कलासक्त,सौंदर्यासाठी वगैरे फार मोठी विशेषणं आहेत माझ्यासाठी.

@कंजूसः या धाग्यात हळूहळू विविध क्षेत्रातील रसिक, जाणकार मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन अनेक प्रेक्षणीय, श्रवणीय गोष्टींचा एक उत्तम संग्रह निर्माण होईल, अशी आशा आहे. प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार.

मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन . . . पुढे विडिओ प्लेअरस वाढत गेले की धागा लवकर 'load' होणार नाही म्हणून त्यांच्या लिंका द्याव्यात.

भरतनाट्यम या प्रकाराची आवड असल्यास ,हे युट्युब channel सुंदर आहेत. Radhakalpa Dance Academy https://youtu.be/aSorsMy6SxY Dr.Janaki Rangrajan https://youtu.be/xdtPusT-F7Q

तबल्याची आवड असल्यास हे काही चॅनल देतो https://www.youtube.com/@tablaofficial7803 गाण्यासाठी https://www.youtube.com/@darbarfestival अजुन एक https://www.youtube.com/@naamvaibhavfestival9322 दिसायली सोपी पण काढायला कठीण पेंटिंग https://www.youtube.com/@jayleepainting

चित्रे सादर करून रसिकांची वाहवा मिळविली आहेत.

दिलबर आणि पेंटीग्ज आवडली शेवटच्या व्हीडिओ ला "Age-restricted content" काय असावे बरे ह्यात ?

Peter Paul Rubens (१५७७-१६४०) हा तात्कालीन युरोपातील महत्वाचा, प्रभावशाली चित्रकार होता. याच्या बर्‍याच चित्रात नग्नदेहाचे चित्रण उत्तम प्रकारे केलेले आढळते, पाश्चात्त्य देशात वाढणारी मुले अगदी लहानपणापासून विविध संग्रहालयात शाळेकडून जात असतात त्यामुळे त्यांना कलेतील नग्नतेचे वावडे नसले तरी सर्व देशात अशी परिस्थिती नसल्याने यूट्यूबने तसे केलेले असावे. लॉगिन करून हा व्हिडियो बघता येईल. Waldemar Januszczak याचे सर्वच माहितीपट खूपच अभ्यासपूर्ण, रंजक आणि त्या त्या विषयाचे सखोल दर्शन घडवणारे असतात. कलाप्रेमींनी अवश्य बघावेत.

वरकरणी सामान्य वाटणार्‍या एखाद्या शिल्पावर एखाद्या नवीनच, अनोख्या, वेगळ्या कोनातून प्रकाश पडावा आणि ते शिल्प अद्भुत, अलौकिक सुंदर दिसू लागावे तसे कोणतीही रचना मुकुलांच्या कंठातून बाहेर पडतांना अलौकिक, अद्भुत होऊन जाते. विलंबित ख्यालात देखील लयीची प्रत्येक मात्रा खणखणीत मोजून बंदीश पेश करणारा हा शापित गंधर्व माझा सर्वात आवडता रागदारी गायक आहे. दिलबर ध्वनीमुद्रण छान आहे. विंड ब्रासमधली अरबी पद्धतीची लकेर मस्त जमली आहे. ग्रीक पेबल्स चित्र जिवंत हे विशेषण अपुरे पडेल एवढे जिवंत भासते. वार्‍यामुळे मुळे फडकणारी वस्त्रे आत्ता कमीजास्त फडकतील असे वाटते. हे चित्रात उतरवणे कसे काय जमू शकते हे एक आश्चर्यच आहे. दुसर्‍या चित्रातील आरशातून दिसणारा चेहरा ही कल्पना आणि आपल्याला एकूण दृश्य इतक्या वेगळ्या कोनातून दिसणे अनोखेच आहे. रामेंनी दिलेले तबल्याचे आणि भक्तीताईंनी दिलेले भरतनाट्यमचे दुवे ऐकेन आणि पाहीनच. अफलातून धग्याबद्दल अनेक, अनेक धन्यवाद.

संपदा गोस्वामीने यायलेल्या 'दिलबर' गाण्यात कोंगो वाजवणारे श्री. अनुपम घटक यांची मुलाखत आणि सादरीकरण 'स्मृतिगंध' मधील 'साजतरंग' या कार्यक्रमाच्या भाग-२३ मधे बघता येईल. ही संपूर्ण मालिकाच अद्भुत आहे. https://www.youtube.com/watch?v=KI7gpE6aVC4

मालिकेचे एकूण एक ४२ ही भाग अद्भुत आहेत. अजूनही कोणी खास रसिक भेटल्यास आम्ही या मालिकेबद्दल बोलतो. या मालिकेत नसलेल्या इनॉक डॅनिअल आणि वॉन शिप्ले यांच्याही आठवणी निघतात. पुन्हा एकदा धन्यवाद.

कलासक्त,सौंदर्यासाठी वगैरे फार मोठी विशेषणं आहेत माझ्यासाठी.

@कंजूसः या धाग्यात हळूहळू विविध क्षेत्रातील रसिक, जाणकार मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन अनेक प्रेक्षणीय, श्रवणीय गोष्टींचा एक उत्तम संग्रह निर्माण होईल, अशी आशा आहे. प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार.

मिपाकरांकडून भर पडत जाऊन . . . पुढे विडिओ प्लेअरस वाढत गेले की धागा लवकर 'load' होणार नाही म्हणून त्यांच्या लिंका द्याव्यात.

भरतनाट्यम या प्रकाराची आवड असल्यास ,हे युट्युब channel सुंदर आहेत. Radhakalpa Dance Academy https://youtu.be/aSorsMy6SxY Dr.Janaki Rangrajan https://youtu.be/xdtPusT-F7Q

तबल्याची आवड असल्यास हे काही चॅनल देतो https://www.youtube.com/@tablaofficial7803 गाण्यासाठी https://www.youtube.com/@darbarfestival अजुन एक https://www.youtube.com/@naamvaibhavfestival9322 दिसायली सोपी पण काढायला कठीण पेंटिंग https://www.youtube.com/@jayleepainting

चित्रे सादर करून रसिकांची वाहवा मिळविली आहेत.

दिलबर आणि पेंटीग्ज आवडली शेवटच्या व्हीडिओ ला "Age-restricted content" काय असावे बरे ह्यात ?

