मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

क्रिकेटचा इसाप हरपला

जे.पी.मॉर्गन ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 06/02/2025 - 17:14
क्रिकेट म्हणजे केवळ अकरा खेळाडूंचा एक संघ वि. तसाच संघ इतकाच क्रिकेटचा सामना नसतो. खेळाडु त्याची फलंदाजी, शैली, स्वभाव, मैदान, अद्भूत गोष्टी, कथा, आख्यायिका, पराभव विजय, हे आणि असं सगळं त्या क्रिकेट मधे असतं. क्रिकेटला, गाणी, इतिहास, कलाकार, शहर, निसर्ग, मनुष्य, प्राणी यांना जोडून क्रिकेट सामन्याचं वर्णन लेख वाचनाचा आनंद द्वारकानाथ संझगिरी यांनी लाखो क्रिडा रसिकांना दिला. दै. सामनामधून लेखन ओळख झाली. शेवटच्या पानावर सामना संपला त्याच्या दुसया दिवशी वृत्तांत वाचायला मजा यायची. पावसाळी ढग, पाऊस आणि मग खेळपट्टीचा दमटपणा. सामन्याने कुस बदलली. जेव्हा लज्जाही लज्जेने लाजते असे लेखाचे शीर्षक, असे ललित लेख, कलाकारी असे काय काय. फेसबूकवर फॉलो करायचो. लेखन वाचायचो. काही महिन्यांपूर्वी त्यांना लेखन होत नव्हतं, वाचण्यात आलं होतं. आजारी होते हेही वाचण्यात आलं. आणि आज ही बातमी. कायम आठवण राहील. भावपूर्ण श्रद्धांजली. -दिलीप बिरुटे

जुइ 06/02/2025 - 20:55
किक्रेट बरोबरच त्यांचे भटकंतीवरचे असंख्य लेख ,पुस्तके तसेच देव आनंद, लता मंगेशकर आणि सिने सृष्टीतील अनेक इतर कलावंत यांच्यावरचे त्यांचे लेख अनेकदा वाचले आहेत. ९ वर्षांपूर्वी त्यांचा आम्ही राहत असलेल्या शहरात कार्यक्रम झाला होता. त्यावेळी त्यांबरोबर अनेक विषयांवर दिलखुल्लास गप्पा झाल्याच्या आठवत आहेत. त्यांनी गप्पां दरम्यान अळणी जेवण केल्याचे चांगले समरणात आहे.गप्पा रंगवण्यात त्यांचा हातखंड होता. त्यांची उणीव कायमच भासेल.

राघव 09/02/2025 - 23:00
अत्यंत आवडणारं, गहिरं लेखन होतं संझगिरींचं! हृदयस्पर्शी! भावपूर्ण श्रद्धांजली!!

सौंदाळा 10/02/2025 - 13:11
संझगिरी माझे आवडते लेखक, क्रीडा वार्ताहर. एकदा गोव्यातील एका देवळात त्यांना प्रत्यक्ष भेटण्याचादेखील योग आला होता. देवळातील पुजार्‍यांच्या कर्मठपणावर ते पुजार्‍यांसमोरच कठोर टीका करत होते. काही दिवस आधीच त्यांचा मधुबालाच्या चित्रपट्गीतांचा कार्यक्रम टीव्हीवर पाहिला होता, तो विषय काढताच ते खूष झाले. त्यांची पुस्तके, पाकीस्तानमधील आदरातिथ्याचा अनुभव वगैरे वाचले आहेत हे सांगितल्यावर लहान मुलासारखे हसू त्यांच्या चेहर्‍यावर आले होते. त्यांचे युट्युबवरील वासू परांजपे यांच्याबरोबरचे क्रिकेटचे व्हिडिओज, सीओईपी मधील भाषण अजूनही अधून मधून ऐकत असतो. त्याच्या गळ्यातील 'पप्पू' असे मराठीत लिहिलेले जगावेगळे सोन्याचे लॉकेट तर विसरणे शक्यच नाही. नेहमीप्रमाणेच समायोचित लेख. द्वारकानाथ संझगिरी यांना भावपूर्ण श्रध्दांजली

MipaPremiYogesh 18/02/2025 - 05:27
द्वारकानाथ सर माझे एकदम आवडते लेखक होते.. समायोचित लेख.. साधारणतः  2007-08 सालची गोष्ट आहे. द्वारकानाथ संझगिरी ह्यांनी एक गाण्याचा कार्यक्रम केला होता बालगंधर्व ला. मी त्यांच्या लिखाणाचा चाहता होतो त्यामुळे त्यांना भेटायचे होतेच. कार्यक्रम झाल्यावर त्यांना भेटलो , छान गप्पा मारल्या आणि खाली वाकून नमस्कार केला. ते म्हणाले अरे कशाला नमस्कार वगैरे..मी म्हणालो सर तुम्ही वयाने आणि अधिकाराने मोठे आहात म्हणून नमस्कार आणि दुसरं म्हणजे तुम्हाला माहिती आहे की जेंव्हा वारकरी वारी ला जाऊन येतो तेंव्हा जे वारी ला गेले नाहीये ते त्याला नमस्कार करतात का तर त्याने विठ्ठलाचे दर्शन घेतले आहे..मी म्हणालो तसेच तुम्ही आमचा विठ्ठल सचिन  ह्याला लहान पणापासून पाहिले आहे त्यामुळे हा नमस्कार त्याला पण आहे..हे वाक्य ऐकल्यावर एकदम खुश झाले. असे आपले सिद्धहस्त आणि चतुरस्त्र लाडके लेखक आपल्यातून गेले ह्या बद्दल भावपूर्ण श्रद्धांजली..

अमरेंद्र बाहुबली 18/02/2025 - 11:31
क्रिकेट सारख्या वाह्याद खेळाशी नित्यावरील लेखांशी कमी संबंध आला, पण तरीही द्वारकानाथ संझगिरी हे नाव ऐकून होतो. भावपूर्ण श्रद्धांजली!

सुबोध खरे 18/02/2025 - 11:51
टंकला नसता तरी चालला' असता असा अनुचित प्रतिसाद. केवळ हाताशी कळफलक आहे म्हणजे तो बडवलाच पाहिजे अशा विचारसरणी असल्यावर काय करणार

अमरेंद्र बाहुबली 18/02/2025 - 13:20
का? क्रिकेट मध्ये ० इंटरेस्ट असूनही द्वारकानाथ संझगिरी ह्यांचे नाव ऐकून होतो हे सांगायचे आहे. तसेच त्याना श्रद्धांजली वाहण्यात काय चूक?

कपिलमुनी 18/02/2025 - 13:03
षटकार संझगिरि यांची पहिली ओळख झाली , पुढे वर्तमन पत्रे , पुस्तके आणि नंतर सोशल मिडिया यावर त्यंचे लिखाण वाचण्यास मिळाले. फेसबुक वर ते मेसेज ना नेहमी रीप्लाय करायचे . काही दिवसांपूर्वी त्यांनी लीहायल जमत नसल्याने कोणी लेखनिक आहे का असे विचारले होते .. एवढ्या आजारातही लिहिण्याची उर्मी असणे किति विलक्ष्ण आहे. ओघवती लेखन शैली असलेला माणूस हरपला.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 06/02/2025 - 17:14
क्रिकेट म्हणजे केवळ अकरा खेळाडूंचा एक संघ वि. तसाच संघ इतकाच क्रिकेटचा सामना नसतो. खेळाडु त्याची फलंदाजी, शैली, स्वभाव, मैदान, अद्भूत गोष्टी, कथा, आख्यायिका, पराभव विजय, हे आणि असं सगळं त्या क्रिकेट मधे असतं. क्रिकेटला, गाणी, इतिहास, कलाकार, शहर, निसर्ग, मनुष्य, प्राणी यांना जोडून क्रिकेट सामन्याचं वर्णन लेख वाचनाचा आनंद द्वारकानाथ संझगिरी यांनी लाखो क्रिडा रसिकांना दिला. दै. सामनामधून लेखन ओळख झाली. शेवटच्या पानावर सामना संपला त्याच्या दुसया दिवशी वृत्तांत वाचायला मजा यायची. पावसाळी ढग, पाऊस आणि मग खेळपट्टीचा दमटपणा. सामन्याने कुस बदलली. जेव्हा लज्जाही लज्जेने लाजते असे लेखाचे शीर्षक, असे ललित लेख, कलाकारी असे काय काय. फेसबूकवर फॉलो करायचो. लेखन वाचायचो. काही महिन्यांपूर्वी त्यांना लेखन होत नव्हतं, वाचण्यात आलं होतं. आजारी होते हेही वाचण्यात आलं. आणि आज ही बातमी. कायम आठवण राहील. भावपूर्ण श्रद्धांजली. -दिलीप बिरुटे

जुइ 06/02/2025 - 20:55
किक्रेट बरोबरच त्यांचे भटकंतीवरचे असंख्य लेख ,पुस्तके तसेच देव आनंद, लता मंगेशकर आणि सिने सृष्टीतील अनेक इतर कलावंत यांच्यावरचे त्यांचे लेख अनेकदा वाचले आहेत. ९ वर्षांपूर्वी त्यांचा आम्ही राहत असलेल्या शहरात कार्यक्रम झाला होता. त्यावेळी त्यांबरोबर अनेक विषयांवर दिलखुल्लास गप्पा झाल्याच्या आठवत आहेत. त्यांनी गप्पां दरम्यान अळणी जेवण केल्याचे चांगले समरणात आहे.गप्पा रंगवण्यात त्यांचा हातखंड होता. त्यांची उणीव कायमच भासेल.

राघव 09/02/2025 - 23:00
अत्यंत आवडणारं, गहिरं लेखन होतं संझगिरींचं! हृदयस्पर्शी! भावपूर्ण श्रद्धांजली!!

सौंदाळा 10/02/2025 - 13:11
संझगिरी माझे आवडते लेखक, क्रीडा वार्ताहर. एकदा गोव्यातील एका देवळात त्यांना प्रत्यक्ष भेटण्याचादेखील योग आला होता. देवळातील पुजार्‍यांच्या कर्मठपणावर ते पुजार्‍यांसमोरच कठोर टीका करत होते. काही दिवस आधीच त्यांचा मधुबालाच्या चित्रपट्गीतांचा कार्यक्रम टीव्हीवर पाहिला होता, तो विषय काढताच ते खूष झाले. त्यांची पुस्तके, पाकीस्तानमधील आदरातिथ्याचा अनुभव वगैरे वाचले आहेत हे सांगितल्यावर लहान मुलासारखे हसू त्यांच्या चेहर्‍यावर आले होते. त्यांचे युट्युबवरील वासू परांजपे यांच्याबरोबरचे क्रिकेटचे व्हिडिओज, सीओईपी मधील भाषण अजूनही अधून मधून ऐकत असतो. त्याच्या गळ्यातील 'पप्पू' असे मराठीत लिहिलेले जगावेगळे सोन्याचे लॉकेट तर विसरणे शक्यच नाही. नेहमीप्रमाणेच समायोचित लेख. द्वारकानाथ संझगिरी यांना भावपूर्ण श्रध्दांजली

MipaPremiYogesh 18/02/2025 - 05:27
द्वारकानाथ सर माझे एकदम आवडते लेखक होते.. समायोचित लेख.. साधारणतः  2007-08 सालची गोष्ट आहे. द्वारकानाथ संझगिरी ह्यांनी एक गाण्याचा कार्यक्रम केला होता बालगंधर्व ला. मी त्यांच्या लिखाणाचा चाहता होतो त्यामुळे त्यांना भेटायचे होतेच. कार्यक्रम झाल्यावर त्यांना भेटलो , छान गप्पा मारल्या आणि खाली वाकून नमस्कार केला. ते म्हणाले अरे कशाला नमस्कार वगैरे..मी म्हणालो सर तुम्ही वयाने आणि अधिकाराने मोठे आहात म्हणून नमस्कार आणि दुसरं म्हणजे तुम्हाला माहिती आहे की जेंव्हा वारकरी वारी ला जाऊन येतो तेंव्हा जे वारी ला गेले नाहीये ते त्याला नमस्कार करतात का तर त्याने विठ्ठलाचे दर्शन घेतले आहे..मी म्हणालो तसेच तुम्ही आमचा विठ्ठल सचिन  ह्याला लहान पणापासून पाहिले आहे त्यामुळे हा नमस्कार त्याला पण आहे..हे वाक्य ऐकल्यावर एकदम खुश झाले. असे आपले सिद्धहस्त आणि चतुरस्त्र लाडके लेखक आपल्यातून गेले ह्या बद्दल भावपूर्ण श्रद्धांजली..

