्टी मेहमूदी, मराठी भाषान्तर लीना सोहोनी. हे देखील उत्तम पुस्तक आहे. ह्या कथेसारखीच 'काबुलीवाल्याची बायको' ही कथा आहे पण ह्या दोन्ही कथेतील महत्त्वाचा फरक म्हणजे बेट्टी मेहमूदी आपल्या जीवावर खेळून आपल्या मुलीला घेऊन इराण मधून निसटली तर काबुलीवाल्याची बायको आपल्या मुलीला अफगाणिस्तानतच ठेऊनच बांगलादेशला परतते.

गॉडजिला 13/07/2021 - 09:13
कादंबऱ्यांचा उकिरडा उपसून,
हा शब्दप्रयोग फार आवडला अन तो वास्तवही आहे... काही मोजके वाचनीय सोडले अन आपण वाहवत गेलो की मग आपण कादंबऱ्यांचा उकिरडा उपसत आहोत हे समजायला फार वेळ अन पैसा निघून गेलेला असतो

रावसाहेब चिंगभूतकर 13/07/2021 - 10:30
लॉर्ड ऑफ द फ्लाईज चं जीएं नी केलेलं भाषांतर फार लहानपणी वाचलं होतं. सध्या ते शोधतोय, पण कुठे मिळत नाहीये (म्हणजे फ्री ऑनलाइन मिळत नाहीये). पण विकत घ्यायचे म्हटले तरी अगदी बुकगंगा वर पण त्याचे नाव दिसत नाही.

पाटिल 13/07/2021 - 11:07
लॉर्ड ऑफ फ्लाईजचा अनुवाद खूप जुना आहे.. बहुदा तो आऊट ऑफ प्रिंट असणार.. मला लायब्ररीमध्ये मिळाला होता..

रावसाहेब चिंगभूतकर 13/07/2021 - 11:13
सध्या स्कॅन करून अपलोड करणारे सज्जन लोक ही आहेत, पण बहुधा हे पुस्तक सुद्धा फार जणांना ठाऊक नसावे.

अमर विश्वास 13/07/2021 - 10:44
विजय देवधर आणि लीना सोहोनी ही अनुवादित पुस्तकातील दोन महत्वाची नवे फ्रेडरिक फोरसिथ , सिडने शेल्डन, रॉबर्ट कुक यांच्या अनेक कादंबऱ्या मराठीत आणण्याचे काम यांनी केलय

राघव 13/07/2021 - 18:02
ओह.. :-( त्याचा पुढला भागही त्यानं लिहिला होता बहुदा.. नाव आठवत नाहीये.

गॉडजिला 13/07/2021 - 18:10
अनुवादकाची त्यात पपी बदल्याचा विचार सोडून दे फलाना फलाना तुला स्त्री खूप सुखी ठेवेल इथेच रहा अशी काही वाक्यरचना वाचल्याचे स्मरते. मला काहींच त्या वाक्याचा अर्थ समजायचा नाही... तसही बदल्यासाठी इतकी साहसे पळापळ केल्यावर पपी त्याच्या अन्यायाचा बदला न घेताच सेटल होतो हे जाणून कपाळावर हात ठेवला होता...

जागु 13/07/2021 - 12:58
वा हे खुप उपयोगी पडेल. सध्या मी स्टोरी टेल अ‌ॅप वरुन पुस्तके वाचत असते. किचनची कामे उरकताना ते बर पडत. चारचौघी मी अधी वाचल आहे. मला आवडलेल. छानच आहे.

राघव 13/07/2021 - 18:01
माझीही थोडीशी भरः "दु:ख पर्वताएवढे": भा रा भागवतांनी केलेला विक्टर ह्युगोच्या ला मिझरेबल्सचा अनुवाद. "मला निसटलंच पाहिजे!": श्रीकांत लागू यांनी केलेला स्लावोमीर राविझच्या द लाँग वॉक चा अनुवाद

ज्ञानोबाचे पैजार 19/07/2021 - 14:49
अनुवादित पुस्तकांच्या यादीत एस भैरप्पा यांच्या उमा कुलकर्णी यांनी अनुवादीत केलेल्या पुस्तकांचा उल्लेख जरुर असला पाहिजे यादीत सगळ्यात पहिले आणि महत्वाचे पुस्तक म्हणजे "आवरण" त्या नंतर या यादीत त्यांच्या "पर्व", "तंतू", "मंद्र", "वंशवृक्ष ", "सार्थ" या कादंबर्‍या येतात. वर उल्लेख झालेल्या पुस्तकांशिवाय मॅक्स्झिम गॉर्की यांचे "आई" , चार्लस डिकिन्स यांचे "टेल ऑफ टू सिटीज" पैजारबुवा,

तुषार काळभोर 19/07/2021 - 15:44
दोन्ही एकदम भारी. विशेष म्हणजे उमा.कुलकर्णी यांनीदेखील भाषांतर असल्याचं जाणवू न देता लिहिलंय.

साबु 01/08/2021 - 19:43
वल्लि उर्फ प्रचेतसशी सहमत. मल आवडलेले अनुवाद : पपिलोन, डेझर्टेर, कोमा, सेवेन्थ सिक्रेट, फिस्ट ओफ गौड, सेकन्ड लेडि,कन्टेजन.
वाचनाच्या मर्यादेत, मला आवडलेल्या आणि आठवतायत तशा क्रमाने काही अनुवादित पुस्तकांची यादी करतो आहे. हा उद्योग करण्याचा हेतू असा की फार पूर्वी माझ्याबाबतीत प्रॉब्लेम असा झाला होता की मराठीतलं जे जे वाचायला पाहिजे होतं, ते आता वाचून झालेलं आहे, असं वाटण्याचा एक काळ आला होता.. आणि मग त्यातून 'अजून किती काळ तेच तेच वाचून मन रिझवून घ्यायचं', असा वैतागही..‌ पण मग डायरेक्ट इंग्रजी क्लासिक्सकडं जायचं तर त्यात एक प्रकारची 'दचक' होती की ती पल्लेदार भाषा आपल्याला झेपतेय की नाही वगैरे..
वाङ्मय
साहित्यिक
मत
शिफारस

खडकफूल

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे ·
- डॉ. सुधीर रा. देवरे घरात काळा समार (मसाला) करायचा झाला तर लहानपणापासून कानावर पडलेलं एक नाव, खडकफूल. खडकफूल हा मसाल्यातल्या पदार्थातला एक घटक आहे. हा पदार्थ मला खूप आवडतो. तो आवडण्याचं कारण त्याच्या रंगामुळं नाही, गंधामुळं नाही, चवीमुळं नाही की त्याच्या आकारामुळंही नाही... संपूर्ण लेख : https://sudhirdeore29.blogspot.com/2021/07/blog-post.html?spref=tw संपूर्ण ब्लॉग : http://sudhirdeore29.blogspot.com/
साहित्यिक
लेख

हे वाचा: येस, आय ॲम् गिल्टी!

