आणि मग.. घरात साठलेला पाऊस मनात साठत नाही... मनालाही त्याचे काही अप्रूप राहत नाही... पडलेल्या भिंती.. उडालेले छप्पर.. काहीच उरत नाही.. रात्र ओली दुःखाची अन दिवस सरत नाही...

आणि मग.. घरात साठलेला पाऊस मनात साठत नाही... मनालाही त्याचे काही अप्रूप राहत नाही... पडलेल्या भिंती.. उडालेले छप्पर.. काहीच उरत नाही.. रात्र ओली दुःखाची अन दिवस सरत नाही...

एवढा केला खुबीने खूनही माझा वारही केला असा जो वारसा नाही!

खास...! -दिलीप बिरुटे

एक नंबर बहारदार , लाकडाउन स्पेशल कविता ========================== काहीतरी द्यायचे ठरवले देण्यासाठी हात खिशात गेले मी रिता आधीच होतो हे मजला नंतर समजले

वा...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Jaane Do Na... :- Cheeni Kum

मस्त आवडली

तू ठरव,आहे कसा मी,मी कसा नाही हात घे हातात आधी,आरसा नाही! अप्रतिम....

मस्त!!!

अप्रतिम!!

वाह वा!

"हात घे हातात आधी,आरसा नाही!" भारीच एकदम!

बिरुटे सर,खिलजी,मदणबाण,प्रमोदजी,गणेशा,वीणा,रातराणी,मन्या,श्रीगणेशा,सर्वांचे मनापासून आभार!

वाह!

तुमचा फॅन सत्यजित भाऊ

एवढा केला खुबीने खूनही माझा वारही केला असा जो वारसा नाही!

खास...! -दिलीप बिरुटे

एक नंबर बहारदार , लाकडाउन स्पेशल कविता ========================== काहीतरी द्यायचे ठरवले देण्यासाठी हात खिशात गेले मी रिता आधीच होतो हे मजला नंतर समजले

वा...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Jaane Do Na... :- Cheeni Kum

मस्त आवडली

तू ठरव,आहे कसा मी,मी कसा नाही हात घे हातात आधी,आरसा नाही! अप्रतिम....

मस्त!!!

अप्रतिम!!

वाह वा!

"हात घे हातात आधी,आरसा नाही!" भारीच एकदम!

बिरुटे सर,खिलजी,मदणबाण,प्रमोदजी,गणेशा,वीणा,रातराणी,मन्या,श्रीगणेशा,सर्वांचे मनापासून आभार!

वाह!

तुमचा फॅन सत्यजित भाऊ

(या वरूनच सुचलेल्या आगामी आकर्षणाची झैरात येथेच उरकून घेतो. :-) . ) (लॉकडाऊनमुळे एकाच स्क्रिनवर खेळ दाखवण्यात येईल. तिकीट दर जास्त असू शकते. त्वरा करा अन थेटरमध्येच पहा.) नुकतेच गावी जाणे झाले. या असल्या बँकेच्या बदली असणार्‍या गावातल्या एकटे राहण्यामुळे मुळ गावी आताशः जाणे होत नाही. अन त्यात माझी बदली मध्यप्रदेशातल्या गुना या जिल्ह्यातील एका खेडेगावी. खेडेगाव अगदीच आडमार्गाला असल्यामुळे तेथे सामान्य सुविधादेखील नव्हत्या. केवळ प्रमोशन टाळायचे नव्हते म्हणून ही बदली स्विकारली. मोठा दुद्दा मिळाला पण त्यासाठी कुटूंबाला नागपूरलाच ठेवावे लागले. मोठा मुलगा इंजिनीअरींगला नागपूरलाच होता. लहानगीचे कॉलेज, मिसेसचा खाजगी शाळेतील जॉब नागपूरलाच असल्याने त्यांना नागपूर शहर सोडवत नव्हते. मी देखील इतक्या दुरवरून प्रत्येक आठवड्यातून अप डाऊन करणे टाळत होतो. एकतर प्रवासाची दगदग मला आता या रिटायरमेंटच्या वयात सहन होत नाही. अन दुसरे म्हणजे ट्रेनचा सरळ रूट नाही. बस किंवा इतर वाहनांनी मला प्रवास सहन होत नाही. त्यामुळे महिन्या दिड महिन्यात मी नागपूरला चक्कर मारत असे. - क्रमशः

अप्रतिम

कविता आवडली. कधीकाळी वैभवशाली असलेल्या उत्तुंग इमारती आता पडक्या अवस्थेत बघणे खेदजनक खरेच, पण त्यातही एक आगळे सौंदर्य असते. या इमारती म्हणजे " नव्या पिढीच्या खांद्यावर बळजबरी ओझे" नसून अभिमानाने, कसोशीने जपण्याचे वैभव असते, हे युरोपातील प्रत्येक गावा-शहरात बघून जाणवते.