अमरेंद्र बाहुबली 18/02/2025 - 11:31
क्रिकेट सारख्या वाह्याद खेळाशी नित्यावरील लेखांशी कमी संबंध आला, पण तरीही द्वारकानाथ संझगिरी हे नाव ऐकून होतो. भावपूर्ण श्रद्धांजली!

सुबोध खरे 18/02/2025 - 11:51
टंकला नसता तरी चालला' असता असा अनुचित प्रतिसाद. केवळ हाताशी कळफलक आहे म्हणजे तो बडवलाच पाहिजे अशा विचारसरणी असल्यावर काय करणार

अमरेंद्र बाहुबली 18/02/2025 - 13:20
का? क्रिकेट मध्ये ० इंटरेस्ट असूनही द्वारकानाथ संझगिरी ह्यांचे नाव ऐकून होतो हे सांगायचे आहे. तसेच त्याना श्रद्धांजली वाहण्यात काय चूक?

कपिलमुनी 18/02/2025 - 13:03
षटकार संझगिरि यांची पहिली ओळख झाली , पुढे वर्तमन पत्रे , पुस्तके आणि नंतर सोशल मिडिया यावर त्यंचे लिखाण वाचण्यास मिळाले. फेसबुक वर ते मेसेज ना नेहमी रीप्लाय करायचे . काही दिवसांपूर्वी त्यांनी लीहायल जमत नसल्याने कोणी लेखनिक आहे का असे विचारले होते .. एवढ्या आजारातही लिहिण्याची उर्मी असणे किति विलक्ष्ण आहे. ओघवती लेखन शैली असलेला माणूस हरपला.
"एकदा काय झालं.... तर विराटाने आदेशच दिला की रे बल्लवाला - "तू माझा दास आहेस. काहीही करून तुला मल्लयुद्धात त्या जीमूताला हरवावंच लागेल!" आता आली का पंचाईत? पांडव तर होते अज्ञातवासात! आता भीमाला आलं टेन्शन!" आजोबा अगदी 'हरीतात्या' स्टाईलमध्ये आम्हाला गोष्ट सांगायचे आणि आम्ही डोळे विस्फारून ती ऐकायचो! आज लक्षात येतं की आयुष्य ह्याच गोष्टींनी घडलं. रामायण महाभारत, भक्त प्रह्लाद, छत्रपती शिवाजी, संभाजी महाराज, संताजी-धनाजी, भगतसिंह-राजगुरु-सुखदेव, सावित्रीबाई, गाडगेबाबा...ह्यांच्याच कणा कणानी बनलेलं आहे.
साहित्यिक
व्यक्तिचित्र
व्यक्तिचित्रण
क्रीडा
चित्रपट
सद्भावना
आस्वाद

Lessons in Chemistry!

लई भारी ·
बऱ्याच दिवसांनी एक चांगली heartwarming सिरीज बघितली. ८ भागांच्या ह्या सिरीज मध्ये ६० च्या दशकातील अमेरिकेतील काळ उत्तम उभा केला आहे. Brie Larson(Captain Marvel फेम) ने Elizabeth Zott हे केमिस्ट्री मध्ये करियर करू इच्छिणाऱ्या पण विविध कारणांमुळे डावलले गेलेल्या आणि नंतर एक यशस्वी पण वेगळा कुकिंग शो चालवणाऱ्या कणखर स्त्रीचे पात्र साकारले आहे. सुरुवातीला तिच्या पात्रात एक टिपिकल आढ्यता जाणवते. थोडा एकसुरीपणा सुद्धा वाटू शकतो. पण हळू हळू कथेसोबत तिचा अभिनय पण उलगडू लागतो.एका चांगल्या कादंबरी चे रूपांतर असल्यामुळे कथा छान आहेच, पण सगळ्यात जास्त मला काही संवाद आणि पंच लाईन्स खूप आवडल्या.
कला
चित्रपट
आस्वाद

पुष्पा २: द रूल् - संक्षिप्त ओळख वगैरे

वामन देशमुख ·

कंजूस 20/12/2024 - 17:59
एकच फार्मुला असतो कारण तोच पाहायला प्रेक्षक येतात. या मसाल्यातले बरेच चित्रपट निघत असावेत. तसे दोन आम्ही मागच्या वर्षी तमिळनाडू सहलीत बसमध्येच पाहिले होते. प्रवासात पाहण्यासाठी आणि भाषा न कळली तरी चालतात असे. हिंदीचे चित्रपट पाहायचे म्हटले तर फक्त हेराफेरी. कुठूनही केव्हाही केव्हाही भाग प्रवासात पाहिला तरी मजा.

टर्मीनेटर 20/12/2024 - 18:48
हिंदीचे चित्रपट पाहायचे म्हटले तर फक्त हेराफेरी. कुठूनही केव्हाही केव्हाही भाग प्रवासात पाहिला तरी मजा.
कंकाका हिंदीत हेराफेरी१,२, 'अंदाज अपना अपना', धमाल, मुन्नाभाई १,२ आणि जुन्यात 'जाने भी दो यांरो' हे चित्रपट कधीही आणि कुठूनही बघितले तरी कंटाळा येत नाही 😀 बाकी द्येशमुखरावांनी 'संक्षिप्त' नावाखाली एका भव्यदिव्य चित्रपटाचा जो अत्यंत त्रोटक परिचय करून दिला आहे त्यासाठी त्यांचा त्रिवारच नाही तर पंच-षष्ठ वार निषेध... पुढल्या प्रतिसादांतून आम्हा 'पुष्पा' प्रेमिंची बाजू मांडतो!

चित्रगुप्त 20/12/2024 - 18:44
कालच दोन्ही मुलगे, सुना, अर्धांगिनी वगैरे मशारनिल्हे चित्रपट बघून आले. मी गेलो नव्हतो. आल्यावर मुलगा म्हणाला की तुम्ही आला असता तर पहिल्या पंधरा मिनिटातच उठून घरी आला असता. .

टर्मीनेटर 20/12/2024 - 18:59
अक्षरशः खरे आहे... पहिली जवळपास १३-१३.५ मिनिटे हा चित्रपट पाहताना आपण चुकून क्रिश ४, ५, ६ वगैरे किंवा मार्वल वाल्यांचा कुठला सिनेमा बघायला तर आलो नाही ना हा प्रश्न पडतो! पण ते सगळं स्वप्नात घडल्याचे बघितल्यावर पुढचा चित्रपट पाहण्यासाठी ऊर्जा मिळते आणि ती शेवटपर्यंत कायम राहते... अर्थात सुरुवातीचा तो विलक्षण सीन आणि सगळीच गाणी वगळली असती तर चित्रपटाची लांबी आणि बजेट बऱ्यापैकी कमी झाले असते असे माझे मत! बाकी चित्रपट मजेदार आहे... आपल्याला बुद्धी आहे की नाही हे तपासण्यासाठी जे लोकं चित्रपट पहायला जात असतील त्यांनी मात्र ह्या चित्रपटापासून दूर राहावे!

चौथा कोनाडा 20/12/2024 - 19:04
श्रीवल्ली (रश्मिका मादन्ना),
रश्मिका मादक अण्णा म्हणायचे आहे का ? हा .... हा .... हा .... :) रश्मिका मंदाण्णा असं नाव आहे तिचं ... अशी अण्णा वाली बरीच नावं असतात तिकडं ! सिनेमाचे तिकिटदर कमी झाले की पुष्पा-२ पाहण्यात येईल असा घरचा आदेश आहे.

टर्मीनेटर 20/12/2024 - 19:10
सिनेमाचे तिकिटदर कमी झाले की पुष्पा-२ पाहण्यात येईल असा घरचा आदेश आहे.
हरकत नाही... पण चित्रपट शौकीन असाल तर हा Wild fire चित्रपट मोठ्या पडद्यावरच बघा अशी विनंती!

वामन देशमुख 20/12/2024 - 20:37
सिनेमाचे तिकिटदर कमी झाले की पुष्पा-२ पाहण्यात येईल असा घरचा आदेश आहे.
आम्हीही पहिल्या दिवशी तिकिटे जास्त होती म्हणून पाहीला नाही. खरंतर त्या शोला अपघातानेच गेलो. आमच्या अहोंना आणि त्यांच्या मैत्रिणींना मिळून हा सिनेमा तेलुगुत १३ डिसेम्बर ला पाहायचा होता. त्यांच्यासाठी तिकीट मी बुक केले ते चुकून हिंदीचे. ते लोक घरून निघायच्या वेळी ते लक्षात आले. मग त्यांनी बेत रद्द करून, आम्ही म्हणजे मी, अहो, अपत्ये आणि आई असे पाच जण गेलो. तिसऱ्या दिवशी १५ डिसेम्बर रोजी मी आणि माझे मित्र असे संध्याकाळी मस्त टुल्ल होऊन रात्रीच्या शोला गेलो. परत येताना पुन्हा टुल्ल होऊन, जेवण करून घरी दोन वाजता परतलो. घरी आल्यावर झोप येत नव्हती म्हणून पुन्हा पुष्पा १ ओटीटीवर पाहीला. पहाटे साडेपाचला झोपी गेलो.
... हा Wild fire चित्रपट मोठ्या पडद्यावरच बघा अशी विनंती!
अगदी अगदी! "पुष्पा अंटे फायर कादू, पुष्पा अंटे वाइल्ड फायर !" आणि मग दाढीवर दोन्ही उलटे हात फिरवणे हे पाहण्याची मजा मोठ्या पडद्यावरच आहे.

वामन देशमुख 20/12/2024 - 20:58
विशेषतः सणवार, उत्सव वगैरे बाबतीत आंध्र-तेलंगणा संस्कृती खूपच वैविध्यपूर्ण आहे. वीसपंचवीस तोळे सोन्याचे दागिने सहजच घालणाऱ्या स्त्रियांचा रुबाब, मोगरा-अबोली-गजरे माळलेल्या तरुणींची लगबग, हाफ साडी नेसलेल्या मुलींची धावपळ, रामराजचे पांढरेशुभ्र शर्ट-पंचा नेसलेल्या पुरुषांचा दरारा, नाना वेष धारण केलेल्या कलाकारांची विविध पारंपारीक रुपे, सात्विक तेजस्वी पंडित लोकांचे शास्त्रशुद्ध मंत्रोच्चार... आंब्याची तोरणे, नारळे, हळद, कुंकू, अक्षता, फळे, फुले यांची रेलचेल... पुष्पा २ (आणि इतरही अनेक सिनेमांतून) हे सर्व आणि अजूनही बरेच काही सविस्तर पाहायला मिळते. --- अवांतर: हे आवडणाऱ्या लोकांनी विशेषतः नवरात्रात तेलंगणात आणि संक्रांतीला आंध्रात पर्यटन करायला हवे. कधी योग आला तर एखाद्या देवळाच्या ध्वजस्तंभ पायाभरणी कार्यक्रमाला हजेरी लावायला हवी.