अनुस्वार ·

गॉडजिला 30/06/2021 - 21:37
विचार सखोल व रॅशनल बनतात पण हे स्मशानवैराग्य इतर वेळी कुठे असते ? म्हणूनच माझी यातील कोणाबाबत कसलीच सहानुभूती तयार होणार नाही... जगाला वास्तव मार्गदर्शनपर लेखन जरी अशावेळी घडले तरी... मी स्वतः काही अंशी वरवर अमेजिंग असणारे सखोल तत्वज्ञान मांडून लोकांना भारावून सोडणारे लोक अनुभवले आहेत पण जेंव्हा बाह्य गोष्टीवर उत्कृष्ट प्रभुत्व साधलेले हे लोक आपल्याच आतील क्षुलकशा बाबी समोर हात टेकतात प्रसंगी कमालीचे हतबल ठरतात तेंव्हा खरे वाईट वाटते पण वेळ गेलेली असते आणि सर्व तत्त्वज्ञानही मातीमोल ठरते

सौन्दर्य 30/06/2021 - 23:21
स्मशान वैराग्य हे फक्त स्मशानांतच येते. समोर चितेवर व्यक्ती जळत असता, पैसा, अडका, माया, लोभ, प्रेम किती क्षणभंगुर आहे ह्याची प्रचिती येते. इतर वेळी मात्र ह्याच गोष्टींसाठी माणूस 'वाटेल ते' करायला तयार होतो. माझी देखील अश्या पश्चात तत्वज्ञान सांगणाऱ्या विषयी जरा देखील अनुकंपा नाही.

मनो 01/07/2021 - 03:19
श्याम भूतकर यांनी याविषयी स्वतःच्या आठवणीतून लिहिलेला लेख खाली देतो आहे, या प्रकरणाची नवीन बाजू समजेल. https://filebin.net/g5cateuuk5tc7frr/pg_shyam_bhutkar.pdf

तुषार काळभोर 02/07/2021 - 08:55
इतक्या भयानक घटनांच्या सानिध्यात श्याम भुतकर होते. पण नियतीने त्या घटना व भूतकर यांच्यामध्ये जणू पडदा धरला होता. एकावेळी सर्वांची आयुष्ये, घटना एकमेकांना समांतर सुरू होत्या. अभिनवचे तेव्हाचे सर्वच विद्यार्थी. विचित्र अवस्थेतून गेले असतील सर्वच.

गुल्लू दादा 02/07/2021 - 11:06
मनो pdf दिल्याबद्दल खूप आभारी आहे. एका दमात वाचून काढली. कधीकधी आपली चूक नसताना पण दुसऱ्याच्या चुकांचे ओझे आपल्याला आयुष्यभर मिरवावे लागणे यासारखे दुःखच नाही.

चौथा कोनाडा 15/07/2021 - 18:44
मनो, ते पुस्तक तिथं दिसत नाहीय ! This bin is no longer available. असा त्रुटी सन्देश दिसतोय ! (मी हे वाचलेलं आहे ! ) इथं तो " श्यामची गोष्ट्" हा त्यांनी लिहिलेला लेख "बोभाटा" या साईटवर बुक फॉरमॅट मध्ये वाचायला मिळेल ! हा लेख मुळतः "“चिन्ह” २०१२ च्या अंकात छापून आला होता ! चिन्ह हे कला विषयाला वाहिलेले प्रख्यात नियतकालीक आहे, आणि श्याम भुतकर हे नेपथ्यकार असल्यामुळे कलेचा संदर्भ अर्थातच आहे ! लेख आवर्जून वाचण्यासारखा आहे ! https://www.bobhata.com/lifestyle/story-joshi-abhyankar-serial-murders-2992?fbclid=IwAR1EPC9K_L9q_ZwyoiSxu6GGCEE2Jgg87N-anOB_MgY09ZWAQscDmkgOZ5E

ज्ञानोबाचे पैजार 01/07/2021 - 08:38
बहुतेक त्यांना फाशी देण्याच्या आधी हे पुस्तक प्रकाशित झाले होते, त्या नंतर मात्र या पुस्तकावर बंदी घालण्यात आली होती. पेपर मधे या हत्याकांडा विषयी सारखे वाचून या चौकडी बद्दल एक मत बनले होते त्यामुळे असेल कदाचित पण त्यावेळी तरी अजिबात आवडले नव्हते. या पुस्तकाच्या सहा आवृत्त्या निघाल्या आहेत हे माहित नव्हते. पुन्हा एकदा वाचावे लागेल. पैजारबुवा,

श्रीगुरुजी 01/07/2021 - 08:44
हे पुस्तक प्रसिद्ध झाले तेव्हाच वाचले होते. साळसूदपणाचा आव आणून आपण सज्जन असूनही मित्रांच्या नादाला लागून दुर्दैवाने या हत्याकांडात अडकलो असा आव आणला आहे.

सामान्यनागरिक 01/07/2021 - 13:50
आणि तुमच्या सारखे/आमच्यासारखे लोक असलं तत्वज्ञान (?) वाचुन त्यांचं उदत्तीकरण करतात. अश्या माणसांनी लिहीलेली पुस्तके वाचण्याची इच्छा झालीच कशी ? असेच लोक मग संजय दत्त, अफ़्झल गुरु अश्यांना नंतर सहानुभूती दर्शवतात...... आणि त्यांना चूप करण्या ऐवजी आपण चर्चा करतो.

अनुस्वार 01/07/2021 - 16:20
दोन्हींची सरमिसळ नको. ऋग्वेदात 'आमच्याकडे सर्व दिशांनी ज्ञान यावे' अशी प्रार्थना आहे. विचार व्यक्त करणे कुणालाच निषिद्ध असू शकत नाही.

तुषार काळभोर 01/07/2021 - 14:48
यांच्या प्रतिसादांशी सहमत. करून सवरून तत्वज्ञान सांगायला काही जात नाही. अशी पुस्तके आवडणे-न आवडणे ही वैयक्तिक आवड झाली. मात्र, अशा व्यक्तींनी पुस्तके लिहूच नयेत, ही बळजबरी नको. दुसरी बाजू, कितीही अयोग्य, चुकीची असली तरी ती उपलब्ध होणे काही अयोग्य नाही.