Peter Paul Rubens (१५७७-१६४०) हा तात्कालीन युरोपातील महत्वाचा, प्रभावशाली चित्रकार होता. याच्या बर्‍याच चित्रात नग्नदेहाचे चित्रण उत्तम प्रकारे केलेले आढळते, पाश्चात्त्य देशात वाढणारी मुले अगदी लहानपणापासून विविध संग्रहालयात शाळेकडून जात असतात त्यामुळे त्यांना कलेतील नग्नतेचे वावडे नसले तरी सर्व देशात अशी परिस्थिती नसल्याने यूट्यूबने तसे केलेले असावे. लॉगिन करून हा व्हिडियो बघता येईल. Waldemar Januszczak याचे सर्वच माहितीपट खूपच अभ्यासपूर्ण, रंजक आणि त्या त्या विषयाचे सखोल दर्शन घडवणारे असतात. कलाप्रेमींनी अवश्य बघावेत.

वरकरणी सामान्य वाटणार्‍या एखाद्या शिल्पावर एखाद्या नवीनच, अनोख्या, वेगळ्या कोनातून प्रकाश पडावा आणि ते शिल्प अद्भुत, अलौकिक सुंदर दिसू लागावे तसे कोणतीही रचना मुकुलांच्या कंठातून बाहेर पडतांना अलौकिक, अद्भुत होऊन जाते. विलंबित ख्यालात देखील लयीची प्रत्येक मात्रा खणखणीत मोजून बंदीश पेश करणारा हा शापित गंधर्व माझा सर्वात आवडता रागदारी गायक आहे. दिलबर ध्वनीमुद्रण छान आहे. विंड ब्रासमधली अरबी पद्धतीची लकेर मस्त जमली आहे. ग्रीक पेबल्स चित्र जिवंत हे विशेषण अपुरे पडेल एवढे जिवंत भासते. वार्‍यामुळे मुळे फडकणारी वस्त्रे आत्ता कमीजास्त फडकतील असे वाटते. हे चित्रात उतरवणे कसे काय जमू शकते हे एक आश्चर्यच आहे. दुसर्‍या चित्रातील आरशातून दिसणारा चेहरा ही कल्पना आणि आपल्याला एकूण दृश्य इतक्या वेगळ्या कोनातून दिसणे अनोखेच आहे. रामेंनी दिलेले तबल्याचे आणि भक्तीताईंनी दिलेले भरतनाट्यमचे दुवे ऐकेन आणि पाहीनच. अफलातून धग्याबद्दल अनेक, अनेक धन्यवाद.

संपदा गोस्वामीने यायलेल्या 'दिलबर' गाण्यात कोंगो वाजवणारे श्री. अनुपम घटक यांची मुलाखत आणि सादरीकरण 'स्मृतिगंध' मधील 'साजतरंग' या कार्यक्रमाच्या भाग-२३ मधे बघता येईल. ही संपूर्ण मालिकाच अद्भुत आहे. https://www.youtube.com/watch?v=KI7gpE6aVC4

मालिकेचे एकूण एक ४२ ही भाग अद्भुत आहेत. अजूनही कोणी खास रसिक भेटल्यास आम्ही या मालिकेबद्दल बोलतो. या मालिकेत नसलेल्या इनॉक डॅनिअल आणि वॉन शिप्ले यांच्याही आठवणी निघतात. पुन्हा एकदा धन्यवाद.

हिंदीतील विनोदी चित्रपट "शहेन्शहा" सारखी गोष्ट वाटते आहे.

आज चित्रपट पाहिला. मध्यंतरापर्यंत आवडला अगदी जितू जोसेफ छाप आहे त्यावर. उत्तरार्धात मात्र स्वामी- पूजा- अंधश्रद्धा- तृतीयपंथी या सगळ्या प्रकारामुळे कंटाळा आला. लांबी कमी असायला हवी होती.

पण हे वाचुन कुमान कसा आहे हे बघावसे वाटतेय पण कोणी जास्त सिरीयसली घेतल तर स्वता: कुमान बनेल अस वाटतय. :-)))))

मिपावर फोटो फ्लीकरमधुन उपलोड करता येत होता ना?

हिंदीतील विनोदी चित्रपट "शहेन्शहा" सारखी गोष्ट वाटते आहे.

आज चित्रपट पाहिला. मध्यंतरापर्यंत आवडला अगदी जितू जोसेफ छाप आहे त्यावर. उत्तरार्धात मात्र स्वामी- पूजा- अंधश्रद्धा- तृतीयपंथी या सगळ्या प्रकारामुळे कंटाळा आला. लांबी कमी असायला हवी होती.

पण हे वाचुन कुमान कसा आहे हे बघावसे वाटतेय पण कोणी जास्त सिरीयसली घेतल तर स्वता: कुमान बनेल अस वाटतय. :-)))))

मिपावर फोटो फ्लीकरमधुन उपलोड करता येत होता ना?

रोचक प्रश्न. गाणं बहुधा ६०-७० च्या दशकातील असावे ... आम्ही नंतर चे, त्यामुळे पास. लक्ष ठेवून वाचत आहे

रोचक प्रश्न. गाणं बहुधा ६०-७० च्या दशकातील असावे ... आम्ही नंतर चे, त्यामुळे पास. लक्ष ठेवून वाचत आहे

मस्त. कोल्हापूरला आहे पण बघायचं राहून गेलं.

वा! हा दीपोत्सव अनुभवण्याचा कधी योग येतोय का ते पाहायला हवं.

याचा मी एक व्हिडिओसुद्धा केलेला आहे. तो खाली दिलेल्या लिंकवर पाहता येईल. https://youtu.be/IrF6wfwmkWI

सुंदर फोटो. आम्ही कोल्हापूरकर भारीच आहोत मग ! :) नदीपात्रात दिवे सोडून प्रदूषण वाढवण्यापेक्षा तीरावरच दिवे लावणे उत्तमच.

आवडले.

हे नदीची आऽरती प्रकरण फार वाढत चाललंय. हरिद्वार - प्रयागराज आणि आता काशी, उज्जैन (नर्मदा) कोल्हापूर (पंचगंगा). उसाच्या मंळीने कितीही मलीन होवो पंचगंगा, आऽरती झालीच पाहिजे.

मस्त. कोल्हापूरला आहे पण बघायचं राहून गेलं.

वा! हा दीपोत्सव अनुभवण्याचा कधी योग येतोय का ते पाहायला हवं.