सौन्दर्य 21/12/2024 - 04:18
कालच ओटीपीवर हा सिनेमा पाहिला, मुद्दाम हाच पाहायचा अस काही नव्हतं, समोर आला आणि पहिला इतकंच . पूर्वीच्या सिनेमात हिरो सुरवातीला कितीही वाईट असला तरी शेवटी तो सुधरतो असे दाखवले जायचे जे प्रेक्षकांना भावायचं, आता गुन्हेगारीचे उदात्तीकरण लोकांना आवडतं हे बघून आपण म्हातारे होत चाललो आहोत हे जाणवले. चालायचंच , कालाय तस्मे नमः

Madhugandha 25/12/2024 - 08:25
चित्रपट म्हणजे समाजाचा आरसा . आता खलनायक नायक म्हणून समोर येत आहे आणि पोलीस खलनायक दाखवला गेला आहे. अॅनिमल चित्रपट आठवतो आहे का? म्हणजेच समाजात खलनायक प्रवृत्ती वाढत आहे, आणि वाढतच जाणार

टर्मीनेटर 25/12/2024 - 15:53
१ - 'पुष्पा: द राईज' - जगभरातील एकूण ढोबळ कमाई = ३९३.५० कोटी रुपये! "पुष्पा नाम सुनकर फ्लॉवर समझे क्या? फ्लॉवर नहीं... फायर हैं" 🙂 २ - 'पुष्पा: द रुल' - ५ डिसेंबरला प्रदर्शित झाल्यापासून काल (२४ डिसेंबर) पर्यंतची २० दिवसांतली चित्रपटाची भारतातील ढोबळ कमाई = १०८९.८५ कोटी रुपये! "पुष्पा फ्लॉवर नहीं... वाइल्ड फायर हैं" 😘 आणि, जगभरातील एकूण ढोबळ कमाई = १६२५.३१ कोटी रुपये! "पुष्पा को नॅशनल खिलाडी समझे क्या?... इंटरनॅशनल हैं" 😍 ३ - 'पुष्पा: द रॅम्पेज' - हा (आगामी) तिसरा भाग पहिल्या दोन भागांप्रमाणे व्यावसायिकदृष्ट्या यशस्वी होईल कि नाही हे पुढे कळेलच, पण तो बघायची प्रचंड उत्सुकता मात्र लागून राहिली आहे! दुसऱ्या भागासाठी तब्बल तीन वर्षे वाट पाहावी लागली... तिसऱ्या भागासाठी तरी फार प्रतीक्षा करावी लागू नये ही अपेक्षा 😎 अवांतर: रविवारी 'मुफासा: द लायन किंग' पाहिला, खूप आवडला... करमणूकीच्या दृष्टीने वर्षाखेर * चांगली झाली 👌 २० डिसेंबरला प्रदर्शित झालेल्या ह्या सुंदर अ‍ॅनिमेटेड चित्रपटाला भरघोस प्रतिसाद देत त्याच दिवशी प्रदर्शित झालेल्या 'वनवास' हा उत्कर्ष शर्मा आणि नाना पाटेकर ह्यांच्या प्रमुख भूमिका असलेल्या भावनाप्रधान चित्रपटाकडे प्रेक्षकांनी पाठ फिरवल्याचे पाहिल्यावर 'चित्रपट माध्यम' आणि त्यातल्या 'मनोरंजन मुल्या' कडे पाहण्याचा भारतीय प्रेक्षकांचा दृष्टिकोन सकारात्मकरित्या बदलत असल्याची सुखद जाणीव झाली 👍 २०२४ च्या नोव्हेंबर आणि डिसेंबर ह्या शेवटच्या दोन महिन्यात 'सिंघम अगेन' आणि 'भूल भुलैया ३' ह्या दोन ट्रिक्वेल चित्रपटांनी अनुक्रमे साफ निराशा आणि थोडेफार मनोरंजन केले, तर 'ग्लॅडिएटर २', 'मोआना २', 'पुष्पा: द रुल' आणि 'मुफासा: द लायन किंग' अशा अनुक्रमे तीन सिक्वेल आणि एका प्रिक्वेलने झकास करमणूक केली! २०२५ ह्या येत्या वर्षात अनेक चांगले करमणूकप्रधान चित्रपट रसिकांना पहायला मिळोत अशी मनोरंजनाच्या देवाकडे प्रार्थना 🙏 (*आज प्रदर्शित झालेला 'बेबी जॉन' हा हिंदी चित्रपट २०१६ च्या 'थेरी' ह्या तामिळ चित्रपटाचा रिमेक असुन तो पुर्वीच पाहुन झाला आहे हे एक कारण आणि वरुण धवन आणि किर्ती सुरेश हे दोन्ही कलवंत आवडत नाहीत हे दुसरे कारण असल्याने बेबी जॉन बघण्यात रस नाही त्यामुळे नविन चित्रपट बघण्याच्या दृष्टीने माझ्यासाठी हे वर्ष संपले आहे.)

वामन देशमुख 05/02/2025 - 09:15
जानेवारीच्या दुसऱ्या आठवड्यात, अधिकची दृश्ये वाढवून पुष्पा २: द रूल् (रिलौडेड् वर्जन्) पुन्हा प्रदर्शित झाला. सिनेमा आता पाउणेतीन तासांचा झालाय. नवीन वर्जन् सगळ्याच मोठ्या शहरांतील थेटरात अजूनही सुरुच आहे असे दिसते. मागच्या आठवड्यात तो नेटफ्लिक्सवरही प्रदर्शित झालाय.

कंजूस 20/12/2024 - 17:59
एकच फार्मुला असतो कारण तोच पाहायला प्रेक्षक येतात. या मसाल्यातले बरेच चित्रपट निघत असावेत. तसे दोन आम्ही मागच्या वर्षी तमिळनाडू सहलीत बसमध्येच पाहिले होते. प्रवासात पाहण्यासाठी आणि भाषा न कळली तरी चालतात असे. हिंदीचे चित्रपट पाहायचे म्हटले तर फक्त हेराफेरी. कुठूनही केव्हाही केव्हाही भाग प्रवासात पाहिला तरी मजा.

टर्मीनेटर 20/12/2024 - 18:48
हिंदीचे चित्रपट पाहायचे म्हटले तर फक्त हेराफेरी. कुठूनही केव्हाही केव्हाही भाग प्रवासात पाहिला तरी मजा.
कंकाका हिंदीत हेराफेरी१,२, 'अंदाज अपना अपना', धमाल, मुन्नाभाई १,२ आणि जुन्यात 'जाने भी दो यांरो' हे चित्रपट कधीही आणि कुठूनही बघितले तरी कंटाळा येत नाही 😀 बाकी द्येशमुखरावांनी 'संक्षिप्त' नावाखाली एका भव्यदिव्य चित्रपटाचा जो अत्यंत त्रोटक परिचय करून दिला आहे त्यासाठी त्यांचा त्रिवारच नाही तर पंच-षष्ठ वार निषेध... पुढल्या प्रतिसादांतून आम्हा 'पुष्पा' प्रेमिंची बाजू मांडतो!

चित्रगुप्त 20/12/2024 - 18:44
कालच दोन्ही मुलगे, सुना, अर्धांगिनी वगैरे मशारनिल्हे चित्रपट बघून आले. मी गेलो नव्हतो. आल्यावर मुलगा म्हणाला की तुम्ही आला असता तर पहिल्या पंधरा मिनिटातच उठून घरी आला असता. .

टर्मीनेटर 20/12/2024 - 18:59
अक्षरशः खरे आहे... पहिली जवळपास १३-१३.५ मिनिटे हा चित्रपट पाहताना आपण चुकून क्रिश ४, ५, ६ वगैरे किंवा मार्वल वाल्यांचा कुठला सिनेमा बघायला तर आलो नाही ना हा प्रश्न पडतो! पण ते सगळं स्वप्नात घडल्याचे बघितल्यावर पुढचा चित्रपट पाहण्यासाठी ऊर्जा मिळते आणि ती शेवटपर्यंत कायम राहते... अर्थात सुरुवातीचा तो विलक्षण सीन आणि सगळीच गाणी वगळली असती तर चित्रपटाची लांबी आणि बजेट बऱ्यापैकी कमी झाले असते असे माझे मत! बाकी चित्रपट मजेदार आहे... आपल्याला बुद्धी आहे की नाही हे तपासण्यासाठी जे लोकं चित्रपट पहायला जात असतील त्यांनी मात्र ह्या चित्रपटापासून दूर राहावे!

चौथा कोनाडा 20/12/2024 - 19:04
श्रीवल्ली (रश्मिका मादन्ना),
रश्मिका मादक अण्णा म्हणायचे आहे का ? हा .... हा .... हा .... :) रश्मिका मंदाण्णा असं नाव आहे तिचं ... अशी अण्णा वाली बरीच नावं असतात तिकडं ! सिनेमाचे तिकिटदर कमी झाले की पुष्पा-२ पाहण्यात येईल असा घरचा आदेश आहे.

टर्मीनेटर 20/12/2024 - 19:10
सिनेमाचे तिकिटदर कमी झाले की पुष्पा-२ पाहण्यात येईल असा घरचा आदेश आहे.
हरकत नाही... पण चित्रपट शौकीन असाल तर हा Wild fire चित्रपट मोठ्या पडद्यावरच बघा अशी विनंती!

वामन देशमुख 20/12/2024 - 20:37
सिनेमाचे तिकिटदर कमी झाले की पुष्पा-२ पाहण्यात येईल असा घरचा आदेश आहे.
आम्हीही पहिल्या दिवशी तिकिटे जास्त होती म्हणून पाहीला नाही. खरंतर त्या शोला अपघातानेच गेलो. आमच्या अहोंना आणि त्यांच्या मैत्रिणींना मिळून हा सिनेमा तेलुगुत १३ डिसेम्बर ला पाहायचा होता. त्यांच्यासाठी तिकीट मी बुक केले ते चुकून हिंदीचे. ते लोक घरून निघायच्या वेळी ते लक्षात आले. मग त्यांनी बेत रद्द करून, आम्ही म्हणजे मी, अहो, अपत्ये आणि आई असे पाच जण गेलो. तिसऱ्या दिवशी १५ डिसेम्बर रोजी मी आणि माझे मित्र असे संध्याकाळी मस्त टुल्ल होऊन रात्रीच्या शोला गेलो. परत येताना पुन्हा टुल्ल होऊन, जेवण करून घरी दोन वाजता परतलो. घरी आल्यावर झोप येत नव्हती म्हणून पुन्हा पुष्पा १ ओटीटीवर पाहीला. पहाटे साडेपाचला झोपी गेलो.
... हा Wild fire चित्रपट मोठ्या पडद्यावरच बघा अशी विनंती!
अगदी अगदी! "पुष्पा अंटे फायर कादू, पुष्पा अंटे वाइल्ड फायर !" आणि मग दाढीवर दोन्ही उलटे हात फिरवणे हे पाहण्याची मजा मोठ्या पडद्यावरच आहे.

वामन देशमुख 20/12/2024 - 20:58
विशेषतः सणवार, उत्सव वगैरे बाबतीत आंध्र-तेलंगणा संस्कृती खूपच वैविध्यपूर्ण आहे. वीसपंचवीस तोळे सोन्याचे दागिने सहजच घालणाऱ्या स्त्रियांचा रुबाब, मोगरा-अबोली-गजरे माळलेल्या तरुणींची लगबग, हाफ साडी नेसलेल्या मुलींची धावपळ, रामराजचे पांढरेशुभ्र शर्ट-पंचा नेसलेल्या पुरुषांचा दरारा, नाना वेष धारण केलेल्या कलाकारांची विविध पारंपारीक रुपे, सात्विक तेजस्वी पंडित लोकांचे शास्त्रशुद्ध मंत्रोच्चार... आंब्याची तोरणे, नारळे, हळद, कुंकू, अक्षता, फळे, फुले यांची रेलचेल... पुष्पा २ (आणि इतरही अनेक सिनेमांतून) हे सर्व आणि अजूनही बरेच काही सविस्तर पाहायला मिळते. --- अवांतर: हे आवडणाऱ्या लोकांनी विशेषतः नवरात्रात तेलंगणात आणि संक्रांतीला आंध्रात पर्यटन करायला हवे. कधी योग आला तर एखाद्या देवळाच्या ध्वजस्तंभ पायाभरणी कार्यक्रमाला हजेरी लावायला हवी.

