छान लेख! ह्या तंत्रज्ञानाचा वैद्यकीय दृष्टीकोनातुन दाखवलेला पैलूही आवडला 👍 थोडे अवांतर :

विदा हा शब्द data साठी कुणी वा का आणला यापेक्षा महत्वाचं म्हणजे डेटा याला संस्कृतमध्ये पाचएक हजारवर्षापासुन शब्द उपलब्ध आहे हे कदाचीत विदा शब्द वापरनार्यांना माहीत नसावे. असो, कपिलमुनींनी उपनिशदात महादेवाच्या सांगन्यावरुन एकुण सहा दर्शनशास्त्रांंपैकी दोन दर्शनशास्त्रे लिहीली त्यातील एक न्यायदर्शन व दुसरे सांख्यदर्शन. या सांख्यदर्शन पासुनच गितेत एकाा अध्यायाचं शिर्षक सांख्ययोग असं केलं आहे व ज्ञानेश्वारानी ज्ञानेश्वरीत ते तसंच वापरलं. तसेच, आजकाल सांख्यशास्त्र वा सांख्यिकी हे शब्द statistics साठी याच संदर्भाने वापरले जातात. संस्कृतात सांख्यचा अर्थ व संख्याचा अर्थ वेगवेगळा दिला आहे. संख्या म्हणजे फक्त अंक पण सांख्य हे संख्यांच्या समुहात गुढार्थ लपलेले असल्यास त्याला सांख्य म्हणावं अशी व्याख्या आहे. गुढार्थला पॅटर्न किंवा लपलेली माहीती असं ढोबळ मानानं म्हणता येउ शकतं. मग प्रश्न हाच की data ला सांख्या हा शब्द मराठी व संस्कृतात वापरला असतांना नविन अगम्य शब्दांची कसरत कशाला?

मला व्यक्तिश: विदा हा शब्द अतिशय गीळगिळीत, मिळमिळीत वाटतो त्यामुळे (मुळातच तांत्रिक/वैज्ञानिक टर्म्सचे विनाकारण मराठीकरण करण्याच्या विरोधात असल्याने) डाटा किंवा डेटा असाच बोलीभाषेतला शब्दप्रयोग मी वापरतो 😀 त्यामुळे 'डेटा' साठी 'सांख्य' हा पूर्वापार वापरात असलेला शब्द असतानाही 'विदा' हा भंकस शब्द डेटा साठी ओढूनताणून रुजवायचा अट्टाहास कशासाठी हा प्रश्न मला नेहमी पडतो! असो, आतापासुन शक्यतो 'सांख्य' हाच शब्द वापरण्याचा संकल्प करुन माझा प्रतिसाद आवरता घेतो 😂

लेख विषयाशी संबंधित हेल्थकेअर चॅट्बॉट्सच्या ५ युज केसेसची सोदाहरण माहिती देणारा एक लेख! https://www.kommunicate.io/blog/top-5-use-cases-of-chatbots-in-healthcare/

उत्तम लेख!

५ युज केसेसची सोदाहरण

सवडीने वाचतो.

कुमार सर , छान विवेचन केले आहे तुम्ही. आर्टिफिशियल ईंटेलिजन्स, मशिन लर्निंग, बॉट्स्,ऑग्मेंटेड रिअ‍ॅलिटी, व्हर्चुअल रिअ‍ॅलिटी,चॅटगपट आणि ईतर सगळीच नवीन तंत्रे सगळ्याच क्षेत्रांना येत्या काळात आव्हानात्मक ठरणार आहेत हे नक्कीच. वैद्यकीय दृष्ट्या घेतलेला त्याचा धांडोळा आवडला.

भारतातील पहिले AI-विद्यापीठ कर्जत येथे स्थापन होणार आहे .. काल हा लेख वाचला: आर्टिफिशियल इंटेलिजन्समुळे निर्माण होऊ शकणारे धोके

मानवी मेंदूपेक्षा अधिक क्षमता असलेले, स्वतः विचार करू शकणारे आणि प्राप्त परिस्थितीनुसार निर्णय घेऊ शकणारे आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स भविष्यात कायम मानवी हिताचे निर्णय घेतील, याची शाश्वती नाही. त्या वेळी आपल्यापेक्षा अधिक बुद्धिमान असलेल्या आणि त्या बुद्धीत घातांक दराने वाढ होत असलेल्या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स सिस्टिम्सला थांबवणे मानवाला शक्य होणार नाही. त्यामुळे मानवी अस्तित्वापुढील धोका कित्येक पटीने वाढू शकतो.

वैयक्तिक सांगायचे तर, डाॅक्टर गूगल आणि डाॅक्टर विकीपेडीया यांच्या कडे मी कधीच जात नाही .... आपले मिपाकर डाॅक्टर खरे, तुम्ही आणि डाॅक्टर म्हात्रे, जास्त भरवशाचे वाटतात....

छान लेख. जर अंगठ्याच्या ठशावरून मोबाईलसाठी सिम कार्ड घेण्यासाठी ओळख पटू शकते तर असे अनंत पर्याय उपलब्ध होऊं शकतात. आपल्या लेखातून विविध तंत्रांचे दर्शन झाले. पण एक गोष्ट नक्की की योग्य निदान आणि उपचारांसाठी वैद्यकीय अर्हताप्राप्त व्यक्ती आवश्यकच आहे. जसे रहदारीचे नियम वाचून आणि मोटारगाडी कशी चालवावी यावरील पुस्तक वाचून मोटारगाडी चालवायला जमणार नाही तसेच हे आहे. परंतु लेखात आपण म्हटल्याप्रमाणे आपल्याला कोणत्या विशेष डॉक्टरकडे जायचे आहे नेफ्रॉलॉजिस्ट की यूरॉलॉजिस्ट याचा निर्णय घेणे सोपे जाईल आणि रोगी आणि डॉक्टर अशा दोघांचाही वेळ वाचेल. चांगल्या लेखाबद्दल धन्यवाद.

धन्यवाद. ................... Chatbot या मालिकेतील एक अत्याधुनिक वैद्यकीय उपकरण म्हणजे Pillbot. ते आता लवकरच येऊ घातले आहे. मुळात हा एक सूक्ष्म यंत्रमानव आहे. त्याचा आकार एका सामान्य औषधी गोळीइतका आहे. रुग्णाने तो पाण्याबरोबर गिळून टाकायचा.. पचनसंस्थेत गेल्यानंतर तो स्वतःच शोधकाचे (scopy ) काम करतो. अर्थात त्याच्यावर संबंधित डॉक्टरचे दूरस्थ नियंत्रण असते. अशा तऱ्हेने, रुग्ण त्याच्या घरी आणि डॉक्टर रुग्णालयात असताना देखील त्या रुग्णाची endoscopy करता येईल ! बघूया प्रत्यक्षात काय होतंय ते…

न्यूयॉर्क येथील एका बाईंनी chatbot शी आभासी लग्न केल्याची बातमी येथे वाचली.

तंत्रज्ञान वैद्यकीय क्षेत्रात येण्यासाठी वेळ लागेल. आजुनही हाॅस्पीटल सुचना प्रणाली मर्यादित आहे. लेख माहितीपूर्ण व विचारांना चालना देणारा आहे.

काही बिगर-इंग्लिश भाषांमध्ये प्रसिद्ध होणारे मूळ संशोधन जेव्हा इंग्लिश विज्ञानपत्रिकेत अनुवादित केले जाते तेव्हा खालील प्रकारची टीप दिलेली एका ठिकाणी आढळली. ती उल्लेखनीय आहे :

This article was translated from “XYZ” using several editorial tools, including AI, as part of the process. Human editors reviewed this content before publication.

Chatbots मधील एक प्रगत अवतार म्हणून याकडे बघता येईल. याचा उपयोग आपली प्रिय व्यक्ती मरण पावल्यानंतर तिच्या आठवणींनी जेव्हा आपल्याला असह्य दुःख होते तेव्हा लोक करत आहेत. संबंधित मृताच्या जिवंतपणीच्या शाब्दिक तसेच दृकश्राव्य माध्यमातून साठवलेल्या सगळ्याआठवणी AI ला पुरविल्या जातात आणि त्यातून निर्माण होणारी जी आभासी प्रतिमा असते तिला versona असे नाव दिलेले आहे. मग जिवंत व्यक्ती या प्रतिमेशी संवाद साधू शकते. हॅरीसन नामक व्यक्तीने त्यासाठी You only Vitual हे एक व्यासपीठ सुरू केलेले आहे : https://www.myyov.com/ या प्रकारचा ‘मृता’शी केलेला संवाद मानसिकदृष्ट्या उपयुक्त आहे की घातक आहे यावर तज्ञांमध्ये मतभेद असून मानसशास्त्रज्ञ यावर अधिक अभ्यास करत आहेत. . . . याच विषयावरचा अच्युत गोडबोले आणि रोहित पांढारकर यांचा ‘डिजिटल अमरत्वाच्या दिशेने ‘ हा लेख 14 डिसेंबरच्या सकाळ सप्तरंगमध्ये वाचला. त्यातील हे वाक्य मार्मिक वाटले : “ आता एक प्रश्न सतत मनात रेंगाळतो, मृत्यू हा खरोखरच आपल्या आयुष्याचा शेवट आहे का? की ते एका नव्या डिजिटल अस्तित्वाची सुरुवात आहे?”

छान लेख! ह्या तंत्रज्ञानाचा वैद्यकीय दृष्टीकोनातुन दाखवलेला पैलूही आवडला 👍 थोडे अवांतर :

विदा हा शब्द data साठी कुणी वा का आणला यापेक्षा महत्वाचं म्हणजे डेटा याला संस्कृतमध्ये पाचएक हजारवर्षापासुन शब्द उपलब्ध आहे हे कदाचीत विदा शब्द वापरनार्यांना माहीत नसावे. असो, कपिलमुनींनी उपनिशदात महादेवाच्या सांगन्यावरुन एकुण सहा दर्शनशास्त्रांंपैकी दोन दर्शनशास्त्रे लिहीली त्यातील एक न्यायदर्शन व दुसरे सांख्यदर्शन. या सांख्यदर्शन पासुनच गितेत एकाा अध्यायाचं शिर्षक सांख्ययोग असं केलं आहे व ज्ञानेश्वारानी ज्ञानेश्वरीत ते तसंच वापरलं. तसेच, आजकाल सांख्यशास्त्र वा सांख्यिकी हे शब्द statistics साठी याच संदर्भाने वापरले जातात. संस्कृतात सांख्यचा अर्थ व संख्याचा अर्थ वेगवेगळा दिला आहे. संख्या म्हणजे फक्त अंक पण सांख्य हे संख्यांच्या समुहात गुढार्थ लपलेले असल्यास त्याला सांख्य म्हणावं अशी व्याख्या आहे. गुढार्थला पॅटर्न किंवा लपलेली माहीती असं ढोबळ मानानं म्हणता येउ शकतं. मग प्रश्न हाच की data ला सांख्या हा शब्द मराठी व संस्कृतात वापरला असतांना नविन अगम्य शब्दांची कसरत कशाला?

