मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

दोन भिकारी भीक मागती, पुलाखाली करिती वस्ती

खिलजि ·

राजेंद्र मेहेंदळे 22/04/2018 - 14:50
लहानपणी च्या विनोदावर बेतलेली भन्नाट कविता अवांतर-- छंद, मात्रा वृत्ते सगळयाचे आयझेड केली आहे. सुरुवातीला दुरुस्त्ती करता येईल का बघत होतो पण नंतर च्या ओळींमध्ये प्रकरण हाताबहेर जात चालले म्हणुन नाद सोडुन दिला.

अभ्या.. 23/04/2018 - 18:35
अजुन पंख लागले नाही ह्यातच सर्व काही आलं.
हा ना, चांदण्या टाकून शिव्या घालायच्या, डॅश टाकून काहीहि लिहायचे हे राजमान्य झालेय वाट्ते आता. साहित्यात बोलीभाषेचे उल्लेख टाकताना काही अपरिहार्य शिव्या वगैरे ठिकाय पण जुने जोक असे डॅश टाकून मिपावर टाकलेले चालतात काय?

गामा पैलवान 23/04/2018 - 17:41
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, अहाहा! काय कविता आहे. प्रज्ञा व प्रतिभा पिचकारीसारखी नुसती फसफसून वाहत आहे. फक्त ते नावाचं जरा मनावर घ्या हो. ते कवितेचाच भाग वाटतं. अलगत्वनिदर्शक पाचर ठोकाच. बाकी, काव्यास्वाद घेताघेता विसंगतीमुळे किंचित रसभंग झाला. हेच ते विसंगत कडवं :
फुटताक्षणी तोंडून शब्द निघाले " च्यामायला _ वडे लागले " क्षणभर काही सुचेनासे झाले बघता बघता अंग भरून गेले
भिकाऱ्यास _वडे कसे लागले? त्याच्या मायला लागायला हवेत ना? पण असो. बाकी कविता (अगदी विसंगतीसहित) चिंतनीय आहे. आ.न., -गा.पै.

राजेंद्र मेहेंदळे 23/04/2018 - 18:10
नीट वाचा (रिडिंग बिटवीन द लाईन्स किवा गाळलेल्या जागा भरा) उलट तुम्ही सुचवताय त्यातच विसंगती आहे.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 01:24
राजकीय धाग्यांवर ,अहाहा काय ती भाषा म्हणणाऱ्यांना ही भाषा चालते का? आम्हालाही मुभा द्या ,मग बघा हावडा एक्सप्रेस कशी सुसाट पळेल ती.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 14:04
खरं सांगा मा.गो., तुम्हाला _वडा एक्सप्रेस म्हणायचं होतं नं? आम्ही कसं ओळखलं!! तुमच्या तोंडातलं बाहेर काढायची काय गरज होती?

गामा पैलवान 24/04/2018 - 20:19
मा.गो., आता मात्र हद्द झाली. माझ्याच नायतर काय इतरांच्या तोंडातलं काढीत बसू म्हणता? ते महत्कार्य करणारी माणसे वेगळी आहेत. स्वत:स पुरोगामी म्हणवून घेतात ती. आ.न., -गा.पै.

खिलजि 24/04/2018 - 13:06
जाऊ द्या हि कल्पना .. सोडून द्या गंगेला .. चूभूद्याघ्या .. कृपा करून आता अभिप्रायांची देणी घेणी थांबवा इथे .. दुसरी मजेदार कल्पना सादर होत आहे ... ती वाचावी हि वाचकांना नम्र विनंती ... सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

बिटाकाका 24/04/2018 - 14:05
माफ करा खिलजी साहेब, अजिबात आवडली नाही कविता. मुळात अश्लील विनोदाला ओढूनताणून कवितेत बसवायची गरजच काय? तुमची कल्पनाशक्ती चांगलीय, पण हे काहीही आहे असे वाटते. फक्त फुल्या लाईनी टाकून अश्लील शब्द नाचवावेत असे तुम्हाला खरेच वाटते?