स्पार्टाकस 01/07/2021 - 19:09
मुनव्वर शहाचं हे पुस्तक म्हणजे स्वत:च्या कृत्याचं समर्थन करण्याचा निर्रगल प्रयत्न आहे. या केसमागचं सत्य जाणून घ्यायचं असेल तर नारायण पुरोहित यांचं 'ओ. के. बॉस' हे पुस्तक वाचा.

आंद्रे वडापाव 02/07/2021 - 10:02
5 Paanch (English: Five) is an 2003 Indian crime thriller film written and directed by Anurag Kashyap and starring Kay Kay Menon, Aditya Srivastava, Vijay Maurya, Joy Fernandes and Tejaswini Kolhapure. The film is "loosely" based on the 1976–77 Joshi-Abhyankar serial murders in Pune.

गॉडजिला 02/07/2021 - 15:57
म्हणुनच या सिनेमाला सेन्सोरने परवानगी नाकारली होती मग कश्यपने स्वताच हा चित्रपट ओनलाइन लिक केला. यातील केके मेननचे मै खुदा गाणे अफलातुन रॉक आहे. कश्यपने परत याच चित्रपटाचा शैतान नामक रिमेक केला होता... पण माफिचा साक्षिदार हा चित्रपट वास्तवतेच्या ज्यास्त जवळ जातो.

अनुस्वार 06/07/2021 - 23:02
नुकताच 'माफीचा साक्षीदार' आणि 'पांच' पाहिला. दोन्ही चित्रपट जबरदस्त आहेत. माफीचा साक्षीदार जवळपास पूर्णपणे जक्कलच्या टोळीवर आधारित आहे. पांच तर या प्रकरणाशी अजिबात संबंधित वाटला नाही. आणि हो, "मै खुदा.." अफलातून गाणे आहे.

गामा पैलवान 15/07/2021 - 19:21
अनुस्वार, पुस्तकपरिचय करवून दिल्याबद्दल आभार. पुस्तक वाचतांना ते घडलेल्या घटनांचं वर्णनात्मक स्पष्टीकरण म्हणून वाचलं पाहिजे, समर्थन म्हणून नव्हे. असं एकंदरीत वाटतं चर्चा वाचून. आ.न., -गा.पै.

गॉडजिला 30/06/2021 - 21:37
विचार सखोल व रॅशनल बनतात पण हे स्मशानवैराग्य इतर वेळी कुठे असते ? म्हणूनच माझी यातील कोणाबाबत कसलीच सहानुभूती तयार होणार नाही... जगाला वास्तव मार्गदर्शनपर लेखन जरी अशावेळी घडले तरी... मी स्वतः काही अंशी वरवर अमेजिंग असणारे सखोल तत्वज्ञान मांडून लोकांना भारावून सोडणारे लोक अनुभवले आहेत पण जेंव्हा बाह्य गोष्टीवर उत्कृष्ट प्रभुत्व साधलेले हे लोक आपल्याच आतील क्षुलकशा बाबी समोर हात टेकतात प्रसंगी कमालीचे हतबल ठरतात तेंव्हा खरे वाईट वाटते पण वेळ गेलेली असते आणि सर्व तत्त्वज्ञानही मातीमोल ठरते

सौन्दर्य 30/06/2021 - 23:21
स्मशान वैराग्य हे फक्त स्मशानांतच येते. समोर चितेवर व्यक्ती जळत असता, पैसा, अडका, माया, लोभ, प्रेम किती क्षणभंगुर आहे ह्याची प्रचिती येते. इतर वेळी मात्र ह्याच गोष्टींसाठी माणूस 'वाटेल ते' करायला तयार होतो. माझी देखील अश्या पश्चात तत्वज्ञान सांगणाऱ्या विषयी जरा देखील अनुकंपा नाही.

मनो 01/07/2021 - 03:19
श्याम भूतकर यांनी याविषयी स्वतःच्या आठवणीतून लिहिलेला लेख खाली देतो आहे, या प्रकरणाची नवीन बाजू समजेल. https://filebin.net/g5cateuuk5tc7frr/pg_shyam_bhutkar.pdf

तुषार काळभोर 02/07/2021 - 08:55
इतक्या भयानक घटनांच्या सानिध्यात श्याम भुतकर होते. पण नियतीने त्या घटना व भूतकर यांच्यामध्ये जणू पडदा धरला होता. एकावेळी सर्वांची आयुष्ये, घटना एकमेकांना समांतर सुरू होत्या. अभिनवचे तेव्हाचे सर्वच विद्यार्थी. विचित्र अवस्थेतून गेले असतील सर्वच.

गुल्लू दादा 02/07/2021 - 11:06
मनो pdf दिल्याबद्दल खूप आभारी आहे. एका दमात वाचून काढली. कधीकधी आपली चूक नसताना पण दुसऱ्याच्या चुकांचे ओझे आपल्याला आयुष्यभर मिरवावे लागणे यासारखे दुःखच नाही.

चौथा कोनाडा 15/07/2021 - 18:44
मनो, ते पुस्तक तिथं दिसत नाहीय ! This bin is no longer available. असा त्रुटी सन्देश दिसतोय ! (मी हे वाचलेलं आहे ! ) इथं तो " श्यामची गोष्ट्" हा त्यांनी लिहिलेला लेख "बोभाटा" या साईटवर बुक फॉरमॅट मध्ये वाचायला मिळेल ! हा लेख मुळतः "“चिन्ह” २०१२ च्या अंकात छापून आला होता ! चिन्ह हे कला विषयाला वाहिलेले प्रख्यात नियतकालीक आहे, आणि श्याम भुतकर हे नेपथ्यकार असल्यामुळे कलेचा संदर्भ अर्थातच आहे ! लेख आवर्जून वाचण्यासारखा आहे ! https://www.bobhata.com/lifestyle/story-joshi-abhyankar-serial-murders-2992?fbclid=IwAR1EPC9K_L9q_ZwyoiSxu6GGCEE2Jgg87N-anOB_MgY09ZWAQscDmkgOZ5E

ज्ञानोबाचे पैजार 01/07/2021 - 08:38
बहुतेक त्यांना फाशी देण्याच्या आधी हे पुस्तक प्रकाशित झाले होते, त्या नंतर मात्र या पुस्तकावर बंदी घालण्यात आली होती. पेपर मधे या हत्याकांडा विषयी सारखे वाचून या चौकडी बद्दल एक मत बनले होते त्यामुळे असेल कदाचित पण त्यावेळी तरी अजिबात आवडले नव्हते. या पुस्तकाच्या सहा आवृत्त्या निघाल्या आहेत हे माहित नव्हते. पुन्हा एकदा वाचावे लागेल. पैजारबुवा,

श्रीगुरुजी 01/07/2021 - 08:44
हे पुस्तक प्रसिद्ध झाले तेव्हाच वाचले होते. साळसूदपणाचा आव आणून आपण सज्जन असूनही मित्रांच्या नादाला लागून दुर्दैवाने या हत्याकांडात अडकलो असा आव आणला आहे.