मला व्यक्तिश: विदा हा शब्द अतिशय गीळगिळीत, मिळमिळीत वाटतो त्यामुळे (मुळातच तांत्रिक/वैज्ञानिक टर्म्सचे विनाकारण मराठीकरण करण्याच्या विरोधात असल्याने) डाटा किंवा डेटा असाच बोलीभाषेतला शब्दप्रयोग मी वापरतो 😀 त्यामुळे 'डेटा' साठी 'सांख्य' हा पूर्वापार वापरात असलेला शब्द असतानाही 'विदा' हा भंकस शब्द डेटा साठी ओढूनताणून रुजवायचा अट्टाहास कशासाठी हा प्रश्न मला नेहमी पडतो! असो, आतापासुन शक्यतो 'सांख्य' हाच शब्द वापरण्याचा संकल्प करुन माझा प्रतिसाद आवरता घेतो 😂

लेख विषयाशी संबंधित हेल्थकेअर चॅट्बॉट्सच्या ५ युज केसेसची सोदाहरण माहिती देणारा एक लेख! https://www.kommunicate.io/blog/top-5-use-cases-of-chatbots-in-healthcare/

उत्तम लेख!

५ युज केसेसची सोदाहरण

सवडीने वाचतो.

कुमार सर , छान विवेचन केले आहे तुम्ही. आर्टिफिशियल ईंटेलिजन्स, मशिन लर्निंग, बॉट्स्,ऑग्मेंटेड रिअ‍ॅलिटी, व्हर्चुअल रिअ‍ॅलिटी,चॅटगपट आणि ईतर सगळीच नवीन तंत्रे सगळ्याच क्षेत्रांना येत्या काळात आव्हानात्मक ठरणार आहेत हे नक्कीच. वैद्यकीय दृष्ट्या घेतलेला त्याचा धांडोळा आवडला.

भारतातील पहिले AI-विद्यापीठ कर्जत येथे स्थापन होणार आहे .. काल हा लेख वाचला: आर्टिफिशियल इंटेलिजन्समुळे निर्माण होऊ शकणारे धोके

मानवी मेंदूपेक्षा अधिक क्षमता असलेले, स्वतः विचार करू शकणारे आणि प्राप्त परिस्थितीनुसार निर्णय घेऊ शकणारे आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स भविष्यात कायम मानवी हिताचे निर्णय घेतील, याची शाश्वती नाही. त्या वेळी आपल्यापेक्षा अधिक बुद्धिमान असलेल्या आणि त्या बुद्धीत घातांक दराने वाढ होत असलेल्या आर्टिफिशियल इंटेलिजन्स सिस्टिम्सला थांबवणे मानवाला शक्य होणार नाही. त्यामुळे मानवी अस्तित्वापुढील धोका कित्येक पटीने वाढू शकतो.

वैयक्तिक सांगायचे तर, डाॅक्टर गूगल आणि डाॅक्टर विकीपेडीया यांच्या कडे मी कधीच जात नाही .... आपले मिपाकर डाॅक्टर खरे, तुम्ही आणि डाॅक्टर म्हात्रे, जास्त भरवशाचे वाटतात....

छान लेख. जर अंगठ्याच्या ठशावरून मोबाईलसाठी सिम कार्ड घेण्यासाठी ओळख पटू शकते तर असे अनंत पर्याय उपलब्ध होऊं शकतात. आपल्या लेखातून विविध तंत्रांचे दर्शन झाले. पण एक गोष्ट नक्की की योग्य निदान आणि उपचारांसाठी वैद्यकीय अर्हताप्राप्त व्यक्ती आवश्यकच आहे. जसे रहदारीचे नियम वाचून आणि मोटारगाडी कशी चालवावी यावरील पुस्तक वाचून मोटारगाडी चालवायला जमणार नाही तसेच हे आहे. परंतु लेखात आपण म्हटल्याप्रमाणे आपल्याला कोणत्या विशेष डॉक्टरकडे जायचे आहे नेफ्रॉलॉजिस्ट की यूरॉलॉजिस्ट याचा निर्णय घेणे सोपे जाईल आणि रोगी आणि डॉक्टर अशा दोघांचाही वेळ वाचेल. चांगल्या लेखाबद्दल धन्यवाद.

धन्यवाद. ................... Chatbot या मालिकेतील एक अत्याधुनिक वैद्यकीय उपकरण म्हणजे Pillbot. ते आता लवकरच येऊ घातले आहे. मुळात हा एक सूक्ष्म यंत्रमानव आहे. त्याचा आकार एका सामान्य औषधी गोळीइतका आहे. रुग्णाने तो पाण्याबरोबर गिळून टाकायचा.. पचनसंस्थेत गेल्यानंतर तो स्वतःच शोधकाचे (scopy ) काम करतो. अर्थात त्याच्यावर संबंधित डॉक्टरचे दूरस्थ नियंत्रण असते. अशा तऱ्हेने, रुग्ण त्याच्या घरी आणि डॉक्टर रुग्णालयात असताना देखील त्या रुग्णाची endoscopy करता येईल ! बघूया प्रत्यक्षात काय होतंय ते…

न्यूयॉर्क येथील एका बाईंनी chatbot शी आभासी लग्न केल्याची बातमी येथे वाचली.

तंत्रज्ञान वैद्यकीय क्षेत्रात येण्यासाठी वेळ लागेल. आजुनही हाॅस्पीटल सुचना प्रणाली मर्यादित आहे. लेख माहितीपूर्ण व विचारांना चालना देणारा आहे.

काही बिगर-इंग्लिश भाषांमध्ये प्रसिद्ध होणारे मूळ संशोधन जेव्हा इंग्लिश विज्ञानपत्रिकेत अनुवादित केले जाते तेव्हा खालील प्रकारची टीप दिलेली एका ठिकाणी आढळली. ती उल्लेखनीय आहे :

This article was translated from “XYZ” using several editorial tools, including AI, as part of the process. Human editors reviewed this content before publication.

Chatbots मधील एक प्रगत अवतार म्हणून याकडे बघता येईल. याचा उपयोग आपली प्रिय व्यक्ती मरण पावल्यानंतर तिच्या आठवणींनी जेव्हा आपल्याला असह्य दुःख होते तेव्हा लोक करत आहेत. संबंधित मृताच्या जिवंतपणीच्या शाब्दिक तसेच दृकश्राव्य माध्यमातून साठवलेल्या सगळ्याआठवणी AI ला पुरविल्या जातात आणि त्यातून निर्माण होणारी जी आभासी प्रतिमा असते तिला versona असे नाव दिलेले आहे. मग जिवंत व्यक्ती या प्रतिमेशी संवाद साधू शकते. हॅरीसन नामक व्यक्तीने त्यासाठी You only Vitual हे एक व्यासपीठ सुरू केलेले आहे : https://www.myyov.com/ या प्रकारचा ‘मृता’शी केलेला संवाद मानसिकदृष्ट्या उपयुक्त आहे की घातक आहे यावर तज्ञांमध्ये मतभेद असून मानसशास्त्रज्ञ यावर अधिक अभ्यास करत आहेत. . . . याच विषयावरचा अच्युत गोडबोले आणि रोहित पांढारकर यांचा ‘डिजिटल अमरत्वाच्या दिशेने ‘ हा लेख 14 डिसेंबरच्या सकाळ सप्तरंगमध्ये वाचला. त्यातील हे वाक्य मार्मिक वाटले : “ आता एक प्रश्न सतत मनात रेंगाळतो, मृत्यू हा खरोखरच आपल्या आयुष्याचा शेवट आहे का? की ते एका नव्या डिजिटल अस्तित्वाची सुरुवात आहे?”

क्या बात! नेहमीप्रमाणेच उत्तम माहितीपूर्ण लेख 👍 अशा सर्व जन्मजात बिघाडांवर कायमस्वरूपी इलाज नजीकच्या भविष्यात अस्तित्वात यावा अशी ईश्वरचरणी प्रार्थना 🙏

माहितीपूर्ण. डाऊन सिंड्रोमच्या व्यक्तींच्या हाताच्या बोटांबद्दलही कुठेतरी वाचले होते. एक पेर कमी असते किंवा पेरांना विभागणारी एक रेषा कमी असते असे काहीतरी.

आज (21 मार्च ) आंतरराष्ट्रीय डाऊन सिंड्रोम दिन आहे. त्यानिमित्त सर्व संबंधित बाधित आणि त्यांच्या पालकांना शुभेच्छा ! हा दिन अठरा वर्षांपूर्वीपासून संयुक्त राष्ट्रसंघातर्फे आयोजित केला जातो. यंदाच्या दिनासाठीचे ब्रीदवाक्य “ With us Not For us” असे आहे. या संदर्भात काम करणाऱ्या सर्व सामाजिक संस्थांचे अभिनंदन !

आणि शिस्तबद्ध लेख, आवडलाच. हाताचा फोटो पाहून थोडीफार भिती वाटली. लिहिलेले वाचले नसते तर काय वेगळे आहे हे कळले नसते. पण भिती वाटलीच. जीएंच्या 'कवठे' या कथेत धडधाकट मनस्वी किशोरी मंदबुद्धी मुलावर प्रेम करते ते आठवले. चित्र्यंच्या वेडगळ कथेचा उल्लेख यापूर्वी कधीतरी प्रतिसादात मी केलेला आहेच. या कथेची आणि 'चौकट राजा' मराठी सिनेमाचीही पुन्हा आठवण झाली. छान लेखाबद्दल अनेक, अनेक धन्यवाद.

कुमार सर नेहमीच विविध वैद्यकीय विषयांवर माहिती देत असतात. हा ही लेख आवडला. शंका-- मंगोल मुले /मंगोलियन डिसीज तो हाच का?