सौन्दर्य 21/12/2024 - 04:18
कालच ओटीपीवर हा सिनेमा पाहिला, मुद्दाम हाच पाहायचा अस काही नव्हतं, समोर आला आणि पहिला इतकंच . पूर्वीच्या सिनेमात हिरो सुरवातीला कितीही वाईट असला तरी शेवटी तो सुधरतो असे दाखवले जायचे जे प्रेक्षकांना भावायचं, आता गुन्हेगारीचे उदात्तीकरण लोकांना आवडतं हे बघून आपण म्हातारे होत चाललो आहोत हे जाणवले. चालायचंच , कालाय तस्मे नमः

Madhugandha 25/12/2024 - 08:25
चित्रपट म्हणजे समाजाचा आरसा . आता खलनायक नायक म्हणून समोर येत आहे आणि पोलीस खलनायक दाखवला गेला आहे. अॅनिमल चित्रपट आठवतो आहे का? म्हणजेच समाजात खलनायक प्रवृत्ती वाढत आहे, आणि वाढतच जाणार

टर्मीनेटर 25/12/2024 - 15:53
१ - 'पुष्पा: द राईज' - जगभरातील एकूण ढोबळ कमाई = ३९३.५० कोटी रुपये! "पुष्पा नाम सुनकर फ्लॉवर समझे क्या? फ्लॉवर नहीं... फायर हैं" 🙂 २ - 'पुष्पा: द रुल' - ५ डिसेंबरला प्रदर्शित झाल्यापासून काल (२४ डिसेंबर) पर्यंतची २० दिवसांतली चित्रपटाची भारतातील ढोबळ कमाई = १०८९.८५ कोटी रुपये! "पुष्पा फ्लॉवर नहीं... वाइल्ड फायर हैं" 😘 आणि, जगभरातील एकूण ढोबळ कमाई = १६२५.३१ कोटी रुपये! "पुष्पा को नॅशनल खिलाडी समझे क्या?... इंटरनॅशनल हैं" 😍 ३ - 'पुष्पा: द रॅम्पेज' - हा (आगामी) तिसरा भाग पहिल्या दोन भागांप्रमाणे व्यावसायिकदृष्ट्या यशस्वी होईल कि नाही हे पुढे कळेलच, पण तो बघायची प्रचंड उत्सुकता मात्र लागून राहिली आहे! दुसऱ्या भागासाठी तब्बल तीन वर्षे वाट पाहावी लागली... तिसऱ्या भागासाठी तरी फार प्रतीक्षा करावी लागू नये ही अपेक्षा 😎 अवांतर: रविवारी 'मुफासा: द लायन किंग' पाहिला, खूप आवडला... करमणूकीच्या दृष्टीने वर्षाखेर * चांगली झाली 👌 २० डिसेंबरला प्रदर्शित झालेल्या ह्या सुंदर अ‍ॅनिमेटेड चित्रपटाला भरघोस प्रतिसाद देत त्याच दिवशी प्रदर्शित झालेल्या 'वनवास' हा उत्कर्ष शर्मा आणि नाना पाटेकर ह्यांच्या प्रमुख भूमिका असलेल्या भावनाप्रधान चित्रपटाकडे प्रेक्षकांनी पाठ फिरवल्याचे पाहिल्यावर 'चित्रपट माध्यम' आणि त्यातल्या 'मनोरंजन मुल्या' कडे पाहण्याचा भारतीय प्रेक्षकांचा दृष्टिकोन सकारात्मकरित्या बदलत असल्याची सुखद जाणीव झाली 👍 २०२४ च्या नोव्हेंबर आणि डिसेंबर ह्या शेवटच्या दोन महिन्यात 'सिंघम अगेन' आणि 'भूल भुलैया ३' ह्या दोन ट्रिक्वेल चित्रपटांनी अनुक्रमे साफ निराशा आणि थोडेफार मनोरंजन केले, तर 'ग्लॅडिएटर २', 'मोआना २', 'पुष्पा: द रुल' आणि 'मुफासा: द लायन किंग' अशा अनुक्रमे तीन सिक्वेल आणि एका प्रिक्वेलने झकास करमणूक केली! २०२५ ह्या येत्या वर्षात अनेक चांगले करमणूकप्रधान चित्रपट रसिकांना पहायला मिळोत अशी मनोरंजनाच्या देवाकडे प्रार्थना 🙏 (*आज प्रदर्शित झालेला 'बेबी जॉन' हा हिंदी चित्रपट २०१६ च्या 'थेरी' ह्या तामिळ चित्रपटाचा रिमेक असुन तो पुर्वीच पाहुन झाला आहे हे एक कारण आणि वरुण धवन आणि किर्ती सुरेश हे दोन्ही कलवंत आवडत नाहीत हे दुसरे कारण असल्याने बेबी जॉन बघण्यात रस नाही त्यामुळे नविन चित्रपट बघण्याच्या दृष्टीने माझ्यासाठी हे वर्ष संपले आहे.)

वामन देशमुख 05/02/2025 - 09:15
जानेवारीच्या दुसऱ्या आठवड्यात, अधिकची दृश्ये वाढवून पुष्पा २: द रूल् (रिलौडेड् वर्जन्) पुन्हा प्रदर्शित झाला. सिनेमा आता पाउणेतीन तासांचा झालाय. नवीन वर्जन् सगळ्याच मोठ्या शहरांतील थेटरात अजूनही सुरुच आहे असे दिसते. मागच्या आठवड्यात तो नेटफ्लिक्सवरही प्रदर्शित झालाय.
एकाच आठवड्यात हा सिनेमा मी दोनदा पाहीला. पहिल्यांदा कुटुंबीयांसमवेत हिंदीत एका थेटरात; चार दिवसांनी मित्रांसमवेत तेलुगूत दुसऱ्या एका थेटरात. पुष्पा १: द राइज् आवडलेला होताच. पुष्पा २: द रूल् अधिकच आवडला. इतर कोणत्याही लोकप्रिय तेलुगु सिनेमातल्यासारखाच या सिनेमातही प्रचंड मसाला आहे.
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
कथा
मुक्तक
चित्रपट
छायाचित्रण
प्रतिक्रिया
लेख
बातमी
अनुभव
मत
शिफारस
सल्ला
माहिती

भारतीय सिनेमातील स्टार सिस्टीम

srahul ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 26/09/2024 - 12:10
स्टार सिष्टीमचा धावता लेखाजोगा आवडला. धावपळीतच लेखन वाचले. कुंदनलाल सैगलपर्यंत आलो आणि अटकलो. गाणं आठवलं. जब दिल ही तुटही गया आज ऐंशी वय झालीत त्या गाण्याला पण ती चाल, ते संगीत तो आवाज तितकंच भारी. लेखन आवडले. विषयही वेगळा, लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

चौकस२१२ 26/09/2024 - 16:07
- एकूणच भारतीय चित्रपटातील विषयातील विविधता वाढली , - वास्तवता जास्त येऊ लागली - आणि त्याच बरोबर ओटीटी तंत्रन्यान आले , मोठ्या आकाराचे टी व्ही स्वस्त झाले म्हणून घरपोच चित्र पोचवणे कमी किमतीत होऊ लागले , चित्रपट गृहात जायलाच पाहिजे असे राहीले नाही - जरा आड वळणे विचार केला तर याचा संबंध थोडा फार आलेलया या सुबत्तेशी हि आहे, कारण जेवहा खायला मरमर होती तेव्हा रंगीत दुनिया दाखवणरे स्टार वाले सिनेमे लोकांना आवडायचे, सुबत्ता आल्यावर विचार कारायाला लावणारे निव्वळ मनोरंजन ना करणारे चित्रपट बघायला उसंत मिळू लागली - तरी अजूनही स्टार आहेत फक्त तो स्टार फक्त चिकना चोपडा राजेश खन्ना ना राहता "राजकुमार राव पासून ते गजराज राव" सारखे मध्यम वयाचे हि स्टार झाले .. ( ओटीटी बद्दल फक्त एक गोष्ट आहे की त्यावर निर्बंध कमी आहेत ... ती झाली दुधारी तलवार पण तो विषय वेगळा आहे म्हणा )

नठ्यारा 26/09/2024 - 18:51
राहुल सांखवाळकर, तुम्ही वर्णन केलेलं परिप्रेक्ष्य आवडलं. माझ्यासारख्या नाटक चित्रपट वगैरेतलं फारसं काही न कळणाऱ्या व्यक्तीसाठी तुम्ही केलेली स्टारपदाची कारणमीमांसा मौलिक आहे. आपला नम्र, -नाठाळ नठ्या

कर्नलतपस्वी 26/09/2024 - 21:50
बदल हा स्थाई भाव असल्याने चित्रपट सृष्टी याला अपवाद कशी असेल. सिंहावलोकन करताना झालेले बदल हे अनिवार्य होते हे आपल्या लेखात प्रकर्षाने जाणवले. माहितीपूर्ण लेख.

सौंदाळा 28/09/2024 - 12:38
लेख आवडला आणि पटला. हल्लीचे बॉलिवूडछाप बहुतांश चित्रपट आवडायचे नाहीतच. पण लॉक डाऊन मध्ये हिंदी वेबसिरिज त्याचा, कंटेंट, लोकेशन, त्यातील कलाकार आणि त्यांचा अभिनय बघून तर हे मत आता अजूनच पक्के झाले आहे. सहज विचार आला, खेळांमध्ये ही स्टार सिस्टीम राहीलच पण चित्रपटांमधून मात्र ती लुप्त होत चालली आहे. पुलेशु

चौथा कोनाडा 01/10/2024 - 21:00
छान मागोवा .. लेख आवडला ... काळानुरुप बदल घडत राहणार ! तो सुवर्णकाळ गेला .. ते स्टार्स, सुपरस्टार्स ... गेले ते दिवस, सध्या यू ट्युबर, रील मेकर, पॉड कास्टर, खेळाडू असले लोक स्टार झालेत पण त्यांच हे पद तसं अल्पायुषी आहे ! ओटीटी व्यासपीठ हा हव्या त्या चोखंदळ कालकृती पाहण्यासाठी एक फार छान पर्याय निर्माण झालाय ! आणखी ही बदल होतील ... आपन लक्ष ठेऊन रहायला हवे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 26/09/2024 - 12:10
स्टार सिष्टीमचा धावता लेखाजोगा आवडला. धावपळीतच लेखन वाचले. कुंदनलाल सैगलपर्यंत आलो आणि अटकलो. गाणं आठवलं. जब दिल ही तुटही गया आज ऐंशी वय झालीत त्या गाण्याला पण ती चाल, ते संगीत तो आवाज तितकंच भारी. लेखन आवडले. विषयही वेगळा, लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

चौकस२१२ 26/09/2024 - 16:07
- एकूणच भारतीय चित्रपटातील विषयातील विविधता वाढली , - वास्तवता जास्त येऊ लागली - आणि त्याच बरोबर ओटीटी तंत्रन्यान आले , मोठ्या आकाराचे टी व्ही स्वस्त झाले म्हणून घरपोच चित्र पोचवणे कमी किमतीत होऊ लागले , चित्रपट गृहात जायलाच पाहिजे असे राहीले नाही - जरा आड वळणे विचार केला तर याचा संबंध थोडा फार आलेलया या सुबत्तेशी हि आहे, कारण जेवहा खायला मरमर होती तेव्हा रंगीत दुनिया दाखवणरे स्टार वाले सिनेमे लोकांना आवडायचे, सुबत्ता आल्यावर विचार कारायाला लावणारे निव्वळ मनोरंजन ना करणारे चित्रपट बघायला उसंत मिळू लागली - तरी अजूनही स्टार आहेत फक्त तो स्टार फक्त चिकना चोपडा राजेश खन्ना ना राहता "राजकुमार राव पासून ते गजराज राव" सारखे मध्यम वयाचे हि स्टार झाले .. ( ओटीटी बद्दल फक्त एक गोष्ट आहे की त्यावर निर्बंध कमी आहेत ... ती झाली दुधारी तलवार पण तो विषय वेगळा आहे म्हणा )

नठ्यारा 26/09/2024 - 18:51
राहुल सांखवाळकर, तुम्ही वर्णन केलेलं परिप्रेक्ष्य आवडलं. माझ्यासारख्या नाटक चित्रपट वगैरेतलं फारसं काही न कळणाऱ्या व्यक्तीसाठी तुम्ही केलेली स्टारपदाची कारणमीमांसा मौलिक आहे. आपला नम्र, -नाठाळ नठ्या

कर्नलतपस्वी 26/09/2024 - 21:50
बदल हा स्थाई भाव असल्याने चित्रपट सृष्टी याला अपवाद कशी असेल. सिंहावलोकन करताना झालेले बदल हे अनिवार्य होते हे आपल्या लेखात प्रकर्षाने जाणवले. माहितीपूर्ण लेख.