याचा मी एक व्हिडिओसुद्धा केलेला आहे. तो खाली दिलेल्या लिंकवर पाहता येईल. https://youtu.be/IrF6wfwmkWI

सुंदर फोटो. आम्ही कोल्हापूरकर भारीच आहोत मग ! :) नदीपात्रात दिवे सोडून प्रदूषण वाढवण्यापेक्षा तीरावरच दिवे लावणे उत्तमच.

आवडले.

हे नदीची आऽरती प्रकरण फार वाढत चाललंय. हरिद्वार - प्रयागराज आणि आता काशी, उज्जैन (नर्मदा) कोल्हापूर (पंचगंगा). उसाच्या मंळीने कितीही मलीन होवो पंचगंगा, आऽरती झालीच पाहिजे.

काय सुरेख लिहिलं आहेस रे! याची डीव्हीडी उपलब्ध करतात का ही मंडळी नंतर? "

आतडं पिळवटून आलेल्या स्वगताला मिळालेलं अंतर्मुख, नि:शब्द शांततेचं बक्षीस.

" क्या बात!

मस्त लिहीलय, सुदंर लिहीलय.... असे लिहीणे म्हणजे "तुझे सुरज कहू या चंदा " सारखे होईल. ७०ते ७४ रंगभूमी अगदी जवळून म्हणजे विंगेतून, मेकप रूम ते तिकीटाची खिडकी. दुर्वांची जुडी, दिपा डे,जाॅनीबाबू,अझीझ नाझा,आदरक के पंजे ते घाशीराम पर्यंत पुणेकरांनी केलेले प्रेमही बघितले. अभिषेकीबुवा,पं वसंतराव, पणशीकर, दादा कोंडके ,कानिटकर, जयवंत दळवी,शांता जोग,लागू जब्बार,मोहन आगाशे.... अरे किती नावे घेऊ जणू नावाचा लोंढा... यांना सर्वाना जवळून बघीतले, ऐकले,आणी बोललो सुद्धा. निवृत्तीनंतर बालगंधर्व मधे जवळपास तीस पस्तीस वर्षानंतर नाटक बघायला गेलो होतो. वेळ होता पाठीमागे चहा घ्यावा म्हणून कॅन्टीन मधे बसलो होतो. तेवढ्यात नाटकात काम करणारे दोन नावाजलेले कलाकार जवळच्या टेबलावर आले. आंनद झाला . दोन शब्द बोलावे म्हणून उत्साहात जवळ गेलो पण प्रतीसाद बघुन निराशा झाली. त्यावेळेचे कलाकार व आजचे यात फार मोठा फरक जाणवला. आसो काही कारणे असु शकतात. कदाचित रसिकही या करता जबाबदार असतील.

वाह!किती प्रसन्न वाटलं ह वाचून!

काही गोष्टी बदलतात त्या जास्त स्मार्ट होत जातात, ते व्हायलाच पाहिजे हे खरंय. आधीच्या पिढ्यांची जबाबदारी आहे ती ह्या मुलांचा "पाया" भक्कम करण्याची. त्यांच्यात "साधना" "समर्पण" आणि "संयम" बिंबवण्याची. मूल्यं, तत्वं, नैतिकता ह्या गोष्टी भिनवण्याची. आपण त्यांच्यासाठी मार्ग बनवण्याची गरज नाही, त्यांना मार्ग शोधणं शिकवायचं बस. क्या बात है! हो अशी तरुणाई दिसते आणि 'कसं होणार पुढच्या पिढीचं' हे विचार कुठल्या कुठे पळून जातात.

अतिशय सुंदर लिहिलंय. आमच्याकडे नुकताच युवकमहोत्सव झाला. एकांकिका पाहण्यात मजा असते. स्क्रीप्ट नव लेखकाच्या असतात. पण, अभिनय, संवाद मजा असते. आपण लिहिलेलं सगलं पोहोचलं. धन्स. लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

रंगमंच जवळ करणारी आणि नाट्याविष्कारांना प्रतिसाद देणारी नवी पिढी घडतेय,आनंद वाटला. उत्तम असेल ते / तर नाटक टिकेल... आशावादी राहू यात. दरवर्षी पुण्यातला विनोद दोषी थियेटर फेस्टिवल, त्यातली नव्या-जुन्या विविधभाषी नाटकांची मेजवानी चुकवत नाही. तरुणांचा भरपूर प्रतिसाद दिसतो. आता 'सारंग' नावाने तो जलसा करतात बहुतेक, कोरोनापश्चात जाणे झाले नाही :-( खुंटा, खुंट, खुंटी - भारीच !

विषय बदलत राहतील ...

सुंदर लेख आणि अनुभव नाटक करुन पोट भरणार की नाही हा मुद्दा वादाचा आहे पण नाटक कधी मरणार नाही हे मात्र खरे. मनुष्य जन्माला आला की काही महिन्यातच नाटक करायला शिकतो. नाटक करायला दोनच गोष्टी लागतात नाटक करण्याऱ्यांचा उत्साह, दाद देणाऱ्यांचा जोष.

काय सुरेख लिहिलं आहेस रे! याची डीव्हीडी उपलब्ध करतात का ही मंडळी नंतर? "

आतडं पिळवटून आलेल्या स्वगताला मिळालेलं अंतर्मुख, नि:शब्द शांततेचं बक्षीस.

" क्या बात!

मस्त लिहीलय, सुदंर लिहीलय.... असे लिहीणे म्हणजे "तुझे सुरज कहू या चंदा " सारखे होईल. ७०ते ७४ रंगभूमी अगदी जवळून म्हणजे विंगेतून, मेकप रूम ते तिकीटाची खिडकी. दुर्वांची जुडी, दिपा डे,जाॅनीबाबू,अझीझ नाझा,आदरक के पंजे ते घाशीराम पर्यंत पुणेकरांनी केलेले प्रेमही बघितले. अभिषेकीबुवा,पं वसंतराव, पणशीकर, दादा कोंडके ,कानिटकर, जयवंत दळवी,शांता जोग,लागू जब्बार,मोहन आगाशे.... अरे किती नावे घेऊ जणू नावाचा लोंढा... यांना सर्वाना जवळून बघीतले, ऐकले,आणी बोललो सुद्धा. निवृत्तीनंतर बालगंधर्व मधे जवळपास तीस पस्तीस वर्षानंतर नाटक बघायला गेलो होतो. वेळ होता पाठीमागे चहा घ्यावा म्हणून कॅन्टीन मधे बसलो होतो. तेवढ्यात नाटकात काम करणारे दोन नावाजलेले कलाकार जवळच्या टेबलावर आले. आंनद झाला . दोन शब्द बोलावे म्हणून उत्साहात जवळ गेलो पण प्रतीसाद बघुन निराशा झाली. त्यावेळेचे कलाकार व आजचे यात फार मोठा फरक जाणवला. आसो काही कारणे असु शकतात. कदाचित रसिकही या करता जबाबदार असतील.