खुपचं परिपूर्ण माहिती. यंदाच्या दिनासाठीचे ब्रीदवाक्य “ With us Not For us” असे आहे. या संदर्भात काम करणाऱ्या सर्व सामाजिक संस्थांचे अभिनंदन ! +१

क्या बात! नेहमीप्रमाणेच उत्तम माहितीपूर्ण लेख 👍 अशा सर्व जन्मजात बिघाडांवर कायमस्वरूपी इलाज नजीकच्या भविष्यात अस्तित्वात यावा अशी ईश्वरचरणी प्रार्थना 🙏

माहितीपूर्ण. डाऊन सिंड्रोमच्या व्यक्तींच्या हाताच्या बोटांबद्दलही कुठेतरी वाचले होते. एक पेर कमी असते किंवा पेरांना विभागणारी एक रेषा कमी असते असे काहीतरी.

आज (21 मार्च ) आंतरराष्ट्रीय डाऊन सिंड्रोम दिन आहे. त्यानिमित्त सर्व संबंधित बाधित आणि त्यांच्या पालकांना शुभेच्छा ! हा दिन अठरा वर्षांपूर्वीपासून संयुक्त राष्ट्रसंघातर्फे आयोजित केला जातो. यंदाच्या दिनासाठीचे ब्रीदवाक्य “ With us Not For us” असे आहे. या संदर्भात काम करणाऱ्या सर्व सामाजिक संस्थांचे अभिनंदन !

आणि शिस्तबद्ध लेख, आवडलाच. हाताचा फोटो पाहून थोडीफार भिती वाटली. लिहिलेले वाचले नसते तर काय वेगळे आहे हे कळले नसते. पण भिती वाटलीच. जीएंच्या 'कवठे' या कथेत धडधाकट मनस्वी किशोरी मंदबुद्धी मुलावर प्रेम करते ते आठवले. चित्र्यंच्या वेडगळ कथेचा उल्लेख यापूर्वी कधीतरी प्रतिसादात मी केलेला आहेच. या कथेची आणि 'चौकट राजा' मराठी सिनेमाचीही पुन्हा आठवण झाली. छान लेखाबद्दल अनेक, अनेक धन्यवाद.

कुमार सर नेहमीच विविध वैद्यकीय विषयांवर माहिती देत असतात. हा ही लेख आवडला. शंका-- मंगोल मुले /मंगोलियन डिसीज तो हाच का?

खुपचं परिपूर्ण माहिती. यंदाच्या दिनासाठीचे ब्रीदवाक्य “ With us Not For us” असे आहे. या संदर्भात काम करणाऱ्या सर्व सामाजिक संस्थांचे अभिनंदन ! +१

पहिला लेख वाचतांना थॅलिसेमिया आणि थॅलिडोमईड बेबीज या वेगवेगळ्या रोगांची आठवण झाली. साहित्यात देखील जन्मजात विकृतींचे वा रोगंचे प्रतिबिंब दिसते. चि. त्र्यं खानोलकरांच्या 'अजागळ' या कादंबरीत मंदबुद्धी बालकाचे हृदयद्रावक वर्णन आहे. 'चौकट राजा' या मराठी चित्रपटात अशाच दिव्यांग बालकाचे चित्रण आहे. मी नोकरी करीत असलेल्या कंपनीचे एक संचालक NORD (नॅशनल ऑर्गनयझेशन फॉर रेअर डिसीझेस) या संस्थेला दरवर्षी ठराविक रकमेची मदत करीत. कठीण प्रसंगातून जातांना निसर्गाने मला धडधाकट शरीर आणि कणखर मन दिले म्हणून मी निसर्गाचे आभार मानतो. उत्कृष्ट लेखांबद्दल अनेक अनेक धन्यवाद.

शाळेत माझ्या वर्गात होता असा एक मुलगा, त्याचे दुभंगलेले ओठ शिवलेले होते त्यामुळे त्याचा आवाज खुप विचित्र झाला होता. वर्गातली मुले त्याला 'गेंगाणा' म्हणुन चिडवायची तेव्हा वाईट वाटायचे!

( हा भाग लहान असल्याने स्वतंत्र धागा काढत नाही) पचनसंस्थेतील विकासदोष या भागात आपण पचनसंस्थेतील जन्मजात बिघाडांचा आढावा घेऊ. पचनसंस्थेचे मुख्य घटक म्हणजे अन्ननलिका, जठर, लहान व मोठी आतडी, गुदाशय आणि गुदद्वार. यापैकी अन्ननलिका आणि गुदाशय-गुदद्वार या भागांमधील दोष बऱ्यापैकी आढळतात. अशा दोन महत्त्वाच्या दोषांबद्दल पाहू. १. अवरोधित अन्ननलिका (Esophageal atresia) अन्ननलिका ही तोंड व जठर यांना जोडणारी नळी. ती आतून सलग पोकळ (patent) असायलाच हवी. परंतु गर्भावस्थेत तिची वाढ होत असताना जर का त्या प्रक्रियेत काही अडथळा आला, तर मात्र ती एका बिंदूपाशी खुंटते आणि बंद होते. त्यामुळे तिच्यातून खाली आलेले अन्न पुढे जठरात जाऊ शकत नाही. साधारणपणे गर्भावस्थेच्या चौथ्या आठवड्यात अन्ननलिका आणि श्वासनलिका एकमेकांपासून वेगळ्या होतात आणि पुढे त्यांचा स्वतंत्र विकास होतो. परंतु काही गर्भाच्या बाबतीत या प्रक्रियेत अडथळा येतो. काही वेळेस याच्या जोडीने अन्ननलिका आणि श्वासनलिका या देखील जोडलेल्या राहतात. या प्रकारचा दोष सुमारे ३,००० नवजात बालकांपैकी एकात दिसून येतो. (हा दोष असणार्‍या सुमारे निम्म्या बालकांमध्ये हृदय व पाठीच्या मणक्याचे दोष देखील असू शकतात). या दोषामुळे जन्मताच काय कटकटी उद्भवतात ते पाहू. वरकरणी आपल्याला काही समजत नसल्याने बाळाला दूध पाजले जाते. ते तोंडातून खाली जाऊन जिथे अडथळा असतो तिथपर्यंत जाऊन थांबते आणि मग ते उलट्या दिशेने वर येते. तसे येत असताना ते श्वासनलिकेत घुसून पुढे फुफ्फुसात देखील जाते. त्यातून बाळाला न्यूमोनिया होतो. हे सर्व धोके पाहता अशा नवजात बालकावर लवकरात लवकर शस्त्रक्रिया करणे आवश्यक असते. अशा शस्त्रक्रियांमध्ये अन्ननलिकेचा वरचा आणि खालचा रोधलेला भाग हे विशिष्ट तंत्राने जोडले जातात. शस्त्रक्रिया केल्यानंतरही प्रगती फारशी समाधानकारक असत नाही. शिथिल अन्ननलिकेत अन्न साठून राहण्याच्या तक्रारी उद्भवतात. काही बालकांमध्ये साठून राहिलेल्या अन्नामुळे शेजारील श्वासनलिकेवर दाब पडतो. शस्त्रक्रिया केलेल्या एकूण बालकांपैकी सुमारे 20% पुढे न्यूमोनिया होऊन मरण पावतात. जिवंत राहिलेल्या अन्य जणांना मोठेपणी ब्रोंकाइटिस, दमा आणि वारंवार जंतुसंसर्गाचा सामना करावा लागतो. .................................... २ . अवरोधित गुदद्वार (Imperforate Anus) गुदद्वार हे पचनसंस्थेचे शेवटचे टोक, जिथून आपले शौच गरजेनुसार बाहेर पडत असते. गुदद्वाराची वाढ गर्भावस्थेच्या 8 ते 12 व्या आठवड्यात होत असते. त्यात बिघाड झाल्यास या भागातील विविध प्रकारचे दोष उद्भवतात. काही बालकांमध्ये जन्मताच गुदद्वाराला भोकच नसते. त्यामुळे पहिल्या 24 तासांतच काही लक्षणे दिसू लागतात. बाळाचे पोट फुगते. तसेच ते कुठल्याच प्रकारची शी (meconium) किंवा शौच करीत नाही. हा दोष असणार्‍या बालकांमध्ये बऱ्याच बालकांमध्ये मूत्रमार्ग, योनिमार्ग आणि मणक्याचे दोष देखील आढळतात. हा दोष मुलग्यामध्ये अधिक प्रमाणात आढळतो. सुमारे 5000 नवजात बालकांपैकी एकात हा दोष असतो. या दोषाचे निदान झाल्यानंतर अगदी तातडीने शस्त्रक्रियेची गरज नसते. पहिल्या 24 ते 36 तासात बालकाला रक्तवाहिनीतून विविध पोषकद्रव्ये आणि प्रतिजैविके दिली जातात. नंतर शस्त्रक्रियेचा निर्णय घेतला जातो. सुरुवातीस मोठ्या आठवड्यातून शौच बाहेर येण्यासाठी एक विशिष्ट शल्यरचना (colostomy) केली जाते. त्यानंतर plasty प्रकारची शस्त्रक्रिया करतात. यापैकी काही मुलांना मोठेपणी बद्धकोष्ठता किंवा नकळत शौचास होण्याचा त्रास होत राहतो. त्यांना योग्य ते मार्गदर्शन सतत करावे लागते. .. .. .. ....................................................................................................................................................................................

पहिला लेख वाचतांना थॅलिसेमिया आणि थॅलिडोमईड बेबीज या वेगवेगळ्या रोगांची आठवण झाली. साहित्यात देखील जन्मजात विकृतींचे वा रोगंचे प्रतिबिंब दिसते. चि. त्र्यं खानोलकरांच्या 'अजागळ' या कादंबरीत मंदबुद्धी बालकाचे हृदयद्रावक वर्णन आहे. 'चौकट राजा' या मराठी चित्रपटात अशाच दिव्यांग बालकाचे चित्रण आहे. मी नोकरी करीत असलेल्या कंपनीचे एक संचालक NORD (नॅशनल ऑर्गनयझेशन फॉर रेअर डिसीझेस) या संस्थेला दरवर्षी ठराविक रकमेची मदत करीत. कठीण प्रसंगातून जातांना निसर्गाने मला धडधाकट शरीर आणि कणखर मन दिले म्हणून मी निसर्गाचे आभार मानतो. उत्कृष्ट लेखांबद्दल अनेक अनेक धन्यवाद.

