मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

ओपनहायमर नोलन‌ कलाकृती

Bhakti ·

परिचय दिला आहे. बघायला हवा. आपल्या परमाणू सारखा आहे का? जवळच 93 एव्हेन्यू मधे लागला आहे.

In reply to by कर्नलतपस्वी

Bhakti 24/07/2023 - 18:37
मी परमाणू नाही पाहिला. ओपनहायमरसाठी महायुद्धाच्या काळातील राजकारण-कम्युनिस्ट-रशिया यांचा होमवर्क करुन जा.

माझ्या मुलाला बघायचा आहे पण इंग्रजी चित्रपट म्हटल्यावर थोडी भिती वाटते. इंग्रजी चित्रपटात लोणी आणि आग जवळ आले की लोणी लगेच वितळून जाते. तस्मात आपण चित्रपट पाहिला असेल तर ओपनहायमर ने अणुबाँम्ब बनवताना रिकाम्या वेळेत लोणी आणि आगीचे प्रयोग केल्याचे काही चित्रण आहे काय चित्रपटात ते कळवा. नसेल तर चित्रपट मुलाबरोबर पाहावा म्हणतो.

In reply to by धर्मराजमुटके

कंजूस 24/07/2023 - 20:06
एका बातमीनुसार . . . भारतात वितरीत करण्याच्या प्रिंटमध्ये नवनीत_अग्नी दृष्यात काळा झगा घालून पुन्हा चित्रीकरण केलं आणि U प्रमाणपत्र मिळवलं. खरोखरच अणू विज्ञान माहिती करून घ्यायचं असेल तर A brief history of time - Hawking वाचणे उत्तम. मराठी भाषांतरही निघाले आहे. बाकी मार्केटिंग.

In reply to by धर्मराजमुटके

Bhakti 24/07/2023 - 21:10
लोणी आग जवळ येते पण इतकं प्रकरण तापलं नाही.लेकरू लवकर विसरेल. कंकाकानी दिलेली माहिती बरोबर आहे.शेवटी ओपनहायमरपण माणूस आहे ना ;) (हा हा)

In reply to by Bhakti

कंजूस 25/07/2023 - 06:11
प्रेक्षकांना आणि वाचकांना खेचण्यासाठी.. पुस्तकात - लोणी आग वर्णन आत्मचरित्रात - एखादा गौप्यस्फोट सिनेमा (हिंदी) - गाणी भावनात्मक,प्रेम मुख्य. सिनेमा (इंग्रजी) -लोणी आग ,थरारक पाठलाग सिनेमा (तमिळ) - हाणामारी ,एक जण वीस जणांना झोडपतो. सिनेमा (मराठी)- शाब्दिक हाणामारी फक्त

पण गेल्या आठवड्यात बायकोने बाईपण(दोनदा!) आणि मी मिशन इम्पॉसिबल पाहून या महिन्याचं पिक्चरचं बजेट संपवलंय. त्यात पुढच्या आठवड्यात प्राईमचं नूतनीकरण आहे. त्यामुळे हा आता ऑगस्टमध्ये पाहावा लागेल. तोपर्यंत थेटरात राहावा, ही अपेक्षा!

ओपींहायमेर हा सिनेमा ' ऍक्वायर्ड टेस्ट ' प्रकारातील कलाकृती आहे. ज्यांना नोलान चे दिग्दर्शित चित्रपट शैली माहीत आहे त्यांना आवडेल ... कलाकृती मूल्य अत्युच्च दर्जाची असून ... निव्वळ मसालापट पाहण्याची सवय असणार्यांच्या पदरी निराशा येऊ शकते ... नोलान नेहमीच आपल्या प्रेक्षकांना बुद्धिमान असल्याचे गृहीत धरूनच चित्रपट काढतो (म्हणजे प्रेक्षकांना बाळबोध ... सगळं काही मँनसप्लेनिंग करून सांगणारा दिग्दर्शक नव्हे ). कारण चित्रपट पाहताना , आपल्याला (किलिअन मर्फी, रॉबर्ट डाऊनी ज्युनिअर , मॅट डेमन , रामी मलिक, एमिली ब्लण्ट ... अशी ) तगडी स्टारकास्ट ची नावं वाचून आलेल्या बऱ्याच जणांच्या चेहेऱ्यावर एकप्रकारचा अपेक्षाभंग दिसत असतो, कि जो ते लपवण्याचा आतोनात प्रयत्न करत असल्याचे दिसते ...

In reply to by आंद्रे वडापाव

सोत्रि 25/07/2023 - 11:24
कलाकृती मूल्य अत्युच्च दर्जाची असून ... निव्वळ मसालापट पाहण्याची सवय असणार्यांच्या पदरी निराशा येऊ शकते ...
सहमत! - (सिनेमा आवडलेला, नोलानचा फॅन) सोकाजी

In reply to by आंद्रे वडापाव

निव्वळ मसालापट पाहण्याची सवय असणार्यांच्या पदरी निराशा येऊ शकते ...
बाकी "ओपेनहाइमर" आणि "भगवद्गीता" , या दोन शब्दाचे सुरेख को रिलेशन घालून या चित्रपटाची एका विशिष्ट समाज गटात पद्धतशीर मार्केटिंग घडवून आणण्यात या अमेरिकी मार्केटिंग कंपनीला खूपच मिळालंय आपण आजूबाजूला पाहताच आहोत ... आजच्याच एका वृत्तपत्रातील बातमीनुसार ... राम गोपाल वर्मा यांनी ... "ओपेनहाइमर" आणि "भगवद्गीता" ,यांचा येनकेन प्रकारे परस्पर संबंध असल्याचे पाहून, अति हर्षित झालेल्या अश्या लोकांच्या, मोठ्या समुदायातील सुमारे ०.००१% लोकांनी भगवद्गीता कधी पूर्ण वाचली असेल का ? अश्या आशयाचे विधान समाज माध्यमात केले ... ते पुरेसे बोलके निदर्शक आहे ..

In reply to by अनामिक सदस्य

पुरुशान प्रति सेक्सिस्म
कसं काय ब्बा ? पुरुषां प्रती सेक्सिस्ट ?? mansplaining /ˈmanspleɪnɪŋ/ nounINFORMAL the explanation of something by a man, typically to a woman, in a manner regarded as condescending or patronizing.

Bhakti 25/07/2023 - 10:44
https://www.misalpav.com/node/50510 हा धागा आज आठवला.कोअमी यांनी बरोबर एक वर्षापूर्वी ओपनहायमर विषयी सांगितले होतं.किती समानता आहे नंबी-ओपनहायमर मध्ये! मग Mady ला भारताचा नोलन म्हणायचं का ;)

टर्मीनेटर 25/07/2023 - 12:00
"सिनेमात नोलनच्या शैलीप्रमाणे प्रेक्षकांनी केवळ मनोरंजन हा हेतू न ठेवता माणूस म्हणून येणाऱ्या पिढीसाठी चांगलं उत्तम द्यायला बांधील आहात हे अधोरेखित करायला सांगितले आहे."
केवळ मनोरंजन, मनोरंजन आणि मनोरंजन ह्याच अपेक्षेने चित्रपट पाहणाऱ्या माझ्यासारख्या प्रेक्षकांसाठी हे वाक्य खूप महत्वाचे आहे! हे असले डोक्याला ताप चित्रपट पाहण्याची आवड नसलेल्या आमच्यासारख्यांसाठी आपले जेम्स बॉण्ड, T-800, इथन हंट, जॉन मॅक्लेन, डॉमिनिक टोरेटो, अव्हेंजर्स वगैरेच ठीक 😀 बाकी 'ख्रिस्तोफर नोलन' दादाचा आणि माझा वाढदिवस एकाच तारखेला येतो ह्या एकाच गोष्टीचे तेवढे कौतुक उरले आहे, त्याच्या चित्रपटांविषयी आता कुठलेही कौतुक वाटेनासे झाले आहे 😂 त्याचे इन्सेप्शन आणि इंटरस्टेलर हे चित्रपट पाहून निराश झाल्यावरही 'डंकर्क' हा अशीच ओपनहायमार सारखी हवा निर्माण केलेला चित्रपट अगदी 4DX मध्ये पाहूनही आवडला नव्हता! इन्सेप्शन आणि इंटरस्टेलरचे ठीक आहे ते फिक्शन होते, पण डंकर्कच्या दुसऱ्या महायुद्धातील घटनेबद्दल बद्दल भरपूर वाचलेले असल्याने त्यावर आधारित असलेल्या ह्या चित्रपटाकडून असलेल्या अपेक्षा पूर्ण न झाल्याने आता नोलन दादाला माझ्या काळ्या यादीत टाकण्यात आले आहे!

कंजूस 25/07/2023 - 18:52
ओपनहाइमर आणि भगवद्गीता https://timesofindia.indiatimes.com/blogs/satyam-bruyat/bhagavad-gita-and-the-first-atomic-explosion/ (अध्याय ११) दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगदुत्थिता । यदि भा:सदृशीसास्याद्भासस्तस्यमहात्मन:।।१२।। आकाशात हजार सूर्य एकदम उगवले असता जो प्रकाश पडेल, तोही त्या विश्वरूप परमात्म्याच्या प्रकाशाइतका कदाचितच होईल म्हणजेच होणार नाही.

In reply to by कंजूस

आणि या श्लोका मुळे, अणु विभाजनाचे / अणु भंजनाचे, कुठले सूत्र म्हणे त्याला सुचले किंवा आधीच्या जर्मन शास्त्रद्यांच्या सुत्रा मध्ये दुरुस्ती केली ??

श्रीभगवानुवाच। कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः । याचा उत्तरार्ध देखील महत्वाचा आहे.. ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः || तू युद्धात भाग घेतला नाहीस, तरी हे योद्धे मारले जाणार आहेत... ओपनहाईमर ने केलं नसतं तर दुसऱ्या कुणीतरी केलं असतं. पण अणुबाँब बनला असता, आणि जर्मनी, जपान किंवा उशीर झाला असता तर रशिया किंवा व्हिएतनाम, कुठं तरी फुटला असता, हे निश्चित!

बायका टिपिकली भावनेच्या भरात निर्णय घेतात असे म्हन्टले तर चालते? पुरुषांबद्दलचे नकारात्मक सरसटिकरण सेक्सिस्ट नाही? आणि इथे तर पुरुष आनि बाई चा सन्दर्भ तरी काय होता? सिनेमा बघणार्यात फक्त महिला असणार अहेत का?

In reply to by अनामिक सदस्य

तुम्ही थ्रेड बदलून जरी, तुमचा ओरिजिनल प्रश्न झाकू पाहत असाल तर .. तो प्रश्न इथेही विचारतो ... mansplaining शब्दाचा वापर हा .. (कि जो तुमच्यामते "पुरुषां प्रती सेक्सिस्ट" आहे )... पुरुषां प्रती सेक्सिस्ट कसा काय ??

परिचय दिला आहे. बघायला हवा. आपल्या परमाणू सारखा आहे का? जवळच 93 एव्हेन्यू मधे लागला आहे.

In reply to by कर्नलतपस्वी

Bhakti 24/07/2023 - 18:37
मी परमाणू नाही पाहिला. ओपनहायमरसाठी महायुद्धाच्या काळातील राजकारण-कम्युनिस्ट-रशिया यांचा होमवर्क करुन जा.

माझ्या मुलाला बघायचा आहे पण इंग्रजी चित्रपट म्हटल्यावर थोडी भिती वाटते. इंग्रजी चित्रपटात लोणी आणि आग जवळ आले की लोणी लगेच वितळून जाते. तस्मात आपण चित्रपट पाहिला असेल तर ओपनहायमर ने अणुबाँम्ब बनवताना रिकाम्या वेळेत लोणी आणि आगीचे प्रयोग केल्याचे काही चित्रण आहे काय चित्रपटात ते कळवा. नसेल तर चित्रपट मुलाबरोबर पाहावा म्हणतो.

In reply to by धर्मराजमुटके

कंजूस 24/07/2023 - 20:06
एका बातमीनुसार . . . भारतात वितरीत करण्याच्या प्रिंटमध्ये नवनीत_अग्नी दृष्यात काळा झगा घालून पुन्हा चित्रीकरण केलं आणि U प्रमाणपत्र मिळवलं. खरोखरच अणू विज्ञान माहिती करून घ्यायचं असेल तर A brief history of time - Hawking वाचणे उत्तम. मराठी भाषांतरही निघाले आहे. बाकी मार्केटिंग.

In reply to by धर्मराजमुटके

Bhakti 24/07/2023 - 21:10
लोणी आग जवळ येते पण इतकं प्रकरण तापलं नाही.लेकरू लवकर विसरेल. कंकाकानी दिलेली माहिती बरोबर आहे.शेवटी ओपनहायमरपण माणूस आहे ना ;) (हा हा)

In reply to by Bhakti

कंजूस 25/07/2023 - 06:11
प्रेक्षकांना आणि वाचकांना खेचण्यासाठी.. पुस्तकात - लोणी आग वर्णन आत्मचरित्रात - एखादा गौप्यस्फोट सिनेमा (हिंदी) - गाणी भावनात्मक,प्रेम मुख्य. सिनेमा (इंग्रजी) -लोणी आग ,थरारक पाठलाग सिनेमा (तमिळ) - हाणामारी ,एक जण वीस जणांना झोडपतो. सिनेमा (मराठी)- शाब्दिक हाणामारी फक्त

पण गेल्या आठवड्यात बायकोने बाईपण(दोनदा!) आणि मी मिशन इम्पॉसिबल पाहून या महिन्याचं पिक्चरचं बजेट संपवलंय. त्यात पुढच्या आठवड्यात प्राईमचं नूतनीकरण आहे. त्यामुळे हा आता ऑगस्टमध्ये पाहावा लागेल. तोपर्यंत थेटरात राहावा, ही अपेक्षा!

ओपींहायमेर हा सिनेमा ' ऍक्वायर्ड टेस्ट ' प्रकारातील कलाकृती आहे. ज्यांना नोलान चे दिग्दर्शित चित्रपट शैली माहीत आहे त्यांना आवडेल ... कलाकृती मूल्य अत्युच्च दर्जाची असून ... निव्वळ मसालापट पाहण्याची सवय असणार्यांच्या पदरी निराशा येऊ शकते ... नोलान नेहमीच आपल्या प्रेक्षकांना बुद्धिमान असल्याचे गृहीत धरूनच चित्रपट काढतो (म्हणजे प्रेक्षकांना बाळबोध ... सगळं काही मँनसप्लेनिंग करून सांगणारा दिग्दर्शक नव्हे ). कारण चित्रपट पाहताना , आपल्याला (किलिअन मर्फी, रॉबर्ट डाऊनी ज्युनिअर , मॅट डेमन , रामी मलिक, एमिली ब्लण्ट ... अशी ) तगडी स्टारकास्ट ची नावं वाचून आलेल्या बऱ्याच जणांच्या चेहेऱ्यावर एकप्रकारचा अपेक्षाभंग दिसत असतो, कि जो ते लपवण्याचा आतोनात प्रयत्न करत असल्याचे दिसते ...

In reply to by आंद्रे वडापाव

सोत्रि 25/07/2023 - 11:24
कलाकृती मूल्य अत्युच्च दर्जाची असून ... निव्वळ मसालापट पाहण्याची सवय असणार्यांच्या पदरी निराशा येऊ शकते ...
सहमत! - (सिनेमा आवडलेला, नोलानचा फॅन) सोकाजी

In reply to by आंद्रे वडापाव

निव्वळ मसालापट पाहण्याची सवय असणार्यांच्या पदरी निराशा येऊ शकते ...
बाकी "ओपेनहाइमर" आणि "भगवद्गीता" , या दोन शब्दाचे सुरेख को रिलेशन घालून या चित्रपटाची एका विशिष्ट समाज गटात पद्धतशीर मार्केटिंग घडवून आणण्यात या अमेरिकी मार्केटिंग कंपनीला खूपच मिळालंय आपण आजूबाजूला पाहताच आहोत ... आजच्याच एका वृत्तपत्रातील बातमीनुसार ... राम गोपाल वर्मा यांनी ... "ओपेनहाइमर" आणि "भगवद्गीता" ,यांचा येनकेन प्रकारे परस्पर संबंध असल्याचे पाहून, अति हर्षित झालेल्या अश्या लोकांच्या, मोठ्या समुदायातील सुमारे ०.००१% लोकांनी भगवद्गीता कधी पूर्ण वाचली असेल का ? अश्या आशयाचे विधान समाज माध्यमात केले ... ते पुरेसे बोलके निदर्शक आहे ..

In reply to by अनामिक सदस्य

पुरुशान प्रति सेक्सिस्म
कसं काय ब्बा ? पुरुषां प्रती सेक्सिस्ट ?? mansplaining /ˈmanspleɪnɪŋ/ nounINFORMAL the explanation of something by a man, typically to a woman, in a manner regarded as condescending or patronizing.

Bhakti 25/07/2023 - 10:44
https://www.misalpav.com/node/50510 हा धागा आज आठवला.कोअमी यांनी बरोबर एक वर्षापूर्वी ओपनहायमर विषयी सांगितले होतं.किती समानता आहे नंबी-ओपनहायमर मध्ये! मग Mady ला भारताचा नोलन म्हणायचं का ;)

टर्मीनेटर 25/07/2023 - 12:00
"सिनेमात नोलनच्या शैलीप्रमाणे प्रेक्षकांनी केवळ मनोरंजन हा हेतू न ठेवता माणूस म्हणून येणाऱ्या पिढीसाठी चांगलं उत्तम द्यायला बांधील आहात हे अधोरेखित करायला सांगितले आहे."
केवळ मनोरंजन, मनोरंजन आणि मनोरंजन ह्याच अपेक्षेने चित्रपट पाहणाऱ्या माझ्यासारख्या प्रेक्षकांसाठी हे वाक्य खूप महत्वाचे आहे! हे असले डोक्याला ताप चित्रपट पाहण्याची आवड नसलेल्या आमच्यासारख्यांसाठी आपले जेम्स बॉण्ड, T-800, इथन हंट, जॉन मॅक्लेन, डॉमिनिक टोरेटो, अव्हेंजर्स वगैरेच ठीक 😀 बाकी 'ख्रिस्तोफर नोलन' दादाचा आणि माझा वाढदिवस एकाच तारखेला येतो ह्या एकाच गोष्टीचे तेवढे कौतुक उरले आहे, त्याच्या चित्रपटांविषयी आता कुठलेही कौतुक वाटेनासे झाले आहे 😂 त्याचे इन्सेप्शन आणि इंटरस्टेलर हे चित्रपट पाहून निराश झाल्यावरही 'डंकर्क' हा अशीच ओपनहायमार सारखी हवा निर्माण केलेला चित्रपट अगदी 4DX मध्ये पाहूनही आवडला नव्हता! इन्सेप्शन आणि इंटरस्टेलरचे ठीक आहे ते फिक्शन होते, पण डंकर्कच्या दुसऱ्या महायुद्धातील घटनेबद्दल बद्दल भरपूर वाचलेले असल्याने त्यावर आधारित असलेल्या ह्या चित्रपटाकडून असलेल्या अपेक्षा पूर्ण न झाल्याने आता नोलन दादाला माझ्या काळ्या यादीत टाकण्यात आले आहे!

कंजूस 25/07/2023 - 18:52
ओपनहाइमर आणि भगवद्गीता https://timesofindia.indiatimes.com/blogs/satyam-bruyat/bhagavad-gita-and-the-first-atomic-explosion/ (अध्याय ११) दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगदुत्थिता । यदि भा:सदृशीसास्याद्भासस्तस्यमहात्मन:।।१२।। आकाशात हजार सूर्य एकदम उगवले असता जो प्रकाश पडेल, तोही त्या विश्वरूप परमात्म्याच्या प्रकाशाइतका कदाचितच होईल म्हणजेच होणार नाही.

In reply to by कंजूस

आणि या श्लोका मुळे, अणु विभाजनाचे / अणु भंजनाचे, कुठले सूत्र म्हणे त्याला सुचले किंवा आधीच्या जर्मन शास्त्रद्यांच्या सुत्रा मध्ये दुरुस्ती केली ??

श्रीभगवानुवाच। कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः । याचा उत्तरार्ध देखील महत्वाचा आहे.. ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः || तू युद्धात भाग घेतला नाहीस, तरी हे योद्धे मारले जाणार आहेत... ओपनहाईमर ने केलं नसतं तर दुसऱ्या कुणीतरी केलं असतं. पण अणुबाँब बनला असता, आणि जर्मनी, जपान किंवा उशीर झाला असता तर रशिया किंवा व्हिएतनाम, कुठं तरी फुटला असता, हे निश्चित!

बायका टिपिकली भावनेच्या भरात निर्णय घेतात असे म्हन्टले तर चालते? पुरुषांबद्दलचे नकारात्मक सरसटिकरण सेक्सिस्ट नाही? आणि इथे तर पुरुष आनि बाई चा सन्दर्भ तरी काय होता? सिनेमा बघणार्यात फक्त महिला असणार अहेत का?

In reply to by अनामिक सदस्य

तुम्ही थ्रेड बदलून जरी, तुमचा ओरिजिनल प्रश्न झाकू पाहत असाल तर .. तो प्रश्न इथेही विचारतो ... mansplaining शब्दाचा वापर हा .. (कि जो तुमच्यामते "पुरुषां प्रती सेक्सिस्ट" आहे )... पुरुषां प्रती सेक्सिस्ट कसा काय ??
D यापुढे ओपनहायमर -नोलन हे नाव पुरे आहे सिनेमांच्या पुस्तकात सुवर्ण अक्षरांनी कोरण्यासाठी. अमेरिकन प्रोमिथियस: द ट्रायम्फ अँड ट्रॅजेडी ऑफ जे. रॉबर्ट ओपेनहायमर हे सैद्धांतिक भौतिकशास्त्रज्ञ जे.

बाईपण भारी देवा

Bhakti ·

कंजूस 10/07/2023 - 13:18
सिनेमाला गर्दी होणारच. बहिणी म्हटलं की तो ओलावा,ती माया हे सगळं हरवलंय..का? कारण प्रत्येकीने मनात एकमेकांविषयी अढी बनवली आहे. हे अमेरिकेत असतं ऐकून आहे पण भारतात? शेवटचा फोटो जबरदस्त. ----- पुरुष प्रेक्षकांनाही पाहता येतो का सिनेमा? ------- मिपाचे मध्यवर्ती केंद्र पिंचिंतून पुन्हा मराठवाड्यात सरकलं आहे. कधीकधी जळगावलाही जातं.