वाह!किती प्रसन्न वाटलं ह वाचून!

काही गोष्टी बदलतात त्या जास्त स्मार्ट होत जातात, ते व्हायलाच पाहिजे हे खरंय. आधीच्या पिढ्यांची जबाबदारी आहे ती ह्या मुलांचा "पाया" भक्कम करण्याची. त्यांच्यात "साधना" "समर्पण" आणि "संयम" बिंबवण्याची. मूल्यं, तत्वं, नैतिकता ह्या गोष्टी भिनवण्याची. आपण त्यांच्यासाठी मार्ग बनवण्याची गरज नाही, त्यांना मार्ग शोधणं शिकवायचं बस. क्या बात है! हो अशी तरुणाई दिसते आणि 'कसं होणार पुढच्या पिढीचं' हे विचार कुठल्या कुठे पळून जातात.

अतिशय सुंदर लिहिलंय. आमच्याकडे नुकताच युवकमहोत्सव झाला. एकांकिका पाहण्यात मजा असते. स्क्रीप्ट नव लेखकाच्या असतात. पण, अभिनय, संवाद मजा असते. आपण लिहिलेलं सगलं पोहोचलं. धन्स. लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

रंगमंच जवळ करणारी आणि नाट्याविष्कारांना प्रतिसाद देणारी नवी पिढी घडतेय,आनंद वाटला. उत्तम असेल ते / तर नाटक टिकेल... आशावादी राहू यात. दरवर्षी पुण्यातला विनोद दोषी थियेटर फेस्टिवल, त्यातली नव्या-जुन्या विविधभाषी नाटकांची मेजवानी चुकवत नाही. तरुणांचा भरपूर प्रतिसाद दिसतो. आता 'सारंग' नावाने तो जलसा करतात बहुतेक, कोरोनापश्चात जाणे झाले नाही :-( खुंटा, खुंट, खुंटी - भारीच !

विषय बदलत राहतील ...

सुंदर लेख आणि अनुभव नाटक करुन पोट भरणार की नाही हा मुद्दा वादाचा आहे पण नाटक कधी मरणार नाही हे मात्र खरे. मनुष्य जन्माला आला की काही महिन्यातच नाटक करायला शिकतो. नाटक करायला दोनच गोष्टी लागतात नाटक करण्याऱ्यांचा उत्साह, दाद देणाऱ्यांचा जोष.

कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.

चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते

अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.

चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते

अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

तेलुगू कंतारा नक्की पाहीन.

कांतारा अतिशय सुंदर चित्रपट आहे, मास्टरपीस असे म्हणता येणार नाही परंतु एक उत्क्रुष्ट कलाकृती म्हणुन या सिनेमा कडे पाहता येईल.. आलेगाव (शिरूर) ला यात्रेला देव -दानव असे कोला type युद्ध दरवर्षी पाहतो.. त्यामुळे हा सिनेमा जास्तच जवळचा वाटला.. ऋषभ शेट्टी भारीच...

चित्रपट पाहण्याच्या यादीत आहे. तुंबाड खूप आवडला होता, हाही आवडेल कदाचित.

फक्त क्लायमॅक्स पाहण्यासाठी थेअटरला जावं का हा प्रश्न आहे.सिनेमा ओव्हर रेटेड आहे असेही वाचलं.त्यामुळे OTT वर पाहणार आहे.अगदी ..तुम्बाड कधीही सरस असणारं.त्यात अनेक भावनांच मिश्रण आहे.

बहुदा मी फारच अपेक्षेने गेले होते. पण मला अजुनही कळत नाहीय हा सिनेमा मला तितकासा का आवडला नाही. या चित्रपटाची आणि तुम्बाडची तुलनाच होऊ शकत नाही. पूर्णपणे वेगळ्या कथा , विषय व मांडणी आहे. या सिनेमातून नेमका काय संदेश द्यायचा आहे हे समजलं नाही. अंगात देव येणं हे खरं आहे व काही ्मानवीय/दैवी प्रसंग खरे असतात असंच या सिनेमातून दिसतंय. खरंतंर हा श्रद्धेचा विषय होऊ शकतो. त्यामुळे तितकासा भिडला नाही. हो. पण ही फॅन्टसी आहे असं समजून मी या सिनेमाकडे आता पाहते तेव्हा आता या सिनेमाच्या काही ठळक गोष्टी जाणवतात. जसं की आदिवासींचे निसर्गाशी असलेले नाते त्यावरचे त्यांचे अवलंबित्व. शिवा त्या इन्सपेक्टरला म्हणतो की या जंगलात माझ्या आधिच्या कित्येक पिढ्या तुमचे सरकार अस्तित्वात असण्यापूर्वीपासून राहतात. तुमच्या सरकारने त्यांची परवानगी घेतली होती का? हा संवाद खाडकन डोळे उघडणारा आहे. आधी जय भीम व आता कंतारा यामुळे आदिवासींचे निसर्गाशी जोडले गेलेले जीवन अजून समजून आले एवढे नक्की. त्यानुसार हा सिनेमा एक समृद्ध करणारा अनुभव आहे. नायकाचा व इतर सर्व पात्रांचा अभिनय उत्कृष्ट व नैसर्गिक. क्लायमॅक्स मस्तच.

कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.

चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते

अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

कांतारा बघण्याची प्रचंड उत्सुकता आहे.

चित्रपटाच्या एका टप्प्यात रिषभ शेट्टीने जो अभिनय केलाय तो तुम्ही शेवटच्या श्वासापर्यंत पाहिलेल्या सर्वोत्तम अभिनयांपैकी एक असेल याची मला खात्री वाटते

अगदी +१ चित्रपटाच्या शेवटाबद्दल खूप ऐकले आहे . प्रसार माध्यमांमध्ये काही क्लिप्स पाहिल्या त्या बघून वरील वाक्याची खात्री पटते. तसेच "वराह रुपम" गाणे खूप सुंदर जमले आहे. रिषभ शेट्टीने खूप मेहनत घेतली आहे व सर्व मेहनत सार्थकी लागली असे मला वाटते.

