टाहो न ऐकले मी, धिक्कारल्या विनवण्या,
रचला कलंक भाली, डोळे भरुन आले.
निःशब्द ती तिथे अन आक्रोश आत माझ्या
कल्लोळ भोवताली, डोळे भरुन आले.
हे विशेष भिडलेत.
अन् हा शेवटचा म्हणजे..
तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन.
खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले.
अगदी टोचतो :(
मुमुक्षु
तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन.
खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले.
क्या बात है !!
बैलोबा चायनीजकर !!!
माणसात आणी गाढवात फरक काय ?
माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..
अतिशय करूण!
हे वाचतानाच माझे डोळे भरून आले. खूपच सुरेख गझल.
तसबीर पाहिली ती भिंतीवरी तुझी अन.
खपली पुन्हा निघाली, डोळे भरुन आले.
जबरदस्त!
- (सर्वव्यापी)प्राजु
http://praaju.blogspot.com/
करूण..
तसबीर
+१
असेच म्हणतो...
जबरा!
चांगली कविता...
तसबीर
आई गं!!!
उच्च !