In reply to by कंजूस

Bhakti 10/07/2023 - 13:52
पण भारतात?
हो मी भारतात अशाही केसेस पहिल्या आहेत.
पुरुष प्रेक्षकांनाही पाहता येतो का सिनेमा?
हो का नाही!Goggle सह सेल्फी घेणे जरुरीचे आहे.

पण खरे सांगु का? बाईच बाईपण एन्कॅश् (मराठी शब्द?) करणारे ईतके चित्रपट आले आहेत की आता शिसारी यायला लागलेय. अगबाई अरेच्चा , जाउबाई जोरात, झिम्मा सगळ्यांची कथा ईथुन तिथुन सारखीच. मला एक समजत नाही. बायकांचेच प्रश्न चघळायला लोकांना ईतके का आवडतात? की त्याला टी आर पी जास्त मिळतो म्हणुन? पुरुषांना काय प्रॉब्लेम्स नसतात काय? लग्नाआधी मस्त मित्रांच्यात रमणारा, बीडिकाडी करणारा, विकांताला सॅक पाठीवर टाकुन ट्रेकला जाणारा नाहीतर बायकिंगला जाणारा मुलगा ,नवरा झाल्यावर यातले अर्धे छंद "छंद बायकोचा" सदराखाली सोडुन देतो. किवा "हिला विचारुन सांगतो" क्लबात सामील होतो. साधी दाढी ठेवायची की नाही यावरही गहन चर्चा होते. आई आणि बायको यात पिसला जाउन शेवटी नको ती कट्कट म्हणुन ऑफिसात जास्त वेळ काढायला लागतो. विकांताला मित्रांबरोबर "बसायचे" तर कोण थापाथापी करावी लागते. आणि परत येताना माउथ फ्रेशनर्,सेंट्,हॉल्स असे काय काय उपाय करावे लागतात. या अन्यायाचे परीमार्जन म्हणुन नंतर रुसवा काढण्यासाठी जे काय काय करावे लागते ते वेगळेच. हे सगळे उरकता उरकता वयाची चाळीशी पार होते आणि डोळ्यांना चाळीशी लागते. काही काहींना जोडीला बीपी,डायबेटीस आणि एक दोन स्टेंट सुद्धा साथीला येतात. बेडरूम ऐवजी हॉलमध्ये झोपण्याची सुरुवात होते,अणि शक्ती फक्त नजरेत उरते चक्षुचोxx करण्यापुरती. ह्या सगळ्यावर एखादा चित्रपट निघेल काय?

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

Bhakti 10/07/2023 - 14:09
विकांताला मित्रांबरोबर "बसायचे" तर कोण थापाथापी करावी लागते.
बरंय तुम्ही निदान बाहेर मित्रांबरोबर 'बसायला' जाऊ शकता.बायकांनी घरसंसार सोडून मैत्रिणींबरोबर जायचं कुठं " बसायला " तर अशा सिनेमांना :) अजून उतारा आहे बघा घरातले बापलेक ही एकटीच गेली म्हणून नाराज होते.तेव्हा रात्री 'तरला दलाल' पाहिला.तो १००% पुरुषांची ही घुसमट दाखवतो.एका यशस्वी बाई मागे सपोर्टिव्ह नवराच असतो हे सांगतो.नक्कीच बघा 'तरला दलाल' नाव जरी बाईचं आहे पण बाजू नवर्याची आहे :)

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

कंजूस 10/07/2023 - 15:32
आपण कुठे झाडाखाली बसायला गेलो की बायका घरीच बसायला मोकळ्या होतात ना अड्डा जमवून. बाकी एकट्यानेच बसायची हौस असेल तर तीही काहींच्या बायका सोय करतातच. बरणी स्टॉकमध्ये ठेवतात, त्यातले मोजून ठरल्या वेळी मांडून ठेवतात. फक्त अट एकच - गप्प बसायचं.

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

तर्कवादी 10/07/2023 - 22:52
बायकांचेच प्रश्न चघळायला लोकांना ईतके का आवडतात? की त्याला टी आर पी जास्त मिळतो म्हणुन? पुरुषांना काय प्रॉब्लेम्स नसतात काय?
असतील असेही चित्रपट पण आपण त्या दृष्टीकोनातून बघत नाही किंवा "पुरुषांच्या व्यथा मांडणारा" म्हणून वेगळं डोक्यावर घेत नाही. बाकी नायकाचा संघर्ष असतो बहुतेक चित्रपटांत पण तो घराबाहेरचा - समाजातला. पण त्यातून पुरुषांची व्यथा दाखवली आहे. जुने चित्रपट बघा गमन, घरोंदा ई.
आई आणि बायको यात पिसला जाउन शेवटी नको ती कट्कट म्हणुन ऑफिसात जास्त वेळ काढायला लागतो.
थोडा हलकाफुलका पण तरी वास्तववादी चित्रपट बघायचा तर "मातीच्याच चुली" हा चित्रपट बघू शकता. बाकी हा चित्रपट जोरात चालला आहे, पैसा कमवतो आहे यामुळे एक मराठी चित्रपट पुन्हा एकदा यशस्वी होत आहे याचा आनंद साजरा करु ( अर्थात चित्रपट न बघताच). आणि स्त्रिया या चित्रपटाच्या निमित्ताने आनंद घेत आहेत, धमाल करतायत तर चांगलंच आहे. तितकीच थोडी चिडचीड कमी करतील :) @भक्तीजी प्रेक्षकांत अंदाजे किती टक्के पुरुष होते ? आणि फोटोतील तुम्ही कोणत्या ?

In reply to by तर्कवादी

Bhakti 11/07/2023 - 10:26
@भक्तीजी प्रेक्षकांत अंदाजे किती टक्के पुरुष होते ? आणि फोटोतील तुम्ही कोणत्या ?
म्हणजे मला चारच पुरुष दिसले.माझ्या शेजारी मायलेकी होत्या.वृद्धाही खुप होत्या, त्यांपैकी शेवटी गाणं लागल्यावर एकांना नाचायचं होतं मी कोणी पटकन पुढे येईना,मी नाचले असते पण हुकलच. ती यल्लो ड्रेसवाली दोन नंबरची बाई म्हणजे मी :)

In reply to by Bhakti

शेर भाई 11/07/2023 - 14:46
तुमचे हे फारच ‘नशीबवान’ बाबा, तस म्हणाल तर ‘नशीबवान’ पण असाच कुठलातरी गामसि (गाजलेला मराठी सिनेमा) आहे म्हणे, पण ते असो. आपली अर्धांगिनी म्हणजे आधुनिकता आणि परंपरा यांचा सुरेख संगम आहे असे नवरा जेव्हा मग अर्धांगिनी असे Hybrid Looks घेते आणि हो ह्यात नवऱ्याची पर्यायाने संसाराची बचत मात्र खूप म्हणजे खूपच होते.

In reply to by शेर भाई

Bhakti 11/07/2023 - 16:06
तुमचे हे फारच ‘नशीबवान’ बाबा,
हो अर्थातच :)
ह्यात नवऱ्याची पर्यायाने संसाराची बचत मात्र खूप म्हणजे खूपच होते.
आहेच मी समजुतदार!

In reply to by तर्कवादी

चौथा कोनाडा 11/07/2023 - 11:13
मातीच्या चुली खरोखरच अप्रतिम चित्रपट आहे. सर्वांचाच अभिनय वाखणाण्या जोगा आहे. पाहिला नसेल तर आवर्जून बघा.

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

का यावी शिसारी. मला वाटतं, मराठी मेनस्ट्रीम मध्ये ही खूप चांगली परंपरा आहे. अगदी कुंकू पासून ही परंपरा आहे. दोघी, वजनदार, गुलाबजाम, बिनधास्त, अगबाई अरेच्चा , जाउबाई जोरात, झिम्मा, आणि आत्ताचा बाईपण भारी देवा. नावे केवळ वानगीदाखल आहेत. बिनधास्त सारखा प्रयोग अजून कुठे झालाय हे ऐकिवात नाही. एकतरी दुसरी भारतीय सिनेसृष्टी दाखवा असे सिनेमे करणारी.

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

आता त्या गेल्यात सिनेमा पाहायला तो आहे स्त्रियांवर तर परीक्षणात तरी त्यांनी कश्याला सुवर्णमध्य साधावा हो ? त्यांना जे जसे दिसले त्याचे त्यांनी परीक्षण केले आहे. विषयवस्तू सिनेमा परीक्षण आहे, मराठी सिनेमात स्त्रीवादी ओव्हरटोन असणाऱ्या कथा, पुरुष प्रताडना इत्यादी विषय घेण्याचे नैतिक (?) बंधन लेखिकेने का पाळावे म्हणे ?? प्रत्युत्तर देणे किंवा पुरुषांचे विषय हाताळायचे असले चित्रपट परीक्षण करून तर पोष्टर बॉईज बराच आधी रिलीज झाला आहे अन् मिपावर त्याचे परीक्षण वगैरे पण दिसलेले नाही. घ्या मनावर ! उगाच शिसारी येणे इत्यादी प्रतिसाद अस्थानी वाटले म्हणुन बोललो बुआ. वैयक्तिक न घेणे. घेतल्यास आमचा निरुपाय अन् तुमची चिडचिड, घ्या बापडा ! - मेरी लेखणी मेरा अभिमान विचार समर्थक (नवप्रतिसादकर्ता) ई ई

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

एकतरी दुसरी भारतीय सिनेसृष्टी दाखवा असे सिनेमे करणारी.
आसामी चित्रपटसृष्टी आहे एक तसली सशक्त... अगदीच स्त्रीवादी नाही पण कोनीकार रामधेनु (रामधेनु हे इंद्रधनुष्याचे असलेले आसामी भाषेतील सुंदर काव्यात्मक नाव) (बालसुधारगृहात असलेल्या बालगुन्हेगारी ग्रस्त बालकांवर असलेला सिनेमा), शागोरोलोई बोहू दूर (it's a long way to sea), पोखी असे काही सिनेमे पाहून माझे हे मत बनलेले आहे. हे जवळपास सगळे सिनेमे युट्यूबवर उपलब्ध असावेत असे वाटते. अवश्य लाभ घ्या.

चौथा कोनाडा 10/07/2023 - 14:29
लै भारी ...... लेख स्टार्ट : गॉगलवाल्या नथीधारीणी लेख एण्ड : गॉगलवाल्या नथीधारीणी BBDNATH नुसतं सेलीब्रेशन .... लै भारी.

जेपी 10/07/2023 - 15:53
काल सगळ्या मित्रांच्या स्टेटस ला फॅमिली सकट पिक्चर ला गेल्याचे दिसत होते.आज तिकीट काढलीत घरच्यांसाठी . पाहूया आवडतो का ?

वामन देशमुख 10/07/2023 - 17:31
परिचय आवडला. या आठवड्यात - सौ आणि तिच्या मैत्रिणींना घेऊन जायचं आहे. आई आणि तिच्या मैत्रिणीला घेऊन जायचं आहे. वीस किलोमीटर अंतरावरच्या त्या थिएटरला दोन वेगवेगळ्या विजिट्स् करायच्या आहेत! - Mumma's boy & wife's hubby Vamz '

In reply to by प्रसाद गोडबोले

Bhakti 11/07/2023 - 10:21
मार्कस हा चित्रपट मी वयाच्या फार उशीरा टप्पावर पाहिला. माझ्या लेकीला मी अशीच बोल्ड बनवणार आहे, आम्ही तर तरुणपणी बोरं...संस्कारी काकूच होतो :(

In reply to by Bhakti

उपरोधिक प्रतिसाद. माफ करा पण माझा प्रतिसाद उपरोधिक होता =)))) वयात येत असलेल्या मुलींनी कसे वागु नये ह्याचा उत्कृष्ठ नमुना आहे तो चित्रपट. मी पाहिला तेव्हा पोट धरुन हसलो होतो. अर्थात , इतर मुली तसे वागत असल्यास आम्हाला आनंदच आहे , आमची कशालाच हरकत नाही ;)

In reply to by प्रसाद गोडबोले

Bhakti 12/07/2023 - 07:06
वयात येत असलेल्या मुलींनी कसे वागु नये ह्याचा उत्कृष्ठ नमुना आहे तो चित्रपट. मी पाहिला तेव्हा पोट धरुन हसलो होतो.
ओह,मला तर कळतच नव्हता तो सिनेमा,या पोरी वेगळच करत आहेत एवढेच कळलं.परत बघावा लागतोय.
अर्थात , इतर मुली तसे वागत असल्यास आम्हाला आनंदच आहे , आमची कशालाच हरकत नाही ;)
अजून १० वर्षांनी बघा, सगळं मोकाट होणार आहे ;)

गवि 11/07/2023 - 06:00
मंगळागौर स्पर्धा? ओके. एकूण अंदाज आला. बाकी जाता जाता.. यातील जवळपास सर्व नायिका ऑलरेडी सिनियर सिटिझन्स आहेत असे वाटते. मध्यम वयीन, मेनोपोज वगैरे बरेच मागे पडले असावे अशा वयाच्या. पण शेवटी चित्रपट आहे. त्यात सलमान, अक्षय चालतात तर यांनी काय घोडे मारलंनीत..??! :-))

In reply to by गवि

>>>> मंगळागौर स्पर्धा? ओके. एकूण अंदाज आला. महिला आणि त्यांच्या सण-उत्सवाकडे पाहण्याची एक पारंपरिक दृष्टी या 'ओके' मधून आणि 'एकूण अंदाज आला' या शब्दामधुन दिसला. एखाद्या महिलेने एखाद्या विषयावर भरभरून बोलल्या नंतर 'बरं' असं म्हणून तो विषय संपवणारी एक पुरुषीपणा इथे डोकावला असे वाटून गेले.दोन हजार तेवीस मधेही अजुन महिलांना क्रमांक दोनवरच बघतो असे वाटले. समजून घेणे, त्यांच्या विषयांशी एकरूप होणे, एक पुरुष म्हणून किती अवघड असते असे वाटले. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गवि 11/07/2023 - 09:05
मूडऑफ़
काही वेगळे असेल तेव्हा सांगत चला हो.. ;-))

In reply to by गवि

Bhakti 11/07/2023 - 10:17
मध्यम वयीन, मेनोपोज वगैरे बरेच मागे पडले असावे अशा वयाच्या. पण शेवटी चित्रपट आहे. त्यात सलमान, अक्षय चालतात तर यांनी काय घोडे मारलंनीत..??! :-))
ओह,गवि आपल्यामुळे चूक लक्षात आली.मध्यम वयीन नाही तर ४१ ते ६५ वयोगट आहे बहिणींचा.सर्वात छोटी वय ४१ हिच्याबाबत मेनोपोज दाखवला आहे.मोठ्या रिटायर्ड दाखवल्या आहेत.

चित्रपटाची ओळख छान करून दिलीय. चित्रपटात आवडलेल्या गोष्टी कोणत्या त्याबद्दल लिहिलेलं आवडलं. सातत्याने तुम्ही वेगवेगळ्या विषयावर लिहिता, लिहिते राहा. बाकी चित्रपट मोबाइल वरु सुरुवात करून पंधरा मिनीटानंतर सोडून दिला. नंतर बघू म्हणून. मैत्रीण म्हणाली पूर्ण बघितल्यावर चित्रपट असता तर, माझ्याही मैत्रिणीला चित्रपट लैच आवडला. किती बोलू आणि किती नै. बाकी नथी गॉगल्स वाला फोटो लै भारी. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

प्रचेतस 11/07/2023 - 08:55
माझ्याही मैत्रिणीला चित्रपट लैच आवडला. किती बोलू आणि किती नै.
मैत्रीणीबरोबरच तुम्ही चित्रपट बघायला हवा होता मग कदाचित तुम्हालाही आवडला असता.

In reply to by प्रचेतस

गवि 11/07/2023 - 08:59
सोबतच पहिला असणार. कोई शक? पंधरा मिनिटांनी फक्त यांनी चित्रपट बघणे बंद केले असा अर्थ समजून घे नीट.

In reply to by गवि

प्रचेतस 11/07/2023 - 09:02
सोबतच पहिला असणार. कोई शक? पंधरा मिनिटांनी फक्त यांनी चित्रपट बघणे बंद केले असा अर्थ समजून घे नीट.
शनायेना. बाकी तुमचे हे तर्क स्वानुभवातून आलेले दिसतात. :)

In reply to by प्रचेतस

लेखक आपल्या धाग्यावर नवे प्रतिसाद बघायला येतो अशा अवांतर प्रतिसादांनी आनंदावर वीरजन पड़ते. अवांतर कमी करा रे..! धागा लेखिका अवांतर प्रतिसाद लिहीणा-यांना क्षमा करतील यात काही वाद नाही. -दिलीप बिरुटे

प्रचेतस 11/07/2023 - 08:54
चित्रपट परिचय आवडला, सध्या तुफान चाललेला दिसतोय. ह्याच्या वाढलेल्या शोंमुळे द फ्लॅश आणि इंडियाना जोन्स-डायल ऑफ द डेस्टीनीचा पत्ता कट झाला आणि हे चित्रपट पाहायचे राहूनच गेले.

गवि 11/07/2023 - 11:08
या धाग्यावरील अवांतर आणि विनोद बाजूला ठेवून अल्प स्पष्टीकरण. स्त्रियांनी मंगळागौर किंवा हळदीकुंकू किंवा अन्य काहीही साजरे करून आनंद अवश्य घ्यावा. आणि घेतातच. थांबतात की काय सूचनेसाठी?!! तर ते एक असो. एक सोहळा, सण, एकत्र येण्याचे निमित्त म्हणून एखादी प्रथा जपणे वेगळे आणि मंगळागौर स्पर्धा हेच चित्रपटातील कथेचे / स्त्रीचे अंतिम ध्येय आणि त्या दिशेने जाताना इतर गुंफण ही कथारचना स्त्रियांचे अत्यंत स्टिरीओटायपिंग करणारी आहे हे कोणाला जाणवत नसेल तर किंचित आश्चर्य. आपल्या टिव्ही वरील असंख्य सिरीयल्स स्त्रियांना (आणि पुरुषांनाही) stereotype करून बनवल्या जातात हेही खरेच. ते जाणवते की नाही हा वेगळा भाग. पण त्या तुडुंब लोकप्रिय होतात हेही तितकेच खरे. So people get what they enjoy हे अंतिम सत्य मान्य करावेच लागते. लेखाबद्दल अर्थातच यातील काही लागू होत नाही हे वेगळे सांगणे नलगे. धन्यवाद..

In reply to by गवि

मंगळागौर स्पर्धा हेच चित्रपटातील कथेचे / स्त्रीचे अंतिम ध्येय
चित्रपटात असे काहीही नाही आहे गवि. इन्फॅक्ट, त्या स्पर्धेचा फायनल रिझल्ट देखील कळत नाही. अगदी निमित्त आहे ते फक्त. चित्रपट त्याहून सटल आहे.

सोशल मिडियावर तसेच टीव्हीवर याचे जोरदार प्रमोशन दिसतच होते. तुमच्या लेखाला पाहून आता खात्री झालीये. या विकांताला घरच्या सर्वांना घेऊन जाईन. सं - दी - प

In reply to by चांदणे संदीप

कालच घरातल्या सर्वांना घेऊन गेलो होतो. तुफान गर्दी होती. आमच्या भागात एमआयडीसी ला गुरूवारी सुट्टी असते त्याच्यामुळेही असेल कदाचित. पण थिएटरमधल्या स्टाफसोबत बोलणे झाले तर त्यांनी सांगितले की आजच्याइतकी नसली तरी रोजच गर्दी होत आहे. चित्रपटाबद्द्ल काय बोलायचे. इथे लेखात आणि काही प्रतिसादातून गोष्टी आलेल्याच आहेत. चित्रपटाला माझ्यातर्फे वरचा "सा"! :) (उद्या 'मिशन'ला जायचे बाब्बा) सं - दी - प

In reply to by चांदणे संदीप

टर्मीनेटर 14/07/2023 - 21:55
जाउन या... जाउन या... काल केलेल्या पापाचे क्षालन होईल 😀 😀 😀 जोक्स अपार्ट, आज पाहिला ब्वॉ 'मिशन'...अफलातुन आहे!

In reply to by Bhakti

तर्कवादी 11/07/2023 - 20:23
मराठी पुरुषांनी ही नक्की पहावा
सगळ्या बायका, त्यातही म्हातार्‍या (त्यातल्या त्यात दीपा परब वगळता ) !! कोणता पुरुष आवडीने बघेल असा चित्रपट एकवेळ ऋता दुर्गुळे, , शिवानी सुर्वे, पल्लवी पाटील, तेजश्री प्रधान, पूजा सावंत, मयूरी देशमुख (ही अलका कुबलची नवीन आवृत्ती वाटते, पण तरी आवडते) अशी स्टारकास्ट असती तर बघितला असता :)

कालच पाहिला. आणि खरेच आवडला. मंगळागौर स्पर्धेचे अप्रूप नाही. चित्रपटातही ती काही मेन थीम वगैरे नाही. सगळ्यात जास्त कौतुक मला केदार शिंदेचे करावेसे वाटते. अगदी चढत्या भाजणीने केदार शिंदेने चांगले सिनेमे दिले आहेत. महाराष्ट्र शाहीर नंतर अपेक्षा उंचावल्या होत्या. हा चित्रपट त्याचा सर्वोत्कृष्ट वाटला.

कंजूस 12/07/2023 - 18:38
चित्रपट गल्ला जमवू लागले की असं म्हणायची प्रथा आहे. टीकाकार बसतात हात चोळत आणि निर्माते जातात बँकेत हसत. . . (हल्ली जावे लागत नाही पेन घेऊन ते सोडा. पण वाक्प्रचार उरलाय.)