शाळेत माझ्या वर्गात होता असा एक मुलगा, त्याचे दुभंगलेले ओठ शिवलेले होते त्यामुळे त्याचा आवाज खुप विचित्र झाला होता. वर्गातली मुले त्याला 'गेंगाणा' म्हणुन चिडवायची तेव्हा वाईट वाटायचे!

( हा भाग लहान असल्याने स्वतंत्र धागा काढत नाही) पचनसंस्थेतील विकासदोष या भागात आपण पचनसंस्थेतील जन्मजात बिघाडांचा आढावा घेऊ. पचनसंस्थेचे मुख्य घटक म्हणजे अन्ननलिका, जठर, लहान व मोठी आतडी, गुदाशय आणि गुदद्वार. यापैकी अन्ननलिका आणि गुदाशय-गुदद्वार या भागांमधील दोष बऱ्यापैकी आढळतात. अशा दोन महत्त्वाच्या दोषांबद्दल पाहू. १. अवरोधित अन्ननलिका (Esophageal atresia) अन्ननलिका ही तोंड व जठर यांना जोडणारी नळी. ती आतून सलग पोकळ (patent) असायलाच हवी. परंतु गर्भावस्थेत तिची वाढ होत असताना जर का त्या प्रक्रियेत काही अडथळा आला, तर मात्र ती एका बिंदूपाशी खुंटते आणि बंद होते. त्यामुळे तिच्यातून खाली आलेले अन्न पुढे जठरात जाऊ शकत नाही. साधारणपणे गर्भावस्थेच्या चौथ्या आठवड्यात अन्ननलिका आणि श्वासनलिका एकमेकांपासून वेगळ्या होतात आणि पुढे त्यांचा स्वतंत्र विकास होतो. परंतु काही गर्भाच्या बाबतीत या प्रक्रियेत अडथळा येतो. काही वेळेस याच्या जोडीने अन्ननलिका आणि श्वासनलिका या देखील जोडलेल्या राहतात. या प्रकारचा दोष सुमारे ३,००० नवजात बालकांपैकी एकात दिसून येतो. (हा दोष असणार्‍या सुमारे निम्म्या बालकांमध्ये हृदय व पाठीच्या मणक्याचे दोष देखील असू शकतात). या दोषामुळे जन्मताच काय कटकटी उद्भवतात ते पाहू. वरकरणी आपल्याला काही समजत नसल्याने बाळाला दूध पाजले जाते. ते तोंडातून खाली जाऊन जिथे अडथळा असतो तिथपर्यंत जाऊन थांबते आणि मग ते उलट्या दिशेने वर येते. तसे येत असताना ते श्वासनलिकेत घुसून पुढे फुफ्फुसात देखील जाते. त्यातून बाळाला न्यूमोनिया होतो. हे सर्व धोके पाहता अशा नवजात बालकावर लवकरात लवकर शस्त्रक्रिया करणे आवश्यक असते. अशा शस्त्रक्रियांमध्ये अन्ननलिकेचा वरचा आणि खालचा रोधलेला भाग हे विशिष्ट तंत्राने जोडले जातात. शस्त्रक्रिया केल्यानंतरही प्रगती फारशी समाधानकारक असत नाही. शिथिल अन्ननलिकेत अन्न साठून राहण्याच्या तक्रारी उद्भवतात. काही बालकांमध्ये साठून राहिलेल्या अन्नामुळे शेजारील श्वासनलिकेवर दाब पडतो. शस्त्रक्रिया केलेल्या एकूण बालकांपैकी सुमारे 20% पुढे न्यूमोनिया होऊन मरण पावतात. जिवंत राहिलेल्या अन्य जणांना मोठेपणी ब्रोंकाइटिस, दमा आणि वारंवार जंतुसंसर्गाचा सामना करावा लागतो. .................................... २ . अवरोधित गुदद्वार (Imperforate Anus) गुदद्वार हे पचनसंस्थेचे शेवटचे टोक, जिथून आपले शौच गरजेनुसार बाहेर पडत असते. गुदद्वाराची वाढ गर्भावस्थेच्या 8 ते 12 व्या आठवड्यात होत असते. त्यात बिघाड झाल्यास या भागातील विविध प्रकारचे दोष उद्भवतात. काही बालकांमध्ये जन्मताच गुदद्वाराला भोकच नसते. त्यामुळे पहिल्या 24 तासांतच काही लक्षणे दिसू लागतात. बाळाचे पोट फुगते. तसेच ते कुठल्याच प्रकारची शी (meconium) किंवा शौच करीत नाही. हा दोष असणार्‍या बालकांमध्ये बऱ्याच बालकांमध्ये मूत्रमार्ग, योनिमार्ग आणि मणक्याचे दोष देखील आढळतात. हा दोष मुलग्यामध्ये अधिक प्रमाणात आढळतो. सुमारे 5000 नवजात बालकांपैकी एकात हा दोष असतो. या दोषाचे निदान झाल्यानंतर अगदी तातडीने शस्त्रक्रियेची गरज नसते. पहिल्या 24 ते 36 तासात बालकाला रक्तवाहिनीतून विविध पोषकद्रव्ये आणि प्रतिजैविके दिली जातात. नंतर शस्त्रक्रियेचा निर्णय घेतला जातो. सुरुवातीस मोठ्या आठवड्यातून शौच बाहेर येण्यासाठी एक विशिष्ट शल्यरचना (colostomy) केली जाते. त्यानंतर plasty प्रकारची शस्त्रक्रिया करतात. यापैकी काही मुलांना मोठेपणी बद्धकोष्ठता किंवा नकळत शौचास होण्याचा त्रास होत राहतो. त्यांना योग्य ते मार्गदर्शन सतत करावे लागते. .. .. .. ....................................................................................................................................................................................

(नेहेमीसारखाच) अभ्यासपूर्ण लेख. अभिनन्दन. नवजात अर्भकात शारिरिक (आणि इतरही) दोष घडवणार्‍या मानवनिर्मित कारणात जगभर खळबळ उडवून देणारे thalidomide हे औषध जसे सामिल आहे तसेच जपानमधील मिनामाता (Minamata) भागातल्या समुद्रात पर्‍यामुळे झालेले प्रदूषण आणि अमेरिकेतल्या PTFE/Teflon चा वापर या दोन्हीही मधून बरेच दुष्परिणाम झाल्यानन्तरच त्यान्चा "बन्दोबस्त" करण्याकरता काही पावले उचलली गेली.

भाग ३ इथे

(नेहेमीसारखाच) अभ्यासपूर्ण लेख. अभिनन्दन. नवजात अर्भकात शारिरिक (आणि इतरही) दोष घडवणार्‍या मानवनिर्मित कारणात जगभर खळबळ उडवून देणारे thalidomide हे औषध जसे सामिल आहे तसेच जपानमधील मिनामाता (Minamata) भागातल्या समुद्रात पर्‍यामुळे झालेले प्रदूषण आणि अमेरिकेतल्या PTFE/Teflon चा वापर या दोन्हीही मधून बरेच दुष्परिणाम झाल्यानन्तरच त्यान्चा "बन्दोबस्त" करण्याकरता काही पावले उचलली गेली.

भाग ३ इथे

शारीरीरीक दोष असलेली मुले व त्यांचे पालक यांच्यासाठी सध्याची सामाजिक परिस्थिती पुरेशी पोषक आहे असे वाटत नाही.

कठीण परिस्थिती.

खुप महत्वाचा विषय!! दिव्यांग मुलांच्या पालकांसाठी आणि पुढे आयुष्यात त्या मुलांसाठीही!! दुर्दैवाने आपल्यासारख्या पुढारलेल्या देशात सुद्धा बहुतेक ठिकाणी दिव्यांग लोकांसाठी पुरेशा सोयी नसतात (हे फक्त शारीरीक व्यंग असलेल्या लोकांसाठी म्हणतोय, मानसिक तर दुरचीच बात) तज्ञ लोकांच्या प्रतिक्रिया वाचण्यासाठी उत्सुक.

दिव्यांगांसाठी खरोखरच खूप कमी सोयी, सवलती त्यांचे त्रास कमी होणे सोयी वाढविणे बद्दल समाजात खूप कमी जागरूकता. त्यांच्या मानसिकते बददल जाणीव असणे व त्यांना न दुखावता वागणे तर खूप लांबची गोष्ट. अगदी आकाशा इतकी दूर. उलट मुद्दाम दुखविणे, त्याबद्द्ल किंवा दुसर्या गोष्टी/ दोष त्यांच्यातल्या काढून मुद्दाम दुखविणे. याबाबत शिकलेले ,बिनशिकलेले , श्रीमंत ,गरीब सर्व सारखेच एक नंबर.

दिव्यांगांसाठी खरोखरच खूप कमी सोयी, सवलती त्यांचे त्रास कमी होणे सोयी वाढविणे बद्दल समाजात खूप कमी जागरूकता. त्यांच्या मानसिकते बददल जाणीव असणे व त्यांना न दुखावता वागणे तर खूप लांबची गोष्ट. अगदी आकाशा इतकी दूर. उलट मुद्दाम दुखविणे, त्याबद्द्ल किंवा दुसर्या गोष्टी/ दोष त्यांच्यातल्या काढून मुद्दाम दुखविणे. याबाबत शिकलेले ,बिनशिकलेले , श्रीमंत ,गरीब सर्व सारखेच एक नंबर.

त्यात आधी नॉर्मल असून पुढे अपंग होणे , त्यामुळे पुढील आयुष्यात गंभीर/मोठे परिणाम होणे हे जवळच्या व त्या व्यक्तीला फारच जीवघेणे होते, त्यातून लौकर बाहेर पडणे सर्वांसाठी (घरातल्या) कठीण होऊनही बाहेर पडावेच लागते. अशांसाठी सरकारने /खाजगी संस्थांनी सवलतीत समुपदेशनाची केन्द्रे असावी त. व त्यातून (दुःखातून) लौकर बाहेर पडून सामान्य जीवन‌ जगण्याची सोय असावी.

फारच संवेदनशील विषयाची निवड केली आहेत ह्यावेळी! सुरुवात वाचून विषयाची व्याप्ती बरीच मोठी असल्याचे लक्षात येतंय. मालिका माहीतीपुर्ण होणार ह्यात शंकाच नाही, पण पुढिल भाग मात्र ब्राऊझर मध्ये इमेजेस ब्लॉक करुन वाचण्यात येतील, लहान मुलांचे असे फोटोज माझ्याच्याने बघवत नाहीत.