तेलुगू कंतारा नक्की पाहीन.

कांतारा अतिशय सुंदर चित्रपट आहे, मास्टरपीस असे म्हणता येणार नाही परंतु एक उत्क्रुष्ट कलाकृती म्हणुन या सिनेमा कडे पाहता येईल.. आलेगाव (शिरूर) ला यात्रेला देव -दानव असे कोला type युद्ध दरवर्षी पाहतो.. त्यामुळे हा सिनेमा जास्तच जवळचा वाटला.. ऋषभ शेट्टी भारीच...

चित्रपट पाहण्याच्या यादीत आहे. तुंबाड खूप आवडला होता, हाही आवडेल कदाचित.

फक्त क्लायमॅक्स पाहण्यासाठी थेअटरला जावं का हा प्रश्न आहे.सिनेमा ओव्हर रेटेड आहे असेही वाचलं.त्यामुळे OTT वर पाहणार आहे.अगदी ..तुम्बाड कधीही सरस असणारं.त्यात अनेक भावनांच मिश्रण आहे.

बहुदा मी फारच अपेक्षेने गेले होते. पण मला अजुनही कळत नाहीय हा सिनेमा मला तितकासा का आवडला नाही. या चित्रपटाची आणि तुम्बाडची तुलनाच होऊ शकत नाही. पूर्णपणे वेगळ्या कथा , विषय व मांडणी आहे. या सिनेमातून नेमका काय संदेश द्यायचा आहे हे समजलं नाही. अंगात देव येणं हे खरं आहे व काही ्मानवीय/दैवी प्रसंग खरे असतात असंच या सिनेमातून दिसतंय. खरंतंर हा श्रद्धेचा विषय होऊ शकतो. त्यामुळे तितकासा भिडला नाही. हो. पण ही फॅन्टसी आहे असं समजून मी या सिनेमाकडे आता पाहते तेव्हा आता या सिनेमाच्या काही ठळक गोष्टी जाणवतात. जसं की आदिवासींचे निसर्गाशी असलेले नाते त्यावरचे त्यांचे अवलंबित्व. शिवा त्या इन्सपेक्टरला म्हणतो की या जंगलात माझ्या आधिच्या कित्येक पिढ्या तुमचे सरकार अस्तित्वात असण्यापूर्वीपासून राहतात. तुमच्या सरकारने त्यांची परवानगी घेतली होती का? हा संवाद खाडकन डोळे उघडणारा आहे. आधी जय भीम व आता कंतारा यामुळे आदिवासींचे निसर्गाशी जोडले गेलेले जीवन अजून समजून आले एवढे नक्की. त्यानुसार हा सिनेमा एक समृद्ध करणारा अनुभव आहे. नायकाचा व इतर सर्व पात्रांचा अभिनय उत्कृष्ट व नैसर्गिक. क्लायमॅक्स मस्तच.

१) Mahabalipuram


२) कांचितील देवळे.



३) वेल्लोर आणि जलकंठेश्वर



४) Photo slideshow, Kailasnathar koil.

छान वर्णन व फोटो

अरे वा माझा तामिळनाडूचा हाच भाग पाहायचा राहिला आहे. अर्थात माझा बेत नेहमी एका मध्यवर्ती ठिकाणी विमानाने जायचे आणि तेथून टॅक्सी करून सर्वत्र जायचे असाच असतो. अर्थात चेन्नाई आणि वेल्लोर येथे माझे डॉकटर वर्गमित्र मोठ्या पदांवर कार्यरत असल्याने तेथे राहण्याची सोय सहज होईल. पण काय पाहायचे याची एक उत्कृष्ट झलक आणि व्यावहारिक सल्ला आपल्या लेखांतून नेहमीच मिळते. याबद्दल धन्यवाद.

अरे वा माझा तामिळनाडूचा हाच भाग पाहायचा राहिला आहे. अर्थात माझा बेत नेहमी एका मध्यवर्ती ठिकाणी विमानाने जायचे आणि तेथून टॅक्सी करून सर्वत्र जायचे असाच असतो. अर्थात चेन्नाई आणि वेल्लोर येथे माझे डॉकटर वर्गमित्र मोठ्या पदांवर कार्यरत असल्याने तेथे राहण्याची सोय सहज होईल. पण काय पाहायचे याची एक उत्कृष्ट झलक आणि व्यावहारिक सल्ला आपल्या लेखांतून नेहमीच मिळते. याबद्दल धन्यवाद.

कंजूस भौ,मस्त वर्णन आहे. मी हा सर्व भाग स्वतःच्या गाडीने सवडीनुसार पाहीला आहे. मस्तच भटकंती आहे. भाषेची अडचण आहे पण सैन्यातील बरेच मित्र आहेत त्यांची खुपच मदत झाली. चेन्नई चा समुद्र किनाराही सुदंर आहे. मदुराई, रामेश्वर,कन्याकुमारी जरूर बघा. रामेश्वर मंदिर आणी कन्याकुमारीला आसेलेला त्रिवेणी सागर संगम अदभुत आहे. रामेश्वर मंदिरातील शिल्पकाम तर खुपच आवडले. हा प्रवास होईल म्हणून आगोदरच शुभेच्छा.

कंजूस भौ,मस्त वर्णन आहे. मी हा सर्व भाग स्वतःच्या गाडीने सवडीनुसार पाहीला आहे. मस्तच भटकंती आहे. भाषेची अडचण आहे पण सैन्यातील बरेच मित्र आहेत त्यांची खुपच मदत झाली. चेन्नई चा समुद्र किनाराही सुदंर आहे. मदुराई, रामेश्वर,कन्याकुमारी जरूर बघा. रामेश्वर मंदिर आणी कन्याकुमारीला आसेलेला त्रिवेणी सागर संगम अदभुत आहे. रामेश्वर मंदिरातील शिल्पकाम तर खुपच आवडले. हा प्रवास होईल म्हणून आगोदरच शुभेच्छा.

सुंदर भटकंती झालेली दिसते. फोटो भरपूर आणि हे स्लाईड शो ची आयडिया छान. चेन्नै 'शहर' आहे म्हणून काय बघायचे असे करू नका प्लीज, १-२ दिवस राहून अनुभव घेण्यासारखे आहे. मला सत्वर चिदंबरम-करैकुडी वगैरे भाग बघायचाय.