आलो आलो 13/07/2023 - 14:43
मस्त रिव्ह्यू आणि पोस्ट व फोटो जब्र्या !! कालच आमच्या संस्थानाच्या तमाम महिला मंडळाला (एकूण ९ त्यात सर्वात तरुण म्हणजे मातोश्री व त्यांच्या सूना लेकी नाती अशा साधारण वय वर्ष ६१ ते १७) कोहिनूरच्या कॉनप्लेक्सला रात्री शो ला सोडणे व परत आणणे ही जिम्मेदारी अस्मादिकांनी अत्यंत मनस्वी पणे पार पाडली आहे .... ते सुद्धा रात्री मित्रांकडून आषाढ मास समारंभाचे अत्यंत आग्रहाचे निमंत्रण मन घट्ट करून अत्यंत कठोरपणे नाकारूण व त्याचे किती गंभीर (आर्थिक ) परिणाम आता सोसावे लागतील याची पूर्ण कल्पना असतांनाही... त्याग त्याग म्हणतात तो आणखी कशाला ... पण केवळ महिलांच्या आनंदासाठी....... छे छे आता आणखी काही सांगवत नाहीये सुज्ञांनी जाणून घ्यावे. ता. क. बाकी ते नुस्त फिल्म बघायला जाण वेगळं नी या पिक्चर ला जाणं वेगळंच हो....नाही म्हंजे यांना सोडल्यावर जरा वेळ उगाच अळंम टळंम केल्यावर जीन्स वर नथीचा रुबाब बराच बघायला भेटला असो ...

आलो आलो 13/07/2023 - 14:48
माहेरच्या साडी नंतर गृपा गृपाणे व कुटुंबाच्या कुटुंबाने (महिला सदस्य) एकत्र जाऊन पाहिलेला हाच एक चित्रपट असेल ...

चित्रपटाचे परीक्षण उत्तम जमले आहे. मी देखील स्वभार्या, भगिनी आणि बंधूभार्या यांना तिकीटे काढून देण्याचे पुण्यकर्म केले. मला तेवढेच चार तास (बायको नसतानाचा एकांत) मिळाला आणि मस्त ताणून देता आली. संपूर्ण चित्रपटगृहात मोजकेच लांबोडे होते असे कळाले. आमच्या इकडे तर मराठी बायकांच्या नादी लागून इतर भाषिक बायका देखील हा चित्रपट पाहून आल्या. अवांतर : चित्रपटाचे पोस्टर आणि चित्रपट पाहणार्‍या बायकांच्या नाकातील नथ वेगळ्या (डाव्या विरुद्ध उजव्या) नाकपुडीत आहे की सेल्फी मुळे मिरर इफेक्ट आला ते काही कळाले नाही.

डम्बेल वर्क आऊट सुरू केल्यापासून बायकांनी रडायचं असतं हे मी विसरले आहे.त्यामुळे सिनेमात बायकांची फार रडारड असेल तर आपलं कसं होईल याची मला धास्ती होती.
ह्याचा काहीच संदर्भ लागला नाही. (बेंबटू मोड ऑन ऑफ).... बाकी चित्रपट परीक्षण आवडले, व्यावसायिक परीक्षणे लिहिणे मनावर घ्या. पुलेशु

In reply to by इपित्तर इतिहासकार

Bhakti 14/07/2023 - 10:47
स्त्री प्रधान सिनेमा, खुप भावनिक असेल असं वाटलं.पण या सिनेमात रडायला लागणार तोच एखादा सिन लगेच हसवतो :) त्यामुळे थिएटरमध्ये आपोआप जास्त रडू नाही आलं -)) मागच्या वाढदिवसापासून घरी डम्बेल वापरायला सुरुवात केली.बरीच स्ट्रेन्थ वाढली.हार्मोनमध्ये चांगले बदल होतात ! स्ट्रेन्थ ट्रेनिंगने त्याचा संदर्भ... बायकांनी स्ट्रेन्थ ट्रेनिंग जरूर करावे,आनंदी हार्मोन वाढतात

नागनिका 24/07/2023 - 12:06
जेवढी चर्चा झाली त्या मानाने चित्रपट पाहून निराशा झाली.. कथेत फारसा दम नसतानाही एवढा प्रतिसाद मिळतोय हे आश्चर्य आहे. मेनोपॉज, गर्भारपण इ. गोष्टी सतत चघळत बसणे म्हणजे स्त्रीत्वाचे over ग्लोरिफिकेशन वाटते मला तरी. बाकी दुसरा फोटो जबरदस्त !!

गोरगावलेकर 28/07/2023 - 11:19
आम्ही काही जणींनी ग्रुपने जाऊन पनवेलच्या थेटरात सिनेमा पहिला. आवडला. आम्हीही सहा बहिणी असल्याने असेल कदाचित. त्यातच पुतण्या येथील कर्मचारी असल्याने तिकिटे, पिझ्झा, बर्गर सर्व फुकट सोय झाली. तुमचा फोटो भारी. नथ आणि गॉगल नसल्याने आमचा फोटो बाद. दोन दिवस उशिरा गेलो असतो तर पुतण्यासोबत मी सुद्धा तारकांबरोबर फोटो काढला असता ना!

कंजूस 10/07/2023 - 13:18
सिनेमाला गर्दी होणारच. बहिणी म्हटलं की तो ओलावा,ती माया हे सगळं हरवलंय..का? कारण प्रत्येकीने मनात एकमेकांविषयी अढी बनवली आहे. हे अमेरिकेत असतं ऐकून आहे पण भारतात? शेवटचा फोटो जबरदस्त. ----- पुरुष प्रेक्षकांनाही पाहता येतो का सिनेमा? ------- मिपाचे मध्यवर्ती केंद्र पिंचिंतून पुन्हा मराठवाड्यात सरकलं आहे. कधीकधी जळगावलाही जातं.

In reply to by कंजूस

Bhakti 10/07/2023 - 13:52
पण भारतात?
हो मी भारतात अशाही केसेस पहिल्या आहेत.
पुरुष प्रेक्षकांनाही पाहता येतो का सिनेमा?
हो का नाही!Goggle सह सेल्फी घेणे जरुरीचे आहे.

पण खरे सांगु का? बाईच बाईपण एन्कॅश् (मराठी शब्द?) करणारे ईतके चित्रपट आले आहेत की आता शिसारी यायला लागलेय. अगबाई अरेच्चा , जाउबाई जोरात, झिम्मा सगळ्यांची कथा ईथुन तिथुन सारखीच. मला एक समजत नाही. बायकांचेच प्रश्न चघळायला लोकांना ईतके का आवडतात? की त्याला टी आर पी जास्त मिळतो म्हणुन? पुरुषांना काय प्रॉब्लेम्स नसतात काय? लग्नाआधी मस्त मित्रांच्यात रमणारा, बीडिकाडी करणारा, विकांताला सॅक पाठीवर टाकुन ट्रेकला जाणारा नाहीतर बायकिंगला जाणारा मुलगा ,नवरा झाल्यावर यातले अर्धे छंद "छंद बायकोचा" सदराखाली सोडुन देतो. किवा "हिला विचारुन सांगतो" क्लबात सामील होतो. साधी दाढी ठेवायची की नाही यावरही गहन चर्चा होते. आई आणि बायको यात पिसला जाउन शेवटी नको ती कट्कट म्हणुन ऑफिसात जास्त वेळ काढायला लागतो. विकांताला मित्रांबरोबर "बसायचे" तर कोण थापाथापी करावी लागते. आणि परत येताना माउथ फ्रेशनर्,सेंट्,हॉल्स असे काय काय उपाय करावे लागतात. या अन्यायाचे परीमार्जन म्हणुन नंतर रुसवा काढण्यासाठी जे काय काय करावे लागते ते वेगळेच. हे सगळे उरकता उरकता वयाची चाळीशी पार होते आणि डोळ्यांना चाळीशी लागते. काही काहींना जोडीला बीपी,डायबेटीस आणि एक दोन स्टेंट सुद्धा साथीला येतात. बेडरूम ऐवजी हॉलमध्ये झोपण्याची सुरुवात होते,अणि शक्ती फक्त नजरेत उरते चक्षुचोxx करण्यापुरती. ह्या सगळ्यावर एखादा चित्रपट निघेल काय?

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

Bhakti 10/07/2023 - 14:09
विकांताला मित्रांबरोबर "बसायचे" तर कोण थापाथापी करावी लागते.
बरंय तुम्ही निदान बाहेर मित्रांबरोबर 'बसायला' जाऊ शकता.बायकांनी घरसंसार सोडून मैत्रिणींबरोबर जायचं कुठं " बसायला " तर अशा सिनेमांना :) अजून उतारा आहे बघा घरातले बापलेक ही एकटीच गेली म्हणून नाराज होते.तेव्हा रात्री 'तरला दलाल' पाहिला.तो १००% पुरुषांची ही घुसमट दाखवतो.एका यशस्वी बाई मागे सपोर्टिव्ह नवराच असतो हे सांगतो.नक्कीच बघा 'तरला दलाल' नाव जरी बाईचं आहे पण बाजू नवर्याची आहे :)

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

कंजूस 10/07/2023 - 15:32
आपण कुठे झाडाखाली बसायला गेलो की बायका घरीच बसायला मोकळ्या होतात ना अड्डा जमवून. बाकी एकट्यानेच बसायची हौस असेल तर तीही काहींच्या बायका सोय करतातच. बरणी स्टॉकमध्ये ठेवतात, त्यातले मोजून ठरल्या वेळी मांडून ठेवतात. फक्त अट एकच - गप्प बसायचं.

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

तर्कवादी 10/07/2023 - 22:52
बायकांचेच प्रश्न चघळायला लोकांना ईतके का आवडतात? की त्याला टी आर पी जास्त मिळतो म्हणुन? पुरुषांना काय प्रॉब्लेम्स नसतात काय?
असतील असेही चित्रपट पण आपण त्या दृष्टीकोनातून बघत नाही किंवा "पुरुषांच्या व्यथा मांडणारा" म्हणून वेगळं डोक्यावर घेत नाही. बाकी नायकाचा संघर्ष असतो बहुतेक चित्रपटांत पण तो घराबाहेरचा - समाजातला. पण त्यातून पुरुषांची व्यथा दाखवली आहे. जुने चित्रपट बघा गमन, घरोंदा ई.
आई आणि बायको यात पिसला जाउन शेवटी नको ती कट्कट म्हणुन ऑफिसात जास्त वेळ काढायला लागतो.
थोडा हलकाफुलका पण तरी वास्तववादी चित्रपट बघायचा तर "मातीच्याच चुली" हा चित्रपट बघू शकता. बाकी हा चित्रपट जोरात चालला आहे, पैसा कमवतो आहे यामुळे एक मराठी चित्रपट पुन्हा एकदा यशस्वी होत आहे याचा आनंद साजरा करु ( अर्थात चित्रपट न बघताच). आणि स्त्रिया या चित्रपटाच्या निमित्ताने आनंद घेत आहेत, धमाल करतायत तर चांगलंच आहे. तितकीच थोडी चिडचीड कमी करतील :) @भक्तीजी प्रेक्षकांत अंदाजे किती टक्के पुरुष होते ? आणि फोटोतील तुम्ही कोणत्या ?

In reply to by तर्कवादी

Bhakti 11/07/2023 - 10:26
@भक्तीजी प्रेक्षकांत अंदाजे किती टक्के पुरुष होते ? आणि फोटोतील तुम्ही कोणत्या ?
म्हणजे मला चारच पुरुष दिसले.माझ्या शेजारी मायलेकी होत्या.वृद्धाही खुप होत्या, त्यांपैकी शेवटी गाणं लागल्यावर एकांना नाचायचं होतं मी कोणी पटकन पुढे येईना,मी नाचले असते पण हुकलच. ती यल्लो ड्रेसवाली दोन नंबरची बाई म्हणजे मी :)

In reply to by Bhakti

शेर भाई 11/07/2023 - 14:46
तुमचे हे फारच ‘नशीबवान’ बाबा, तस म्हणाल तर ‘नशीबवान’ पण असाच कुठलातरी गामसि (गाजलेला मराठी सिनेमा) आहे म्हणे, पण ते असो. आपली अर्धांगिनी म्हणजे आधुनिकता आणि परंपरा यांचा सुरेख संगम आहे असे नवरा जेव्हा मग अर्धांगिनी असे Hybrid Looks घेते आणि हो ह्यात नवऱ्याची पर्यायाने संसाराची बचत मात्र खूप म्हणजे खूपच होते.

In reply to by शेर भाई

Bhakti 11/07/2023 - 16:06
तुमचे हे फारच ‘नशीबवान’ बाबा,
हो अर्थातच :)
ह्यात नवऱ्याची पर्यायाने संसाराची बचत मात्र खूप म्हणजे खूपच होते.
आहेच मी समजुतदार!

In reply to by तर्कवादी

चौथा कोनाडा 11/07/2023 - 11:13
मातीच्या चुली खरोखरच अप्रतिम चित्रपट आहे. सर्वांचाच अभिनय वाखणाण्या जोगा आहे. पाहिला नसेल तर आवर्जून बघा.

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

का यावी शिसारी. मला वाटतं, मराठी मेनस्ट्रीम मध्ये ही खूप चांगली परंपरा आहे. अगदी कुंकू पासून ही परंपरा आहे. दोघी, वजनदार, गुलाबजाम, बिनधास्त, अगबाई अरेच्चा , जाउबाई जोरात, झिम्मा, आणि आत्ताचा बाईपण भारी देवा. नावे केवळ वानगीदाखल आहेत. बिनधास्त सारखा प्रयोग अजून कुठे झालाय हे ऐकिवात नाही. एकतरी दुसरी भारतीय सिनेसृष्टी दाखवा असे सिनेमे करणारी.

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

आता त्या गेल्यात सिनेमा पाहायला तो आहे स्त्रियांवर तर परीक्षणात तरी त्यांनी कश्याला सुवर्णमध्य साधावा हो ? त्यांना जे जसे दिसले त्याचे त्यांनी परीक्षण केले आहे. विषयवस्तू सिनेमा परीक्षण आहे, मराठी सिनेमात स्त्रीवादी ओव्हरटोन असणाऱ्या कथा, पुरुष प्रताडना इत्यादी विषय घेण्याचे नैतिक (?) बंधन लेखिकेने का पाळावे म्हणे ?? प्रत्युत्तर देणे किंवा पुरुषांचे विषय हाताळायचे असले चित्रपट परीक्षण करून तर पोष्टर बॉईज बराच आधी रिलीज झाला आहे अन् मिपावर त्याचे परीक्षण वगैरे पण दिसलेले नाही. घ्या मनावर ! उगाच शिसारी येणे इत्यादी प्रतिसाद अस्थानी वाटले म्हणुन बोललो बुआ. वैयक्तिक न घेणे. घेतल्यास आमचा निरुपाय अन् तुमची चिडचिड, घ्या बापडा ! - मेरी लेखणी मेरा अभिमान विचार समर्थक (नवप्रतिसादकर्ता) ई ई

In reply to by हणमंतअण्णा शंक…

एकतरी दुसरी भारतीय सिनेसृष्टी दाखवा असे सिनेमे करणारी.
आसामी चित्रपटसृष्टी आहे एक तसली सशक्त... अगदीच स्त्रीवादी नाही पण कोनीकार रामधेनु (रामधेनु हे इंद्रधनुष्याचे असलेले आसामी भाषेतील सुंदर काव्यात्मक नाव) (बालसुधारगृहात असलेल्या बालगुन्हेगारी ग्रस्त बालकांवर असलेला सिनेमा), शागोरोलोई बोहू दूर (it's a long way to sea), पोखी असे काही सिनेमे पाहून माझे हे मत बनलेले आहे. हे जवळपास सगळे सिनेमे युट्यूबवर उपलब्ध असावेत असे वाटते. अवश्य लाभ घ्या.

चौथा कोनाडा 10/07/2023 - 14:29
लै भारी ...... लेख स्टार्ट : गॉगलवाल्या नथीधारीणी लेख एण्ड : गॉगलवाल्या नथीधारीणी BBDNATH नुसतं सेलीब्रेशन .... लै भारी.

जेपी 10/07/2023 - 15:53
काल सगळ्या मित्रांच्या स्टेटस ला फॅमिली सकट पिक्चर ला गेल्याचे दिसत होते.आज तिकीट काढलीत घरच्यांसाठी . पाहूया आवडतो का ?

वामन देशमुख 10/07/2023 - 17:31
परिचय आवडला. या आठवड्यात - सौ आणि तिच्या मैत्रिणींना घेऊन जायचं आहे. आई आणि तिच्या मैत्रिणीला घेऊन जायचं आहे. वीस किलोमीटर अंतरावरच्या त्या थिएटरला दोन वेगवेगळ्या विजिट्स् करायच्या आहेत! - Mumma's boy & wife's hubby Vamz '

In reply to by प्रसाद गोडबोले

Bhakti 11/07/2023 - 10:21
मार्कस हा चित्रपट मी वयाच्या फार उशीरा टप्पावर पाहिला. माझ्या लेकीला मी अशीच बोल्ड बनवणार आहे, आम्ही तर तरुणपणी बोरं...संस्कारी काकूच होतो :(

In reply to by Bhakti

उपरोधिक प्रतिसाद. माफ करा पण माझा प्रतिसाद उपरोधिक होता =)))) वयात येत असलेल्या मुलींनी कसे वागु नये ह्याचा उत्कृष्ठ नमुना आहे तो चित्रपट. मी पाहिला तेव्हा पोट धरुन हसलो होतो. अर्थात , इतर मुली तसे वागत असल्यास आम्हाला आनंदच आहे , आमची कशालाच हरकत नाही ;)

In reply to by प्रसाद गोडबोले

Bhakti 12/07/2023 - 07:06
वयात येत असलेल्या मुलींनी कसे वागु नये ह्याचा उत्कृष्ठ नमुना आहे तो चित्रपट. मी पाहिला तेव्हा पोट धरुन हसलो होतो.
ओह,मला तर कळतच नव्हता तो सिनेमा,या पोरी वेगळच करत आहेत एवढेच कळलं.परत बघावा लागतोय.
अर्थात , इतर मुली तसे वागत असल्यास आम्हाला आनंदच आहे , आमची कशालाच हरकत नाही ;)
अजून १० वर्षांनी बघा, सगळं मोकाट होणार आहे ;)

गवि 11/07/2023 - 06:00
मंगळागौर स्पर्धा? ओके. एकूण अंदाज आला. बाकी जाता जाता.. यातील जवळपास सर्व नायिका ऑलरेडी सिनियर सिटिझन्स आहेत असे वाटते. मध्यम वयीन, मेनोपोज वगैरे बरेच मागे पडले असावे अशा वयाच्या. पण शेवटी चित्रपट आहे. त्यात सलमान, अक्षय चालतात तर यांनी काय घोडे मारलंनीत..??! :-))

In reply to by गवि

>>>> मंगळागौर स्पर्धा? ओके. एकूण अंदाज आला. महिला आणि त्यांच्या सण-उत्सवाकडे पाहण्याची एक पारंपरिक दृष्टी या 'ओके' मधून आणि 'एकूण अंदाज आला' या शब्दामधुन दिसला. एखाद्या महिलेने एखाद्या विषयावर भरभरून बोलल्या नंतर 'बरं' असं म्हणून तो विषय संपवणारी एक पुरुषीपणा इथे डोकावला असे वाटून गेले.दोन हजार तेवीस मधेही अजुन महिलांना क्रमांक दोनवरच बघतो असे वाटले. समजून घेणे, त्यांच्या विषयांशी एकरूप होणे, एक पुरुष म्हणून किती अवघड असते असे वाटले. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

गवि 11/07/2023 - 09:05
मूडऑफ़
काही वेगळे असेल तेव्हा सांगत चला हो.. ;-))

In reply to by गवि

Bhakti 11/07/2023 - 10:17
मध्यम वयीन, मेनोपोज वगैरे बरेच मागे पडले असावे अशा वयाच्या. पण शेवटी चित्रपट आहे. त्यात सलमान, अक्षय चालतात तर यांनी काय घोडे मारलंनीत..??! :-))
ओह,गवि आपल्यामुळे चूक लक्षात आली.मध्यम वयीन नाही तर ४१ ते ६५ वयोगट आहे बहिणींचा.सर्वात छोटी वय ४१ हिच्याबाबत मेनोपोज दाखवला आहे.मोठ्या रिटायर्ड दाखवल्या आहेत.

चित्रपटाची ओळख छान करून दिलीय. चित्रपटात आवडलेल्या गोष्टी कोणत्या त्याबद्दल लिहिलेलं आवडलं. सातत्याने तुम्ही वेगवेगळ्या विषयावर लिहिता, लिहिते राहा. बाकी चित्रपट मोबाइल वरु सुरुवात करून पंधरा मिनीटानंतर सोडून दिला. नंतर बघू म्हणून. मैत्रीण म्हणाली पूर्ण बघितल्यावर चित्रपट असता तर, माझ्याही मैत्रिणीला चित्रपट लैच आवडला. किती बोलू आणि किती नै. बाकी नथी गॉगल्स वाला फोटो लै भारी. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

प्रचेतस 11/07/2023 - 08:55
माझ्याही मैत्रिणीला चित्रपट लैच आवडला. किती बोलू आणि किती नै.
मैत्रीणीबरोबरच तुम्ही चित्रपट बघायला हवा होता मग कदाचित तुम्हालाही आवडला असता.

In reply to by प्रचेतस

गवि 11/07/2023 - 08:59
सोबतच पहिला असणार. कोई शक? पंधरा मिनिटांनी फक्त यांनी चित्रपट बघणे बंद केले असा अर्थ समजून घे नीट.

In reply to by गवि

प्रचेतस 11/07/2023 - 09:02
सोबतच पहिला असणार. कोई शक? पंधरा मिनिटांनी फक्त यांनी चित्रपट बघणे बंद केले असा अर्थ समजून घे नीट.
शनायेना. बाकी तुमचे हे तर्क स्वानुभवातून आलेले दिसतात. :)

In reply to by प्रचेतस

लेखक आपल्या धाग्यावर नवे प्रतिसाद बघायला येतो अशा अवांतर प्रतिसादांनी आनंदावर वीरजन पड़ते. अवांतर कमी करा रे..! धागा लेखिका अवांतर प्रतिसाद लिहीणा-यांना क्षमा करतील यात काही वाद नाही. -दिलीप बिरुटे

प्रचेतस 11/07/2023 - 08:54
चित्रपट परिचय आवडला, सध्या तुफान चाललेला दिसतोय. ह्याच्या वाढलेल्या शोंमुळे द फ्लॅश आणि इंडियाना जोन्स-डायल ऑफ द डेस्टीनीचा पत्ता कट झाला आणि हे चित्रपट पाहायचे राहूनच गेले.