जेम्स वांड 24/04/2018 - 15:09
मिपावर 'मराठीत सकस' लेखन करण्याची संकल्पना आहे असे आम्हाला वाटत असे, सकस काही सुचत नाही तोवर गप बसावे हे आम्ही पाळत आलोय. पण हे असले थिल्लर प्रकार चालणार असतील तर आम्ही साक्षात कामदेव लाजेल असलं 'लिखाण'(?) करावं काय? लेखन करा टॅब आम्हालाही मिळालाय सभासदत्व घेतल्यावर!

राजेंद्र मेहेंदळे 22/04/2018 - 14:50
लहानपणी च्या विनोदावर बेतलेली भन्नाट कविता अवांतर-- छंद, मात्रा वृत्ते सगळयाचे आयझेड केली आहे. सुरुवातीला दुरुस्त्ती करता येईल का बघत होतो पण नंतर च्या ओळींमध्ये प्रकरण हाताबहेर जात चालले म्हणुन नाद सोडुन दिला.

अभ्या.. 23/04/2018 - 18:35
अजुन पंख लागले नाही ह्यातच सर्व काही आलं.
हा ना, चांदण्या टाकून शिव्या घालायच्या, डॅश टाकून काहीहि लिहायचे हे राजमान्य झालेय वाट्ते आता. साहित्यात बोलीभाषेचे उल्लेख टाकताना काही अपरिहार्य शिव्या वगैरे ठिकाय पण जुने जोक असे डॅश टाकून मिपावर टाकलेले चालतात काय?

गामा पैलवान 23/04/2018 - 17:41
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, अहाहा! काय कविता आहे. प्रज्ञा व प्रतिभा पिचकारीसारखी नुसती फसफसून वाहत आहे. फक्त ते नावाचं जरा मनावर घ्या हो. ते कवितेचाच भाग वाटतं. अलगत्वनिदर्शक पाचर ठोकाच. बाकी, काव्यास्वाद घेताघेता विसंगतीमुळे किंचित रसभंग झाला. हेच ते विसंगत कडवं :
फुटताक्षणी तोंडून शब्द निघाले " च्यामायला _ वडे लागले " क्षणभर काही सुचेनासे झाले बघता बघता अंग भरून गेले
भिकाऱ्यास _वडे कसे लागले? त्याच्या मायला लागायला हवेत ना? पण असो. बाकी कविता (अगदी विसंगतीसहित) चिंतनीय आहे. आ.न., -गा.पै.

राजेंद्र मेहेंदळे 23/04/2018 - 18:10
नीट वाचा (रिडिंग बिटवीन द लाईन्स किवा गाळलेल्या जागा भरा) उलट तुम्ही सुचवताय त्यातच विसंगती आहे.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 01:24
राजकीय धाग्यांवर ,अहाहा काय ती भाषा म्हणणाऱ्यांना ही भाषा चालते का? आम्हालाही मुभा द्या ,मग बघा हावडा एक्सप्रेस कशी सुसाट पळेल ती.

मार्मिक गोडसे 24/04/2018 - 14:04
खरं सांगा मा.गो., तुम्हाला _वडा एक्सप्रेस म्हणायचं होतं नं? आम्ही कसं ओळखलं!! तुमच्या तोंडातलं बाहेर काढायची काय गरज होती?

गामा पैलवान 24/04/2018 - 20:19
मा.गो., आता मात्र हद्द झाली. माझ्याच नायतर काय इतरांच्या तोंडातलं काढीत बसू म्हणता? ते महत्कार्य करणारी माणसे वेगळी आहेत. स्वत:स पुरोगामी म्हणवून घेतात ती. आ.न., -गा.पै.

खिलजि 24/04/2018 - 13:06
जाऊ द्या हि कल्पना .. सोडून द्या गंगेला .. चूभूद्याघ्या .. कृपा करून आता अभिप्रायांची देणी घेणी थांबवा इथे .. दुसरी मजेदार कल्पना सादर होत आहे ... ती वाचावी हि वाचकांना नम्र विनंती ... सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

बिटाकाका 24/04/2018 - 14:05
माफ करा खिलजी साहेब, अजिबात आवडली नाही कविता. मुळात अश्लील विनोदाला ओढूनताणून कवितेत बसवायची गरजच काय? तुमची कल्पनाशक्ती चांगलीय, पण हे काहीही आहे असे वाटते. फक्त फुल्या लाईनी टाकून अश्लील शब्द नाचवावेत असे तुम्हाला खरेच वाटते?