सौंदाळा 28/09/2024 - 12:38
लेख आवडला आणि पटला. हल्लीचे बॉलिवूडछाप बहुतांश चित्रपट आवडायचे नाहीतच. पण लॉक डाऊन मध्ये हिंदी वेबसिरिज त्याचा, कंटेंट, लोकेशन, त्यातील कलाकार आणि त्यांचा अभिनय बघून तर हे मत आता अजूनच पक्के झाले आहे. सहज विचार आला, खेळांमध्ये ही स्टार सिस्टीम राहीलच पण चित्रपटांमधून मात्र ती लुप्त होत चालली आहे. पुलेशु

चौथा कोनाडा 01/10/2024 - 21:00
छान मागोवा .. लेख आवडला ... काळानुरुप बदल घडत राहणार ! तो सुवर्णकाळ गेला .. ते स्टार्स, सुपरस्टार्स ... गेले ते दिवस, सध्या यू ट्युबर, रील मेकर, पॉड कास्टर, खेळाडू असले लोक स्टार झालेत पण त्यांच हे पद तसं अल्पायुषी आहे ! ओटीटी व्यासपीठ हा हव्या त्या चोखंदळ कालकृती पाहण्यासाठी एक फार छान पर्याय निर्माण झालाय ! आणखी ही बदल होतील ... आपन लक्ष ठेऊन रहायला हवे.
"भारतीय सिनेमातील स्टार सिस्टीम" . धुंडिराज गोविंद फाळके ऊर्फ दादासाहेब फाळके यांनी (हिंदुस्थान फिल्म कंपनी च्या माध्यमातून) निर्मिलेला हा मराठी व भारतीय चित्रपटसृष्टीच्या इतिहासातील आद्य चित्रपट, पहिला भारतीय मूक चित्रपट , राजा हरिश्र्चंद्र हा ०३ मे १९१३ रोजी मुंबई येथील कॉरोनेशन चित्रपटगृहात प्रदर्शित झाला, आणि भारतीय चित्रपट सृष्टीचा पाया घातला गेला. भारतीय इतिहासातील ही एक महत्वाची घटना, म्हणावी लागेल. मुळात चित्रपट कला , तिची विविध अंगे ही भारतीयांना नवीन होती. सुरुवातीच्या काळात निर्मिती, दिग्दर्शन, छायाचित्रण, संकलन, वितरण, प्रदर्शन या साऱ्या जबाबदाऱ्या दादासाहेब फाळके (प्रत्यक्ष अथवा
चित्रपट
विचार

चंदू चँपियन- जिद्द, संघर्ष, प्रतिकूलता आणि यशाचा प्रवास

मार्गी ·

कर्नलतपस्वी 12/08/2024 - 15:16
खडकीमधील क्वीन्स मेरी व पॅराप्लेजीक रिहॅबिलिटेशन सेंटर बरोबर जवळचा संबध व त्यांचे कठीण दररोजचे आयुष्य बघताना मी किती नशीबवान आहे याचा साक्षात्कार झाला. लेख लिहिल्याबद्दल मनापासून आभार.

नपा 12/08/2024 - 17:16
लेखात लिहिल्याप्रमाणे कुठलाही बटबटीतपणा नसलेला उत्तम biopic आहे. हल्लीच्या १०० Cr - १००० Cr club वाल्या व्यायसायिक चित्रपटांच्या तुलनेत अत्यंत सरस आहे आणि नक्की पाहण्यासारखा आहे. असे चित्रपट येत राहोत व पुढील पिढीपर्यंत त्यांचे पराक्रम पोहचत राहोत... आपला लेखदेखील 'चंदू चॅम्पियन' प्रमाणे उत्तम..!!

चौथा कोनाडा 12/08/2024 - 18:12
सुंदर लिहिलंय ! त्यांच्या कर्तृत्वाला, त्रीवार सलाम ! मनोमन वंदन ! असे सिनेमा येत राहतात हे किती भारून टाकणारे आहे ! सिनेमाच्या टीमचं खास कौतुक केलंच पाहिजे !

कर्नलतपस्वी 12/08/2024 - 15:16
खडकीमधील क्वीन्स मेरी व पॅराप्लेजीक रिहॅबिलिटेशन सेंटर बरोबर जवळचा संबध व त्यांचे कठीण दररोजचे आयुष्य बघताना मी किती नशीबवान आहे याचा साक्षात्कार झाला. लेख लिहिल्याबद्दल मनापासून आभार.

नपा 12/08/2024 - 17:16
लेखात लिहिल्याप्रमाणे कुठलाही बटबटीतपणा नसलेला उत्तम biopic आहे. हल्लीच्या १०० Cr - १००० Cr club वाल्या व्यायसायिक चित्रपटांच्या तुलनेत अत्यंत सरस आहे आणि नक्की पाहण्यासारखा आहे. असे चित्रपट येत राहोत व पुढील पिढीपर्यंत त्यांचे पराक्रम पोहचत राहोत... आपला लेखदेखील 'चंदू चॅम्पियन' प्रमाणे उत्तम..!!

चौथा कोनाडा 12/08/2024 - 18:12
सुंदर लिहिलंय ! त्यांच्या कर्तृत्वाला, त्रीवार सलाम ! मनोमन वंदन ! असे सिनेमा येत राहतात हे किती भारून टाकणारे आहे ! सिनेमाच्या टीमचं खास कौतुक केलंच पाहिजे !
चंदू चँपियन- जिद्द, संघर्ष, प्रतिकूलता आणि यशाचा प्रवास भारताच्या पहिल्या पॅरालिंपिक्समधील सुवर्णपदक विजेत्याची कहाणी ✪ ९ गोळ्या लागूनही आणि अर्ध शरीर लुळं पडूनही केलेला जिद्दीचा प्रवास ✪ १९५२ मध्ये खाशाबा जाधवांकडून मिळालेल्या प्रेरणेची १९७२ मध्ये सुवर्ण झळाळी ✪ सांगली जिल्ह्यातल्या मुरलीकांत पेटकरांची अविश्वसनीय झेप ✪ “मुझे उस हर एक के लिए लड़ना है जो चँपियन बनना चाहता है!” ✪ "पैर तो मछली को भी नही होते हैं!” ✪ अतिशय उत्तम पटकथा, मांडणी व चित्रण ✪ इतका मोठा पराक्रम परंतु लोक विसरून गेले नमस्कार. सध्या सर्वत्र ऑलिंपिकचं वातावरण सुरू आहे.
व्यक्तिचित्रण
चित्रपट
समीक्षा
बातमी

माचीवरला बुधा

श्रीगणेशा ·

प्रचेतस 14/08/2024 - 10:15
माचीवरचा बुधा हा चित्रपट बघायचा राहूनच गेला. रिलीज झाला तेव्हा जेमतेम एखाद दुसरा शो फक्त एकच आठवडाभर तोही पुण्यात होता. नंतर कुठे ओटीटी आणि युट्युबवर पण आला नाही. हे गाणं मात्र पाहिलेलं आहे. गोनिदांची कादंबरी मत्र वाचलेली आहेच आणि संग्रही देखील आहे. निव्वळ अप्रतिम.

प्रचेतस 14/08/2024 - 10:15
माचीवरचा बुधा हा चित्रपट बघायचा राहूनच गेला. रिलीज झाला तेव्हा जेमतेम एखाद दुसरा शो फक्त एकच आठवडाभर तोही पुण्यात होता. नंतर कुठे ओटीटी आणि युट्युबवर पण आला नाही. हे गाणं मात्र पाहिलेलं आहे. गोनिदांची कादंबरी मत्र वाचलेली आहेच आणि संग्रही देखील आहे. निव्वळ अप्रतिम.
माचीवरला बुधा ही गोनिदांची कादंबरी, त्यावर आधारित विजयदत्त यांनी दिग्दर्शित केलेला चित्रपट, आणि त्या चित्रपटासाठी धनंजय धुमाळ यांनी संगीतबद्ध केलेलं एक पक्ष्यांचं संगीत.
संगीत
साहित्यिक
चित्रपट
शिफारस
माहिती

रेडिओ अक्टिव्ह'(radioactive)-सिनेमा परिचय

Bhakti ·

अहिरावण 19/04/2024 - 13:19
>आई जेव्हा वारली तेव्हापासुन तिने अध्यात्माचही त्याग केला, कदाचित तेव्हापासुन ती केवळ‌ फैक्टवर विश्वास ठेवू लागली म्हणजे नक्की काय केले? आधी काय करत होती? नंतर काय केले? दोन्हीमधे काय फरक होता?

Bhakti 19/04/2024 - 13:45
सिनेमात एक दृश्य आहे .पेरी क्युरी स्पिरुच्युअल असतो,एक बाई रेडिओ अक्टिव्ह'पदार्थ वापरून जादू करतं असते दोघांनाही ढोंगीपणा कळतो.पेरी म्हणतो फक्त बघ जाऊ दे.मेरीला राग येतो.बहिणीला ती हे सांगते.ती म्हणते " सायन्स मध्ये आफ्टर लाईफचा कोणताच इव्हिडेन्स नाही." बहिण विचारते आपली आई कुठेतरी आहे यावर तरी तुझा विश्वास आहे का?ती म्हणते " हो ,जमिनीत, पोलंडच्या...." आई गेल्यानंतर ती आधी सहज विश्वास ठेवणारी पण नंतर फैक्ट असेल तर मान्य करणारी अधिक झाली.

प्रसाद गोडबोले 19/04/2024 - 15:43
खरेच ! काय अफलातुन बाई असेल ही , सॉरी सॉरी - मादाम असतील ह्या . ज्या़ काळात बायका अक्षरशः रांधा वाढा उष्टी काढा करत होत्या तेव्हा मादाम क्युरी रेडीयम पोलोनियम वगैरे मुलद्रव्यांवर काम करत होत्या ! म्हणजे हे किती अफाट काम आहे ह्याच्या कल्पना करुन पहा की आपल्यातील किती जणांनी रेडीयम किंव्वा पोलोनियम पाहिले तरी आहे का आपल्या आयुष्यात किंव्वा भविष्यात तरी पाहता येईल अशी काही शक्यता तरी आहे का ! हा तत्कालीन फिजिसिस्ट लोकांच्या एका कॉन्फ्सरन्स मधील फोटो पहा . ह्यात किती महिला दिसतात तुम्हाला !! m पण दुर्दैवाने आजच्या काळातील एकही फेमिनिस्ट तुम्हाला मेरी क्युरींचे नाव घेताना दिसत नाही. किम कार्डेशियन आणि निकि मिनाज ह्या आजच्या रोल मॉडेल्स आहेत फेमिनिश्टांच्या. माय बॉडी माय चॉईस . =)))) I am not complaining, I am actually happy . You understand ? ;)

Bhakti 19/04/2024 - 17:01
येस , absolutely right! नारी.. घुसमटलेल्या देहावरची दूर लोट काजळ पसरू दे त्यावरी लखलखणारे स्वातंत्र्याचे चांदणं!

कॉमी 19/04/2024 - 17:47
चांगला परिचय. अच्युत गोडबोलेंच्या "किमयागार" मध्ये ह्यांच्याबद्दल प्रथम वाचले होते. सगळ्या ढुढ्ढाचार्यांच्या नाकावर टिच्चून दुसरे नोबेल पारितोषिक स्वीकारणाऱ्या मदाम क्युरी तेव्हा पण एकदम प्रेरणादायी वाटलेल्या.

सुधीर कांदळकर 28/04/2024 - 20:32
परिचय/रसास्वाद आवडला. मला माझ्याच मारीवरील लेखाची आठवण झाली. लेखाबद्दल अनेक अनेक धन्यवाद. स्त्रीशक्ती १: मारी क्यूरी: https://www.misalpav.com/node/46193 इथे आहे. पिअरे क्यूरीवरील लेख पण संगणकावरील अडगळीत पडला होता. तो आत्ता मिपावर प्रसिद्ध केला आहे.

अहिरावण 19/04/2024 - 13:19
>आई जेव्हा वारली तेव्हापासुन तिने अध्यात्माचही त्याग केला, कदाचित तेव्हापासुन ती केवळ‌ फैक्टवर विश्वास ठेवू लागली म्हणजे नक्की काय केले? आधी काय करत होती? नंतर काय केले? दोन्हीमधे काय फरक होता?