सामान्यनागरिक 01/07/2021 - 13:50
आणि तुमच्या सारखे/आमच्यासारखे लोक असलं तत्वज्ञान (?) वाचुन त्यांचं उदत्तीकरण करतात. अश्या माणसांनी लिहीलेली पुस्तके वाचण्याची इच्छा झालीच कशी ? असेच लोक मग संजय दत्त, अफ़्झल गुरु अश्यांना नंतर सहानुभूती दर्शवतात...... आणि त्यांना चूप करण्या ऐवजी आपण चर्चा करतो.

अनुस्वार 01/07/2021 - 16:20
दोन्हींची सरमिसळ नको. ऋग्वेदात 'आमच्याकडे सर्व दिशांनी ज्ञान यावे' अशी प्रार्थना आहे. विचार व्यक्त करणे कुणालाच निषिद्ध असू शकत नाही.

तुषार काळभोर 01/07/2021 - 14:48
यांच्या प्रतिसादांशी सहमत. करून सवरून तत्वज्ञान सांगायला काही जात नाही. अशी पुस्तके आवडणे-न आवडणे ही वैयक्तिक आवड झाली. मात्र, अशा व्यक्तींनी पुस्तके लिहूच नयेत, ही बळजबरी नको. दुसरी बाजू, कितीही अयोग्य, चुकीची असली तरी ती उपलब्ध होणे काही अयोग्य नाही.

स्पार्टाकस 01/07/2021 - 19:09
मुनव्वर शहाचं हे पुस्तक म्हणजे स्वत:च्या कृत्याचं समर्थन करण्याचा निर्रगल प्रयत्न आहे. या केसमागचं सत्य जाणून घ्यायचं असेल तर नारायण पुरोहित यांचं 'ओ. के. बॉस' हे पुस्तक वाचा.

आंद्रे वडापाव 02/07/2021 - 10:02
5 Paanch (English: Five) is an 2003 Indian crime thriller film written and directed by Anurag Kashyap and starring Kay Kay Menon, Aditya Srivastava, Vijay Maurya, Joy Fernandes and Tejaswini Kolhapure. The film is "loosely" based on the 1976–77 Joshi-Abhyankar serial murders in Pune.

गॉडजिला 02/07/2021 - 15:57
म्हणुनच या सिनेमाला सेन्सोरने परवानगी नाकारली होती मग कश्यपने स्वताच हा चित्रपट ओनलाइन लिक केला. यातील केके मेननचे मै खुदा गाणे अफलातुन रॉक आहे. कश्यपने परत याच चित्रपटाचा शैतान नामक रिमेक केला होता... पण माफिचा साक्षिदार हा चित्रपट वास्तवतेच्या ज्यास्त जवळ जातो.

अनुस्वार 06/07/2021 - 23:02
नुकताच 'माफीचा साक्षीदार' आणि 'पांच' पाहिला. दोन्ही चित्रपट जबरदस्त आहेत. माफीचा साक्षीदार जवळपास पूर्णपणे जक्कलच्या टोळीवर आधारित आहे. पांच तर या प्रकरणाशी अजिबात संबंधित वाटला नाही. आणि हो, "मै खुदा.." अफलातून गाणे आहे.

गामा पैलवान 15/07/2021 - 19:21
अनुस्वार, पुस्तकपरिचय करवून दिल्याबद्दल आभार. पुस्तक वाचतांना ते घडलेल्या घटनांचं वर्णनात्मक स्पष्टीकरण म्हणून वाचलं पाहिजे, समर्थन म्हणून नव्हे. असं एकंदरीत वाटतं चर्चा वाचून. आ.न., -गा.पै.
कटाक्ष- लेखक: मुनव्वर शाह संपादन: शुभदा गोगटे प्रकाशन: शुभदा-सारस्वत प्रकाशन प्रथमावृत्ती: फेब्रुवारी १९८३, सध्या सहावी (जून २००७) पृष्ठ संख्या: २०० किंमत: ₹१०० ओळख- १९७६-१९७७ च्या दरम्यान पुणे शहर दहा हत्याकांडांनी हादरले. महाराष्ट्रात जोशी-अभ्यंकर हत्याकांड या नावाने या गुन्ह्यांची दखल घेतली गेली. ‌मोठा धक्का होता तो म्हणजे या हत्याकांडात आरोपी म्हणून पकडले गेलेल्या पाच तरुणांची पंचविशीच्या आतली वये. मुनव्वर शहा हा त्या पाचांतला एक. वयाच्या अवघ्या एकविशीत पाच जणांच्या हत्येत प्रत्यक्ष सहभाग घेणारा.
वाङ्मय
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
व्यक्तिचित्र
व्यक्तिचित्रण
शिक्षण
प्रतिक्रिया
आस्वाद
समीक्षा
लेख
शिफारस

बुडता आवरी मज (ऐसी अक्षरे...मेळवीन -३)

Bhakti ·

हेमंतकुमार 03/06/2021 - 15:38
छान परिचय !
जेव्हा दस्तुरखुद्द लेखकांनी आपल्याला त्यांच्या स्वाक्षरीचे पुस्तक अभिप्रायासाठी दिले असेल तर नक्कीच ते पुस्तक खास असते
>>> अगदी ! मलाही ‘चिअर्स’ हे वपुन्चे पुस्तक त्यांच्याकडून मिळालेले आहे. त्याच्या पहिल्या पानावर खुद्द वपुंची लफ्फेदार सुंदर स्वाक्षरी आणि ‘प्रेमादरपूर्वक’ असा उल्लेख !

हेमंतकुमार 03/06/2021 - 15:38
छान परिचय !
जेव्हा दस्तुरखुद्द लेखकांनी आपल्याला त्यांच्या स्वाक्षरीचे पुस्तक अभिप्रायासाठी दिले असेल तर नक्कीच ते पुस्तक खास असते
>>> अगदी ! मलाही ‘चिअर्स’ हे वपुन्चे पुस्तक त्यांच्याकडून मिळालेले आहे. त्याच्या पहिल्या पानावर खुद्द वपुंची लफ्फेदार सुंदर स्वाक्षरी आणि ‘प्रेमादरपूर्वक’ असा उल्लेख !
पुस्तक :बुडता आवरी मज लेखक:सुरेंद्र दरेकर . जेव्हा दस्तुरखुद्द लेखकांनी आपल्याला त्यांच्या स्वाक्षरीचे पुस्तक अभिप्रायासाठी दिले असेल तर नक्कीच ते पुस्तक खास असते.आणि खरोखरच बुडता आवरी मज हे पुस्तक माझ्या वाचनाला समृद्ध करणारे खासच ठरले .निर्मोही अध्यात्म,तत्वज्ञान,विज्ञान,मानवी संवेदना व अनुभवांची कथेद्वारे सांगड या माझ्या आवडत्या सर्वच बिंदुना हे पुस्तक लिलया स्पर्शून जाते. पुस्तकामध्ये ‘बुडता आवरी मज’ आणि 'पॉईज’ या दोन दीर्घकथा समाविष्ट आहेत.दोन्ह
साहित्यिक
प्रतिक्रिया

हा 'मी' नाही, आपण आहोत.