लेखाच्या विषयाच्या संदर्भात एक कौतुकास्पद उपक्रम : बहुविकलांग मुलीला कोणाच्याही मदतीशिवाय जेवता यावे, यासाठी रोजंदारीवर काम करणाऱ्या बिपिन कदम यांनी रोबो तयार केला आहे. चित्रफीत

भाग 2 इथे आहे

सध्या भारतीय विज्ञान परिषदेचे अधिवेशन नागपूर येथे चालू आहे. त्यामध्ये जनुकीय वैद्यकशास्त्रातील तज्ञ डॉक्टर शुभा फडके यांनी काही विचार मांडले आहेत. बाळ गर्भावस्थेत असतानाच विविध चाचण्यांच्या मदतीने काही आनुवंशिक आजारांचे निदान करता येते. मात्र, ज्या आनुवंशिक आजारांवर सध्या उपचारच उपलब्ध नाहीत अशा आजाराबद्दल संबंधित पालकांना सांगावे का, हा एक नैतिक प्रश्न उपस्थित होतो. जर गर्भपात केला तर गर्भावस्थेतील बाळाचा जन्माला येण्याचा मूलभूत अधिकार हिरावून घेतला जाईल काय, अशा प्रश्नांवर विचारमंथन झाले पाहिजे, असे त्या म्हणाल्या. (बातमी : छापील सकाळ ६ जानेवारी, २०२३)

जन्मताच डोक्याने जोडली गेलेली ( Conjoined twins) जॉर्ज व लोरी ही जुळी भावंडे नुकतीच 62 व्या वर्षी निधन पावली. त्यांची नोंद गिनीज बुकात झालेली आहे. बातमी व फोटो इथे पाहता येईल या जुळ्यांच्या शरीरात महत्त्वाच्या रक्तवाहिन्या आणि मेंदूचा 30% भाग सामायिक (shared) होता.

शारीरीरीक दोष असलेली मुले व त्यांचे पालक यांच्यासाठी सध्याची सामाजिक परिस्थिती पुरेशी पोषक आहे असे वाटत नाही.

कठीण परिस्थिती.

खुप महत्वाचा विषय!! दिव्यांग मुलांच्या पालकांसाठी आणि पुढे आयुष्यात त्या मुलांसाठीही!! दुर्दैवाने आपल्यासारख्या पुढारलेल्या देशात सुद्धा बहुतेक ठिकाणी दिव्यांग लोकांसाठी पुरेशा सोयी नसतात (हे फक्त शारीरीक व्यंग असलेल्या लोकांसाठी म्हणतोय, मानसिक तर दुरचीच बात) तज्ञ लोकांच्या प्रतिक्रिया वाचण्यासाठी उत्सुक.

दिव्यांगांसाठी खरोखरच खूप कमी सोयी, सवलती त्यांचे त्रास कमी होणे सोयी वाढविणे बद्दल समाजात खूप कमी जागरूकता. त्यांच्या मानसिकते बददल जाणीव असणे व त्यांना न दुखावता वागणे तर खूप लांबची गोष्ट. अगदी आकाशा इतकी दूर. उलट मुद्दाम दुखविणे, त्याबद्द्ल किंवा दुसर्या गोष्टी/ दोष त्यांच्यातल्या काढून मुद्दाम दुखविणे. याबाबत शिकलेले ,बिनशिकलेले , श्रीमंत ,गरीब सर्व सारखेच एक नंबर.

दिव्यांगांसाठी खरोखरच खूप कमी सोयी, सवलती त्यांचे त्रास कमी होणे सोयी वाढविणे बद्दल समाजात खूप कमी जागरूकता. त्यांच्या मानसिकते बददल जाणीव असणे व त्यांना न दुखावता वागणे तर खूप लांबची गोष्ट. अगदी आकाशा इतकी दूर. उलट मुद्दाम दुखविणे, त्याबद्द्ल किंवा दुसर्या गोष्टी/ दोष त्यांच्यातल्या काढून मुद्दाम दुखविणे. याबाबत शिकलेले ,बिनशिकलेले , श्रीमंत ,गरीब सर्व सारखेच एक नंबर.

त्यात आधी नॉर्मल असून पुढे अपंग होणे , त्यामुळे पुढील आयुष्यात गंभीर/मोठे परिणाम होणे हे जवळच्या व त्या व्यक्तीला फारच जीवघेणे होते, त्यातून लौकर बाहेर पडणे सर्वांसाठी (घरातल्या) कठीण होऊनही बाहेर पडावेच लागते. अशांसाठी सरकारने /खाजगी संस्थांनी सवलतीत समुपदेशनाची केन्द्रे असावी त. व त्यातून (दुःखातून) लौकर बाहेर पडून सामान्य जीवन‌ जगण्याची सोय असावी.

फारच संवेदनशील विषयाची निवड केली आहेत ह्यावेळी! सुरुवात वाचून विषयाची व्याप्ती बरीच मोठी असल्याचे लक्षात येतंय. मालिका माहीतीपुर्ण होणार ह्यात शंकाच नाही, पण पुढिल भाग मात्र ब्राऊझर मध्ये इमेजेस ब्लॉक करुन वाचण्यात येतील, लहान मुलांचे असे फोटोज माझ्याच्याने बघवत नाहीत.

लेखाच्या विषयाच्या संदर्भात एक कौतुकास्पद उपक्रम : बहुविकलांग मुलीला कोणाच्याही मदतीशिवाय जेवता यावे, यासाठी रोजंदारीवर काम करणाऱ्या बिपिन कदम यांनी रोबो तयार केला आहे. चित्रफीत

भाग 2 इथे आहे

सध्या भारतीय विज्ञान परिषदेचे अधिवेशन नागपूर येथे चालू आहे. त्यामध्ये जनुकीय वैद्यकशास्त्रातील तज्ञ डॉक्टर शुभा फडके यांनी काही विचार मांडले आहेत. बाळ गर्भावस्थेत असतानाच विविध चाचण्यांच्या मदतीने काही आनुवंशिक आजारांचे निदान करता येते. मात्र, ज्या आनुवंशिक आजारांवर सध्या उपचारच उपलब्ध नाहीत अशा आजाराबद्दल संबंधित पालकांना सांगावे का, हा एक नैतिक प्रश्न उपस्थित होतो. जर गर्भपात केला तर गर्भावस्थेतील बाळाचा जन्माला येण्याचा मूलभूत अधिकार हिरावून घेतला जाईल काय, अशा प्रश्नांवर विचारमंथन झाले पाहिजे, असे त्या म्हणाल्या. (बातमी : छापील सकाळ ६ जानेवारी, २०२३)

जन्मताच डोक्याने जोडली गेलेली ( Conjoined twins) जॉर्ज व लोरी ही जुळी भावंडे नुकतीच 62 व्या वर्षी निधन पावली. त्यांची नोंद गिनीज बुकात झालेली आहे. बातमी व फोटो इथे पाहता येईल या जुळ्यांच्या शरीरात महत्त्वाच्या रक्तवाहिन्या आणि मेंदूचा 30% भाग सामायिक (shared) होता.

वेगळीच माहिती,वेगळाच ताप.

सामान्य माणसाला हा ताप संसर्गातून आलाय की मानसिक आहे? हे आळखता येणं अवघड आहे.

नवीन माहिती समजली. धन्यवाद. सिनेमांमध्ये वगैरे पाहिलेलं, की एखाद्या व्यक्तीच्या विरहाने शक्यतो लहान मूल तापाने फणफणलेले दाखवायचे, त्याला शास्त्रीय आधार आहे तर.

चांगली माहिती दिलीत. मुलांमधल्या तापामध्ये हेही घटक पडताळून बघता येतील. धन्यवाद!

शाळेत एका मुलीला काहीवेळा असा ताप आलेला पाहिला होता. एक शिक्षिका खूप कडक होत्या. गृहपाठ झाला नाही, वही घरी राहिली वगैरे कारणांनी ही मुलगी थरथर कापायची आणि ताप चढायचा.

सर्वांना धन्यवाद ! खरंय, शालेय मुलांच्या बाबतीत शिक्षकांची भिती, परीक्षेची भीती इत्यादी कारणांमुळे असे ताप येतात. अशा वेळी त्यांना गोंजारून आणि त्यांची विचारपूस करून धीर द्यावा लागतो.

नवीन माहिती... टेन्शन ने ताप येतो तशी सर्दी होऊ शकते का?

माहितीपूर्ण धागा. या तापाची सविस्तर माहिती समजली. शाळेतली काही " तापदायक मुले" असलेली उदाहरणे आठवली. धन्यवाद कु१ सर!

माहिती बद्दल धन्यवाद

चांगली माहीती दिलीत कुमार सर!! मानसिक आघात, तीव्र मतभेद, भांडणे, भिती वगैरे कारणांनी तात्पुरता ताप येउ शकतो असे ध्यानात आले होते, पण त्याचे शास्त्रीय विवेचन आता समजले.

गेल्या 2 वर्षांत कोविड होण्याच्या अतिरिक्त भीतीने सुद्धा काही जणांना असे ताप आलेले होते. असे लोक सतत अस्वस्थ असायचे.

असा मानसिक ताप काही वेळा अनुभवला आहे. तीव्र भीती, काळजी यामुळे असा तात्पुरता ताप दोन तीन वेळा आला आहे. पण एक शांत झोप झाली की भीती, काळजी कमी होऊन मन शांत झाले आणि तापही गायब झाला. त्यामागे एवढं सगळं असतं हे आज कळलं. धन्यवाद, डॉक्टरसाहेब!

वेगळीच माहिती,वेगळाच ताप.

सामान्य माणसाला हा ताप संसर्गातून आलाय की मानसिक आहे? हे आळखता येणं अवघड आहे.

नवीन माहिती समजली. धन्यवाद. सिनेमांमध्ये वगैरे पाहिलेलं, की एखाद्या व्यक्तीच्या विरहाने शक्यतो लहान मूल तापाने फणफणलेले दाखवायचे, त्याला शास्त्रीय आधार आहे तर.

चांगली माहिती दिलीत. मुलांमधल्या तापामध्ये हेही घटक पडताळून बघता येतील. धन्यवाद!