गवि 11/07/2023 - 11:08
या धाग्यावरील अवांतर आणि विनोद बाजूला ठेवून अल्प स्पष्टीकरण. स्त्रियांनी मंगळागौर किंवा हळदीकुंकू किंवा अन्य काहीही साजरे करून आनंद अवश्य घ्यावा. आणि घेतातच. थांबतात की काय सूचनेसाठी?!! तर ते एक असो. एक सोहळा, सण, एकत्र येण्याचे निमित्त म्हणून एखादी प्रथा जपणे वेगळे आणि मंगळागौर स्पर्धा हेच चित्रपटातील कथेचे / स्त्रीचे अंतिम ध्येय आणि त्या दिशेने जाताना इतर गुंफण ही कथारचना स्त्रियांचे अत्यंत स्टिरीओटायपिंग करणारी आहे हे कोणाला जाणवत नसेल तर किंचित आश्चर्य. आपल्या टिव्ही वरील असंख्य सिरीयल्स स्त्रियांना (आणि पुरुषांनाही) stereotype करून बनवल्या जातात हेही खरेच. ते जाणवते की नाही हा वेगळा भाग. पण त्या तुडुंब लोकप्रिय होतात हेही तितकेच खरे. So people get what they enjoy हे अंतिम सत्य मान्य करावेच लागते. लेखाबद्दल अर्थातच यातील काही लागू होत नाही हे वेगळे सांगणे नलगे. धन्यवाद..

In reply to by गवि

मंगळागौर स्पर्धा हेच चित्रपटातील कथेचे / स्त्रीचे अंतिम ध्येय
चित्रपटात असे काहीही नाही आहे गवि. इन्फॅक्ट, त्या स्पर्धेचा फायनल रिझल्ट देखील कळत नाही. अगदी निमित्त आहे ते फक्त. चित्रपट त्याहून सटल आहे.

सोशल मिडियावर तसेच टीव्हीवर याचे जोरदार प्रमोशन दिसतच होते. तुमच्या लेखाला पाहून आता खात्री झालीये. या विकांताला घरच्या सर्वांना घेऊन जाईन. सं - दी - प

In reply to by चांदणे संदीप

कालच घरातल्या सर्वांना घेऊन गेलो होतो. तुफान गर्दी होती. आमच्या भागात एमआयडीसी ला गुरूवारी सुट्टी असते त्याच्यामुळेही असेल कदाचित. पण थिएटरमधल्या स्टाफसोबत बोलणे झाले तर त्यांनी सांगितले की आजच्याइतकी नसली तरी रोजच गर्दी होत आहे. चित्रपटाबद्द्ल काय बोलायचे. इथे लेखात आणि काही प्रतिसादातून गोष्टी आलेल्याच आहेत. चित्रपटाला माझ्यातर्फे वरचा "सा"! :) (उद्या 'मिशन'ला जायचे बाब्बा) सं - दी - प

In reply to by चांदणे संदीप

टर्मीनेटर 14/07/2023 - 21:55
जाउन या... जाउन या... काल केलेल्या पापाचे क्षालन होईल 😀 😀 😀 जोक्स अपार्ट, आज पाहिला ब्वॉ 'मिशन'...अफलातुन आहे!

In reply to by Bhakti

तर्कवादी 11/07/2023 - 20:23
मराठी पुरुषांनी ही नक्की पहावा
सगळ्या बायका, त्यातही म्हातार्‍या (त्यातल्या त्यात दीपा परब वगळता ) !! कोणता पुरुष आवडीने बघेल असा चित्रपट एकवेळ ऋता दुर्गुळे, , शिवानी सुर्वे, पल्लवी पाटील, तेजश्री प्रधान, पूजा सावंत, मयूरी देशमुख (ही अलका कुबलची नवीन आवृत्ती वाटते, पण तरी आवडते) अशी स्टारकास्ट असती तर बघितला असता :)

कालच पाहिला. आणि खरेच आवडला. मंगळागौर स्पर्धेचे अप्रूप नाही. चित्रपटातही ती काही मेन थीम वगैरे नाही. सगळ्यात जास्त कौतुक मला केदार शिंदेचे करावेसे वाटते. अगदी चढत्या भाजणीने केदार शिंदेने चांगले सिनेमे दिले आहेत. महाराष्ट्र शाहीर नंतर अपेक्षा उंचावल्या होत्या. हा चित्रपट त्याचा सर्वोत्कृष्ट वाटला.

कंजूस 12/07/2023 - 18:38
चित्रपट गल्ला जमवू लागले की असं म्हणायची प्रथा आहे. टीकाकार बसतात हात चोळत आणि निर्माते जातात बँकेत हसत. . . (हल्ली जावे लागत नाही पेन घेऊन ते सोडा. पण वाक्प्रचार उरलाय.)

आलो आलो 13/07/2023 - 14:43
मस्त रिव्ह्यू आणि पोस्ट व फोटो जब्र्या !! कालच आमच्या संस्थानाच्या तमाम महिला मंडळाला (एकूण ९ त्यात सर्वात तरुण म्हणजे मातोश्री व त्यांच्या सूना लेकी नाती अशा साधारण वय वर्ष ६१ ते १७) कोहिनूरच्या कॉनप्लेक्सला रात्री शो ला सोडणे व परत आणणे ही जिम्मेदारी अस्मादिकांनी अत्यंत मनस्वी पणे पार पाडली आहे .... ते सुद्धा रात्री मित्रांकडून आषाढ मास समारंभाचे अत्यंत आग्रहाचे निमंत्रण मन घट्ट करून अत्यंत कठोरपणे नाकारूण व त्याचे किती गंभीर (आर्थिक ) परिणाम आता सोसावे लागतील याची पूर्ण कल्पना असतांनाही... त्याग त्याग म्हणतात तो आणखी कशाला ... पण केवळ महिलांच्या आनंदासाठी....... छे छे आता आणखी काही सांगवत नाहीये सुज्ञांनी जाणून घ्यावे. ता. क. बाकी ते नुस्त फिल्म बघायला जाण वेगळं नी या पिक्चर ला जाणं वेगळंच हो....नाही म्हंजे यांना सोडल्यावर जरा वेळ उगाच अळंम टळंम केल्यावर जीन्स वर नथीचा रुबाब बराच बघायला भेटला असो ...

आलो आलो 13/07/2023 - 14:48
माहेरच्या साडी नंतर गृपा गृपाणे व कुटुंबाच्या कुटुंबाने (महिला सदस्य) एकत्र जाऊन पाहिलेला हाच एक चित्रपट असेल ...

चित्रपटाचे परीक्षण उत्तम जमले आहे. मी देखील स्वभार्या, भगिनी आणि बंधूभार्या यांना तिकीटे काढून देण्याचे पुण्यकर्म केले. मला तेवढेच चार तास (बायको नसतानाचा एकांत) मिळाला आणि मस्त ताणून देता आली. संपूर्ण चित्रपटगृहात मोजकेच लांबोडे होते असे कळाले. आमच्या इकडे तर मराठी बायकांच्या नादी लागून इतर भाषिक बायका देखील हा चित्रपट पाहून आल्या. अवांतर : चित्रपटाचे पोस्टर आणि चित्रपट पाहणार्‍या बायकांच्या नाकातील नथ वेगळ्या (डाव्या विरुद्ध उजव्या) नाकपुडीत आहे की सेल्फी मुळे मिरर इफेक्ट आला ते काही कळाले नाही.

डम्बेल वर्क आऊट सुरू केल्यापासून बायकांनी रडायचं असतं हे मी विसरले आहे.त्यामुळे सिनेमात बायकांची फार रडारड असेल तर आपलं कसं होईल याची मला धास्ती होती.
ह्याचा काहीच संदर्भ लागला नाही. (बेंबटू मोड ऑन ऑफ).... बाकी चित्रपट परीक्षण आवडले, व्यावसायिक परीक्षणे लिहिणे मनावर घ्या. पुलेशु

In reply to by इपित्तर इतिहासकार

Bhakti 14/07/2023 - 10:47
स्त्री प्रधान सिनेमा, खुप भावनिक असेल असं वाटलं.पण या सिनेमात रडायला लागणार तोच एखादा सिन लगेच हसवतो :) त्यामुळे थिएटरमध्ये आपोआप जास्त रडू नाही आलं -)) मागच्या वाढदिवसापासून घरी डम्बेल वापरायला सुरुवात केली.बरीच स्ट्रेन्थ वाढली.हार्मोनमध्ये चांगले बदल होतात ! स्ट्रेन्थ ट्रेनिंगने त्याचा संदर्भ... बायकांनी स्ट्रेन्थ ट्रेनिंग जरूर करावे,आनंदी हार्मोन वाढतात

नागनिका 24/07/2023 - 12:06
जेवढी चर्चा झाली त्या मानाने चित्रपट पाहून निराशा झाली.. कथेत फारसा दम नसतानाही एवढा प्रतिसाद मिळतोय हे आश्चर्य आहे. मेनोपॉज, गर्भारपण इ. गोष्टी सतत चघळत बसणे म्हणजे स्त्रीत्वाचे over ग्लोरिफिकेशन वाटते मला तरी. बाकी दुसरा फोटो जबरदस्त !!

गोरगावलेकर 28/07/2023 - 11:19
आम्ही काही जणींनी ग्रुपने जाऊन पनवेलच्या थेटरात सिनेमा पहिला. आवडला. आम्हीही सहा बहिणी असल्याने असेल कदाचित. त्यातच पुतण्या येथील कर्मचारी असल्याने तिकिटे, पिझ्झा, बर्गर सर्व फुकट सोय झाली. तुमचा फोटो भारी. नथ आणि गॉगल नसल्याने आमचा फोटो बाद. दोन दिवस उशिरा गेलो असतो तर पुतण्यासोबत मी सुद्धा तारकांबरोबर फोटो काढला असता ना!

सिनेमाच्या गोष्टी भाग ६

साहना ·

गवि 23/06/2023 - 11:45
रोचक कथा वाटल्याने अधिक माहिती बघितली तर तीन गोष्टी दिसल्या. १. हा चित्रपट महाश्वेता देवी यांच्या एका कथेवर आधारित आहे. (मला मूळ जर्म उगीचच परदेशातील वाटला होता.) २. हा १९९७ च्या रिलिज वर्षात कान्स चित्रपट महोत्सवात दाखवला गेला होता. ३. याला त्या वर्षी सर्वोत्कृष्ट चित्रपटाचा राष्ट्रीय पुरस्कार मिळाला होता. लेख आवडला.

या लेखमालेत एखादा तरी भारतीय चित्रपट असेल का असे वाटत होते. पण या लेखात तो आला, आणि तेही मिथुन चक्रवर्ती! म्हणजे, मिथुन अभिनयाच्या बाबतीत चांगला आहेच. पहिल्याच चित्रपटासाठी त्याला अभिनयाचा राष्ट्रीय पुरस्कार देखील मिळाला होता. ऐंशीच्या दशकात तो सुपरस्टारदेखील होता. इतका, की श्रीदेवी ही तत्कालीन सुपरस्टार त्याच्याशी लग्न करणार होती! डिस्को डान्सर या चित्रपटाने रशियात लोकांना वेड लावले होते! असं सगळं भारी चाललेलं असताना नव्वदीच्या दशकात कदाचित नव्या दिग्दर्शक, नव्या नायक, आणि नव्या प्रेक्षकांसमोर तो कमी पडला असावा. तो उटीला गेला आणि तिथून त्याने मिथुनपटांचा रतीब सुरू केला. ९७-९८ च्याच सुमारास एका वेळी त्याच्या १०-१५ चित्रपटांचं शूटिंग चालू असायचं असं ऐकलंय. दर महिन्याला किमान दोन आणि कधीकधी तीन चित्रपट प्रदर्शित व्हायचे. ते गल्लाही गोळा करायचे. म्हणजे किमान निर्मात्याला मजबूत नफा मिळवून देतील इतपत धंदा असायचा. एकीकडे युरोपात शूटिंग असणारे चित्रपट आणि एकीकडे हे मिथूनपट. तरी नफ्याची शक्यता दुसऱ्या बाबतीत जास्त असावी. अन्यथा इतके चित्रपट बनवले गेले नसते. मध्यमवर्गीय सुशिक्षित कुटुंबातील पदवीधर ते नक्षली चळवळीतील कार्यकर्ता ते अभिनेता ते सुपरस्टार ते रतीब घालणारा (आणि त्याच रतीबाच्या जोरावर स्वतःच्या हॉटेलचा धंदा पण वाढवणारा) ते पुनरागमन करणारा ते भाजपाचा राज्यसभेतील खासदार... या लेखमालेतील मिथुनच्या चित्रपटाचा समावेश हा त्याच्या आयुष्याएवढाच रोचक आहे!

In reply to by तुषार काळभोर

साहना 24/06/2023 - 04:07
बी ग्रेड चित्रपटांच्या अर्थकारणाची माहिती हवी असेल तर ऍमेझॉन प्राईम वरील सिनेमा मरते दम तक हि सिरीज पहा. १०-१५ लाखांचा चित्रपट २०-२५ लाखांचा नफा हमखास मिळवून देत असेल तर असे २० चित्रपट काढून २-३ बिग बजेट चित्रपटांच्या जवळपास नफा मिळवणे शक्य होते. त्याशिवाय बहुतेक शूटिंग इत्यादी सर्व काही मिथुन च्या रिसॉर्ट च्या भागांत होत असे. त्यामुळे ह्या व्हर्टिकल ईंटेग्रेशन मुले मिथुन चा वैयक्तिक नफा जास्त होता. कांती शाह ह्यांनी बी ग्रेड सिनेमाची वाट लावली. त्यांनी स्वतः पैसा केला तरी सिनेमाच्या रीळ मध्ये अश्लील चित्रपटांचा एक भाग दाखवण्याची पद्धत सुरु केली. हा भाग सेन्सर ला दाखवायचाच नाही पण थेटर मध्ये मात्र हमखास असायचा. त्यामुळे ग्रामीण भागांतील छोट्या थेटर मध्ये फक्त आंबट शौकीन जाऊ लागले त्यामुळे हि बी ग्रेड सिनेमा इंडस्ट्री पूर्णता अश्लील झाली.

In reply to by साहना

हा शब्दप्रयोग मुद्दाम टाळून मी मिथुनपट हा शब्द वापरला तो त्याचसाठी. कारण B grade हे X आणि XX प्रकारच्या दृष्यांनी भरलेले असतात. क्वचित XXX. अगदी ऐंशीच्या दशकापासून. त्यांची नावेही साधी सोपी असतात. जंगली हसीना, चुडेल का हनिमून, साली की जवानी. पण हे असं व्हायच्या आधी बी ग्रेड हे लो बजेट, डोक्याला शॉट नसणारे, दे मार चित्रपट असत. आणि वर वर्णन केलेले C grade मानले जात. नंतर नंतर दोन्ही एकत्र झाले. आता b grade सर्च केलं तर फक्त आणि फक्त शकीला आणि रेश्माचे चित्रपट दिसतात. अवांतर : Grind House ही चित्रपट द्वयी B grade चित्रपटांना वाहिलेली श्रद्धांजली आहे. कॉलेजात असताना हे चित्रपट प्रचंड आवडायचे. पहिला प्लॅनेट ऑफ टेरर मागच्याच आठवड्यात कितव्यांदा तरी पाहिला!

In reply to by तुषार काळभोर

साहना 25/06/2023 - 10:23
भारतीय बी ग्रेड सिनेमा भारतीय सामान्य समाजमनाचे दर्शन म्हणून मला नेहमीच आवडले होते. पण मी इंग्रजी बी ग्रेड चित्रपटांची खूप मोठी चाहती आहे. मला ते फार आवडतात. बर्ट गमर वाला ग्राबोईड्स संबंधित सिनेमे मला प्रचंड आवडतात, नेटफ्लिक्स ने ह्या सिरीज मधला शेवटचा चित्रपट निर्मित केला.

गवि 23/06/2023 - 11:45
रोचक कथा वाटल्याने अधिक माहिती बघितली तर तीन गोष्टी दिसल्या. १. हा चित्रपट महाश्वेता देवी यांच्या एका कथेवर आधारित आहे. (मला मूळ जर्म उगीचच परदेशातील वाटला होता.) २. हा १९९७ च्या रिलिज वर्षात कान्स चित्रपट महोत्सवात दाखवला गेला होता. ३. याला त्या वर्षी सर्वोत्कृष्ट चित्रपटाचा राष्ट्रीय पुरस्कार मिळाला होता. लेख आवडला.

या लेखमालेत एखादा तरी भारतीय चित्रपट असेल का असे वाटत होते. पण या लेखात तो आला, आणि तेही मिथुन चक्रवर्ती! म्हणजे, मिथुन अभिनयाच्या बाबतीत चांगला आहेच. पहिल्याच चित्रपटासाठी त्याला अभिनयाचा राष्ट्रीय पुरस्कार देखील मिळाला होता. ऐंशीच्या दशकात तो सुपरस्टारदेखील होता. इतका, की श्रीदेवी ही तत्कालीन सुपरस्टार त्याच्याशी लग्न करणार होती! डिस्को डान्सर या चित्रपटाने रशियात लोकांना वेड लावले होते! असं सगळं भारी चाललेलं असताना नव्वदीच्या दशकात कदाचित नव्या दिग्दर्शक, नव्या नायक, आणि नव्या प्रेक्षकांसमोर तो कमी पडला असावा. तो उटीला गेला आणि तिथून त्याने मिथुनपटांचा रतीब सुरू केला. ९७-९८ च्याच सुमारास एका वेळी त्याच्या १०-१५ चित्रपटांचं शूटिंग चालू असायचं असं ऐकलंय. दर महिन्याला किमान दोन आणि कधीकधी तीन चित्रपट प्रदर्शित व्हायचे. ते गल्लाही गोळा करायचे. म्हणजे किमान निर्मात्याला मजबूत नफा मिळवून देतील इतपत धंदा असायचा. एकीकडे युरोपात शूटिंग असणारे चित्रपट आणि एकीकडे हे मिथूनपट. तरी नफ्याची शक्यता दुसऱ्या बाबतीत जास्त असावी. अन्यथा इतके चित्रपट बनवले गेले नसते. मध्यमवर्गीय सुशिक्षित कुटुंबातील पदवीधर ते नक्षली चळवळीतील कार्यकर्ता ते अभिनेता ते सुपरस्टार ते रतीब घालणारा (आणि त्याच रतीबाच्या जोरावर स्वतःच्या हॉटेलचा धंदा पण वाढवणारा) ते पुनरागमन करणारा ते भाजपाचा राज्यसभेतील खासदार... या लेखमालेतील मिथुनच्या चित्रपटाचा समावेश हा त्याच्या आयुष्याएवढाच रोचक आहे!

In reply to by तुषार काळभोर

साहना 24/06/2023 - 04:07
बी ग्रेड चित्रपटांच्या अर्थकारणाची माहिती हवी असेल तर ऍमेझॉन प्राईम वरील सिनेमा मरते दम तक हि सिरीज पहा. १०-१५ लाखांचा चित्रपट २०-२५ लाखांचा नफा हमखास मिळवून देत असेल तर असे २० चित्रपट काढून २-३ बिग बजेट चित्रपटांच्या जवळपास नफा मिळवणे शक्य होते. त्याशिवाय बहुतेक शूटिंग इत्यादी सर्व काही मिथुन च्या रिसॉर्ट च्या भागांत होत असे. त्यामुळे ह्या व्हर्टिकल ईंटेग्रेशन मुले मिथुन चा वैयक्तिक नफा जास्त होता. कांती शाह ह्यांनी बी ग्रेड सिनेमाची वाट लावली. त्यांनी स्वतः पैसा केला तरी सिनेमाच्या रीळ मध्ये अश्लील चित्रपटांचा एक भाग दाखवण्याची पद्धत सुरु केली. हा भाग सेन्सर ला दाखवायचाच नाही पण थेटर मध्ये मात्र हमखास असायचा. त्यामुळे ग्रामीण भागांतील छोट्या थेटर मध्ये फक्त आंबट शौकीन जाऊ लागले त्यामुळे हि बी ग्रेड सिनेमा इंडस्ट्री पूर्णता अश्लील झाली.

In reply to by साहना

हा शब्दप्रयोग मुद्दाम टाळून मी मिथुनपट हा शब्द वापरला तो त्याचसाठी. कारण B grade हे X आणि XX प्रकारच्या दृष्यांनी भरलेले असतात. क्वचित XXX. अगदी ऐंशीच्या दशकापासून. त्यांची नावेही साधी सोपी असतात. जंगली हसीना, चुडेल का हनिमून, साली की जवानी. पण हे असं व्हायच्या आधी बी ग्रेड हे लो बजेट, डोक्याला शॉट नसणारे, दे मार चित्रपट असत. आणि वर वर्णन केलेले C grade मानले जात. नंतर नंतर दोन्ही एकत्र झाले. आता b grade सर्च केलं तर फक्त आणि फक्त शकीला आणि रेश्माचे चित्रपट दिसतात. अवांतर : Grind House ही चित्रपट द्वयी B grade चित्रपटांना वाहिलेली श्रद्धांजली आहे. कॉलेजात असताना हे चित्रपट प्रचंड आवडायचे. पहिला प्लॅनेट ऑफ टेरर मागच्याच आठवड्यात कितव्यांदा तरी पाहिला!

In reply to by तुषार काळभोर

साहना 25/06/2023 - 10:23
भारतीय बी ग्रेड सिनेमा भारतीय सामान्य समाजमनाचे दर्शन म्हणून मला नेहमीच आवडले होते. पण मी इंग्रजी बी ग्रेड चित्रपटांची खूप मोठी चाहती आहे. मला ते फार आवडतात. बर्ट गमर वाला ग्राबोईड्स संबंधित सिनेमे मला प्रचंड आवडतात, नेटफ्लिक्स ने ह्या सिरीज मधला शेवटचा चित्रपट निर्मित केला.
आजचा चित्रपट एक भारतीय चित्रपट आहे आणि तो सुद्धा मिथुनदाचा. मिथुन म्हणजे गरिबांचा अमिताभ अशीच इमेज आहे. गुंडा, लोहा, आणखीन अनेक बी ग्रेड सिनेमांचा सम्राट मिथुन ह्याला मुख्य चित्रपट क्षेत्रांत सुद्धा चांगले यश लाभले. मिथुन मध्ये अभिनय क्षमता होती ह्यांत शंकाच नाही. गुरु मधील रामनाथ गोयंका ह्यांची भूमिका माझी विशेष प्रिय मिथुन भूमिका आहे. मिथुन ह्यांचा गुडिया हा चित्रपट जास्त लोकांनी पहिला असेल असे मला वाटत नाही. हा १००% आर्ट सिनेमा होता. ह्याचा प्रीमिअर सुद्धा १९९७ मध्ये टीव्ही वर झाला. तेंव्हा सहारा नावाचा चॅनल होता त्याच्यावर.