अनुस्वार ·
'त्या' विहीरीत दगड टाकून सभोवतालाकडे दुर्लक्ष करत त्याचे कान दगड आणि पाण्याचा मिलनध्वनी ऐकण्यासाठी सज्ज झाले. तळाच्या अंधारात काय झाले कुणास ठाऊक. पण आतून आवाज आला, "विहीर का बुजवताय?" ही वाट नवी नव्हती, पण आता तो जुना 'तो' नव्हता. बदल आणि स्थिरतेच्या वजनकाट्यावर हिंदोळणारं आयुष्य त्याला नकोसं झालेलं. केवळ दोन पारड्यांत सामावतं ते आयुष्य कसलं? आणि दरवेळी वजन तोलूनच का बघायला हवं हो? जे दिसतंय त्यातच भागवून घ्यावं की. निकष बनवणारी ही माणसंच असतील ना कुणीतरी? की ते ही कुणा 'प्रेषितचा संदेश'! मला नाही फरक पडत त्याने. नशिबाचा कपाळमोक्ष करून माझी भाग्यरेषा मीच रेखाटनार.. याच मातीत.
मांडणी
मुक्तक
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
प्रकटन
विचार

प्रेमचंदचे फाटके जोडे (व्यंग्य): हरिशंकर परसाई

जयंत कुलकर्णी ·

तुषार काळभोर 06/05/2021 - 07:31
आपण आपल्या जोड्यांचे तळवे झिजले आणि बोटांना, तळव्यांना, जमीन घासू लागली तरी ते घालत राहतो. कारण जगाला कुठे ते दिसतं? प्रेमचंद यांचे जोडे कदाचित खालून सुद्धा झिजले असतील. कुणास ठाउक?

चित्रगुप्त 06/05/2021 - 08:55
"साध्याही विषयात आशय मोठा आढळे" चे सुंदर उदहरण. व्हॅन गॉग चे जोड्यांचे चित्र आठवले. मर्मस्पर्शी लेखन आणि त्याचा तितकाच सुंदर अनुवाद. अनेक आभार.

Bhakti 06/05/2021 - 11:15
भावपूर्ण !व्यंग कथा हा नवीन प्रकार समजला.

रांचो 06/05/2021 - 20:40
अतिशय हृदयस्पर्शी! काकांच्यामुळे इतर भाषांमधील मोती वाचायला मिळतात. अनेकानेक धन्यवाद. मिपावर अजुन असेच अशा मोत्यांची उधळण करा. आम्ही वेचायला असुसलो आहोतच.

जेम्स वांड 07/05/2021 - 11:39
मुन्शी प्रेमचंद हे जबरदस्त बेंचमार्क झालेलं नाव, गोदान माझी आवडती कादंबरी त्यांची. फारच छान लेखन अतिशय आवडले

तुषार काळभोर 06/05/2021 - 07:31
आपण आपल्या जोड्यांचे तळवे झिजले आणि बोटांना, तळव्यांना, जमीन घासू लागली तरी ते घालत राहतो. कारण जगाला कुठे ते दिसतं? प्रेमचंद यांचे जोडे कदाचित खालून सुद्धा झिजले असतील. कुणास ठाउक?

चित्रगुप्त 06/05/2021 - 08:55
"साध्याही विषयात आशय मोठा आढळे" चे सुंदर उदहरण. व्हॅन गॉग चे जोड्यांचे चित्र आठवले. मर्मस्पर्शी लेखन आणि त्याचा तितकाच सुंदर अनुवाद. अनेक आभार.

Bhakti 06/05/2021 - 11:15
भावपूर्ण !व्यंग कथा हा नवीन प्रकार समजला.

रांचो 06/05/2021 - 20:40
अतिशय हृदयस्पर्शी! काकांच्यामुळे इतर भाषांमधील मोती वाचायला मिळतात. अनेकानेक धन्यवाद. मिपावर अजुन असेच अशा मोत्यांची उधळण करा. आम्ही वेचायला असुसलो आहोतच.

जेम्स वांड 07/05/2021 - 11:39
मुन्शी प्रेमचंद हे जबरदस्त बेंचमार्क झालेलं नाव, गोदान माझी आवडती कादंबरी त्यांची. फारच छान लेखन अतिशय आवडले
Simple, Free Image and File Hosting at MediaFire प्रेमचंदचे फाटके जोडे प्रेमचंदचे एक चित्र माझ्यासमोर आहे. म्हणजे एक छायाचित्र. त्यांनी पत्नीसमवेत आपले छायाचित्र काढलेले दिसतंय. डोक्यावर जाड्याभरड्या कापडाची टोपी, अंगावर एक कुडता आहे आणि खाली धोतर.
साहित्यिक
विचार

देव

अनुस्वार ·

कॉमी 14/05/2021 - 17:17
देव मदतीत, देव आहे परदुःखविनाषात देव नाही फुटीत, देव नाही द्वेषात देव आहे की नाही नक्की माहीत नाही, पण असला तर नक्की कॉमी आहे. ज्योक आहे बरका कॉमी निर्दालकहो. उगाच ईनोदाचा प्रतिवाद नका करत बसू. ;) कविता आवडली अनुस्वार यांची.

गॉडजिला 16/05/2021 - 20:39
राम हृदय में हैं मेरे, राम ही धड़कन में हैं राम मेरी आत्मा में, राम ही जीवन में हैं राम हर पल में हैं मेरे, राम हैं हर श्वास में राम हर आशा में मेरी, राम ही हर आस में राम ही तो करुणा में हैं, शान्ति में राम हैं राम ही हैं एकता में, प्रगती में राम हैं राम बस भक्तों नहीं, शत्रु की भी चिंतन में हैं देख तज के पाप रावण, राम तेरे मन में हैं राम तेरे मन में हैं, राम मेरे मन में हैं राम तो घर घर में हैं, राम हर आँगन में हैं मन से रावण जो निकाले, राम उसके मन में हैं

अनुस्वार 15/05/2021 - 21:25
आपण सारे‌‌ विश्वाचे किंवा विश्व-निर्मात्याचे सूक्ष्मरूप आहोत.‌ त्यामुळे तुम्हालाही प्रणाम.