शाळेत एका मुलीला काहीवेळा असा ताप आलेला पाहिला होता. एक शिक्षिका खूप कडक होत्या. गृहपाठ झाला नाही, वही घरी राहिली वगैरे कारणांनी ही मुलगी थरथर कापायची आणि ताप चढायचा.

सर्वांना धन्यवाद ! खरंय, शालेय मुलांच्या बाबतीत शिक्षकांची भिती, परीक्षेची भीती इत्यादी कारणांमुळे असे ताप येतात. अशा वेळी त्यांना गोंजारून आणि त्यांची विचारपूस करून धीर द्यावा लागतो.

नवीन माहिती... टेन्शन ने ताप येतो तशी सर्दी होऊ शकते का?

माहितीपूर्ण धागा. या तापाची सविस्तर माहिती समजली. शाळेतली काही " तापदायक मुले" असलेली उदाहरणे आठवली. धन्यवाद कु१ सर!

माहिती बद्दल धन्यवाद

चांगली माहीती दिलीत कुमार सर!! मानसिक आघात, तीव्र मतभेद, भांडणे, भिती वगैरे कारणांनी तात्पुरता ताप येउ शकतो असे ध्यानात आले होते, पण त्याचे शास्त्रीय विवेचन आता समजले.

गेल्या 2 वर्षांत कोविड होण्याच्या अतिरिक्त भीतीने सुद्धा काही जणांना असे ताप आलेले होते. असे लोक सतत अस्वस्थ असायचे.

असा मानसिक ताप काही वेळा अनुभवला आहे. तीव्र भीती, काळजी यामुळे असा तात्पुरता ताप दोन तीन वेळा आला आहे. पण एक शांत झोप झाली की भीती, काळजी कमी होऊन मन शांत झाले आणि तापही गायब झाला. त्यामागे एवढं सगळं असतं हे आज कळलं. धन्यवाद, डॉक्टरसाहेब!

डॉ साहेब शीर्षकात अनुक्रमांकही लिहिला तर उत्तम होईल. मी तुमच्या मागच्याच लेखाचे विडंबन असेल ह्या हेतुने धागा उघडला. आणि पुन्हा सगळा वाचला! रच्याकने. मी पयला!

छान माहिती धन्यवाद

भागाचे क्रमांक लिहित जा. म्हणजे वाचकांचा गोंधळ उडणार नाही.

सर्व धाग्यांचे शीर्षक एकच - "मानवी कामजीवन: प्रश्न आणि उत्तर" पण प्रश्नही डॉक्टरांचेच आणि उत्तरही त्यांचेच, आणि धाग्यावरील प्रतिसादांना डॉक्टर काही उत्तर देत नाहीत..

काय डॉक्टर , आज लेख नाही आला ? ऐसे कैसे चलेगा ? महिन्याला २१ चं टारगेट आहे लक्षात आहे ना ? मजा येवो न येवो , दरमहा नित्यनेमाने २१ लेख पाडत राहिलं पाहिजे. =))))

बहुतेक यौन रोग चिकित्सक एमबीबीएस नंतर community medicine मध्ये एमडी करतात. तुमची डिग्री...

डॉ साहेब शीर्षकात अनुक्रमांकही लिहिला तर उत्तम होईल. मी तुमच्या मागच्याच लेखाचे विडंबन असेल ह्या हेतुने धागा उघडला. आणि पुन्हा सगळा वाचला! रच्याकने. मी पयला!

छान माहिती धन्यवाद

भागाचे क्रमांक लिहित जा. म्हणजे वाचकांचा गोंधळ उडणार नाही.

सर्व धाग्यांचे शीर्षक एकच - "मानवी कामजीवन: प्रश्न आणि उत्तर" पण प्रश्नही डॉक्टरांचेच आणि उत्तरही त्यांचेच, आणि धाग्यावरील प्रतिसादांना डॉक्टर काही उत्तर देत नाहीत..

काय डॉक्टर , आज लेख नाही आला ? ऐसे कैसे चलेगा ? महिन्याला २१ चं टारगेट आहे लक्षात आहे ना ? मजा येवो न येवो , दरमहा नित्यनेमाने २१ लेख पाडत राहिलं पाहिजे. =))))

बहुतेक यौन रोग चिकित्सक एमबीबीएस नंतर community medicine मध्ये एमडी करतात. तुमची डिग्री...

ह्यापूर्वीच्या लेखातही प्रश्न विचारला होता. बहुदा आपल्या ज्ञानाची खिल्ली न उडवाल्यानी आपण प्रतिसाद दिला नाहीत. शैक्षणिक डिग्री सार्वजनिक करायला हरकत नसावी (त्यात काय खासगी आहे?). हवंतर कॉलेजचं नाव किंवा उत्तीर्ण झाल्याचे गुण/ वर्ष नका सांगू.

मला आजुनही वाटतयं की असल्या ज्ञानाची इथे मिपावर जरूर आहे का? १.बहुतेक सर्व सदस्य वयस्क आणी सर्वांनीच ती "जपानी रमलाची रात्र" अनुभवलेली आहे. बरेचसे सदस्य आयुष्याच्या विद्यापीठातून ही प्रश्न पत्रीका सोडवित प्रथम श्रेणीत उत्तीर्ण झाले आहेत.या विषयावर काही विद्यावाचस्पती सुद्धा असतील. "तुझे विजेचे चांदपाखरू दीप-राग गात रचीत होते शयनमहाली निळी चांदरात" २. बरेच सदस्य या क्षेत्रातील आपापली जबाबदारी पार पाडून निवृत्त झाले आहेत. २. स्वतः वात्सायनाने अनैसर्गिक मैथुन निषिद्ध सांगीतले आहे. ३.बरेच सदस्य माझ्यासारखेच आनंदयात्री. मुक्कामाच्या शेवटच्या गाडीची वाट पहात आहेत. ५.महिला सदस्य सुद्धा आहेत व भारतीय महिलांना अशा विषयावर सार्वजनिक पणे व्यक्त होण्यास अडचण वाटते. ६.ह्या सर्व गोष्टी वाचकांना आकर्षित करण्यासाठी वर्तमानपत्रात नियमित वाचायला मीळतात. नवीन काहीच नाही. बाकी लोकशाही आहे त्यामुळे डाॅक्टरांनी लेख या विषयावर लिहावे अथवा नाही हा त्यांचा विषय आहे. डॉक्टर मानसोपचार तज्ज्ञ आहेत.(MD psychology असावेत असे गृहीत धरतो) फार चांगली गोष्ट आहे.Instead of Sexology, त्यांनी जर खालील विषयावर प्रकाश टाकला तर सदस्यांना फायदा होईल असे माझे मत आहे. Depression Schizophrenia and marital harmony Psychosis Phobia Intellectual Disability Psychological Disorders Developmental Disorders. Senile Depression Anxiety Disorders. इत्यादी.

OCD(Obsessive Compulsion Disorder) ,हा एक मह्त्वाचा विषय वाटतो.

जवळजवळ ८०% लोक संभोग अंधारात करतात. डोळे असल्याचा काय फायदा "स्वप्नरंजन" याचे मानवी जीवनात आणि लैंगिक सुखात अपरिमित महत्व आहे. सर्वांच्या बायका अप्सरा नसतात. त्यातून स्त्रीदेह सिनेमात, मासिकात जसा दाखवला जातो तो आदर्श असा असतो. सर्वाना अप्सरा बायको म्हणून मिळत नाही त्यातून स्त्री चिरतरुण नसते. तारुण्य काळानंतर स्त्रीदेहात बराच बदल होतो आणि तिशीनंतर हा बदल दर पाच वर्षात जाणवण्याइतका जास्त असतो. शिवाय ४५ च्या आसपास स्त्रियांची रजोनिवृत्ती होते त्यानंतर तर हे फारच वेगाने होऊ लागते. वस्त्राच्छादित आणि वस्त्रहीन स्त्रीदेह यात प्रचंड फरक असतो.यामुळे स्पर्श होणारा स्त्रीदेह आणि स्वप्नरंजनात दिसणारा स्त्रीदेह याची सांगड घालून पुरुष संबंधाचे सुख मिळवू शकतो. आता हा प्रश्न स्त्रियांमध्ये नाही का? आहेच परंतु समागमात स्त्री हि सक्रिय नसते. त्यामुळे पुरुषाचा देह आवडत नसला तरी स्त्रीला लिंग उथ्थानाची गरज नसल्यामुळे तिच्या सक्रियतेची गरज नसते. स्त्रीरोग शास्त्रात काम सुरुवात केल्यावर सुरुवातीच्या काही आठवड्यात स्त्रीदेहाबद्दल किळस निर्माण होते हा डॉक्टरांचा सार्वत्रिक अनुभव आहे. यानंतर माणसे हा कप्पा बंद करायला शिकतात.( compartmentalisation) (बाकी जीवनात सात्विक असणारी माणसे जशी व्यवसायात एकमेकांचा गळा कापू शकतात). स्त्रीसुखात समाधानीअसणारा माणूस बाहेरख्याली होण्याची शक्यता (अंशतः का होईना) कमी होते हे पतिपत्नीत संबंध दृढ होण्यासाठी महत्त्वाचे आहेच. त्यामुळे अंधारात समागम करणे हि अनेकांची गरज/ आवश्यकता असू शकते.

बेसिक असले तरि सगळ्यंना माहिती असेल असे नाही, अशी माहिती लिहिण्यात वाईट काही नाही. दरमहा घडामोडीचे धागे काढून राजकीय , धार्मिक पो टा़कण्या पेक्षा बरेच उत्तम.

ह्यापूर्वीच्या लेखातही प्रश्न विचारला होता. बहुदा आपल्या ज्ञानाची खिल्ली न उडवाल्यानी आपण प्रतिसाद दिला नाहीत. शैक्षणिक डिग्री सार्वजनिक करायला हरकत नसावी (त्यात काय खासगी आहे?). हवंतर कॉलेजचं नाव किंवा उत्तीर्ण झाल्याचे गुण/ वर्ष नका सांगू.