कथा सिनेमाच्या भाग ५

साहना ·

नेट्फ्लिक्सवर मागच्या आठवड्यातच हा चित्रपट पाहिला. कमाल चित्रपट आहे. कथा स्टीफन किंगची आहे हे सुरुवातीला ठाऊक नव्हते. शेवटी शेवटी कथा त्याचीच असावी असे जाणवू लागले.
बहुतेक पुरुषांना चित्रपट १००% आवडतो पण स्त्रियांना विशेष आवडत नाही, अपवाद फक्त रसिक स्त्रीमंडळीचा.
तुमचे हे निरिक्षण आवडले. मुलांची(पुरुषांची) सोशलाईज व्हायची पद्धत वेगळी असते. मित्र मित्र मैत्रीमध्ये खूप इंटर्नल पॉलिटिक्स खेळत नाहीत. पटले तर पटले नाहीतर तुटले असे असते. त्यात समेट सुद्धा त्वरित होते. त्यात टीनेजर मुलांचे लॉजिक, त्यांचे इश्युज भलतीकडेच चालत असते. फॉरबिडन गोष्टी करण्यात कोण थ्रील! त्यामुळे माझ्या भारतीय मैत्रिणींत लेस्बियन मैत्रिणींनाच हा चित्रपट आवडला. परंतु, पाश्चात्य देशांत टीनेजर ग्रुप्समध्ये आज मुली सर्रास मुलांच्या कोअर ग्रुपचा भाग असतात आणि त्याही तितक्याच धाडसी असतात. मुलांचाही अ‍ॅटिट्यूड बर्‍यापैकी समावेशक झालेला आहे. मी बर्‍याचदा ग्राफिट्या रंगवताना मुलांना पाहतो त्या ग्रुप मध्ये एखादी मुलगी असतेच. तरीही आवर्जून एखाद्या जंगलात मुलांबरोबर त्या किती भटकत असतील माहित नाही.

हा चित्रपट नक्कीच पाहण्यासारखा वाटतोय. मध्ये मध्ये पेरलेली वाक्ये सुद्धा मस्त. मुलांतील मैत्री आणि मुलींतील मैत्री यात खूप फरक असतो. दोन मुलगे असोत किंवा ग्रुप असो, एखाद्याचं काही पटलं नाही तर बिनधास्त शिव्या देतील आणि थोड्या वेळाने एकमेकांचा डबा शेअर करतील. (मोठे झाल्यावर बियर शेअर करतील). एकजण म्हणाला की लालवाली मेरी की दुसरा मुद्दाम म्हणेल, निलीवली मेरी. :D पण मुली! दोघी असोत की ग्रुप असो, हिने तिला सांगितलं पण मला नाही सांगितलं, हिने तिला माझ्याविषयी सांगितलं, ती त्या मुलाशी बोलली, मला न सांगता त्या तिघी शॉपिंगला गेल्या, माझा फोन उचलला नाही, अशा कसल्याही कारणाने आयुष्यभर एकमेकींचं तोंड बघणार नाहीत!

नेट्फ्लिक्सवर मागच्या आठवड्यातच हा चित्रपट पाहिला. कमाल चित्रपट आहे. कथा स्टीफन किंगची आहे हे सुरुवातीला ठाऊक नव्हते. शेवटी शेवटी कथा त्याचीच असावी असे जाणवू लागले.
बहुतेक पुरुषांना चित्रपट १००% आवडतो पण स्त्रियांना विशेष आवडत नाही, अपवाद फक्त रसिक स्त्रीमंडळीचा.
तुमचे हे निरिक्षण आवडले. मुलांची(पुरुषांची) सोशलाईज व्हायची पद्धत वेगळी असते. मित्र मित्र मैत्रीमध्ये खूप इंटर्नल पॉलिटिक्स खेळत नाहीत. पटले तर पटले नाहीतर तुटले असे असते. त्यात समेट सुद्धा त्वरित होते. त्यात टीनेजर मुलांचे लॉजिक, त्यांचे इश्युज भलतीकडेच चालत असते. फॉरबिडन गोष्टी करण्यात कोण थ्रील! त्यामुळे माझ्या भारतीय मैत्रिणींत लेस्बियन मैत्रिणींनाच हा चित्रपट आवडला. परंतु, पाश्चात्य देशांत टीनेजर ग्रुप्समध्ये आज मुली सर्रास मुलांच्या कोअर ग्रुपचा भाग असतात आणि त्याही तितक्याच धाडसी असतात. मुलांचाही अ‍ॅटिट्यूड बर्‍यापैकी समावेशक झालेला आहे. मी बर्‍याचदा ग्राफिट्या रंगवताना मुलांना पाहतो त्या ग्रुप मध्ये एखादी मुलगी असतेच. तरीही आवर्जून एखाद्या जंगलात मुलांबरोबर त्या किती भटकत असतील माहित नाही.

हा चित्रपट नक्कीच पाहण्यासारखा वाटतोय. मध्ये मध्ये पेरलेली वाक्ये सुद्धा मस्त. मुलांतील मैत्री आणि मुलींतील मैत्री यात खूप फरक असतो. दोन मुलगे असोत किंवा ग्रुप असो, एखाद्याचं काही पटलं नाही तर बिनधास्त शिव्या देतील आणि थोड्या वेळाने एकमेकांचा डबा शेअर करतील. (मोठे झाल्यावर बियर शेअर करतील). एकजण म्हणाला की लालवाली मेरी की दुसरा मुद्दाम म्हणेल, निलीवली मेरी. :D पण मुली! दोघी असोत की ग्रुप असो, हिने तिला सांगितलं पण मला नाही सांगितलं, हिने तिला माझ्याविषयी सांगितलं, ती त्या मुलाशी बोलली, मला न सांगता त्या तिघी शॉपिंगला गेल्या, माझा फोन उचलला नाही, अशा कसल्याही कारणाने आयुष्यभर एकमेकींचं तोंड बघणार नाहीत!
आजच्या लेखमालेत एक विशेष चित्रपटाची कथा आम्ही पाहणार आहोत. भारतीय चित्रपटांत अनेक वेळा चित्रपटाची नावे हि जुन्या गाण्यावरून ठेवली जातात. उदाहरणार्थ "प्रेम रतन धन पायो", "एक में और एक तू", "मेरी प्यारी बिंदू" इत्यादी. हॉलिवूड मध्ये सुद्धा हि प्रथा पाहायला मिळते. कधी कधी चित्रपट जुन्या गाण्याला लोकप्रिय करतो तर कधी उलटपक्षी होते. आजचा चित्रपट अश्याच एका गीताच्या नावावरून आहे. "स्टॅन्ड बाय मी". (चित्रपट मुद्दामहून पाहण्यासारखा आहे) चित्रपटांच्या श्रेणी असंख्य आहेत. स्त्री प्रधान, पुरुष प्रधान इत्यादी आणि त्यांत सुद्धा लहान मुले असली तर "coming of age" हि एक वेगळीच श्रेणी आहे.

कथा सिनेमाच्या भाग ४

साहना ·

श्रीगणेशा 19/06/2023 - 13:42
लेखमालिका वाचत आहे. सर्वच नाही शक्य होणार, पण आपलं लिखाण वाचून, निदान काही नवीन, वेगळ्या धाटणीचे चित्रपट नक्कीच पाहील मी. धन्यवाद _/\_

The Skin I Live In हा माझा खूप लाडका चित्रपट आहे. त्यामुळे पेद्रो आल्मादोवर यांचा हा चित्रपट आवर्जून पाहणार. मालिका उत्तम आहे हे वे सां न ल. गमंत म्हणजे तुम्ही आतापर्यंत ज्या ज्या चित्रपटांची ओळख दिली आहे त्या सगळ्या दिग्दर्शकांचे इतर चित्रपट माझ्या आवडत्या चित्रपटांत आहेत. दिग्दर्शक प्रतिभावंत असायला हवा. तुम्हाला Nuri Bilge Ceylan हा असाच प्रतिभावंत दिग्दर्शक सुचवतो. Once Upon a Time in Anatolia हा वानगीदाखल एक चित्रपट. अलीकडचा आहे तुलनेने पण ग्रेट आहे. तुमच्याकडून एखाद्या जपानी दिग्दर्शकाचा जुना चित्रपट येईल अशी खात्री आहे.

श्रीगणेशा 19/06/2023 - 13:42
लेखमालिका वाचत आहे. सर्वच नाही शक्य होणार, पण आपलं लिखाण वाचून, निदान काही नवीन, वेगळ्या धाटणीचे चित्रपट नक्कीच पाहील मी. धन्यवाद _/\_

The Skin I Live In हा माझा खूप लाडका चित्रपट आहे. त्यामुळे पेद्रो आल्मादोवर यांचा हा चित्रपट आवर्जून पाहणार. मालिका उत्तम आहे हे वे सां न ल. गमंत म्हणजे तुम्ही आतापर्यंत ज्या ज्या चित्रपटांची ओळख दिली आहे त्या सगळ्या दिग्दर्शकांचे इतर चित्रपट माझ्या आवडत्या चित्रपटांत आहेत. दिग्दर्शक प्रतिभावंत असायला हवा. तुम्हाला Nuri Bilge Ceylan हा असाच प्रतिभावंत दिग्दर्शक सुचवतो. Once Upon a Time in Anatolia हा वानगीदाखल एक चित्रपट. अलीकडचा आहे तुलनेने पण ग्रेट आहे. तुमच्याकडून एखाद्या जपानी दिग्दर्शकाचा जुना चित्रपट येईल अशी खात्री आहे.
https://www.youtube.com/watch?v=eChcpHv5_eU विशेष धन्यवाद.: विविध लोकांनी मला शुद्धलेखनाकडे लक्ष द्यावे असे सांगितले आहे. त्यांचे आभार. शुद्धलेखन किंबहुना त्याचा अभाव ही समस्या माझ्या लेखनात नेहमीपासूनच आहे आणि ती दूर करण्याचा खूप प्रयत्न मी करीन. माझी लेखन प्रतिभा दुर्दैवाने माझ्या इच्छाशक्तीची गुलाम नाही. हनुमानाच्या सुप्तशक्ती प्रमाणे त्याला ट्रिगर लागतो. हा ट्रिगर मिळाला कि अचानक झटका आल्याप्रमाणे डोक्यांत विचार येतात आणि मी लिहायला बसते.

सरगम - एक आठवण

अरिंजय ·

चौथा कोनाडा 17/06/2023 - 14:39
मस्त झकास गोल्डन आठवण ! भारी एक नंबर लिहिलंय +१ ! अ ति शय सुंदर गाणी आहेत सरगमची ! किशोर धुमाकूळ घालत असताना मो. रफींची ती सुरेल गाणी रसिकांना खुपच भुरळ घालून गेली !
या सगळ्यावर कळस चढायचा जेंव्हा "डफलीवाले" गाणं सुरू व्हायचं. सुरुवातीच्या संथ बासरी नंतर एकदा का थेटरात लतादीदींचा "डफलीवाऽऽऽलेऽऽ ......" असा आवाज घुमला की पब्लिक च्या अंगात अक्षरशः भूत शिरायचं. असेल नसेल तितका जोर लावून लोकं पैसे फेकायचे. खास या गाण्यासाठी चाराणे (२५ पैसे) आठाणे (५० पैसे. त्याकाळातले ५० पैसे हे आजच्या १०रु. च्या बरोबरीचे) उधळायचे. प्रोजेक्टर रूम मधून येणाऱ्या प्रकाशझोतात ही सगळी नाणी हवेत उडताना दिसायची. अन् खाली गोळा करणाऱ्यांचा गोंधळ सुरू व्हायचा. टाळ्या शिट्टयांना तर ऊत आलेला असायचा. लगेच पुढे "... डफली बजाऽऽऽ ... " ला ढिडिंग टिडिंग डिंग ढिडिंग टिडिंग डिंग डफली सुरू व्हायची अन् उत्साही पब्लिक शिटा सोडून मोकळ्या जागेत येऊन जमतील तसे अंगविक्षेप करत नाचायला चालू करायची. काही अतिउत्साही तर बाल्कनीच्या कठड्यावर चढून चिरकत नाचायची. "मैं नाचूँ, तू नचाऽऽ आऽऽऽ आऽऽऽ ...." नंतर आणि पुढे जेंव्हा जेंव्हा गाण्यात डंगडंगडंगडंग डफली वाजायची तेंव्हा हे नाचे लकालका लकालका हलायचे. गाण्याचं दुसरं कडवं रफी साहेबांच्या आवाज सुरू व्हायचं आणि नर्तक मंडळी स्वतः डफली वाजवल्या ची ॲक्शन करत ऋषी कपूर च्या स्टाईलमधे नाचायची.
झकास .. लै भारी वर्णन ! सगळं चित्र डोळ्यापुढं उभं राहिलं ! माझ्या गावची, अकबर टॉकिजची आठवण झाली. असाच धुमाकूळ चालायचा ! काय सुंदर दिवस होते ... बालपण समृद्ध केलं अशा सुंदर कलाकृतींनी ! पुढील लेखाच्या प्रतिक्षेत !

सिरुसेरि 17/06/2023 - 18:50
छान वर्णन . सरगम रिलिज झाल्यावर बारामती येथील दुर्गा टॉकिजला बघितला होता . शेवटच्या क्लायमॅक्सच्या प्रसंगात एका उंच टेकडीवरील पुरातन मंदीरात रिषी कपुर आणी असरानी यांना खलनायक शक्ती कपुर याने दोन समोरासमोरील खांबांना बांधलेले असते . योगायोगाने, बरोबर या दोघांना बांधलेल्या खांबांच्या मधे एक घंटा लोंबकळत असते. इथे भोलेनाथ चमत्कार दाखवतात आणि एक नागोबा कुठूनतरी येउन त्या घंटेला लटकतात , त्यामुळे ती घंटा जोरजोरात हेलकावे खायला सुरू करते. प्रेक्षक ( विशेष करुन मुले ) जीव मुठीत धरुन हा सिन बघत असत . शेवटी सर्व काही आलबेल झाल्यावर प्रेक्षकांचा जीव भांड्यात पडत असे .

अक्षरमित्र 17/06/2023 - 20:25
मी साधारण चौथीत असतानाची गोष्ट. त्यावेळी माझ्या वर्गातल्या माधुरी ने शाळेच्या स्नेहसंमेलनात ह्या गाण्यावर नाच केला होता. माझे नृत्याचे ज्ञान अगाध असल्यामुळे आणि मी दिसायला ऋषी कपूर पेक्षा शक्ती कपूर जास्त असल्यामुळे डफलीवाला व्हायचा मोका साधता आला नाही. तिचा तो मेकअप आणि नाच बघून मी आयुष्यात पहिल्यांदाच प्रेमात पडलो होतो. आता हिच्याशीच लग्न करायचे असे (मनातल्या मनातच) ठरवूनच टाकले. मात्र एक दोन इयत्ता पुढे गेल्यावर तिने मला एकदा सांगीतले की तिने काल डुकराचे मटण खाले आणि ते खुप चविष्ट होते. मी शाकाहारी असल्यामुळे आणी समजा लग्न झाले तर चुंबन न घेता संसार करणे शक्य आहे का हे न कळाल्यामुळे तिच्याशी लग्न करायचा बेत (मनातल्या मनातच) रद्द करुन टाकला. :)

काय ते प्रेक्षक आणी काय ती शिणेमा घरे.... आमचं खेडेगावच. एकच टाकीज. गणमान्य व्यक्तींसाठी खुर्च्या तर बाकीच्यांसाठी भारतीय बैठक. आपापली पथारी आणा मस्तपैकी झोपून बघा किवा बघत झोपा. निळू फुले,ललिता पवार वगैरे आले की आया बायांच्या चित्र विचित्र काॅमेन्ट आणी कडकडाट बोटे मोडण्याचा आवाज यायचा. जय संतोषी मा तर एक वर्ष चालला होता. बैलगाड्या भरभरून लोकं आसपासच्या खेडेगावातून यायचे.

आमचं हडपसरचं वैभव. अगदीं ऐंशीच्या दशकात सुध्दा मध्यमवर्गीय कुटुंबे गर्दी करायची. आईवडिलांना चित्रपट पहायची प्रचंड हौस आणि आवड. वर्षाला ८-१० पिक्चर बघत असतील ते ८०-९० च्या दशकात. वैभव सोडलं तर पुढील जवळचे पर्याय क्यांपातलं व्हिक्टरी अन पुढं अपोलो. डफलीवाले हे गाणं माझं लई आवडीचं होतं असं घरातले म्हणतात. माझी पहिली आठवण हमाल दे धमाल पिच्चरची. शेजारपाजारच्या बायका मिळून हम आपके है कौन आणि दिलवाले दुल्हनियाँ ले जायेंगे बघायला गेल्या होत्या. नवीनच केबल आल्याने झी टॉप टेन मध्ये दीदी तेरा देवर दिवाना बरेच आठवडे एक नंबर होतं, ते बघून बघून पिक्चर कसा असेल याची सर्वांना उत्सुकता लागली होती. तिथं पाहिलेला शेवटचा पिच्चर रंग दे बसंती. एकूणच एकेरी पडद्यावरील शेवटचे चित्रपट ओम शांती ओम आणि नो स्मोकिंग.

चौथा कोनाडा 17/06/2023 - 14:39
मस्त झकास गोल्डन आठवण ! भारी एक नंबर लिहिलंय +१ ! अ ति शय सुंदर गाणी आहेत सरगमची ! किशोर धुमाकूळ घालत असताना मो. रफींची ती सुरेल गाणी रसिकांना खुपच भुरळ घालून गेली !
या सगळ्यावर कळस चढायचा जेंव्हा "डफलीवाले" गाणं सुरू व्हायचं. सुरुवातीच्या संथ बासरी नंतर एकदा का थेटरात लतादीदींचा "डफलीवाऽऽऽलेऽऽ ......" असा आवाज घुमला की पब्लिक च्या अंगात अक्षरशः भूत शिरायचं. असेल नसेल तितका जोर लावून लोकं पैसे फेकायचे. खास या गाण्यासाठी चाराणे (२५ पैसे) आठाणे (५० पैसे. त्याकाळातले ५० पैसे हे आजच्या १०रु. च्या बरोबरीचे) उधळायचे. प्रोजेक्टर रूम मधून येणाऱ्या प्रकाशझोतात ही सगळी नाणी हवेत उडताना दिसायची. अन् खाली गोळा करणाऱ्यांचा गोंधळ सुरू व्हायचा. टाळ्या शिट्टयांना तर ऊत आलेला असायचा. लगेच पुढे "... डफली बजाऽऽऽ ... " ला ढिडिंग टिडिंग डिंग ढिडिंग टिडिंग डिंग डफली सुरू व्हायची अन् उत्साही पब्लिक शिटा सोडून मोकळ्या जागेत येऊन जमतील तसे अंगविक्षेप करत नाचायला चालू करायची. काही अतिउत्साही तर बाल्कनीच्या कठड्यावर चढून चिरकत नाचायची. "मैं नाचूँ, तू नचाऽऽ आऽऽऽ आऽऽऽ ...." नंतर आणि पुढे जेंव्हा जेंव्हा गाण्यात डंगडंगडंगडंग डफली वाजायची तेंव्हा हे नाचे लकालका लकालका हलायचे. गाण्याचं दुसरं कडवं रफी साहेबांच्या आवाज सुरू व्हायचं आणि नर्तक मंडळी स्वतः डफली वाजवल्या ची ॲक्शन करत ऋषी कपूर च्या स्टाईलमधे नाचायची.
झकास .. लै भारी वर्णन ! सगळं चित्र डोळ्यापुढं उभं राहिलं ! माझ्या गावची, अकबर टॉकिजची आठवण झाली. असाच धुमाकूळ चालायचा ! काय सुंदर दिवस होते ... बालपण समृद्ध केलं अशा सुंदर कलाकृतींनी ! पुढील लेखाच्या प्रतिक्षेत !

सिरुसेरि 17/06/2023 - 18:50
छान वर्णन . सरगम रिलिज झाल्यावर बारामती येथील दुर्गा टॉकिजला बघितला होता . शेवटच्या क्लायमॅक्सच्या प्रसंगात एका उंच टेकडीवरील पुरातन मंदीरात रिषी कपुर आणी असरानी यांना खलनायक शक्ती कपुर याने दोन समोरासमोरील खांबांना बांधलेले असते . योगायोगाने, बरोबर या दोघांना बांधलेल्या खांबांच्या मधे एक घंटा लोंबकळत असते. इथे भोलेनाथ चमत्कार दाखवतात आणि एक नागोबा कुठूनतरी येउन त्या घंटेला लटकतात , त्यामुळे ती घंटा जोरजोरात हेलकावे खायला सुरू करते. प्रेक्षक ( विशेष करुन मुले ) जीव मुठीत धरुन हा सिन बघत असत . शेवटी सर्व काही आलबेल झाल्यावर प्रेक्षकांचा जीव भांड्यात पडत असे .

अक्षरमित्र 17/06/2023 - 20:25
मी साधारण चौथीत असतानाची गोष्ट. त्यावेळी माझ्या वर्गातल्या माधुरी ने शाळेच्या स्नेहसंमेलनात ह्या गाण्यावर नाच केला होता. माझे नृत्याचे ज्ञान अगाध असल्यामुळे आणि मी दिसायला ऋषी कपूर पेक्षा शक्ती कपूर जास्त असल्यामुळे डफलीवाला व्हायचा मोका साधता आला नाही. तिचा तो मेकअप आणि नाच बघून मी आयुष्यात पहिल्यांदाच प्रेमात पडलो होतो. आता हिच्याशीच लग्न करायचे असे (मनातल्या मनातच) ठरवूनच टाकले. मात्र एक दोन इयत्ता पुढे गेल्यावर तिने मला एकदा सांगीतले की तिने काल डुकराचे मटण खाले आणि ते खुप चविष्ट होते. मी शाकाहारी असल्यामुळे आणी समजा लग्न झाले तर चुंबन न घेता संसार करणे शक्य आहे का हे न कळाल्यामुळे तिच्याशी लग्न करायचा बेत (मनातल्या मनातच) रद्द करुन टाकला. :)

काय ते प्रेक्षक आणी काय ती शिणेमा घरे.... आमचं खेडेगावच. एकच टाकीज. गणमान्य व्यक्तींसाठी खुर्च्या तर बाकीच्यांसाठी भारतीय बैठक. आपापली पथारी आणा मस्तपैकी झोपून बघा किवा बघत झोपा. निळू फुले,ललिता पवार वगैरे आले की आया बायांच्या चित्र विचित्र काॅमेन्ट आणी कडकडाट बोटे मोडण्याचा आवाज यायचा. जय संतोषी मा तर एक वर्ष चालला होता. बैलगाड्या भरभरून लोकं आसपासच्या खेडेगावातून यायचे.