कॉमी 15/05/2021 - 21:46
कॉमी म्हणजे "मी देव आहे" असे म्हणणे नव्हते.

अनुस्वार 15/05/2021 - 22:43
'कॉमी'चा अर्थ आपली वैयक्तिक माहिती पाहून‌ कळला. देव 'कॉमी' ही असेल नक्की.

कॉमी 14/05/2021 - 17:17
देव मदतीत, देव आहे परदुःखविनाषात देव नाही फुटीत, देव नाही द्वेषात देव आहे की नाही नक्की माहीत नाही, पण असला तर नक्की कॉमी आहे. ज्योक आहे बरका कॉमी निर्दालकहो. उगाच ईनोदाचा प्रतिवाद नका करत बसू. ;) कविता आवडली अनुस्वार यांची.

गॉडजिला 16/05/2021 - 20:39
राम हृदय में हैं मेरे, राम ही धड़कन में हैं राम मेरी आत्मा में, राम ही जीवन में हैं राम हर पल में हैं मेरे, राम हैं हर श्वास में राम हर आशा में मेरी, राम ही हर आस में राम ही तो करुणा में हैं, शान्ति में राम हैं राम ही हैं एकता में, प्रगती में राम हैं राम बस भक्तों नहीं, शत्रु की भी चिंतन में हैं देख तज के पाप रावण, राम तेरे मन में हैं राम तेरे मन में हैं, राम मेरे मन में हैं राम तो घर घर में हैं, राम हर आँगन में हैं मन से रावण जो निकाले, राम उसके मन में हैं

अनुस्वार 15/05/2021 - 21:25
आपण सारे‌‌ विश्वाचे किंवा विश्व-निर्मात्याचे सूक्ष्मरूप आहोत.‌ त्यामुळे तुम्हालाही प्रणाम.

कॉमी 15/05/2021 - 21:46
कॉमी म्हणजे "मी देव आहे" असे म्हणणे नव्हते.

अनुस्वार 15/05/2021 - 22:43
'कॉमी'चा अर्थ आपली वैयक्तिक माहिती पाहून‌ कळला. देव 'कॉमी' ही असेल नक्की.
देव म्हणजे हवा, नाही अगरबत्तीचा सुगंध तो अन्नात आहे, उपवासात नाही. देव दानशूर मोठा, लाचार नाही न्यायी आहे देव, नवसाचा व्यापारी नाही. देव आहे सदाचारात, अन्यायाचा शत्रू देव मुहूर्त नाही, अनंत काळ आहे. देवही भक्त आहे, भावाचा भुकेला देव नाही खजिनदार-पुजारी. देव देवळात नाही फक्त, आहे सगळीकडे देव दाढीत नाही, शेंडीतही नाही. जीवन देव आहे, मृत्यूही तोच प्रचारात देव नाही, तो प्रकांड आहे. देव म्हणजे गंभीर गोष्ट माणूस त्याची गंमत करतो. गुलाबजाम जणू पाकातला हलवायाची व्याख्या करतो. देव म्हणजे साधा माणूस जरा अधिक जरा उणा. देव म्हणजे तुम्ही-मी आपल्या आईच्या नजरेतले.
धर्म
कविता
साहित्यिक
अव्यक्त
जाणिव
भक्ति गीत
मुक्त कविता
श्रीगणेश

पुस्तक परिचय - फुले आणि मुले

चांदणे संदीप ·

चौथा कोनाडा 02/05/2021 - 20:56
पुस्तकाची सुंदर ओळख ! धन्यवाद संदीपजी ! खुप लहानपणी वाचले होते, आता परत वाचायला हवे ! श्यामची आई सारखा नितांत सुंदर चित्रपट दिग्दर्शित करणारे आचार्य अत्रे मुलांच्या प्रति संवेदनाशील होते ! त्यांच्या सारख्या सिध्दहस्त लेखणीतून "फुले आणि मुले." सारखी कलाकृती न घडते तर नवलच.

चौथा कोनाडा 02/05/2021 - 20:56
पुस्तकाची सुंदर ओळख ! धन्यवाद संदीपजी ! खुप लहानपणी वाचले होते, आता परत वाचायला हवे ! श्यामची आई सारखा नितांत सुंदर चित्रपट दिग्दर्शित करणारे आचार्य अत्रे मुलांच्या प्रति संवेदनाशील होते ! त्यांच्या सारख्या सिध्दहस्त लेखणीतून "फुले आणि मुले." सारखी कलाकृती न घडते तर नवलच.
लॉकडाऊनसारख्या नीरस काळात घरात बसून काय करावे हा प्रश्न दर दोन दिवसांनी वळवाच्या पावसासारखा गडगडत धावत येतो. घरातली कामे, पाककृतींचे प्रयोग, मुलांसोबत खेळ-मनोरंजन, चित्रपट या सगळ्यांचाही काही काळानंतर तिटकारा येतो. घरातली पुस्तकेही परत परत वाचून झालेली असल्यामुळे ती हातातही धरवत नाहीत. काय नवीन करायचं हा प्रश्न सतत छळत असतो. माझंही आजच्या रविवारी असंच झालं. अशातच एक पुस्तक हाती आले. आचार्य अत्रे यांचे "फुले आणि मुले." नावावरूनच लक्षात येतं की हे पुस्तक लहान मुलांसाठी आहे. आधी कित्येक वेळा वाचलं असलं तरी आता मुलांना वाचून दाखवायच ह्या हेतूने वाचायला घेतलं तर शेवटचं पान वाचूनच खाली ठेवलं.
वाङ्मय
कथा
बालकथा
साहित्यिक
प्रकटन
आस्वाद
लेख
शिफारस
विरंगुळा

ढग

अनुस्वार ·
कुणाच्या आयुष्याचा दोर कधी तुटेल आणि कुणावर नशीब कधी मेहरबान होईल या गोष्टी सदैव अंधाराच्या मुक्कामाप्रमाणे मानवाला अज्ञातच राहतील. परंतु असे आहे म्हणून जेवढे हाती उरते त्या आयुष्यालाच बेभरवशाचे करण्यात काय अर्थ आहे? सध्या अविश्वास आणि अस्वस्थतेने आपल्याला अशी घट्ट मिठी मारलीये की प्रत्येक श्वासावर आणि कृतीवर त्यांचा प्रभाव जाणवतो आहे. आनंद, समाधान, हास्य या नैसर्गिक भावनांचा प्रसवदर कमालीचा खालावला आहे. आपल्या मनातली स्वतंत्र विचारांची अमानुष भ्रूणहत्या कळसाला पोहोचली आहे. आपल्याला सगळं काही स्वतःचं आणि स्वतःकरिता हवं आहे केवळ विचार सोडून.
मांडणी
मुक्तक
साहित्यिक
समाज
प्रकटन
विचार
लेख