जेम्स वांड 24/04/2018 - 15:09
मिपावर 'मराठीत सकस' लेखन करण्याची संकल्पना आहे असे आम्हाला वाटत असे, सकस काही सुचत नाही तोवर गप बसावे हे आम्ही पाळत आलोय. पण हे असले थिल्लर प्रकार चालणार असतील तर आम्ही साक्षात कामदेव लाजेल असलं 'लिखाण'(?) करावं काय? लेखन करा टॅब आम्हालाही मिळालाय सभासदत्व घेतल्यावर!
दोन भिकारी भीक मागती पुलाखाली करिती वस्ती नेहेमी नेहेमी करुन याचना भुलवी फसवी पांथस्थांना एके दिवशी सांज वेळी अशीच होती रीती झोळी कोसुनी त्या चंद्रमौळी करिती याचना भरण्या झोळी धूर प्रकटला, डोळे दिपले शिवशंभोने दर्शन दिधले दोघांसी तीन अंडे दिले इच्छा धरुनी फोड तयासी इप्सित मिळेल त्वरित तुम्हांसी दोघेही ते खुश जाहले परतीच्या प्रवासा निघाले दोघांच्याही दोन वेगळ्या वाटा जाण्यापूर्वी गळाभेटा वर्षानंतर भेटू पुन्हा आपण देऊ यथेच्छ एकमेका आलिंगन काळ लोटला एक वर्षाचा शोधत शोधत पहिला आला त्याच जागेवर दुसरा नव्हता पुलाखाली तो उभा सापडला तीच याचना तीच झोळी तोच भि
धोरण
मांडणी
अविश्वसनीय
इशारा
काहीच्या काही कविता
गरम पाण्याचे कुंड
छावा
जिलबी
माझी कविता
मार्गदर्शन
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता

तिच्या कपाळावरचा घामाचा थेम्ब , ओघळून हळुवार हनुवटीपर्यंत आला

खिलजि ·

अभिजीत अवलिया 21/04/2018 - 11:42
कपाळावरचा घामाचा थेम्ब ओघळून तिचे नाक तोंड पार करून हनुवटीपर्यंत आला म्हणजे केव्हडा मोठा थेम्ब म्हणावा हा. बाय द वे, येऊ द्या अजून अशी विविध विषयावरची काव्ये. तुमच्या कविता वाचून खूपच हसायला येते. नायतर नेहमी फारच सिरीयस लिखाण/चर्चा चालू असतात मिपावर.

श्वेता२४ 21/04/2018 - 12:39
तिच्या कपाळावरचा घामाचा थेम्ब ओघळून हळुवार हनुवटीपर्यंत आला सर्वांदेखत चाटून पार फस्त केला यावरुन प्रेम आंधळं, बहिरं(की मुकं माहित नाही) आणि अस्वच्छही असतं याची जाणीव झाली !

खिलजि 21/04/2018 - 13:43
म्हणजे चार पावलं स्वर्गाकडे सरकलो . मित्रानो या धकाधकीच्या जीवनात निदान चार लोकांना जरी हसवलं ना तर मला वाटत आपण फार पुण्याचं काम करतोय . आजकाल लोक हसणेच विसरत चाललेयत. धन्यवाद माझ्या कल्पनेला अभिप्रायाचा प्रसाद दिल्याबद्दल. सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

खिलजि 21/04/2018 - 13:54
अहो हि कल्पना आहे . आणि असं पण प्रेमात काहीही होतं . कुणी मार खातं तर कुणी थेम्ब पीतं . जेव्हा सगळं काही जुळून येतं तेव्हा आणि तेव्हाच प्रेम होतं सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

श्वेता२४ 21/04/2018 - 14:06
गंमतीने प्रतिसाद दिला . बाकी तुमच्या कविता व त्यवर दिलेले अभिप्राय वाचून नक्कीच हसायला येतं हे खरंय. लिहीत राहा आम्ही वाचत राहू. पुकप्र.

अभिजीत अवलिया 21/04/2018 - 11:42
कपाळावरचा घामाचा थेम्ब ओघळून तिचे नाक तोंड पार करून हनुवटीपर्यंत आला म्हणजे केव्हडा मोठा थेम्ब म्हणावा हा. बाय द वे, येऊ द्या अजून अशी विविध विषयावरची काव्ये. तुमच्या कविता वाचून खूपच हसायला येते. नायतर नेहमी फारच सिरीयस लिखाण/चर्चा चालू असतात मिपावर.