आमचं हडपसरचं वैभव. अगदीं ऐंशीच्या दशकात सुध्दा मध्यमवर्गीय कुटुंबे गर्दी करायची. आईवडिलांना चित्रपट पहायची प्रचंड हौस आणि आवड. वर्षाला ८-१० पिक्चर बघत असतील ते ८०-९० च्या दशकात. वैभव सोडलं तर पुढील जवळचे पर्याय क्यांपातलं व्हिक्टरी अन पुढं अपोलो. डफलीवाले हे गाणं माझं लई आवडीचं होतं असं घरातले म्हणतात. माझी पहिली आठवण हमाल दे धमाल पिच्चरची. शेजारपाजारच्या बायका मिळून हम आपके है कौन आणि दिलवाले दुल्हनियाँ ले जायेंगे बघायला गेल्या होत्या. नवीनच केबल आल्याने झी टॉप टेन मध्ये दीदी तेरा देवर दिवाना बरेच आठवडे एक नंबर होतं, ते बघून बघून पिक्चर कसा असेल याची सर्वांना उत्सुकता लागली होती. तिथं पाहिलेला शेवटचा पिच्चर रंग दे बसंती. एकूणच एकेरी पडद्यावरील शेवटचे चित्रपट ओम शांती ओम आणि नो स्मोकिंग.
"सरगम" अनेक दिवसांनंतर, जवळपास चार महिन्यांनंतर अप्पाच्या हॉटेल वर चहा प्यायला गेलो होतो. तिथे कायम हळू आवाजात गाणी चालू असतात‌. अप्पासोबत गप्पा मारत चहा पित असताना अचानक "सरगम" चित्रपटातलं "कोयल बोली ..." चालू झालं. सरगम - ८० च्या काळात अफ्फाट गाजलेला चित्रपट आणि अफाटच्या अफाट गाजलेली गाणी. अन् उगाचंच त्या काळात आम्ही बघितलेल्या सरगमची आठवण झाली. लातूरात सरगम लागला होता तो सिंध टॉकीज ला (शिंद टाकी - आता इतिहासजमा झाली). सिंध टॉकीज, त्या काळातल्या इतर चित्रपटगृहासारखीच साधी. तीन वर्ग असायचे - उंचावर बाल्कनी, खाली फर्स्ट क्लास आणि एकदम पडद्यासमोर सेकंड क्लास.

गोष्टी सिनेमाच्या - भाग ३

साहना ·

चित्रगुप्त 16/06/2023 - 17:32
सिनेमे 'कळण्या'च्या बाबतीत मुळात माझा आयक्यू का काय म्हणतात तो शून्य आहे. म्हणजे अगदी साधे कथानक सुद्धा मला गुंतागुंतीचे वाटते, आणि ते कळावे अशी इच्छा असेल तर दोनचारदा तरी तो पिच्चर पहावा लागेल, जे मी करतच नाही. त्यामुळे दोन-चार वर्षाचे मूल जसे बघेल तसे मी पिच्चर बघतो आणि कंटाळा आला तर बंद करतो. आता हा पिच्चर भल्या-भल्यांना कळला नसेल तर आपण तसा प्रयत्न मुळातच का करावा? हे समजण्याइतपत आयक्यू असल्याने मी तो नक्कीच बघीन - निव्वळ 'हालत्या चित्रांची' गंमत म्हणून. आणि कुणी सांगावे, लिंच साहेबाला हेच अभिप्रेत असेल. 'वेदांत' आणि 'वेद' यात काय फरक आहे, असा प्रश्न पडला आहे. पूर्वी याबद्दल ओशोंनी सांगितलेले वाचल्याचे आठवते, पण नेमके काय ते विसरलो.

कॉमी 16/06/2023 - 18:04
सिनेमा मस्त आहे.इथे लिहिलेले. सिनेमा समजल्यावर किंवा युट्यूबवर मदत घेऊन समजून घेतल्यावर कोडे सोडवल्याचा आनंद मिळतो. I 'm thinking of ending things हा सिनेमा सुद्धा असाच अनाकलनीय आहे. मी एकदा पाहण्याचा प्रयत्न केला पण त्या दिवशी उत्साह नव्हता इतके अवघड लक्ष देऊन पाहण्याचा त्यामुळे बंद केला. पुन्हा कधी मुहूर्त येतो बघायचे. मला ह्या सिनेमातले ते स्पॅनिश गाणे, आणि त्या गायिकेचे सादरीकरण प्रचंड आवडले. काय भावनेने ओथंबलेले गाणे आहे ! https://youtu.be/uHQnb3HS4hc

डोक्याला आधीच ईतके शॉट असताना हा सिनेमा बघुन आणखी रिस्क नाही घेणार. इन्सेप्शन बघुनही असेच डोके भंजाळले होते. आपल्याला फॉरेस्ट गंप किवा व्हर्टिकल लिमिट सारखे सरळसोट सिनेमा बरे वाटतात. फार झाले तर शरलॉक होम्स किवा हर्क्युल पॉयरॉ चे एपिसोड्स किवा चित्रपट. यापुढे आपली उडी नाही.

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 20:45
"इन्सेप्शन बघुनही असेच डोके भंजाळले होते."
+१००० माझीही चित्रपटाकडून केवळ मनोरंजन एवढीच माफक अपेक्षा असते, डोक्याला शॉट चित्रपट अजिबात आवडत नाहीत. 'इन्सेप्शन' बघितल्यावर त्या 'लिओनार्दो डीकॅप्रिओ' चा असा धसका घेतला होता कि पुढे आलेला त्याचा 'द वुल्फ ऑफ वॉल स्ट्रीट' बघायची सुरुवातीला हिम्मतच झाली नव्हती. नंतर विश्वसनीय सुत्रांकडून तो चित्रपट फुल्टू धमाल असल्याची माहिती मिळाल्यावर मगच बघितला! दुधाने तोंड पोळल्यावर माणूस ताकही फुंकुन पितो असे म्हणतात ते उगाच नाही 😀 आणि इथे तर ह्या चित्रपटाचा नुसता परिचय वाचूनच अत्यंत चुकीच्या मूड मध्ये जिभेखाली 'ॲसिड टॅब' धरल्यासारखी अवस्था झाली, चित्रपट पाहिला तर स्नेक बाईटचा अनुभव कन्फर्म! पुन्हा ती आठवडाभराची बधीरावस्था नको रे बाबा... त्यामुळे म्या पण ह्यो शिणुमा बघायची रिस्क अजाबात घेणार नाय 😂 😂 😂

चित्रगुप्त 16/06/2023 - 17:32
सिनेमे 'कळण्या'च्या बाबतीत मुळात माझा आयक्यू का काय म्हणतात तो शून्य आहे. म्हणजे अगदी साधे कथानक सुद्धा मला गुंतागुंतीचे वाटते, आणि ते कळावे अशी इच्छा असेल तर दोनचारदा तरी तो पिच्चर पहावा लागेल, जे मी करतच नाही. त्यामुळे दोन-चार वर्षाचे मूल जसे बघेल तसे मी पिच्चर बघतो आणि कंटाळा आला तर बंद करतो. आता हा पिच्चर भल्या-भल्यांना कळला नसेल तर आपण तसा प्रयत्न मुळातच का करावा? हे समजण्याइतपत आयक्यू असल्याने मी तो नक्कीच बघीन - निव्वळ 'हालत्या चित्रांची' गंमत म्हणून. आणि कुणी सांगावे, लिंच साहेबाला हेच अभिप्रेत असेल. 'वेदांत' आणि 'वेद' यात काय फरक आहे, असा प्रश्न पडला आहे. पूर्वी याबद्दल ओशोंनी सांगितलेले वाचल्याचे आठवते, पण नेमके काय ते विसरलो.

कॉमी 16/06/2023 - 18:04
सिनेमा मस्त आहे.इथे लिहिलेले. सिनेमा समजल्यावर किंवा युट्यूबवर मदत घेऊन समजून घेतल्यावर कोडे सोडवल्याचा आनंद मिळतो. I 'm thinking of ending things हा सिनेमा सुद्धा असाच अनाकलनीय आहे. मी एकदा पाहण्याचा प्रयत्न केला पण त्या दिवशी उत्साह नव्हता इतके अवघड लक्ष देऊन पाहण्याचा त्यामुळे बंद केला. पुन्हा कधी मुहूर्त येतो बघायचे. मला ह्या सिनेमातले ते स्पॅनिश गाणे, आणि त्या गायिकेचे सादरीकरण प्रचंड आवडले. काय भावनेने ओथंबलेले गाणे आहे ! https://youtu.be/uHQnb3HS4hc

डोक्याला आधीच ईतके शॉट असताना हा सिनेमा बघुन आणखी रिस्क नाही घेणार. इन्सेप्शन बघुनही असेच डोके भंजाळले होते. आपल्याला फॉरेस्ट गंप किवा व्हर्टिकल लिमिट सारखे सरळसोट सिनेमा बरे वाटतात. फार झाले तर शरलॉक होम्स किवा हर्क्युल पॉयरॉ चे एपिसोड्स किवा चित्रपट. यापुढे आपली उडी नाही.

In reply to by राजेंद्र मेहेंदळे

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 20:45
"इन्सेप्शन बघुनही असेच डोके भंजाळले होते."
+१००० माझीही चित्रपटाकडून केवळ मनोरंजन एवढीच माफक अपेक्षा असते, डोक्याला शॉट चित्रपट अजिबात आवडत नाहीत. 'इन्सेप्शन' बघितल्यावर त्या 'लिओनार्दो डीकॅप्रिओ' चा असा धसका घेतला होता कि पुढे आलेला त्याचा 'द वुल्फ ऑफ वॉल स्ट्रीट' बघायची सुरुवातीला हिम्मतच झाली नव्हती. नंतर विश्वसनीय सुत्रांकडून तो चित्रपट फुल्टू धमाल असल्याची माहिती मिळाल्यावर मगच बघितला! दुधाने तोंड पोळल्यावर माणूस ताकही फुंकुन पितो असे म्हणतात ते उगाच नाही 😀 आणि इथे तर ह्या चित्रपटाचा नुसता परिचय वाचूनच अत्यंत चुकीच्या मूड मध्ये जिभेखाली 'ॲसिड टॅब' धरल्यासारखी अवस्था झाली, चित्रपट पाहिला तर स्नेक बाईटचा अनुभव कन्फर्म! पुन्हा ती आठवडाभराची बधीरावस्था नको रे बाबा... त्यामुळे म्या पण ह्यो शिणुमा बघायची रिस्क अजाबात घेणार नाय 😂 😂 😂
डेव्हिड लिंच ह्या अवलिया अमेरिकन दिग्दर्शकाबद्दल मी कधी तरी विस्ताराने लिहीन. कारण हि व्यक्ती आहेच तशी प्रतिभाशाली. डेव्हिड लिंच ह्यांनी अमेरिकन टीव्ही वर ट्वीन पिक्स नावाची एक मालिका आणली. मैलाचा दगड वगैरे विशेषणे आम्ही काही महत्वाच्या घटनांना वापरतो. पण ट्वीन पिक्स हा टीव्ही कलाक्षेत्रांतील मैलाचा दगड नव्हता तर डेविड लिंच ह्यांनी थिल्लर डेली सोप चा डोंगर फोडून त्यावर कथानक, चरित्र निर्माण ह्यांचा डांबर टाकून जो जबरदस्त एक्सप्रेस वे बनवला तो थेट आम्हाला आजच्या नेटफ्लिक्स, प्राईम इत्यादींच्या दुनियेत घेऊन आला.

गोष्टी सिनेमाच्या - भाग २

साहना ·

टोटो आणि एलेनाचा सीन पाहिला. एलेना गोड आहे. अशा चित्रपटांची ओळख करून देण्यासाठी आणि सुंदर, संग्रहणीय, वाचयनीय लेखमालेसाठी मनःपूर्वक आभार!

कॉमी 16/06/2023 - 09:31
छान. हा सिनेमा बघायच्या यादीवर आहे. ह्या दिग्दर्शकाचा मलेना हा सुंदर सिनेमा खूप आवडतो. (लेख पूर्ण वाचला नाही, स्पोयलर आहेत असे दिसते)

In reply to by कॉमी

गवि 19/06/2023 - 09:57
मलेना हा सुंदर सिनेमा खूप आवडतो.
हं.. भावना पोचल्या. बाय द वे, अगदी एकही शब्द कळला नाही तरी मलेना बघणारे खूप लोक आहेत. आपण त्यातले आहात असा दावा नाही. ;-D

In reply to by गवि

साहना 19/06/2023 - 12:19
मलेना भारतांत भलताच लोकप्रिय होता कारण ज्या काळी पुण्यात ठिकठिकाणी शांतताप्रिय लोक ज्या बेकायदेशीर ५-इन-१ dvd घेऊन बसायचे त्यांत मलेना चित्रपट खूप वेळा पाहायला मिळायचा. मलेना चित्रपटाच्या अनेक आवृत्त्या आहेत. अमेरिकन आवृत्ती हि सेन्सॉर्ड आहे पण इटालियन नाही. इटालियन चित्रपट जगत विचित्र आहे. पासोलिनी नावाचा एक दिग्दर्शक कला क्षेत्रांत भयंकर प्रसिद्ध आहे. ह्याचे तीन चित्रपट प्रसिद्ध आहेत, "सालो , १२० डेस ऑफ सोडोम", "कॅन्टेरबुरी टेल्स" आणि "अरेबियन नाईट्स". हे चित्रपट मी माझ्या हाय सोसायटी प्राध्यापकाच्या सांगण्यावरून पहिले. किळस आणणारी घृणा ह्या विषयावर पहिला चित्रपट आहे. ह्यांत कला वगैरे असेल पण मला मात्र उलटी आली. नाझी इटली मधील ४ श्रीमंत आणि शक्तिशाली लोक (जज, धर्मगुरू, ड्यूक, राष्ट्राध्यक्ष) एका मोठ्या घरांत आपल्या ४ मुलींना, काही वेश्याना आणि काही जबरदस्ती पकडून आणलेल्या तरुण मुला मुलींना कोंडतात आणि त्यांच्यावर अमानुष, पाहवत नाहीत आणि आम्ही कल्पना सुद्धा करू शकत नाही असे घाणेरडे लैगिक आणि मानसिक शारीरिक अत्याचार करतात. इतर चित्रपट सुद्धा थोडे फार तसेच आहेत. पण सालो हा चित्रपट आपल्याच लीग मध्ये आहे. कदाचित कॅनिबल होलोकास्ट आणि पिंक फ्लेमिंगो हेच चित्रपट ह्याच्या जवळपास फिरकू शकतात. वैधानिक सूचना : पाहू नका !

In reply to by साहना

साहना 19/06/2023 - 12:23
> पिंक फ्लेमिंगो पिंक फ्लेमिंगो सालो पेक्षा चांगला आहे असे मी म्हटले आहे. पिंक फ्लेमिंगो मध्ये शेवटच्या सिन मध्ये सिनेमाचा हिरो (!) एका कुत्र्याची फ्रेश (जणू काही ह्याने काही फरक पडतो) विष्ठा खातो (खरोखरीची). आणि इतके असून सुद्धा सालो ह्या पेक्षा घृणास्पद आहे !

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 11:41
चित्रपट हा माझ्या जिव्हाळ्याचा विषय. त्यावर आधारित असलेल्या तुमच्या ह्या लेखमालिकेचे पहिले दोन भाग वाचल्यावर हि मालिका वाचनीय होणार ह्यात शंका नाही. पहिल्या भागातील 'गुडबाय मिस्टर चिप्स (१९३९)' आणि ह्या भागातील 'सिनेमा पॅरॅडीसो (१९८८)' ह्या दोन्ही चित्रपटांच्या कथा खूप छान वाटल्या. मिपाकर लेखिका स्मिताके ह्यांनी केलेल्या जुन्या कथांच्या सुंदर अनुवादातून जसे जुन्या काळातील युरोपिअन समाजजीवनाचे चित्र डोळ्यांपुढे उभे राहते त्याचप्रमाणे ह्या दोन्ही भागांतुन तुम्ही ओळख करून दिलेल्या चित्रपटांच्या कथानकातून तत्कालीन समाजजीवनाचे चित्र डोळ्यांपुढे उभे राहिल्याने माझ्यादृष्टीने हि मालिका केवळ चित्रपट परिचयापुरती मर्यादित नसून त्यापेक्षा अधिक काही आहे. बाकी 'मॉरिकॉनने' ह्या माझ्यासाठी अपरिचित संगीतकाराबद्दल वाचून उत्सुकता चाळवली गेल्याने ह्या चित्रपटाच्या संगीताबद्दल युट्युबवर शोध घेतला असता "Ennio Morricone - Cinema Paradiso (The Original Soundtrack) [High Quality Audio]" ह्या चित्रपटातील मूळ २३ साउंडट्रॅकसचा समावेश असलेला सुमारे ५४ मिनिटांचा म्युझिक व्हिडीओ सापडला. त्यातले २२ ट्रॅकस एकसुरी वाटल्याने आणि कुठल्याच तालवाद्याचा अजिबात वापर केला नसल्याने मलातरी आवडले नाहीत अपवाद फक्त १५ नंबरचा 'From American Sex Appeal to the First Fellini'. (साडेतीन मिनिटांच्या ह्या ट्रॅक मध्ये ३६.४१ ते ३७.११ अशी ३० सेकंदे तरी का होईना पण सॅक्सोफोन आणि थोड्या प्रमाणात ड्रम्स चा वापर केल्यामुळेच हा त्यातल्यात्यात आवडला) अर्थात निव्वळ संगीत म्हणून ऐकताना मला त्रासदायक वाटले असले तरी हे सर्व साउंडट्रॅकस पार्श्वसंगीत प्रकारात मोडत असल्याने चित्रपट बघताना सुसह्य वाटत असतील ह्याची कल्पना टोटो एलेना चा व्हिडिओ बनवितानाचा सिन बघितल्यावर आली! आणि हो, १९३९ वरून ह्या भागात डायरेक्ट १९८८ सालात उडी मारलीत 😀 पहिला भाग वाचल्यावर मला वाटलं होतं प्रत्येक दशकातील एक सिनेमा अशा पद्धतीने ह्या मालिकेचा प्रवास होईल आणि त्यात १९६५ सालच्या 'दोज मॅग्निफिसंट मेन इन देअर फ्लायिंग मशिन्स' (Those Magnificent Men in their Flying Machines) ह्या अशाच एका 'क्लासिक' चित्रपटाचीही हमखास वर्णी लागेल... असो, आता हे जुने-पुराणे चित्रपट माझ्याच्याने काही बघवणार नाहीत पण अशा अपरिचित 'क्लासिक' चित्रपटांच्या उत्तमोत्तम चित्रदर्शी कथा मात्र ह्या मालिकेच्या माध्यमातून वाचायला नक्कीच आवडेल. ह्या सुरेख उपक्रमासाठी खूप खूप शुभेच्छा!

In reply to by टर्मीनेटर

साहना 16/06/2023 - 12:37
अँनिओ मॉरिकोने तुम्हाला ठाऊक नाही हे ऐकून आश्चर्य वाटले. खालील संगीत नाही ऐकले का ? https://www.youtube.com/watch?v=PYI09PMNazw टारंटिनो आवर्जून मॉरिकोने ह्यांचे संगीत वापरतो आणि तुम्ही त्यांचे चित्रपट पहिले असले तर नक्कीच तुम्ही त्यांना ऐकले असेल. > पहिला भाग वाचल्यावर मला वाटलं होतं प्रत्येक दशकातील एक सिनेमा अशा पद्धतीने ह्या मालिकेचा प्रवास होईल ... मला इतकी शिस्त नाही ! त्यामुळे उड्या वेगवेगळ्या दशकांत पडतील :)

In reply to by साहना

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 13:46
"खालील संगीत नाही ऐकले का ?"
हो! The Good, the Bad and the Ugly हा चित्रपट फार पूर्वी पाहिला असल्याने फारसे आठवत नसले तरी हे संगीत कानावरून गेले आहे. पण अजूनही हा 'अँनिओ मॉरिकोने' आणि त्याचे इतर संगीत काही आठवत नाही बुवा 😀 पण आत्ता पुन्हा The Ecstasy of Gold ऐकल्यावर मात्र माझे अत्यंत आवडते असलेले 'ग्लॅडिएटर' ह्या चित्रपटाचे थीम म्युझिक ह्या The Ecstasy of Gold ची कॉपी म्हणता नाही येणार पण त्यावरून प्रेरणा घेऊन बनवले असावे असे वाटले!

राघव 16/06/2023 - 16:16
ही लेखमाला सुंदर होणार ह्यात शंका नाही. कारण तुम्ही केवळ चित्रपटाच्या कथेची ओळख न सांगता त्या काळाचा संदर्भ देत चालला आहात. हा प्रकार फार आवडला आहे! शुभेच्छा! :-)

मेन बोर्डावर पटकन क्लिक करून वाचू वाटणार्‍या लेखनसाहित्यापैकी एक असा हा लेख आहे. अपेक्षेप्रमाणे उत्तम चित्रपट परीक्षण. फक्त चित्रपटविषयापुरते मर्यादित न राहता इतर संदर्भाचा जो उहापोह केलेला आहे तो विशेष आवडला. चित्रपटही नक्की पाहिल्या जाईल. सं - दी - प

टोटो आणि एलेनाचा सीन पाहिला. एलेना गोड आहे. अशा चित्रपटांची ओळख करून देण्यासाठी आणि सुंदर, संग्रहणीय, वाचयनीय लेखमालेसाठी मनःपूर्वक आभार!