शोध आणि धागेदोरे: Research and References

लेखनवाला ·

मनो 06/04/2021 - 01:03
एखादा गोडगोड प्रतिसाद देऊन पुढे जाणार होतो, पण तुम्ही प्रामाणिक अभिप्राय मागितल्याने आता विचार करून लिहिणे आले. खरं सांगायचं तर कथा आवडली नाही. शेवटपर्यंत न वाचता मध्येच सोडून द्यावी असे अनेकदा वाटले. काही कारणे सांगतो. तुम्ही "......" चा मुक्तहस्ते वापर केलेला आहे, तो काही पटला नाही. त्याच्या अति-वापराने तुटक छोटी वाक्ये बनली आहेत, उदाहरणच द्यायचे झाले तर या एकाच परिच्छेदात तुम्ही नायकाला टीव्ही, इस्पितळ, घर अश्या तीन ठिकाणी फिरवलं आहे. हे तीन वेगळे प्रसंग आहेत. """ 'तो' टीव्हीवर झळकला, "तर आपण आता थेट जोडले गेले आहोत...... सदानंद सोहकर... यांच्याशी..... काय भावना होत्या तुमच्या जेव्हा तुम्ही धाडस दाखवत, स्वत:चा जीव धोक्यात टाकत, त्या लहान मुलाला वाचवलतं...... तुम्ही पाहत आहात एस्क्युलिझिव मुलाखत.........". कानाला एयरफोन लावत मोबाईलच्या मदतीने सुरु असलेला इंटरव्यू एकदाचा संपला, त्या मुलाला वाचवण्याच्या धडपडीत सदानंदच्या हाताला मुका मार बसला होता, त्यामुळे त्याला सरकारी इस्पितळात दाखल केलं होतं आणि तीन-चार तासाच्या सरकारी सोपस्कारानंतर आता तो घरी आला होता, त्याच्या डाव्या हाताला प्लास्टर लावण्यात आलं होतं """ दुसरे उदाहरण - """ फक्त गाठोडं डोक्याशी ऊशी म्हणून घेत साताजन्माची झोप लागल्यासारखं निद्रिस्त झालेलं एक भिकारी जोडपं तेवढं तिथं होतं, ट्रेन येणार असल्याची उद्घोषणा फक्त त्या तिथल्या शांत माहौलाला भेदून काढत होती. त्या जोरदार डोळा लागलेल्या जोडप्यावर या आवाजाचा काही एक परिणाम जाणवत नव्हता, माहित नाही पण त्यांना या आवाजासोबत झोपण्याची सवय असावी कदाचित, ते दोघंही चिरकाल निद्रा अवस्थेतेत असल्यासारखे दिसत होते, एकूण रेल्वेकडचा गोंगाट त्यांच्यासाठी रोजचाच असणार बहुतेक…. पण आजतर रोजच्यासारखी वर्दळ नव्हती, रंगपंचमीची सुटटी असल्याकारणाने असेल, कदाचित म्हणूनच त्याचमुळे त्यांना अशी काळोखी बेफाम झोप भर सकाळी लागली होती का कोण जाणे! """ इतके तपशील खरोखर आवश्यकच आहेत का? कथेचा गाभा काय, याच्याशी ते जोडले गेले आहेत का? जर ही सगळी वाक्ये काढून टाकली तर कथेत फरक पडतो का? एखादा मुरब्बी कथाकार ३-४ शब्दात त्याच्या आईवडिलांचे लक्ष नव्हते (किंवा त्याचे आई-वडीलच त्या जागी नव्हते) ते सांगून जातो. अजून एक खटकलेली गोष्ट म्हणजे कथेतील प्रसंगाची गुंफण. सरळधोपट मार्गाने घडले तसे प्रसंग न सांगता जर अशी सुरुवात केली असती की नायक आपल्या हाताचे प्लास्टर पुन्हा-पुन्हा तपासून पाहत होता, कारण त्याचा विश्वासच बसत नव्हता. तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला. अशी काही जर सुरुवात केली तर वाचकाला उत्कंठा निर्माण होते की नायकाच्या बाबतीत असे का झाले? त्यामुळे पुढचे वाचावे अशी इच्छा निर्माण होते. असो, एकंदर नाउमेद न होता तुम्ही पुन्हा लिहीत राहाल अशी आशा आहे. इतर मंडळी चांगले काय आहे ते सांगतीलच, पण न आवडलेले काय ते सांगावे म्हणून थोडे लिहितो आहे, गोड मानून घ्यावे ही विनंती.

लेखनवाला 06/04/2021 - 12:56
समजा तो प्रसंग पुढे जाऊन खूप महत्वाचा असेल तर त्याचं आतापासूनच काही तपशीलवार मुद्दे वाचकांसमोर मांडलेत तर जेणे करून पुढे कथानकात घडणाऱ्या प्रसंगाशी ते जोडून घेऊ शकतील अशी मला शक्यता वाटत असल्यामुळे मी तसं लिहलय. आणि ".... " हे असं लिहण्याला काही लिमिट असतं का? हे मी माहिती साठी विचारतोय. मला वाटत असं ".... " लिहण्याने एक फ्लो कायम राहतो, मग यांवर दुसरा कोणता उपाय आहे का ज्याने फ्लो कायम आहे हे दाखवता येईल. "तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला" मूळात तो तिकडे जाताच नव्हता, त्यासाठी तुम्हाला कथा पूर्ण वाचायला लागेल.

मनो 07/04/2021 - 04:01
तुम्ही ... बद्दल केलेली गोष्ट माझ्या हातूनही झालेली आहे, त्यामुळं माझा अनुभव सांगतो आहे. लेखकाचा लिहिण्याचा फ्लो त्यामुळे कायम राहतो, पण वाचकाला ... ने जोडलेली वाक्यं तुटक आणि असंबद्ध वाटतात. त्यामुळे जे प्रसंग हळुवारपणे खुलवायचे असतात ते पटापट ३-४ वाक्यात उरकले जातात. अश्या वेळी प्रसंग आवश्यकच असेल तर त्याला जास्त जागा देऊन खुलवावा, किंवा काढून टाकून ते तपशीलच नाहीसे करावेत.