माझ्या तमिळनाडूत पाहण्याच्या यादीत दोन ठिकाणं होती. १)महाबली पूर्ण आणि २)तंजावूर चिदंबरम,कुंभकोणम,तंजावूर,त्रिचि हे एका रांगेत पन्नास पन्नास किमी अंतराने आहेत. एक रेल्वे कल्याणहून थेट चिदंबरमला जाते. शंकराची नटराज मूर्ती इथलीच. मग तंजावूरचा राजवाडा,मराठी हस्तलिखीत संग्रहालय आणि बृहदीश्वर मंदिर आणि त्याचा ऐंशी टनांचा कळस. हे आश्चर्य पाहायचे आहे. खरं म्हणजे भारतातल्या पर्यटनाची सुरूवात गोव्याला पासून नाही तर झाशी,इंदुर आणि तंजावूरपासून करायला हवी. भोसले वंशजांनी वेळोवेळी भरपूर मदत सरकारला दिली आहे. एक मोठा पाचू आणि जमिन तिरुपती बालाजीला अर्पण केली आहे.

कालुगुमलाई - वेरूळची प्रतिकृती, समकालीन. सितनवासल - जुनी जैन लेणी दोन्ही मदुरैपासून जवळ उत्तरेला. जिंजिं - छोटासा ऐतिहासिक किल्ला. त्रिचिजवळ. येराकूड - तिकडचे माथेरान. सूचिंद्रम -वाजणारे दगडी खांब, कन्याकुमारीजवळ १३ किमी. हे केरळ ट्रिप मध्ये बऱ्याच लोकांनी पाहिलेले असतात. आणि पद्मनाभपूरम पॅलेस - हा केरळच्या राजाचा पण आता तमिळनाडूत आहे. कन्याकुमारी पासून तीस किमी तिरुवनंतपुरम रस्त्यावर 'तकलाई' गाव लागते तिथून दोन किमी आत. हा पॅलेस केरळ टुअरवाले सोयिस्करपणे गाळतात. तिथली काळी फरशी भारतात एकमेव आहे. खाजगी महालात असल्याने वाच्यता आणि प्रसिद्धी नाही.

पद्मनाभ पुरम् वर्मन राजांची साम्राज्याची राजधानी. राजवाडा संपुर्ण लाकडी आहे. फणसाच्या लाकडी मोठ्या तुळया व खांबावर बनलेला आहे. अन्नछत्रासाठी एकत्र दोन हजार लोक बसतील एवढा मोठा हाॅल आहे.

हा लेखही आवडला, व्हिडीओतले फोटोदेखील खूप छान. दक्षिण भारत अतिशय शिल्पसमृद्ध आहे.

मस्त!

माहिती व व्हिडिओद्वारे दिलेले फोटो छानच. भटकंतीसाठी अतिशय उपयुक्त माहिती

नेटकी मांडणी व फोटो यामुळे तुमचे भटकंतीचे लेख नेहमी मार्गदर्शक असतात. आता ही सहल पण प्लान करुन ठेवणार.

तिसरा दिवस - वेल्लोर फोर्ट आणि कैलासनाथार कोईल कांची या फिरतीमध्ये आणखी एक देऊळ पाहण्याचा प्रयत्न केला होता. ते म्हणजे श्रीपूरम ( वेल्लोरपासून नऊ किमी. )येथील श्री लक्ष्मी नारायणी गोल्डन टेंपल पाहणे. फोर्ट पाहिल्यावर तिथे पोहोचलो एक वाजता. पण देऊळ उघडणार होते दोन वाजता आणि त्यानंतर सर्वदर्शनास दोन तास लागतील असे कळले. (विशेष दर्शन तिकिट रु शंभरला मिळत होते. ते घेतले नाही.) गर्दी जमू लागली होती. रांगेसाठी तीन पिंजरेवजा हॉल आहेत. त्यातून सोडणार. शिवाय व्यवस्थित मास्क अत्यावश्यक. तोंडाला रुमाल/टॉवेल/ओढणी बांधलेली अमान्य अशी पाटीही होती. 'गोल्डन टेंपल वेल्लोर ' शोधल्यास खूप माहिती मिळेल. पंधराशे किलो सोने वापरून हे देऊळ २००७ मध्ये शंभर एकर जागेवर श्री नारायणी पीठम या ट्रस्टने बाधले आहे. तिकडचा जवळपासचा बराचसा भाग या पीठाच्या मालकीचा आहे. वेळ मिळाल्यास पाहायला जावे. इथे थांबलो असतो तर केलासनाथार पाहायचे राहिले असते.

मुलगी व्हि आय टी मधे एम टेक करता जाणार होती म्हणून वेल्लूर स्टेशन शोधत होतो सापडेना म्हणून एक तामीळ हवलदारास विचारले तो म्हणाला सर काटपाडी जंक्शनचे तिकीट काढा तेव्हा कळाले. वेल्लूर किल्ल्या समोरच महाराजांनी बांधलेला साजिरा गोजीरा किल्ला आहे. मराठ्यांनी हा किल्ला महाराजांच्या दक्षिण मोहिमेत जीवाला होता. रेल्वेत ,ओपट, ओपट,स्विट्ट पोळी ओपट" , ओरडत एकजण टोपली घेऊन आमच्या जवळ आला. त्यात छोट्या छोट्या गोल दामट्या व तूप ठेवले होते, घेतल्यानंतर कळले की अरे ही तर आपली पुरणपोळी.

हा लेख देखिल भारी ... अर्थातच आवडला ! सुंदर तपशिल दिले आहेत ... सर्वांना उपयोगी ! मी फक्त टीटीडीसी तर्फे चेन्नई दर्शन (अर्धा दिवस सहल) मध्ये शासकिय संग्रहालय (१५०-२०० वर्षे जुने) स्नेक पार्क, वल्लुवर कोट्टम, मरीना बीच, एमजीआर स्मारक इ ठिकाणे पाहिली होती ... एकट्यानेच महाबलीपुरमची आख्या दिवसाची सहल केली होती तो अनुभव अविस्मरणीय होता ! कांचीपुरम दर्शन थोडक्यात हुकले ! आता लेखात दिलेली ठिकाणे पहायचा योग कधी येतो कोण जाणे ! फोटो-व्हिडीओचे विशेष कौतुक करावे लागेल, झकास आहेत !