श्वेता२४ 21/04/2018 - 12:39
तिच्या कपाळावरचा घामाचा थेम्ब ओघळून हळुवार हनुवटीपर्यंत आला सर्वांदेखत चाटून पार फस्त केला यावरुन प्रेम आंधळं, बहिरं(की मुकं माहित नाही) आणि अस्वच्छही असतं याची जाणीव झाली !

खिलजि 21/04/2018 - 13:43
म्हणजे चार पावलं स्वर्गाकडे सरकलो . मित्रानो या धकाधकीच्या जीवनात निदान चार लोकांना जरी हसवलं ना तर मला वाटत आपण फार पुण्याचं काम करतोय . आजकाल लोक हसणेच विसरत चाललेयत. धन्यवाद माझ्या कल्पनेला अभिप्रायाचा प्रसाद दिल्याबद्दल. सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

खिलजि 21/04/2018 - 13:54
अहो हि कल्पना आहे . आणि असं पण प्रेमात काहीही होतं . कुणी मार खातं तर कुणी थेम्ब पीतं . जेव्हा सगळं काही जुळून येतं तेव्हा आणि तेव्हाच प्रेम होतं सिद्धेश्वर विलास पाटणकर

श्वेता२४ 21/04/2018 - 14:06
गंमतीने प्रतिसाद दिला . बाकी तुमच्या कविता व त्यवर दिलेले अभिप्राय वाचून नक्कीच हसायला येतं हे खरंय. लिहीत राहा आम्ही वाचत राहू. पुकप्र.
तिच्या कपाळावरचा घामाचा थेम्ब ओघळून हळुवार हनुवटीपर्यंत आला आधीच फिल्डिंग लागली होती पण कॅच मी केला कित्येकांनी हाय खाल्ली बऱ्याच जणांनी माघार घेतली सर्वांदेखत चाटून पार फस्त केला गड्या , मी पहिला टप्पा पार केला ॥ दुसऱ्या टप्प्यात दाखल झालो मैत्रिणींच्या कळपात आलो दोन फारच जिवलग होत्या, तिच्या नकळत त्यांचा लाडका भाऊराया झालो बघता बघता सेमीला गेलो ॥ सेमीत गाठ होती तिच्या क्रूर भावांशी नीट खेळलो नाही तर जाणार होतो जीवानिशी एकुलती एक बहीण होती त्यांची शोधत होते शालीन अन संस्कारी मेव्हणा सुटाबुटात अस्साकाही सामोरा गेलो जणू आलाय बाहेरगावचा पाव्हणा अन अंतिम फेरीत
मांडणी
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
जिलबी
फ्री स्टाइल
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता

जोहार परकीयासी फितुरांचा जोहार __/|__

माहितगार ·
प्रेर्ना हे आणि असेच असम्ख्य आपलेच भारत द्वेष्ट्यांची प्रार्थना जोहार परकीयासी फितुरांचा जोहार । किती ग्वाडगे सकळ मराठीच्या पाठीवर प्रहार । सहनशील दृढ आचार । तो ऎका की जी मायबाप ॥१॥ तुमचा इचार मेकॉले देइला । तो भारतीया कसा भावला । परका जवळी, भावंड वेगळा । या विचारें बोधिलें की जी मायबाप ॥२॥ अरबी अन चिनी । सर्वांमाजीं विंग्रजी। आणिकही फुरोगामीटिचर सांगेन । सावध ऎका की जी मायबाप ॥३॥ पंचमहासत्ता र्शेजी केले शत्रु श्रेष्ठजाण । या विचारें पावलें समाधान । फितुरी परदास्य सुखसंपन्न । झाले की जी मायाबाप ॥ ऎशा देश फुको चालावे । देशीय प
उपहाराचे पदार्थ
मटणाच्या पाककृती
रतीबाच्या कविता
विराणी
करुण

हळूहळू साऱ्यांनीच प्रेमाचं दुकान मांडून टाकलं

खिलजि ·

गामा पैलवान 18/04/2018 - 23:53
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, हाहाहा ! ज्याम आवडली कविता. प्रेम च्या जागी प्रेमकविता असं कल्पून पहा. सोन्याहून पिवळं ! आ.न., -गा.पै. जाताजाता : तुमच्या नावाचं काही करा हो. कवितेचा भाग वाटतो. मध्ये अलगत्वनिर्देशक पाचर माराच अशी : ---------------------------------------------------------