मनो 06/04/2021 - 01:03
एखादा गोडगोड प्रतिसाद देऊन पुढे जाणार होतो, पण तुम्ही प्रामाणिक अभिप्राय मागितल्याने आता विचार करून लिहिणे आले. खरं सांगायचं तर कथा आवडली नाही. शेवटपर्यंत न वाचता मध्येच सोडून द्यावी असे अनेकदा वाटले. काही कारणे सांगतो. तुम्ही "......" चा मुक्तहस्ते वापर केलेला आहे, तो काही पटला नाही. त्याच्या अति-वापराने तुटक छोटी वाक्ये बनली आहेत, उदाहरणच द्यायचे झाले तर या एकाच परिच्छेदात तुम्ही नायकाला टीव्ही, इस्पितळ, घर अश्या तीन ठिकाणी फिरवलं आहे. हे तीन वेगळे प्रसंग आहेत. """ 'तो' टीव्हीवर झळकला, "तर आपण आता थेट जोडले गेले आहोत...... सदानंद सोहकर... यांच्याशी..... काय भावना होत्या तुमच्या जेव्हा तुम्ही धाडस दाखवत, स्वत:चा जीव धोक्यात टाकत, त्या लहान मुलाला वाचवलतं...... तुम्ही पाहत आहात एस्क्युलिझिव मुलाखत.........". कानाला एयरफोन लावत मोबाईलच्या मदतीने सुरु असलेला इंटरव्यू एकदाचा संपला, त्या मुलाला वाचवण्याच्या धडपडीत सदानंदच्या हाताला मुका मार बसला होता, त्यामुळे त्याला सरकारी इस्पितळात दाखल केलं होतं आणि तीन-चार तासाच्या सरकारी सोपस्कारानंतर आता तो घरी आला होता, त्याच्या डाव्या हाताला प्लास्टर लावण्यात आलं होतं """ दुसरे उदाहरण - """ फक्त गाठोडं डोक्याशी ऊशी म्हणून घेत साताजन्माची झोप लागल्यासारखं निद्रिस्त झालेलं एक भिकारी जोडपं तेवढं तिथं होतं, ट्रेन येणार असल्याची उद्घोषणा फक्त त्या तिथल्या शांत माहौलाला भेदून काढत होती. त्या जोरदार डोळा लागलेल्या जोडप्यावर या आवाजाचा काही एक परिणाम जाणवत नव्हता, माहित नाही पण त्यांना या आवाजासोबत झोपण्याची सवय असावी कदाचित, ते दोघंही चिरकाल निद्रा अवस्थेतेत असल्यासारखे दिसत होते, एकूण रेल्वेकडचा गोंगाट त्यांच्यासाठी रोजचाच असणार बहुतेक…. पण आजतर रोजच्यासारखी वर्दळ नव्हती, रंगपंचमीची सुटटी असल्याकारणाने असेल, कदाचित म्हणूनच त्याचमुळे त्यांना अशी काळोखी बेफाम झोप भर सकाळी लागली होती का कोण जाणे! """ इतके तपशील खरोखर आवश्यकच आहेत का? कथेचा गाभा काय, याच्याशी ते जोडले गेले आहेत का? जर ही सगळी वाक्ये काढून टाकली तर कथेत फरक पडतो का? एखादा मुरब्बी कथाकार ३-४ शब्दात त्याच्या आईवडिलांचे लक्ष नव्हते (किंवा त्याचे आई-वडीलच त्या जागी नव्हते) ते सांगून जातो. अजून एक खटकलेली गोष्ट म्हणजे कथेतील प्रसंगाची गुंफण. सरळधोपट मार्गाने घडले तसे प्रसंग न सांगता जर अशी सुरुवात केली असती की नायक आपल्या हाताचे प्लास्टर पुन्हा-पुन्हा तपासून पाहत होता, कारण त्याचा विश्वासच बसत नव्हता. तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला. अशी काही जर सुरुवात केली तर वाचकाला उत्कंठा निर्माण होते की नायकाच्या बाबतीत असे का झाले? त्यामुळे पुढचे वाचावे अशी इच्छा निर्माण होते. असो, एकंदर नाउमेद न होता तुम्ही पुन्हा लिहीत राहाल अशी आशा आहे. इतर मंडळी चांगले काय आहे ते सांगतीलच, पण न आवडलेले काय ते सांगावे म्हणून थोडे लिहितो आहे, गोड मानून घ्यावे ही विनंती.

लेखनवाला 06/04/2021 - 12:56
समजा तो प्रसंग पुढे जाऊन खूप महत्वाचा असेल तर त्याचं आतापासूनच काही तपशीलवार मुद्दे वाचकांसमोर मांडलेत तर जेणे करून पुढे कथानकात घडणाऱ्या प्रसंगाशी ते जोडून घेऊ शकतील अशी मला शक्यता वाटत असल्यामुळे मी तसं लिहलय. आणि ".... " हे असं लिहण्याला काही लिमिट असतं का? हे मी माहिती साठी विचारतोय. मला वाटत असं ".... " लिहण्याने एक फ्लो कायम राहतो, मग यांवर दुसरा कोणता उपाय आहे का ज्याने फ्लो कायम आहे हे दाखवता येईल. "तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला" मूळात तो तिकडे जाताच नव्हता, त्यासाठी तुम्हाला कथा पूर्ण वाचायला लागेल.

मनो 07/04/2021 - 04:01
तुम्ही ... बद्दल केलेली गोष्ट माझ्या हातूनही झालेली आहे, त्यामुळं माझा अनुभव सांगतो आहे. लेखकाचा लिहिण्याचा फ्लो त्यामुळे कायम राहतो, पण वाचकाला ... ने जोडलेली वाक्यं तुटक आणि असंबद्ध वाटतात. त्यामुळे जे प्रसंग हळुवारपणे खुलवायचे असतात ते पटापट ३-४ वाक्यात उरकले जातात. अश्या वेळी प्रसंग आवश्यकच असेल तर त्याला जास्त जागा देऊन खुलवावा, किंवा काढून टाकून ते तपशीलच नाहीसे करावेत.
********** माझी नवी कथा "शोध आणि धागेदोरे (Research and Refrence)" आता अमेझॉन किंडल (Amazon Kindle) वर ईबुक स्वरूपात उपलब्ध. किंडल अनलिमिटेड सेवेत मोफत (Free with Kindle Unlimited membership). https://www.amazon.in/dp/B091FD93LS त्यांची सुरवातीची काही पान मिपाकरांच्या सल्ल्यानुसार इथे वाचायला देत आहे.
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
संगीत
धर्म
वाङ्मय
कथा
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
विचार
प्रतिसाद
आस्वाद
लेख
अनुभव
मत
प्रतिभा
विरंगुळा
Subscribe to साहित्यिक
© 2026 मिसळपाव