वाखूसा

लेख आवडला, ट्रॅव्हल टीप्स तर फारच उपयुक्त! स्लाईड शो वीकेण्डला निवांत बघेन.

१) Mahabalipuram


२) कांचितील देवळे.



३) वेल्लोर आणि जलकंठेश्वर



४) Photo slideshow, Kailasnathar koil.

छान वर्णन व फोटो

अरे वा माझा तामिळनाडूचा हाच भाग पाहायचा राहिला आहे. अर्थात माझा बेत नेहमी एका मध्यवर्ती ठिकाणी विमानाने जायचे आणि तेथून टॅक्सी करून सर्वत्र जायचे असाच असतो. अर्थात चेन्नाई आणि वेल्लोर येथे माझे डॉकटर वर्गमित्र मोठ्या पदांवर कार्यरत असल्याने तेथे राहण्याची सोय सहज होईल. पण काय पाहायचे याची एक उत्कृष्ट झलक आणि व्यावहारिक सल्ला आपल्या लेखांतून नेहमीच मिळते. याबद्दल धन्यवाद.

अरे वा माझा तामिळनाडूचा हाच भाग पाहायचा राहिला आहे. अर्थात माझा बेत नेहमी एका मध्यवर्ती ठिकाणी विमानाने जायचे आणि तेथून टॅक्सी करून सर्वत्र जायचे असाच असतो. अर्थात चेन्नाई आणि वेल्लोर येथे माझे डॉकटर वर्गमित्र मोठ्या पदांवर कार्यरत असल्याने तेथे राहण्याची सोय सहज होईल. पण काय पाहायचे याची एक उत्कृष्ट झलक आणि व्यावहारिक सल्ला आपल्या लेखांतून नेहमीच मिळते. याबद्दल धन्यवाद.

कंजूस भौ,मस्त वर्णन आहे. मी हा सर्व भाग स्वतःच्या गाडीने सवडीनुसार पाहीला आहे. मस्तच भटकंती आहे. भाषेची अडचण आहे पण सैन्यातील बरेच मित्र आहेत त्यांची खुपच मदत झाली. चेन्नई चा समुद्र किनाराही सुदंर आहे. मदुराई, रामेश्वर,कन्याकुमारी जरूर बघा. रामेश्वर मंदिर आणी कन्याकुमारीला आसेलेला त्रिवेणी सागर संगम अदभुत आहे. रामेश्वर मंदिरातील शिल्पकाम तर खुपच आवडले. हा प्रवास होईल म्हणून आगोदरच शुभेच्छा.

कंजूस भौ,मस्त वर्णन आहे. मी हा सर्व भाग स्वतःच्या गाडीने सवडीनुसार पाहीला आहे. मस्तच भटकंती आहे. भाषेची अडचण आहे पण सैन्यातील बरेच मित्र आहेत त्यांची खुपच मदत झाली. चेन्नई चा समुद्र किनाराही सुदंर आहे. मदुराई, रामेश्वर,कन्याकुमारी जरूर बघा. रामेश्वर मंदिर आणी कन्याकुमारीला आसेलेला त्रिवेणी सागर संगम अदभुत आहे. रामेश्वर मंदिरातील शिल्पकाम तर खुपच आवडले. हा प्रवास होईल म्हणून आगोदरच शुभेच्छा.

सुंदर भटकंती झालेली दिसते. फोटो भरपूर आणि हे स्लाईड शो ची आयडिया छान. चेन्नै 'शहर' आहे म्हणून काय बघायचे असे करू नका प्लीज, १-२ दिवस राहून अनुभव घेण्यासारखे आहे. मला सत्वर चिदंबरम-करैकुडी वगैरे भाग बघायचाय.

माझ्या तमिळनाडूत पाहण्याच्या यादीत दोन ठिकाणं होती. १)महाबली पूर्ण आणि २)तंजावूर चिदंबरम,कुंभकोणम,तंजावूर,त्रिचि हे एका रांगेत पन्नास पन्नास किमी अंतराने आहेत. एक रेल्वे कल्याणहून थेट चिदंबरमला जाते. शंकराची नटराज मूर्ती इथलीच. मग तंजावूरचा राजवाडा,मराठी हस्तलिखीत संग्रहालय आणि बृहदीश्वर मंदिर आणि त्याचा ऐंशी टनांचा कळस. हे आश्चर्य पाहायचे आहे. खरं म्हणजे भारतातल्या पर्यटनाची सुरूवात गोव्याला पासून नाही तर झाशी,इंदुर आणि तंजावूरपासून करायला हवी. भोसले वंशजांनी वेळोवेळी भरपूर मदत सरकारला दिली आहे. एक मोठा पाचू आणि जमिन तिरुपती बालाजीला अर्पण केली आहे.

कालुगुमलाई - वेरूळची प्रतिकृती, समकालीन. सितनवासल - जुनी जैन लेणी दोन्ही मदुरैपासून जवळ उत्तरेला. जिंजिं - छोटासा ऐतिहासिक किल्ला. त्रिचिजवळ. येराकूड - तिकडचे माथेरान. सूचिंद्रम -वाजणारे दगडी खांब, कन्याकुमारीजवळ १३ किमी. हे केरळ ट्रिप मध्ये बऱ्याच लोकांनी पाहिलेले असतात. आणि पद्मनाभपूरम पॅलेस - हा केरळच्या राजाचा पण आता तमिळनाडूत आहे. कन्याकुमारी पासून तीस किमी तिरुवनंतपुरम रस्त्यावर 'तकलाई' गाव लागते तिथून दोन किमी आत. हा पॅलेस केरळ टुअरवाले सोयिस्करपणे गाळतात. तिथली काळी फरशी भारतात एकमेव आहे. खाजगी महालात असल्याने वाच्यता आणि प्रसिद्धी नाही.

पद्मनाभ पुरम् वर्मन राजांची साम्राज्याची राजधानी. राजवाडा संपुर्ण लाकडी आहे. फणसाच्या लाकडी मोठ्या तुळया व खांबावर बनलेला आहे. अन्नछत्रासाठी एकत्र दोन हजार लोक बसतील एवढा मोठा हाॅल आहे.

हा लेखही आवडला, व्हिडीओतले फोटोदेखील खूप छान. दक्षिण भारत अतिशय शिल्पसमृद्ध आहे.

