रोज आपण पुष्कळ हसतो,
कधी योग्य कधी वायफळ हसतो.
आईच्या भोळ्या प्रश्नावर प्रेमाने हसतो,
बाबांच्या लहानशा चुकांवर जोमाने हसतो.
मित्रांच्या घोळक्यात एकत्र हसतो,
मोबाइल मधे बघून दिवसरात्र हसतो.
साहेबाच्या जोकवर टाळी मारुन हसतो,
आणि नंतर साहेबावरंच मागे चोरुन हसतो.
कधी मोठ्याने तर कधी हळुवार हसतो,
एकाच विनोदावर शतवार हसतो.
कधी उशिराने तर कधी तात्काळ हसतो,
कधी निरागस कधी खट्याळ हसतो.
निर्लज्ज होऊन कोणाच्या तोंडावर हसतो,
कधी तोंड लपवूनही अनावर हसतो.
कधी मोजून मापून कधी मुक्त हसतो,
कधी गालातल्या गालात लुप्त हसतो.
नावडीच्या व्यक्तीवर पोटभर हसतो,
स्वतःवरच्या टिकेवर मात्र वरवर हसतो.
कोणाला तरी चि