मला आजुनही वाटतयं की असल्या ज्ञानाची इथे मिपावर जरूर आहे का? १.बहुतेक सर्व सदस्य वयस्क आणी सर्वांनीच ती "जपानी रमलाची रात्र" अनुभवलेली आहे. बरेचसे सदस्य आयुष्याच्या विद्यापीठातून ही प्रश्न पत्रीका सोडवित प्रथम श्रेणीत उत्तीर्ण झाले आहेत.या विषयावर काही विद्यावाचस्पती सुद्धा असतील. "तुझे विजेचे चांदपाखरू दीप-राग गात रचीत होते शयनमहाली निळी चांदरात" २. बरेच सदस्य या क्षेत्रातील आपापली जबाबदारी पार पाडून निवृत्त झाले आहेत. २. स्वतः वात्सायनाने अनैसर्गिक मैथुन निषिद्ध सांगीतले आहे. ३.बरेच सदस्य माझ्यासारखेच आनंदयात्री. मुक्कामाच्या शेवटच्या गाडीची वाट पहात आहेत. ५.महिला सदस्य सुद्धा आहेत व भारतीय महिलांना अशा विषयावर सार्वजनिक पणे व्यक्त होण्यास अडचण वाटते. ६.ह्या सर्व गोष्टी वाचकांना आकर्षित करण्यासाठी वर्तमानपत्रात नियमित वाचायला मीळतात. नवीन काहीच नाही. बाकी लोकशाही आहे त्यामुळे डाॅक्टरांनी लेख या विषयावर लिहावे अथवा नाही हा त्यांचा विषय आहे. डॉक्टर मानसोपचार तज्ज्ञ आहेत.(MD psychology असावेत असे गृहीत धरतो) फार चांगली गोष्ट आहे.Instead of Sexology, त्यांनी जर खालील विषयावर प्रकाश टाकला तर सदस्यांना फायदा होईल असे माझे मत आहे. Depression Schizophrenia and marital harmony Psychosis Phobia Intellectual Disability Psychological Disorders Developmental Disorders. Senile Depression Anxiety Disorders. इत्यादी.

OCD(Obsessive Compulsion Disorder) ,हा एक मह्त्वाचा विषय वाटतो.

जवळजवळ ८०% लोक संभोग अंधारात करतात. डोळे असल्याचा काय फायदा "स्वप्नरंजन" याचे मानवी जीवनात आणि लैंगिक सुखात अपरिमित महत्व आहे. सर्वांच्या बायका अप्सरा नसतात. त्यातून स्त्रीदेह सिनेमात, मासिकात जसा दाखवला जातो तो आदर्श असा असतो. सर्वाना अप्सरा बायको म्हणून मिळत नाही त्यातून स्त्री चिरतरुण नसते. तारुण्य काळानंतर स्त्रीदेहात बराच बदल होतो आणि तिशीनंतर हा बदल दर पाच वर्षात जाणवण्याइतका जास्त असतो. शिवाय ४५ च्या आसपास स्त्रियांची रजोनिवृत्ती होते त्यानंतर तर हे फारच वेगाने होऊ लागते. वस्त्राच्छादित आणि वस्त्रहीन स्त्रीदेह यात प्रचंड फरक असतो.यामुळे स्पर्श होणारा स्त्रीदेह आणि स्वप्नरंजनात दिसणारा स्त्रीदेह याची सांगड घालून पुरुष संबंधाचे सुख मिळवू शकतो. आता हा प्रश्न स्त्रियांमध्ये नाही का? आहेच परंतु समागमात स्त्री हि सक्रिय नसते. त्यामुळे पुरुषाचा देह आवडत नसला तरी स्त्रीला लिंग उथ्थानाची गरज नसल्यामुळे तिच्या सक्रियतेची गरज नसते. स्त्रीरोग शास्त्रात काम सुरुवात केल्यावर सुरुवातीच्या काही आठवड्यात स्त्रीदेहाबद्दल किळस निर्माण होते हा डॉक्टरांचा सार्वत्रिक अनुभव आहे. यानंतर माणसे हा कप्पा बंद करायला शिकतात.( compartmentalisation) (बाकी जीवनात सात्विक असणारी माणसे जशी व्यवसायात एकमेकांचा गळा कापू शकतात). स्त्रीसुखात समाधानीअसणारा माणूस बाहेरख्याली होण्याची शक्यता (अंशतः का होईना) कमी होते हे पतिपत्नीत संबंध दृढ होण्यासाठी महत्त्वाचे आहेच. त्यामुळे अंधारात समागम करणे हि अनेकांची गरज/ आवश्यकता असू शकते.

बेसिक असले तरि सगळ्यंना माहिती असेल असे नाही, अशी माहिती लिहिण्यात वाईट काही नाही. दरमहा घडामोडीचे धागे काढून राजकीय , धार्मिक पो टा़कण्या पेक्षा बरेच उत्तम.

धन्यवाद

हे लेख म्हणजे अक्षरशः वंध्यामैथुन अर्थात वांझेशी रतिक्रिडा आहेत . एकदम अनुत्पादक , व्यर्थ , निष्फळ , श्रम ; निष्फळ व्यापार . काहीकाही सल्ले तर सरळ सरळ चुकीचे वाटताहेत .

विवाहित वा अविवाहित असताना कधीही सेक्स करा

भारतातील सर्वच्या सर्व कायदे स्त्रीयांना बायसड आहेत. त्यामुळे अविवाहित असताना सेक्स करणे हा एक मोठ्ठा जुगार आहे पुरुषांच्यासाठी. अगदी स्त्रीची संपुर्ण संमती असली तरी पुढे मागे पीरीयड्स मध्ये मूड फ्लक्चुएशन्स झाल्यावर तीचे विचार बदलणार नाहीत कशावरुन ? आणि समजा तिने मारली पलटी की पुरुष बिचारा बसेल तुरुंगाची हवा खात . बलात्काराचा खोटा आरोप केला म्हणुन स्त्री तुरुंगात बसली आहे अशी एकही बातमी पाहण्यात आलेली नाहीये. तस्मात अविवाहित असताना सेक्स हा पुरुषांच्यासाठी आगीशी खेळ आहे , ज्याला व्यवस्थित जमत असेल त्यानेच करावा नाहीतर उगाच भाजुन घ्याल हे निश्चित.

दररोज सेक्स करणे चांगले की वाईट ? दोघांचीही इच्छा असेल तर उत्तम.

दररोज ? महिन्यातुन २१ वेळा ? आर यु किडींग मी ? अगदी जवानीच्या ऐन जोशातही महिन्यातुन २१ वेळा सेक्स करावा असे वाटणारी एकही मुलगी पाहण्यात आलेली नाहीये आमच्या . तुम्ही डॉक्टर असल्याने कदाचित तुम्हाला असले ऑऊट्लायर्स भेटले असतील पण ते अफवाद झाले . "अभ्यासु" "जाणकार" मिपाकरांच्या अनुभवात असे कोणी पाहण्यात आलेले असेल तर त्याविषयी जाणुन घेण्याबाबत उत्सुक आहे ;)

पेपरमधील वा इंटरनेटवरील जाहिरातींवर विश्वास ठेऊ नका.

>>> मिसळपाव वरील लेखांच्याबाबत काय ?

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे. हो, तीन दिवसांपूर्वी नेटवर ही बातमी वाचली. कठीण असले तरी अशक्य नाही अर्थात ह्यात सातत्य टिकविण्यासाठी फँटासी उपयोगी पडू शकते. छान माहिती मिळत आहे. मालिका चालू ठेवा.

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे.

हे कोणत्या वयोगटातील पुरुषांसाठी लागू आहे ?

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे ये कूच ज्यादा ही है !

कसं ज्यादा? त्या औरंग्याच्या जनान्यात ५ हजार स्त्रियां होत्या म्हणजे २१ काय त्यापेक्षा जास्त वेळा रोजचं तो उपभोग घेत असणार. मोजा आता.

वापरले किंवा नाही तरी त्यांच्या ठरलेल्या कालाप्रमाणे ऱ्हास पावतात.

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे. हे विधान दिशाभूल करणारे आणि सरसकट आहे. जितक्या जास्त वेळेस वीर्यस्खलन केले जाते तितकी प्रोस्टेट ग्रंथीच्या कर्करोगाची शक्यता कमी होते. कर्करोग हे एकच मानक आहे का स्वास्थ्यासाठी? प्रोस्टॅट ग्रंथीचा दाह, वयाप्रमाणे होणारी ग्रंथीची वाढ (बिनाईन हायपर ट्रॉफी) हे प्रश्न/ रोग कर्करोगापेक्षा कितीतरी जास्त प्रमाणात आहेत. आग्या यांनी दिलेल्या दुव्यात खालील गोष्टी पण दिलेल्या आहेत Basically, the more men ejaculated in a month, the less likely they were to get prostate cancer. Ejaculation doesn’t seem to protect against the most deadly or advanced types of prostate cancer. Not all studies have found a benefit. The 2016 study got attention because of its size (almost 32,000 men) and length (18 years). A few even found that some men, specifically younger men, who masturbated more had slightly higher chances of prostate cancer कमीत कमी २१ वेळा वीर्यस्खलन करण्यासाठी पत्नीची तयारी पाहिजे. म्हणजे ४-५ दिवस पाळीचे सोडले तर महिन्यात जवळ जवळ रोजच अशा किती पत्नी तयार होतील ते सुद्धा कधी तरी पुढच्या ३० वर्षांनी होणाऱ्या कर्करोगाची शक्यता २० % नि कमी करण्यासाठी? ते शक्य नाही म्हणून माणसांनी हस्तमैथुन करायचे? यामुळे पत्नीला आपण कमी पडतो किंवा आपण नवऱ्याला आवडत नाही असा न्यूनगंड येण्याची मोठी शक्यता आहे. यामुळे १००० जोडप्यापैकी ५०० जोडप्यात बेबनाव निर्माण होण्याची शक्यता जास्त आहे. असे सरसकट विधान करणे टाळावे अशी माझी लेखकास विनंती आहे.

डॉक्टर , आपले बाकीचे पटले पण , "लग्न झालेले असताना हस्तमैथुन करणे आणि त्यातून नवरा बायकोत गैरसमजूत होयीलच" हे कसे? जर नीट संवाद असेल दोघांच्यात तर टाळता येईल ! आपण त्याला "सेमी सेमी ओपन रेलशनशिप म्हणूयात हवे तर " असो या सगळ्या संवादात मीपरवरील एक तरी स्त्री सभासद भाष्य करति झलि तर अर्थ ... किंवा कोणी डॉक्टर, स्त्री रोगी काय म्हणतात यावर प्रकाश टाकू शकले तर चर्चा सार्थकी लागेल!