मस्त!

माहिती व व्हिडिओद्वारे दिलेले फोटो छानच. भटकंतीसाठी अतिशय उपयुक्त माहिती

नेटकी मांडणी व फोटो यामुळे तुमचे भटकंतीचे लेख नेहमी मार्गदर्शक असतात. आता ही सहल पण प्लान करुन ठेवणार.

तिसरा दिवस - वेल्लोर फोर्ट आणि कैलासनाथार कोईल कांची या फिरतीमध्ये आणखी एक देऊळ पाहण्याचा प्रयत्न केला होता. ते म्हणजे श्रीपूरम ( वेल्लोरपासून नऊ किमी. )येथील श्री लक्ष्मी नारायणी गोल्डन टेंपल पाहणे. फोर्ट पाहिल्यावर तिथे पोहोचलो एक वाजता. पण देऊळ उघडणार होते दोन वाजता आणि त्यानंतर सर्वदर्शनास दोन तास लागतील असे कळले. (विशेष दर्शन तिकिट रु शंभरला मिळत होते. ते घेतले नाही.) गर्दी जमू लागली होती. रांगेसाठी तीन पिंजरेवजा हॉल आहेत. त्यातून सोडणार. शिवाय व्यवस्थित मास्क अत्यावश्यक. तोंडाला रुमाल/टॉवेल/ओढणी बांधलेली अमान्य अशी पाटीही होती. 'गोल्डन टेंपल वेल्लोर ' शोधल्यास खूप माहिती मिळेल. पंधराशे किलो सोने वापरून हे देऊळ २००७ मध्ये शंभर एकर जागेवर श्री नारायणी पीठम या ट्रस्टने बाधले आहे. तिकडचा जवळपासचा बराचसा भाग या पीठाच्या मालकीचा आहे. वेळ मिळाल्यास पाहायला जावे. इथे थांबलो असतो तर केलासनाथार पाहायचे राहिले असते.

मुलगी व्हि आय टी मधे एम टेक करता जाणार होती म्हणून वेल्लूर स्टेशन शोधत होतो सापडेना म्हणून एक तामीळ हवलदारास विचारले तो म्हणाला सर काटपाडी जंक्शनचे तिकीट काढा तेव्हा कळाले. वेल्लूर किल्ल्या समोरच महाराजांनी बांधलेला साजिरा गोजीरा किल्ला आहे. मराठ्यांनी हा किल्ला महाराजांच्या दक्षिण मोहिमेत जीवाला होता. रेल्वेत ,ओपट, ओपट,स्विट्ट पोळी ओपट" , ओरडत एकजण टोपली घेऊन आमच्या जवळ आला. त्यात छोट्या छोट्या गोल दामट्या व तूप ठेवले होते, घेतल्यानंतर कळले की अरे ही तर आपली पुरणपोळी.

हा लेख देखिल भारी ... अर्थातच आवडला ! सुंदर तपशिल दिले आहेत ... सर्वांना उपयोगी ! मी फक्त टीटीडीसी तर्फे चेन्नई दर्शन (अर्धा दिवस सहल) मध्ये शासकिय संग्रहालय (१५०-२०० वर्षे जुने) स्नेक पार्क, वल्लुवर कोट्टम, मरीना बीच, एमजीआर स्मारक इ ठिकाणे पाहिली होती ... एकट्यानेच महाबलीपुरमची आख्या दिवसाची सहल केली होती तो अनुभव अविस्मरणीय होता ! कांचीपुरम दर्शन थोडक्यात हुकले ! आता लेखात दिलेली ठिकाणे पहायचा योग कधी येतो कोण जाणे ! फोटो-व्हिडीओचे विशेष कौतुक करावे लागेल, झकास आहेत !

वाखूसा

लेख आवडला, ट्रॅव्हल टीप्स तर फारच उपयुक्त! स्लाईड शो वीकेण्डला निवांत बघेन.

वाखूसा

छान रोचक धागा .. गाणी छानच आहेत .. ऐकत आहे. गंमत : विकीपेडिया ची लिंक दिली आहे ती पौराणिक अनिरुद्ध ची आहे ! संगीतकार अनिरुद्ध : https://en.wikipedia.org/wiki/Anirudh_(composer)

वाखूसा

छान रोचक धागा .. गाणी छानच आहेत .. ऐकत आहे. गंमत : विकीपेडिया ची लिंक दिली आहे ती पौराणिक अनिरुद्ध ची आहे ! संगीतकार अनिरुद्ध : https://en.wikipedia.org/wiki/Anirudh_(composer)

खुप छान माहिती ! नविन नविन असताना जून एंडला भेट दिली होती झपुर्झा म्युझियमला. (तेव्हा प्रवेश विनामूल्य होता) हाफ डे फॅमिली ट्रीप साठी साठी पुण्यापासून जवळ अतिशय सुंदर ठिकाण आहे! आर्ट लव्हर्ससाठी मेजवानी आहे ! एखादा मिपा कट्टा इथे झाला तर मजा येईल.

जागा महाग होत आहेत आणि अशा संस्था चालवणे अवघड होत चालले आहे.

गुगल मॅप्सवर खूप फोटो उपलब्ध आहेत. उत्तम संग्रह दिसतोय. त्यात खडकवासला बॅकवॉटर जवळ असल्याने संग्रहालय + इतर फिरणं असा फुल्ल दिवस कार्यक्रम करण्याचा पर्याय आहेच.

वाखूसा माहिती बद्दल धन्यवाद...

खुप छान माहिती ! नविन नविन असताना जून एंडला भेट दिली होती झपुर्झा म्युझियमला. (तेव्हा प्रवेश विनामूल्य होता) हाफ डे फॅमिली ट्रीप साठी साठी पुण्यापासून जवळ अतिशय सुंदर ठिकाण आहे! आर्ट लव्हर्ससाठी मेजवानी आहे ! एखादा मिपा कट्टा इथे झाला तर मजा येईल.

जागा महाग होत आहेत आणि अशा संस्था चालवणे अवघड होत चालले आहे.

गुगल मॅप्सवर खूप फोटो उपलब्ध आहेत. उत्तम संग्रह दिसतोय. त्यात खडकवासला बॅकवॉटर जवळ असल्याने संग्रहालय + इतर फिरणं असा फुल्ल दिवस कार्यक्रम करण्याचा पर्याय आहेच.

वाखूसा माहिती बद्दल धन्यवाद...