गामा पैलवान 18/04/2018 - 23:53
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, हाहाहा ! ज्याम आवडली कविता. प्रेम च्या जागी प्रेमकविता असं कल्पून पहा. सोन्याहून पिवळं ! आ.न., -गा.पै. जाताजाता : तुमच्या नावाचं काही करा हो. कवितेचा भाग वाटतो. मध्ये अलगत्वनिर्देशक पाचर माराच अशी : ---------------------------------------------------------
तिच्या आवडीनिवडीसाठीच मी मैत्रीलाच गहाण ठेवलं ते बोलावयाचे नेहेमी मजला यायला सांगायचे नाक्यावर एकही धड वाटत नव्हता तिला एकेकाचं हळूहळू शिरकाण करून टाकलं शिकाऱ्यावानी माग काढत होती माझा नजरेत असावं म्हणून समोरच मचाण बांधून टाकलं त्यांना खबर पोहोचताच याची सुटकेसाठी त्यांनी जीवाचं रान करून टाकलं लग्नाआधीच तिच्याविरुद्ध माझं कान भरून टाकलं चंडी रूप धारण करून मग तिनं सर्वांचंच पायताण करून टाकलं प्रत्येक चीअर्सबरोबर एकेक थेम्ब सर्वानी ओवाळून टाकला अश्या मित्रापेक्षा सर्वाना वेटरच बरा वाटला नशेत साऱ्यांनी फोन करून शिव्यांचं दान वाटलं उमजता मज मेख सारी सालं प्रेमाचं
धोरण
माझी कविता
मार्गदर्शन
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता

आणखी अपहरणे

माहितगार ·

माहितगार 17/03/2018 - 10:49
चला तुमच्यामुळे एक एक प्रतिक्रीया तरी लाभली आमच्या भूछत्रीला तेवढेच समाधान , अनेक आभार.

माहितगार 17/03/2018 - 10:49
चला तुमच्यामुळे एक एक प्रतिक्रीया तरी लाभली आमच्या भूछत्रीला तेवढेच समाधान , अनेक आभार.
'ती'ही त्याचा फुटबॉल करते कधी कधी किंवा बर्‍ञाचदाही, पण अपहरणांना, 'ती'च्या तर्‍हा अधिक कधी जन्माला येण्यापुर्वीच अपहरण झालेले असते आलीच तर 'ती' हा शब्दच अपहरण करतो पहिले 'ती' चे अपहरण करण्याची सवय आधीच्या 'ती'लाही सोडवत नाही काही अपहरणांची सोय 'ती'च्या रूप रंगाने करुन ठेवली असते 'ती'ने आधी निवडलेल्या गुणसूत्रांमुळे 'ती'च्यातील 'ती'ला 'ती'च्याशी स्पर्धा करण्याच्या इच्छेमुळे 'ती'ने बाळगलेल्या न्युनगंडामूळे आणि त्यांच्या अंहगंडामुळे 'ती'च्यातील मालमत्तेच्या लालसेने कि कथित ममतेच्या स्वार्थाने, कि.. त्यांच्यातील मार्केटच्या लालसेने कधी त्यांच्यातील असुरक्षीततेने शुचिते
कविता
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
फ्री स्टाइल
भूछत्री
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता
करुण

अपहरण

माहितगार ·

माहितगार 16/03/2018 - 12:18
एखादे खंडकाव्य देखिल होउ शकते यावर....
अगदीच खंड काव्य नाही पण जराशी वाढवण्याचा विचार नक्कीच आहे, बैठक जुळून यावयास हवी. त्या शिवाय हिच कल्पना घेऊन आणखी एक कविता डोक्यात घोळतेय तीलाही वाट करुन दिली म्हणजे या कवितेचा मार्ग प्रशस्त राहील असे वाटते.