तथाकथित एक्सपर्ट मसाला साईट वरून कॉपी करुन भाषांतर ( हो भाषांतरच्, अनुवाद नाही) करून इथे चिटकवला आहे असं वाटतंय ! उदा.

स्त्री सेक्सला नाही म्हणत असेल तरी पुरूष का दबाब करत असतो?

.. एकंदरीत स्वत: धागाकर्त्याने स्वतःचे विचार मांडलेत असं जाणवत नाही

यामुळे पत्नीला आपण कमी पडतो किंवा आपण नवऱ्याला आवडत नाही असा न्यूनगंड येण्याची मोठी शक्यता आहे. यामुळे १००० जोडप्यापैकी ५०० जोडप्यात बेबनाव निर्माण होण्याची शक्यता जास्त आहे.>>> आणि जर नीट संवाद असेल दोघांच्यात तर टाळता येईल !>>>> काय ति निरागसता? कशाला पाहिजे संवाद? अहो कोणता नवरा पत्नीला सांगतो की अगं आज किनई मी ह. मै. केलंय बर.

धन्यवाद

हे लेख म्हणजे अक्षरशः वंध्यामैथुन अर्थात वांझेशी रतिक्रिडा आहेत . एकदम अनुत्पादक , व्यर्थ , निष्फळ , श्रम ; निष्फळ व्यापार . काहीकाही सल्ले तर सरळ सरळ चुकीचे वाटताहेत .

विवाहित वा अविवाहित असताना कधीही सेक्स करा

भारतातील सर्वच्या सर्व कायदे स्त्रीयांना बायसड आहेत. त्यामुळे अविवाहित असताना सेक्स करणे हा एक मोठ्ठा जुगार आहे पुरुषांच्यासाठी. अगदी स्त्रीची संपुर्ण संमती असली तरी पुढे मागे पीरीयड्स मध्ये मूड फ्लक्चुएशन्स झाल्यावर तीचे विचार बदलणार नाहीत कशावरुन ? आणि समजा तिने मारली पलटी की पुरुष बिचारा बसेल तुरुंगाची हवा खात . बलात्काराचा खोटा आरोप केला म्हणुन स्त्री तुरुंगात बसली आहे अशी एकही बातमी पाहण्यात आलेली नाहीये. तस्मात अविवाहित असताना सेक्स हा पुरुषांच्यासाठी आगीशी खेळ आहे , ज्याला व्यवस्थित जमत असेल त्यानेच करावा नाहीतर उगाच भाजुन घ्याल हे निश्चित.

दररोज सेक्स करणे चांगले की वाईट ? दोघांचीही इच्छा असेल तर उत्तम.

दररोज ? महिन्यातुन २१ वेळा ? आर यु किडींग मी ? अगदी जवानीच्या ऐन जोशातही महिन्यातुन २१ वेळा सेक्स करावा असे वाटणारी एकही मुलगी पाहण्यात आलेली नाहीये आमच्या . तुम्ही डॉक्टर असल्याने कदाचित तुम्हाला असले ऑऊट्लायर्स भेटले असतील पण ते अफवाद झाले . "अभ्यासु" "जाणकार" मिपाकरांच्या अनुभवात असे कोणी पाहण्यात आलेले असेल तर त्याविषयी जाणुन घेण्याबाबत उत्सुक आहे ;)

पेपरमधील वा इंटरनेटवरील जाहिरातींवर विश्वास ठेऊ नका.

>>> मिसळपाव वरील लेखांच्याबाबत काय ?

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे. हो, तीन दिवसांपूर्वी नेटवर ही बातमी वाचली. कठीण असले तरी अशक्य नाही अर्थात ह्यात सातत्य टिकविण्यासाठी फँटासी उपयोगी पडू शकते. छान माहिती मिळत आहे. मालिका चालू ठेवा.

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे.

हे कोणत्या वयोगटातील पुरुषांसाठी लागू आहे ?

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे ये कूच ज्यादा ही है !

कसं ज्यादा? त्या औरंग्याच्या जनान्यात ५ हजार स्त्रियां होत्या म्हणजे २१ काय त्यापेक्षा जास्त वेळा रोजचं तो उपभोग घेत असणार. मोजा आता.

वापरले किंवा नाही तरी त्यांच्या ठरलेल्या कालाप्रमाणे ऱ्हास पावतात.

पुरुषांच्या प्रोस्टेट ग्रंथीच्या स्वास्थ्यासाठी महिन्यातून कमीत कमी २१ वेळा वीर्यपतन व्हावे असे निदर्शनास आले आहे. हे विधान दिशाभूल करणारे आणि सरसकट आहे. जितक्या जास्त वेळेस वीर्यस्खलन केले जाते तितकी प्रोस्टेट ग्रंथीच्या कर्करोगाची शक्यता कमी होते. कर्करोग हे एकच मानक आहे का स्वास्थ्यासाठी? प्रोस्टॅट ग्रंथीचा दाह, वयाप्रमाणे होणारी ग्रंथीची वाढ (बिनाईन हायपर ट्रॉफी) हे प्रश्न/ रोग कर्करोगापेक्षा कितीतरी जास्त प्रमाणात आहेत. आग्या यांनी दिलेल्या दुव्यात खालील गोष्टी पण दिलेल्या आहेत Basically, the more men ejaculated in a month, the less likely they were to get prostate cancer. Ejaculation doesn’t seem to protect against the most deadly or advanced types of prostate cancer. Not all studies have found a benefit. The 2016 study got attention because of its size (almost 32,000 men) and length (18 years). A few even found that some men, specifically younger men, who masturbated more had slightly higher chances of prostate cancer कमीत कमी २१ वेळा वीर्यस्खलन करण्यासाठी पत्नीची तयारी पाहिजे. म्हणजे ४-५ दिवस पाळीचे सोडले तर महिन्यात जवळ जवळ रोजच अशा किती पत्नी तयार होतील ते सुद्धा कधी तरी पुढच्या ३० वर्षांनी होणाऱ्या कर्करोगाची शक्यता २० % नि कमी करण्यासाठी? ते शक्य नाही म्हणून माणसांनी हस्तमैथुन करायचे? यामुळे पत्नीला आपण कमी पडतो किंवा आपण नवऱ्याला आवडत नाही असा न्यूनगंड येण्याची मोठी शक्यता आहे. यामुळे १००० जोडप्यापैकी ५०० जोडप्यात बेबनाव निर्माण होण्याची शक्यता जास्त आहे. असे सरसकट विधान करणे टाळावे अशी माझी लेखकास विनंती आहे.

डॉक्टर , आपले बाकीचे पटले पण , "लग्न झालेले असताना हस्तमैथुन करणे आणि त्यातून नवरा बायकोत गैरसमजूत होयीलच" हे कसे? जर नीट संवाद असेल दोघांच्यात तर टाळता येईल ! आपण त्याला "सेमी सेमी ओपन रेलशनशिप म्हणूयात हवे तर " असो या सगळ्या संवादात मीपरवरील एक तरी स्त्री सभासद भाष्य करति झलि तर अर्थ ... किंवा कोणी डॉक्टर, स्त्री रोगी काय म्हणतात यावर प्रकाश टाकू शकले तर चर्चा सार्थकी लागेल!

तथाकथित एक्सपर्ट मसाला साईट वरून कॉपी करुन भाषांतर ( हो भाषांतरच्, अनुवाद नाही) करून इथे चिटकवला आहे असं वाटतंय ! उदा.

स्त्री सेक्सला नाही म्हणत असेल तरी पुरूष का दबाब करत असतो?

.. एकंदरीत स्वत: धागाकर्त्याने स्वतःचे विचार मांडलेत असं जाणवत नाही

यामुळे पत्नीला आपण कमी पडतो किंवा आपण नवऱ्याला आवडत नाही असा न्यूनगंड येण्याची मोठी शक्यता आहे. यामुळे १००० जोडप्यापैकी ५०० जोडप्यात बेबनाव निर्माण होण्याची शक्यता जास्त आहे.>>> आणि जर नीट संवाद असेल दोघांच्यात तर टाळता येईल !>>>> काय ति निरागसता? कशाला पाहिजे संवाद? अहो कोणता नवरा पत्नीला सांगतो की अगं आज किनई मी ह. मै. केलंय बर.

अफाट !!

मनापासून आभार.

जानुके आपुली आदम आणी ह्व्वाची स्वर्गातूनच शिकून आली कला फळे चाखायची

जानुके आपुली आदम आणी ह्व्वाची स्वर्गातूनच शिकून आली कला फळे चाखायची

31 / 9 च्या प्रतीक्षेत!! _/\_

पोलीसा पेक्षा पण बारीक निरीक्षण करताय की राव. खुनी,चोर,दरोडेखोर लगेच पकडताल. सॅल्युट. मोबाईल मुआ दांडीयामुळं बिथरलाय.

भारी किस्सा आहे...

व!!कविता आवडली. पण तरीही वयाच्या काही टप्प्यांवर काही जणाना सेक्सॉलॉजिस्ट्ची मदत लागु शकते. जसे आपण ईतर डॉक्टरांकडे(डोळे/दात्/ईतर तक्रारी) त्या त्या वेळी जाउन सल्ला/ औषधे घेतो तसेच. त्यामुळे"खरच गरज आहे का?" याचे उत्तर होय असु शकते.

अफाट !!

मनापासून आभार.

जानुके आपुली आदम आणी ह्व्वाची स्वर्गातूनच शिकून आली कला फळे चाखायची

जानुके आपुली आदम आणी ह्व्वाची स्वर्गातूनच शिकून आली कला फळे चाखायची

31 / 9 च्या प्रतीक्षेत!! _/\_

पोलीसा पेक्षा पण बारीक निरीक्षण करताय की राव. खुनी,चोर,दरोडेखोर लगेच पकडताल. सॅल्युट. मोबाईल मुआ दांडीयामुळं बिथरलाय.

भारी किस्सा आहे...

व!!कविता आवडली. पण तरीही वयाच्या काही टप्प्यांवर काही जणाना सेक्सॉलॉजिस्ट्ची मदत लागु शकते. जसे आपण ईतर डॉक्टरांकडे(डोळे/दात्/ईतर तक्रारी) त्या त्या वेळी जाउन सल्ला/ औषधे घेतो तसेच. त्यामुळे"खरच गरज आहे का?" याचे उत्तर होय असु शकते.