(या वरूनच सुचलेल्या आगामी आकर्षणाची झैरात येथेच उरकून घेतो. :-) . ) (लॉकडाऊनमुळे एकाच स्क्रिनवर खेळ दाखवण्यात येईल. तिकीट दर जास्त असू शकते. त्वरा करा अन थेटरमध्येच पहा.) नुकतेच गावी जाणे झाले. या असल्या बँकेच्या बदली असणार्‍या गावातल्या एकटे राहण्यामुळे मुळ गावी आताशः जाणे होत नाही. अन त्यात माझी बदली मध्यप्रदेशातल्या गुना या जिल्ह्यातील एका खेडेगावी. खेडेगाव अगदीच आडमार्गाला असल्यामुळे तेथे सामान्य सुविधादेखील नव्हत्या. केवळ प्रमोशन टाळायचे नव्हते म्हणून ही बदली स्विकारली. मोठा दुद्दा मिळाला पण त्यासाठी कुटूंबाला नागपूरलाच ठेवावे लागले. मोठा मुलगा इंजिनीअरींगला नागपूरलाच होता. लहानगीचे कॉलेज, मिसेसचा खाजगी शाळेतील जॉब नागपूरलाच असल्याने त्यांना नागपूर शहर सोडवत नव्हते. मी देखील इतक्या दुरवरून प्रत्येक आठवड्यातून अप डाऊन करणे टाळत होतो. एकतर प्रवासाची दगदग मला आता या रिटायरमेंटच्या वयात सहन होत नाही. अन दुसरे म्हणजे ट्रेनचा सरळ रूट नाही. बस किंवा इतर वाहनांनी मला प्रवास सहन होत नाही. त्यामुळे महिन्या दिड महिन्यात मी नागपूरला चक्कर मारत असे. - क्रमशः

अप्रतिम

कविता आवडली. कधीकाळी वैभवशाली असलेल्या उत्तुंग इमारती आता पडक्या अवस्थेत बघणे खेदजनक खरेच, पण त्यातही एक आगळे सौंदर्य असते. या इमारती म्हणजे " नव्या पिढीच्या खांद्यावर बळजबरी ओझे" नसून अभिमानाने, कसोशीने जपण्याचे वैभव असते, हे युरोपातील प्रत्येक गावा-शहरात बघून जाणवते.

च्यायला!! लैच डेंजर!!

च्यायला!! लैच डेंजर!!

छान

सुंदर

छान

सुंदर

छान अंदाज आहे लिहिण्याचा, फक्त शुद्ध लिहा. मालवेना चंद्र भोळा कालचा, कालच्या या चांदण्याही राहिल्या.

आवडली

आवडली

छान अंदाज आहे लिहिण्याचा, फक्त शुद्ध लिहा. मालवेना चंद्र भोळा कालचा, कालच्या या चांदण्याही राहिल्या.

आवडली

आवडली

कवितेत शिरकाव ? भारी. :) लिहिते राहा सेठ. विडंबनातील भावना पोहोचल्या. पण विविधतेत एकता आपला हा खरा चेहरा आहे. -दिलीप बिरुटे

कवितेत शिरकाव ? भारी. :) लिहिते राहा सेठ. विडंबनातील भावना पोहोचल्या. पण विविधतेत एकता आपला हा खरा चेहरा आहे. -दिलीप बिरुटे

एखादी कथा वगैरे अवश्य लिहावी

मस्त. दसर्यावर चे मेसेज वाचुन बोर झालो होतो, तसेच काहीसे असेल म्हणुन उघडली पण नव्हती कविता. पण काय मस्त लिहिले आहे ज्यांच्या हाती शस्त्र दुधारी त्यांचा बुद्धीभेद न होवो नाही ज्यांच्या हाती काही त्यांचे घरटे सुखरुप होवो आज निकामी शस्त्रे ज्यांची वृक्ष शमीचा त्यांना लाभो सरुन जावो अज्ञाताचा काळ सुखाचा फिरुन येवो वा वा

एखादी कथा वगैरे अवश्य लिहावी

मस्त. दसर्यावर चे मेसेज वाचुन बोर झालो होतो, तसेच काहीसे असेल म्हणुन उघडली पण नव्हती कविता. पण काय मस्त लिहिले आहे ज्यांच्या हाती शस्त्र दुधारी त्यांचा बुद्धीभेद न होवो नाही ज्यांच्या हाती काही त्यांचे घरटे सुखरुप होवो आज निकामी शस्त्रे ज्यांची वृक्ष शमीचा त्यांना लाभो सरुन जावो अज्ञाताचा काळ सुखाचा फिरुन येवो वा वा

कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा विस्तारून सांगाल काय ?

संध्याकाळी तू गंगेतीरी व्याकुळसा बसू नकोस..... मला सांग ना तुलाही असेच वाटते ना कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा चार व्याकुळ डोळ्यांत प्रलय व्हावा... खास. लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

छान...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- रांजण गावाला, गावाला, महागणपती नांदला... :- Kartiki Barge | Unplugged |

कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा विस्तारून सांगाल काय ?

संध्याकाळी तू गंगेतीरी व्याकुळसा बसू नकोस..... मला सांग ना तुलाही असेच वाटते ना कुठूनतरी समुद्राने वाट काढावी नाहीतर गंगेने पदर उलटा करावा चार व्याकुळ डोळ्यांत प्रलय व्हावा... खास. लिहिते राहा. -दिलीप बिरुटे

छान...