Bhakti 19/04/2024 - 13:45
सिनेमात एक दृश्य आहे .पेरी क्युरी स्पिरुच्युअल असतो,एक बाई रेडिओ अक्टिव्ह'पदार्थ वापरून जादू करतं असते दोघांनाही ढोंगीपणा कळतो.पेरी म्हणतो फक्त बघ जाऊ दे.मेरीला राग येतो.बहिणीला ती हे सांगते.ती म्हणते " सायन्स मध्ये आफ्टर लाईफचा कोणताच इव्हिडेन्स नाही." बहिण विचारते आपली आई कुठेतरी आहे यावर तरी तुझा विश्वास आहे का?ती म्हणते " हो ,जमिनीत, पोलंडच्या...." आई गेल्यानंतर ती आधी सहज विश्वास ठेवणारी पण नंतर फैक्ट असेल तर मान्य करणारी अधिक झाली.

प्रसाद गोडबोले 19/04/2024 - 15:43
खरेच ! काय अफलातुन बाई असेल ही , सॉरी सॉरी - मादाम असतील ह्या . ज्या़ काळात बायका अक्षरशः रांधा वाढा उष्टी काढा करत होत्या तेव्हा मादाम क्युरी रेडीयम पोलोनियम वगैरे मुलद्रव्यांवर काम करत होत्या ! म्हणजे हे किती अफाट काम आहे ह्याच्या कल्पना करुन पहा की आपल्यातील किती जणांनी रेडीयम किंव्वा पोलोनियम पाहिले तरी आहे का आपल्या आयुष्यात किंव्वा भविष्यात तरी पाहता येईल अशी काही शक्यता तरी आहे का ! हा तत्कालीन फिजिसिस्ट लोकांच्या एका कॉन्फ्सरन्स मधील फोटो पहा . ह्यात किती महिला दिसतात तुम्हाला !! m पण दुर्दैवाने आजच्या काळातील एकही फेमिनिस्ट तुम्हाला मेरी क्युरींचे नाव घेताना दिसत नाही. किम कार्डेशियन आणि निकि मिनाज ह्या आजच्या रोल मॉडेल्स आहेत फेमिनिश्टांच्या. माय बॉडी माय चॉईस . =)))) I am not complaining, I am actually happy . You understand ? ;)

Bhakti 19/04/2024 - 17:01
येस , absolutely right! नारी.. घुसमटलेल्या देहावरची दूर लोट काजळ पसरू दे त्यावरी लखलखणारे स्वातंत्र्याचे चांदणं!

कॉमी 19/04/2024 - 17:47
चांगला परिचय. अच्युत गोडबोलेंच्या "किमयागार" मध्ये ह्यांच्याबद्दल प्रथम वाचले होते. सगळ्या ढुढ्ढाचार्यांच्या नाकावर टिच्चून दुसरे नोबेल पारितोषिक स्वीकारणाऱ्या मदाम क्युरी तेव्हा पण एकदम प्रेरणादायी वाटलेल्या.

सुधीर कांदळकर 28/04/2024 - 20:32
परिचय/रसास्वाद आवडला. मला माझ्याच मारीवरील लेखाची आठवण झाली. लेखाबद्दल अनेक अनेक धन्यवाद. स्त्रीशक्ती १: मारी क्यूरी: https://www.misalpav.com/node/46193 इथे आहे. पिअरे क्यूरीवरील लेख पण संगणकावरील अडगळीत पडला होता. तो आत्ता मिपावर प्रसिद्ध केला आहे.
ठ G
मुक्तक
चित्रपट

अ‍ॅनिमल...नी अंमळ मळ मळ

निओ ·

चौथा कोनाडा 10/12/2023 - 15:31
लै भारी निरिक्षण, परिक्षण, रसग्रहण ! PADHAHIWARI
तसंच आपले उपेंद्र भाऊ लिमये. tense वातावरणात भारी विनोद निर्मिती करून जातात. त्यांच्या तोंडून आयच्या गावात, चांगभलं व दोन चार मराठी शिव्या ऐकून या हैदराबादच्या थेटरात जय महाराष्ट्र जोरात ओरडावे वाटले. action ला background मधे 'डॉबीवाल्या बोलव माझ्या डीजे ला' मराठी गाणं ऐकायला मजा वाटली
याची लैच चर्चा सुरू आहे ! मराठी ऑडियन्स सुद्धा मिळावा म्हनून खटपट सुरु आहे की काय शंका येतेय ! अगदी योग्य शब्दात घेतली आहे !

शशिकांत ओक 24/12/2023 - 12:26
सीेेेेेेेेेेेेेेए करताना ती बाळगावी लागते याची आठवण झाली. वेगवेगळ्या ठिकाणी जाऊन देमार मार धार करून आपले खिसे भरायला सोईचे होते.

विअर्ड विक्स 11/12/2023 - 09:36
परीक्षण आवडले असे सुपरस्टार बेस पिक्चर धो धो पैसे कमावतात .... कबीर सिंग , अर्जुन रेड्डी , KGF काय पठाण , जवान लिस्ट लंबी आहे ... सगळे one time watch पठडीतले ....

चौथा कोनाडा 11/12/2023 - 12:54
पण आपण जसजसे चोखंदळ आणि बहूश्रुत होत जातो तसे ही असले सिनेमे फोल वाटायला सुरुवात होते असे माझे निरिक्षण आहे

चौथा कोनाडा 11/12/2023 - 12:56
.. म्हणजे सगळे one time watch पठडीतले पण रहात नाहीत, असे मला म्हणायचे आहे. आधीच प्रचंड चर्चा झालेली असते, औत्सुक्य लोप पावते.

चौथा कोनाडा 10/12/2023 - 15:31
लै भारी निरिक्षण, परिक्षण, रसग्रहण ! PADHAHIWARI
तसंच आपले उपेंद्र भाऊ लिमये. tense वातावरणात भारी विनोद निर्मिती करून जातात. त्यांच्या तोंडून आयच्या गावात, चांगभलं व दोन चार मराठी शिव्या ऐकून या हैदराबादच्या थेटरात जय महाराष्ट्र जोरात ओरडावे वाटले. action ला background मधे 'डॉबीवाल्या बोलव माझ्या डीजे ला' मराठी गाणं ऐकायला मजा वाटली
याची लैच चर्चा सुरू आहे ! मराठी ऑडियन्स सुद्धा मिळावा म्हनून खटपट सुरु आहे की काय शंका येतेय ! अगदी योग्य शब्दात घेतली आहे !

शशिकांत ओक 24/12/2023 - 12:26
सीेेेेेेेेेेेेेेए करताना ती बाळगावी लागते याची आठवण झाली. वेगवेगळ्या ठिकाणी जाऊन देमार मार धार करून आपले खिसे भरायला सोईचे होते.

विअर्ड विक्स 11/12/2023 - 09:36
परीक्षण आवडले असे सुपरस्टार बेस पिक्चर धो धो पैसे कमावतात .... कबीर सिंग , अर्जुन रेड्डी , KGF काय पठाण , जवान लिस्ट लंबी आहे ... सगळे one time watch पठडीतले ....

चौथा कोनाडा 11/12/2023 - 12:54
पण आपण जसजसे चोखंदळ आणि बहूश्रुत होत जातो तसे ही असले सिनेमे फोल वाटायला सुरुवात होते असे माझे निरिक्षण आहे

चौथा कोनाडा 11/12/2023 - 12:56
.. म्हणजे सगळे one time watch पठडीतले पण रहात नाहीत, असे मला म्हणायचे आहे. आधीच प्रचंड चर्चा झालेली असते, औत्सुक्य लोप पावते.
अ‍ॅनिमल पाहिला आणि लेखणी हाती घेतली. अ‍ॅनि मल की मळ, जे काही असेल ते आणि त्यामुळे झालेली मळमळ उलटी करून टाकावी म्हटले, म्हणजे मन शांत होईल म्हणून हा प्रपंच. सुरुवातीलाच वाईट जोक. कोणी आगाऊ म्हणेल कि मळ बाहेर काढायची दुसरी क्रिया पण असते ती इथे नाही केली याबद्दल धन्यवाद. असो कोटीचा मोह आवरला नाही. मूळ मुद्दा चित्रपटाबद्दल. Violence presented in entertaining way (काही दृश्य सोडली तर ) हे दिग्दर्शक व कलाकार या जोडीने दाखवून दिलं. आणि खरंच, चित्रपटात जेव्हा हाणामारी चालते तेव्हाच बरं वाटतं. फॅमिली ड्रामा येतो तेव्हा बोअरच होतं. तरीपण सध्याचा अति हिंसाचार नाही झेपत आपल्याला .
कथा
मुक्तक
विडंबन
विनोद
चित्रपट
प्रकटन
प्रतिक्रिया
आस्वाद
समीक्षा
अनुभव
मत
विरंगुळा

दिवाळी सुटीत डोक्याला खुराक

vcdatrange ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 11/11/2023 - 19:08
THE PLATFORM (2019) दृश्य बरीच नकोशी आणि अंगावर येणारी, ओंगळवाणी. कसातरी पुढे जात राहिलो. शेवट काही तरी वेगळा होईल अशा अपेक्षेने. चित्रपटाचा शेवट गोंधळलेला किंवा समजत नाही. कदाचित येणारे नवे कैदी योग्य पर्याय निवडतील असे काही. -दिलीप बिरुटे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 11/11/2023 - 19:08
THE PLATFORM (2019) दृश्य बरीच नकोशी आणि अंगावर येणारी, ओंगळवाणी. कसातरी पुढे जात राहिलो. शेवट काही तरी वेगळा होईल अशा अपेक्षेने. चित्रपटाचा शेवट गोंधळलेला किंवा समजत नाही. कदाचित येणारे नवे कैदी योग्य पर्याय निवडतील असे काही. -दिलीप बिरुटे
दिवाळीच्या सुटीत डोक्याला खुराक हवा असेल तर दोन हटके मुवीज् सुचवतोय. . THE PLATFORM (2019) सामाजिक संदेशासोबत वेगळ्या संकल्पनेवर बनलेला हा अनोखा आणि थोडासा मन हेलावणारा चित्रपट आहे. सुमारे 300 मजल्यांची इमारत असून, तिला इमारत म्हटले जात असले तरी प्रत्यक्षात एक तडीपार कारागृह आहे. जिथे कैदी स्वतः शिक्षा भोगण्यासाठी प्रवेशतात. त्या इमारतीच्या प्रत्येक मजल्यावर प्रत्येक खोलीत दोन कैदी राहतात. आता असे होते की दिवसातून एकदाच एक प्लॅटफॉर्म त्या खोलीच्या मध्यातुन वरपासून खालपर्यंत जातो.
चित्रपट
आस्वाद
समीक्षा
शिफारस

मी वसंतराव - गाण्यापलीकडला अनुभव

मित्रहो ·

सौंदाळा 27/07/2023 - 10:41
मी पण हल्लीच जिओ सिनेमावरच पहिला. सर्वात भावला म्हणजे वसंतरावांच्या आईचा करारी स्वभाव आणि धीरोदात्तपणा. वसंतरावांची संसार, नोकरी, गाणे सर्व सांभाळताना झालेली कसरत आणि स्वतःचे असे वेगळे गाणे विकसित करायची वृत्ती आणि त्याबाबतीत (कदाचीत) आईकडूनच मिळालेला करारी स्वभाव. पुलंच्या पुस्तकांमध्ये त्यांच्या घरी भीमसेन जोशी, वसंतराव यांच्या अनौपचारिक अनेक मैफिली होत असे वाचले होते. मात्र पुलं आणि वसंतराव एकमेकांच्या इतके जवळ होते हे चित्रपटात कळले. चित्रपटाचा शेवट पण अचानक झाल्यासारखा वाटला. ऊर्जितावस्था आल्यावर वसंतरावांच्या आयुष्यातला बदल थोडाफार तरी दाखवायला हवा होता असे वाटले.

कर्नलतपस्वी 27/07/2023 - 11:53
याच्या पलिकडचे लिखाण आवडले. मि चित्रपट नाही पाहिला पण पं वसंतराव जवळून पाहिलेत. पं भार्गव आचरेकर, पं वसंतराव, प्रकाश घांग्रेकर,प्रकाश इनामदार, फैय्याज आणी बकुळ पंडित हा कट्यार चा ओरीजिनल संच. बघण्याची, बोलण्याची संधी मिळाली. बगळ्यांची माळ फुले हे आवडते गाणे. वा रा कांत याच्या अनेक गितातले एक गीत. राहुल देशपांडे यांचे पाऊस वाजतो दारी हलकेच निथळती सुर हे आवडते गाणे. आजोबा आणी नातू मधे आजोबा जास्त आवडतात पण नातवाची,वर दिल्याप्रमाणे,स्वताची गायलेली गिते आवडतात.