माहितगार 16/03/2018 - 12:18
एखादे खंडकाव्य देखिल होउ शकते यावर....
अगदीच खंड काव्य नाही पण जराशी वाढवण्याचा विचार नक्कीच आहे, बैठक जुळून यावयास हवी. त्या शिवाय हिच कल्पना घेऊन आणखी एक कविता डोक्यात घोळतेय तीलाही वाट करुन दिली म्हणजे या कवितेचा मार्ग प्रशस्त राहील असे वाटते.
सूत्रांनी गुणांच्या कट काय केले नी बंदीगृहांच्या प्रवासास सुरवात काय झाली स्वतःचेच अपहरण करण्याची दिवा स्वप्ने पहात सतत अपहरणातूनच तर पुढे सरकतोय . अपहरणकर्ते फक्त बदलत जातात अनेकदा अनुमती शिवाय , अनेकदा हातातन निसटणार्‍या अनुमतीने अपहरणांच्या घटनांचे हे आत्मचरीत्र अद्याप बाकी आहे, वाढवेन म्हणतोय उसंत मिळेल तसे तसे नव नव्या अपहरणकर्त्यांची तेवढीच सोय जुन्या अपहरणकर्त्यांना जरासा दिलासा प्रेर्ना
कविता
मुक्तक
फ्री स्टाइल
भूछत्री
माझी कविता
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता

(खमकेच टगे बसतात इथे)

दमामि ·
ग्लास पुन्हा फुटतात इथे मित्र जुने दिसतात इथे अवघे जगणे पीणे बनते दु:खे सगळी पळतात इथे चखणे स्मरता हसणे स्फुरते चवदार चणे मिळतात इथे हुक्के जळता चढती वलये खमकेच टगे बसतात इथे चषकात पुन्हा मदिरा भरता इमले पोकळ चढतात इथे विरहास नवे सहवास हवे प्रेमं जुनी स्मरतात इथे कलह घरचे विसरू म्हणता विवाद नवे उठतात इथे (कुणीसं म्हटलंय, वृत्त बघू नये, वृत्ती बघावी. म्हणून विकु माफी असावी.)
विडंबन
रतीबाच्या कविता

(भिती तुझ्याउरी पण)

नाखु ·

मुक्त विहारि 17/01/2018 - 05:20
आम्ही कोण म्हणून काय पुसता, आम्ही कोण म्हणूनि काय पुसता?आम्ही असू दोडके मिपाचे दिधले असे आंतरजाल आम्हांस खेळावया; बरेचसे धागे येथील पहा, आमच्या पुढे ते फिके. वांझोट्या चर्चाच आमच्या शतके मारीतसे. वादांचीच खूमखूमी आमची आपोआप ती टंकतसे. हार न मानता, खडे फेकणे हेच आमूचे ध्येय असे. शुन्यवत केली कित्येक स्थळे आमुच्या या हल्यांनी मिपाला असूरलोक साम्य आणले आमुच्या शब्दांनी ते आम्हीच, द्वेष व्यक्तीं मधला, शब्दां मधूनी सदा पाझरे ते आम्हीच, शतकी आय.डी. लेऊन टंकणारे. आम्हाला वगळा-सकस होतील सकल संकेत स्थळे आम्हाला वगळा-स्वर्ग रुपी वाटेल मिपावर बागडणे.

मुक्त विहारि 17/01/2018 - 05:20
आम्ही कोण म्हणून काय पुसता, आम्ही कोण म्हणूनि काय पुसता?आम्ही असू दोडके मिपाचे दिधले असे आंतरजाल आम्हांस खेळावया; बरेचसे धागे येथील पहा, आमच्या पुढे ते फिके. वांझोट्या चर्चाच आमच्या शतके मारीतसे. वादांचीच खूमखूमी आमची आपोआप ती टंकतसे. हार न मानता, खडे फेकणे हेच आमूचे ध्येय असे. शुन्यवत केली कित्येक स्थळे आमुच्या या हल्यांनी मिपाला असूरलोक साम्य आणले आमुच्या शब्दांनी ते आम्हीच, द्वेष व्यक्तीं मधला, शब्दां मधूनी सदा पाझरे ते आम्हीच, शतकी आय.डी. लेऊन टंकणारे. आम्हाला वगळा-सकस होतील सकल संकेत स्थळे आम्हाला वगळा-स्वर्ग रुपी वाटेल मिपावर बागडणे.
भिती तुझ्याउरी पण,उमजे तुलाच नाही. या अवसानाचा,का भार व्यर्थ घ्यावा? धाग्यात मांडताना,कुंठते निवांत मती. या मूढ तारस्वरांचा , सांग काय बोध घ्यावा? फेके जिव्हारी तूही , दुसराही परजे भाला . मधल्या वाचकांचा, असा काय अपराध देवा? सोडून नेक वाट,चळते बुद्धी​ जराशी. मग अशांत त्या मिपाशी,कोठून नूर यावा? जमले मिपावरी हे, गोंगाट भाट सारे. नाहिरे कसे म्हणू मी? का नुसताचं स्वार्थ पहावा! आता मौनवदनी, सोडून देतं आहे. विझली फुण्गी जरी ही,नित-मात्र दक्ष पहारा! मोडून काय लाभे? तारेत क्षणभराचे. हे मोजकेच आहे, लागला (तरच ) अर्थ घ्यावा. थांबवू कसातरी मग मी?
मुक्तक
विडंबन
पौष्टिक पदार्थ
काहीच्या काही कविता
रतीबाच्या कविता
हास्य