कॉमी 16/06/2023 - 09:31
छान. हा सिनेमा बघायच्या यादीवर आहे. ह्या दिग्दर्शकाचा मलेना हा सुंदर सिनेमा खूप आवडतो. (लेख पूर्ण वाचला नाही, स्पोयलर आहेत असे दिसते)

In reply to by कॉमी

गवि 19/06/2023 - 09:57
मलेना हा सुंदर सिनेमा खूप आवडतो.
हं.. भावना पोचल्या. बाय द वे, अगदी एकही शब्द कळला नाही तरी मलेना बघणारे खूप लोक आहेत. आपण त्यातले आहात असा दावा नाही. ;-D

In reply to by गवि

साहना 19/06/2023 - 12:19
मलेना भारतांत भलताच लोकप्रिय होता कारण ज्या काळी पुण्यात ठिकठिकाणी शांतताप्रिय लोक ज्या बेकायदेशीर ५-इन-१ dvd घेऊन बसायचे त्यांत मलेना चित्रपट खूप वेळा पाहायला मिळायचा. मलेना चित्रपटाच्या अनेक आवृत्त्या आहेत. अमेरिकन आवृत्ती हि सेन्सॉर्ड आहे पण इटालियन नाही. इटालियन चित्रपट जगत विचित्र आहे. पासोलिनी नावाचा एक दिग्दर्शक कला क्षेत्रांत भयंकर प्रसिद्ध आहे. ह्याचे तीन चित्रपट प्रसिद्ध आहेत, "सालो , १२० डेस ऑफ सोडोम", "कॅन्टेरबुरी टेल्स" आणि "अरेबियन नाईट्स". हे चित्रपट मी माझ्या हाय सोसायटी प्राध्यापकाच्या सांगण्यावरून पहिले. किळस आणणारी घृणा ह्या विषयावर पहिला चित्रपट आहे. ह्यांत कला वगैरे असेल पण मला मात्र उलटी आली. नाझी इटली मधील ४ श्रीमंत आणि शक्तिशाली लोक (जज, धर्मगुरू, ड्यूक, राष्ट्राध्यक्ष) एका मोठ्या घरांत आपल्या ४ मुलींना, काही वेश्याना आणि काही जबरदस्ती पकडून आणलेल्या तरुण मुला मुलींना कोंडतात आणि त्यांच्यावर अमानुष, पाहवत नाहीत आणि आम्ही कल्पना सुद्धा करू शकत नाही असे घाणेरडे लैगिक आणि मानसिक शारीरिक अत्याचार करतात. इतर चित्रपट सुद्धा थोडे फार तसेच आहेत. पण सालो हा चित्रपट आपल्याच लीग मध्ये आहे. कदाचित कॅनिबल होलोकास्ट आणि पिंक फ्लेमिंगो हेच चित्रपट ह्याच्या जवळपास फिरकू शकतात. वैधानिक सूचना : पाहू नका !

In reply to by साहना

साहना 19/06/2023 - 12:23
> पिंक फ्लेमिंगो पिंक फ्लेमिंगो सालो पेक्षा चांगला आहे असे मी म्हटले आहे. पिंक फ्लेमिंगो मध्ये शेवटच्या सिन मध्ये सिनेमाचा हिरो (!) एका कुत्र्याची फ्रेश (जणू काही ह्याने काही फरक पडतो) विष्ठा खातो (खरोखरीची). आणि इतके असून सुद्धा सालो ह्या पेक्षा घृणास्पद आहे !

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 11:41
चित्रपट हा माझ्या जिव्हाळ्याचा विषय. त्यावर आधारित असलेल्या तुमच्या ह्या लेखमालिकेचे पहिले दोन भाग वाचल्यावर हि मालिका वाचनीय होणार ह्यात शंका नाही. पहिल्या भागातील 'गुडबाय मिस्टर चिप्स (१९३९)' आणि ह्या भागातील 'सिनेमा पॅरॅडीसो (१९८८)' ह्या दोन्ही चित्रपटांच्या कथा खूप छान वाटल्या. मिपाकर लेखिका स्मिताके ह्यांनी केलेल्या जुन्या कथांच्या सुंदर अनुवादातून जसे जुन्या काळातील युरोपिअन समाजजीवनाचे चित्र डोळ्यांपुढे उभे राहते त्याचप्रमाणे ह्या दोन्ही भागांतुन तुम्ही ओळख करून दिलेल्या चित्रपटांच्या कथानकातून तत्कालीन समाजजीवनाचे चित्र डोळ्यांपुढे उभे राहिल्याने माझ्यादृष्टीने हि मालिका केवळ चित्रपट परिचयापुरती मर्यादित नसून त्यापेक्षा अधिक काही आहे. बाकी 'मॉरिकॉनने' ह्या माझ्यासाठी अपरिचित संगीतकाराबद्दल वाचून उत्सुकता चाळवली गेल्याने ह्या चित्रपटाच्या संगीताबद्दल युट्युबवर शोध घेतला असता "Ennio Morricone - Cinema Paradiso (The Original Soundtrack) [High Quality Audio]" ह्या चित्रपटातील मूळ २३ साउंडट्रॅकसचा समावेश असलेला सुमारे ५४ मिनिटांचा म्युझिक व्हिडीओ सापडला. त्यातले २२ ट्रॅकस एकसुरी वाटल्याने आणि कुठल्याच तालवाद्याचा अजिबात वापर केला नसल्याने मलातरी आवडले नाहीत अपवाद फक्त १५ नंबरचा 'From American Sex Appeal to the First Fellini'. (साडेतीन मिनिटांच्या ह्या ट्रॅक मध्ये ३६.४१ ते ३७.११ अशी ३० सेकंदे तरी का होईना पण सॅक्सोफोन आणि थोड्या प्रमाणात ड्रम्स चा वापर केल्यामुळेच हा त्यातल्यात्यात आवडला) अर्थात निव्वळ संगीत म्हणून ऐकताना मला त्रासदायक वाटले असले तरी हे सर्व साउंडट्रॅकस पार्श्वसंगीत प्रकारात मोडत असल्याने चित्रपट बघताना सुसह्य वाटत असतील ह्याची कल्पना टोटो एलेना चा व्हिडिओ बनवितानाचा सिन बघितल्यावर आली! आणि हो, १९३९ वरून ह्या भागात डायरेक्ट १९८८ सालात उडी मारलीत 😀 पहिला भाग वाचल्यावर मला वाटलं होतं प्रत्येक दशकातील एक सिनेमा अशा पद्धतीने ह्या मालिकेचा प्रवास होईल आणि त्यात १९६५ सालच्या 'दोज मॅग्निफिसंट मेन इन देअर फ्लायिंग मशिन्स' (Those Magnificent Men in their Flying Machines) ह्या अशाच एका 'क्लासिक' चित्रपटाचीही हमखास वर्णी लागेल... असो, आता हे जुने-पुराणे चित्रपट माझ्याच्याने काही बघवणार नाहीत पण अशा अपरिचित 'क्लासिक' चित्रपटांच्या उत्तमोत्तम चित्रदर्शी कथा मात्र ह्या मालिकेच्या माध्यमातून वाचायला नक्कीच आवडेल. ह्या सुरेख उपक्रमासाठी खूप खूप शुभेच्छा!

In reply to by टर्मीनेटर

साहना 16/06/2023 - 12:37
अँनिओ मॉरिकोने तुम्हाला ठाऊक नाही हे ऐकून आश्चर्य वाटले. खालील संगीत नाही ऐकले का ? https://www.youtube.com/watch?v=PYI09PMNazw टारंटिनो आवर्जून मॉरिकोने ह्यांचे संगीत वापरतो आणि तुम्ही त्यांचे चित्रपट पहिले असले तर नक्कीच तुम्ही त्यांना ऐकले असेल. > पहिला भाग वाचल्यावर मला वाटलं होतं प्रत्येक दशकातील एक सिनेमा अशा पद्धतीने ह्या मालिकेचा प्रवास होईल ... मला इतकी शिस्त नाही ! त्यामुळे उड्या वेगवेगळ्या दशकांत पडतील :)

In reply to by साहना

टर्मीनेटर 16/06/2023 - 13:46
"खालील संगीत नाही ऐकले का ?"
हो! The Good, the Bad and the Ugly हा चित्रपट फार पूर्वी पाहिला असल्याने फारसे आठवत नसले तरी हे संगीत कानावरून गेले आहे. पण अजूनही हा 'अँनिओ मॉरिकोने' आणि त्याचे इतर संगीत काही आठवत नाही बुवा 😀 पण आत्ता पुन्हा The Ecstasy of Gold ऐकल्यावर मात्र माझे अत्यंत आवडते असलेले 'ग्लॅडिएटर' ह्या चित्रपटाचे थीम म्युझिक ह्या The Ecstasy of Gold ची कॉपी म्हणता नाही येणार पण त्यावरून प्रेरणा घेऊन बनवले असावे असे वाटले!

राघव 16/06/2023 - 16:16
ही लेखमाला सुंदर होणार ह्यात शंका नाही. कारण तुम्ही केवळ चित्रपटाच्या कथेची ओळख न सांगता त्या काळाचा संदर्भ देत चालला आहात. हा प्रकार फार आवडला आहे! शुभेच्छा! :-)

मेन बोर्डावर पटकन क्लिक करून वाचू वाटणार्‍या लेखनसाहित्यापैकी एक असा हा लेख आहे. अपेक्षेप्रमाणे उत्तम चित्रपट परीक्षण. फक्त चित्रपटविषयापुरते मर्यादित न राहता इतर संदर्भाचा जो उहापोह केलेला आहे तो विशेष आवडला. चित्रपटही नक्की पाहिल्या जाईल. सं - दी - प
गोष्टी सिनेमाच्या - भाग २ नॉस्टॅल्जिया म्हणजे भूतकाळाच्या आठवणीत रमणे एक विशेष भावना आहे. सर्वच लोकांना ह्या भावनेचा अनुभव असला तरी काही लोकांना भूतकाळाविषयी विशेष आत्मीयता असते. आपले जुने प्रेम, घर ह्यांच्याबद्दल लोकांना आत्मीयता तर असतेच पण काही लोकांना अत्यंत साध्या साध्या गोष्टींची आठवण सुद्धा येऊन भावना आवरता येत नाहीत. एखाद्या अगरबत्तीचा सुगंध, फुलांचा वास, किंवा माजघरातील दिव्याच्या वातीची आठवण, एखादे पक्वान्न आणि अत्यंत सध्या सरळ गोष्टी ह्या भावना ट्रिगर करू शकतात. असो, ज्यांना अनुभव आहे त्यांना १००% ठाऊक आहे कि मला काय म्हणायचे आहे.

गोष्टी सिनेमाच्या - भाग १

साहना ·

सर टोबी 15/06/2023 - 16:21
मला वाटते तीन एक वर्षांपूर्वी प्रवीण टोकेकर यांनी रविवार सकाळ मधून काही सुंदर इंग्रजी सिनेमांची तपशीलवार ओळख अधिक रसग्रहण अशी मालिका सादर केली होती. त्यातील फक्त द डॆ ऑफ जॅकल, सेव्हिन्ग प्रायव्हेट रायन आणि रॉबर्ट डी निरो (ज्युनिअर) चा टॅक्सी ड्राईव्हर या सिनेमांचं रसग्रहण आठवतंय. टोकेकरांचं एकूणच सिनेमा या माध्यमावर आणि कलाकारांवर खूप प्रेम असणार हे त्यांच्या लेखनातून जाणवते. जाता जाता: सुमारे वीस वर्षांपूर्वी ब्रिटिश नंदी या टोपण नावाने टोकेकरांनी विनोदी आणि उपहासात्मक असे ढिंग टांग हे सदर लिहायला सुरुवात केली. त्यांचे सुरवातीचे लेख हे बरेच धीट आणि हसत हसत टोपी उडवणारे होते. सकाळ ने त्यांची आयडेंटीटी गुप्त ठेवली होती आणि एका जंगी समारंभाद्वारे टोकेकरांची ओळख जाहीर केली होती. टिळक स्मारक मध्ये तो समारंभ झाला होता. शरद पवार, आर आर पाटील आणि अजितदादा हे त्यांचे एकदम आवडते विषय. कृषितज्ज्ञ बारामतीकर, आर्रार आबा अशी सहज ओळखू येतील अशी नावं ठेवली होती. एका हवालदाराचं आर आर पाटलांना पत्र हा तर त्यांचा हातखंडा विषय.

असे भावनाविवश करणारे चित्रपट पाहणे आवडत नाही. पण हा लेख खूप आवडला. पहिल्या महायुद्धावरील केवळ एक चित्रपट पाहिलाय - १९१७ बाकी दुसऱ्या महायद्धावरील चित्रपट आवडीचे आहेतच. पण ते युद्धपट म्हणूनच.

राघव 16/06/2023 - 14:40
आवडला परिचय! :-)
मुलांसाठी झटणारा मास्तर हि भारतीय कल्पना वाटली तरी इंग्रजी साहित्यात सुद्धा अशी पात्रें अनेक आहेत.
या धर्तीवरचा एक मॉर्गन फ्रीमनचा चित्रपट मला प्रचंड आवडतो, Lean on me! हा भारतात दिसत नाही. पण टॉरंटवरून मिळेल. आवर्जून पाहण्यासारख्या चित्रपटांपैकी एक. यातील Lean on me! हे आधीचेच एक प्रसिद्ध गीत आहे, जे चित्रपटात वापरलेले आहे.

चौथा कोनाडा 17/06/2023 - 14:47
नितांत सुंदर लेख ! लेखात दिलेल्या दोन्ही लिंक्स सुंदर आहेत ... दि एण्ड पुर्वीचे दृष्य तर अप्रतिमच ! मिस्टर चिप्स यांच्या हृदयस्पर्शी कथेवरचा तितकाच सुंदर हृदयस्पर्शी लेख वाचाय्ला मिळाला, धन्यवाद !

सर टोबी 15/06/2023 - 16:21
मला वाटते तीन एक वर्षांपूर्वी प्रवीण टोकेकर यांनी रविवार सकाळ मधून काही सुंदर इंग्रजी सिनेमांची तपशीलवार ओळख अधिक रसग्रहण अशी मालिका सादर केली होती. त्यातील फक्त द डॆ ऑफ जॅकल, सेव्हिन्ग प्रायव्हेट रायन आणि रॉबर्ट डी निरो (ज्युनिअर) चा टॅक्सी ड्राईव्हर या सिनेमांचं रसग्रहण आठवतंय. टोकेकरांचं एकूणच सिनेमा या माध्यमावर आणि कलाकारांवर खूप प्रेम असणार हे त्यांच्या लेखनातून जाणवते. जाता जाता: सुमारे वीस वर्षांपूर्वी ब्रिटिश नंदी या टोपण नावाने टोकेकरांनी विनोदी आणि उपहासात्मक असे ढिंग टांग हे सदर लिहायला सुरुवात केली. त्यांचे सुरवातीचे लेख हे बरेच धीट आणि हसत हसत टोपी उडवणारे होते. सकाळ ने त्यांची आयडेंटीटी गुप्त ठेवली होती आणि एका जंगी समारंभाद्वारे टोकेकरांची ओळख जाहीर केली होती. टिळक स्मारक मध्ये तो समारंभ झाला होता. शरद पवार, आर आर पाटील आणि अजितदादा हे त्यांचे एकदम आवडते विषय. कृषितज्ज्ञ बारामतीकर, आर्रार आबा अशी सहज ओळखू येतील अशी नावं ठेवली होती. एका हवालदाराचं आर आर पाटलांना पत्र हा तर त्यांचा हातखंडा विषय.

असे भावनाविवश करणारे चित्रपट पाहणे आवडत नाही. पण हा लेख खूप आवडला. पहिल्या महायुद्धावरील केवळ एक चित्रपट पाहिलाय - १९१७ बाकी दुसऱ्या महायद्धावरील चित्रपट आवडीचे आहेतच. पण ते युद्धपट म्हणूनच.

राघव 16/06/2023 - 14:40
आवडला परिचय! :-)
मुलांसाठी झटणारा मास्तर हि भारतीय कल्पना वाटली तरी इंग्रजी साहित्यात सुद्धा अशी पात्रें अनेक आहेत.
या धर्तीवरचा एक मॉर्गन फ्रीमनचा चित्रपट मला प्रचंड आवडतो, Lean on me! हा भारतात दिसत नाही. पण टॉरंटवरून मिळेल. आवर्जून पाहण्यासारख्या चित्रपटांपैकी एक. यातील Lean on me! हे आधीचेच एक प्रसिद्ध गीत आहे, जे चित्रपटात वापरलेले आहे.

चौथा कोनाडा 17/06/2023 - 14:47
नितांत सुंदर लेख ! लेखात दिलेल्या दोन्ही लिंक्स सुंदर आहेत ... दि एण्ड पुर्वीचे दृष्य तर अप्रतिमच ! मिस्टर चिप्स यांच्या हृदयस्पर्शी कथेवरचा तितकाच सुंदर हृदयस्पर्शी लेख वाचाय्ला मिळाला, धन्यवाद !
गोष्टी सिनेमाच्या - भाग १ लहानपणी शांता शेळके ह्यांची चित्रपट विषयक काही पुस्तके मला कुणी वाचायला दिली होती. त्यांत माझ्या आठवणी प्रमाणे काही इंग्रजी चित्रपटांचा सारांश दिला होता. हे अनेक चित्रपट जुने होते आणि ग्रामीण भागांत (आणि शहरांत सुद्धा अनेक ठिकाणी) कुठे केबल आणि इंटरनेट नसल्याने त्या काळी मला बघता आले नाहीत. पण तरुणपणी ते सर्व चित्रपट मी आवर्जून पाहिले. शांता शेळके ह्यांनी मला इंग्रजी चित्रपट न पाहता सुद्धा चित्रपटांची आवड लावली असे म्हणू शकते. त्या काळी हॉलिवूड चित्रपटांची एक डिक्शनरी यायची त्यांत शेकडो चित्रपटांची माहिती येत असे, म्हणजे ३-४ वाक्यांत चित्रपटाची कथा आणि एक रेटिंग.

३००० वर्षांचा विरह

साहना ·

चित्रगुप्त 13/06/2023 - 15:06
. चित्रपट-परिचय वाचून तो बघण्याची इच्छा जागृत झाली आहे. 'अलिथिया' हे नाव वाचून जीएंची 'इस्किलार' कथा आठवली.या चित्रपटाची हिंदीत ओळख करून देणारा व्हिडियो : https://www.youtube.com/watch?v=SBouMajNA2Y लेखात दिलेल्या विडियोत दाखवलेले वाद्य बघून उत्सुकता चाळवली गेली. प्राचीन तीन तारांचे 'ल्यूट' आणि 'हार्प' या दोन्ही वाद्यांचे मिश्रण, पैकी हार्प वाजवणारे अमानवी 'हात' आणि आसनाच्या खालच्या बाजूला पोकळ ओंडक्यात आतून आघात करणारे 'पंजे' मजेशीर आहेत. मात्र पूर्वीच्या हिंदी सिनेमात राजेन्द्रकुमार, धर्मेन्द्र वगैरे ठोकळ्यासार्खे बसून पियानो वाजवायचे तसे वाटले. म्हणजे त्या वादनात ल्यूट-हार्प पेक्षा (बहुधा-) बासरीचे स्वरच जास्त ठळक आहेत. असो. चित्रपट बघून परत लिहीन. जुन्या काळातील अद्भुत विश्वात घेऊ जाणारे आणखी काही चित्रपट-शिरेली असतील तर त्याबद्दल जरूर लिहावे. हार्प-गिटार नामक वाद्य : .

टर्मीनेटर 14/06/2023 - 11:46
चित्रपटाविषयी उत्सुकता निर्माण करणारा परिचय आवडला 👍 अवांतरः लेख वाचताना दोन जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला! लहानपणी (उपग्रह वाहिन्या चालू झाल्या तेव्हा) सोनी वर संध्याकाळी लागोपाठ लागणाऱ्या तीन मालिका न चुकता बघायचो, 'डेनिस द मेनेस' (Dennis the Menace), 'द थ्री स्टुजेस' (The Three Stooges) आणि 'आय ड्रीम ऑफ जीनी (I Dream of Jeannie). त्यातली 'आय ड्रीम ऑफ जीनी' हि मालिका माझी विशेष आवडती. त्यात जीनीची भूमिका करणारी 'बार्बरा एडन' हि तर माझी चाइल्डहूड क्रश 😍 त्यामुळे असेल कदाचित पण लेखातला पहिलाच परिच्छेद वाचताना 'आय ड्रीम ऑफ जीनी' हि मालिका आठवली एकदम... आमच्या कॉलेजमध्ये 'शिबा' आणि 'शिआ' नावाच्या दोन (केरळी) जुळ्या बहिणी होत्या. त्यांच्याशी मैत्री तर होतीच पण आमची घरे एकाच रस्त्यावर आणि जवळजवळ असल्याने कॉलेजच्या बाहेरच जास्त भेटी-गाठी व्हायच्या. शिबा ह्या ऐतिहासिक/पौराणिक पात्रावरून तिचे नाव ठेवण्यात आल्याचे तिच्याकडून समजले होते त्यामुळे ह्या राणीविषयी जुजबी माहिती असली तरी हि जिन्न वाली कथा माहिती नव्हती. आपल्या मुला-मुलींची नावे त्यांच्या रंग-रूपाशी अगदी विसंगत ठेवणारे आई-बाप जगात कमी नाहीत, पण आज ह्या लेखात "काळीभोर शिबा" असे वर्णन वाचल्यावर त्या राणीच्या नावावरून आपल्या मुलीचे नाव ठेवणाऱ्या तिच्या आई-वडिलांच्या कल्पकतेची आणि वस्तुनिष्ठपणाची खात्री पटली. जुळ्या असल्या तरी दिसायला अगदी हुबेहूब नसलेल्या ह्या शिबा आणि शिआ पण रंगाने काळ्याशार असल्या तरी सुदैवाने तुम्ही दिलेल्या युट्युब वरील व्हिडीओ मधल्या 'शिबा' सारख्या नव्हत्या 😀 शिआ सुद्धा दिसायला आकर्षक असली तरी 'ब्लॅक ब्युटी' कशाला म्हणतात ह्याचे मूर्तिमंत उदाहरण असलेली 'शिबा' तिच्यापेक्षा खूपच उजवी होती.

In reply to by टर्मीनेटर

पहिल्या अवांतर परिच्छेदातील शब्दा शब्दाशी तंतोतंत सहमत. माझेही सातवी आठवीचे दिवस लागोपाठ त्या तीन मालिका बघण्यात गेले. अति अवांतर - सोबत स्मॉल वंडर, डिफरंट स्ट्रोक्स, बीवीच्ड.