राजेंद्र मेहेंदळे 27/07/2023 - 12:15
मलाही हा चित्रपट आवडला. एका कलाकाराचा घडतानाचा प्रवास छान दाखवला आहे. पुनव रातीचा गाणे मला विशेष आवडले. श्रुंगारीक शब्द पण वयोमानाने आलेली त्यामागची असमर्थता किवा अपरिहार्यता आणि कारुण्य, कलाकाराची वार्धक्यामुळे होणारी परवड, तरीही दर्दी लोकांकडुन मिळणारी दाद असे बरेच काही एकाच गाण्यात चमकुन जाते. विद्यार्थी दशेतले सूर संगत हे गाणे(सारंग साठ्येची भुमिकाही उत्तम), तरुणपणीचे लाहोरला गुरुंनी शिकवलेला मारवा, हुरहुर लावणारे ले चली तकदीर आणि शेवटची भैरवी, सगळीच गाणी उत्तम जमली आहेत. शेवटच्या भैरवी मध्ये तबलावादक म्हणुन झाकीर जींच्या भुमिकेत प्रसाद पाध्येला घेतल्याने हँड मुव्हमेंटस योग्य झाल्या आहेत. नाहीतर बरेचदा तालाप्रमणे हात हालत नाहीत(कोणतेही वाद्य असो) आणि ते बघायला खटकते.

विअर्ड विक्स 28/07/2023 - 09:50
दूरदेशीच्या प्रवासात विमानात भर मध्यरात्री "मी वसंतराव" आणि "चंद्रमुखी" असे सलग दिन मराठी चित्रपट जवळपास ३ -४ महिन्यापूर्वी बघितले होते . दोन्ही चित्रपट मला शोकांतिका च वाटले. मी वसंतराव - मला तरी हा चित्रपट त्यांच्या आयुष्यातील पूर्वार्धावर फोकस केलेला वाटला . उत्तरार्ध येणार आहे का माहित नाही , पण यशोगाथा रेखाटण्यात हा चित्रपट कमी पडतो असे माझे मत आहे. मी व्यक्तिशः त्यांचे जीवन चरित्र वाचलेले नाही पण किशोर कुमार प्रमाणे आवाजाची दैवी देणगी त्यांना मिळाली होती जी आखीव रेखीव संगीताच्या पलीकडली होती असे चित्रपट रंगवतो. अनिता दातेंचे नाव नमूद करावे असा आग्रह ( जरी तिचे वर्हाडी एका मालिकेमुळे प्रसिद्ध असले तरी इथे वेगळा बाज आहे ) चंद्रमुखी - लावणी कलाकार वर चित्रपट असूनही यांत विशेष लक्षवेधी गाणी व लावणी नाहीत . बाकी चित्रपटातील अमृता खानविलकर ची भूमिका चांगली आहे. मृण्मयी देशपान्डे ची लहान पण लक्षवेधी भूमिका आहे

मित्रहो 28/07/2023 - 12:38
धन्यवाद सौंदाळा, कर्नल तपस्वी, राजेंद्र मेहेंदळे, विअर्ड विक्स हो वसंतरावांच्या आईचा करारी स्वभाव आवडला. अनिता दाते हिने यात केलेले काम आवडले. @ कर्नल तपस्वी वसंतराव देशपांडे यांची गाणी चांगलीच होती. कदाचित रेकॉर्डिंग क्वॉलिटीचा परिणाम असेल मला तरी राहुल देशपांडे यांचीच गाणी आवडतात. वैविध्य आहे ते लाजवाब आहे. @ राजेंद्र मेहेंदळे मलाही पुनव रातीचा हि लावणी आणि तेरे दरसे हि गझल फार आवडली. @ विअर्ड विक्स तुम्ही म्हणताय ते बरोबर आहे आयुष्याचा पूर्वार्ध आहे. मी हे म्हणेल की कट्यार पर्यंतचा प्रवास आहे. असे प्रत्येकाचेच असते. तो एक पहिला मोठा ब्रेक महत्वाचा असतो. त्यानंतरचा प्रवास हा बऱ्याचदा ठराविक मार्गाने जाणारा असतो. उत्तरार्ध येणार की नाही मला माहिती नाही. उदा. धोनी वर्ल्डकप जिंकून संपतो त्यानंतर त्याने कितीवेळा IPL मधे विजय मिळविला याला फारसे महत्व राहत नाही. मला तरी शोकांतिका नाही वाटली. चंद्रमुखी मी बघितला नाही पण मला बाई ग हे गाणे प्रचंड म्हणजे प्रचंड आवडते. नृत्यदिग्दर्शन, नृत्य, संगीत, गायन सारेच आवडते.

मित्रहो 29/07/2023 - 11:25
आणि हे नृत्य दिग्दर्शनाचे प्रयत्न https://www.youtube.com/watch?v=_kHIyon8Fio बाई ग ही तशी बैठकीची लावणी आहे. याआधी जितक्या बैठकीच्या लावण्या आल्या त्यात एक गुलाम स्त्री तिच्या मालकाला रिझवते असे होते. गाणी सुंदर असली तर बहुतेक गाण्यात हाच भाव होता. बाई ग हे सुद्धा Extra Marital परिस्थितीमधलेच आहे पण इथे दोन व्यक्तींचे प्रेम आहे. त्याला कृष्णाचा अध्यात्मिक रंग दिल्यामुळे ते अजून उंचीवर गेले. बाई ग या गाण्याने बैठकीचे लावणीचे स्वरुप बदलले. त्यासाठी दिग्दर्शक, संगीतकार, गीतकार, गायिका, नृत्य दिग्दर्शक, कलाकार, कला दिग्दर्शक हे सारे कौतुकास पात्र आहे.

कर्नलतपस्वी 29/07/2023 - 08:59
त्याबरोबर सुर असेल तर संगीत चांगलेच वाटते. @ कर्नल तपस्वी वसंतराव देशपांडे यांची गाणी चांगलीच होती. कदाचित रेकॉर्डिंग क्वॉलिटीचा परिणाम असेल मला तरी सहमत.

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 28/07/2023 - 17:32
पण अव्हेलेबल नाही. काहीतरी झोल करावा लागेल असं दिसतंय. आमच्या घरी एकंदरीत कलेचे प्रचंड वावडे आहे. का कुणास ठाऊक. कधी कधी मलाही पळून जावेसे वाटते.

सुधीर कांदळकर 29/07/2023 - 07:28
पुलंच्या मैत्र या पुस्तकात वसंतराव सायकलवरून जाऊन कारकून या पदावर नोकरी करीत त्याचे वर्णन आहे. त्यांच्या इतरही छान आठवणी आहेत. उद्या रविवारी कुठल्या तरी वाहिनीवर दुपारी १२.०० वाजता हा चित्रपट आहे. तो नक्की पाहणार. होम थिएटरवर आवाज ठेवून. ७०च्या दशकात वसंतरावांच्या काही मैफिलींना गेलो होतो. प्रभावी श्रवणकौशल्य या विषयात लिखित मजकुराला शब्दांमागील स्वरातून आत्मविश्वास कसा प्रतीत होतो आणि स्वर आणि तीव्रता यातील चढउतार लिखित मजकुराला कसा वेगळे स्वरूप देतो याबद्दल माहिती आहे. वसंतरावांच्या सुरुवातीच्या आलापापासूनच हे सारे छान अनुभवता येई. त्या काळात व्यासपीठावर घसा ओला करण्यासाठी तांब्यापेला ठेवला जाई. दादरच्या अ‍ॅन्टोनिओ डिसिल्व्हा हायस्कूलच्या पटांगणात त्या काळी नाट्यमहोत्सव भरे. ओळीने आठदहा रात्री नाटके लागत. एकदा तिथे कट्यारचा प्रयोग मी पाहिला आहे. नाटकातल्या व्यासपीठावर तांब्यापेला ठेवल्यामुले तेव्हा हशा पिकला होता. आठवणींना उजाळा दिल्याबद्दल धन्यवाद.

मित्रहो 29/07/2023 - 11:29
धन्यवाद हणमंतअण्णा शंकर... आणि सुधीर कांदळकर सिनेमा ३० जुलैला कलर्स मराठी टिव्हीवर येतो अशी जाहिरात वाचली. तसेच JIO वर कधीही बघता येतो. काही आंतरराष्ट्रिय विमानात सुद्धा उपलब्ध आहे. सुधीर कांदळकर अनुभव शेअर केल्याबद्दल धन्यवाद.

Bhakti 30/07/2023 - 21:40
आज पाहिला, सुंदर सिनेमा आहे.वसंतरावांचे आयुष्य इतके खडतर होते माहिती नव्हतं.शेवटचे कैवल्य गीत ऐकताना हरवून गेले.खरोखर राहुल देशपांडे यांनी त्यांचं स्वप्न, इच्छा पुर्ण केल्या‌ आहेत. तुम्हीही छान लिहिले,इथे धागा आहे म्हणून सिनेमा पाहिला गेला.

धर्मराजमुटके 31/07/2023 - 11:32
खूप सुंदर सिनेमा परिक्षण. खरे तर हा चित्रपट सिनेमागृहातच बघायचे ठरले होते पण काही ना काही कारणाने राहून जात होते. काल जिओ सिनेमावर पाहिला. चित्रपट आवडला. गाणी देखील श्रवणिय आहेत. एकच इच्छा अपुर्ण राहिली ती म्हणजे "घेई छंद मकरंद" पुर्ण लांबीचे हवे होते ते जेमतेम ३० सेकंदात संपले. श्री. वसंत देशपांडे हे राहूल देशपांडे यांचे आजोबा होते ही माहिती देखील नव्याने झाली. आपल्या लेखाबद्दल अनेक आभार !

मित्रहो 31/07/2023 - 11:38
खूप धन्यवाद धर्मराजमुटके राहुल देशपांडे हे वसंतराव देशपांडे यांचे नातू आहेत. मला त्यांची गाणी देखील खूप आवडतात. विशेषतः कलेक्टिव्हमधील काही गाणि अप्रतिम आहेत. एक गाण, एकच राग वेगवेगळ्या प्रकारे गाता येईल का तो जो प्रयत्न केला जातो ते शब्दातीत. मी वर म्हटल्याप्रमाणे वसंतरावांची खूप प्रसिद्ध गाणी मग ती सिनेमातील असो की नाटकातील ते जमेल तोपर्यंत टाळण्याचा प्रयत्न केला. कर्नल तपस्वी यांच्य लेखात त्याचा उल्लेख आहे.

सौंदाळा 27/07/2023 - 10:41
मी पण हल्लीच जिओ सिनेमावरच पहिला. सर्वात भावला म्हणजे वसंतरावांच्या आईचा करारी स्वभाव आणि धीरोदात्तपणा. वसंतरावांची संसार, नोकरी, गाणे सर्व सांभाळताना झालेली कसरत आणि स्वतःचे असे वेगळे गाणे विकसित करायची वृत्ती आणि त्याबाबतीत (कदाचीत) आईकडूनच मिळालेला करारी स्वभाव. पुलंच्या पुस्तकांमध्ये त्यांच्या घरी भीमसेन जोशी, वसंतराव यांच्या अनौपचारिक अनेक मैफिली होत असे वाचले होते. मात्र पुलं आणि वसंतराव एकमेकांच्या इतके जवळ होते हे चित्रपटात कळले. चित्रपटाचा शेवट पण अचानक झाल्यासारखा वाटला. ऊर्जितावस्था आल्यावर वसंतरावांच्या आयुष्यातला बदल थोडाफार तरी दाखवायला हवा होता असे वाटले.