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- रांजण गावाला, गावाला, महागणपती नांदला... :- Kartiki Barge | Unplugged |

समईमधल्या दीपकळीवर विझू विझू ते डोळे दिसती... कोकणांत तिन्हीसांजा साजरा होणारा सामूहिक परवचा आठवला.

फक्त ही सांस्कृतिच आता परकी वाटावी इतका बदल स्वत: मधे झालेला असल्याने, संपूर्ण वृध्दत्व येत नाही तोपर्यंत हे काव्य काळजाला भिड़ेल असे वाटत नाही.

मस्त लिवलंय .. जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या .. खासकरून कोकणातल्या घराच्या .. मी महिन्यात आम्ही सर्व भावंडे तिथे अंगणात सर्व स्तोत्रे म्हणायचो .. मला वाटत दहा पंधरा वर्षे तिथे आम्ही दरवर्षी दंगा करायचो पण आता सर्व जण शहरात स्थायिक झाले आणि ते भलेमोठे घर , त्यासमोरच अंगण , वृंदावन असेच ओस पडले आहे .. तिथे तुळस लावली जाते पण ती फक्त गणपतीत आणो होळीच्या सणालाच.. नाहीतर तिथे पूर्ण शुकशुकाट असतो ... कधी पुन्हा उजळेल सारे ? कधी उतरतील त्या अंगणात तारे ? कधी भिनेल गगनात स्तोत्र ध्वनी ? कधी बैसेल ती अनोखी पंगत पुन्हा अंगणी ? तूच तर आहेस त्या सर्वांचा उदगाता निर्माता तूच घडविलेस सर्व पसारे अन नजारे तूच दिलेस कैक आशीर्वाद तूच दिल्या या अनमोल ठेवी आम्हा लोचनी पुढारलो कि सुधारलो ते तूच जाणे पण मी अजूनही तिथेच लोळतो जिवंतपणी दे , कधीतरी पुन्हा दे करून जवळ त्या भूतकाळाला ओढ अनामिक ती हृदयात कायम राहिली

सुरेख.

निव्वळ अफलातून आहे. समजतेय असं वाटेपर्यंत निसटतेय आणि निसटताना समजतेय अशी अवस्था झाली आहे. मिपावर बाजूनेच निसटणारा सरधोपट वाचकांची पत्रेवाला नाखु

देखणे गो बाय तुझा देवघर.

कविता आवडली, नीटशी समजण्यासाठी बर्‍याचदा वाचावयास लागली (की अजून नीटशी समजली नाही असा प्रश्नही मनात येऊन गेला.)

बराच वेळ लागला समजायला.

समईमधल्या दीपकळीवर विझू विझू ते डोळे दिसती... कोकणांत तिन्हीसांजा साजरा होणारा सामूहिक परवचा आठवला.

फक्त ही सांस्कृतिच आता परकी वाटावी इतका बदल स्वत: मधे झालेला असल्याने, संपूर्ण वृध्दत्व येत नाही तोपर्यंत हे काव्य काळजाला भिड़ेल असे वाटत नाही.

मस्त लिवलंय .. जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या .. खासकरून कोकणातल्या घराच्या .. मी महिन्यात आम्ही सर्व भावंडे तिथे अंगणात सर्व स्तोत्रे म्हणायचो .. मला वाटत दहा पंधरा वर्षे तिथे आम्ही दरवर्षी दंगा करायचो पण आता सर्व जण शहरात स्थायिक झाले आणि ते भलेमोठे घर , त्यासमोरच अंगण , वृंदावन असेच ओस पडले आहे .. तिथे तुळस लावली जाते पण ती फक्त गणपतीत आणो होळीच्या सणालाच.. नाहीतर तिथे पूर्ण शुकशुकाट असतो ... कधी पुन्हा उजळेल सारे ? कधी उतरतील त्या अंगणात तारे ? कधी भिनेल गगनात स्तोत्र ध्वनी ? कधी बैसेल ती अनोखी पंगत पुन्हा अंगणी ? तूच तर आहेस त्या सर्वांचा उदगाता निर्माता तूच घडविलेस सर्व पसारे अन नजारे तूच दिलेस कैक आशीर्वाद तूच दिल्या या अनमोल ठेवी आम्हा लोचनी पुढारलो कि सुधारलो ते तूच जाणे पण मी अजूनही तिथेच लोळतो जिवंतपणी दे , कधीतरी पुन्हा दे करून जवळ त्या भूतकाळाला ओढ अनामिक ती हृदयात कायम राहिली

सुरेख.

निव्वळ अफलातून आहे. समजतेय असं वाटेपर्यंत निसटतेय आणि निसटताना समजतेय अशी अवस्था झाली आहे. मिपावर बाजूनेच निसटणारा सरधोपट वाचकांची पत्रेवाला नाखु

देखणे गो बाय तुझा देवघर.

कविता आवडली, नीटशी समजण्यासाठी बर्‍याचदा वाचावयास लागली (की अजून नीटशी समजली नाही असा प्रश्नही मनात येऊन गेला.)

बराच वेळ लागला समजायला.