In reply to by तुषार काळभोर

टर्मीनेटर 14/06/2023 - 16:22
अरे वाह! मग वयाच्या ८४ व्या वर्षी 'द टाईमलेस ब्युटी अवॉर्ड' ने सन्मानित झालेल्या आपल्या (९२ वर्षीय 😀) 'चाइल्डहूड क्रश' जीनीला शतायुषी होण्याच्या शुभेच्छा देणे अगत्याचेच ठरते कि हो 'संत' तुकाशेठ! Barbara Eden बाकी स्मॉल वंडर आणि बीवीच्ड पण आवडायच्या, डिफरंट स्ट्रोक्स मात्र नाही बघायचो. साहनाजी, तुमच्या धाग्यावर केलेल्या अवांतर आणि अति अवांतरासाठी क्षमस्व!

In reply to by टर्मीनेटर

साहना 15/06/2023 - 05:43
> अति अवांतरासाठी क्षमस्व! अजिबात गरज नाही. हृदयातून आलेले कमेंट्स अपेक्षित आहेतच. मागे एका विषयावर मी लिहिले तेंव्हा एका मिपाकरांनी टारझन पुस्तकाबद्दल अवांतर असला तरी जो प्रतिसाद दिला होता तो वाचून मला रडू कोसळले होते.

In reply to by साहना

चित्रगुप्त 15/06/2023 - 08:10
टारझन पुस्तकाबद्दल अवांतर असला तरी जो प्रतिसाद दिला होता तो वाचून
'टारझन' हे माझे अगदी लहानपणापासूनचे आवडते पात्र असल्याने हे वाचून कुतुहल निर्माण झाले आहे. कोणता बरे तो लेख आणि प्रतिसाद ?

In reply to by चित्रगुप्त

साहना 15/06/2023 - 08:59
तो प्रतिसाद बहुतेक करून आपलाच होता. टारझन ची मूळ पुस्तकें टिकेकर ह्यांनी अनुवादित केली होती (सध्या किंडल वर उपलब्ध आहेत) त्यांतील जुनी चित्रे मूळ ब्रिटिश चित्रकाराचीच होती त्या विषयास धरून तो प्रतिसाद होता.

In reply to by गवि

चित्रगुप्त 15/06/2023 - 14:36
'टारझन' बद्दल प्रतिसाद म्हणजे बहुधा माझाच असावा, असा तर्क करून मी तो लेख किंवा प्रतिसाद हुडकण्याचा थोडासा प्रयत्न केला, पण यश आले नाही. तुम्ही सांगितलेला दुवा उघडताच साक्षात तोच प्रतिसाद बघून अवाक झालो. हे कसेकाय केले बुवा ? या निमित्ताने साहना यांचा लायबेरीबद्दलचा सुंदर लेख, प्रतिसाद हे सगळे नव्याने वाचले. माझी स्मृती आता किती क्षीण झालेली आहे, याची जाणीव झाली, पण वाचताना खूप आनंद झाला. साहना आणि गवि यांचे अनेक आभार. या निमित्तने टारझनची थोडी चित्रे इथे डकवतो. . . चित्रकारःBurne Hogarth ( 1911 - 1996, USA) Hogarth had a breakthrough when the United Feature Syndicate hired him to take over the 'Tarzan' strip from Harold Foster. He drew the 'Tarzan' Sunday page for twelve years, from 1937 to 1945 and from 1947 to 1950, bringing it to new artistic heights. वर उल्लेखित हेरॉल्ड फास्टरची चित्रे: . . चित्रकारःHarold Rudolf Foster (१८९२-१९८२) Hal Foster was one of the major artists of American newspaper comics, and one of the medium's great innovators. He was the first to adapt Edgar Rice Burroughs' 'Tarzan of the Apes' into comic format (1929, 1931-1937) वरील चित्रे बघितल्यावर टारझनच्या अलिकडल्या 'कार्टुनिकरणा'मुळे किती नुकसान झालेले आहे, याची कल्पना यावी. (अति अवांतर) काही वर्षांपूर्वी पॅरिसच्या जुन्या बाजारात होगार्थने चित्रित केलेल्या मूळ १९३७-४५ सालचे टारझनच्या कॉमिक्स चे एक खोके भरून अंक मिळत होते, तेही इंग्लिश मधे. परंतु विक्रेत्याची अट म्हणजे मी ते पूर्ण खोके दीडशे युरोत घ्यावे. त्यावेळी तेवढे पैसे नसल्याने ते घेऊ शकलो नाही याची आता फार हळहळ वाटते. अलिकडे मी त्याजागी जाऊन पुन्हा शोध घेण्याचा प्रयत्न केला, पण आता तिथे मुळात पुस्तकांचे स्टॉल्सच लागेनासे झालेले आहेत. जुन्या कॉमिक्स-प्रेमींसाठी उपयुक्त दुवा: https://www.lambiek.net

In reply to by चित्रगुप्त

गवि 15/06/2023 - 15:08
गूगल सर्च मध्ये योग्य शब्द आणि मिसळपाव असे टाकले की येतो रिझल्ट. बाकी चित्रगुप्त काका, माझ्या लहानपणाशी तुमची आठवण जोडली गेली आहे. मी लहानपणी चंपकचा रेग्युलर वाचक होतो. माझ्या आजोबांनी मला भेट म्हणून ते चालू केले होते वर्गणी भरून. त्यात मिकू, चीकू या पात्रांसोबत तुमचेही एक पात्र आणि तुमचे नाव दिसत असे ते आठवणीत आहे.

In reply to by गवि

प्रचेतस 15/06/2023 - 15:41
सहज गवि आणि मिसळपाव सर्चमध्ये टाकून बघितले तर खूपच उत्कृष्ट लेख दिसले. तुम्ही हल्ली लिहित का नाही हो?

In reply to by चित्रगुप्त

कॉमी 15/06/2023 - 17:03
तुम्ही पेपरबॅक्स फ्रॉम हेल पुस्तक बघितले आहे काय ? त्यात जुन्या हॉरर पल्प पुस्तकांची माहिती आणि भरपूर मुखपृष्ठे आहेत. तुम्हाला आवडेल असे वाटते.

In reply to by कॉमी

चित्रगुप्त 15/06/2023 - 18:24
@ कॉमी: आत्ताच जालावर या पुस्तकाचे कव्हर बघितले. रोचक वाटते आहे. तसे मला भयानक कथा/चित्रांपेक्षा प्राचीन काळात घेऊन जाणार्‍या साहसकथा -चित्रे जास्त आवडतात. आत्ताच मी अ‍ॅमॅझॉन वरून Prince Valiant, Vol. 3: 1941-1942 Hardcover हे पुस्तक मागवले आहे या प्रकारची ही माझी पहिलीच खरेदी आहे. बघूया कसेकाय वाटते. पुस्तकाच्या माहितीबद्दल अनेक आभार

In reply to by चित्रगुप्त

साहना 15/06/2023 - 21:47
तुम्हाला हे मूळ खंड पाहिजे आहेत का ? (सेकंड हॅन्ड). माझ्या ओळखीचा एक जुन्या पुस्तकांचा व्यापारी आहे (अमेरिकन). मी भारत किंवा अमेरिकेत पाठवून देऊ शकते.

In reply to by साहना

चित्रगुप्त 16/06/2023 - 00:40
होगार्थ आणि फॉस्टरच्या टारझनचे मूळ खंड घ्यायला मला नक्कीच आवडेल. सध्या अमेरिकेतच असल्याने इथेच मागवेन. उपलब्धता आणि किंमत याबद्दल कळवावे.

यश राज 14/06/2023 - 12:35
काल हा लेख वाचल्यानंतर मी प्राईम वर चित्रपट पहिला सुद्धा, चित्रपट आवडला. टिल्डा स्वसोन आणि इद्रिस अल्बा दोघेही हरहुन्नरी कलाकार आहेतच. यातही दोघांची ॲक्टिंग कमाल आहे. चित्रपटातील VFX ही आणखी एक जमेची बाजू. चित्रपट कुठेही कंटाळवाणा होत नाही. सालोमान वाजवत असलेले वाद्य एकदम भन्नाट दाखवले आहे आणि त्याबरोबर वाजवताना निर्माण होणारे संगीत. क्षणभर मंत्रमुग्ध झाल्यासारखे वाटले.

चित्रपट परिचय आवडला. लिंकवर जाऊन पाहिल्यावर जे काही दिसले त्याने चित्रपट पाहण्याविषयीची उत्सुकता अजूनच वाढलेली आहे. बघूया, कधी योग येतो बघायचा. सं - दी - प

चित्रगुप्त 13/06/2023 - 15:06
. चित्रपट-परिचय वाचून तो बघण्याची इच्छा जागृत झाली आहे. 'अलिथिया' हे नाव वाचून जीएंची 'इस्किलार' कथा आठवली.या चित्रपटाची हिंदीत ओळख करून देणारा व्हिडियो : https://www.youtube.com/watch?v=SBouMajNA2Y लेखात दिलेल्या विडियोत दाखवलेले वाद्य बघून उत्सुकता चाळवली गेली. प्राचीन तीन तारांचे 'ल्यूट' आणि 'हार्प' या दोन्ही वाद्यांचे मिश्रण, पैकी हार्प वाजवणारे अमानवी 'हात' आणि आसनाच्या खालच्या बाजूला पोकळ ओंडक्यात आतून आघात करणारे 'पंजे' मजेशीर आहेत. मात्र पूर्वीच्या हिंदी सिनेमात राजेन्द्रकुमार, धर्मेन्द्र वगैरे ठोकळ्यासार्खे बसून पियानो वाजवायचे तसे वाटले. म्हणजे त्या वादनात ल्यूट-हार्प पेक्षा (बहुधा-) बासरीचे स्वरच जास्त ठळक आहेत. असो. चित्रपट बघून परत लिहीन. जुन्या काळातील अद्भुत विश्वात घेऊ जाणारे आणखी काही चित्रपट-शिरेली असतील तर त्याबद्दल जरूर लिहावे. हार्प-गिटार नामक वाद्य : .

टर्मीनेटर 14/06/2023 - 11:46
चित्रपटाविषयी उत्सुकता निर्माण करणारा परिचय आवडला 👍 अवांतरः लेख वाचताना दोन जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला! लहानपणी (उपग्रह वाहिन्या चालू झाल्या तेव्हा) सोनी वर संध्याकाळी लागोपाठ लागणाऱ्या तीन मालिका न चुकता बघायचो, 'डेनिस द मेनेस' (Dennis the Menace), 'द थ्री स्टुजेस' (The Three Stooges) आणि 'आय ड्रीम ऑफ जीनी (I Dream of Jeannie). त्यातली 'आय ड्रीम ऑफ जीनी' हि मालिका माझी विशेष आवडती. त्यात जीनीची भूमिका करणारी 'बार्बरा एडन' हि तर माझी चाइल्डहूड क्रश 😍 त्यामुळे असेल कदाचित पण लेखातला पहिलाच परिच्छेद वाचताना 'आय ड्रीम ऑफ जीनी' हि मालिका आठवली एकदम... आमच्या कॉलेजमध्ये 'शिबा' आणि 'शिआ' नावाच्या दोन (केरळी) जुळ्या बहिणी होत्या. त्यांच्याशी मैत्री तर होतीच पण आमची घरे एकाच रस्त्यावर आणि जवळजवळ असल्याने कॉलेजच्या बाहेरच जास्त भेटी-गाठी व्हायच्या. शिबा ह्या ऐतिहासिक/पौराणिक पात्रावरून तिचे नाव ठेवण्यात आल्याचे तिच्याकडून समजले होते त्यामुळे ह्या राणीविषयी जुजबी माहिती असली तरी हि जिन्न वाली कथा माहिती नव्हती. आपल्या मुला-मुलींची नावे त्यांच्या रंग-रूपाशी अगदी विसंगत ठेवणारे आई-बाप जगात कमी नाहीत, पण आज ह्या लेखात "काळीभोर शिबा" असे वर्णन वाचल्यावर त्या राणीच्या नावावरून आपल्या मुलीचे नाव ठेवणाऱ्या तिच्या आई-वडिलांच्या कल्पकतेची आणि वस्तुनिष्ठपणाची खात्री पटली. जुळ्या असल्या तरी दिसायला अगदी हुबेहूब नसलेल्या ह्या शिबा आणि शिआ पण रंगाने काळ्याशार असल्या तरी सुदैवाने तुम्ही दिलेल्या युट्युब वरील व्हिडीओ मधल्या 'शिबा' सारख्या नव्हत्या 😀 शिआ सुद्धा दिसायला आकर्षक असली तरी 'ब्लॅक ब्युटी' कशाला म्हणतात ह्याचे मूर्तिमंत उदाहरण असलेली 'शिबा' तिच्यापेक्षा खूपच उजवी होती.

In reply to by टर्मीनेटर

पहिल्या अवांतर परिच्छेदातील शब्दा शब्दाशी तंतोतंत सहमत. माझेही सातवी आठवीचे दिवस लागोपाठ त्या तीन मालिका बघण्यात गेले. अति अवांतर - सोबत स्मॉल वंडर, डिफरंट स्ट्रोक्स, बीवीच्ड.

In reply to by तुषार काळभोर

टर्मीनेटर 14/06/2023 - 16:22
अरे वाह! मग वयाच्या ८४ व्या वर्षी 'द टाईमलेस ब्युटी अवॉर्ड' ने सन्मानित झालेल्या आपल्या (९२ वर्षीय 😀) 'चाइल्डहूड क्रश' जीनीला शतायुषी होण्याच्या शुभेच्छा देणे अगत्याचेच ठरते कि हो 'संत' तुकाशेठ! Barbara Eden बाकी स्मॉल वंडर आणि बीवीच्ड पण आवडायच्या, डिफरंट स्ट्रोक्स मात्र नाही बघायचो. साहनाजी, तुमच्या धाग्यावर केलेल्या अवांतर आणि अति अवांतरासाठी क्षमस्व!

In reply to by टर्मीनेटर

साहना 15/06/2023 - 05:43
> अति अवांतरासाठी क्षमस्व! अजिबात गरज नाही. हृदयातून आलेले कमेंट्स अपेक्षित आहेतच. मागे एका विषयावर मी लिहिले तेंव्हा एका मिपाकरांनी टारझन पुस्तकाबद्दल अवांतर असला तरी जो प्रतिसाद दिला होता तो वाचून मला रडू कोसळले होते.

In reply to by साहना

चित्रगुप्त 15/06/2023 - 08:10
टारझन पुस्तकाबद्दल अवांतर असला तरी जो प्रतिसाद दिला होता तो वाचून
'टारझन' हे माझे अगदी लहानपणापासूनचे आवडते पात्र असल्याने हे वाचून कुतुहल निर्माण झाले आहे. कोणता बरे तो लेख आणि प्रतिसाद ?

In reply to by चित्रगुप्त

साहना 15/06/2023 - 08:59
तो प्रतिसाद बहुतेक करून आपलाच होता. टारझन ची मूळ पुस्तकें टिकेकर ह्यांनी अनुवादित केली होती (सध्या किंडल वर उपलब्ध आहेत) त्यांतील जुनी चित्रे मूळ ब्रिटिश चित्रकाराचीच होती त्या विषयास धरून तो प्रतिसाद होता.

In reply to by गवि

चित्रगुप्त 15/06/2023 - 14:36
'टारझन' बद्दल प्रतिसाद म्हणजे बहुधा माझाच असावा, असा तर्क करून मी तो लेख किंवा प्रतिसाद हुडकण्याचा थोडासा प्रयत्न केला, पण यश आले नाही. तुम्ही सांगितलेला दुवा उघडताच साक्षात तोच प्रतिसाद बघून अवाक झालो. हे कसेकाय केले बुवा ? या निमित्ताने साहना यांचा लायबेरीबद्दलचा सुंदर लेख, प्रतिसाद हे सगळे नव्याने वाचले. माझी स्मृती आता किती क्षीण झालेली आहे, याची जाणीव झाली, पण वाचताना खूप आनंद झाला. साहना आणि गवि यांचे अनेक आभार. या निमित्तने टारझनची थोडी चित्रे इथे डकवतो. . . चित्रकारःBurne Hogarth ( 1911 - 1996, USA) Hogarth had a breakthrough when the United Feature Syndicate hired him to take over the 'Tarzan' strip from Harold Foster. He drew the 'Tarzan' Sunday page for twelve years, from 1937 to 1945 and from 1947 to 1950, bringing it to new artistic heights. वर उल्लेखित हेरॉल्ड फास्टरची चित्रे: . . चित्रकारःHarold Rudolf Foster (१८९२-१९८२) Hal Foster was one of the major artists of American newspaper comics, and one of the medium's great innovators. He was the first to adapt Edgar Rice Burroughs' 'Tarzan of the Apes' into comic format (1929, 1931-1937) वरील चित्रे बघितल्यावर टारझनच्या अलिकडल्या 'कार्टुनिकरणा'मुळे किती नुकसान झालेले आहे, याची कल्पना यावी. (अति अवांतर) काही वर्षांपूर्वी पॅरिसच्या जुन्या बाजारात होगार्थने चित्रित केलेल्या मूळ १९३७-४५ सालचे टारझनच्या कॉमिक्स चे एक खोके भरून अंक मिळत होते, तेही इंग्लिश मधे. परंतु विक्रेत्याची अट म्हणजे मी ते पूर्ण खोके दीडशे युरोत घ्यावे. त्यावेळी तेवढे पैसे नसल्याने ते घेऊ शकलो नाही याची आता फार हळहळ वाटते. अलिकडे मी त्याजागी जाऊन पुन्हा शोध घेण्याचा प्रयत्न केला, पण आता तिथे मुळात पुस्तकांचे स्टॉल्सच लागेनासे झालेले आहेत. जुन्या कॉमिक्स-प्रेमींसाठी उपयुक्त दुवा: https://www.lambiek.net

In reply to by चित्रगुप्त

गवि 15/06/2023 - 15:08
गूगल सर्च मध्ये योग्य शब्द आणि मिसळपाव असे टाकले की येतो रिझल्ट. बाकी चित्रगुप्त काका, माझ्या लहानपणाशी तुमची आठवण जोडली गेली आहे. मी लहानपणी चंपकचा रेग्युलर वाचक होतो. माझ्या आजोबांनी मला भेट म्हणून ते चालू केले होते वर्गणी भरून. त्यात मिकू, चीकू या पात्रांसोबत तुमचेही एक पात्र आणि तुमचे नाव दिसत असे ते आठवणीत आहे.

In reply to by गवि

प्रचेतस 15/06/2023 - 15:41
सहज गवि आणि मिसळपाव सर्चमध्ये टाकून बघितले तर खूपच उत्कृष्ट लेख दिसले. तुम्ही हल्ली लिहित का नाही हो?

In reply to by चित्रगुप्त

कॉमी 15/06/2023 - 17:03
तुम्ही पेपरबॅक्स फ्रॉम हेल पुस्तक बघितले आहे काय ? त्यात जुन्या हॉरर पल्प पुस्तकांची माहिती आणि भरपूर मुखपृष्ठे आहेत. तुम्हाला आवडेल असे वाटते.

In reply to by कॉमी

चित्रगुप्त 15/06/2023 - 18:24
@ कॉमी: आत्ताच जालावर या पुस्तकाचे कव्हर बघितले. रोचक वाटते आहे. तसे मला भयानक कथा/चित्रांपेक्षा प्राचीन काळात घेऊन जाणार्‍या साहसकथा -चित्रे जास्त आवडतात. आत्ताच मी अ‍ॅमॅझॉन वरून Prince Valiant, Vol. 3: 1941-1942 Hardcover हे पुस्तक मागवले आहे या प्रकारची ही माझी पहिलीच खरेदी आहे. बघूया कसेकाय वाटते. पुस्तकाच्या माहितीबद्दल अनेक आभार

In reply to by चित्रगुप्त

साहना 15/06/2023 - 21:47
तुम्हाला हे मूळ खंड पाहिजे आहेत का ? (सेकंड हॅन्ड). माझ्या ओळखीचा एक जुन्या पुस्तकांचा व्यापारी आहे (अमेरिकन). मी भारत किंवा अमेरिकेत पाठवून देऊ शकते.

In reply to by साहना

चित्रगुप्त 16/06/2023 - 00:40
होगार्थ आणि फॉस्टरच्या टारझनचे मूळ खंड घ्यायला मला नक्कीच आवडेल. सध्या अमेरिकेतच असल्याने इथेच मागवेन. उपलब्धता आणि किंमत याबद्दल कळवावे.

यश राज 14/06/2023 - 12:35
काल हा लेख वाचल्यानंतर मी प्राईम वर चित्रपट पहिला सुद्धा, चित्रपट आवडला. टिल्डा स्वसोन आणि इद्रिस अल्बा दोघेही हरहुन्नरी कलाकार आहेतच. यातही दोघांची ॲक्टिंग कमाल आहे. चित्रपटातील VFX ही आणखी एक जमेची बाजू. चित्रपट कुठेही कंटाळवाणा होत नाही. सालोमान वाजवत असलेले वाद्य एकदम भन्नाट दाखवले आहे आणि त्याबरोबर वाजवताना निर्माण होणारे संगीत. क्षणभर मंत्रमुग्ध झाल्यासारखे वाटले.

चित्रपट परिचय आवडला. लिंकवर जाऊन पाहिल्यावर जे काही दिसले त्याने चित्रपट पाहण्याविषयीची उत्सुकता अजूनच वाढलेली आहे. बघूया, कधी योग येतो बघायचा. सं - दी - प
ऍमेझॉन वर हा चित्रपट आहे. जिन्न हा विषय आम्हाला बहुतेक करून अल्लाउद्दीन च्या दिव्यामुळे ठाऊक आहे पण जिन्न हि संकल्पना इस्लाम मधील खूप लोकप्रिय संकल्पना आहे. इस्लामच्या अनुसार जिन्न हे दुसर्या जगांतील जीव आहेत आणि मानवा प्रमाणेच ते सुद्धा अल्लाह चे अनुसरण करणारे किंवा काफिर असू शकतात. जिन्न मानवाला दिसत नाहीत पण मानवीय जीवनात कधी कधी त्यांचा हस्तक्षेप होऊ शकतो. इस्लाम मधील बहुतेक संकल्पना ह्या इस्लाम पूर्व गोष्टीचे rehashing आहेत त्याच प्रमाणे जिन्न सुद्धा इस्लाम पूर्व आहे पण इस्लाम जगभर पसरला म्हणून ती सुद्धा पसरली आणि इंग्रजीत त्याला लोक जिनी ह्या नावाने ओळखू लागले.