कर्नलतपस्वी 27/07/2023 - 11:53
याच्या पलिकडचे लिखाण आवडले. मि चित्रपट नाही पाहिला पण पं वसंतराव जवळून पाहिलेत. पं भार्गव आचरेकर, पं वसंतराव, प्रकाश घांग्रेकर,प्रकाश इनामदार, फैय्याज आणी बकुळ पंडित हा कट्यार चा ओरीजिनल संच. बघण्याची, बोलण्याची संधी मिळाली. बगळ्यांची माळ फुले हे आवडते गाणे. वा रा कांत याच्या अनेक गितातले एक गीत. राहुल देशपांडे यांचे पाऊस वाजतो दारी हलकेच निथळती सुर हे आवडते गाणे. आजोबा आणी नातू मधे आजोबा जास्त आवडतात पण नातवाची,वर दिल्याप्रमाणे,स्वताची गायलेली गिते आवडतात.

राजेंद्र मेहेंदळे 27/07/2023 - 12:15
मलाही हा चित्रपट आवडला. एका कलाकाराचा घडतानाचा प्रवास छान दाखवला आहे. पुनव रातीचा गाणे मला विशेष आवडले. श्रुंगारीक शब्द पण वयोमानाने आलेली त्यामागची असमर्थता किवा अपरिहार्यता आणि कारुण्य, कलाकाराची वार्धक्यामुळे होणारी परवड, तरीही दर्दी लोकांकडुन मिळणारी दाद असे बरेच काही एकाच गाण्यात चमकुन जाते. विद्यार्थी दशेतले सूर संगत हे गाणे(सारंग साठ्येची भुमिकाही उत्तम), तरुणपणीचे लाहोरला गुरुंनी शिकवलेला मारवा, हुरहुर लावणारे ले चली तकदीर आणि शेवटची भैरवी, सगळीच गाणी उत्तम जमली आहेत. शेवटच्या भैरवी मध्ये तबलावादक म्हणुन झाकीर जींच्या भुमिकेत प्रसाद पाध्येला घेतल्याने हँड मुव्हमेंटस योग्य झाल्या आहेत. नाहीतर बरेचदा तालाप्रमणे हात हालत नाहीत(कोणतेही वाद्य असो) आणि ते बघायला खटकते.

विअर्ड विक्स 28/07/2023 - 09:50
दूरदेशीच्या प्रवासात विमानात भर मध्यरात्री "मी वसंतराव" आणि "चंद्रमुखी" असे सलग दिन मराठी चित्रपट जवळपास ३ -४ महिन्यापूर्वी बघितले होते . दोन्ही चित्रपट मला शोकांतिका च वाटले. मी वसंतराव - मला तरी हा चित्रपट त्यांच्या आयुष्यातील पूर्वार्धावर फोकस केलेला वाटला . उत्तरार्ध येणार आहे का माहित नाही , पण यशोगाथा रेखाटण्यात हा चित्रपट कमी पडतो असे माझे मत आहे. मी व्यक्तिशः त्यांचे जीवन चरित्र वाचलेले नाही पण किशोर कुमार प्रमाणे आवाजाची दैवी देणगी त्यांना मिळाली होती जी आखीव रेखीव संगीताच्या पलीकडली होती असे चित्रपट रंगवतो. अनिता दातेंचे नाव नमूद करावे असा आग्रह ( जरी तिचे वर्हाडी एका मालिकेमुळे प्रसिद्ध असले तरी इथे वेगळा बाज आहे ) चंद्रमुखी - लावणी कलाकार वर चित्रपट असूनही यांत विशेष लक्षवेधी गाणी व लावणी नाहीत . बाकी चित्रपटातील अमृता खानविलकर ची भूमिका चांगली आहे. मृण्मयी देशपान्डे ची लहान पण लक्षवेधी भूमिका आहे

मित्रहो 28/07/2023 - 12:38
धन्यवाद सौंदाळा, कर्नल तपस्वी, राजेंद्र मेहेंदळे, विअर्ड विक्स हो वसंतरावांच्या आईचा करारी स्वभाव आवडला. अनिता दाते हिने यात केलेले काम आवडले. @ कर्नल तपस्वी वसंतराव देशपांडे यांची गाणी चांगलीच होती. कदाचित रेकॉर्डिंग क्वॉलिटीचा परिणाम असेल मला तरी राहुल देशपांडे यांचीच गाणी आवडतात. वैविध्य आहे ते लाजवाब आहे. @ राजेंद्र मेहेंदळे मलाही पुनव रातीचा हि लावणी आणि तेरे दरसे हि गझल फार आवडली. @ विअर्ड विक्स तुम्ही म्हणताय ते बरोबर आहे आयुष्याचा पूर्वार्ध आहे. मी हे म्हणेल की कट्यार पर्यंतचा प्रवास आहे. असे प्रत्येकाचेच असते. तो एक पहिला मोठा ब्रेक महत्वाचा असतो. त्यानंतरचा प्रवास हा बऱ्याचदा ठराविक मार्गाने जाणारा असतो. उत्तरार्ध येणार की नाही मला माहिती नाही. उदा. धोनी वर्ल्डकप जिंकून संपतो त्यानंतर त्याने कितीवेळा IPL मधे विजय मिळविला याला फारसे महत्व राहत नाही. मला तरी शोकांतिका नाही वाटली. चंद्रमुखी मी बघितला नाही पण मला बाई ग हे गाणे प्रचंड म्हणजे प्रचंड आवडते. नृत्यदिग्दर्शन, नृत्य, संगीत, गायन सारेच आवडते.

मित्रहो 29/07/2023 - 11:25
आणि हे नृत्य दिग्दर्शनाचे प्रयत्न https://www.youtube.com/watch?v=_kHIyon8Fio बाई ग ही तशी बैठकीची लावणी आहे. याआधी जितक्या बैठकीच्या लावण्या आल्या त्यात एक गुलाम स्त्री तिच्या मालकाला रिझवते असे होते. गाणी सुंदर असली तर बहुतेक गाण्यात हाच भाव होता. बाई ग हे सुद्धा Extra Marital परिस्थितीमधलेच आहे पण इथे दोन व्यक्तींचे प्रेम आहे. त्याला कृष्णाचा अध्यात्मिक रंग दिल्यामुळे ते अजून उंचीवर गेले. बाई ग या गाण्याने बैठकीचे लावणीचे स्वरुप बदलले. त्यासाठी दिग्दर्शक, संगीतकार, गीतकार, गायिका, नृत्य दिग्दर्शक, कलाकार, कला दिग्दर्शक हे सारे कौतुकास पात्र आहे.

कर्नलतपस्वी 29/07/2023 - 08:59
त्याबरोबर सुर असेल तर संगीत चांगलेच वाटते. @ कर्नल तपस्वी वसंतराव देशपांडे यांची गाणी चांगलीच होती. कदाचित रेकॉर्डिंग क्वॉलिटीचा परिणाम असेल मला तरी सहमत.

हणमंतअण्णा शंकराप्पा रावळगुंडवाडीकर 28/07/2023 - 17:32
पण अव्हेलेबल नाही. काहीतरी झोल करावा लागेल असं दिसतंय. आमच्या घरी एकंदरीत कलेचे प्रचंड वावडे आहे. का कुणास ठाऊक. कधी कधी मलाही पळून जावेसे वाटते.

सुधीर कांदळकर 29/07/2023 - 07:28
पुलंच्या मैत्र या पुस्तकात वसंतराव सायकलवरून जाऊन कारकून या पदावर नोकरी करीत त्याचे वर्णन आहे. त्यांच्या इतरही छान आठवणी आहेत. उद्या रविवारी कुठल्या तरी वाहिनीवर दुपारी १२.०० वाजता हा चित्रपट आहे. तो नक्की पाहणार. होम थिएटरवर आवाज ठेवून. ७०च्या दशकात वसंतरावांच्या काही मैफिलींना गेलो होतो. प्रभावी श्रवणकौशल्य या विषयात लिखित मजकुराला शब्दांमागील स्वरातून आत्मविश्वास कसा प्रतीत होतो आणि स्वर आणि तीव्रता यातील चढउतार लिखित मजकुराला कसा वेगळे स्वरूप देतो याबद्दल माहिती आहे. वसंतरावांच्या सुरुवातीच्या आलापापासूनच हे सारे छान अनुभवता येई. त्या काळात व्यासपीठावर घसा ओला करण्यासाठी तांब्यापेला ठेवला जाई. दादरच्या अ‍ॅन्टोनिओ डिसिल्व्हा हायस्कूलच्या पटांगणात त्या काळी नाट्यमहोत्सव भरे. ओळीने आठदहा रात्री नाटके लागत. एकदा तिथे कट्यारचा प्रयोग मी पाहिला आहे. नाटकातल्या व्यासपीठावर तांब्यापेला ठेवल्यामुले तेव्हा हशा पिकला होता. आठवणींना उजाळा दिल्याबद्दल धन्यवाद.

मित्रहो 29/07/2023 - 11:29
धन्यवाद हणमंतअण्णा शंकर... आणि सुधीर कांदळकर सिनेमा ३० जुलैला कलर्स मराठी टिव्हीवर येतो अशी जाहिरात वाचली. तसेच JIO वर कधीही बघता येतो. काही आंतरराष्ट्रिय विमानात सुद्धा उपलब्ध आहे. सुधीर कांदळकर अनुभव शेअर केल्याबद्दल धन्यवाद.

Bhakti 30/07/2023 - 21:40
आज पाहिला, सुंदर सिनेमा आहे.वसंतरावांचे आयुष्य इतके खडतर होते माहिती नव्हतं.शेवटचे कैवल्य गीत ऐकताना हरवून गेले.खरोखर राहुल देशपांडे यांनी त्यांचं स्वप्न, इच्छा पुर्ण केल्या‌ आहेत. तुम्हीही छान लिहिले,इथे धागा आहे म्हणून सिनेमा पाहिला गेला.

धर्मराजमुटके 31/07/2023 - 11:32
खूप सुंदर सिनेमा परिक्षण. खरे तर हा चित्रपट सिनेमागृहातच बघायचे ठरले होते पण काही ना काही कारणाने राहून जात होते. काल जिओ सिनेमावर पाहिला. चित्रपट आवडला. गाणी देखील श्रवणिय आहेत. एकच इच्छा अपुर्ण राहिली ती म्हणजे "घेई छंद मकरंद" पुर्ण लांबीचे हवे होते ते जेमतेम ३० सेकंदात संपले. श्री. वसंत देशपांडे हे राहूल देशपांडे यांचे आजोबा होते ही माहिती देखील नव्याने झाली. आपल्या लेखाबद्दल अनेक आभार !

मित्रहो 31/07/2023 - 11:38
खूप धन्यवाद धर्मराजमुटके राहुल देशपांडे हे वसंतराव देशपांडे यांचे नातू आहेत. मला त्यांची गाणी देखील खूप आवडतात. विशेषतः कलेक्टिव्हमधील काही गाणि अप्रतिम आहेत. एक गाण, एकच राग वेगवेगळ्या प्रकारे गाता येईल का तो जो प्रयत्न केला जातो ते शब्दातीत. मी वर म्हटल्याप्रमाणे वसंतरावांची खूप प्रसिद्ध गाणी मग ती सिनेमातील असो की नाटकातील ते जमेल तोपर्यंत टाळण्याचा प्रयत्न केला. कर्नल तपस्वी यांच्य लेखात त्याचा उल्लेख आहे.
खूप दिवसांनी का असेना पण मी शेवटी ‘मी वसंतराव’ हा चित्रपट बघितला. थियटेरमधे बघणे झाले नाही पण Jio Cinema वर बघायला सुद्धा उशीरच झाला. उशीरा सिनेमा बघून त्यावर काही लिहिण्यात हा फायदा असतो की बऱ्याच मंडळींनी सिनेमा बघितला असतो त्यामुळे कथानक माहिती असते. अशा वेळेला काही लिहिणे म्हणजे चित्रपट बघितल्यानंतर दोन व्यक्तीनी केलेल्या गप्पा असतात तेंव्हा गप्पाच मारु या. चित्रपट तसाही चरित्रपट आहे त्यामुळे शेवटी काय होणार आहे हे माहिती असतेच फक्त हा प्रवास कसा उलगडत जातो तेच बघण्यात खरी मजा आहे. ती मजा चित्रपट बघितल्यानंतरच कळते, तेंव्हा चित्रपट नक्की बघा आता टिव्हीवर देखील येतोय.
चित्रपट
प्रकटन
Subscribe to चित्रपट
© 2026 मिसळपाव