( पुन्हा नोटा )

गबाळ्या ·
नोटा (चाल : गे मायभू तुझे मी) नोटा अनेक असती येती तुझ्याकडे त्या मी नोट शोधतो माझी परक्याच भासती साऱ्या दूरस्थ योजना* त्या खुणवी सदा मनाला मी गुंतवित जाता बुडतात घेऊनि मजला मागावयास जाता देती कुणी न काही नोटांनी भरले पाकिट मी स्वप्नी रोज ते पाही * योजना - बँका, पतपेढ्या इ. आणतात त्या नवनवीन "स्कीम"
कविता
मुक्तक
विडंबन
शब्दक्रीडा
विनोद
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
vidamban
अनर्थशास्त्र
अविश्वसनीय
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
फ्री स्टाइल
भावकविता
माझी कविता
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता
करुण

( काल रातीला सपान पडलं )

गबाळ्या ·

ज्ञानोबाचे पैजार 11/12/2017 - 09:55
जमलय विडंबन,
काल रातीला सपान पडलं सपनात आले कवी न कवी नि लै धुतले
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे... पैजारबुवा,

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:07
दस्तुरखुद्द पैजार बुवांची पाठीवर थाप! वाहवा! कौतुकाने आम्ही पावन झालो.
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे...
अहो मला खरेच आपण जरा जास्तच खेचले असे वाटले.

ज्ञानोबाचे पैजार 11/12/2017 - 09:55
जमलय विडंबन,
काल रातीला सपान पडलं सपनात आले कवी न कवी नि लै धुतले
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे... पैजारबुवा,

गबाळ्या 11/12/2017 - 10:07
दस्तुरखुद्द पैजार बुवांची पाठीवर थाप! वाहवा! कौतुकाने आम्ही पावन झालो.
मनी वसे ते स्वप्नी दिसे...
अहो मला खरेच आपण जरा जास्तच खेचले असे वाटले.
हा ।। गुरु महिमा ।। चाच पुढील विस्तार आहे. ( बऱ्याच जणांच्या म्हणण्यानुसार विडंबन हि स्वतंत्र कविता आहे व ते स्वतंत्र धाग्यावर असावे म्हणून हा स्वतंत्र धागा. ) गेल्या काही दिवसांत मी काही कवींचे व त्यांच्या कवितांचे विडंबन केले. खरे तर एखाद्या कवीचे काव्य दुसऱ्या कोणाला नवनिर्मितीसाठी / विडंबनसाठी प्रोत्साहित करत असेल तर त्याचे श्रेय मूळ कविलाच जाते. त्यामुळे मूळ कवीचे श्रेष्ठत्व आणखीनच वाढते. मूळ कवीने विडंबन हे त्यांच्या कवितेचा अनादर आहे असे मुळीच समजू नये.
कला
कविता
मुक्तक
विडंबन
शब्दक्रीडा
विनोद
साहित्यिक
व्यक्तिचित्र
व्यक्तिचित्रण
मौजमजा
चित्रपट
रेखाटन
vidamban
अदभूत
अविश्वसनीय
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
फ्री स्टाइल
भावकविता
माझी कविता
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता
वाङ्मयशेती
हास्य
अद्भुतरस
Subscribe to रतीबाच्या कविता
© 2026 मिसळपाव